တတိယနဂါးဟိန်းသံ

ကျိုးဝမ်သည် လက်တဖက်နဲ့ကျိုးဝူရဲ့လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်၊၊"ငါ အခု ပြထားတဲ့ အရည်အချင်းတွေနဲ့ ဒီအရာတွေကို မိသားစုဆီကနေ မရနိုင်ဘူးလို့ မင်းထင်လား။ ဒါပေမယ့် မင်းက ငါ့အတွက် အသုံးတည့်နေသေးလို့ ငါမင်းကို အခုသတ်မှာမဟုတ်ဘူး။ “

ကျိုးဝူသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ တကယ်တော့ ကျိုးဝမ် က သူ့ကို ဒေါသတကြီးနဲ့ သတ်ပစ်မှာကို အကြောက်ဆုံးပဲ။ ဒီလိုဖြစ်သွားရင် အချည်းနှီးသေသွားလိမ့်မယ်။ သူမသေသရွေ့ ကျိုးဝမ်ရဲ့လက်ကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေးရတုန်းပါပဲ။

'ကျိုးဝမ်! ငါမသေရင် ငါ့အဖေကို ကိုယ်တိုင်သတ်ခိုင်းလိုက်မယ်!' ကျိုးဝူ က မကျေမနပ်တွေးလိုက်သည်။

ကျိုးဝူက အကြံထုတ်နေချိန်မှာပဲ သူ့ဝမ်းဗိုက်မှာ စူးရှတဲ့နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရတသည်။ ထို့နောက် ပါးစပ်မှ သွေးများ ထွက်လာသည်။

"မင်း ငါ့ရဲ့ဒန်တျန်ကို ဖျက်ဆီးပစ်တာလား။"

ကျိုးဝူ သည် အေးစက်စက် မျက်နှာထားဖြင့် ကျိုးဝမ် ကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ဝမ်းဗိုက်ကို လက်နှစ်ဘက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။

"မင်းရဲ့ဒန်တျန်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာက ပိုစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းဦးမယ် မင်းကိုအသုံးပြုစရာသာမရှိဘူးဆိုရင် အစောကတည်းက သေနေလောက်ပြီ!" ကျိုးဝမ် ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးကောက်သွားသည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ကျိုးရှင်းယသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသား ဆယ်ယောက်ကျော်ကို ကျိုးဝမ်မှ ချက်ခြင်းပင် ပြုစုပေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နတ်အာရုံအဆင့်တွင်ရှိသော ကျိုးဝူ ပင်လျှင် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးရှင်းယ သည် သူမသစ္စာဖောက်ခဲ့သော သခင်လေးသည် မည်မျှ အစွမ်းထက်သည်ကို နားလည်ခဲ့သည်။

ဒီနေ့ညပြီးရင် သူ့ရှေ့က လူငယ်လေးဟာ မိသားစုမှာ သူ့ရာထူးကို ပြန်ရမယ်ဆိုတာ ကျိုးရှငိးယသိလိုက်သည်။ သူ့ရာထူးက အရင်ကထက်တောင် ပိုမြင့်လာနိုင်တယ်။ စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် ဇိမ်ခံပစ္စည်းများသည် သူ့လက်ဖျားတွင် ရှိနေလိမ့်မည်။

သူမ အခုမလွတ်မြောက်ရင် သူ့ကံကြမ္မာကကျိုးဝမ်ရဲ့လက်ထဲမှာရှိတဲ့ ကျိုးဝူ ထက် ပိုကောင်းမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူမသိပါသည်။

"ကျိုးရှင်းယ! မင်းဘယ်သွားမယ်ထင်လဲ။"

ကျိုးဝမ်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ ရှောင်ထွက်သွားမည့်ကျိုးရှင်းယ ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့ပုံရိပ်က တဖျပ်ဖျပ်တောက်ပြီး ကျိုးရှင်းယရှေ့မှာ ရပ်နေသည်။

