အမြင်

ချက်ချင်းပင် ထိုအရပ်ခပ်မြင့်မြင့်လူ၏မျက်လုံးများသည် စိုစွတ်လာ သည်။ သူသည်မတ်တပ်ရပ်ကာ ပေထင်းဟွမ်အား တည်ငြိမ်စွာပြောလေသည် “ငါ သန်မာအောင်လုပ်ပြီး သူမနဲ့ ၃၃ ကောင်းကင်ဘုံကိုသွားမယ်၊ ငါ့အတွက် တင်သာမဟုတ်ဘူး ညီလေးအတွက်ရောပဲ၊ အခုကစပြီး ငါက ညီလေးရဲ့လူဖြစ် ပေးမယ်၊ အခုကစပြီး ညီလေးနဲ့အတူရှိနေမယ်၊ ငါ့အသက်က အခုကစပြီး ညီလေးဆီကို ပေးအပ်လိုက်ပြီ”

ပြောပြီးနောက်တွင် လုံထျန်းသည် ခေါင်းမော့ကာ ခွက်ထဲမှသေရည်ကို တစ်ကျိုက်တည်းမော့ချလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် အားကောင်းသော မိခင်ကိုရလိုက်သဖြင့် လင်းဖုန်းသည် မသက်မသာဖြစ်နေတုန်းပင်။ အနာဂတ်တွင် သူ၏မိခင်ကို ထောက်ပံ့ပေးရန် မလိုတော့သည်ကို တွေးမိလျှင် လင်းဖုန်းသည် အနည်းငယ်စိတ်မအေးသေး ပေ။

နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းတွင် ရွာထဲမှလူများအားလုံးသည် ယွဲ့မြန်ချင်းတို့ သားအမိကို စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသည်။ အချိန်တစ်ခုအတွင်း ယွဲ့မြန်ချင်းသည် ထွက်မသွားချင်ခဲ့ပေ။ ထိုအချက်ကို ပေထင်းဟွမ်နားလည်သည်။ သူတို့သည် ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေများလည်းမဟုတ်ကြသော်လည်း ကျေးဇူးတင်စရာကောင်းသူ များဖြစ်ကြသည်။

ယွဲ့မြန်ချင်းသည် ချင်းရှန့်ရွာသားများနှင့်အတူထွက်သွားပြီးနောက်တွင် ပေထင်းဟွမ်သည် ကျို့ရှို့၏ထောက်ခံချက်အောက်တွင် ကျို့ယင်းအားသွား တွေ့လေသည်။

သူတို့သည် နယ်ပယ်သခင်အိမ်တော်မှထွက်လာပြီးနောက် အမှောင် နတ်မိစ္ဆာဘုံ၏မြို့တိုင်းပေါ်တွင်ရှိနေသော ကျို့ယင်းအား မြင်လိုက်ရလေ သည်။ ထိုအချိန်တွင် မြောက်ပိုင်းတွင် ကောင်းကင်တစ်ဝက်ကို မီးကဲ့သို့ တောက်ပသည့်အရာ ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ မြူခိုးမည်းခပ်ဖျော့ဖျော့ ထွက်လာ သည်။ ယခုအချိန်တွင် အမှောင်နတ်မိစ္ဆာဘုံ၏ ခပ်မှိန်မှိန်ကောင်းကင်သည် တတိယကောင်းကင်ဘုံ ပြိုကွဲသွားသည့်အလား အမှောင်နတ်မိစ္ဆာဘုံ၏ အထက်တွင် ကောင်းကင်ကိုမမြင်ရတော့ပေ။

အမှောင်နတ်မိစ္ဆာမြို့မှလူများသည် ပြေးထွက်လာကာ မြို့တံတိုင်းသည် တင်းကြပ်စွာ အဝိုင်းခံ၇လေသည်။ ကောင်းကင်အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူများသည် လေထဲတွင် ရပ်နေကာ အဝေးသို့ကြည့်နေကြသည်။ တည်နေရာသည် သတ်ဖြတ်ဝိညာဉ်တောင်၏အလယ်ရှိ ဓားတောင်နှင့် တောင်စိမ်းရှိသည့်နေရာ ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကမ္ဘာမြေကြီးသည် တုန်ယင်သွားသလိုပင်။ အလင်းတန်းသည် အဝေးမှချည်းကပ်လာပြီး အမှောင်နတ်မိစ္ဆာမြို့ဆီသို့လာ ကာ အမှောင်နတ်မိစ္ဆာမြို့တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ကာ နောက်ဆုံးအလင်းတန်း သည် ပေထင်းဟွမ်၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်လေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် အားလုံးကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

