နတ်တစ္ဆေဘုံ

သည် ထိုနေရာကို ဝင်ရောက်မိတာနဲ့ သေတဲ့အထိ ဘယ်သောအခါမှ မထွက်နိုင်ကြတော့ပေ။

နန်မန်ခရိုင်တွင်လည်း နတ်တစ္ဆေဘုံ တစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းက လူတွေကို စက္ကူရုပ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးကာ အစွမ်းထက်ဆုံး သဘာဝလွန် စွမ်းအားများပင် ထိုနေရာ၌ လုံးဝ အသုံးမဝင်တော့ပေ။ ထိုနေရာများသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် ကာလကြာရှည် ကျော်ကြားခဲ့တဲ့အပြင် နာမည်ဆိုးဖြင့် အန္တရာယ်များသော နေရာများ ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။

ဟွမ်ဖောရွာသည် ရှင်းရှန်ခရိုင်ရှိ ရွာတစ်ရွာမျှသာ ဖြစ်သည်။ ဒီလောက် အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာ ရှိနေတာကို ဘာလို့ ဘယ်သူကမှ မသိကြတာလဲ။

"အရှက်မရှိတဲ့ ကလေး!"

ခရမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက အချက်တစ်ချက်ကို တွေးလိုက်မိသည်။ သူမနောက်က လိုက်လာတဲ့ အစောင့်တွေကဆို သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းဖို့ ကြိုးစားရာမှာ အချို့က ထိတ်လန့်သွားပြီး တချို့ကတော့ မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်နိုင်မယ်လို့ ထင်ပြီး ပြန်လှည့်ပြေးကြ၏။ ဤနတ်တစ္ဆေဘုံမှ ထွက်သွားနိုင်မလား တွေးရင်း ထိတ်လန့်တကြား ပြေးကြရာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားကြသည်။

ခရမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက အော်လိုက်၏။

"မပြေးနဲ့ ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်စမ်း!"

အားလုံးက တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။ ထို့နောက် တဖန်စုရုံးလာကာ မျက်လုံးများက သူမကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ အမျိုးသမီးက စိတ်တည်ငြိမ်သွားပြီး။

"ဒီမှာ နတ်တစ္ဆေဘုံထဲ ရောက်နေပြီဆိုတော့ ငါတို့နေရာမှန်ကို ရောက်သွားပြီလို့ ဆိုလိုတာပဲ... ဒါက စစ်မှန်တဲ့ဘုရင်ကြီးရဲ့ သင်္ချိုင်းဂူပဲ..."

ထိုအချိန်တွင် အရှေ့မှ ချန်ရှီ အသံထွက်လာသည်။

"ညီမလေး... ဘာလို့ ဆက်မလိုက်တာလဲ... အဲ့ကြွေရုပ်တွေရဲ့ အသိုက်က ဒီနားလေးမှာ.."

ခရမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးရဲ့ မျက်လုံးများသည် လျှပ်စီးလက်သွားသလို အသံကို လိုက်ကြည့်ရာ ကြီးမားသော ​တောင်စောင်းတစ်ခုရဲ့ နောက်ကွယ်မှ ခေါင်းသေးသေးလေး ထွက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"သူက ကလေးလေးပဲလေ.. ငါ အတွေးလွန်နေတာပဲ ဖြစ်မှာပါ..."

ခရမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးသည် ချန်ရှီက ဆယ်ကျော်သက်​လေး ဖြစ်​နေသေးတာကို မေ့သွားခဲ့သည်။ သူမ ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွား၏။ အကြောင်းမှာ ချန်ရှီကလည်း ကြွေရုပ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား​ပြီ။

"ဒီကလေးက ဒီနေရာကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးတာ မဟုတ်မှန်း သိသာတယ်.. အဲ့တော့ ကြွေရုပ်ကနေ လူသားအဖြစ် ဘယ်လို ​ပြန်ပြောင်းရမယ် ဆိုတာ သိထားလိမ့်မယ်"

သူမ မျက်လုံးတွေ တောက်ပလာပြီး "ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့... သူ့ကိုဖမ်းဖို့ အခွင့်အရေး ယူကြမယ်!"

