← Chapters

လေးနက်လာပြီ

Vol. 133 Ch. 4.1501

လေးနက်လာပြီ

Vol. 133 Ch. 4.1501

"မင်း"

နွားနှာခေါင်းလူအိုရဲ့ မျက်နှာ အရောင်လည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းသည် နတ်ဝိညာဥ်မြှား မဟုတ်ပေ။ အစောကမြှားတွေနဲ့ ဒီမြှားကြားတွင် ကြီးမားသော ခြားနားချက် ရှိနိုင်သော်လည်း သူ့အတွက်မူ ကွာခြားမှု မရှိပေ။

ဝိညာဉ်သည်ပင် ၎င်းကိုရှောင်လွှဲနိုင်သောကြောင့် ယွမ်စွမ်းအင်က သဘာဝအတိုင်း ပြဿနာ မရှိပေ။

သို့သော် အခြေအနေ အနည်းငယ်မှလွဲ၍ သူ့ဆရာသခင် လက်အောက်တွင် အတတ်ပညာများကို သင်ယူနေချိန်၌ ဒီလိုလှည့်ကွက်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ သင်ယူခဲ့သည်။ ဤထင်ယောင်ထင်မှား မှော်အစွမ်းသည် မြေကမ္ဘာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်လောက်သည့် စွမ်းအင် နှစ်မျိုးသာ ရှိသော်လည်း ၎င်းသည် သေစေနိုင်သော အသက်တံခါးလည်း ဖြစ်သည်။

ယန်ကိုးစင်းယွမ်စွမ်းအား၊ ယင်ကိုးစင်းယွမ်စွမ်းအား။

ယန်ကိုးစင်း ယွမ်စွမ်းအားသည် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုနီးပါး ပျောက်ဆုံးနေသော အရာဖြစ်သည်။ ပထမဦးစွာ ၎င်းကိုရရှိထားဖို့ နတ်ခန္ဓာတစ်ခု လိုအပ်ပြီး စွမ်းရည်အဆင့်က ယန်ကိုးစင်းဘုံသို့ ရောက်ရှိရန် အထူးကောင်းမွန်ရမည်။

ဒီလို အလွန်အမင်း တောင်းဆိုနေတဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို ဘယ်သူက ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မှာလဲ။ ရှေးခေတ်က ဒဏ္ဍာရီတွေ ရှိခဲ့ပေမယ့် ယန်ကိုးစင်း ယွမ်စွမ်းအား အမွေဆက်ခံမှုဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက ဖြတ်တောက်ခံခဲ့ရသည်။

ယန်ကိုးစင်း ယွမ်စွမ်းအားမှာ မြင့်မြတ်တဲ့ အရည်အချင်းတွေ လိုအပ်ပေမယ့် ယင်ကိုးစင်းယွမ်စွမ်းအားမှာတော့ ဒီလို မြင့်မားတဲ့ လိုအပ်ချက်တွေ မရှိပါဘူး။ တကယ်တော့ ဘယ်သူမဆို လေ့ကျင့်နိုင်ပေမယ့် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အလိုဆန္ဒဟာ ယန်ကိုးစင်းယွမ်စွမ်းအား ထက်တောင် ပိုခက်ခဲတဲ့ လိုအပ်ချက်တွေ ရှိနေပါသေးသည်။

လေ့ကျင့်နေစဥ် အတွင်း စိတ်ပိုင်း မဖြတ်ထားဘူး ဆိုရင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေ အားလုံး အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ယင်နဲ့ယန် ယွမ်စွမ်းအင် နှစ်ခုက သူ၏ထင်ယောင်ထင်မှား မှော်စွမ်းအားများကို အဆုံးသတ်စေနိုင်၏။ သူနှင့် သူတို့ဂိုဏ်းပင်လျှင် ယန်ကိုးစင်းယွမ်စွမ်းအား ပါရမီရှင်နဲ့ တွေ့လိမ့်ရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားရာ အချိန်အတော်ကြာ မေ့သွားခဲ့သည်။