"ကျိုးဝမ်! ငါမင်းကိုအတိတ်မှာ ပြစ်မှားခဲ့ဖူးပါတယ်။ မင်းကိုမသတ်ပါနဲ့လို့သာ တောင်းပန်ပါရစေ။ လွှတ်ပေးပါ!" ကျိုးရှင်းယ၏အကြည့်မှာ ရှက်ရွံ့နေပြီး သူမ၏ခြေထောက်များ အားနည်းသွားသည်။ သူမသည် ကျိုးဝမ် ရှေ့မှာ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး တုန်လှုပ်နေခဲ့သည် ။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာသည် သနားခံမှုအပြည့်ရှိခဲ့သည်။

ကျိုးဝမ်က သူ့နောက်ကျောကို တည့်တည့်မတ်မတ်ထားပြီး နက်နဲတဲ့ နဂါးဟိန်းသံကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဆီကနေ တိုးတိုးလေး ကြားလိုက်ရသည်။ ကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခုက ကျိုးရှင်းယ ကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ကျိုးရှင်းယ သည် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ကျိုးဝမ်ကို တစ်ချက် ခိုးကြည့်လိုက်သည်။လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်တွင် သူမသည် သင်းရနံ့အိမ်တော်တွင် ကျိုးဝမ်နှင့် အတူရှိစဉ်က ဤမျှပြင်းထန်သော ရောင်ဝါနှင့် လွှမ်းမိုးကြီးစိုးသော ရောင်ဝါကို သူမ မခံစားခဲ့ဖူးပေ။အရင်တုန်းကတော့ ကျိုးဝမ်ဟာ အမြဲတမ်း ယဥ်ကျေးပြီး အနုပညာကိုမြတ်နိုးကာ ပညာရှင်ပီသာသော အရှိန်အဝါရှိခဲ့သည်။လက်ရှိ ကျိုးဝမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြား ခြားနားချက်နှင့်တူသည်။

အကယ်၍ ကျိုးဝမ်သည် ယခင်က အားနည်းသော ပညာရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါက လက်ရှိ ကျိုးဝမ်တွင် ရှေးနဂါးတစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဝှက်ထားပုံရသည်။ သူ၏ အရိပ်အာဝါသ တစ်ခုတည်းကြောင့် အခြားသူများ သူ့ကို တိုက်ရိုက်မကြည့်ဝံ့အောင် လုံလောက်သည်။

"ဟီးဟီး! ကျိုးရှင်းယ အခုမှပြောလည်း နောက်ကျသွားပြီ။ငါ မင်းကို အခွင့်အရေး ပေးပြီးပြီ ၊ ဒါပေမယ့် မင်း မရင်ဝယ်ပိုက်ခဲ့ဘူး ။အခု မင်းသေနိုင်ပြီ။ “ ကျိုးဝမ်ကပြောသည်နှင့် ကျိုးရှင်းယ ၏ဖြူဖွေးသောလည်ပင်းကို ကိုင်လိုက်သည်။ ညင်သာစွာ ဖျစ်ညှစ်ခြင်းဖြင့် ကျိုးရှင်းယ ၏ မျက်လုံးများ နောက်သို့ လှည့်လာပြီး သူမ အသက်ရှုရပ်သွားသည်။

သေဆုံးသွားသော ကျိုးရှင်းယကိုကြည့်ရင်း ကျိုူဝမ် ၏အမူအရာမှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။တကယ်တော့ ကျိုးဝမ် နဲ့ ဒီအမျိုးသမီးဟာ ရန်ငြိုးတွေ သိပ်မရှိပါဘူး။ သို့သော် ဤအမျိုးသမီးသည် သူ့အတွက် ကောင်းသောအရာကို မသိခဲ့ဘဲ ကျိုးဝမ် ကို သတ်ပစ်ရန် အကြိမ်ကြိမ် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ကျိုးဝမ် ရဲ့ စိတ်က ကောင်းနေရင်တောင် ဒေါသမထွက်ဘဲ မနေနိုင်ပါဘူး။

ယခု ကျိုးရှင်းယကွယ်လွန်သွားသဖြင့် နှစ်ယောက်ကြားက ဒေါသကို လုံးလုံးဖြေရှင်းနိုင်ပြီဟု ယူဆနိုင်သည်။