အားလုံးလည်း ရှေ့ကို ပြေးလာကြတဲ့အခါ အရှေ့ဘက်က သစ်တောတွေ တဖြည်းဖြည်း ကျဲလာတာကို တွေ့ရလေသည်။ တောင်ကုန်းသည် ဂူပေါက်ကဲ့သို့ မီးလောင်ထားရာ သဲလွန်စများဖြင့် ပေါ်လာသည်။

ထို့အပြင် ကြီးမားသော မြေအိုးကြီးများလည်း ရှိ၏။ အချို့ကျိုးသွားပြီး အချို့မှာ နဂိုအတိုင်းပင် ရှိသေးကာ သူတို့ထက်တော့ လေးဆ သို့မဟုတ် ငါးဆ ပိုမြင့်သည်။ နားမလည်နိုင်သော ဘီလူးကြီးများက အသေအလဲ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တော့မလိုပင်။

အိုးခွက်များနှင့် လိုဏ်ဂူများကြားတွင် ခရမ်းရောင်၀တ်ထား အမျိုးသမီးသည် အဆုံးတွင်တော့ ချန်ရှီကို လိုက်ကြည့်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထားမိသွားတဲ့အခါ အံ့အားသင့်စွာ သဘောပေါက်သွားသည်။

“မဟုတ်ဘူး... ဒါက ဘုရင်အစစ်ရဲ့ သင်္ချိုင်းမဟုတ်ဘူး ... ဒါ ကြွေမီးဖိုပဲ!"

သူမစိတ်ထဲတွင် အမျိုးမျိုးသော အတွေးများ ပေါ်လာသည်။

ကြွေမီးဖိုထဲက ဘယ်က​နေ ရောက်လာတာလဲ။ ဘယ်လိုလုပ် နတ်တစ္ဆေဘုံ ဖြစ်သွားတာလဲ။

ချန်ရှီက သူတို့ကို ဘာအတွက် ​​ခေါ်လာတာလဲ။ ဒါကို သူမ တွေးမိသလိုပဲ ဖန်းဟဲ့ရဲ့အသံက တစ်ဖက်ကနေ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျုပ်တို့ လမ်းပျောက်သွားပြီ... ဟိုမှာ တစ်ယောက်ယောက် ရှိတယ်....အာ အဲဒါ ကြွေရုပ်တွေပဲ!"

ခရမ်းရောင်ဝတ်ထား အမျိုးသမီးသည် ရှေ့သို့ အမြန်ပြေးသွားကာ စမ်းချောင်းဘေးတွင် ဆော့ကစားနေသည့် ကြွေရုပ်လေးသည် ကျိုးပဲ့နေသည့် လှိုဏ်ဂူတစ်ခု၏ အရိပ်တွင် ပုန်းနေတာကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းက သူမတို့ ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေသည်။

ကြွေရုပ်တစ်ရုပ်က သူတို့ကို ကြိမ်ဖန်များစွာ လက်ပြနေသေး၏။ ထိုအခါ အစောင့်တစ်ယောက်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီအရာလေးတွေက ငါတို့ကိုကြောက်နေတာပဲ..."

ခရမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးကတော့ ရုတ်တရက်ဆိုသလို သတိ နိုး​ကြားလာပြီး သူမမျက်နှာအရောင်ကလည်း ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"သူတို့ကြောက်တာက ငါတို့ကို မဟုတ်ဘူး... တခြားအရာကို... မြန်မြန် ပြန်ဆုတ်လိုက်..."

ရုတ်တရက် မြေကြီးတွေ တလှုပ်လှုပ်နဲ့ ခါယမ်းလာသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရုတ်တရက် မည်းမှောင်လာပြီး ခဲပြာရောင် ၀တ်ဆင်ထားသော ဧရာမဘီလူး သုံးကောင် လာနေတာကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

ထိုဘီလူးကြီးများသည် အရပ်ရှည်ပြီး ပိန်လှီသည်။ တစ်ပေ သို့မဟုတ် နှစ်ပေခန့်သာ မြင့်သော်လည်း အမျိုးသမီးနှင့် အခြားသူများသည် အရပ်တစ်ပေထက် နည်းသော ကြွေရုပ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတာကြောင့် ဘီလူးကြီးများက ပို၍ အရပ်ရှည်သွား၏။

ဘီလူးကြီး၏ ခြေလက်တို့သည် သွယ်လျ၍ မျက်နှာသည် ရွှံ့ကြေးရုပ်နှင့် တူ​ပေသည်။ ၎င်းတို့က မီးဖိုထဲတွင် ထည့်ဖုတ်ထားသော ကြွေရုပ်တွေလို လှုပ်ရှားမှုနဲ့ သူတို့ကို လိုက်ဖမ်းနေရာ လေပြင်းတွေပါ တိုက်ခတ်သွားသည်။

