← Chapters

မြေပုံ

Vol. 134 Ch. 4.1522

မြေပုံ

Vol. 134 Ch. 4.1522

လုရွှမ် ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်ကို ပေးချေပြီး စာအုပ်ကို ယူလိုက်သည်။ စာအုပ်နဲ့ ထိတွေ့မိတဲ့အခါ သူ့စိတ်က နားမလည်နိုင်အောင် လှုပ်ရှားသွားပြီး စာအုပ်ထဲမှာ နားမလည်နိုင်တဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ရှိနေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ် အဆောက်အဦး ပထမထပ်က အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှု အတက်အကျ ပုံစံနှင့် အတူတူပင်။ ကံက အဲဒီလောက်တောင် ကောင်းနေတာလား။ လုရွှမ် သူ့စိတ်ထဲတွင် ကြည်နူးနေသော်လည်း သူ့မျက်နှာမှာ ဘာကိုမှ မပြသတော့ဘဲ စာအုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ယူကာ ကျောက်စိမ်း​ပြားထဲသို့ ထည့်ထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် လေလံပွဲ ဆက်လက်ကျင်းပရာ လုရွှမ်အား ဘယ်သူမှ အာရုံမစိုက်ကြတော့ပေ။ လုရွှမ်ကလည်း လေလံပွဲ ဆက်လက် ကျင်းပနေတာကိုပဲ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။

"ကောင်းကင်လက်နက်... ဒါက ပထမအဆင့်ပဲ ရှိပေမယ့် တကယ့်ကောင်းကင်လက်နက်ပါ... အခြေခံစျေးကတော့ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက် တစ်သောင်း...."

"မြေဒြပ်စင် အမြင့်ဆုံး ပစ္စည်းကိုးမျိုး...မြေဒြပ်စင်ကို အခြေခံ ကျင့်ကြံနေတဲ့ လူတွေအတွက် အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်စေပါတယ်..."

လုရွှမ်နဲ့ ရှန်းရှန်းတို့က လှုပ်ရှားမှုမရှိပဲ တခြားလူတွေ လေလံဆွဲနေတာကိုပဲ ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ တချို့လူတွေလိုပဲ ဒီနေရာတွင် လေလံတင်ရောင်းချသည့် ပစ္စည်းများက ၎င်းတို့ တတ်နိုင်မှုထက် ကျော်လွန်နေပါ​ပြီ။

လုရွှမ်သည် မူလက ရှားပါးပစ္စည်းအချို့ကို ဝယ်ယူဖို့ အဆင်သင့် လုပ်ထားခဲ့သည်။ အခု ရောင်းချသော လက်နက်များ၊ ဆေးလုံးများနှင့် ကျင့်စဥ်များက သူ့အတွက် အသုံးမဝင်ပေ။ ပစ္စည်းအနည်းငယ်ကို ရရှိပြီး ဖြစ်ကာ အဂ္ဂိရတ်ဆေး သန့်စင်နိုင်ဖို့ လုံလောက်နေပါပြီ။

အမှန်တော့ လူအများစုဟာ ဒီနောက်ဆုံး အရာတွေကို သိပ်စိတ်မဝင်စားကြပေ။ အတွေ့အကြုံနဲ့ ရတနာတွေအကြောင်း သိချင်လို့ လာကြတာတွေက များ၏။ ၎င်းတို့ကို အမှန်တကယ် ဆွဲဆောင်နိုင်သောအရာမှာ ကုန်ကြမ်းတချို့ပဲ ဖြစ်သည်။

လုရွှမ် သူတို့ဘာမှ မတတ်နိုင်တာကြောင့် ဆက်မကြည့်ချင်တော့ဘဲ ရှန်းရှန်းကို ခေါ်ကာ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဟမ့် ဒါက လူသားတွေရဲ့ ပထမအဆင့် ပါရမီရှင်တဲ့လား?"

“မင်း တတ်နိုင်ရင် ဒီမှာ ထိုင်နေခဲ့...”

သူ့ရဲ့ ဂရုမစိုက်တဲ့ လေသံက လူတွေကို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

"ရှန်းရှန်း သွားမယ်..."

