ယုတ်မာသော
Vol. 130 Ch. 4.1459
ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဓားနှစ်ချောင်း ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားသည်။ စူးစူးရှရှ အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သောအခါ ဦးချိုနဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်သို့ လွင့်ပျံသွားကာ မြွေကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ပြုတ်ကျကာ နက်ရှိုင်းသော တွင်းကြီးတစ်ခု ဖန်တီးပစ်ခဲ့သည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တွင်းထဲမှာ ခွေနေပြီး ပါးစပ်ထဲမှ သွေးတွေ စီးကျလာခဲ့သည်။
"မင်း"
ဆူညံသံနှင့်အတူ ကောင်းကင်ပြင်မှ ပျံသန်းနေသော နတ်သမီးကဲ့သို့ အခြားဓားစွမ်းအင် တစ်ခုဟာ ဓားသွားပေါ်၌ ပေါင်းစပ်ကာ မြွေကြီး မတ်တပ်ရပ်ပြီး စကားပင် မပြောမီတွင် မြွေကြီးဦးခေါင်းထဲ ဓားဖြင့် ထိုးဖောက်ဝသွားခဲ့သည်။
မြွေကြီး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ ဒေါသအပြည့်ဖြင့် ပွင့်သွားသော်လည်း ဘာမှ ဆက်မပြောနိုင်ဘဲ ငြိမ်သက်စွာ အနားယူရန် ငြင်းဆန်နေလေသည်။
တစ်ဖန် ခန္ဓာကိုယ်သည် လုံးဝ သေဆုံးသွားသော မြွေပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ လူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားတာကြောင့် ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွား၏။
လူသားများနှင့် တခြားသားရဲများ အားလုံးသည် ဦးချိုနဂါး၏ မာနကို ကြည့်ပြီး အသံမထွက်ဝံ့ကြပေ။ မြွေကြီးရဲ့ အဆင့်သည် အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ် တတိယအဆင့် ဖြစ်သော်လည်း ဤဦးချိုနဂါးက ဓားတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် သတ်ပစ်လိုက်သည်။
မူလတုန်းကတော့ မြွေကြီးဟာ မောက်မာစွာ မတ်တတ်ရပ်နေတာကို တွေ့ခဲ့ရသည်။ ၎င်းက ဦးချိုနဂါးရဲ့ ရထားလုံးကို အမြီးတစ်ချောင်းနဲ့ ရိုက်ချိုးလိုက်တာ အစွမ်းထက်လွန်းလို့ နဂါးကို အနိုင်ယူတော့မလို အနည်းဆုံး အကြိမ်အနည်းငယ်လောက်တောင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့သေးသည်။
သို့သော် နှစ်ကြိမ်မျှသာ လှုပ်ရှားပြီးနောက် ဦးချိုနဂါးဆီကနေ သေသေသပ်သပ်ကလေး သတ်ပစ်ခံရမယ်လို့ ဘယ်သူမှ မထင်ထားခဲ့ချေ။
မြွေကြီး၏ မျက်နှာသည် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အနိုင်အရှုံးမှာ အရှုံးသာ ရသွားခဲ့သည်။ ဦးချိုနဂါးရဲ့ ဓားနှစ်ချောင်းကြောင့် ဧရာမမြွေကြီး သေဆုံးရခြင်းမှာ ငြင်းလို့မရနိုင်သော အချက်တစ်ခုလည်ဖြစ်သည်။
"ဟမ့်!"
