အပျက်အစီး

"အား!

အသံက အချိန်အတော်ကြာတော့မှ ကောင်းကင်တစ်ခွင်မှ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

လုရွှမ်နဖူးမှာတော့ ချွေးများ ရွှဲနစ်နေပြီ။ နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်တဲ့ ဓားချက်က အလွန်ရိုးရှင်းပုံပေါက်သော်လည်း ထိုဓားပေါ်တွင် သူ့စွမ်းအင်များ ကအားလုံးကို အားစိုက်ထားပြီးမှ မင်ဟော်ကို သတ်နိုင်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်လေသည်။

လုရွှမ်သည် ကိုယ်ခွဲသော တိုက်ပွဲနည်းလမ်းကို သုံး၍ တိုက်ခိုက်ရာတွင် အနည်းငယ် မကျွမ်းကျင်သေးကြောင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီအချိန်မှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဗလာဖြစ်နေပြီး သူ့ရဲ့ခွန်အားတွေ ပြင်းထန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ ပုတီးစေ့ထဲက ရတနာနှစ်ပါးကြောင့် မင်ဟော်က လွယ်လွယ်ကူကူ အသတ်ခံခဲ့ရ၏။

စိမ်းပြာနဂါး၏ ပြင်းထန်သော လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ယွမ်စွမ်းအင်က တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ပြည့်ဝလာသည်။ သူ ရှန်းရှန်းတို့ဆီ အမြန်ပြန်သွားတော့ နင်ရွှီမျက်လုံးများက မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် ပြူးကျယ်နေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် ပုတီးစေ့ရဲ့ အံ့ဖွယ်အကျိုး သက်ရောက်မှုကိုလည်း မြင်ခဲ့ရသော်လည်း လုရွှမ်သာ ပုတီးစေ့ထဲက ဝိညာဥ်ကို မထုတ်ခဲ့ရင် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘဲ အသတ်ခံခဲ့ရသူက လုရွှမ်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လုရွှမ် ယခင်က ပုတီးစေ့ထဲက ဝိညာဥ်အား ထုတ်ယူပေးသည့်နည်းကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ့ဦးနှောက်ရဲ့ မှော်အစွမ်းက ဘယ်လိုတောင် ထက်မြတ်နေသလဲ မသိ။

နေကိုးစင်း နတ်ခန္ဓာကိုယ်။ ဒါက ဘယ်လို နတ်ခန္ဓာအမျိုးအစား ဖြစ်မလဲ။

"ရှန်းရှန်း မင်းဒဏ်ရာက အဆင်ပြေရဲ့လား"

"ရပါတယ်... ညီမ ထိန်းထားနိုင်တယ်"

ရှန်းရှန်းက အသံကျယ်ကြီးနဲ့ အော်လိုက်သည်။

လုရွှမ်သည် အကြီးအကဲ နင်ရွှီရဲ့ ဒဏ်ရာကို ကြည့်ကာ ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။ အစောတုန်းက ရခဲ့တဲ့ ဒဏ်ရာက အလွန်ပြင်းထန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားလို့က မရတော့ချေ။

"အကြီးအကဲ နင်ရွှီ ခင်ဗျားအရင် ပြန်သွားသင့်တယ်.... ခင်ဗျားဒဏ်ရာတွေက အရမ်းပြင်းထန်နေပြီ ကျွန်တော်နဲ့ ရှန်းရှန်းကပဲ ဆက်သွားလိုက်ပါ့မယ်"

နင်ရွှီကလည်း သူဟာ ယခုအချိန်တွင် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်နေကြောင်းကိုလည်း လုရွှမ် အစောကမှ ထောက်ပြခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူလူတိုင်းကို ဖိတ်ကြားရခြင်းရဲ့ အကြောင်းရင်းမှာ ဘုန်းကြီးမင်ဟော်ကို ဆွဲဆောင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

မင်ဟော်ရဲ့ ပုံစံအစစ်ကို လူတိုင်းရှေ့တွင် ထုတ်ဖော်လိုက်ပါက မင်ဟော်ဟာ ထိုလူများ၏ ခွန်အားကို အားကိုးရုံကာ သွေးထွက်သံယို မုန်တိုင်းတစ်ခုကို တိုက်ထုတ်ပြီး ပရမ်းပတာအတွင်းမှ လွတ်မြောက်သွားစေလိမ့်မည်။

နင်ရွှီလည်း သူ့မျက်နှာမှာ ရှက်ရွံ့မှု အရိပ်အမြွက်ပြပြီး ဂါဝရပြုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းနှစ်ယောက်စလုံး အောင်မြင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်... ငါအရင် ပြန်သွားလိုက်မယ် ဒီမှာဖြစ်ခဲ့တဲ့ အရာအားလုံးကို ပြောပြပြီး လက်ရှိအန္တရာယ်ကို လူတိုင်း သိအောင် သတိပေးရမယ်... သေချာပါတယ် ငါလည်း အသက်ကြီးနေပြီ လျှို့ဝှက်ချက်တချို့ကို ငါ့နှလုံးသားထဲမှာ ထာဝရ သိမ်းထားတာ ပိုကောင်းမှန်း သိပါသေးတယ်... ဒါကြောင့် မင်း ဒါကိုတော့ စိတ်ချထားနိုင်ပါတယ်..."