ကျိုးရှင်းယနှင့် ကိစ္စပြီးနောက် ကျိုးဝမ် သည် ကျိုးဝူကို အခန်းထဲသို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ချွန်းအာ သည် အခန်းတွင်းရှိ ကျိုးဝမ် ကို မဝံ့မရဲကြည့်နေသည်။တကယ်ကို သူမသည် တဖြည်းဖြည်း နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

"သခင်လေး၊ မင်းက အခုအရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ်!"ချွန်းအာ က အားနည်းစွာနဲ့ပြောပြီး စူးရှတဲ့အကြည့်ကို ရှောင်လိုက်သည်။

သူ့ရှေ့က ရှက်ရွံ့သော မိန်းကလေးကို ကြည့်လိုက်ရင်း ကျိုးဝမ် က နူးညံ့သော အပြုံးကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူက ကျိုးဝမ် ကို ချွန်းအာ ဆီကိုပေါ့ပေါ့ဆဆ ပစ်ချလိုက်ပြီး "မကြောက်နဲ့!သခင်လေးက မကြာမီ မင်းကို ကောင်းမွန်သောဘဝမှာ နေထိုင်နိုင်စေရမယ်။ မနက်ဖြန်တွင် သခင်လေး က သခင်လေး နှင့်ဆိုင်သော အရာအားလုံးကို ပြန်လည်ရယူတော့မှာ။ “

"တကယ်လား?" သူမမေးသကဲ့သို့ ချွန်းအာ ၏ မျက်လုံးများလည်း ရုတ်တရက် တောက်ပလာသည်။

ကျိုးဝမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့ဘေးက စားပွဲဆီ သွားလိုက်သည်။ သူက စာရွက်တစ်ရက်နဲ့ဘောပင်တချောင်းကိုယူလိုက်ပြီး စာရွက်ပေါ်မှာ အကြောင်းရာတချို့ကို ရေးခဲ့သည်။

ကျိုးဝမ်သည် နောက်ဆုံးအချက်ကို ဆုံးသတ်လိုက်ပြီး စာအိတ်ထဲကို ထည့်လိုက်သည်။ထို့နောက် ချွန်းအာကို ပေးလိုက်ပြီး "ချွန်းအာ ၊ငါ့ကို ကူညီပေးဦး။မနက်ဖြန်မနက်ကျရင် ဝေါ်လုံအိမ်တော်၏အိမ်တော်ထိန်းဆီကို ဒီစာကို ပေးပြီး ငါ့ရဲ့ဒုတိယဦးလေ ကျိုးတင်းထျန်းဆီကို ပေးပေးဖို့ ပြောလိုက်ပါ။"