သူတို့နှစ်ယောက်က ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ် တည်းခိုခန်းရဲ့ ပထမထပ်ကို ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။ ရှန်းရှန်းက သူ့အခန်းထဲ ပြန်သွားပြီး လုရွှမ် အခန်းရှေ့ကို သူမျှော်လင့်ထားသလိုပဲ ခံစားချက်တစ်ခု ရလာသည်။ သူ့အခန်းထဲကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြန်၏။

အရင်ကတော့ ဘာမှမခံစားခဲ့ရချေ။

အခန်းထဲသို့ ဝင်ပြီးနောက် လုရွှမ်သည် စာအုပ်ကိုထုတ်ကာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြောင်းလဲမှုများကို ဂရုတစိုက် လေ့လာကြည့်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် စာအုပ်ထဲက လှိုင်းလုံးတွေ ထွက်လာပြီး ညှိုးနွမ်းသွားတဲ့ ပန်းတစ်ပွင့် အသက်ပြန်ရှင်လာသလိုမျိုး လေထဲ ပျံတက်သွားကာ ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ပတ်ပြီးနောက် အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှု၏ တစ်နေရာ၌ ရပ်တန့်သွားသည်။

သေချာတာကတော့ မြှုပ်နှံထားသည့်အရာက ထိုနေရာတွင် ရှိလိမ့်မည်။ လုရွှမ် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာပြီး သူ့လက်ဖဝါးဖြင့် ညင်သာစွာ ကိုင်လိုက်ကာ ရုပ်ပုံတစ်ပုံကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဖွင့်ကြည့်လိုက်မှ ၎င်းက မြေပုံတစ်ခု ရှိနေတာ တွေ့ခဲ့ရပြီး ၎င်းပေါ်ရှိ လက်ရေးကလည်း အကြီးအကဲ ချန်ပေါင်ရှန်း ချန်ထားခဲ့သော စာအုပ်ထဲကနှင့် အတူတူပင်။

ဤမြေပုံက ရိုးရှင်းသောမြေပုံ မဟုတ်ပေ။

ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကိုသာ တခြားသူများသိပါက ခါးသီးစွာ ရယ်ကြလိမ့်မည်။ ဒီအခန်းထဲရှိ ခြားနားချက်ကို နားလည်နိုင်စေရန် ချန်ပေါင်ရှန်း၏ မူလလက်ရာကို ယူဆောင်သွားရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ပါ့မလဲ။

ဒီအခန်းက ချန်ပေါင်ရှန်း တစ်ချိန်က နေထိုင်ခဲ့သည့်နေရာ ဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ချန်ပေါင်ရှန်းသည် ဤနေရာတွင် ပစ္စည်းကောင်းတစ်ခု ထားခဲ့သည် ဟူသော ကောလဟာလများကြောင့် လူတိုင်းက မက်မော နေခဲ့ကြသည်။

လုရွှမ် မြေပုံကို သိမ်းလိုက်ပြီး ထိုနေရာကို ထပ်မံထိလိုက်သောအခါတွင် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာတစ်ခု ဖြစ်သွားပြန်သည်။ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပိတ်ထား၏။ လုရွှမ်လည်း ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို အလျင်စလိုမဖွင့်ဘဲ အခင်းအကျင်း ကန့်သတ်ချက်များစွာကို ဆက်တိုက် ဖယ်ရှားပြီးနောက် သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲမှာ မြက်ပင်တစ်ပင်လို အရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အရောင်ကင်းပြီး အနံ့မရှိ၊ ၎င်းသည် အနည်းငယ် ဖောက်ထွင်းမြင်​​​နေရပြီး အတွင်းမှ သွေးကြောများကိုပင် မြင်နိုင်သည်။ လေထဲတွင် လှုပ်ယမ်းတော့မလို ဖြစ်နေတာကြောင့် လုရွှမ် သေတ္တာအဖုံးကို အမြန်ပိတ်လိုက်ရသည်။

ဒီအရာက ဘာလဲဆိုတာ မသိပေမယ့် လေးနက်တည်ကြည်စွာ သေတ္တာထဲမှာ ထည့်ထားတယ် ဆိုတာကတည်းက အရေးကြီးတဲ့ အရာတစ်ခုဆိုတာ ထင်ရှားပါ၏။

ပေါ်လာတာနဲ့ ဘယ်လို အန္တရာယ်တွေကို ဆွဲဆောင်မိမလဲ မသိချေ။ လုရွှမ် နှလုံးခုန်လာကာ စာအုပ်ကိုဖွင့်ကာ စတင်ဖတ်​တော့သည်။ ဒီစာအုပ်က ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ ရနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်မို့လို့ စာအုပ်ထဲမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားမှာ သေချာပါ၏။

အစမှအဆုံးဖတ်ပြီးတဲ့အခါ သူ့နှလုံးသားထဲတွင် အရာအားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ပြီးသား ဖြစ်သွားသည်။ စာအုပ်ထဲတွင်ရှိသော သဘာဝရတနာများနှင့် ရှားပါးအပင်များစွာကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးစာမျက်နှာကို လှည့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မြက်ပင်၏ အသွင်အပြင် ပေါ်လာသော်လည်း အခြားမှတ်တမ်းမရှိ။ "အလွန်အန္တရာယ်ကြီးသော" စကားလုံးသာ ရေးသားထားသည်။

