ကြောက်စရာ ရုပ်ရှင်ရုံ
Vol. 7 Ch. 88
ယနေ့ညတွင် ကျင်းတုံ မြို့၌ မိုးများ သည်းထန်စွာရွာနေခဲ့သည်။
ရံဖန်ရံခါ၊ စတိုးဆိုင်၏ မှန်ပြတင်းပေါက်များသို့ မိုးရေစက်များ လာစင်တတ်သည်။ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လျှင် မိုးရေအောက်၌ ထိတ်လန့်တကြား ပြေးလွှားနေသူများလည်းရှိသည်။
ဒီကုန်စုံဆိုင်ကို ဖြတ်သွားတဲ့အခါမှာ အတွင်းထဲကို မသိစိတ်က အလိုလို လှမ်းကြည့်မိလိမ့်မယ်။
အထိတ်တလန့်တကြားဖြင့် ကုန်စုံဆိုင်ထဲတွင် ထိုင်နေသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ကြရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး လက်ထဲတွင်လည်း လက်ကိုင်ဖုန်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်ထားကာ ကြောက်ရွံ့နေသော မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များ စီးကျနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
နောက်ဆုံးတော့ ဘယ်သူမှ မရပ်လိုက်ဘဲ ကောင်မလေးကို ဘာဖြစ်နေတာလဲ မေးဖို့လည်း ဘယ်သူမှ စတိုးဆိုင်ထဲကို ဝင်မလာခဲ့ပါဘူး။
“ကန့်လန့်ကာတွေရှိနေတော့ သူတို့ ကုတင်ပေါ်မှာ ဘယ်လိုရှိလဲ မသိရဘူး။
အဲဒီလူက ငါ့ကုတင်ပေါ်မှာ ငါ့ကို ကျောပေးနေပြီး ငါ့စောင်ကိုတောင် သူ့ခါးထိ ခြုံထားတယ်ဆိုတာပဲ ငါသိတယ်။
ကျွန်မ အသားကုန် အော်လိုက်တယ်၊ ဒါပေမယ် ဘယ်သူမှ ပြန်မဖြေခဲ့ဘူး။
ပြီးတော့ အပြင်က အသံတွေလည်း ကြားနေရတယ်၊ အဲ့ဒီည ရာသီဥတုက အခုလိုပဲ မိုးတွေ အရမ်းရွာနေခဲ့တယ်။
“မိုးက လေနဲ့အတူ ပြတင်းပေါက်မှန်ကို ရိုက်ခတ်နေပြီး လူတွေကို မလုံခြုံဘူးလို့ ခံစားရစေခဲ့တယ်။
မှန်ပြတင်းပေါက်တွေက အချိန်မရွေး ကွဲသွားမလိုတောင် ခံစားရတယ်။
ကျွန်မ အော်နေခဲ့တာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲတောင် မသိဘူး။ ရံဖန်ရံခါ လျှပ်စီးလက်တဲ့ အခါ သူ့ပုံကို တော်တော်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရတယ် ဒါပေမယ့် သူ့မျက်နှာကိုတော့ ကျွန်မ မမြင်ရဘူး”
ကြောက်စရာကောင်းပြီးတော့ နာကျင်စရာ မြင်ကွင်းတွေကို ပြန်သတိရလာသောအခါမှာ ဖန်းလင်၏ အမူအရာသည် ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။
ကျန်းရီက သူမကို မေးလိုက်တယ် "အဲဒီလူက ယောက်ျားလား၊ မိန်းမလား"
“အစတုန်းကတော့ သူ့ကို ဆံပင်ရှည်နဲ့မို့လို့ မိန်းမတစ်ယောက်လို့ ထင်ခဲ့တယ် ဒါပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ... သူက ယောက်ျားဖြစ်နေမှန်း သိလိုက်ရတယ်”
“လူတစ်ယောက်က မင်းကို သရဲခြောက်နေတာမှန်း ဘယ်တုန်းက သိလိုက်ရတာလဲ။”
“ရုပ်ရှင်ရုံမှာ။”
“ရုပ်ရှင်ရုံ? မင်းရုပ်ရှင်ရုံကိုသွားတော့ မင်းပတ်ဝန်းကျင်မှာ သူပေါ်လာခဲ့တယ်ပေါ့”
