ချူမျိုးနွယ်ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခြင်း

Vol. 8 Ch. 97

"ဒီလိုလှည့်ကွက်မျိုးက အဆုံးသတ် မကောင်းဘူး။ မင်း နားလည်တယ်မလား။ အခု မင်းကြောင့် ပျက်စီးသွားတဲ့ ငါ့ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် ဘယ်လိုအလျော်ပေးမလဲ"

ယွမ်ရှောင်သည် ချူရန်၏ပါးကို ဓားပြားဖြင့် ရိုက်လိုက်ပြီး အကယ်၍ သူ့ကိုယ်သူသာ သက်သေမပြနိုင်လျှင် ကောဟာလများကြောင့် ဘဝဆုံးသွားနိုင်သည်။ ဓားပင်လယ်၏ ကျင့်ကြံသူများသည် ပြောစရာစကားများ ပျောက်ဆုံးနေပြီး ချူရန်၏အရှက်ကွဲမှုနှင့် ယွမ်ရှောင်၏ ခွန်အားအစစ်အမှန်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြ၏။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး မူလအမြုတေ အခြေတည်အဆင့် နှစ်ယောက်ကို ဆက်တိုက်သတ်ခြင်းသည် သက်သေပြရန် လုံလောက်နေခဲ့သည်။ လူအုပ်အတွင်းရှိနေသော ဖန်ကျန်းနှင့် ရှောင်ရှင်းသည် အကြည့်ချင်းဖလှယ်ကာ ထွက်ပြေး၍ အကူအညီတောင်းရန်အတွက် မသိမသာ ဆုတ်ခွာသွားကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့က ရတနာလမ်းအပြင်ဘက်သို့ ပြတင်းပေါက်မှတဆင့် ခုန်ချထွက်ပြေးသွားကြသည်။

"ထွက်ပြေးမလို့လား"

"ယွမ်ရှောင် ငါတို့ စကားပြောလို့ရ......"

ဓားပျံဖြင့်ထွက်ပြေးသွားသော ဖန်ကျန်းမှာ အေးစက်စက်စကားသံကို ကြားလိုက်ရသောကြောင့် အလန့်တကြား တောင်းပန်လိုက်သော်လည်း နောက်စေ့မှ ပါးစပ်အထိ ဓားတစ်ချောင်း ဖောက်ထွက်လာခဲ့သည်။ လျင်မြန်တိကျ၍ ရက်စက်သော ဓားချက်ကြောင့် သူ၏အလောင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ရာ လူတိုင်း၏ခြေထောက်များ မတ်တပ်ရပ်နိုင်ရန် ခက်ခဲနေသည်။ နင်ကျင်းသည် ဖန်ကျန်း၏အဖြစ်ကြောင့် ကြောက်လန့်သွားကာ နင်ခေး၏လက်ကို အားကိုးတကြီး ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။

"ငါက မင်းအဖေကို သတ်လိုက်တာတောင် စကားနဲ့ ဖြေရှင်းချင်တယ်ပေါ့။ ဦးနှောက်ချောင်နေတာလား"

ယွမ်ရှောင်က အေးစက်စက် ရယ်မောနေပြီး ကောင်းကင်သင်္ချိုင်းဓားသည် နောက်ထပ်ပစ်မှတ်ထံ ရွေ့လျားသွားခဲ့၏။ ထို့နောက် လင်းချန်၏ သတို့သမီးလောင်း ရှောင်ရှင်းမှာ မြေပြင်သို့ အမြင့်မှ အသက်မဲ့လျက်သား ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။

"အစ်မရှင်းအာ"

လင်းလင်သည် ဤခြောက်ချားဖွယ်မြင်ကွင်းကြောင့် အသက်ရှူရပ်မတတ် ဖြစ်နေသည်။

"ဒါက ရှေးဟောင်းမျှော်စင်ရဲ့ ရွေးချယ်ခံ ပါရမီရှင်တွေလား။ ဓားအခြေတည် ဆေးနှစ်လုံးကတော့ နှမြောစရာပဲ"

