အတိတ်ဂုဏ်ကျက်သရေ

ဇိမ်ခံအထပ်မြင့်တွင် ဇိမ်ခံအိမ်အတွင်း၌ ကျိုးမိသားစု ၏အတွင်းဘက်တွင် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးများသည် ရေကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေပြီး သူ့ရှေ့မှ ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအိုကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ "အဘိုး! လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်လောက်ကအကြောင်း ကျွန်တော့်ကို အမှန်အတိုင်းပြောဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ!"

ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ကျိုးရှန်းတင်း၏မျက်နှာသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ဂုဏ်သိက္ခာမရှိတော့ပေ။ ယင်းအစား သူ၏ ပြတ်သားသော မျက်နှာပေါ်တွင် အကူအညီမဲ့ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူက မျက်ခုံးပင့်ပြီးပြောတယ် "ကျိုးဝမ်! ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် မင်းက ငါ့ကို တကယ်အံ့သြသွားစေတယ်။ မင်းမှာ ဒီလောက်ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အရည်အချင်းရှိတယ်ဆိုတာ ငါသိရင် မင်းကို အဲဒီကတိပေးမှာ မဟုတ်ဘူး!"

ကျိုးဝမ်က သူ့ပခုံးကို ပုခုံးတွန့်ပြပြီး "တစ်ခါတစ်လေ လက်တွေ့က ဒီလိုပါပဲ။ အစီအစဉ်အတိုင်း အမြဲတမ်းမဖြစ်နိုင်ဘူး!"

ကျိုးရှန်းတင်း ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး "ငါအမှန်တိုင်းမပြောခင် မင်းငါနဲ့လိုက်ခဲ့ဖို့ လိုသေးတယ်၊ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာသုံးတဲ့ ချပ်ဝတ်စကေးက ဖရိုဖရဲနဂါးဟိန်းသံလက်သီး ပဲ၊ မှန်တယ်မလား။"

ကျိုးဝမ် ၏ အမူအရာ ပြောင်းသွားသည်။ သူက ကျိုးရှန်းတင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း သတိကြီးစွာနဲ့ "အဘိုး၊ ဘယ်လိုသိတာလဲ၊ မြေးတော် မိသားစုထဲမှာ ဒီလိုချပ်ဝတ်နည်းပညာ ရှိတာကို မမှတ်မိဘူး"

"ဟားဟား! ငါပြောခဲ့တဲ့နေရာကိုရောက်ရင် ငါဘာလို့သိတာလဲ မင်းသိလိမ့်မယ်။ အခု ငါနဲ့လိုက်ခဲ့!" ကျိုးရှန်းတင်း က မဆိုင်းမတွ ရှေ့ကို လျှောက်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးရှန်းတင်း၏ နောက်ကျောကို ကြည့်လိုက်ရင်း ကျိုးဝမ် ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ အဆုံးတွင် သူသည် ကျိုးရှန်းတင်း၏ခြေရာနောက်ကို လိုက်ခဲ့သည်။

သူ့ရှေ့က စုတ်ပြတ်နေတဲ့ ဘုရားကျောင်းလေးကို ကြည့်လိုက်တော့ ကျိုးဝမ် ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ပိုလို့တောင် သံသယတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေသည်။

သေးငယ်သောဘုရားကျောင်းသည် ဆယ်စတုရန်းမီတာအောက်ရှိသော မြေကြီးဘုရားကျောင်းဖြစ်သည်။ ကွဲနေသော အုတ်နှင့် ကြွေပြားများသည် နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသဖြင့် ပြုပြင်မွမ်းမံသည်မှာ ကြာလှပြီဟု ထင်ရသည်။ ဤမြေကြီးဘုရားကျောင်းသည် ကျိုး မိသားစု၏တောင်တန်းနောက်ကွယ်ရှိ လူဆိတ်ညံသောနေရာတွင်တည်ရှိပြီး ဤနေရာသို့လူများလာရောက်ခဲပါသည်။ သို့သော် ကျိုးဝမ် အံ့အားသင့်စေသည့်အရာမှာ သူ့အဖိုးက သူ့ကို ဘာလို့ ဒီကို ခေါ်လာတာလဲ။