ဝပ်တွားနေသော နဂါးအိမ်တော်သည် ကလန်ရဲ့အတွင်းခြံဝင်းတွေထဲမှာ အကြီးကျယ်

ခမ်းနားဆုံးအိမ်တော်တစ်ခုဖြစ်သည်။ကျိုးဝမ်ရဲ့သင်းရနံ့အိမ်တော်ထက် အလွန်ကြီးမား၏။ဝပ်တွားနေသော နဂါးအိမ်တော်ရဲ့ ပိုင်ရှင်က သဘာဝကျကျကို ကျိုးဝူရဲ့အဖေ ကျိုးတင်းထျန်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးဝမ်က သူ့ကိုယ်သူ သက်သေပြပြီး ကိုယ်ခံပညာနယ်ပယ်မှာ ချပ်ဝတ်ဝိညာဥ် နိုးထရမယ်ဆိုတာ သိခဲ့သည်။မိသားစုမှာ ကျိုးဝမ်ရဲ့ပထမဦးလေးကျိုးပေ့ထျန်းနဲ့ ဒုတိယဦးလေး ကျိုးတင်းထျန်းတို့သာလျှင် ကျိုးမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်ကို အဲဒါကို လုပ်ဖို့ တိုက်ရိုက် ပြောပိုင်ခွင့်ရှိသည်။ပထမ ဦးလေး ကျိုးပေ့ထျန်းက ကိုယ်ခံပညာကို အစွဲလမ်းကြီးတာကြောင့် သူသည် အမြဲအထီးကျန်နေပြီး မိသားစုအရေးကို စီမံခန့်ခွဲခဲသည်။ဒုတိယဦးလေး ကျိုးတင်းထျန်းက သူ့မှာ အရည်အချင်းမပြည့်မီဘူးလို့ ထင်တဲ့အတွက် အာဏာကို ပိုစိတ်ဝင်စားလာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် မိသားစုတွင် ကျိုးတင်ထျန်း ၏ ခွန်အားသည် အိမ်ထောင်ဦးစီး ကျိုးရှန်းတင်း၏အောက်သာ ရှိသည်။အိမ်ထောင်ဦးစီး ကျိုးရှန်းတင်း သည် မိသားစုအရေးကို စီမံခန့်ခွဲခဲသောကြောင့် နေ့စဉ်ကိစ္စများကို ကျိုးတင်းထျန်း က အခြေခံအားဖြင့် ကိုင်တွယ်ခဲ့သည်။ကျိုးတင်းထျန်း သည် ကျိုးမိသားစုတစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော စွမ်းအားရှိပုံရသည်။

ချွန်းအာ က သိချင်စိတ်နဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဒီစာကို ဒုတိယသခင်ဆီ ပေးလိုက်ရင် ငါတို့ ကောင်းကောင်း အသက်ရှင်နိုင်ပါ့မလား"

ကျိုးဝမ် က ပြုံးပြီး ချွန်းအာ ၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပြီး "ဒါပေါ့"

အတွင်းခန်းထဲဝင်သွားပြီးနောက် ကျိုးဝမ် သည် သတိလစ်နေသော ကျိုးဝူကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး "အခုမှပဲ အနက်ရောင်ဝတ်လူနဲ့ အသက်အန္တရာယ်ကြားက သေခြင်းတရားတိုက်ပွဲအပြီးမှာ ကမ္ဘာဦးဖရိုဖရဲနဂါး အကြောင်းကို ငါနားလည်သွားသလို ခံစားရတယ်။ နဂါးဟိန်းသံလက်သီးက နောက်ထပ်အဆင့်တစ်ခု တိုးလာပြီး၊ တတိယနဂါးဟိန်းသံကို ဖြတ်ကျော်နိုင်တော့မယ်လို့ ခံစားရတယ်။ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေခြင်းတိုက်ပွဲများသည် ခွန်အားကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်စေမည့် နည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပုံရတယ်။"

ကျိုးဝမ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာ ငြိမ်သက်သွားသည်။မျက်လုံးမှိတ်ပြီး တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း နားလည်လာပြီး ယခုလေးတင် တိုက်ပွဲ၏ အမြတ်အစွန်းများကို ပြန်သတိရလာသည်။

မကြာခင်မှာပဲ ယွမ်ချီ ဟာ ကျိုးဝမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျံ့နေပြီး ရုတ်တရက် မငြိမ်မသက်ဖြစ်သွားသည်။ပြင်းထန်သော ယွမ်ချီ လေပွေတစ်ခုသည် ကျိုးဝမ် ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် တဖြည်းဖြည်း စုပုံလာသည်။သူ့ဆံပင်တွေက လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်သွားသလို သူ့အဝတ်အစားတွေကလည်း တအိအိနဲ့ လှုပ်နေသည်။ကျိုးဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နက်ရှိုင်းသော နဂါးဟိန်းသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒုတိယနဂါး၏ဟိန်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒုတိယနဂါး၏ဟိန်းသံ တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားသောအခါ တတိယမြောက် အလွန်ကျယ်လောင်သော နဂါးဟိန်းသံသည် ကျိုးဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

တတိယနဂါး၏ဟိန်းသံက ကျယ်လောင်ပြတ်သားပြီး ဘယ်တော့မှ မဆုံးနိုင်သလို အဆုံးမသတ်ဘဲ ဆက်လက်ဟိန်းနေခဲ့သည်။

