သခင်လေး ထွက်ပြေးတော့

မည်သူမှထင်မထားကြပေ။

မင်စူးသည် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်ထိပ်ဆုံးအဆင့်တွင် အားအကောင်းဆုံး လှုပ်ရှားမှုကို အသုံးပြုမိမည်ဟု မတွေးဖူးပေ။ 'ကြယ်စုတန်းအသွင်ပြောင်းခြင်း' သည် မရေတွက်နိုင်သော အရှင်အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူများကို သတ်ခဲ့ပြီး ဓားချက် တစ်ချက်တည်းနှင့် ဂိုဏ်းထောက်များကိုသတ်နိုင်သည်။

“မင်းက မင်းက ဓား ၁ လက်နတ်ဘုရားဧကရာဇ် လုံးဝမဟုတ်ဘူး”

မင်စူးသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လေသည်။ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ကြယ်စုတန်းသည် ပြိုကျနေပြီး ကြယ်များကြွေကျနေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာမှ ဆင်းသက်လာသည့် ကြီးမားသောနဂါးသည် လေနှင့်တိမ်တိုက်များ ကိုစီးနင်းရောက်လာခဲ့သည်။ ကြီးမားသောနဂါး၏မျက်လုံးထဲတွင် မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးများလက်နေပြီး မရပ်မနား သူ့ဆီသို့တိုးဝင်လာသည်။

မင်စူးသည် စီရင်ချက်လှံတံကိုမြှောက်ကာ လေနဂါးဆီသို့ လှုပ်ယမ်းလေ သည်။ ဤကဲ့သို့သေရေးရှင်ရေးကာလတွင် တောက်ပသောငွေရောင်ဦးချို သားရဲသည် သူ၏နေရာထဲမှထွက်လာကာ လူတစ်ဦးနှင့် သားရဲတစ်ကောင်တို့ သည် ကြီးမားသောမုန်တိုင်းနဂါးဆီသို့ မရပ်တန့်ဘဲ တိုးဝင်လေသည်။

ကြီးမားသောနဂါးသည် မာန်ဟိန်းကာ လေထဲတွင်ခုန်နေသည်။ နဂါး သည် ပင်လယ်တစ်စင်းကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဆီသို့ ပြန်သွားလေသည်။ ကြီးမား သောရောင်ဝါနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့မှုသည် ထိုသန့်စင်သောသွေးရှိသည့် တောက်ပသော ငွေရောင်ဦးချိုသားရဲကို ရှေးဟောင်းသားရဲသွေးများမှ တိုက်မိ သည့် ခံစားချက်ကိုဖြစ်စေသည်။

ကြီးမားသောနဂါးသည် ခေါင်းကိုဆတ်လိုက်ရာ ဦးခေါင်းမှ နဂါးဦးချို သည် ထိုတောက်ပသောငွေရောင်ဦးချိုသားရဲကို ရိုက်မိလေသည်။ နဂါးဦးချို သည် ငွေရောင်ဦးချိုသားရဲ၏ပခုံးကို ထိုးစိုက်သွားရာ အပေါ်သို့မြောက်တက် သွားလေသည်။ ငွေရောင်ဦးချိုသားရဲပေါ်မှ သွေးများစီးကျလာပြီး နာကျင်စွာ အော်မြည်သံသည် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

“နဂါး အတင့်ရဲလိုက်တာ”

မင်စူး၏ ဒေါသတကြီးအော်သံသည် သူ့အောက်မှလူများကို သတိပြန်ဝင် သွားစေသည်။ နတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် မုန်တိုင်းနဂါးကိုဖောက်ခွဲကြလေသည်။ မုန်တိုင်းနဂါးကိုယ်ထည် သည် လင်းလက်မှိန်လိုက်နှင့် နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည့်အလား ကျယ်လောင်သောနဂါး အော်သံထွက်ပေါ်လာသည်။ နဂါးသည် လေထဲတွင် အမြီးကိုယမ်းကာ နတ်ဘုရားလှေကားဆီသို့သွားလေသည်။

ဒါဇင်ကျော်ပုံရိပ်များသည် သတ်ဖြတ်ဝိညာဉ်လေဟာနယ်၏ မြေပြင်ဆီ သို့ ရိုက်ချလေသည်။ သားရဲစိတ်ဝိညာဉ်ချပ်ဝတ်တန်ဆာမပါသည့် နတ်ဘုရား အဆင့်တစ်ယောက်သည် အသိစိတ်ဘုံ၏နောက်ဆုံးအဆင့်ခွန်အားရှိသည့် မုန်တိုင်းနဂါးရှေ့တွင် အားနည်းလွန်းသည်။