လူတိုင်း ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ ရုတ်တရက် တစ်ယောက်က မီးဖိုသမား တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲ ဖမ်းမိသွားပြီး သူ့လည်ပင်းကို ကလစ်ကနဲ ချိုးပစ်လိုက်ရာ အပိုင်းပိုင်း ကြေသွားကာ ညစ်ညမ်းသော အမှုန်များက ဧရာမလက်ချောင်းများမှ စီးကျလာခဲ့သည်။

ဒါကိုမြင်တော့ တခြားသူတွေကလည်း မြန်မြန် ထွက်ပြေးကြပေမယ့် မီးဖိုလုပ်သားတွေက သူတို့ဆီကို ခြေလှမ်းပေါင်းများစွာ လှမ်း၍ နောက်တစ်ယောက်ကို လွယ်လွယ်နဲ့ ဖမ်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြန်၏။

ခရမ်းရောင် အမျိုးသမီးက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူမသည် နတ်သန္ဓေသားကို မွေးမြူထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှု စွမ်းအားက အလွန်ပျက်စီးသွားပြီမို့ ဤမီးဖိုလုပ်သားများက သူမအပေါ် ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခဲ့သည်။

မီးဖိုသမားက သူမကို ခြေတစ်ချောင်းတည်းနဲ့ နင်းမိရုံဖြင့် ကျိုးပဲ့သွားနိုင်၏။

သူမသည် တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ပြေးသည်။ ကြွေမီးဖိုထဲ၌ သူမအစောင့်များကို လိုက်ရှာသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူနည်းပါးလာပြီး မကြာမီတွင် သူမတစ်ဦးတည်းသာ ကျန်တော့သည်။ ကျန်တဲ့လူ အားလုံးကို မီးဖိုလုပ်သား သုံးဦးက ဖမ်းဆီးသွားခဲ့ပြီ။

ခရမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးသည် ဂူထဲမှာ ပုန်းနေတဲ့ ကြွေအရုပ်တွေကို ရုတ်တရက် တွေးလိုက်မိပြီး လှုံ့ဆော်မှု တဖျပ်ဖျပ်နဲ့ ယိုယွင်းနေတဲ့ လှိုဏ်ဂူထဲမှာ အမြန်ပုန်းနေလိုက်သည်။

ဒီဂူထဲမှာ ကြွေအရုပ်လေးတွေ ပုန်းအောင်းနေတာ တွေ့တော့ အားလုံးက တိတ်တိတ်နေဖို့ အချက်ပြရင်း လက်ကို လှမ်းဆွဲကြသည်။ မီးဖိုလုပ်သား သုံးဦးက ဂူပေါက်ထဲ ငုံ့ကြည့်လိုက်ချိန် တစ်ဦးက သူ့ခေါင်းကို ထိုးထည့်လာတာကြောင့် သူ့မျက်နှာကြီးက ဂူဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့သွားခဲ့သည်။

ခရမ်းရောင် အမျိုးသမီးလည်း အသံကို မထွက်ရဲဘဲ ကြွေရုပ်တစ်ရုပ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ စူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေသည်။ မီးဖိုလုပ်သားရဲ့ အမူအရာက တောင့်တင်း​နေပြီ။ ထို့နောက် သူသည် လှိုဏ်ဂူကို တစ်ချက် မော့ကြည့်ကာ မတ်တပ်ရပ်၍ ထွက်သွားလေသည်။ တခြားမီးဖိုသမားများကလည်း ရှာဖွေမှု ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် ကြွေရုပ်များသက တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်ပြလာသည်။ ကြွေရုပ်များက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ပြီးမှ သက်ပြင်းချကာ သူမကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြသည်။ ခရမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးလည်း ရှေ့ကို တိုးရင်း ကြွေရုပ်တွေ​နောက်ကို တိတ်တဆိတ် လိုက်လာခဲ့လေသည်။

မနီးမဝေးတွင် ကြီးမားလှသော လိုဏ်ဂူကြီးက မီးတောက်များ တောက်လောင်နေပြီး လုပ်သားသုံးဦးသည် သူတို့ဖမ်းမိထားသော ကြွေရုပ်များကို မီးထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ကြွေရုပ်များက မီးထဲတွင် ရုန်းကန်ရင်း အော်ဟစ်ရင်းနဲ့ပဲ အရည်ပျော်ကာ ပုံပျက်သွားကုန်​သည်။

