လူသတ်ပွဲ

ဖက်တီးက အော်ဟစ်လိုက်ပေမယ့် ကောင်းကင်က မီးတောက်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မထွက်သွားတာကြောင့် လုံးဝ မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ ဖက်တီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလဲလှိမ့်ကာ မခံမရပ်နိုင်ဖြင့် အဆုံးမရှိ ငိုကြွေး​နေခဲ့သည်။

သူ့ရဲ့ လက်ရှိ အသွင်အပြင်သည် ထိုအမျိုးသမီး ရဲ့ရှာထက်ပင် ပို၍ သနားစရာ ကောင်း​နေသည်။ လုရွှမ် သူ၏ ဓားရှည်ကို နောက်ပြန်ဆွဲကာ ဖက်တီးရဲ့ဦးခေါင်းက ရဲ့ရှား၏ ခေါင်းပေါ်သို့ လွင့်သွားလေသည်။

ထို့​နောက် တောင်ပိုင်းနယ်မြေက လူသတ်သမား သုံးယောက် သိမ်းပိုက်ထားတဲ့ စားပွဲပေါ်သို့ သူ့ခေါင်းက လွင့်ကျသွားသည်။ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ မဟုတ်ပါဘူးဟု ပြောလျှင် မည်သူမျှ ယုံလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

သောက်နေဆဲဖြစ်သော ကျူကန်းလည်း နောက်ဆုံးတွင် လုရွှမ်ကို လှမ်းကြည့်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ပေါက်ကွဲသံ တိုးတိုးလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူတိုင်း မြန်မြန်ကြည့်လိုက်တော့ ကျူကန်းက လုရွှမ်ရဲ့ နှလုံး​နေရာကို လက်သီးနဲ့ ထိုးနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ လုရွှမ် ရှေ့ကို မတ်မတ်ထားပြီး ကျောကို ကွေးကာ ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသော်လည်း ရလဒ်က သိသိသာသာ ရှင်းနေပြီ။

"ကျစ်ကျစ်... ဒီလူသားကောင်လေးက တော်တော် ထူးခြားတာပဲ တောင်ပိုင်းနယ်မြေက လူသတ်သမား သုံးယောက်က သိပ်အင်အားကြီးတဲ့ အကောင်တွေ​တော့ မဟုတ်ဘူး ဒါပေမယ့် သူတို့နှစ်ယောက်ကို သတ်လောက်အောင် နာမည်ကြီးနေပြီကို... သူတို့ ​ခေါင်း​ဆောင်လက်ထဲမှာပဲ သေသွားရတယ်လို့...”

"သနားစရာ ကောင်းလိုက်တာ... ဒီကောင်လေးရဲ့ အရည်အချင်းက တကယ်ကောင်းပါတယ်... ဒီအဆင့်မှာ မှန်ကန်တဲ့ လေ့ကျင့်မှုသာရှိရင် သူက ငါ့သခင်ရဲ့ အိမ်ကျွန်တောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

ရှန်းရှန်း ထိတ်လန့်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲမှ မျက်ရည်များ ထွက်ကျလာသည်။ သူမက ရှေ့သို့ ပြေးသွားကာ ထာဝရအသက်ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ကျူကန်းဆီ ဝေ့ယမ်းချလိုက်သည်။ ဘာသံမှ မကြားလိုက်ရဘဲ ကျူကန်းကသာ တစ်ကိုယ်လုံး နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး သွေးတစ်စက်တောင် မပြဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

တ​ခြားလူတွေက အကြည့်တွေက အချင်းချင်း ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?

နတ်မီးနယ်ပယ် အဆင့်၉ ရှန်းရှန်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို လူတိုင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။ သူမသာ နတ်နဂါးမဟုတ်ရင် လူတိုင်းက သူ့ကို လိုချင်တပ်မက်ပြီး သတ်ပစ်လိမ့်မည်။

လူတိုင်း၏အမြင်တွင် သူမခွန်အားသည် တောင်ပိုင်းနယ်မြေရှိ မကောင်းဆိုးဝါး သုံးကောင်၏ ခေါင်းဆောင်အား ဓားတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ဘယ်လိုမှ မသတ်ပစ်နိုင်ပေ။

လူများစွာရဲ့ မျက်လုံးများက ရှန်းရှန်းဓားကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"ဒီဓားကပဲ ထူးဆန်း​နေတာလား"

"ဟုတ်တယ် အဲဒါက နတ်လက်နက် တစ်ခုလိုပဲ... ဒါပေမယ့် ပိုအားကောင်းတယ် အဲဒါက ကောင်းကင်လက်နက်နဲ့ တူတယ် ဒါပေမဲ့ အဆင့်နိမ့်နေသေးတယ်..."

