← Chapters

ရှက်စရာ

Vol. 127 Ch. 4.1421

ရှက်စရာ

Vol. 127 Ch. 4.1421

"ငါက သခင်တွေ၊ ပါရမီရှင်တွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့... ကျင့်ကြံမှုတွေ တိုးတက်အောင်၊ အတွေ့အကြုံတွေ တိုးမြင့်ရအောင် ကျုံးကျိုးကို လာခဲ့တာ... မင်းတို့ငါ့ကို အခက်တွေ့စေချင်လည်း ပြဿနာမရှိဘူး... လူတွေကို သတ်ရုံပဲမလား... အတူတူ တက်လာခဲ့လိုက်"

လုရွှမ် သူ့လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လေပြင်းတစ်ချက်နဲ့အတူ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဖုန်မှုန့်တွေကို မှုတ်ထုတ်ပစ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အစစ်အမှန်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပါ၏။ ၀တ်ရုံဖြူသည် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်ပြီး ရွှံ့ဖြင့် အထုပ်ခံထားပုံမျိုး လုံးဝ မရှိပေ။

အဝတ်အစားများက ချောမွေ့နေကာ ရွှေဒြပ်စင်ရဲ့ တန်ခိုးကြောင့် တိုက်ခိုက်ခံထားရတဲ့ ခြေရာများလည်း မတွေ့ရပေ။ သူ့ကိုယ်သူ လေထုထဲတွင် ဆိုင်းငံ့ထားကာ ကောင်းကင်လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ရင်း ဆင်းသက်လာပုံမှာ မြေကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

"အဲဒါက ကောင်းကင်လက်နက်ပဲ!"

လုရွှမ်လက်ထဲက ကောင်းကင်ဓားကို မျက်လုံးတွေ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံးက မက်မော၊ ငြူစူသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြ​လေသည်။

ဝေဝူကျို့ရဲ့ မျက်လုံးများဆိုလျှင် မတည်ငြိမ်နေတော့ဘဲ သူ့နှလုံးသားက ထိတ်လန့်မှုအပြည့်ဖြင့်။ သူ၏ဒြပ်စင်ငါးပါးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရွှေကျောက်တိုင်ကြီးက အမှန်တကယ် ကွဲအက်သွားခဲ့သည်။ ဒါကို ကောင်းကင်လက်နက်က ကူညီခဲ့သော်လည်း ဟောက်ထျန်းဟုခေါ်သော ဤလူသည် သူ့ထက် ခွန်အား မယုတ်တော့ကြောင်းကိုလည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသခဲ့ပြီ။

ကောင်းကင်လက်နက်ရဲ့ အကူအညီနဲ့သာဆို ထိုကောင်လေးက သူနှင့်တိုက်ခိုက်ရန် ခွန်အားရှိမည်မှာ သေချာသည်။ သို့မဟုတ် သူ့ကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်လိုက်ပေမည်။

"အစ်ကိုဝေ... သူ့ကိုသတ်လိုက်တော့! သူက ရှောင်လျိုကို သတ်ပစ်ပြီ!"

ဒီလောက် အော်ဟစ်နေပုံထောက်ရင်တော့ ဤလူသည် လုရွှမ်ဆီက သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသော ကောင်လေးနှင့် အလွန်ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေး ရှိပေလိမ့်မည်။ သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်ပြီး သူ့ဓားကိုဆွဲကာ ရှေ့သို့ ပြေးသွားသော်လည်း ဝေဝူကျီက သူ့ကို ဝင်တားလိုက်သည်။

ဝေဝူကျို့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး။

"ဒီလူက အရမ်းသန်မာတယ်... မဆင်မခြင် မလုပ်နဲ့!"

"ဒါပေမဲ့ သူက ရှောင်လျိုကို သတ်ပစ်တာ!"

"ဟုတ်တယ်! ရှောင်လျိုအတွက် လက်စားချေရမှာပဲ... ဒါပေမဲ့ အခု အေးအေးဆေးဆေး နေရမယ် ဒီ​ကောင်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ဘယ်သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ဖူးလဲ?"