ထိုကြွေရုပ်များသည် ရှင်းရှန်ခရိုင်ရှိ ကျောက်မိသားစုရဲ့ တော်ဝင်အစောင့်များ ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင် ၎င်းတို့သည် ကျေးလက်ဒေသတွင် ယုတ်ညံ့သော နေရာတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ သူမသည် ကြွေရုပ်အချို့နောက်ကို လိုက်ကာ မီးဖိုထဲမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်လာခဲ့သည်။

"မိန်းကလေး...မင်းလည်း ဟွမ်ဖောရွာက သားရဲငယ်လေးကြောင့် ဒီကို ရောက်လာခဲ့တာမလား?"

ကြွေရုပ်တစ်ရုပ်က လာမေး၏။

ခရမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက "ငါ နင်တို့ပြောတာကို နားမလည်.... အမ်?"

သူမသည် ကြွေရုပ်တစ်ရုပ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ထိုကြွေရုပ်များ၏ ငှက်နှင့်တူသော ဘာသာစကားကို နားလည်နိုင်ခဲ့တာကို အံ့သြသွားမိသည်။ ခရမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထား။

"သူက ချန်ရှီတဲ့... ဒါပေမဲ့ သူ့ဗိုက်ထဲမှာ ရေတွေချည်းပဲ...ရှင်တို့က....."

ကြွေရုပ်တစ်ရုပ်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ကျွန်မတို့လည်း ရတနာတွေလိုက်ရှာဖို့ ဒီကိုလာခဲ့တာ... ကျွန်မတို့ ဒီနေရာကိုလာရင်း သူ့ဆီက လှည့်စားခံရလို့ ဒီလိုဖြစ်ကုန်ကြတာ"

"ငါတို့လည်း ရှိသေးတယ်" ကြွေရုပ်တွေ အများကြီး ရောက်လာကြသည်။

"ငါတို့ရောပဲ..."

မီးဖိုအပြင်ဘက်တွင် ကြွေရုပ်များ တစ်ဖွဲ့ပြီးတစ်ဖွဲ့ ရောက်လာကြပြီး အသီးသီးရဲ့ မျက်နှာပေါ်တွင် မှုန်ကုပ်ကုပ် မျက်နှာထားတွေသာ ဖြစ်နေသည်။

"စစ်မှန်တဲ့ ဘုရင်ကြီးရဲ့ အုတ်ဂူက ဒီအနီးအနားမှာ ရှိနေတယ်လို့ ကြားရတော့ ဒီသင်္ချိုင်းကြီးကြီးကို ရှာဖွေဖို့ အခွင့်အလမ်းကောင်းတွေ ရပြီထင်ခဲ့တာ... မထင်ထားဘူး... ရှေးရိုးဆန်တဲ့ ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေရှိတဲ့ ကျေးလက်တောရွာမှာ နတ်ဆိုးပေါက်စ တစ်ကောင် ရှိနေမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ!"

အသက်ကြီးသော ကြွေရုပ်တစ်ရုပ်သည် ဝမ်းနည်းဒေါသနှင့် ပြည့်နှက်နေသော သူ့မျက်နှာကို ပြသလာ၏။ သူ့လက်ထဲက ချိုင်းထောက်ကို မှီရင်း ခေတ္တရပ်လိုက်ကာ။

"အဲ့နတ်ဆိုးပေါက်စက ငါတို့ကို ဒီနေရာကို လှည့်စားပြီး ခေါ်လာတာ ကြွေရုပ်တွေလို ပြောင်းသွားတယ်လေ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ လူတွေ လှည့်စားခံရတာ ပိုများလာတယ်... အကုန်လုံး သူ့လက်ထဲက ထွက်လာတာချည်းပဲ!"

လူအချို့သည် ဖြောင့်မတ်သော ဒေါသများနှင့် အော်ဟစ်နေကြသည်။

"သူက လူကောင်းမဟုတ်ဘူး!"

အားလုံးက သဘောတူကြလေသည်။

"ဟုတ်တယ်... လုံးဝ လူကောင်း မဟုတ်ဘူး!"

ခရမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးကလည်း: “ဒီလူတွေက ဘုရင်ကျန်းရဲ့ သင်္ချိုင်းဂူကို ရှာဖို့ လာကြတာ သိသာတယ်... ငါ့လိုပဲ သူတို့လည်း တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် သတ်ဖြတ်ဖို့ လုပ်ခဲ့ကြတာ.... ချန်ရှီက သတိထားမိသွားလို့ သူတို့ကို ဒီထဲရောက်အောင် လှည့်စားခဲ့တာပဲ ဖြစ်မယ်... .ဒီကလေး...."

