ဝေဝူကျို့

ပါးရိုက်ခံလိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်းက ရောက်ရှိလာသူ အားလုံးကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ ဂရုမစိုက်ထားသည့် ကောင်လေးတစ်ယောက်က စတင် ရိုက်နှက်လာမယ်လို့ ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်ထားပေ။

ပြုတ်ကျသွားတဲ့ လူခမျာလည်း မြေပြင်ကနေ ထပြီး ရုတ်တရက် သတိပြန်မဝင်ခင်အထိ ခဏလောက် ထိတ်လန့်သွားလေသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူ ဒေါသတကြီးအော်ကာ လုရွှမ်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

"ကောင်လေး... မင်းကငါ့ကို ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့!! ဟမ့် မင်းသေပြီပဲ"

ထိုလူရဲ့မျက်နှာပေါ်မှာ လက်ဖဝါးနီနီက ဖောင်းပွနေပြီး ဘယ်လောက် ရယ်စရာ ကောင်း​နေလဲတောင် မပြောတတ်တော့ချေ။

ယခုအချိန်မှာတော့ သူ့မျက်လုံးများက သွေး​ရောင်များ​ဖြင့် နီရဲနေပြီး တိရိစ္ဆာန်၏ ခြေသည်းများကဲ့သို့ သူ့လက်များကိုဖွင့်ကာ လုရွှမ်လည်ပင်းကို ကုတ်ဆွဲဖို့ ပြင်သည်။ ကံမကောင်းချင်တော့ လုရွှမ်က သူ့လက်ဖဝါးကို မြှောက်ကာ ပါးရိုက်လိုက်ပြန်သည်။

ဖြောင်း!

ဒီတစ်ခါတော့ လူတိုင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရပြီ။ ပါးရိုက်သံက သူတို့မျက်နှာတွေကိုတောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခတ်သွားသည်။ အရိုက်ခံရသူမှာတော့ မျက်လုံးတွေပြာကာ မလှုပ်တော့ချေ။

ပထမအကြိမ်က ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်သလိုမျိုး ခံစားရပေမယ့် ဒုတိယ အကြိမ်မှာတော့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပြီး ပါးရိုက်ခံရတာပင်။ ရလဒ်နှစ်ခုကြားတွင် ကြီးမားသော ခွန်အားကွာဟချက် ရှိကြောင်းလည်း ပြသနေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်းရဲ့ မျက်လုံးများသည် လုရွှမ် အား စူးစိုက်ရှုံ့ချပြီး မထီမဲ့မြင် မပြုတော့ဘဲ လေးနက်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်မှုတို့ကို ပြသလာသည်။

ထိုလူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အမှန်ပင် မမြင့်မားသေးသော်လည်း သူသည် မျှော်စင်နယ်ပယ်၏ စတုတ္ထအဆင့်တွင် ရှိနေသေးသည်။

ထို့အပြင် သူတို့သည် အရိုက်ခံရသူနှင့် အတူတကွ နေထိုင်ပြီး အတူတကွ လေ့ကျင့်ကြသောကြောင့် အချင်းချင်း၏ အဆင့်ကို သဘာဝကျကျ သိကြသည်။ သူ့ရှေ့ကလူဟာ မထင်မှတ်ဘဲ လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ သူတို့ညီအစ်ကိုကို မေ့မြောသွားအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိ လျှော့တွက်လို့​တော့ မရတော့ပေ။

ယုတ်စွအဆုံး သူတို့အစွမ်းက မူးမေ့လဲကျသွားသူထက် သာလွန်ကြောင်း အားလုံးသိကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ပါးရိုက်ချင်ဖို့ အတွက်တော့ လုံးလုံးလျားလျား မတတ်နိုင်ကြပေ။

ဒီလူမှာ ဘယ်လို အစွမ်းသတ္တိတွေ ရှိသလဲ ဆိုတာကိုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောနိုင်သေးပါဘူး။ နတ်ပြည်ကို ရောက်သွားတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ဟာ သေနိုင်တဲ့ကမ္ဘာကို မမြင်ဖူးသေးလို့ ဒီမြို့ကြီးမှာ လာပျော်နေတာတော့ မဖြစ်နိုင်။

မျှော်စင်နယ်ပယ်ထဲက မြင့်မားသော အဆင့်တွင်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။