သူက ဤနှစ်ယောက်သေသွားသည့်အတွက် ပုရွက်ဆိတ်များကို သတ်လိုက်ရသည့်အလား သဘောထားခဲ့သည်။ သူ၏ရက်စက်မှုက လူတိုင်းအတွက် မမေ့နိုင်စရာဖြစ်နေပြီး လွယ်ကူသော ပစ်မှတ်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း အထက်ဆုံး ဆူးချွန် ဖြစ်နေ၏။ ချူရန်မှာ ကြောက်စိတ်ကြောင့် မျက်လုံးများ ပြူးထွက်နေကာ သူ့ထက် ပို၍သန်မာသူများ၏ အလောင်းကို ကြောင်ကြည့်နေမိသည်။ ချူမျိုးနွယ်ဝင်များသည်လည်း ဖန်ကျန်းနှင့် ရှောင်ရှင်း၏ အဖြစ်ဆိုးကြောင့် မျက်နှာများဖြူရော်သွားကာ ထွက်မပြေးရဲဘဲ ပြိုင်တူဒူးထောက်လိုက်ကြ၏။

"သခင်လေး ငါတို့က မျက်စိကန်းခဲ့မိပါတယ်။ ဓားပင်လယ်မှာ သခင်လေးယွမ်က ပါရမီအထူးချွန်ဆုံးပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး အသက်ချမ်းသာပေးပါ"

ခေါင်းဆောင်ချူက တောင်းပန်ရင်း မြေပြင်ကို နဖူးဖြင့် အဆက်မပြတ်ဆောင့်ချကာ တောင်းပန်နေသည်။ လီရှန်းနှင့် အခြားချူမျိုးနွယ်ဝင်များလည်း ရှိခိုးတောင်းပန်နေကြပြီး ဓားပင်လယ်၏ အလှပဂေးမှာ အသက်အန္တရာယ်ကြောင့် ဒူးထောက်နေခဲ့သည်။

"ငါတို့က တောင်းပန်ဖို့အတွက် သက်သေပြချင်ပါတယ်။ သခင်လေးယွမ် ဒီမှာ စိတ်ကျောက်တုံးနှစ်သန်းပါ။ ချူမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုကို လျော်ကြေးအဖြစ် ပေးပါမယ်"

ခေါင်းဆောင်ချူက သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးနှင့် ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။ စိတ်ကျောက်တုံးနှစ်သန်းကို သူက အလွယ်တကူ ထုတ်ပေးလာသည်မှာ တစ်ဖက်လူ၏ ပြတ်သားရက်စက်မှုကြောင့် ဖြစ်၏။

"ငါ မင်းကို သတ်လိုက်ရင်လည်း ဒါက ငါ့အပိုင်ဖြစ်သွားမှာပဲ။ ငါ့အပိုင်တွေနဲ့ ငါ့ကို လျော်ကြေး လာပေးနေတာလား"

ယွမ်ရှောင်က အေးစက်စက်ပြောလိုက်သောအခါ သူသည် မိုးကြိုးပစ်ချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တောင့်တင်းသွားခဲ့၏။

"သခင်လေးချူ မင်းက ငါ့ကို သတ်သေဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တယ်။ ဒီနေ့ မင်းရဲ့မျိုးနွယ်ကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် မင်းတစ်ယောက်တည်းသေရင် လုံလောက်ပြီ၊ ဘယ်လိုသဘောရလဲ။ မင်းကို သတ်လိုက်ရင် ငါ့ဓားဝိညာဥ် ညစ်ပတ်သွားလိမ့်မယ်။ မင်းကိုယ်မင်း သတ်သေရင် ချူမျိုးနွယ်ကို အသက်ချမ်းသာပေးမယ်"

