သူတို့က ငါ့အတွက် ဈာပနကျင်းပနေတာဖြစ်မယ်

အမှောင်နတ်မိစ္ဆာဘုံသည် အမှောင်နတ်မိစ္ဆာဘုံ၏ သုံးပုံတစ်ပုံကို သိမ်းပိုက်ထားသည်။ ဓားတောင်ကိုကျောပေးကာ သတ်ဖြတ်ဝိညာဉ်တောင် တန်းဝန်းရံပြီး အမှောင်နတ်မိစ္ဆာလွင်ပြင်ကို မျက်နှာမူထားသည်။ အမှောင် နတ်မိစ္ဆာမြို့သည် ခမ်းနားပြီးစည်ကားကြွယ်ဝဆုံးဖြစ်ကာ အမှောင်နတ်မိစ္ဆာဘုံ တစ်ခုလုံး၏မြို့တော်ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်သည် ဝိညာဉ်ဘုံကိုတည်ထောင်ရန် လူလွှတ်ခဲ့ချိန်မှစပြီး အချိန်နှင့် နေရာမတူသောနေရာမှ သန်မာသောလူတချို့သည် ပြင်ပနတ်ဆိုးဘုံကိုလည်း တည်ထောင်ခဲ့သည်။ အမှောင်နတ်မိစ္ဆာမြို့သည် အမှောင်နတ်မိစ္ဆာဘုံ၏ မြို့တော်မဟုတ်တော့ပေ။

သို့သော် အမှောင်နတ်မိစ္ဆာမြို့တွင် ရှေးခေတ်များဆီက ဆင်းသက်လာ သည့် အားကောင်းသော ကာကွယ်ရေးအစီအရင်များရှိသည်။ နတ်မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား ဤလေဟာနယ်ကို တည်ဖောက်စဉ်က သူ၏ကံတရားကြောင့် အနည်းငယ်သတိမမူမိသော်လည်း သူ၏လူများအတွက် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားစဉ်းစားခဲ့သည်။ သူသည် ဤမြေပေါ်တွင် တခြားလူများ ကျူးကျော် ဝင်ရောက်မည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အမှောင်နတ်မိစ္ဆာဘုံထပ်တွင် အားကောင်းသော ကာကွယ်ရေးအစီအရင်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

အမှောင်နတ်မိစ္ဆာဘုံတွင် အဆိုတစ်ခုရှိသည်။ အမှောင်နတ်မိစ္ဆာမြို့ မပြိုလဲသရွေ့ နတ်မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ရှားပါးမည်မဟုတ်ပေ။

အမှောင်နတ်မိစ္ဆာမြို့၏ ကာကွယ်ရေးအစီအရင်မှာ အလွန်အားကောင်း သည်ကိုမြင်နိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် နယ်ပယ်မြို့စား၏အိမ်တော်သည် သမုဒ္ဒရာဖြူကဲ့သို့ဖြစ် လာပြီး အဖြူရောင်ပိတ်စများ အဖြူရောင်မီးပုံးများကို နေရာတိုင်းတွင် ချိတ်ဆွဲ ထားကာ ဝင်ထွက်သွားလာရသည့်လူများသည် စင်ကြယ်သည့်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားရသည်။ အက်ကွဲကွဲညည်းညူသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။

“မင်းတို့ မိသားစုမှာတစ်ခုခုဖြစ်လို့လား” ဖန်းချန်းသည် အနည်းငယ် စိတ်မအေးဖြစ်နေသည်။ အရေးခက်နေသည့်အချိန်ပင်။ အမှောင်နတ်မိစ္ဆာဘုံ သို့ အေးအေးချမ်းချမ်းရောက်လာနိုင်ခဲ့သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း နယ်ပယ် မြို့စား၏အိမ်တော်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်သေဆုံးနေသည်။

ကျို့ရှို့သည်နှင်းဝံပုလွေကို စီးသွားပြီး ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် အသက် ပြင်းပြင်းရှူကာ အရှေ့မှ နယ်ပယ်မြို့စားအိမ်တော်၏ တံခါးထုပ်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းပေါ်တွင် ကြီးမားသောပန်းပွင့်ဖြူရှိသည် “သူတို့က ငါ့ အတွက်ဈာပနကျင်းပနေတာဖြစ်မယ်”

“အိုး”

ချန်ဖေးတုံ့ပြန်လေသည်။ ရုတ်တရက်ပင် သူ အသံကျယ်လာသည် “မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ မင်းက အသက်ရှင်နေသေးတယ်မဟုတ်ဘူးလား”

