ကောင်းကင်လူပုတီးစေ့
Vol. 130 Ch. 4.1464
ထိုမိစ္ဆာသားရဲက အလွန်လျင်မြန်သည်။ ၎င်းရဲ့ခြေဖဝါးမှာ လေတိုက်သွားသလို သူတို့ အနီးနားသို့ ပြေးလာပြီး ကိုက်စားတော့မလို ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
၎င်းက မျှော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်ငါးရှိ မိစ္ဆာသားရဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ထိုအဆင့်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲများက လုရွှမ်အပေါ် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပါ။ မိစ္ဆာကောင်ကို ဓားဖြင့် နှစ်ပိုင်းခွဲပစ်လိုက်တော့ အသေကောင်က အလင်းတန်းနှင့် အရိပ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
လုရွှမ် ထိုအရိပ်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်သော်လည်း မီးခိုးများနှယ် ကျန်ဘာမှ မရှိတော့ပေ။ ကောင်းကင်မီးတောက်များကို လေထဲသို့ ဖောက်ခွဲလိုက်သည်။ အခုလောကနှင့် တကယ့် အပြင်လောက အကြား ခြားနားမှု မရှိပေ။
လုရွှမ်: "ရှေ့ကို ဆက်သွားရအောင်"
သူသည် ဤကောင်းကင်လူသား၏ အမွေဆက်ခံမှုတွင် ခြားနားချက်ကို အမှန်တကယ် မြင်ချင်သည်။ နတ်မီးနယ်ပယ် အဆင့်၁၁နဲ့ နောက်ပိုင်း ထုတ်ဖော်လာမယ့် အရာများက သူ့ကို အံ့အားသင့်စေနိုင်လောက်ပါရဲ့။
အခုနက ဓားသိုင်းဟာ သူ့အတွက် သဘာဝအရ အလွန်ရိုးရှင်းပေမယ့် တခြားသူတွေအတွက်တော့ တကယ့်ကို တော်တော်ကောင်းတဲ့ ဓားသိုင်း ဖြစ်နေပါပြီ။ အထူးသဖြင့် ဓားသွားလမ်းကို နားမလည်သေးသူများအတွက် နားလည်ရန် အလွန်ခက်ခဲပါသည်။
ထို့နောက် အတော်လေး ကြီးမားသော တောင်ကုန်းတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ခါနီးတွင် သူသည် လူသားများနှင့် ရန်ဖြစ်နေသော မိစ္ဆာသားရဲ တချို့ကို တွေ့ရသည်။ တချို့က တွန်းလှန်နေပုံရပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဖြတ်သန်းနေရဆဲဖြစ်ကြောင်း တွေ့နေရသည်။
အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းသော နည်းလမ်းများကို သုံးနေကြသည်။ ဓားသိုင်းတွေက ပြသလိုက်တိုင်းလည်း တဖြည်းဖြည်း ပိုလေးနက်လာသည်။
လုရွှမ် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းနေဆဲပင်။ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် ကျွမ်းကျင်မှု၏ အမွေဆက်ခံမှုကို နားလည်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ရှန်းရှန်းသည် လုရွှမ် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အမြဲ တွယ်ကပ်နေခဲ့တာမို့ လုရွှမ် မြင်ရတာတွေကို သူမလည်း မြင်ရသည်။
သူမရဲ့ မျှော်စင်နယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့်ကို ရောက်ထားပေမယ့် နည်းနည်းလေးမှ မတက်နိုင်တော့ဘဲ နားလည်ရခက်လာသည်။ သို့သော် လုရွှမ်က လျှပ်တပြက်နဲ့ ဖြတ်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
အစပိုင်းမှာတော့ လုရွှမ်ထက် နယ်ပယ် ပိုမြင့်တယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကို အသုံးချနိုင်ပေမယ့် တဖြည်းဖြည်းနဲ့တော့ သူမဟာ အဲဒီအကြောင်းပြချက်က အဆင်မပြေတာ့ကြောင်း သိလာသည်။