ချန်ရှီ အကြောင်းကို သူမ တွေးမိတဲ့အခါ မုန်းတီးမှုနဲ့အတူ ယားယံလာသလို ခံစားလာရလေသည်။

"ဒီကောင်လေးက တကယ်ပဲ ဆယ်နှစ်ပဲရှိသေးတာလား... ပြီးတော့ ကြွေထည်ကနေ လူ့ခန္ဓာကိုယ် ဘယ်လိုလုပ် ပြန်ပြောင်းသွားတာလဲ"

"မိန်းကလေး မင်းက..."

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ယောက်လို ကြွေရုပ်တစ်ရုပ်က ရှေ့ကို လှမ်းလာသည်။ သူက ခရမ်းရောင် အမျိုးသမီးကို လှမ်းကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် အသံပျောက်သွားပြီးမှ တအံ့တသြဖြင့်။

"ရှင်းရှန်ခရိုင်... ကျောက်မိသားစုက ကျောက်သခင်မလေးနှစ် မဟုတ်လား?"

ခရမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးလည်း တုန်လှုပ်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“မိတ်​ဆွေက…”

ကြွေရုပ်က "ကျနော်က ချွမ်ကျိုးက လီရှန်းပါ... ကျောက်သခင်မလေးနှစ် ကျွန်တော်တို့ လွန်ခဲ့တဲ့ တနှစ်လောက်က တွေ့ဖူးတယ်လေ"

ခရမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးလည်း ချွမ်ကျိုး လီရှန်းသည် လူသိများသော မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာကြောင်း သိသည်။ လုံယွမ်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဓားပြများ ခိုအောင်းနေကြောင်းကို ကြားရစဥ်က ၎င်းတို့ကို ချွမ်ကျိုးလီရှန်း တစ်ယောက်တည်းသာ ဖောက်ဖျက်နိုင်ခဲ့သည်။

သူမ ရှင်းရှန်ခရိုင်ကို ရောက်တဲ့အခါ သူ့အဖေက ဦးလေးလီကို သွားတွေ့ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ဖူးပေမယ့် ဒီဝေးလံခေါင်သီတဲ့ အရပ်မှာ အဆုံးသတ်ဖို့ သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါဘူး။

"ကျွန်တော်က တန်းကျန်းချင်းဟဲ... မိန်းကလေးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ခရမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးသည် ဤတန်းကျန်းချင်းဟဲက ရွှေအမြုတေ အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး မျိုးဆက်သစ်များ ကြားတွင် သခင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိထားလေသည်။

သူလည်း ဒီထဲကို ပြုတ်ကျသွားတာလား။

အမျိုးသမီးနဲ့တူတဲ့ ကြွေရုပ်တစ်ရုပ်က "ကျွန်မက လင်ဖေးရွှမ်းပါ... ကျောက်သခင်မလေးနှစ်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်...အားလုံးကိုလည်း နှုတ်ဆက်ပါတယ်..."

"ငါက ရှင်းရှန်လုံကန်း... ကျောက်သခင်မလေးနှစ်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်!"

……

ဤကြွေရုပ်တစ်ရုပ်စီသည် ၎င်းတို့၏ အမည်များကို မိတ်ဆက်ပေးလာကြသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးတွင် အခြေတည်သော ဝိညာဉ်ဖြစ်လာသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးလည်း ပါသေး၏။

ခရမ်းရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးလည်း အံ့သြထိတ်လန့်သွားသည်။ သူတို့က ရှင်းရှန်ခရိုင် ကျောက်မိသားစုကပင် ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံခံရသူတွေ ဖြစ်သောလည်း အားလုံးက ထိုကောင်လေးရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့ရသည်။

"ဒါပေမဲ့ မိသားစုမှာ ကျွန်မရဲ့ အဆင့်အတန်းက မနိမ့်ပါဘူး ကျွန်မ အိမ်ပြန်မရောက်တာ ရက်အတော်ကြာပါပြီ။ ကျွန်မအဖေက ကျွန်မကို ရှာဖွေဖို့ လူတွေကို စေလွှတ်မှာ သေချာတယ်... ဟွမ်ဖောရွာကို ရှာတွေ့သရွေ့ ကျွန်မတို့ ခြေရာတွေကို ရှာဖွေပြီး ကယ်တင်နိုင်မှာပါ"