“မဖြစ်နိုင်ဘူး အဲ့လိုဓားဖြစ်ရင်တောင် ဒီလောက်အစွမ်းထက်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ထက်မြက်သော လူအချို့သည် လုရွှမ်ကို ကြည့်နေပြီဖြစ်သည်။

လူတိုင်း၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်လုံးများရှေ့တွင် လုရွှမ်က တည့်တည့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ့နှလုံးပေါ်တွင်တော့ လက်သီးချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဒါပေမဲ့ အတွင်းခံအလွှာက နဂိုအတိုင်းပဲ သူ့အ​ပေါ်အင်္ကျီကသာ ကွဲအက်သွားတာ ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် တောင်ပိုင်းနယ်မြေရှိ မကောင်းသော လူသုံးယောက်၏ ခေါင်းဆောင် လက်ချက်သည် လုရွှမ်ကို လုံးဝ မထိခဲ့ပေ။

လူအများက မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကာ ဤမြင်ကွင်းကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်​​နေခဲ့ကြသည်။ လုရွှမ်ကို မထိခင်မှာ ခေါင်းဆောင် ဖြတ်ပြေးသွားတာကို သူတို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ပေမယ့် သူ ဘယ်သူ့ကိုမှ မထိသေးခင် အရင်လက်သီးတွေက လက်မအနည်းငယ်သာ ကွာတော့တာ မဟုတ်လား။

"အစ်ကိုလုရွှမ်... အဆင်ပြေရဲ့လား"

ရှန်းရှန်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်လိုက်ပြီး လုရွှမ် ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေပြီး မျက်နှာပေါ်မှာလည်း ကြောက်ရွံ့မှုများကို သိသိသာသာ ပြသနေသည်။

ဒီလှုပ်ရှားမှုက တကယ် လုရွှမ်ကို ဆုံးရှုံးလုနီးပါးပါပဲ။

အဲဒီလူက သူ့အ​ဖော်နှစ်ယောက်ရဲ့ သေဆုံးမှုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ လုရွှမ်ကိုသတ်ဖို့ ခွန်အားတွေ စုဆောင်းနေတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားပေ၏။

ထိုအချိန်တွင် လုရွှမ်သည်လည်း သူ့စိတ်ထဲတွင် အလွန် ရှင်းလင်းသွားတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ဆုတ်ခွာရန် အချိန်မရှိမှန်း သူသိသည်။ ထိုလူက မြန်လွန်း၏။ တစ်ဖက်လူရဲ့ လက်သီးတွေကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ခဲ့။ အဲဒီလက်သီးကို ဘယ်လို တွန်းလှန်ရမလဲ ဆိုတာကို တွေးနေဆဲပင်။

ထိုစဥ် စိတ်ဝိညာဉ် ပင်လယ်ထဲက ရွှေချိုဆီမှ တွန်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းအမြုတေထဲက ကောင်းကင်လူပုတီးစေ့ဆီကပါ တွန်းအားတစ်ခုသည် ထွက်လာပြီး အင်အားနှစ်ခု အတူတကွ ပြေးထွက်လာကာ ရန်သူရဲ့ လက်ဖဝါးကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ရန် လုရွှမ်လက်ဝါးပေါ်၌ စုစည်းလာခဲ့သည်။

လုရွှမ် ဒီလှုပ်ရှားမှုကို နဂါးနတ်ဘုရားလက်ဝါး လို့ခေါ်လိုက်သည်။

လွတ်မြောက်သွားသည့် အခိုက်တွင် အင်အားသည် လက်သီးအင်အားမှ ရုန်းထွက်ပြီး တောင်ပိုင်းနယ်မြေရှိ မကောင်းဆိုးဝါး ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မပေါက်ကွဲသေးပေမယ့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးနဲ့ စွမ်းအင်တွေကတော့ တွင်းနက်က တခဏချင်း စုပ်ယူသွားပါ၏။