လုရွှမ်၏ ပါးရိုက်မှုကြောင့် ကောင်တာနောက်ကွယ်ရှိ သူဌေးနှင့် ထိုနတ်သမီးများအပါအဝင် ရောက်ရှိလာသူ အားလုံး လုရွှမ်အား ပိုမိုတုန်လှုပ်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့ ဒီကို ရောက်နေတာ ကြာပါပြီ။ သို့သော် ဘေးဥပဒ် ကျရောက်တော့မည့် အချိန်တွင် ဘယ်သူကမှ မကူညီချင်ကြဘဲ ခြိမ်းခြောက်ကာ ကြောက်လန့်တကြားပင် ထွက်ပြေးခဲ့ကြသည်။

ဒီကောင်လေးက တစ်ယောက်တည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေသူ မဟုတ်ပါလား။

"ကောင်လေး... မင်းဘယ်သူလဲ"

ဦးဆောင်သူ လူငယ်က မေးလိုက်သည်။

လုရွှမ် သတ္တိရှိရှိ ပြုံးပြီး "ကျေးဇူးသိတတ်သူ တစ်ယောက်... ငါဒီမှာ တစ်လခွဲလောက် သင်ယူနေခဲ့တာလေ... ဒီအရာတွေက ငါ့ဘဝအနာဂတ်ကို ကယ်တင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်... အခုသူတို့ အခက်တွေ့နေမှတော့ ဟားဟား ငါကဘာလို့ ထွက်သွားရမှာလဲ...”

"မင်း မထွက်ချင်ဘူး ဆိုမှတော့ ဒီမှာပဲနေလိုက်တော့!"

သူ့လက်ဖဝါးကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ နတ်ဓားတစ်ချောင်း သူ့လက်ဖဝါးမှ လွင့်ထွက်သွားပြီး လုရွှမ်ဆီသို့ ပြေးထွက်သွားသည်။ ထိုလူငယ်သည် မျှော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်၆ ရှိကာ ခွန်အားသည် ယခင်လူနှင့် သိပ်မကွာခြားလှသော်လည်း ရောင်ဝါ၊ အာရုံခံမှုအရမူ ထိုလူထက် ပို၍ အစွမ်းထက်သည်။

ဓားကို လွှတ်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် လုရွှမ်သည် ပြင်းထန်သော မကောင်းဆိုးဝါး အသွင်အပြင်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။ ဤလူသည် သေရေးရှင်ရေး အခက်အခဲတို့ကို တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရပေမည်။ ဒါကြောင့် ယခုလို တန်ခိုးကြီးသော ဩဘာကို ပြသနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီခွန်အားက တကယ်ကို အားကောင်းပြီး ကျုံးကျိုးရဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ပီသစေသည်။ လုရွှမ်သည် ယခင်ကလို နတ်မီးနယ်ပယ် အဆင့်၉မှာပဲ ရှိနေမယ်ဆို ဤလူအတွက် ပြိုင်ဘက်ပင်ဖြစ်မည် မဟုတ်ဟု ခံစားမိသည်။

သို့သော် နတ်မီးနယ်ပယ် အဆင့်၁၀ သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် နယ်ပယ် တိုးတက်မှုသည် လုံးဝအသစ်အဆန်း ဖြစ်လာသည်။ အဆင့်၉နဲ့ အဆင့်၁၀ ကြား ခြားနားချက်သည် မျှော်စင်နယ်ပယ်က ဘယ်သူအတွက်မဆို ကွာခြားသွားတာ အလွန်ထင်ရှားသည်။

နတ်မိုးခြိမ်းသံ တစ်ချက် လုရွှမ်လက်ဖဝါးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး တွန်းလှန်ဖို့အတွက် အနက်ရောင် လက်​​မောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဓားသွားထိသံ ထွက်လာတဲ့အခါ လုရွှမ် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားပြီး တစ်ဖက်လူလည်း ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ပြန်ဆုတ်သွားရလေသည်။ ဤအကွက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးဟာ သရေကျကြောင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုသခင်လေးရဲ့ မျက်နှာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကာ ယခင်ကလို မောက်မာမှု မရှိတော့ဘဲ။

“သခင်လေး... မင်းက ဘယ်သူလဲ ပဉ္စမမြို့ကလား!"