အခုတော့ နောင်တရပြီး အလိုလို ဒူးထောက်ကာ အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်လာသည်။ သို့သော် သူ့​ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာကာ ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်း အားလုံးမှ အလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်လာခဲ့၏။

လူတိုင်း၏အမြင်တွင် နွားနှာခေါင်းလူအိုဆီမှ ဖြာထွက်​နေသော အလင်းရောင်သည် ယခင်က မဆင်မခြင်လူထက်ပင် ကြီးမား​​နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လုရွှမ်က သူ၏ ခန့်မှန်းမရသော မှော်အစွမ်းများကို အသုံးပြုကာ ထိုလူကို ပေါက်ကွဲပြီး သေဆုံးစေခဲ့ကြောင်း အတည်ပြုနိုင့ခဲ့သည်။

အခု ဒီမြင်ကွင်းက ထပ်ပြီး ဖြစ်ပျက်နေ​ပြန်ပေမယ့် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာက သူတို့ဟာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကို နားမလည်သလို ဘယ်လို ခုခံရမယ် ဆိုတာလည်း မပြောတတ်တော့ချေ။

ကျင့်ကြံသူများအတွက် ယွမ်စွမ်းအင် သုံးစွဲမှုမှာ လွန်စွာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။ လုရွှမ်တွင် စွမ်းအားကြီးမားသော စိတ်ဝိညာဉ်၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ယွမ်စွမ်းအင်ကို လွှမ်းမိုး ချုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း နေဖြိုခွင်းနတ်လေးကိုတော့ အချိန်အကြာကြီး အသုံးမပြုနိုင်ပေ။

ဒါပေမဲ့ ဒီကာလအတွင်းမှာ သူ့ယွမ်စွမ်းအင်​က နွားနှာခေါင်းလူအိုနဲ့ ဆက်ဆံဖို့ လုံလောက်တာထက် ပိုနေ၏။

လုရွှမ်သည် ယန်ကိုးစင်း ယွမ်စွမ်းအင်ကို အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်သောကြောင့် ဒီမြှားကို ပစ်ခတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယန်ကိုးစင်း ယွမ်စွမ်းအင်ကို စိတ်ဝိညာဉ်မြှားဖြင့် ရောနှောကာ အဖိုးအိုကို အရူးလုပ်ဖို့ စောင့်ဆိုင်း​နေခဲ့သည်။

အဘိုးအို၏ လက်ရှိအသွင်အပြင်ကို ကြည့်လိုက်ရင် ယန်ကိုးစင်း ယွမ်စွမ်းအင်က အမှန်တကယ် အသုံးဝင်ကြောင်း သဘောပေါက်စေ၏။ ရန်သူကို မြှားတစ်စင်းဖြင့် ဖျက်ဆီးနိုင်ဆဲဖြစ်သည်။

"ယန်က ယင်ကို ထုတ်ပေးတယ် ယန်ကိုးစင်းက နတ်ဘုရားတွေကို ဖန်ဆင်းတယ် ကြယ်တွေ တောက်ပတယ် ကောင်းကင်မှာ ထွန်းလင်းတယ်... ယွမ်ယန်က တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားချိန် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက စည်းလုံးသွားတယ်"

နွားနှာခေါင်းလူအိုခမျာ တုန်လှုပ်သွားပြီး တစ်ခုခုပြောချင်ဟန် လက်ညိုးထိုးရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် တိုက်ရိုက် အငွေ့ပျံသွားကာ စကားပြောဖို့ နောက်ကျနေပြီပဲ ဖြစ်သည်။

သူ၏ သိုလှောင်ကွင်းများနှင့် လက်နက်များပင်လျှင် အငွေ့လုံးဝ မပျောက်သေးသော်လည်း ပုပ်နေသော သတ္တုပုံကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သုံးလို့ မရတော့ပေ။

လုရွှမ် စိတ်ကတော့ ကမောက်ကမဖြစ်ကာ နွားနှာခေါင်းလူအိုက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ စဥ်းစားနေရသည်။

ယွမ်ယန် တစ်သားတည်း ဖြစ်လာပြီးရင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပေါင်းစည်းသွားမယ် ဟုတ်လား?