ဘာမှမကျန်တော့တာကြောင့် ထုံးစံအတိုင်း သူသည် လုရွှမ်ကို မည်သည့်ခြိမ်းခြောက်မှုမှ မပြုလုပ်ပေ။ လုရွှမ်လည်း စိတ်ပူနေတာကြောင့် ပြင်ဆင်မှု နှစ်ခုလုပ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် ဒီထိုးနှက်မှုကနေ နှလုံးကို ကာကွယ်ဖို့ ကျောကို မြင့်တင်ဖို့ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့သည်။ ဒါက လုရွှမ် အသတ်ခံရပြီလို့ လူတိုင်းကို လှည့်ဖြားစေသည့် အကာအကွယ် အစီအမံများသာ ဖြစ်သည်။

နည်းနည်းသာ နောက်ကျရင် သူ့အဝတ်အစားရဲ့ အပြင်ဆုံးအလွှာ ကွဲကြေသွားနိုင်သည်။ ဒါမှမဟုတ် ပိုရက်စက်တာက သူဟာ လက်သီးတစ်ချက်ကြောင့် မြေပြင်ကို ပြုတ်ကျလိမ့်မည်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူ ဒီလောင်းကစားကို အနိုင်ရခဲ့ပါ၏။

လုရွှမ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ် ဇာတ်လမ်းကို မပြောတော့ပေ။ လုရွှမ် လူတိုင်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကြည့်ရင်း သူ့မျက်လုံးတွေက အဝေးက စားပွဲထိုးဆီကို ရောက်သွားသည်။

"အစ်ကိုစားပွဲထိုး... ဒီမှာ ရှင်းပေးပါဦး... ငါတို့ဘာမှ မစားရသေးဘူး"

စားပွဲထိုးကလည်း အလျင်အမြန် ပြေးလာသည်။ လုရွှမ်ကို အရင်က ချမ်းသာတယ်လို့ မမြင်ခဲ့ဘူးဆိုရင် သူ့ကို ဘယ်သူမှ အလေးအနက်ထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ မမျှော်လင့်ထားတဲ့အရာက ဒီတစ်ခါ သူ ကျားတင်ပါးကို သွားကိုက်မိလိုက်တာကိုပါပဲ။

ကံကောင်းထောက်မစွာ ဒီလူ ၃ ယောက် သေသွားပြီ။ မဟုတ်ရင် ဒီလို လူသတ်သမားတွေဆီကို သူက သတင်းပေးတဲ့သူမှန်း သိရင် အသေသတ်ပစ်လိမ့်မည်။ စားပွဲထိုးသည် စားပွဲကို အမြန်ရှင်းလင်းပြီးနောက် အလွန်စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ၎င်းတို့၏အကြိုက်ဆုံး သလင်းကျောက်ငါးကို လာချပေးသည်။

လုရွှမ် စားပွဲထိုးကို စေ့စေ့ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းရဲ့နဖူးမှာ ချွေးသီးများ ထွက်နေပြီး မျက်နှာကလည်း ဖြူဖျော့နေ၏။ သူ အကြောက်ဆုံးအရာက သေမင်းက သူ့နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေတာကိုပါပဲ။ သူ့နှုတ်ခမ်းတွေ တုန်လှုပ်သွားပြီး ရင်ထဲမှာ ရုန်းကန်နေရတာ​ကြောင့် ဒူးထောက်လုဆဲဆဲ ဖြစ်လာသည်။

လုရွှမ် အပြာရောင် သလင်းကျောက် အပိုင်းအစကို ပစ်ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"အနာဂတ်မှာ မျက်လုံးလေးတွေနဲ့ သေချာ အကဲခတ်တတ်အောင် လုပ်ထား!"

"ဟုတ်ကဲ့ နားလည်ပါပြီ"

သူ့ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပြီးနောက် ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

"အစ်ကို... စားပွဲထိုး ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

လုရွှမ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး ဒါက မင်းအနှစ်သက်ဆုံး သလင်းငါးမလား... မြန်မြန်စားတော့... "

ရှန်းရှန်းလည်း ကြည်လင်သောငါးကို မြင်သောအခါ အရာအားလုံးကို ချက်ချင်း မေ့သွားပြီး လက်ခုပ်ထတီးကာ ပျော်ရွှင်စွာ စားလိုက်​တော့သည်။