နဂါးအမြီးသည် ထိုလူများ၏ခါးမှ ပိုင်းဖြတ်လိုက်ရာ အသားနှင့်သွေးများ ပိုင်းဖြတ်သွားကာ သွေးများသည် မိုးရွာသကဲ့သို့ စီးကျလာသည်။ သတ်ဖြတ် ဝိညာဉ်လေဟာနယ်တွင် ရှားရှားပါးပါး သွေးမိုးရွာလေသည်။

မင်စူးသည် ကြောက်လန့်တကြား နောက်ဆုတ်လေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင်ပင် အင်အားကုန်ခမ်းမှုကြောင့် ပျောက်ကွယ်လုနီးပါးဖြစ် နေသည့် ကြီးမားသောမုန်တိုင်းနဂါးသည် ဒါဇင်မျှသော နတ်ဘုရားများကို တစ်ချက်တည်းသတ်ဖြတ်နေသည်။ မင်စူးသည် ကြောက်လန့်သောမျက်လုံး များဖြင့် မုန်တိုင်းနဂါးရှိနေသေးသည့်အလား လေဟာနယ်ကိုစိုက်ကြည့်နေ သည်။

ဒါက ဓား ၁ လက်နတ်ဘုရားဧကရာဇ်ဟုတ်သေးရဲ့လား။

မင်စူးသည် မယုံနိုင်ပေ။ ရှီရှောင်မိုသည် သံသယဝင်လာသည်။ ပေထင်းဟွမ်က သူ့ခွန်အားကို ဖုံးကွယ်ထားတာလား။

သူမ ငေးကြောင်နေသလိုပင် နောက်ဆုံးကျန်ရှိသည့်အရှင်သည် ထိုမြင်ကွင်းကိုမြင်ပြီးနောက် ပေထင်းဟွမ်ဆီသို့ပြေးကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လေသည် “သခင်လေး ပြေးတော့”

ထွက်ပြေးခြင်းသည် ထက်မြက်သော ရွေးချယ်မှုဖြစ်ကာ ဤနေရာတွင် အစိမ်းရောင်တောင်များရှိနေသရွေ့ ထင်းပြတ်လပ်မည်ကို ကြောက်စရာမရှိ ပေ။

ချွန်ထက်သောဓားအလင်းအောက်တွင် ပေထင်းဟွမ်သည် ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် ဓားပျော့ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ဓားပျံ ၁၉ ချောင်းသည် ဓားတစ်စုံ ကဲ့သို့ သူမအား တင်းကြပ်စွာရစ်ပတ်လိုက်ပြီး တခြား ဓားပျံ ၁၉ ချောင်းသည် သူမဆီမှ ထိုအရှင်ဆီသို့ ပျံထွက်သွားလေသည်။

ဤကဲ့သို့အခြေအနေတွင် မည်သူမှ မမြင်နိုင်သလောက်ပင်။

ပေထင်းဟွမ်သည် ဓားပျံကို နတ်ဘုရားအဆင့်ဝင်ကတည်းကပင် အသုံးမပြုရသေးပေ။ ထိုအချိန်တွင် အခြေအနေသည် အရေးကြုံနေကာ အလိုလိုပင် ပေထင်းဟွမ်၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ဓားပျံသည် ရန်သူကို အလိုအလျောက်ခုခံလေသည်။

ရှီရှောင်မိုပျံသွားပြီးဖြစ်ကာ သူမ၏လက်ထဲမှ လက်သည်းသည် သိမ်းငှက် လက်သည်းများကဲ့သို့ အရှင်ကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းနီးပါးပင် ဓားပျံသည် အရှင်၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ထိုးစိုက်ဝင်သွားကာ အပေါက်ဖြစ်သွား လေသည်။

ငွေရောင်ဝိညာဉ်ဆေးသည် အရှင်၏ခန္ဓာကိုယ်မှပျံထွက်လာပြီး ချင်းရှန့် တောဆီသို့ ထွက်ပြေးမည်ပြုသည်။ ရှီရှောင်မိုသည် ရုတ်တရက်လက်ကိုဝေ့ ယမ်းလိုက်ကာ ဖြတ်သွားသည့် ဝိညာဉ်ဆေးကို ထက်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။