ယွမ်ရှောင်က ချူရန်ဘက်လှည့်ကာ သေမင်းပမာ ပြုံးပြလိုက်၏။ ကြည့်ရှုနေသူများမှာ ကြောက်စိတ်များစိမ့်တက်လာ၍ အဖြူရောင်သေမင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို မျက်မြင် ကြုံနေရပြီဖြစ်သည်။ သူက တမင်သက်သက် ကြံစည်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး လှောင်ပြောင်ခြင်းက မည်မျှသေးငယ်ပါစေ၊ ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန် လိုအပ်ကာ ဓားပင်လယ်တစ်ခုလုံးကို သူ့အား ဆန့်ကျင်ခြင်း၏ အကျိုးဆက်ကို ပြသလိုခဲ့သည်။

ချူရန်မှာ သူ၏စကားကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံးတောင့်တင်းသွားကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ကြောက်စိတ်ကြောင့် ရှုံ့မဲ့၍ မျက်ရည်များပင် စီးထွက်လာသည်။

"သခင်လေးယွမ် ငါ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ။ မင်းအနားမှာ ခွေးတစ်ကောင်လို ခစားပါမယ်"

သူက ကြမ်းပြင်ကို နဖူးဖြင့် တဒုန်းဒုန်းဆောင့်ကာ အဆက်မပြတ် တောင်းပန်နေသော်လည်း ယွမ်ရှောင်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချူရန်၏အစ်မ ချူယုကို ဆွဲခေါ်ကာ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် အဆုံးသတ်ပေးလိုက်၏။

"သခင်လေးချူက အချိန်ဆွဲနေတာလား။ မင်းကိုယ်မင်း သတ်သေရင် သူတို့ကို လွှတ်ပေးမယ်"

"ချူရန် ငါ့သားလိမ္မာလေး မျိုးနွယ်အတွက် ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေလိုက်ပါ"

"ငါက မင်းကို မွေးပေးခဲ့တယ်။ အခု ငါ့အတွက် ပြန်သေပေးစမ်း"

"ညီလေး ငါတို့က မင်းကို အမြဲတမ်းထောက်ခံပေးပြီး မင်းလိုချင်တာမှန်သမျှကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့တယ်။ ဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့သေရမယ်ဆိုရင် မင်းတစ်ယောက်တည်း သေလိုက်ပါ"

"မင်းသာ သခင်လေးယွမ်ကို မစော်ကားခဲ့ရင် ဒီလိုဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေလိုက်စမ်း"

ချူရန်၏ မိသားစုဝင်များက ချက်ချင်းဖိအားပေးလာကြသဖြင့် ချူရန်၏ စိတ်ဓာတ်မှာ လုံးဝပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

"ငါ့သား မင်းက သေလူဖြစ်နေပြီ။ မင်းရဲ့အပြစ်အတွက် ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေလိုက်ပါ"

ခေါင်းဆောင်ချူက အလောတကြီး တောင်းဆိုနေခဲ့သည်။

"အချိန်ဖြုန်းနေပြန်ပြီ"

ယွမ်ရှောင်က ဓားမြှောင်ကို ပစ်ထုတ်လိုက်ပြီး ချူဖုန်းကို ရတနာလမ်း၏နံရံတွင် စိုက်ဝင်စေကာ သတ်ပစ်လိုက်ပြန်၏။ ချူမျိုးနွယ်ဝင်များ ဖရိုဖရဲပြိုလဲနေကြစဥ် ချူရန်မှာ ကြမ်းပြင်၌ လဲကျနေပြီး ဓားဝိညာဥ်ကို ဆင့်ခေါ်ထားသော်လည်း ကိုယ့်ကိုကိုယ်သတ်သေရန် သတ္တိမရှိပေ။ လင်းလင်ပင် ဤဖြစ်ရပ်ကို သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ စိတ်ရူးပေါက်နေဟန်ဖြင့် မျက်လုံးကန်းမတတ် ငိုယိုနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယွမ်ရှောင်သည် လီရှန်း၊ ချူယွမ်နှင့် ခေါင်းဆောင်ချူတို့ အားလုံးကို အဆုံးသတ်ပေးလိုက်ကာ လှောင်ရယ်လိုက်၏။