နဂါးဟိန်းသံ တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့လာသည်နှင့်အမျှ ကျိုးဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် ကြီးမားသော နဂါးပုံသဏ္ဍာန် ရောင်ဝါကြီးသုံးခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ကျိုးဝမ် သည် ကြီးမားသော နဂါးကြီးသုံးကောင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏အမူအရာမှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်ဘုရားတစ်ဆူ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ တည်ကြည်လေးနက်နေလေသည်။

ကျိုးဝူ သည် မယုံကြည်နိုင်စွာ နဂါးကြီးသုံးကောင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ကျိုးဝမ် ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကျိုးဝမ် ရှေ့မှာ သူဘယ်လောက် သေးငယ်ပြီး ပျော့ညံ့နေတယ်ဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားရသည်။

သူ့ရှေ့တွင် ငြိမ်သက်နေသော လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း ကျိုးဝူ ၏ မျက်နှာသည် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။သူဘယ်တုန်းကမှ ဂရုမစိုက်ဖူးတဲ့ သူ့ညီဝမ်းကွဲက မသိလိုက်ဘဲ အစွမ်းထက်လာပြီး သူ့ကိုတောင် အနိုင်ယူခဲ့သည်။

ည၏ ကန့်လန့်ကာသည် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားပြီး နံနက်ခင်း၏ ပထမဆုံးသော နေရောင်ခြည်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထွန်းလင်းတောက်ပကာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ဆန် ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် ဖြစ်နေပုံရသည်။

ဝပ်တွားနေတဲ့နဂါးအိမ်တော်၏ ကျယ်ဝန်းသော ခန်းမအတွင်း နက်ရှိုင်းသော အတွင်းခန်း

ခရမ်းရောင်အင်္ကျီဝတ်ထားသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ “မနေ့ကတည်းက ငါ့မျက်ခွံတွေ ဘာလို့ လှုပ်နေတာလဲ။ငါ့အတွက် ထူးထူးခြားခြား တစ်ခုခုဖြစ်သွားတော့မှာလား။ “

“သခင်၊ အပြင်မှာ ကောင်မလေးတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို စာတစ်စောင်ပို့ခိုင်းတယ်။ဒီစာထဲမှာ မင်းဖတ်ရမဲ့ အချက်အလက်တွေ ပါနေတာကြောင့် ဒီစာကို မင်းဆီ ပို့ပေးရမယ်လို့ မိန်းမပျိုက ပြောခဲ့တယ်!"

အနက်ရောင်ဝတ် ခါးအနည်းငယ်ကုန်းနေတဲ့အဖိုးအိုတစ်ယောက် လက်ထဲတွင် စာတစ်စောင်ကိုင်ကာ ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။သူသည် ခရမ်းရောင်ဖြင့်လူကို ရိုသေစွာ ထိုစာကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ခရမ်းရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားမှာ ကျိုးဝမ်၏ ဒုတိယဦးလေးဖြစ်ပြီး ကျိုးဝူ ၏ဖခင် ကျိုးတင်းထျန်း ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် ကျိုး မိသားစု၏ ကိစ္စအားလုံးကို ကျိုးတင်းထျန်း က စီမံခန့်ခွဲခဲ့သည်။ယခုတော့ ကျိုးမိသားစု တွင် သူ့အဆင့်အတန်းသည် တိုးတက်နေပြီး သူသည် ကျိုးရှန်းတင်း ၏ အိမ်ထောင်ဦးစီးဖြစ်သည်။

သူသည် အတွင်းစည်းခြံဝင်းတွင် ရာထူးနှင့်အာဏာအချို့ရှိသည်။

ကျိုးတင်းထျန်း သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အဖိုးအို၏ လက်ထဲတွင် ရှိသော စာကို ကြည့်လိုက်သည်။အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ကျိုးတင်းထျန်း သည် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ဆိုးရွားသော ခံစားချက်တစ်ခု ရရှိနေခဲ့သည်။