ဦးချိုနဂါးသည် ညင်သာစွာ ဟစ်အော်လိုက်ပြီး မြွေကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘေးသို့ ကန်ထုတ်လိုက်လေသည်။ လူတိုင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဂူထဲသို့ ဝင်သွားတာ တွေ့လိုက်ရ၏။
အနီးနားရှိ လူများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေသည်။ လူများစွာ၏ မျက်လုံးများသည် ဧရာမမြွေကြီးအား တပ်မက်မှုအပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။ ဤမြွေကြီးမျိုးသည် အထူးသဖြင့် နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ် ရောက်ရှိထားလို့ ၎င်း၏အသားသည် သူ့အလိုလို ကြီးမားသော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
အဲဒီလိုအစားအစာက ၎င်းတို့အတွက် သေချာပေါက် အကျိုးရှိမှာ သေချာသည်။ ပျမ်းမျှခွန်အား ရှိသူတွေဟာ ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေကြပြီး သန်မာတဲ့သူတွေကလည်း အံ့သြနေကြသည်။
ဒီဟာက နတ်နဂါးကိုပင် ဆွဲဆောင်နိုင်သော လှိုဏ်ဂူတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အတွင်းတွင် ကြီးမားသော ရတနာတစ်ခု ဝှက်ထားမှာ သေချာ၏။ မဟုတ်ပါက နတ်နဂါးကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ဒါဆို ကောင်းတာတွေ အားလုံးကို ဒီဦးချိုနဂါး ယူသွားမှာကို ကြည့်နေရမှာလား။
ဒါဆို သူတို့ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။
"ဟမ့် အဲဒါ နတ်နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်နေတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ? ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ ငါတို့အားလုံးက ဘီလူးတွေ၊ လူသားတွေနဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေလေ... နဂါးလေးတစ်ကောင်ကြောင့် ကြောက်လန့်သွားကြတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား အားလုံးပဲ မင်းတို့တွေ ဒီကိုလာခဲ့ကြတာက အဲဒါအတွက်လို့ ငါထင်တယ် ဒါပေမဲ့ ငါခံစားလိုက်ရတယ်... ဒီနေရာမှာ ထူးဆန်းတာ တစ်ခုက မင်းတို့ မသိသေးတာ ဖြစ်မယ်... ဒီဂူထဲက လူတစ်ယောက်က ဒဏ္ဍာရီဆန်တဲ့ ကောင်းကင်လူသား...အရင်ကတည်းက ကြောက်စရာကောင်းပြီး နဂါးရောက်လာတာကို စွဲဆောင်ထားနိုင်တဲ့ ကောင်းကင်လူသားပဲ...."
"ဦးချိုနဂါးက နတ်နဂါးတွေထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲဆိုတာ မင်းတို့သိထားရမယ်... အခုဟာက နတ်နဂါးကတောင် မျှော်လင့်ထားတဲ့ အရာတစ်ခုပဲ... လူတိုင်း သွေးဆောင်ခံရပြီးမှ အားလုံးကို အဲဒီကောင်လေးက ဖယ်ထုတ်ပစ်လိုက်မှာ လက်ခံနိုင်လို့လား..."
သားရဲတစ်ကောင်က ဝင်ထောက်ခံ၏။
"ဟုတ်တယ်... နတ်နဂါးဖြစ်နေတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ? အားလုံးက ခွန်အားပေါ်မှာ မူတည်နေသေးတယ်"
ဧရာမသားရဲ အုပ်စုတစ်စုက စတင် အော်ငေါ့လိုက်သော်လည်း တကယ်ပင် မသိမသာပဲ ဖြစ်နေသည်။ လူတစ်စုက ဘေးနားတွင် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ရပ်နေကာ ဘာမှ ဝင်မပြောကြ။ ဝက်ယောင်ဆောင်ကာ ကျားသားစားဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတာ ထင်ရှားသည်။
လုရွှမ်ကတော့ ထိုသတ္တဝါများ၏ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုကို လျစ်လျူရှုထားသည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် မြွေကြီးနှင့် ဦးချိုနဂါးတို့၏ ယခင်တိုက်ပွဲကို ပြန်ဆန်းစစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
မြွေကြီးသည် မသေဆုံးမီတွင် ဒေါသလည်းထွက် နောင်တလည်း ရနေပုံပါပဲ။ ဓားသွားပြိုင်ချိန်တွင် ဦးချိုနဂါးကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြံစည်ခဲ့သော်ငြား ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားခဲ့သည်။
အဲဒီဓားက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်နေတာလဲ။
လုရွှမ်သည် ယခင်အခင်းအကျင်းကို အထပ်ထပ် အခါခါ ပြန်စဥ်းစားနေခဲ့သည်။ ထိုနတ်ဓားကသာ တစ်ခုခုမှားနေတာ ဖြစ်သည်။
ဦးချိုနဂါးသည် အမှန်တကယ်ပင် တန်ခိုးကြီးပြီး နတ်နဂါးမျိုးရိုး၏ မိသားစုဝင် ဖြစ်ထိုက်သည်။ သို့သော် မြွေကြီးရဲ့ ခွန်အားကိုလည်း လျှော့မတွက်သင့်ချေ။ အထူးသဖြင့် ယခင်က အမြီးရိုက်ချက်က ဦးချိုနဂါး၏ ရထားလုံးကိုတောင် တိုက်ရိုက် ကွဲအက်သွားစေသည်။
ဦးချိုနဂါးက သူ့အမျိုးသမီး အများအပြား အသတ်ခံရတာကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်တာတော့ သေချာသည်။ ထို့နောက် ဓားနှစ်ချောင်းရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ တိုက်မိမှုကတော့ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။
အဲဒီဓား!
ကောင်းကင်လက်နက် မဟုတ်၊ စင်စစ် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် နတ်တန်ခိုးသာ အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး အလွန်အမင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေရင် ဘယ်နတ်လက်နက်မျိုးမဆို အဲဒီလို အကျိုးသက်ရောက်နိုင်သည်။
နတ်လက်နက် မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ?