ဝေဝူကျို့ ဒီစကားတွေ ပြောပြီးတာနဲ့ တခြားလူတွေ ဒေါသထွက်နေကြပေမယ့် မှန်နေတာကြောင့် ငြိမ်သက်သွားကြရသည်။ သူတို့အားလုံးသည် မျှော်စင်နယ်ပယ် ပဉ္စမအဆင့်နှင့် ဆဋ္ဌမအဆင့်၏ သခင်များဖြစ်ကြပြီး ခဏတာ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ငြိမ်သက်နိုင်ကြဆဲ။

အရင်ကတော့ သူတို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ဘဲတောင် လုရွှမ်ရဲ့ နယ်ပယ်ကို ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်ခဲ့။ ပဉ္စမမြို့မှ လာကြသောကြောင့် ပထမမြို့မှလွဲ၍ ကျန်မြို့များသည် ထူးဆန်းသော အသွင်အပြင်နှင့် မှော်ပညာမျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အချို့လူများက ၎င်းတို့၏နယ်ပယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းလောက်အောင် ဖုံးကွယ်နိုင်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

ထို့အပြင် နယ်ပယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီး အသွင်အပြင်ကိုလည်း ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ သို့သော် တိုက်ပွဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က အစွမ်းထက်လွန်းပြီး သေရေးရှင်ရေး အတွက် တိုက်ပွဲဝင်ခြင်း မရှိပါက ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဘယ်သူမှ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုအချိန်တွင် ဝေဝူကျို့၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ လူများစွာ၏ စိတ်ထဲတွင် သတိမထားမိဘဲ လေးနက်လာသည်။ ဝေဝူကျို့ကို တိုက်နိုင်ရင် သူဘယ်လောက် အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ တွေးကြည့်နိုင်ပြီ။

ဤနည်းဖြင့် စဉ်းစားကြည့်လျှင် နယ်ပယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သူများသည် ထူးကဲသော အရည်အချင်းများ ရှိကြမည်။ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ နယ်ပယ်သည် သူတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ မြင့်မားနေပေမည်။

နောက်တစ်ခုက စကားက ပြောဖို့လွယ်ပေမယ့် အသက်ကတော့ လွယ်လွယ်နဲ့ ပေးပစ်လို့ မဖြစ်ချေ။

ဝေဝူကျို့ဟာ သူ့ကို နောက်ကျောကို တစ်စုံတစ်ယောက်က လှမ်းရိုက်လိုက်တာကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရလို့ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ညီအစ်ကို တုပြောင် ဖြစ်နေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူသည် မျှော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်၆တွင် ရှိကာ ထူးကဲသော အရည်အချင်း ရှိ၏။ သူတို့အုပ်စုတွင် ခွန်အားနှင့် နယ်ပယ်အရ ဒုတိယဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုဝေ မင်းကြောက်နေတာလား!"

သူ့မျက်လုံးတွေက ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အငွေ့အသက်က လူသတ်ချင်စိတ် နည်းနည်း ပေါ်လာသည်။

"မဟုတ်ဘူး!" ဝေဝူကျို့ အော်​တောင် မပြောနိုင်တော့ဘူး။

တုပြောင် ပြောတာ မှန်​နေမှန်း သူသိသည်။ သူ့စိတ်ထဲမှာ ဟောက်ထျန်းဆိုတဲ့ ဒီလူကို တကယ်ကြောက်မိသည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် အံ့သြဖွယ်ကောင်းပြီး အလိုလို မနာလိုဖြစ်မိသည်။ သူ ဝန်မခံချင်ပေမယ့် သူ့စိတ်ထဲမှာ မှန်းဆထားပြီးသားပါ။

ဤဟောက်ထျန်း၏ အဆင့်သည် မြင့်မားသည်။ မဟုတ်ပါက သူ့နယ်ပယ်ကို ဖုံးကွယ်ရန် မလိုပေ။ ယခုအထိ သူ ပြသထားသော ခွန်အားသည် မိမိထက်သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ငယ်စဉ်ကလေး ဘဝကတည်းက ရရှိခဲ့သော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်မယ်လို့ သူ့စိတ်ထဲမှာ ခံစားမိသည်။ ဝေဝူကျို့ဟာ သူ့ကိုယ်သူ သာမန်လူများနှင့် မတူအောင် ကျင့်ကြံခဲ့ကာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံလာအောင် စွမ်းဆောင်ခဲ့သည်။

ယခုမူ လုရွှမ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင် သူသည် ထိုကဲ့သို့ ခံစားရပြန်သည်။ နှစ်ဦးကြားက ခွန်အားကွာခြားချက်က ကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေပေမယ့် နားမလည်နိုင်လောက်အောင် ထိတ်လန့်မှုတွေက သူ့နှလုံးသားထဲမှာ မြင့်တက်နေတာကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက ကွာဟချက်က ကြီးမားတယ်လို့ ခံစားရစေ၏။

"အစ်ကိုဝေ... ငါတို့ညီအစ်ကိုတွေက မင်းနောက်ကိုလိုက်နေတာ... မင်းက ငါတို့ရဲ့ကျောရိုးပဲကွ... မင်းကြောက်ရင် ငါတို့ဘာလုပ်ရမလဲ ငါတို့လူက သူ့ဆီမှာ အသတ်ခံရပြီးပြီ... ဒါတောင် ဒီလိုကလေးမျိုးကို ငါတို့က ကြောက်နေရပြီလား”