ဖန်းလင် က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီညက အတန်းဖော်တချို့နဲ့ ရုပ်ရှင်သွားကြည့်ခဲ့တယ်။
ဒါနဲ့ စကားမစပ် အဲ့ဒီအဖြစ်အပျက်အပြီးမှာ အားလုံးက အရင်လို ပုံမှန်ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ခါတိုင်းလိုပဲ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့ အတန်းသွားတက်တာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။
စာသင်ချိန်ပြီးလို့ အားလပ်ရက်တွေမှာ ပျော်ပျော်ပါးပါး ကစားတယ်၊ စာကျက်သင့်ရင် စာကျက်တယ်။
အဲဒီညက ကျိုးမင်က ရုပ်ရှင်ကြည့်ဖို့ ပြောခဲ့တယ်။
“အစက မသွားချင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ချိန်းထားတာက ညနေစောင်းမှ သူတို့တွေ ရုပ်ရှင်သွားကြည့်ဖြစ်ရင် အိပ်ဆောင်မှာ ကျွန်မတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေမှာမို့ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့နဲ့လိုက်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ အဲ့ဒီအဖြစ်အပျက်ပြီးတော့ သူတို့ငါ့ကို အကြောက်လွန်နေတယ်လို့ ထင်နေရင်တောင် ငါတစ်ယောက်တည်း ဘယ်တော့မှ မအိပ်ရဲတော့ဘူး”
“ကျောင်းနဲ့ အနီးဆုံး ရုပ်ရှင်ရုံကို အတူတူ သွားခဲ့ကြတယ်။
အဲ့နေ့က အားလပ်ရက်ဖြစ်ခဲ့တယ်။
အားလပ်ရက်တွေမှာ စျေးဝယ်စင်တာများမှာ အလွန်ကို လူတွေစည်ကားနေခဲ့တယ်။ အထူးသဖြင့် ရုပ်ရှင်ရုံတွေမှာ ဆိုရင်ပေါ့။
ဒါပေမယ့် အဲဒီနေ့ညက နာမည်ကြီးတဲ့ ရုပ်ရှင်ကားတွေကို မကြည့်ရှုဖြစ်တော့ဘဲ ရုံတင်ထားတဲ့ စာပေဘက်ကို ရိုက်ထားတဲ့ ဇာတ်ကားတစ်ကားကို ရွေးချယ်ကြည့်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ရုပ်ရှင်ခန်းထဲကို ကြည့်လိုက်တော့ အခန်းထဲမှာ ကောင်မလေးတွေပဲဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။“
“ရုပ်ရှင်စခါနီးအချိန်မှ လူအနည်းငယ်က ရုပ်ရှင်ခန်းထဲကို တယောက်ပြီးတယောက် ရောက်လာခဲ့ကြတယ်။
အဲ့ဒီအချိန်တွင် အတွင်းမီးတွေ ပိတ်သွားခဲ့ပြီး ရုပ်ရှင်ပြနေတဲ့ စခရင်အကြီးကြီးတစ်ခုသာ တောက်ပနေခဲ့တယ်
ငါတို့အားလုံးအဲဒီမှာ အတူတူ ထိုင်နေလိုက်ကြတယ်၊ နောက်လူအနည်းငယ်ကတော့ သီးခြားစီ ထိုင်နေကြခဲ့ပြီး တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် သိပုံလည်းမပေါ်ဘူး။
ကျွန်မနောက်မှာတော့ လူတစ်ယောက်ထိုင်နေပြီး ကလေးတစ်ယောက်ကို ချီထားတယ်။ “
“ စာပေနဲ့ အနုပညာ ဇာတ်ကားတွေက အစပိုင်းမှာ ပျင်းစရာကောင်းတယ် ဒါပေမယ့် ကျွန်မတို့ ဒီလိုဇာတ်ကားမျိုးကို မကြာခဏကြည့်လေ့ရှိတာကြောင့် ပျင်းတယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး”