ဦးချိုနဂါးရဲ့ ချိုလား!
လုရွှမ်သည် ဦးချိုနဂါးမျိုးရိုးတွင် ဦးချိုများပါရှိပြီး အချို့မှာ ဦးချိုများ မပါတတ်ကြောင်း ရုတ်ခြည်း သတိရသွားသည်။ ထို့ကြောင့် ဤဦးချိုနဂါးတွင် နဂါးဦးချိုများ အမှန်တကယ် ရှိသော်လည်း ၎င်းကို လက်နက်အဖြစ် သန့်စင်လိုက်တာဆိုရက် ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းလိုက်မလဲ။
ထို့ကြောင့် မြွေကြီးသည် မူလက သာမန်နတ်လက်နက်နဲ့ တိုက်မိသလို ဆုတ်သွားရတာ လူတိုင်း တွေ့လိုက်ရသော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ်မှာတော့ သူဟာ နဂါးဦးချိုများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရလေသည်။
ဤဦးချိုနဂါးသည် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသည့် အရာထက် များစွာပို၍ ဆိုးသွမ်းပါသည်။ မိစ္ဆာသားရဲ အုပ်စုတစ်စုက လုံး၀စုစည်းကာ ဂူထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကြပါပြီ။
လူသားများ နှင့် သားရဲလူသားများ ဝင်လာပြီး မကြာမီတွင် အပြင်ဘက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသေးသည့် လူတစ်ဝက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
လုရွှမ် ရှေ့တိုး၍ မြွေကြီးထံသို့ ရောက်လာသည်။ သူ ဤလူအတွက် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချမိ၏။ ဓားသည် မြွေကြီးအား နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်ခဲ့သည်။ မြွေကြီးသည် မိစ္ဆာသားရဲဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာအမြုတေ မရှိသော်လည်း ၎င်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က အလွန်အဖိုးတန်ပါသည်။
အရသာအရှိဆုံး မြွေသားအပိုင်းအစကို စုဆောင်းပြီးနောက် လုရွှမ် ဂူထဲသို့ ငြိမ်သက်စွာ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။
လုရွှမ် လှိုဏ်ဂူထဲသို့ မရောက်ခင် အပြင်ဘက်တွင် ကျန်နေသူများသည် ဆာလောင်နေသော ဝံပုလွေများကဲ့သို့ ပြေးချလာကုန်၏။ ထို့နောက် မြွေကြီးကိုပဲ အရူးအမူး ပိုင်းဖြတ်ကာ ဂူထဲကိုတော့ ဘယ်သူမှ ပြေးမဝင်သွားခဲ့ပေ။
အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် ဤဂူက အကြီးကြီး မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဝင်သွားသောအခါ အတွင်းမှာ အခြားကမ္ဘာတစ်ခုလို ရှိနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ နှမြောစရာကောင်းတာက အပျက်အစီးတွေက တစ်ချိန်က အတိုင်းအဆမရှိ လှပတဲ့ အရာတွေ ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ ဆိတ်သုဉ်းသွားပါပြီ။
အချည်းနှီး ဂူကြီးသည် လုံးဝ စိမ်းလန်းခြင်း မရှိ၊ အသက်မရှိ၊ သေနေသော တိတ်ဆိတ်မှုများနှင့် ပြည့်နေသည်။ ဤအရာသည် ကောင်းကင်လူသားရဲ့ လှိုဏ်ဂူဖြစ်သောကြောင့် သဘာဝကျကျ ကောင်းကင်လူသားက လွှမ်းမိုးမှုအရှိဆုံး ဖြစ်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်၌ ကောင်းကင်လူသားရဲ့ သေခြင်းတရားသည် ဤနေရာကို လွန်စွာထိခိုက်ထားပြီး အားလုံး သက်မဲ့အသွင် ပြောင်းပစ်ခဲ့သည်။ ထိုအလင်းရောင်ဟာ လှိုဏ်ဂူတစ်ခုလုံးအပေါ် လွှမ်းခြုံသွားပြီး အလွန်စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းနေသည်။
ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ တခြားလူတွေကို လိုက်ရှာရတာက ခက်လိမ့်မည်။ လုရွှမ် နံရံလေးခုကို လက်ဖဝါးနဲ့ ထိကြည့်လိုက်တဲ့အခါ နံရံက သူ့ဝိညာဥ် အသိအာရုံသည် စုပ်ယူနိုင်လုနီးပါးပင်။ နားမလည်နိုင်သော အရာတစ်ခု ရှိနေသလို ခံစားရသော်လည်း ၎င်းဝိညာဉ်အသိက သူ့ဘက်ကိုသာ ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။