အလင်းတဖြည်းဖြည်းမှေးမှိန်သွားကာ သတ်ဖြတ်တောင်မှ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ထိုးထွက်သော အလင်းတန်းသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အရာအားလုံးသည် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုး ပြန်တည်ငြိမ်သွားလေသည်။

သို့သော် အမှောင်နတ်မိစ္ဆာဘုံသည် ဘယ်သောအခါမှ ငြိမ်းချမ်းနိုင်မည် မဟုတ်သည်ကို အားလုံးသိကြသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်မှစ၍ အမှောင် နတ်မိစ္ဆာ ဘုံ၏ကျွမ်းကျင်သူများအားလုံးနှင့် တခြားဘုံမှလူများပင် ဆင်းသက်လာကြ သည်။ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှလူအားလုံးသည် အမှောင်မိစ္ဆာမြို့မှ ဂူသင်္ချိုင်းမှ နတ်မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏အဝတ်အတွက် လာနေကြပြီ။ သတ်ဖြတ်ဝိညာဉ် တောင်မှ ဤကဲ့သို့ ပုံမှန်မဟုတ်သော လှုပ်ရှားမှု၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ နတ်မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား၏အဝတ်ရှိသည့်ဂူသင်္ချိုင်းဖွက်ထားသည့်နေရာမှာ သတ်ဖြတ် ဝိညာဉ်တောင်တွင်ရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

နတ်မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသည် ထိုသဘာဝလွန်စွမ်းအားကို ဘာကြောင့် ပြသ သည်ကိုမသိသော်လည်း ဤအခွင့်အရေးကို မည်သူမှ လက်မလျှော့ကြပေ။ နတ်မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမှချန်ထားသည့် ပစ္စည်းအပိုင်းအစကပင် လုံလောက်စေ သည်။

“ဒီမနက်မှာ ဒီမြင်ကွင်းဖြစ်လာတာပဲ၊ ဒါက ကောင်းချီးလား ကျိန်စာလား ဆိုတာကိုတောင်မသိတော့ဘူး” ကျို့ယင်းသည် အလွန်စိုးရိမ်လျက်ရှိသည်။ အမှောင်နတ်မိစ္ဆာဘုံ၏သခင်အနေနှင့် သူသည် နတ်မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ ဆင်းသက်သူဟု အတပ်သိသည်။ သေချာပေါက်ပင် သူသည် ဘိုးဘေးများကို မနှောင့်ယှက်ချင်သဖြင့် အလွန်စိုးရိမ်လျက်ရှိသည်။ ဤကဲ့သို့အရာမျိုးကို တားဆီးရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။

သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သတ်ဖြတ်ဝိညာဉ်တောင်ကို သွားရမည်။ ဤအလင်းတန်းသည် အမှောင်နတ်မိစ္ဆာမြို့ကို ကာဆီးနေသည်မှာ အနာဂတ် မျိုးဆက်များကို သတိပေးခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို လက်မလွှတ်သင့်ပေ။

နေအလင်းတန်းပြီးနောက်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ပေထင်းဟွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးဝင်လေသည်။ ပေထင်းဟွမ်သည် အလွန်ပင် မသက်မသာ ဖြစ်လေသည်။ ကိုယ်တွင်းသို့ကြည့်လိုက်ရာ ဘိုးဘေးကျောက်တုံးပေါ်မှ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်လျော့နည်းသွားခြင်းမရှိသလို မူမမှန်သည့်အရာမရှိသည်ကို မြင်မှပင် အနည်းငယ်စိတ်အေးသွားလေသည်။