"မိန်းမငယ်လေးက တခြားဘာပြောသေးလဲ" ကျိုးတင်းထျန်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး လေးနက်သောမျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ် အဘိုးအိုသည် ကျိုးတင်းထျန်း ကို တစ်ချက် ခိုးကြည့်ပြီးနောက် ဂရုတစိုက်ပြောသည် ၊ ” ထိုစာ၏ အကြောင်းအရာက သခင်လေး ကျိုးဝူ နှင့် သက်ဆိုင်၂ယ်လို့ မိန်းမပျိုက ပြောတယ် ။ ဒီထဲမှာ သခင်လေး ကျိုးဝူ အကြောင်း အချက်အလက်များ ပါ၀င်တယ် ။"

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ကျိုးတင်းထျန်း၏ မျက်နှာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် အနက်ရောင် အဘိုးအိုထံမှ စာတစ်စောင်ကို ယူကာ စာအိတ်ကို ဆုတ်ဖြဲကာ အကြောင်းအရာကို ဖတ်ရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

မနေ့ကတည်းက ကျိုးတင်းထျန်း သည် ကျိုးဝူ မှ ထူးထူးခြားခြား ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း သိခဲ့ရပြီး ကျိုးဝူ ၏ အစောင့်အချို့လည်း ထူးထူးခြားခြား ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ကျိုးတင်းထျန်း သည် ကျိူးဝူက ပရောပရည်လုပ်ရန် ထွက်သွားတာဖြစ်ရမည်ဟု တွေးထားသောကြောင့် သူ သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။

သို့သော် သူ့စိတ်ထဲတွင် ဘဝင်မကျသောခံစားချင်ကိုရနေသောကြောင့် ကျိုးတင်းထျန်း သည် ကျိုးဝူ အမှန်တကယ် ပျောက်ဆုံးသွားဖွယ်ရှိကြောင်း သိလာစေသည်။

ကျိုးတင်းထျန်း က စာကို ဆက်ဖတ်နေရင်း သူ့မျက်နှာက အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပထမ၊ အဖြူမှ အနီသို့ပြောင်းပြီးနောက် အနီမှအစိမ်းသို့ပြောင်းကာ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏မျက်နှာသည် စိမ်းသွားခဲ့သည်။

ကျိုးတင်းထျန်း က သူ့လက်ထဲက စာကို မြေပြင်ပေါ်ပစ်ချလိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေကို မီးတောက်နေပြီး "ကျိုးဝမ်၊ မင်းမှာ ဒီလိုမျိုး သတ္တိရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ထားဘူး!"

"အကြီးအကဲ ချောင်း! ယခုသွားပြီး အနက်ရောင်မိုးကိုယ်ရံတော် များကို စုရုံးပါ။ ၎င်းတို့အား ဝေါ်လုံအိမ်တော် သို့ ချက်ချင်းသတင်းပို့ရန် ပြောပါ။ငါ ကျိုးဝမ်ကို သူ့လုပ်ရပ်အတွက် နောင်တရစေမယ်။ “

ဒီစကားကြားတော့ အနက်ရောင်ဝတ် အဘိုးကြီး အံ့သြသွားသည်။ စာတစ်စောင်ကြောင့် သခင်ဟောင်းသည် အနက်ရောင်မိုးကိုယ်ရံတော် များကို စုဆောင်းရန် မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

အနက်ရောင်မိုးကိုယ်ရံတော် များသည် ကျိုးတင်းထျန်း ကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော လက်ရွေးစင်တပ်များဖြစ်သည်။ တပ်ထဲတွင် စုစုပေါင်း လူ ၁၀၀ ရှိပြီး အားလုံးနီးပါးသည် နတ်အာရုံနယ်ပယ် တွင် ရှိနေကြသည်။ အနက်ရောင်မိုးကိုယ်ရံတော်များ ၏ခေါင်းဆောင် လုံယန် သည် အတွင်းအင်္ဂါကြံ့ခိုင်ခြင်းနယ်ပယ် သို့ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ကြီးမြတ်ဆုံးဝိညာဥ်