← Chapters

အစီစဥ် ချခြင်း

Vol. 2 Ch. 14

အစီစဥ် ချခြင်း

Vol. 2 Ch. 14

ကျိုးဝမ် က ပြုံးနေပေမယ့် သူ့မျက်နှာမှာ ခံစားချက်တွေ သိပ်မရှိပါဘူး။ ကျိုးဝမ် သည် ထိုသို့သောရလဒ်ကိုမျှော်လင့်ထားသော်လည်း ကျောက်စိမ်းဒယ်စောက်ချပ်ဝတ်ဝိညာဥ် ၏အရည်အသွေးသည် ကျိုးဝမ် ၏မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

"ကျိုးဝမ်! ဝူအာ ကို အခုပဲ လွှတ်ပေးလို့ရမလား?" ကျိုးတင်းထျန်း က အေးစက်စွာပြောပြီး ကျိုးဝမ် ကို စိတ်ဓာတ်ကျနေတဲ့မျက်နှာနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အမြွက်ပြသည်။

ကျိုးဝမ် က ကျိုးတင်းထျန်း ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ထောင့်ကို တွန့်လိုက်ပြီး "သေချာတာပေါ့!"

ထို့နောက် သူသည် ထောင့်တွင် ကွေးနေသော ကျိုးဝူကို မကာ အမှိုက်တစ်စလို ကျိုးတင်းထျန်း ထံ ပစ်ချလိုက်သည်။သနားစရာကောင်းသော ကျိုးဝူ သည် မသိစိတ်က ကြောက်လန့်နေခဲ့သည်။ ယခုတော့ ကျိုးဝမ် ကိုတွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ ရှက်လာသည်။

ကျိုးဝမ် သည် ကျိုးဝူကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပစ်ချလိုက်သည်ကိုမြင်တော့ ကျိုးတင်းထျန်း အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားသည်။ သို့သော် ကျိုးဝမ်၏ အဆင့်အတန်းသည် ယခင်နှင့်မတူတော့တာကြောင့် သူ့အတွက် ခက်ခဲသောအရာများကို မပြုလုပ်ဝံ့ပေ။

ကျိုးရှန်းတင်း သည် ကျိုးဝမ် ၏လက်ထဲတွင် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရနေသော ကျိုးဝူကိုတွေ့လိုက်ရသော်လည်း သူဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ကျိုးဝမ် ရဲ့ အရည်အချင်းက သူ့အာရုံကို ဆွဲဆောင်ဖို့ လုံလောက်တာမို့ ကျိုးဝမ်ကို ဒီလိုအသေးအဖွဲကိစ္စအတွက် အပြစ်မတင်ချင်ပါဘူး။

ကျိုးဝူက သူ့မြေးဖြစ်ပြီး သူ့အရည်အချင်းက အားနည်းပေမယ့် ကျိုးဝမ် နဲ့ယှဉ်ရင် ကွာခြားချက်က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးလိုပါပဲ။ကျိုးဝမ် သည် ကျိုးဝူ ကိုမသတ်သရွေ့ ကျိုးရှန်းတင်း သည် အခြေခံအားဖြင့် အခြားသူများ၏ကိစ္စတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည်မဟုတ်ပေ။

"ကျိုးဝမ်! ဝူအာ ရဲ့ ဒန်တျန်ကို ဘာလို့ဖျက်ဆီးပြီး သူ့ကို အသုံးမဝင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ။ သူက မင်းရဲ့ဝမ်းကွဲ၊ အဲဒါကို မင်း ဘယ်လိုဒီလိုလုပ်နိုင်ရတာလဲ။"

"ဝူအာ၊ မင်း ဘယ်လိုနေသေးလဲ။"ကျိုးတင်းထျန်း က ကျိုးဝူ ကို ခေါ်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို စတင်စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ကျိုးဝူ ၏ ဒန်တျန် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသောအခါတွင် သူ့မျက်နှာသည် မဲမှောင်လာသည်။