ပေထင်းဟွမ်သည် တံခါးအတွင်းမှ အနက်ရောင်သစ်စေးအခေါင်းကို ကြည့်နေသည်။ သူမ၏အသံသည် အနည်းငယ်အေးစက်ပုံရပြီး နှလုံးသားမဲ့ သည် “ကျို့ရှို့ မင်းက နတ်ဆိုးဘုံကလူတွေ လိုက်တာကိုခံခဲ့ရတာ၊ အစောင့် အရှောက်လေးဦးသေသွားတဲ့သတင်းကို အမှောင်နတ်မိစ္ဆာဘုံကလူတွေ မသိ သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းသေသွားတဲ့သတင်းက အမှောင်နတ်မိစ္ဆာမြို့ကလူတွေဆီ ကိုရောက်နေပြီ၊ ဒါက သာမန်မဟုတ်ဘူး၊ မင်းမိသားစုက ဈာပနကျင်းပနေတာ ကို မင်းအစ်မက မြို့အပြင်မှာ ဦးဆောင်ပြီးကင်းလှည့်နေတယ်၊ မင်းဘာသာ စဉ်းစားကြည့်ပေါ့၊ သူမ ကင်းလှည့်တာဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့လဲ၊ သူမက ရုတ်တရက် မင်းကို ကြာပွတ်နဲ့ယမ်းတယ်၊ သူမက မင်းကိုပြန်မလာစေချင်တာ ဖြစ်နိုင်တယ် ဟုတ်တယ်မလား”

မည်သူမှ စကားမပြောကြပေ။ သူတို့၏အတွေးသည် ပေထင်းဟွမ်ထက် ထက်ဝက်နှေးသော်လည်း သူတို့သည် တုံးအသည်ဟုမဆိုလိုပေ။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့စဉ်းစားကြည့်ရာ ကျို့ရှို့အား အနည်းငယ်သနားမိလေသည်။

လုံထျန်းသည် ရှေ့တိုးလာပြီး ကျို့ရှို့အား ပခုံးမှပုတ်လိုက်သည် “မင်း အဖေက မင်းကို အရမ်းသဘောကျတုန်းပါပဲ၊ အဲလောက်ဆိုလုံလောက်ပါတယ် အကုန်လုံး မင်းကို သဘောကျဖို့မလိုဘူး၊ စဉ်းစားကြည့်ပါ”

ကျို့ရှို့၏မျက်လုံးထဲတွင် မျက်ရည်များရှိနေပြီး ကောင်းကင်အား ခေါင်းမော့ကြည့်ကာ မျက်လုံးထဲမှ မျက်ရည်များကိုအတင်းပြန်ထည့်နေသည် “ငါစဉ်းစားနိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူး၊ ငါ သခင့်ကိုကျေးဇူးတင်တယ်၊ သူက ငါ့ဘဝရဲ့ တခြားလမ်းကို လမ်းပြပေးခဲ့တယ်”

လုံထျန်းသည်လည်း အလွန်ပင်ခံစားချက်ပြင်းပြလျက်ရှိသည် “ဟုတ်တယ် သခင်လေးက တကယ်ကိုအံ့ဩလောက်စရာလူပဲ”

သူတို့အဖွဲ့သည် မြို့တံခါးပေါက်ကိုဖြတ်ကာ နယ်ပယ်မြို့စားအိမ်တော် သို့ တောက်လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင်သွားလာသော အရှိန်မှာ သက်တန့်သဖွယ်ဖြစ်သည်မှာ လမ်းပေါ်မှလူများ ငေးကြောင်မိ လောက်သည်အထိပင်။ အားလုံးသည် ဤနေရာထိ လိုက်လာချိန်တွင် ဤအဖွဲ့ အား ရှင်းလင်းစွာမြင်ရလေသည်။ သူတို့သည် အံ့အားသင့်မိကြသည်။ ထိုလူ များသည် မည်သည့်နေရာမှလာသနည်း။ နယ်ပယ်မြို့စားအိမ်တော်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့လာတာလား။

ကျို့ရှို့အားမြင်မှပင် အားလုံးသည် သက်ပြင်းချမိကြလေသည်။

“သခင်လေးပြန်လာပြီ၊ သခင်လေးဖြစ်နေတာကိုး”

“မိုးနတ်မင်းရေ သခင်လေးသေသွားပြီလို့ ပြောခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား၊ ဒါ ဒါ ဒါက အမှန်ဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ”

“သခင်လေးသေသွားပြီလို့ ဘယ်စိတ်ပုပ်တဲ့လူကပြောလိုက်တာလဲ၊ သခင်လေး ကောင်းကောင်းအသက်ရှင်နေတာပဲ”

နယ်ပယ်မြို့စား၏အိမ်တော်ထဲတွင် ကျယ်လောက်သောအသံသည် ကောင်းကင်မှထွက်ပေါ်လာသည် “မငိုနဲ့ မငိုနဲ့ ငါပြောတယ် ငါ့ရှို့လေးက မသေဘူးလို့၊ မင်းတို့အားလုံး ဒါတွေအကုန်ပစ်လိုက်တော့ အကုန်မီးရှို့လိုက် ငါ မမြင်ချင်ဘူး”