"ဒါဆို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ"

လုရွှမ်လည်း ခါးကိုင်းလျက် နှုတ်ဆက်ရင်း နင်ရွှီ ထွက်သွားတာကို ကြည့်နေသေးသည်။ ရှန်းရှန်းက အနည်းငယ် ကြောက်နေသေးသည်။

"အစ်ကိုကြီးလုရွှမ်... ညီမတို့ ဘိုးဘေးသားရဲကို ဖိနှိပ်ခံထားရတဲ့ နေရာကို တကယ် သွားချင်နေတာလား... အဲဒါ အန္တရာယ်အရှိဆုံး နေရာပဲနော်"

လုရွှမ်: "စိတ်မပူပါနဲ့... ငါတို့လူသားမျိုးနွယ်ထဲမှာ အန္တရာယ်အရှိဆုံး နေရာက အလုံခြုံဆုံးနေရာပဲလို့ ဆိုရိုးစကား ရှိတယ်... အဲဒီနေရာက ဘိုးဘေးသားရဲကို နှစ်ပေါင်းများစွာ မရေမတွက်နိုင်အောင် ချိတ်ပိတ်ခံထားရတော့ ဒုက္ခကနေ လွတ်မြောက်ပြီးတာနဲ့ အဲဒီနေရာကို ဖျက်ဆီးပြီး ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ ဘယ်တော့မှ ပြန်လာမှာ မဟုတ်ဘူး”

"ဒါ့အပြင် ငါ့မှာ အရာအားလုံးရှိတယ် ဒါကြောင့် စိတ်မပူပါနဲ့... မင်းရဲ့လုံခြုံရေးကို တကယ်အန္တရာယ် ဖြစ်စေမယ်ဆိုရင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အရင်နင်းမှ သွားရမယ်... ပြီးတော့ ငါ မသေချင်သေးသရွေ့ မသေဘူး"

ရှန်းရှန်းသည် လုရွှမ်ရဲ့ အလွန်ယုံကြည်မှုရှိပုံကို ကြည့်ကာ လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး။

"အင်း သွားရအောင်"

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးရဲ့ အရှိန်က အလွန်လျင်မြန်ကြသည်။ မကြာမီမှာပင် ပြိုပျက်နေသော ဘုရားကျောင်းရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ တည်နေရာကိုသာ မသိထားခဲ့ပါက အပျက်အစီးများ ကြားတွင် ဘုရားကျောင်း ရှိနေတာကို မြင်မိမည်မဟုတ်။

လုရွှမ်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အခြားသက်ရှိသတ္တဝါများ မရှိတော့ပေ။ သို့သော် လုရွှမ်မှာ စောင့်ကြည့်ခံရသည့် ခံစားချက်ကို မှုန်ဝါးဝါး ခံစား​နေရသည်။

ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ရင် ရှန်းရှန်း အာရုံများက လုရွှမ်ထက်သာလွန်နေသေးတာကြောင့် သူမသည် ငိုနေသော မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုလာတော့၏။

"အစ်ကိုလုရွှမ်....ညီမကို လိမ်နေတာ... ဒီမှာ ဘိုးဘေးသားရဲ ထားခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာက ဘယ်မှာရှိလို့လဲ?"

"ဒါဆို ငါတို့ မြန်မြန်လုပ်မှရမယ်.... ရှန်းရှန်း ငါ့ကိုယုံပါ ဒီမှာရှိတဲ့အရာက ငါတို့အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ အရာပဲ... ဖြစ်နိုင်ရင် အနာဂတ်မှာ ဘိုးဘေးသားရဲကို နှိမ်နှင်းတာ ဒါမှမဟုတ် သတ်ပစ်တာမျိုးကို အဆုံးအဖြတ်ပေးမယ့် ရတနာပဲ..."

"ကောင်းပြီ အစ်ကိုလုရွှမ်... သူတို့ရောက်နေပြီ ဒါဆို ညီမ တားထားလိုက်မယ်။"

ရှန်းရှန်း စကားဆုံးသော် အမျိုးသမီးများသည် မြေပြင်ကြီးထဲ ရုတ်တရက် ဖောက်ထွက်ကာ အရပ်ရပ်မှ ပျံထွက်လာကြတော့သည်။ ၎င်းတို့သည် သက်ရှိလူသားများနှင့် တူသော်လည်း မျက်လုံးများက တောင့်တင်းကာ မျက်ခုံးကြားတွင် အနက်ရောင်အငွေ့ အနည်းငယ် ရှိနေ၏။