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေအတွက်က အရင်က မဆင်မခြင်လူ သေသွားပုံဟာ သူတို့ စိတ်ထဲမှာ အရိပ်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ ပညာရှိရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သေဆုံးမှုကလည်း လူတိုင်းကို လုံးဝ ထိတ်လန့်စေခဲ့ပြန်သည်။

လူတိုင်းက ဝမ်းသာအားရ လက်ခံကြသော်လည်း မိမိကိုယ်မိမိ ဖျက်ဆီးမိခဲ့တာကိုပင် မထိန်းချုပ်နိုင်သော မဆင်မခြင်လူလိုတော့ မသေချင်ကြပေ။

တစ်ကိုယ်လုံး တိုက်ရိုက် အငွေ့ပျံသွားကာ ကျန်ရစ်ခဲ့သောအရာ တစ်ခုမှမရှိတာကြောင့် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော နွားနှာခေါင်းလူအိုရဲ့ သေဆုံးမှုသည် အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းနေပြန်သည်။

ဒါက လူဝင်စားဖို့ အခွင့်အရေး နည်းနည်းလေးတောင်မှ မချန်ထားခဲ့တဲ့ သေခြင်းတရားမျိုးပါပဲ။ လုရွှမ်ကို လူတိုင်းကြည့်တဲ့ပုံစံက အခုဆို သေမင်းနတ်ဘုရားလို ဖြစ်နေပြီ။

လူတွေအများကြီးကို လျစ်လျူရှုပြီး ရင်ဆိုင်ရဲတဲ့သူက သူတို့ကို တကယ်အလေးအနက် မထားတာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ပေ။

လူတစ်ယောက်က နောက်ပြန်ဆုတ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်က ထွက်ပြေးသွားသည်။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် လုရွှမ်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြောင်း စိတ်နှလုံးထဲတွင် လုံး၀ သိသွားပါပြီ။ သူတို့သည် ခက်ခဲသောရေပြင်တွင် ငါးဖမ်းနေဖို့ အင်အားမရှိပေ။

ဒါက ရေထဲသွားရတဲ့ ခရီးမဟုတ်ဘဲ မြေအောက်ကမ္ဘာကို သွားရမယ့် ခရီးပင်။ လေတိုက်သံနှင့်အတူ ကျင့်ကြံသူတွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြေးသွားကြသည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်မှာ အများစုသာ ကျန်တော့ပြီး သိသိသာသာကြီး လျှော့သွား၏။ လက်ရှိမှာ ကြောက်ရွံ့သော်လည်း ဤလူများသည် လောဘစိတ်၏ အရိပ်အမြွက်ကို အထပ်ထပ်အခါခါ ချိန်ဆပြီးနောက် နေရစ်ခဲ့ကြသည်။

"မင်းတို့တကယ် ထွက်သွားသင့်တယ်.... မဟုတ်ရင် နွားနှာခေါင်းလူအိုလိုမျိုး မလွဲမသွေ သေရလိမ့်မယ်"

"ဟမ့် ကောင်လေး... ငါတို့ ကြောက်လို့ မဟုတ်ဘူး... မင်းရဲ့ နေနတ်ပစ်တဲ့ လေးက အရမ်းကြောက်ဖို့ ကောင်းတာတော့ အမှန်ပဲ... မင်းရဲ့ စိုက်ထုတ်မှုနဲ့ မြှားဘယ်နှစ်ချောင်း ထပ်ပစ်နိုင်မှာမလို့လဲ"