ကျိုးတင်းထျန်း သည် ကျိုးဝမ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများက သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသည်။ ကျိုးတင်းထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သားရဲကဲ့သို့ ဟိန်းသံထွက်ပေါ်လာသည်။ တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေသော မူလစွမ်းအင်များသည် ကျိုးတင်းထျန်း တစ်ဝိုက်တွင် စတင်စုစည်းလာပြီး ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် ၏ထူးခြားသော ချပ်ဝတ်ဝိညာဥ်သည် ကျိုးတင်းထျန်း ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် တိတ်တဆိတ် တွယ်ကပ်နေသဖြင့် သူ့ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားသောအသွင်အပြင် ဖြစ်စေသည်။

ကျိုးတင်းထျန်း၏ စကားကိုကြားတော့ ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှ လူများအားလုံး ကျိုးဝမ်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ကျိုးဝမ်သည် ကျိုးဝူကို ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရစေခဲ့သည်ဟု သူတို့ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ကျိုးဝမ် သည် ကျိုးဝူ ၏ ဒန်တျန် ကို ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်ဟု သူတို့မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဒန်တျန် သည် ချပ်ဝတ် စစ်သည်တော် ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သည်။ ဒန်တျန်၊ ဒန်တျန် မရှိလျှင်မူရင်းစွမ်းအင်ကို မစုဆောင်းနိုင်ဘဲ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်လည်း တိုးတက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဒုက္ခိတဖြစ်မယ်။

ကျိုးဝမ် ၏ မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်နေပြီး ဘာမှမထူးခြားကြောင်းကို လူတိုင်းမြင်လိုက်သောအခါတွင် ကျောရိုးများ အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကျိုးဝမ် သည် ကျိုးလမ့် နှင့် ကိုယ်ခံပညာလေ့ကျင့်ရေးကွင်းနည်းပြဆရာကို အညှာအတာမဲ့သတ်ပစ်ခဲ့ပုံကို ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ သူတို့ရှေ့တွင် အန္တရာယ်ကင်းပုံရသော လူငယ်သည် အသေးအဖွဲမဟုတ်သည်ကို သေချာပေါက် သိလိုက်ရသည်။

ကျိုးပေ့ထျန်းနဲ့သူ့ရဲ့သမီးတောင် တိတ်ဆိတ်နေကာ ကျိုးဝူရဲ့ဒန်တျန် ဖျတ်ဆီးခံလိုက်ရသည်ကို ကြားလိုက်ရတော့ မကူညီနိုင်ဘဲ ရှော့ရသွားခဲ့သည်။

"ကျိုးဝမ် ၊ ငါ ဝူအာအတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ သတ်ရလိမ့်မယ်။"

သန်မာသော အရှိတ်အဝါက ကျိုးတင်းထျန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ မူလစွမ်းအင်က ပိုပြီးတော့ လှိုင်းထန်လာတယ်။ ကျိုးတင်းထျန်း သည် သူ့ခြေထောက်များကို ခုန်ကာ အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကျိုးဝမ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ကျိုးဝမ်သည် အရူး ကျိုးတင်းထျန်း ကို ထေ့ထေ့ငေါ့ငေါ့ အပြုံးဖြင့် ကြည့်သည်။ထို့နောက် ကျိုးဝမ်ရှေ့မှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသောရုပ်သွင်တစ်ခု ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး ကျိုးတင်းထျန်း၏တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးလိုက်သည်။တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိုးတင်းထျန်း သည် ခြေလှမ်းတစ်ဒါဇင် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

"အဖေ! သူ ဝူအာကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်။ ဝူအာက ကြီးပြင်းလာတာကို မင်းမျက်လုံးနဲ့ မြင်ခဲ့တယ်။မင်းဘာမှမလုပ်ဘဲ ဝူအာ ပျက်စီးသွားတာကို မင်းကြည့်နေမှာလား။ “ကျိုးတင်းထျန်း က သူ့အသက် အများကြီးနေသကဲ့သို့ အက်ကွဲနေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးရှန်းတင်းက သက်ပြင်းအနည်းငယ်ချလိုက်ပြီး "ကျိုးဝမ် မှားနေတာ အမှန်ပဲ၊ ဒါပေမယ့် ကျိုးဝမ်ကလည်း ငါ့မြေးပါ။ကျိုးဝမ်ကကော ငါ့မြေးပဲမဟုတ်ဘူးလား။အခု မင်းငါ့ရှေ့မှာ ကျိုးဝမ် ကိုသတ်ချင်နေတာ။ ငါ ဘိုးဘေး ဘာမှမဖြစ်ဘူးလို့ မင်းထင်နေလား။ “