"မင်းကိုယ်မင်း သတ်သေလိုက်ရင် သူတို့အသက်ကို ကယ်နိုင်လိမ့်မယ်။ တော်တော်ကျေးဇူးမသိတတ်တဲ့ သားမိုက်"

ထို့နောက် သူက ဓားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးထိုးသွင်းကာ ချူရန်၏ဒန်တန်အား သွေးအေးစွာ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ သူက ဤလူလိမ်ကောင်ကို ဓားပင်လယ်၌ အလှောင်ခံရစေရန် အသက်ရှင်ခွင့်ပေးလိုက်ပြီး အမှန်တရားမှာ ဘွင်းဘွင်းရှင်းရှင်း ထင်ရှားနေပြီဖြစ်၏။

"ငါ မသေဘူး။ လင်းလင် ငါ့ဘေးမှာ မင်းတစ်ယောက်တည်း ရှိတော့တယ်"

ချူရန်မှာ မြေပြင်၌ လဲကျနေရင်း အနားရှိ လင်းလင်ထံ လှည့်ကြည့်ကာ တောင်းဆိုလိုက်သော်လည်း သူမက ချက်ချင်းပြေးထွက်သွားပြီး အကြည့်များစွာထံမှ ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့သည်။ ထောင်ချီသော ဓားသမားများက ယွမ်ရှောင်ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ဤဖြစ်ရပ်ကို ထာဝရမှတ်မိနေရန် သေချာသောကြောင့် လက်တုန်နေကြ၏။

"တစ်ခါတလေ နားနဲ့ကြားခဲ့တာထက် မျက်စိနဲ့မြင်ရတာကို ပိုပြီးယုံတာ ကောင်းလိမ့်မယ်။ နောက်တစ်ကြိမ် မင်းတို့မဆုံးဖြတ်ခင် သေချာစဥ်းစားကြ"

"သခင်လေးယွမ်က အစွမ်းထက်လွန်းပါတယ်"

ယွမ်ရှောင်သည် သိုလှောင်အိတ်များကို သိမ်းယူလိုက်ပြီး စိတ်ကျောက်တုံးငါးသန်း ပိုင်ဆိုင်သွားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ရာချီသော ကျင့်ကြံသူများက လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်၍ ပြိုင်တူအရိုအသေပေးလာသောကြောင့် ဓားပင်လယ်၌ ရဲကုရင်အပြင် နောက်ထပ်ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို ကိုးကွယ်လာကြောင်း သိနိုင်သည်။ ထိုလူများ၏အကြည့်ကြောင့် သူက ဓားပင်လယ်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ အသူရာပင်လယ်အဖြစ်ကြောင့် သူ့ကို လူပေါင်းများစွာက သေစေချင်နေသည်မှာ ဓားဝိညာဥ်သာ အစွမ်းထက်ပြီး အားနည်းသော အမှိုက်ကောင်ဟု ထင်မြင်နေသောကြောင့်ပင်။

"အင်မော်တယ်လမ်းကြောင်းမှာ သနားကြင်နာတာက အလုပ်မဖြစ်ဘူး။ ခွန်အားကသာ လူတိုင်းကို အညံ့ခံစေနိုင်တယ်။ ဟုတ်တယ်မလား ခေါင်းဆောင်နင်"

ထို့နောက် ယွမ်ရှောင်က နင်ခေးဘက်လှည့်ကာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

"မှန်တယ်။ မှန်တယ်"

အဆောက်အအုံ၏ နံရံတွင် လဲပြိုမကျသွားစေရန် မှီနေသည့် နင်ခေးက အလန့်တကြား ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဓားကောင်းကင်က ကျုပ်ကို လက်ခံနိုင်ပြီလား"