သူမ ကိုယ့်ဘာသာတွေးရင်း ဆိုလိုက်သည်။

မီးဖိုထဲက မီးတောက်များ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွား၏။

ချန်ရှီသည် သစ်သားပန်းပုနှင့် ရွှံ့ပန်းပုရုပ်ပုံသဏ္ဌာန်တူသော မီးဖိုလုပ်သားသုံးဦးကို ရှောင်ရင်း ထောင့်အမှောင်ဆီသို့ တိတ်တဆိတ် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

နံရံ၏ထောင့်တွင် အိုးပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော အလုံးကြီးများစွာ ရှိနေသည်။ ချန်ရှီ ပြေးလာတာကိုမြင်တော့ ကြွေရုပ်ရဲ့ လက်များကို မညှစ်ထုတ်နိုင်စေရန် ၎င်းတို့ရဲ့ လက်နှင့်ခြေတို့ကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲဆန့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ကြားက ကွာဟချက်က တော်တော်ကြီးတာကြောင့် ချန်ရှီကို ညှစ်ထားနိုင်တုန်းပဲ။

လက်တံရှည်နှင့် ခြေတံရှည် ရှိသော မီးဖိုလုပ်သားသုံးဦးသည် ထောင့်ရှိ အိုးများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အိုးများထဲမှ တစ်အိုးက ထိတ်လန့်ကာ ခြေထောက်တစ်ဖက် ပေါက်သွားသည်။

တခြားမီးဖိုလုပ်သား နှစ်ဦးသည် အိုးအဖုံးကို ကုတ်ခြစ်နေရာမှ ချက်ချင်းပင် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ရာ နောက်တစ်လုံးကပါ လက်နှစ်ဖက်နှင့် အခြား ခြေထောက်များ ပေါက်ထွက်ကာ ထွက်ပြေးကြ​တော့သည်။

ခဏအကြာတွင် မီးဖိုလုပ်သား သုံးဦးက ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်း ဖမ်းမိသွားလေ၏။ မီးဖိုလုပ်သား နှစ်ဦးသည် နောက်သို့ တစ်ချက် ငုံ့ကြည့်ကာ အိုး၏ ထောင့်စွန်းတွင် အသက်ရှင်နေတဲ့ အကောင်ရှိမရှိ စစ်ဆေးနေဟန်ဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။

အိုးထောင့်မှာ ပုန်းနေတဲ့ ချန်ရှီလည်း မီးဖိုလုပ်သားရဲ့ မျက်လုံးတွေဟာ မီးခိုးမထွက်နိုင်တဲ့ ကြွေထည်တွေလို အဖြူရောင်နဲ့ မီးခိုးရောင်တွေ ​ရောနေတာကို လှမ်းချောင်းကြည့်လိုက်သေးသည်။

မီးဖိုလုပ်သား နှစ်ဦးသည် အနီးကပ် ကြည့်ရှုပြီးနောက် အိုးသည် ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိ​တာကို အတည်ပြုပြီးမှသာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင် တခြားမီးဖိုလုပ်သားက လွတ်နေသော အိုးကို ဆွဲယူပြီး ပြန်လာသည်။ ၎င်းက အိုးကို အနံ့ခံကာ ဂူထဲသို့ ပစ်ချလိုက်လေ၏။

ထောင့်စွန်းအရိပ်တွင် ချန်ရှီနှင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အိုးအနည်းငယ်က တိတ်တဆိတ် ထွက်သွားကြသည်။

ကျန်ရစ်ခဲ့သော အိုးအနည်းငယ်မှာ ချန်ရှီနဲ့ ဘာမှမဆိုင်သလိုပင်။ မီးဖိုလုပ်သား သုံးယောက်ဆီက ထွက်ပြေးရင်း စာရင်းရှင်းရန် ချန်ရှီကိုရှာဖို့ လှည့်ကြည့်သော်လည်း ၎င်းတို့နောက်တွင် ဘာမှမရှိသလို ချန်ရှီလည်း သဲလွန်စမရှိဘဲ ပျောက်သွားချေပြီ။

တကယ်တော့ ချန်ရှီဟာ သူတို့တွေလည်း ထွက်ပြေးဖို့ အားယူနေတာကို အခွင့်အရေးယူပြီး လွတ်သွားခြင်းပင်။