"ကျိုးဝူနဲ့ ကျိုးဝမ်တို့ကြားက ဒီကိစ္စကို ငါစုံစမ်းပြီးပြီ။ပထမဦးဆုံး ကျိုးဝူက ကျိုးဝမ်ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြံစည်ခဲ့တာ။ကျိုးဝမ်က ပြန်တိုက်ဖို့ကလွဲလို့ ရွေးစရာမရှိဘူး။ကျိုးဝူ၏ ဖျက်ဆီးမှုမှာ သူ့အပြစ်ပဲ။ ကျိုးဝမ်ကို လုပ်ကြံဖို့ မကြိုးစားရင် ဒီလိုဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ "ကျိုးရှန်းတင်း က အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။

ကျိုးဝမ် သည် ကျိုးရှန်းတင်း ၏ နောက်ကျောကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အဖိုးက သူနဲ့ ကျိုးဝူကြားက မကျေပွဲကို စုံစမ်းလိမ့်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ ထို့အပြင် ကျိုးရှန်းတင်း သည် ကျိုးဝမ်ကို ဘက်လိုက်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ကျိုးတင်းထျန်း သည် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။ ဘယ်လောက်ပဲ စောဒကတက်နေပါစေ အရေးမပါဘူးဆိုတာ သူသိခဲ့နေကာ ကျိုးရှန်းတင်းသည် ကျိုးဝမ် ကို အပြစ်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ ကျိုးဝမ် ၏ အရည်အချင်းသည် အလွန်ထင်ရှားနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ကျိုးရှန်းတင်း ၏ နှလုံးသားထဲတွင်၊ ကျိုးဝူ ဆယ်ယောက်တောင်မှ ကျိုးဝမ်၏ လက်တစ်ချောင်းနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။ထို့ကြောင့် ကျိုးရှန်းတင်း သည် ကျိုးဝမ် ကို ကျိုးဝူ အတွက် မည်သို့ အပြစ်ပေးမည်နည်း။

"အဖေ! ကျွန်တော် အခုနက စိတ်မြန်လွန်းသွားတယ်။ခုတလော ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့အတွက် ကျိုးဝမ် ကို တောင်းပန်ပါတယ်။ “ ကျိုးတင်းထျန်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ကျိုးဝမ်ကို တည်ငြိမ်စွာ တောင်းပန်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကျိုးဝူ ကို ပွေ့ချီကာ ကိုယ်ခံပညာနယ်ပယ်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ကျိုးဝမ်သည် ကျိုးတင်းထျန်း၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ကျိုးတင်းထျန်း က သူ့အား တောင်းပန်သော်လည်း ကျိုးဝမ် သည် ကျိုးတင်းထျန်း ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားသော ပြင်းထန်တဲ့သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် ရူးသွပ်မှုကို မြင်တွေ့နေရဆဲဖြစ်သည်။ကျိုးတင်းထျန်း သည် သူထင်သလို မပြောင်းလဲကြောင်း သိသိသာသာကြီး ထင်ရှားနေသည်။

'ငါ့ရဲ့ ဒုတိယဦးလေးက တကယ်ကို လျှို့ဝှက်ကြံစည်နေတာပဲ။ငါသတိထားရမယ်ထင်တယ်!'ခဏကြာစဉ်းစားပြီးနောက် ကျိုးဝမ် သည် သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။ကျိုးတင်းထျန်းက အလွန်အန္တရာယ်များကြောင်း ခံစားရသည်။ ဘယ်လိုသည်းခံနေရမလဲဆိုတာ သိတဲ့လူက အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ အဆိပ်ပြင်းမြွေနဲ့တူသည်။သူ မင်းကို အချိန်မရွေး ကိုက်လိမ့်မယ်။