အန္တရာယ်ကဘာလဲ။ သို့တည်းမဟုတ် အခြားသော ဘေးဥပဒ်ဖြစ်​စေမယ့် ဟာလား။

မှတ်တမ်း မရှိသောကြောင့် လုရွှမ် ပစ္စည်းများကို ကျောက်စိမ်းပြားထဲသာ ပစ်ထည့်ထားလိုက်သည်။ သူ့မှာက ရွှေကျီးကန်း ရှိသောကြောင့် ၎င်းကို အချည်းနှီး မဟုတ်ဘဲ အဖြေရှာနိုင်လောက်သည်။

"ဒီအကြောင်း မသိသေးတုန်း သတိထားရမယ်... အဲဒါက အနာဂတ်မှာ တောင်ပိုင်းနယ်မြေမှာ အသုံးဝင်လာနိုင်တယ်"

သူက ချန်ပေါင်ရှန်း ထားခဲ့သော မြေပုံကို ရရှိခဲ့ပြီးပြီ။ တောင်ပိုင်းနယ်မြေမှာ သူ့အနာဂတ် ရှင်သန်မှုအတွက် အလွန်စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ ထို့ကြောင့် ဝယ်လာသော ပစ္စည်းများကို ထုတ်ပြီး အဂ္ဂိရတ်ဆေးကို သန့်စင်လိုက်သည်။

ဒါက သေချာပေါက် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် လေထုကို ဖန်တီးမိလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် တောင်ပိုင်းနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ရတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် ဤနေရာက အရာများကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

နောက်တစ်နေ့တွင် ရှန်းရှန်းနဲ့အတူ ညသန်းခေါင်ယံ အချိန်တွင် ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။ ကူးတို့သင်္ဘော ရောက်လာတော့မယ်လို့ အသေအချာ ကြားခဲ့ရပြီးပြီ။

လူတွေက မနေ့ညက လေလံပွဲအကြောင်း စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောဆိုနေကြဆဲဖြစ်ပြီး မနေ့က ကောင်းကင်လက်နက်တွေ၊ နတ်လက်နက်တွေဝယ်တာ ဘယ်သူတွေတွေ့ခဲ့လဲ၊ လူ့အရိုးနဲ့သားရဲ အရိုးတွေကို အသက်ကယ် ပစ္စည်းဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲပေးနိုင်တဲ့ ကျင့်စဥ်ကို ဘယ်သူက ဝယ်ခဲ့တာ ဆိုတာကို စိတ်ထက်သန်စွာ ပြောဆိုနေကြဆဲပင်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိပ်တန်းလက်နက်၊ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ဓားကိုလည်း ဝယ်ယူခဲ့သည်။

လုရွှမ်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို တိတ်တဆိတ် စူးစမ်းနေတယ်လို့ ခံစားမိသော်လည်း သူနှင့် ရှန်းရှန်းသည် ကူးတို့သင်္ဘောရှေ့တွင် ရပ်ကာ ကူးတို့သင်္ဘော၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုကို သဘောတကျဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။ အဲဒီနောက် နှစ်ဝက်ကြာ ရွက်လွှင့်ခဲ့သည်။

ကူးတို့သင်္ဘောကြီးသည် ကြီးမားလွန်းသဖြင့် သူတို့ကိုယ်သူတို့ မြင့်မားသော တောင်ကြီးတစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်လိုတောင် ခံစားသွားရစေသည်။ ကြီးကျယ်သော ခမ်းနားမှုကြောင့် လုရွှမ် အံ့အားသင့်သွားကာ ၎င်းပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသည့် အခင်းအကျင်းများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အံကြိတ်မိ၏။

ဤအခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းပုံကို ကြံစည်ဝံ့သူက သေမင်းဆီကို ရောက်လိမ့်မည်။ ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ် တည်းခိုခန်းရဲ့ ပထမထပ်ရှိ အခင်းအကျင်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဒီအခင်းအကျင်းက အဆတစ်ရာထက် ပိုမိုအားကောင်းသည်။

ဂိုဏ်းတစ်ခုမှလူများ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။ အားလုံးစုရုံးကာ လက်မှတ်ဝယ်ပြီး အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။

သင်္ဘောက ကြီးပေမယ့် ကုန်းမြေလောက် ကြီးတာတော့ မဟုတ်တဲ့အတွက် လူနှစ်ယောက်အတွက် အခန်းတစ်ခန်းက သဘာဝအတိုင်း သေးငယ်သွားသည်။ လုရွှမ်က ရှန်းရှန်းနဲ့ သဘာဝအတိုင်း အခန်းတစ်ခန်း ရတာမို့ သူမကို အနီးကပ် ပြုစုစောင့်ရှောက်ဖို့ အဆင်ပြေသွားသည်။

All Chapters