ကျိုးရှန်းတင်း သည် ကမ္ဘာမြေဗိမာန်ရှေ့သို့ ရောက်လာသောအခါတွင် သူ၏အမူအရာသည် လေးနက်လာသည်။ သူသည်ပင် ရင့်ကျက်နေပုံရသည်။

ဗိမာန်တော်ထဲကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ မနှစ်မြို့ဖွယ် မှိုနံ့တစ်ခုဟာ သူတို့ရဲ့ နှာခေါင်းတွေကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ကျိုးဝမ် ၏ လွန်ကဲသော စိတ်ရှည်သည်းခံမှုဖြင့်ပင် နှာခေါင်းကို လက်ဖြင့် အုပ်ထားရန် မတတ်နိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း ကျိုးရှန်းတင်း က မျက်မှောင်တောင် မကြုတ်ပေ။

ကျိုးရှန်းတင်းသည် ဗိမာန်တော်အလယ်ရှိ ပျက်စီးနေသော ရုပ်တုရှေ့သို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ညာလက်သည် သူ့နဖူးကို ထိလိုက်သည်နှင့် နဂါးခေါင်းနှင့် လိပ်တစ်ကောင်၏ မျက်ခုံးကြားမှ ထူးဆန်းသော အရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤထူးဆန်းသောအရိပ်သည် ကျိုးရှန်းတင်း ၏ချပ်ဝတ်ဝိဥာဉ်ဖြစ်သည်ကို ကျိုးဝမ် သိသည်။

ထူးဆန်းသော ချပ်ဝတ်ဝိညာဥ်သည် နဂါးဟိန်းသံထွက်လာပြီးနောက် ပျက်စီးနေသောရုပ်ထုထဲသို့ ရုတ်တရက် မြုပ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ရုပ်တုသည် ရုတ်တရက် အသက်ရှင်နေပုံပေါ်ကြောင်း ကျိုးဝမ် သည် မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ပြင်းထန်သော တုန်လှုပ်မှုနှင့်အတူ ရုပ်တုသည် အရှေ့ဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့သွားပြီး အောက်ဘက်တွင် အနက်ရောင်တွင်းနက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျိုးဝမ်! ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့!"

ကျိုးရှန်းတင်းသည် ကျိုးဝမ် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဦးဆောင်ကာ တွင်းနက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ကျိုးဝမ် တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ကျိုးရှန်းတင်း၏နောက်သို့ အနီးကပ်လိုက်ကာ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

တစ်နာရီ လေးပုံတစ်ပုံ ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြားတွင် ပန်းတိုင်မရှိစွာ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ကျိုးဝမ် နှင့် ကျိုးရှန်းတင်းတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် လမ်း၏အဆုံးသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ လမ်းအဆုံးရှိ မြင်ကွင်းသည် ကျိုးဝမ် နေရာတွင် အေးခဲသွားစေခဲ့သည်။

ကျိုးဝမ်၏ ရှေ့တွင် မိုင်တစ်ထောင် အချင်းဝက်ရှိသော ကြီးမားသော ပလက်ဖောင်းတစ်ခုရှိသည်။ ကျိုးဝမ် အံ့အားသင့်စေမည့်အရာမှာ ပလက်ဖောင်းအလယ်တွင် ကျောက်တုံးနဂါးရုပ်တုကြီးတစ်ခု တည်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ ကျောက်နဂါးရုပ်တုကြီးသည် ပေရာနှင့်ချီ ရှည်လျားသည်။ ကျိုးဝမ် နှင့် ကျိုးရှန်းတင်း တို့သည် နဂါး၏ခြေသည်းအရွယ်အစားမျှသာဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ကျောက်နဂါးရုပ်တုရှေ့တွင် အလွန်အရေးမပါလှပေ။

"ဒါက…"

သူ့ရှေ့က ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှတဲ့ ကျောက်တုံးနဂါးရုပ်တုကို ကြည့်လိုက်ရင်း ကျိုးဝမ် ရဲ့ နှလုံးသားက ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားအောင် မထိန်းနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ဒီလိုကြီးမားလှတဲ့ ကျောက်ရုပ်တုကြီးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးသူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားပါလိမ့်မယ်။