အခြားတစ်ဖက်မှာတော့ လူအချို့က ဟောက်နေပြီဖြစ်တယ်။
ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကွက်တွေက နောက်ပိုင်းရောက်လာတာနဲ့အမျှ၊ ပိုပိုပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းလာခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် တကယ်စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းနေတဲ့အချိန်ရောက်ရော ကျွန်မထိုင်ခုံက အကန်ခံလိုက်ရတယ်။ “
“ကျွန်မအနောက်မှာ ထိုင်နေတဲ့ အမျိုးသားက ကလေးတယောက်ကို ချီလာတာကို သတိရလိုက်တယ်၊ အဲ့ကလေးကန်နေတာလို့ပဲ ကျွန်မထင်လိုက်တယ်၊ အဲဒါနဲ့ ကျွန်မ လှည့်ပြီး ပြောတယ် အကို မင်းကလေးက ငါ့ကုလားထိုင်ကို ကန်နေတယ်၊ ကလေးကို မကန်ဖို့ ပြောပေးလို့ရမလား”
“ကျွန်မက သူ့ကို ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူက ငါ့ကို ရုတ်တရက် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးတော့ လေးလေးနက်နက် ပြန်ပြောမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။ ကလေးမ စကားမပြောနဲ့၊ ဒီရုပ်ရှင်ရုံမှာ ရုပ်ရှင်ကြည့်နေတုန်း
စကားမပြောရဘူးဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား”
“သူအဲ့လို ပြန်ပြောတော့ ကျွန်မ ဒေါသထွက်ပြီး ပြန်ရန်ဖြစ်လုနီးပါးပါပဲ။
ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ ကလေးကလည်း မကန်တော့ပါဘူးလို့ ထင်ခဲ့ပြီး ဒီလို လူတစ်ယောက်နဲ့လည်း တုပြီး ရန်ဖြစ်ဖို့ မလိုဘူးလို့ တွေးလိုက်တယ်”
ပြီးတော့ ကလေးကလည်း တကယ် ထပ်မလှုပ်ခဲ့ဘူး။
ရုပ်ရှင်ကို ဆက်ကြည့်လိုက်တယ်။
ရုပ်ရှင်ကြည့်နေရင်း တစ်ဝက်လောက်လည်း ရောက်ကော ကျွန်မ ထိုင်ခုံကထပြီး သန့်စင်ခန်း သွားလိုက်တယ်
ထိုင်ခုံက ထလိုက်တဲ့အချိန်မှာ မျက်လုံးတစ်စုံက ကျွန်မကို စိုက်ကြည့်နေတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရတယ်။
ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကလေးနဲ့ အမျိုးသား။
သူ့မျက်လုံးတွေက ကျွန်မကို ကြည့်နေခဲ့တယ်။
“အဲဒီတုန်းက ရုပ်ရှင်ရုံက အလင်းရောင်က အရမ်းမှောင်နေခဲ့ပေမယ့် ထိုင်ခုံကနေ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ရုပ်ရှင်ထဲက အလင်းရောင်က ရုတ်တရက် အရမ်းတောက်ပလာတဲ့အတွက် ကျွန်မကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့ သူ့မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရတယ်။
အဲဒီအခိုက်အတန့်မှာ ကျွန်မက သူ့ကို ဒေါသထွက်အောင်လုပ်မိလို့ အဲ့လို စိုက်ကြည့်နေတာလို့ ထင်ပြီး ကျွန်မ ဒေါသတွေ ပြန်ထွက်လာခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်မကို တစ်ခုခုလုပ်မှာကိုလဲ စိုးရိမ်လာခဲ့တယ်။