လုရွှမ်က လူသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ အရည်အချင်းသည် သူ့ထက် သာလွန်နေရမည်လေ။ သူမဟာ နတ်နဂါးဖြစ်ပြီး သူမမွေးလာသောအခါတွင် တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်နေကာ နတ်နဂါးရဲ့ သာလွန်သော အရိပ်အယောင် ရှိသည်။
အဲဒီရောင်ဝါဟာ အလွန်အားနည်းပေမယ့် ဒီလို ပြောင်းလဲမှု အနည်းငယ်ကပဲ သူမရဲ့ အနာဂတ် လေ့ကျင့်မှု ကန့်သတ်ချက်ဟာ တခြား နတ်နဂါးတွေထက် ကျော်လွန်သွားလိမ့်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသားပါ။
ဒါကလည်း သူမကို ငယ်စဉ်ကတည်းက အလွန်နှစ်သက်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။ အဘိုးကောင်းကင်လူသားကလည်း သူမကို ချစ်မြတ်နိုးတာကြောင့် ချီလီက သူမကို ပြန်ပေးဆွဲရတာပဲ ဖြစ်၏။
ကျင့်ကြံရတာကို မကြိုက်ပေမယ့် သူ့အရည်အချင်းအတွက် ဂုဏ်ယူနေဆဲပါ။ မျိုးနွယ်စုတွင် သူမသည် ထိပ်ဆုံးတွင် ရပ်တည်နေသော်လည်း ယခုတွင် သူမသည် အနည်းငယ် ရှက်မိသွားသလို ခံစားမိလာသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူမသည် ဤလူသားအစ်ကို လုရွှမ်ထက် သာလွန်နေရပေမည်။
ယခု မျက်စိရှေ့တွင် နောက်ထပ်စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီ။ ယခုအချိန်တွင် တိုက်ခိုက်လာသော ကျင့်ကြံသူများရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က မျှော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်၇ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဒီစမ်းသပ်မှုဟာ ပြင်ပလူသားများအတွက် မဟုတ်ပေ။ အဘိုးကောင်းကင်လူသားရဲ့ စမ်းသပ်မှုသည် ကောင်းကင်နဂါးရဲ့ အဓိကမျိုးနွယ်စုရှစ်ခုရဲ့ ပျမ်းမျှအင်အားအပေါ် အခြေခံထားလေ၏။ လိုအပ်ချက်များက မြင့်မားပြီး လူသားများ သို့မဟုတ် မိစ္ဆာသားရဲများရဲ့ နယ်ပယ်ထက် ကျော်လွန်နေပါပြီ။
သို့သော် ယခုအခါတွင် သူမတို့သည် နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ်က လူသားများသာ ယှဥ်နိုင်သော မျှော်စင်နယ်ပယ် အဆင့် ၇ သို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီ။ နဂါးမျိုးနွယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အများစုမှာ သေးငယ်သော နယ်ပယ်တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုသာဖြစ်သည်။
အစ်ကိုလုရွှမ်ကသာ ဒီအဆင့်ကို အနိုင်ယူနိုင်သေးတယ် ဆိုရင် အရည်အချင်းက သာမန်နဂါးတွေထက် အများကြီးသာလွန်ပြီး အထက်တန်းစားအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလို့ ဆိုလိုနေပြီ။
လုရွှမ်သည် နီးကပ်လာနေပြီ ဖြစ်သော စမ်းသပ်မှုကို ကြည့်နေသည်။ ကောင်းကင်လူသားရဲ့ ရုပ်တုဖြစ်နေသည်။
တကယ်တော့ လူနဲ့ သိပ်မကွာချေ။ သို့သော် ရောင်ဝယက အစပိုင်းမှာတော့ ကွဲပြားမှုမရှိပေမယ့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရွေ့လျားသွားတဲ့အခါ ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ လုံးဝကွဲပြားတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်သွား၏။
ဝိညာဉ်စွမ်းအား၊ ကျွမ်းကျင်မှု သို့မဟုတ် တခြားအရာလည်း လုံးဝ မတူချေ။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လုရွှမ်သည် အရာများစွာကို နားလည်ခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ယခုပင် သူနားလည်ခဲ့သည့် အရာမှာ ရွေ့လျားတဲ့အခါ ပျော့ပြောင်းသော လေသံသာ ထွက်ပေမည်။ သူ့မှယက ချီထျန်းပု ခြေလှမ်းများ ရှိနေပြီမို့ ပျော့ပြောင်းတဲ့ လေသံ မလိုတော့ချေ။
ဒါပေမဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုကတော့ အားနည်းနေပါသေးသည်။
သူတို့သည် မူလနည်းလမ်းကို လိုက်နာ၍ ကောင်းကင်လူသားရဲ့ အရိပ်ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်သရွေ့ သဘာဝအတိုင်း စမ်းသပ်မှုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဒီနေရာကတော့ အလွန်လွှမ်းမိုး ချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
ဒီစမ်းသပ်မှုက အံ့ဩစရာ ကောင်းသည်။ အရင်က သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး အပြုအမူကြောင့် နောက်ဆက်တွဲ စစ်ဆေးမှုတွေက အလွန်အဆိုး မြင်သွားပုံရလေသည်။ အရင်က သူလုပ်ခဲ့တာကို သူတို့ရှေ့မှာ အသတ်ခံခဲ့ရတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေအတွက် လက်စားချေချင်သလိုပါပဲ။
ဒါက ရှားရှားပါးပါး စမ်းသပ်မှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်မည်။ အပြင်းအထန် ကြိုးစားပြီး နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် သူသည် ဤကောင်းကင်လူသားကို နောက်ဆုံးတွင် သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့သည်။
လုရွှမ် အနည်းငယ် ပင်ပန်းသွားသည်။ အရှေ့က အကွာအဝေးကို ကြည့်လိုက်ရင်တော့ အဆုံးမရှိသလို ဆန့်ထွက်နေတာ တွေ့ရ၏။
ရှန်းရှန်း: "အစ်ကိုလုရွှမ် ရှေ့ဆက်သွားချင်သေးလား"
"အင်း! ငါ့ရှေ့က ရှုခင်းတွေကို ငါတကယ်မြင်ချင်သေးတယ်"
လုရွှမ် ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ ပြောပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ခေါင်းဖြတ်ခံထားရတဲ့ ကောင်းကင်လူသားက မီးခိုးလုံးကြီး ဖြစ်နေတာကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဒီတစ်ခါတော့ ပျောက်ကွယ်မသွားချေ။
"ဒါ?"
ထိုခန္ဓာကိုယ်ကို သူ့လက်ဖဝါးနဲ့ လှမ်းကိုင်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သေးငယ်တဲ့ ပုတီးစေ့လေး ထွက်ကျလာ၏။ ၎င်းက သုံးရောင်ရှိသော အလင်းရောင်ကို ထုတ်ပေးပြီး အလွန်လှပသည်။
"ကောင်းကင်လူပုတီးစေ့!"
ရှန်းရှန်းက ရုတ်တရက် အော်လိုက်ပြီး ပုလဲကို ပြေးယူကာ လုရွှမ်ကို ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့်။
"အစ်ကိုလုရွှမ်... ကောင်းကင်ပုတီးစေ့ကို နိဗ္ဗာနပုတီးစေ့လို့လည်း ခေါ်တယ်... ဒါက သူသေဆုံးပြီးနောက် ကျန်ခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်မယ်..."
"ဒဏ္ဍာရီက အမှန်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး... ကောင်းကင်လူပုတီးစေ့က တကယ်ရှိနေတာပဲ ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင်လူပုတီးစေ့က ကောင်းကင်လူသားရဲ့ နားလည်မှုနဲ့ အမွေဆက်ခံမှုကို ဖော်ညွှန်းထားတယ်တဲ့... ကောင်းကင်လူသားက အသိအမှတ် ပြုမထားဘူးဆိုရင် အဲဒါကို ရဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး”
"ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတယ်... ကောင်းကင်လူသားတွေကိုပဲ အသိအမှတ် ပြုတယ်လို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် နဂါးကိုလည်း အသိအမှတ်တယ်... လူသားတွေကို အသိအမှတ်ပြုတာက ဒါပထမဆုံးပဲ....."