ကြင်နာစွာ ဖိတ်ကြားခြင်း

လုရွှမ်သည် လူခုနစ်ဦး ထွက်ခွာသွားတာကို ကြည့်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းများ အားလုံးကို ရှင်းထုတ်သည်။ ကောင်းမွန်သော အရာများစွာကို ရိတ်သိမ်းခဲ့တာကြောင့် ဝမ်းသာအားရ ပီတိဖြာနေ၏။

အံ့အားသင့်နေသော အဖိုးအိုကို တွေ့ပြီးနောက် လုရွှမ်သည် ဤနေရာတွင် နေရန် မလိုအပ်တော့ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူ လေလံပွဲကို သွားသင့်တယ်လို့ အရင်က တွေးခဲ့ဖူးပေမယ့် အခုချိန်မှာတော့ ကောင်းမွန်တဲ့ အရာတွေ အများကြီး ရှိနေတာကြောင့် မလိုအပ်တော့ပါ။

ဒီလူကြီးတောင်မှ နှင်းရည်လမ်း ဆိုတဲ့ ကျိုးယန်လုအကြောင်းကို မသိလောက်ပေ။

“သခင်လေး ဖြည်းဖြည်းသွားပါ”

အဘိုးအိုက ရုတ်တရက် လှမ်းအော်လိုက်သော်လည်း သူ့မျက်နှာက အနည်းငယ် နီရဲသွားသည်။

အရင်က သူလုပ်ခဲ့တာတွေက တော်တော် အေးစက်တာပဲ ဆိုတာကိုလည်း သူသိသည်။ လုရွှမ် ဤလူများကို ရိုက်နှက်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားတဲ့အပေါ်မှာ သူ့ထင်မြင်ချက်တွင် နှစ်ခုရှိသည်။

တစ်ခုမှာ ဝေဝူကျို့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုကတော့ သူ့ကို ထိတ်လန့်စေဖို့ ဖြစ်သည်။

ထိုလူတွေရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးခဲ့တာက သင်ခန်းစာ ရအောင်လို့ပဲ ဖြစ်မည်။ ထိုလူများသည် အနာဂတ်တွင် ပြန်လာသောအခါတွင် မိမိကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို မရှာရဲလောက်တော့ချေ။

"သခင်လေး... သခင်လေးဟောက်ထျန်း အရင်က မင်းကို လျစ်လျူရှုခဲ့မိပါတယ်... မြန်မြန်ဝင်ပါဦး"

အဘိုးအိုက ဘယ်ညာ မျက်စောင်းထိုးလိုက်တော့ လုရွှမ်နဲ့ စကားပြောဖူးတဲ့ မိန်းကလေးနှစ်ယောက် အမြန်ထွက်လာခဲ့ပြီး လုရွှမ်ကို အထဲဝင်ဖို့ လက်ဟန်ပြလေ၏။

"သခင်လေး... ဒီအဘိုး​ကြီးမှာလည်း အခက်အခဲတွေ ရှိပါတယ် ခွင့်လွှတ်ပါ... ဒါပေမဲ့ ဒီအဘိုးကြီးက ကျေးဇူးကန်းတဲ့သူလည်း မဟုတ်ပါဘူး... ကျေးဇူးပြုပြီး အထဲမှာ စကားပြောရအောင်လား"

ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် လုရွှမ် ဝင်လာလိုက်သည်။ အဘိုးအိုက သူ့ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြန်ပြောပြီး မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကို တံခါးပိတ်ခိုင်းကာ အုပ်စုဖွဲ့၍ ပင်မခန်းမမှာ ထိုင်လိုက်သည်။

"သခင်လေး... မင်းရဲ့အကူအညီက အကြွေးပြန်ဆပ်သင့်တယ် ဆိုတာ သိပါတယ်... မင်းအရင်က ငါတို့စာအုပ်ကို ဖတ်ဖူးခဲ့လည်း ဒါက မင်းရဲ့ကျေးဇူးပဲ... ဒီအဘိုးကြီး အရမ်းကျေးဇူးတင်တယ်... အဲဒီကောင်တွေ ဒီအချိန်ကြီး ဘာကြောင့် ဒီကိုရောက်လာတာလဲ သိလား ?"

လုရွှမ် ရယ်ချင်သွား၏။ ပစ္စည်းတစ်ခုခုကြောင့်ပဲ ဆိုတာ သူမခန့်မှန်းမိဘဲ နေမလား။ ဒါပေမဲ့ သူနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ကမ္ဘာမှာ ခရီးသွားတဲ့အခါ တော်တော်များများကို မသိတာက အကောင်းဆုံးပဲ။ ပိုသိလေလေ မြန်မြန်သေလေပဲ။

ဒီလူကြီးက ဒီအမှန်တရားကို နားလည်သင့်တယ် မဟုတ်လား။

ယခုခေတ်တွင် တံခါးများနှင့် ပြတင်းပေါက်များကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပိတ်ထားပါက အတွင်းတွင် အရေးကြီးသော အရာများကို ပြောဆိုနေကြသည်ဟု ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများက သဘာဝအတိုင်း တွေးထင်နေမည် ဖြစ်သည်။