ဒီမိန်းကလေးတွေက ပျောက်နေတဲ့ မိန်းကလေးတွေလို့ မေးနေစရာတောင် မလိုတော့ပေ။

သူတို့သည် အနှစ်သုံးဆယ်လောက် လူမဆန်စွာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တာကို ခံခဲ့ရပြီး ယခုအခါ ဘိုးဘေးသားရဲ၏ ရုပ်သေးရုပ်များပါ ဖြစ်လာကြသည်။ ၎င်းတို့ဟာ မင်ဟော်ထက် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်ကြတာ မဟုတ်သော်လည်း ထူထပ်စွာ ပြည့်ကျပ်စွာ ပြေးလာနေတာကြောင့် ကြောက်စရာ ကောင်းနေတာတော့ အမှန်ပင်။

ရှန်းရှန်း လုရွှမ်အား ခေါင်းညိတ်​ပြလိုက်သည်။ သူမခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် လှိမ့်ကာ နဂါးဟောက်သံနှင့်အတူ အားကောင်းသည့် နတ်နဂါး အငွေ့အသက်များအား အရပ်ရပ်သို့ ဖြာကျက်ပစ်ခဲ့သည်။

ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်တော့ အေးစက်နေတဲ့ လေလုံးကြီးက ထွက်လာကာ အမျိုးသမီးတွေကို ရေခဲထဲမှာ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အေးခဲသွားစေခဲ့သည်။

သူမ အမြီးကို လှန်လိုက်သည်နှင့် ကျောက်စရစ်ခဲ အပိုင်းအစများ လွင့်ပျံလာပြီး မိန်းကလေးများကို ထိမှန်သွားသည်။ လုရွှမ်လည်း ရှန်းရှန်းက လှုပ်ရှားနေပြီဖြစ်သဖြင့် မတွန့်ဆုတ်ဝံ့ဘဲ သူ့ရှေ့က ကျောက်တုံး​ကြီးကို လက်နှင့်ထိလိုက်သည်။

ပထမမြို့က အတွေ့အကြုံအရ ဤဘုရားကျောင်းထဲတွင် ဘိုးဘေးသားရဲကို နှိမ်နင်းခဲ့သော ထူးဆန်းသော လက်နက်အပြင် နိယာမပြေးလိုင်း တချို့လည်း ရှိနိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းထားသည်။

ထို​အရာကို ဘိုးဘေးသားရဲ မထိနိုင်ပေ။ ဤဘုရားကျောင်းအောက်၌ သေချာပေါက် တံဆိပ်တပ်ထားလိမ့်မည်။

မပျံ့လွင့်နိုင်လျှင် ဤနေရာ၌ ရှိနေပေလိမ့်မည်။ ယခုမူ ဘုရားကျောင်းက ပြိုကျပျက်စီးသွားသည်နှင့်အမျှ လက်နက်က အတွင်းဘက်တွင် ရှိနေဆဲ မဟုတ်ပါက အမှုန့်ဖြစ်သွားလောက်လေပြီ။

လုရွှမ်သည် ရှန်းရှန်းကို လုံးလုံး ယုံကြည်သောကြောင့် ရှန်းရှန်းကို သူနှင့်အတူခေါ်ဆောင်လာချင်ခဲ့တာပင်။ သူက တခြားလူတွေလို အထင်အမြင်သေးခြင်း မရှိပေ။ ဤနေရာ၌ အန္တရာယ်များစွာရှိပေရာ သူသည် မိမိအသက်ကို တစ်ယောက်ယောက်လက်ထဲ လုံးလုံးလျားလျား မလွှဲပြောင်းနိုင်လျှင် စိတ်ချလက်ချ လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှန်းရှန်းရဲ့ ခွန်အားက လုံလောက်သည်။ အထူးသဖြင့် နတ်နဂါး ရောင်ဝါက ဘိုးဘေးသားရဲများကို ခြောက်လှန့်စေနိုင်သည်။ ရှန်းရှန်း ခန္ဓာကိုယ်၏ သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းများကို မပြောနှင့် ကြိုးစားမှုတစ်ဝက်ဖြင့် ရလဒ်ကို နှစ်ဆရနိုင်သည်။

လုရွှမ် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို မဖြိုဖျက်မီတွင် အလျင်စလို မလုပ်ခဲ့ပေ။ စစ်ဆေးမှု အခက်အခဲများ ရှိသလို ဖြိုခွင်းလိုက်သည့်အခါ ဘိုးဘေးသားရဲ၏ အစိတ်အပိုင်းကိုလည်း လုံးလုံးလျားလျား ဖျက်ဆီးနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကို လွတ်သွားပေလိမ့်မည်။

လုရွှမ် ရုတ်တရက် အေးခဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ရှန်းရှန်းခန္ဓာကိုယ်သည် မြင့်မားသော တောင်မှဆင်းလာသော ရေခဲ နတ်နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ငွေဖြူရောင် ဖြစ်နေပြီဆိုတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကောင်းလိုက်တာ... ဒါက ပင်းယိရဲ့ အသွင်အပြင် မဟုတ်ဘူးလား... ဒီကလေးမလေးမှာ အနာဂတ်ရှိတယ်...သူမက သူ့ဘိုးဘေးတွေခြေရာကို ကောင်းကောင်း ပြန်နင်းနိုင်လောက်တယ်"

ရွှေကျီးကန်း အော်ပြောပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။