“ဟုတ်တယ်... မင်းရဲ့မြှားကို ထိဖို့ အသက်ကို စွန့်စားနေတဲ့ အရူးတစ်ယောက်လိုသာ မလုပ်ရင် အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အလမ်းက ဘယ်လောက်ရှိမယ် ထင်လဲ... ငါတို့ ဒီမှာ အများကြီး ရှိသေးတယ် မင်းသေတဲ့အထိ တိုက်လို့ရတယ်.. "

"ငါပြောနေတာက မင်းပိုပြီး အစွမ်းထက်လေ၊ နေနတ်ပစ်လေးကို ပိုလိုချင်လေပဲ"

"ညီအစ်ကိုတို့... ဘာစောင့်နေတာလဲ ဘာကိုကြောက်နေတာလဲ... ကောင်းတဲ့ အရာတွေကို လိုချင်ရင် အန္တရာယ်တွေကို ကြောက်လို့ ဘယ်ဖြစ်ပါ့မလဲ။....ငါတို့က အဲဒီနတ်နဂါးနဲ့ ရန်သူမဖြစ်ဝံ့ဘူး ဒါပေမဲ့ မင်းကိုသတ်ရင် နတ်နဂါးက မင်းအတွက် မတ်တပ်ရပ်ပြီး လူသားမျိုးနွယ်အဖြစ် ခံယူပေးရမယ်"

ထို​စကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းရှန်း မထိန်းနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောတော့သည်။

"ကိုကိုလုရွှမ်က ငါ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့တယ် ငါတို့ နတ်နဂါးရဲ့ အယုံကြည်ရဆုံး အရာက ရေတစ်စက်ရဲ့ ကြင်နာမှုနဲ့ ကျေးဇူးပြန်ဆပ်ခြင်းရဲ့ နွေဦးပဲ... ငါ့အစ်ကိုကို ဘယ်သူက သတ်ရဲလဲ ငါတို့ နတ်နဂါးမျိုးနွယ်က သေချာပေါက် အပြစ်ပေးပစ့မယ်!"

"ဟား ဟား ဟား!"

ရှန်းရှန်းအတွက် တုံ့ပြန်မှုက ရယ်သံများ ထွက်လာတာပါပဲ။

"ညီမလေး မင်းလူတွေကို လှည့်စားချင်ရင် ဘယ်လို လှည့်စားရမလဲဆိုတာ နှစ်နည်းနည်းလောက် သင်ယူရဦးမယ်..."

"လုရွှမ် မင်းသာ ဉာဏ်ကောင်းရင် မင်းရဲ့ နဂါးနှမလေးကို မောင်းထုတ်လိုက်ပါ... မဟုတ်ရင် မင်း မတော်တဆ ဒဏ်ရာရခဲ့ရင် ဟားဟား အဲဒါက လူသားမျိုးနွယ်နဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်ကြား စစ်ပွဲကို တကယ် ဖြစ်လာ​စေလိမ့်မယ် ထင်တယ်နော် အဲဒါဆိုရင် မင်းအပြစ် ဖြစ်သွားပြီ"

ရှန်းရှန်း: "စက်ဆုပ်စရာ ကောင်းလိုက်! နင်တို့ကို အပြစ်ပေးမှာ!"

သူမအမြင်မှာ ဤလူများက အလွန်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ လုရွှမ် ပြုံးလိုက်ပြီး။

"ရှန်းရှန်း ဒီလူတွေနဲ့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ စကားတွေ မပြောနဲ့... ထားခဲ့လိုက်ပါ နောက်မှ မင်းဆီ ငါလာခဲ့မယ် စိတ်မပူပါနဲ့... ဒီခြေသုံးချောင်း ကြောင်တွေရဲ့ အရည်အသွေးလောက်တော့ ကိုကိုက မျက်စိထဲ ထည့်မထားဘူး"

All Chapters