"ကျိုးဝမ်! အခုတော့ မင်းက မိသားစုရဲ့ အဓိကတပည့် ဖြစ်နေပြီ၊ မင်းပြန်သွားပြီးတော့ ထုပ်ပိုးရမယ်။ မနက်ဖြန်၊ မင်း ခြံဝင်းထဲကို စောစောပြောင်းရမယ်။ မိသားစုပြိုင်ပွဲကို သုံးလအတွင်း ကျင်းပလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့အရည်အချင်းတွေက အံ့သြစရာကောင်းပေမယ့် တစ်ခုခုကိုအောင်မြင်ဖို့အတွက် လုံ့လဝီရိယရှိရှိ လေ့ကျင့်ဖို့ လိုပါသေးတယ်။ သုံးလအတွင်း မင်း ငါ့ကို အံ့အားသင့်အောင်လုပ်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။ “

"ဒါက မိသားစု တံဆိပ်ပဲ။ ဒီတံဆိပ်နဲ့ဆို မင်း ခြံဝင်းအတွင်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဝင်ထွက်သွားလာနိုင်တယ်။" အစိမ်းရောင် ကျောက်စိမ်း တံဆိပ်တစ်ခုသည် ကျိုးဝမ် ၏လက်ထဲသို့ လွင့်ပျံသွားသည်။

ကျိုးရှန်းတင်းက ကျိုးဝမ် ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ထို့နောက် သူသည် အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကိုယ်ခံပညာနယ်ပယ်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ကျိုးပေ့ထျန်း ကတော့ ကျိုးဝမ်ကို ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကျိုးရှန်းတင်း နဲ့အတူ ထွက်သွားခဲ့သည်။

"ကျိုးဝမ်! ဒုတိယဦးလေး သတိထားရင် ပိုကောင်းမယ်။သူ့မှာ သားအကြီးဆုံး ကျိုးထျန်း ရှိသေးတယ်လို့ ကြားတယ်။မင်းကြောင့် သူ့ညီလေးက မသန်မစွမ်းဖြစ်သွားကြောင်း ကျိုးထျန်း သိရင် မင်းကို ဘယ်တော့မှ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ “

မသိလိုက်ဘဲ ကျီစယ်တက်သော ကျိုးရှန်းအာ သည် ကျိုးဝမ်၏အနားသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

သူမရဲ့အသံသည် ဘီလုံးဌက်ကဲ့သို့ ပေါ့ပါးပြီး ကျိုးဝမ်၏နားထဲကို ချက်ချင်း ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ကျိုးဝမ် အံ့သြမှုအနည်ငယ်နဲ့ သူရှေ့က မိန်းခလေးကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ကျိုးထျန်း၊ဒီလူကို အရင်က ဘာလို့မကြားဖူးတာလဲ။သူ့ ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က မင်း ထက် ပို မြင့် နေ တာ ဖြစ် နိုင် လား ။ “

"သေချာတာပေါ့။ ကျိုးထျန်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ဝိညာဥ်ရှာဖွေခြင်းနယ်ပယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီ။သူက ဝိညာဥ် ပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ်နဲ့ ခြေတစ်လှမ်းသာဝေးတော့တယ်။ယခုအချိန်မှာ သူက ကျော်ဖြတ်ဖို့ သီးသန့်ခွဲနေတာ တွေ့တယ်။ သူထွက်လာခဲ့ရင် သူ ကျော်ဖြတ်နိုင်သွားတာ ဖြစ်ပုံရတယ်။"ကျိုးရှန်းအာက သဘာဝမကျသော အကြည့် အနည်းငယ်နဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ကျိုးမိသားစုရဲ့ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ဘာလို့ ကျိုးထျန်းထက် နိမ့်နေတာလဲ။"ကျိုးဝမ်က စူးစမ်းချင်စိတ်ပြင်းပြစွာ မေးလိုက်သည်။

ကျိုးဝမ်က ကျိုးထျန်းအတွက် ဘာထင်မြင်ချက်မှ မရှိဘူး။ ဒါမှမဟုတ် အရင်က သူ့ကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး။ ကျိုးထျန်းရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ဝိညာဥ်ရှာဖွေခြင်းနယ်ပယ်မှာ လို့ သူ မျှော်လင့်မထားဘူး။သူက ဝိညာဥ်ပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ်ကို မကြာခင် ရောက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ထင်သည်။

"နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်ဖြစ်တာနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်ဖို့ လိုလို့လား။ငါက ၁၄နှစ်ပဲရှိသေးတာ၊ဒါပေမယ့် ကျိုးထျန်းက ၂၀ကျော်နေပြီ။ သူ့ကျင့်ကြံနေတာ အကြာကြီးရှိနေပြီ။ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ငါ့ထက် မြင့်နေတာ မထူးဆန်ဘူး။မင်း ငါ့ကို နှစ်ဝက်လောက် ပေးမယ်ဆိုရင် ငါ သူ့ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မယ်ဆိုတာ ယုံကြည်တယ်။"ကျိုးရှန်းအာက သူမရဲ့မျက်လုံးပြူးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျိုးထျန်းက သုံးလအတွင်း ကျင်းပမဲ့ မိသားစုပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်လိမ့်မယ်။ "ကျိုးဝမ်က သူ့ရဲ့မျက်ခုံးတွေကို ပင့်ပြီး စိတ်ဝင်စားမှု မရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ပေါက်ကရတွေ၊သူက သေချာပေါက်ကို ပါဝင်ပြီး သူက မင်းကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ အလားအလာရှိတယ်။မင်း သတိထားနေတာ ပိုကောင်းမယ်။ကောင်းပြီ ငါအရင်သွားတော့မယ်။ မင်းမှာ ပြဿနာတစ်ခုခုရှိတယ်ဆိုရင် မင်းငါ့ကိုရှာဖို့ အဖြူရောင်ကြာပန်း အိမ်တော်ကို လာခဲ့။ “

ကျိုးရှန်းအာက မျက်လုံးပြူးပြသွားပြန်သည်။ထို့နောက် သူမ၏ပုံရိပ်သည် တောက်ပလာပြီး သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းမှ လွင့်မျောသွားသည်။ကျိုးဝမ်သည် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းမှ လူများ၏ လေးစားဖွယ် အကြည့်များကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

ယိုယွင်းပျက်ဆီးနေသော ရေတွင်းတစ်ခု၏ အပြင်ဘက်တွင် ပိန်ပိန်ပါးပါး မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် သူမ၏ အမြင့်တစ်ဝက်ခန့်ရှိသော သစ်သားပုံးတစ်ပုံးကို သယ်ဆောင်ရန် ရုန်းကန်နေရသည်။ လမ်းလျှောက်ရင်း ထော့နဲ့ထော့နဲ့ ဖြစ်နေပြီး ဒုက္ခရောက်နေပုံရသည်။

ကောင်မလေးသည် သွားများကို အံကြိတ်ကာ နာကျင်မှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။သစ်သားစည်၏ အလေးချိန်သည် သူမ ခံနိုင်ရည်ထက် အလှမ်းဝေးနေသော်လည်း သူမမျက်နှာပေါ်တွင် ပြတ်ပြတ်သားသား အကြည့်ဖြင့် ရှေ့သို့ လှမ်းနေဆဲဖြစ်သည်။

"ချွန်းအာ ဒီလိုလေးလံတဲ့ သစ်သားစည်ကို မင်းကိုယ်တိုင် သယ်နိုင်ပါ့မလား။ မင်း ဘာလို့ငါတို့ကို ကူညီပြီး မသယ်ခိုင်းရတာလဲ။"

မိန်းခလေးနှစ်ယောက်က သစ်သားစည်ကို အဝေးကသယ်ဖို့ ရုန်းကန်နေတဲ့ မိန်းခလေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရေသယ်နေတဲ့ မိန်းကလေးအနားသို့ အလျင်အမြန်ရောက်လာပြီး စိုးရိမ်တကြီးမေးလိုက်သည်။

ရေသယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့မိန်းခလေးဟာ ချွန်းအာဖြစ်ပြီး ကျိုးဝမ်ကို အမြဲတမ်း အလုပ်အ​ကျွေးပြုခဲ့သည်။ ယခင်က ကျိုးဝမ် သည် အပြင်ခြံဝင်းတွင် သူမဘာလုပ်ခဲ့သလဲဟု ချွန်းအာ ကိုမေးခဲ့သော်လည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အဖြေမပေးခဲ့ပေ။ထိုအချိန်တွင် ကျိုးဝမ်က ၎င်းကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။ သူက ကျိုးဝူ နဲ့ ကျိုးရှင်းယတို့ကိုသာ လက်စားချေချင်ခဲ့သည်။ ချွန်းအာက အပြင်ခြံဝင်းတွင် ပင်ပန်းပြီး ခက်ခဲ့တဲ့အလုပ်ကို အလုပ်နေခဲ့တယ်ဆိုတာ သူ့မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး။