အဲဒီပစ္စည်းက ပဉ္စမမြို့မှာရှိတဲ့ ပါရမီရှင်တွေအားလုံးကို ဆောင်ကျဉ်းပေးနိုင်တဲ့ အရာ၊ ရတနာတချို့၊ လျှို့ဝှက်ချက်၊ အရေးကြီးတဲ့ အရာပဲ ဖြစ်ရမည်။

အဘိုးကြီးက ဒီအရာတွေကို ထိန်းထားနိုင်မလား။ မဖြစ်နိုင်ဘူး ဆိုတာ သိသာပါသည်။ ဒါကြောင့် အရာတွေကို ဖယ်ရှားပစ်တာဟာ မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။

လုရွှမ်သည် လူကြမ်း၏နှလုံးသားဖြင့် လူကြီးလူကောင်း တစ်ဦးအား တရားစီရင်ရန် ဆန္ဒ မရှိသော်လည်း ဤအရာများကို သိရှိပြီးပါက သတိထားရန် လိုအပ်လာဦးမည်။

လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်လောက်က သူ့ကို ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ပြီး အကြံပေးခဲ့တဲ့ မိန်းကလေးက လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်နဲ့ အမွှေးတိုင်မီးတိုင်တွေ ယူလာပေးသည်။ သူမ မျက်လုံးများထဲက တောင်းဆိုနေသော အကြည့်ကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် လုရွှမ် ဒီထဲကို လုံးဝ မဝင်ချင်ပါ။

ဒါပေမဲ့ ဒီလူကြီးက သူ့အပေါ် ဒီလိုလှည့်စားမှုမျိုး တကယ်လုပ်ရင် သူဘာမှ စိတ်​ကောင်းထား​နေ​စရာ မရှိတာ မလိုလောက်တော့ချေ။

အဘိုးအိုသည် လုရွှမ်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်နေသော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လက်ကို အမြန်မြှောက်လိုက်ပြီး။

"သခင်လေး အထင်မလွဲပါနဲ့... ဒီအဘိုးကြီးက သခင်လေးကို သေချာပေါက် ဒုက္ခပေးမယ်လို့ မတွေးဝံ့ပါဘူး... သခင်ကို ဖိတ်ကြားရတာက ဒီဆိုင်ကို အပ်ခဲ့ချင်တာပါ..."

"ဟူး...ဒီအဘိုးကြီး တစ်ချိန်က နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ်က်ု တက်ခဲ့ပေမယ့် အန္တရာယ်ကြီးကြီးမားမားနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာ့ ကျင့်ကြံမှုလည်း ပျက်စီးသွားတယ်... သခင်လေးလည်း ကျုပ်ရဲ့လက်ရှိခွန်အားကို မြင်ရမှာပါ... အပြင်မှာ သခင်တွေနဲ့ ဆက်ဆံရတာ အဆင်ပြေပေမယ့် ဒီကလူတွေက ကျုံးကျိုးရဲ့ တကယ့်ပါရမီရှင်တွေ မဟုတ်သေးဘူး.... ဒီမှာက မျှော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်၈က လူတစ်ယောက်ကိုတောင် ဒီအဘိုးကြီးက မနည်း အနိုင်ယူနေရမှာ..."

"အခုက ဒီကနေထွက်ဖို့နဲ့ ကျုံးကျိုးကနေ ထွက်ပြီး တခြားနေရာတွေကို သွားရမယ့်အချိန် ဖြစ်နိုင်တယ်... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကျုပ်မှာ ကြွယ်ဝမှုနဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တချို့ ရှိတယ်... အဲ့ဒါကြောင့် ဝေဝူကျို့က သူ့လူတွေကို ဒီကိုခေါ်လာတာ... သူတို့ဒီကို ဘာအတွက် လာနေကြလဲတော့ ကျုပ်လည်း တိတိကျကျ မသိဘူး... ကျုပ်မှာ ခန့်မှန်းချက် တစ်ခုရှိတယ် အဲဒီအရာက မိုးမြေအဆောက်အအုံထဲမှာပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်"

မိုးမြေအဆောက်အအုံ!

"မိုးမြေအဆောက်အအုံကို ကျုပ် ဖွင့်ထားတယ်လို့ ထင်​နေတာလား ဟားဟား.. တကယ်တော့ ဒီနေရာကို လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်လောက်ကမှ ကျုပ် ဝယ်ခဲ့တာ..."

“ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကျုပ် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေ အကြောင်း ဘာမှမသိဘူး...အဲဒါတွေကနေပဲ လေ့လာခဲ့တာ အထူးသတိထားပြီး ဒီနည်းနဲ့ လည်ပတ်ခိုင်းတယ်...သူတို့လာရတဲ့ အကြောင်းရင်း အမှန်ကိုတော့ ကျုပ်တကယ် မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းက ကျုပ်တို့ရဲ့အသက်ကို တကယ် ကယ်တင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားပါဘူး"

မိန်းကလေးတွေ တော်တော်များများလည်း စိတ်ခံစားချက်နဲ့ သက်ပြင်းချကြပေမယ့် လုရွှမ်ကတော့ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပါပြီ။ အရင်က ဒေါသထွက်နေသော အဘိုးအို၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ကြည့်လျှင် သူဒီဆိုင်ကို ဝယ်ခဲ့တုန်းက ရောင်းသူတောင်းဆိုးခဲ့လို့ တခြားလူတွေ လက်ထဲ မပေးလိုက်ချင်တဲ့ အချက်ပဲ ဖြစ်မည်။

"အဲဒါကြောင့် ဒီဆိုင်ကို သခင်လေးလက်ထဲ ထားခဲ့ချင်တယ်... ကျုပ်တို့ ထွက်သွားတော့မယ် တခြားသူတွေဆီ အပ်ထားလိုက်ရင်လည်း စဉ်းစားကြည့်ရင် ဘယ်သူမှ မယူရဲ​လောက်ဘူး"

လုရွှမ် ခေါင်းခါပြီး အဖိုးအိုရဲ့ စကားကို ဝင်နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဆိုင်ဖွင့်ဖို့ စိတ်မဝင်စားပါဘူး မကြာခင် ပထမမြို့ကထွက်ပြီး တခြားမြို့တွေကို သွားတော့မှာ..."

အဘိုးအိုက သူ့ကိုယ်သူ လှောင်ပြောင်ရယ်မောရင်း။

“သခင်လေးရဲ့ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်နဲ့ ဒီမှာ တစ်ချိန်လုံးရှိနေရင် အချိန်ကုန်ခံပြီး အသက်ကုန်သွားလိမ့်မယ် ဆိုတာ ကျုပ် သိပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျုပ် စကားမပြီးသေးဘူးလေ... သခင်လေး ဒီမှာနေဖို့ပဲလိုတယ် နောက်ထပ် ဆယ်ရက်လောက်ပဲ...."

"ဆယ်ရက်?"

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီလူက အစကတည်းက ကျုပ်နဲ့ သဘောတူညီမှု ရထားပြီးသား... ဆယ်ရက်အထိ သဘောတူထားတာ အစက ဘာမှမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် အခု ဒီနေရာမှာ ကျုပ်တို့နေလို့ မရတော့ဘူးဆိုတာ သိသာလာပြီ နောက်ထပ် တစ်ရက်ဆိုရင်တောင် အန္တရာယ်ရှိလိမ့်မယ်"

"ဒါပေါ့ ကျုပ်လည်းသိပါတယ် သခင်​လေးလည်း ဒါကိုစဉ်းစား​နေလိမ့်မယ်..အဲ့လူနည်းစုက ဒီဆိုင်အတွက်ပဲ ဒီကိုလာခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ် ကျုပ် သူတို့ကို အပြစ်မတင်ချင်ပေမယ့် ကတိအတိုင်း မလုပ်ရင် ကြီးမားတဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေ ရှိလာလိမ့်မယ်တဲ့..."

“အစကတည်းက အဲဒီလူက ဒီကိစ္စကို သိပ်အလေးအနက် ထားပြီး တိုင်တည်ကျိန်ဆိုခိုင်းခဲ့တာ..."

"သခင်လေး ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့ကို ကူညီပါဦး"

မိန်းကလေးတွေကလည်း ဒူးထောက်တော့မတတ် တောင်းဆိုလာကြသည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ကျွန်မတို့ အရှက်ကင်းမဲ့ပြီး သခင်ငယ်ကို ဘာမှမပေးဘဲ အကူအညီတောင်းဖို့ မဝံ့ရဲကြပါဘူး... သခင်လေးက ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေ၊ အဂ္ဂိရတ်ဆေးနဲ့ ကောင်းကင်မြေကြီးရဲ့ ရတနာတွေကို နက်နက်နဲနဲ နားလည်သဘောပေါက်ထားတယ်... အမှန်တော့ ဒီဆိုင်အောက်မှာ စာအုပ်တွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်... အကုန်လုံးက အရင်ပိုင်ရှင် ချန်ထားခဲ့တာ... ကြိုက်သလောက် ဖတ်လို့ရတယ်"

လုရွှမ်: "စာအုပ်တွေ?"

“ဒါတင်မကသေးပါဘူး သခင်လေး တကယ်တော့ အဲဒီအပေါ်မှာ ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား ဘာမှမပါတဲ့ ကျောက်ပြားတစ်ချပ်လည်း ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ အနားကို ကပ်လို့မရဘူး.. ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ ဖိအားတွေ ရှိတယ် အရင်ပိုင်ရှင်ရဲ့ ဇနီး တိတ်တိတ်လေး ပြော​နေတာကို ကြားဖူးတယ်... အခွင့်အရေး တစ်ခုတော့ ရှိဖို့လိုတယ်တဲ့"