ထိုစကားများ ထွက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် အဘိုးအို အပါအဝင် မိန်းကလေးတွေရဲ့ မျက်လုံးများ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွား​တော့သည်။

ကျုံးကျိုးဇာတိ ဝေဝူကျို့သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ထင်ရှားကျော်ကြားသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ဒြပ်စင် ငါးပါးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော ပါရမီရှင်အဖြစ် လူသိများသည်။

သူ့အဆင့်က မမြင့်ပေမယ့် သူ့ရဲ့တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက ထူးခြားသည်။ သူဟာ တစ်ချိန်က နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ် သခင်တစ်ယောက်နဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့တဲ့ ကောလဟာလတွေတောင် ရှိပေမယ့် တစ်ချက်တည်းနဲ့ပဲ ရှုံးသွားသည်။

ဒါဆို သူ့ရှေ့က ဝေဝူကျို့ကို အနိုင်တိုက်နိုင်သူ ဖြစ်နိုင်မလား။

ဝေဝူကျို့၏ အမည်ကို ပြင်ပမှလူများ အနေဖြင့် အကျွမ်းတဝင် မသိကြချေ။ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့က ပထမမြို့ထဲက လူလေးတွေသာ ဖြစ်ကာ ဝင်ခွင့်အဆင့်မြို့၌သာ ရှိကြပြီး တကယ့်သခင်​တွေကို မတွေ့ဖူးသေးပေ။

အံ့သြသွားပြီးနောက် အဘိုးအို၏ မျက်လုံးများက လုရွှမ်ကို စူးစိုက်ကြည့်လာသည်။

ဒီကောင်လေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ထူးထူးခြားခြား ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ချေ။ နယ်ပယ်က အနည်းငယ်ထူးဆန်းသော်လည်း သူ့​​အသွင်အပြင်သည် အနည်းငယ်နုပျိုနေပြီး၊ သူ၏လောက မျက်လုံးများသည်လည်း သူ၏ အသက်အရွယ်နှင့် နယ်ပယ်ကြီးထွားမှုကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲစေသည်။

ဒါပေမဲ့ သာမန်ကျင့်​ကြံသူ​လိုပဲ မဟုတ်ဘူးလား?

ရောက်လာသူ အားလုံးနီးပါးသည် မျှော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်၄ နဲ့ အဆင့်၅ အသွင်အပြင်ဖြစ်သည်။ အဲဒါကို ဖုံးကွယ်ဖို့ လိုအပ်လို့လား။

အစတုန်းကတော့ သံသယတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမယ့် အခုမြင်ရတော့ ပဟေဠိဆန်တဲ့ ကျင့်ကြံသူဟာ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို စိတ်မဝင်စားတော့ဘူး ဆိုတာ ပြန်စဥ်းစားမိသည်။

ဒီအချိန်မှာ သာမန်ပဲဆိုတဲ့ ဒီလူငယ်လေးက ကျေးဇူးတင်စကားလေး ပြောပြီး နေရစ်ခဲ့သည်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ဝေဝူကျို့ကိုတောင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ပေမယ့် နည်းနည်းမှ အရှုံးမပေးခဲ့ပါဘူး။

ဝေဝူကျို့သည် နတ်လက်နက်ကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ထိုကလေးက နတ်နဂါးများ အသွင်ပြောင်းထားသော လက်ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့သည်။ တခြားသူများ မမြင်နိုင်သော်လည်း၊ သူစွမ်းရည်များ အလွန်ပျက်စီး သွားသော်လည်း သူ့အတွေ့အကြုံနှင့် အမြင်များက သဘာဝအတိုင်း ရှိနေသေးတာမို့ လုရွှမ်လက်ကို သဘာဝအတိုင်း မြင်နိုင်သည်။

ဒီကလေးရဲ့ ခွန်အားက မရိုးရှင်းဘူး လို့ ရဲရဲတင်းတင်း တွေးကြည့်နိုင်သည်။

အဘိုးအို၏ မျက်လုံးများသည် အစတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု မရှိခဲ့ပေ။ သူ့ခမျာ အတိတ်၏ ရှုခင်းများကို သတိရမိသော်လည်း လောကအပေါ် ငြီးငွေ့မှုကြောင့် နောင်လာနောက်သားများအတွက် အခွင့်အလမ်းအချို့ကို ပေးဆောင်ရန် စိတ်ကူးပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က သူ့အပြစ် တချို့အတွက် အပြစ်ဖြေခြင်းဟု မှတ်ယူနိုင်သော်လည်း သူ့အတွက် ကျေးဇူးသိတတ်ပြီး မတ်တတ်ရပ်နေသူကို အမှန်တကယ် တွေ့ဆုံရမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

လုရွှမ် "ဝေဝူကျို့?...မင်း တစ်ခုခုကို စဥ်းစားနေတာလား... တောင်းပန်ပါတယ် ငါက အသစ်ဆိုတော့ မင်းနာမည်ကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး...မင်းလည်း ငါ့အကြောင်း မကြားဖူးဘူး ထင်တယ်... ငါက ဟောက်ထျန်း!"

လုရွှမ် သူငယ်ချင်းကြီး ဟောက်ထျန်း အမည်ကို ထပ်မံ သုံးလိုက်ပြန်သည်။