"ဟုတ်ကဲ့"

"ဘာဖြစ်ဖြစ် ငါ့မျက်လုံးထဲမှာ ဓားကောင်းကင်က ဘာမှအရေးမပါဘူး"

ဤသို့မှတ်ချက်ပေးလိုက်ပြီး ယွမ်ရှောင်သည် ဆိုင်ရှင်ချန်၏ စျေးဆိုင်အတွင်း ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ သူမက ဆေးတံကို အရသာခံသောက်နေရင်း ဖြစ်ရပ်တိုင်းကို အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"ဆိုင်ရှင် ကျုပ်အတွက် ဒီချပ်ဝတ်ကို ထုတ်ပိုးပေး"

သူက စိတ်ကျောက်တုံးငါးသိန်းကို ရေတွက်၍ သူမရှေ့မှောက်တွင် ချပေးလိုက်သည်။

"လူငယ်လေး မင်းရဲ့ လက်ဆောင်ကြောင့် မိန်းကလေးက သေချာပေါက် ကျေနပ်လိမ့်မယ်"

သူမက ငွေကို လျင်မြန်စွာလက်ခံ၍ ချပ်ဝတ်ကို ထုတ်ပိုးကာ အနားကပ်လာရင်း တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"ငါ့မောင်လေး ချန်ခွန်းက အသူရာဓားဂိုဏ်းမှာ နင့်အကြောင်းတွေ ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ခြောက်ရက်တည်းနဲ့ ဖြိုခွဲပြထားတဲ့ လူထက်စာရင် သူတို့အားလုံးက ရဲကုရင်ကို အထင်ကြီးနေတာ ရယ်စရာပဲ"

ချန်ခွန်းက အသူရာဂိုဏ်း၏ ရတနာစံအိမ်မှ ဖြစ်သောကြောင့် ဆက်စပ်မှုကို ယွမ်ရှောင် နားလည်လိုက်သည်။

"မောင်ငယ်လေး ဓားကောင်းကင်က မင်းကို ကောင်းကောင်းမဆက်ဆံဘူးဆိုရင် အမကြီးကို လာရှာ၊ မင်းရဲ့နောက်ခံအဖြစ် ရပ်တည်ပေးမယ်"

"ရတနာလမ်းက ဒီလောက်အစွမ်းထက်လို့လား"

ယွမ်ရှောင်က သူမ၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကြောင့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

"ကုန်သည်တွေရဲ့နောက်မှာ အင်အားတစ်ခု ရှိတယ်လေ။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ စီးပွားရေးလုပ်ဖို့ အားနည်းနေလို့မရဘူး။ ဒီအချက်က အဓိပ္ပါယ်ရှိတယ်မလား"

သူမက တည်ငြိမ်စွာပြုံး၍ ရှင်းပြလိုက်ပြီး ယွမ်ရှောင်သည် နောက်ခံအကြောင်း စုံစမ်းလိုက်သောအခါ ကောင်းကင်သို့ ညွှန်ပြခဲ့၏။

"ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။ ကျုပ်က ဒါကို မှတ်ထားပါမယ်။ ဒါပေမယ့် ခေါင်းဆောင်လင်းက ကျုပ်အပေါ်မှာ အရမ်းကောင်းတဲ့အတွက် သူ့ကို မျက်နှာသာပေးရဦးမယ်"

ယွမ်ရှောင်က ချက်ချင်း နားလည်သွားသောကြောင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"စကားမစပ် ဒီဆိုင်မှာ ဓားအခြေတည်ဆေးလုံးရှိလား။ တစ်လုံးကို ဘယ်လောက်လဲ"

"စိတ်ကျောက်တုံးနှစ်သန်း"

တစ်ဖက်လူ၏ အဖြေကြောင့် သူက ယာယီ မင်သက်သွားခဲ့လေသည်။