ချွန်းအာသည် သူမ၏ နဖူးမှ ချွေးများကို ညင်သာစွာ သုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အသက်နှင့် တူသော မိန်းကလေး နှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက ပြုံးပြီး "မလိုပါဘူး! မန်နေဂျာ ချန် က ဒီကိစ္စကို သိသွားရင် မင်းတို့ကို ထပ်ပြီး အပြစ်ပေးလိမ့်မယ်။ ဒီလိုကြမ်းတမ်းတဲ့အလုပ်က နည်းနည်းလေးပင်ပန်းပေမဲ့ လစာက ပိုမြင့်ပါတယ်။ “

"ကျစ်! ချွန်းအာ၊ မင်းရဲ့ သခင်လေးက သာမာန်တပည့်တစ်ယောက်အဖြစ် ရာထူးချခံရပြီးကတည်းက သူ့ရဲအပြုမူက အရင်ကထက် ပိုဆိုးလာတယ်။အခု မင်းရဲ့သခင်လေးကို ထောက်ပံ့ဖို့အတွက် မင်းဒီလိုကြမ်းတမ်းပြီး ပင်ပန်းတဲ့အလုပ်မျိုးကို လုပ်ရသေးတယ်။ တကယ်တန်လို့လားမသိဘူး။ ” ကောင်မလေး တစ်ယောက်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ချွန်းအာ က ဒါကိုလုပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်!ထို့အပြင် ချွန်အာ သခင်လေးက သူ့ရာထူးကို သေချာပေါက် ပြန်ရနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်တယ်။ချွန်းအာ၏မျက်လုံးထဲတွင် သခင်လေးက သာမန်လူမဟုတ်တာ သေချာတယ်။ “ချွန်းအာက ဒီလိုပြောတဲ့အခါ သူမရဲ့ လှပတဲ့ မျက်လုံးတွေက ထူးဆန်းတဲ့ အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပါသည်။သူမ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ လေးလံသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးသည်လည်း ပိုမိုပေါ့ပါးလာသည်။

မိန်းကလေးနှစ်ယောက်သည် ညည်းညူခြင်း သို့မဟုတ် နောင်တမရှိသော ချွန်းအာ ကို အားကိုးရာမဲ့ ကြည့်နေလေသည်။ ချွန်းအာ၏ဆန္ဒသည် အလွန်လှပကြောင်း သူတို့သိသော်လည်း လက်တွေ့မှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။

ခဏအကြာတွင် မိန်းကလေး သုံးယောက်သည် အတော်လေး ကောင်းမွန်သော ခြံဝင်းဆီသို့ ရောက်လာသည်။ချွန်းအာ သည် ရေပုံးကို အင်တင်တင်နဲ့ ချလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။သူမ၏ ပခုံးမှ စူးစူးရှရှ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ချွန်းအာသည် သူမ၏ပခုံး ရောင်လာပြန်သည်ကို သိလိုက်သည်။

ချွန်းအာ က အားကိုးရာမဲ့ ပြုံးပြီး ခြံဝင်းထဲက ရေကန်ထဲကို သူမသယ်လာတဲ့ ရေကို လောင်းဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ရေကန်သည် ဆယ်စတုရန်းမီတာ ကျယ်သည်။ချွန်းအာ သည် ရေကန်ကို ဖြည့်လိုပါက ရေကန်ကို ဖြည့်ရန် ဆယ်ကြိမ်ထက်မက အပြန်ပြန်အလှန်လှန် သယ်သွားရမည်ဖြစ်သည်။ သန်မာပြီး သန်မာတဲ့လူတောင်မှ ဒီလိုအလုပ်မျိုးကို လုပ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် သူ့ရှေ့မှာ ပိန်ပိန်ပါးပါး မိန်းကလေးက ဒီခက်ခဲတဲ့ အလုပ်တွေကို နေ့တိုင်း လုပ်နေခဲ့သည်။

"ချွန်းအာ!" ချွန်အာနောက်ကနေ ရင်းနှီးတဲ့အသံတစ်ခု ရုတ်တရက်ထွက်လာသည်။

All Chapters