ကျွန်မလမ်းလျှောက်နေရင်း သူ့ကို ခဏခဏ ပြန်ကြည့်ခဲ့တယ်။ သူကျွန်မကို စိုက်ကြည့်နေသေးတာကို တွေ့လိုက်ရတော့ ကျွန်မ ဦးနှောက်ကြောင်နေတဲ့ သူတစ်ယောက် ရုပ်ရှင်ခန်းထဲ ရှိနေတယ်လို့ အခန်းဖော်တွေဆီ WeChat ကနေ မက်ဆေ့ခ်ျပို့လိုက်တယ်။
ဒါပေမယ့် သူတို့က ကျမကို အကြောင်းမပြန်ခဲ့ဘူး ။
ဟုတ်တာပေါ့၊ မိန်းကလေးတွေက အပြင်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်တတ်ဖို့ လိုတယ်လေ အဲဒီတုန်းက ရေချိုးခန်းထဲကို တမင်တကာ မသွားဘဲ တခြားဘက်ကို လျှောက်သွားလိုက်တာနဲ့ ဒေါင့်တစ်ဒေါင့်နားကို ရောက်သွားခဲ့တယ်”
အဲ့နားမှာ သန့်ရှင်းရေးကိရိယာတွေ သိမ်းဆည်းထားတဲ့ အခန်းတစ်ခန်း ရှိတယ် “
“ကျွန်မက အဲ့ထောင့်နားမှာ ပုန်းပြီး ရုပ်ရှင်ခန်းဘက်ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေခဲ့တယ်။
သေချာတာပေါ့၊ အဲဒီလူက တကယ်ထွက်လာပြီး သန့်စင်ခန်းထဲ ဝင်သွားတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။
ကျွန်မက သူအပေါ့သွားချင်လို့ သန့်စင်ခန်းထဲ ဝင်ခဲ့တာလို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြောနေပေမယ့် အဲဒီအခိုက်အတန့်မှာ ကျွန်မတကယ် ကြောက်နေခဲ့တယ်။
ကျွန်တော် နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်ပြီး သိုလှောင်ခန်းထဲကို မတော်တဆ ဝင်မိသွားခဲ့တယ်။"
“သိုလှောင်ခန်းက အရမ်းကျဉ်းပေမယ့် နေရာကတော့ အရမ်းမြင့်တယ်။
အဲဒီတုန်းက မြေပြင်ပေါ်လဲကျပြီး ဦးခေါင်းက မြေပြင်နဲ့ ထိသွားတယ်။
ကျွန်မ ခေါင်းကို အလိုလို ပွတ်လိုက်မိပြီး နာကျင်မှု နည်းနည်း သက်သာသွားတော့ မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်တယ်။
ပြီးတော့ ခေါင်းကို အပေါ်ကို သဘာဝအတိုင်း ကြည့်လိုက်မိတယ်"
“အဲဒီချိန်မှာ သားရေဖိနပ်တစ်ရံ၊ ပြီးတော့ ခြေထောက်တစ်စုံကို တွေ့လိုက်ရတယ်။
ယောက်ျားတစ်ယောက်၊ ပြီးတော့ တောင့်တောင်တင်းတင်း ယောကျာ်းတစ်ယောက်၊
သူသည် သိုလှောင်ခန်းရှိ စတီးတုံးများပေါ်တွင် မိမိကိုယ်ကို ကြိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ဆွဲချိုးချ သတ်သေနေခဲ့သည်။
သူ့မျက်လုံးများက ပြူးနေခဲ့ပြီး သူ့လျှာက လည်းအပြင်ကို အရည်ကြီး ထွက်နေခဲ့တယ်
သူက ကျွန်မကို တည့်တည့်ကြည့်ရင်း ကျွန်မကလည်း သူ့ကို တည့်တည့်ကြည့်နေမိတယ် ဒါပေမယ့် သူ့မျက်နှာအသွင်အပြင်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရတော့ ကျွန်မ လုံးဝကို ရှုပ်ထွေးသွားတယ် “
"အဲ့တာ သူပဲ၊ ရုပ်ရှင်ရုံထဲမှာ ငါ့ကို စကားမပြောရဘူးဆိုပြီး ပြောလိုက်တဲ့သူက ရုပ်ရှင်ရုံထဲမှာ ကြိုးဆွဲချ ကြိုးဆွဲချ"