တုပြောင်မှာ ဝေဝူကျို့အား သဘာဝအတိုင်း အလွန်ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သာမန်အချိန်များတွင် စကားများများစားစား မပြောတတ်သော်လည်း သူပြောသောအခါတွင် ကောင်းစွာ တွေးခေါ်မြော်မြင်နိုင်သော စကားဖြစ်ရမည်။ သူပြောသော စကားသည် အလွန်မှန်ကန်ကြောင်း အဖြစ်မှန်က သက်သေပြရမည်။

"အန္တရာယ်ရှိရင် ငါတို့ ညီအကိုတွေ အတူတူနေမယ်... ဒီကောင်က ငါတို့ မုတ်ဆိတ်မွေးတွေကို ဖြတ်ပစ်လိုက်ရင် တခြားသူတွေ လှောင်ရယ်ကုန်လိမ့်မယ်"

"အတင်းအဖျင်းတွေ အကြောင်း မင်း သိပါတယ်!"

ဝေဝူကျို့ လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တုပြောင်ရဲ့ စကားလုံးတွေက သူ့နှလုံးသားကို လှုပ်ခတ်သွားစေ၏။ အဲဒီစကားတွေက သူ့ရင်ထဲမှ ဖိအားအနည်းငယ်ကို ရုတ်တရက် စွန့်လွှတ်လိုက်သလိုပါပဲ။ ဝေဝူကျို့က စိတ်သက်သာရာရသွားသလို သူ့ရင်ထဲမှာလည်း ရယ်စရာလေး တစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် ဓားနှင့် မီးပင်လယ်ကို ဖြတ်လျှောက်လာသူ ဖြစ်သည်။ အနားယူပြီးနောက် သူ့စိတ်ထဲတွင် အရှက်ကွဲသွားသလို ခံစားလာရပြီး ဤကောင်လေးရဲ့ သွေးဖြင့် အရှက်ကို သုတ်ပစ်ချင်၏။

လုရွှမ်လည်း ဝေဝူကျို့ရဲ့ အငွေ့အသက် ပြောင်းလဲမှုကို ခံစားမိတာကြောင့် သူ့စိတ်ထဲ ရယ်နေခဲ့သည်။ ဝေဝူကျို့ အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း မရှိမီနှင့် ယှဉ်ပြိုင်လိုစိတ် မရှိသော အတွေးအမြင်မှာ သေချာပေါက် သူ့ကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူအစောက နတ်ဝိညာဉ်ကို သုံးလိုက်တာကြောင့်ပါပဲ။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားတွင် စွမ်းအားကြီးမား၏။ ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင် ထွက်သက်ဝင်သက်ကို ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါင်းစည်းနိုင်လျှင် ကျင့်ကြံသူဟာ နတ်ဝိညာဉ်ရဲ့ ဖိအားကြောင့် တုန်လှုပ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထိုအခါ ဖိနှိပ်ထားသော စိတ်ကြောင့် ခွန်အားကို အပြည့်အဝ မပြနိုင်တော့ပေ။ ဒီအဖွဲ့ထဲက လူအမြောက်အမြားနဲ့ သူတို့ရဲ့ ကြံ့ခိုင်မှု ကြောင့် မဟုတ်ရင် သူ ရူးသွပ်စွာ အသုံးချခံရမှာ မဟုတ်ချေ။

သူ့အား အံ့အားသင့်စေသော အရာမှာ ထို​သူ၏ တန်ခိုးကြီးသော သိုင်းစွမ်းရည်ကို အားကိုးကာ အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံမကောင်းစွာပဲ အခြားသူများက ဆန္ဒအလျောက် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှု တစ်ခုမျှ မရှိခဲ့ဘဲတောင် သူ့​အကြံအစည်က မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

လုရွှမ်မှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေသော်လည်း ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားနေပါသည်။ ဝေဝူကျို့ရဲ့ ဓားသိုင်းက အစွမ်းထက်ကြောင်းကိုလည်း ယခုတစ်ကြိမ်က သက်သေပြခဲ့ပြီ။

အစောက နတ်ဝိညာဥ် စွမ်းအင်က ရွှေကျီးကန်း အလိုအလျောက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အသိဉာဏ် အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သည်။

"ဟမ့် ကောင်လေး မင်းဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါဂရုမစိုက်ဘူး ဒါပေမဲ့ မင်း ငါတို့လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီဆိုတော့ ငါတို့ဒေါသကို ခုခံရလိမ့်မယ်"

All Chapters