ကျိုးဝမ်သည် နဂါးရုပ်ထုကို အနီးကပ်ကြည့်ရှုရန် ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသောအခါတွင် နဂါး၏အကြေးခွံများသည် စကားလုံးများဖြင့် ထူထပ်စွာ ပြည့်ကျပ်နေကြောင်း ရုတ်တရက် တွေ့ရှိခဲ့သည်။ အနီးကပ်စစ်ဆေးကြည့်သောအခါတွင် စကားလုံးများသည် အမှန်တကယ်ပင် လူတို့၏အမည်စာရင်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရပြီး ထိုအမည်များအောက်တွင် ထိုလူများ၏ ဘဝဇာတ်ကြောင်းများကို နိဒါန်းပျိုးကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

"ရုကာ မိသားစု ၏ ပထမဆုံး အကြီးအကဲ ရုကျန့်ထျန်း သည် အဆင့်ကိုး နဂါးချပ်ဝတ်ဝိညာဥ် ၊လက်သည်းငါးခု ရွှေရောင်နဂါးကို နိုးထစေခဲ့တယ်။ ဧကရာဇ်နယ်မြေ၏ အထွတ်အထိပ်တွင် သူသည် တိုက်ပွဲဝင်နတ်ဘုရားချီလင်း ကို စိန်ခေါ်ပြီး ရှစ်ရက် ရှစ်ရက်ကြာ တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ ညတွေမှာ အရှေ့အာရုဏ်လွင်ပြင်မှာ ချီလင်းကိုသတ်ပြီး အရှေ့အာရုဏ်လွင်ပြင်မှာ ရုကာ မိသားစုကို တည်ထောင်ခဲ့တယ်။"

"…"

"လွန်ခဲ့တဲ့အနှစ်၃၀က ရုကာ မိသားစု ၏ ခေါင်းဆောင် လုံရှောင်း သည် အဆင့် ကိုး နဂါးချပ်ဝတ်ဝိညာဥ် ငရဲမိစ္ဆာနဂါးကိုးကောင်ကို နိုးထစေခဲ့တယ်။ အသက်သုံးဆယ်အရွယ်တွင် သူသည် ဧကရာဇ်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး နယ်ပယ်တွင် အရည်အချင်းအရှိဆုံးပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် လူသိများခဲ့တယ်။ ထို့နောက် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့်တိုး၍ ဘုရားဝတ်ပြုရာနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားတယ်။ထို့ကြောင့် သူသည် အရှေ့နှင့်အနောက်၌ စတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူအားလုံးကို အနိုင်ယူခဲ့တယ်။ သူရဲ့ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ ရုကာ မိသားစုဟာ ကျယ်ပြောလှတဲ့ အရှေ့ဘက်နယ်မြေမှာ နံပါတ်တစ်မိသားစုဖြစ်လာခဲ့တယ်!"

"…"

"ရုကာ မိသားစုရဲ့ တစ်ရာ့ရှစ်ယောက်မြောက် အကြီးအကဲ လုံရှန့် လည်းဖြစ်ပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းက သူဟာ ဘေးဆိုးကို တွန်းလှန်ဖို့ အခြား အုပ်ချုပ်သူလေးပါးရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့တယ်။ ရှန့် နဲ့ တခြား အုပ်ချုပ်မှု လေးခုဟာ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ပြိုလဲသွားခဲ့ပြီး Ryūka မိသားစုဟာ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ယုတ်လာပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ လူတွေရဲ့အမြင်ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါတယ်…။"

ဒီအမည်များအားလုံးကို နဂါးရုပ်ထု၏ အရေးကြီးသော အကြေးခွံများပေါ်တွင် ဖော်ပြထားပါသည်။ ဤအမည်များနှင့် အကျင့်များသည် ကျိုးဝမ် နှင့် သိပ်မရင်းနှီးသော်လည်း အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ကျိုးဝမ်သည် ထိုအမည်များနှင့် အကျင့်များကို မြင်သောအခါတွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ သွေးများသည် အလိုအလျောက် ပွက်ပွက်ဆူလာသည်။ ဤသည်မှာ တူညီသော သွေးရင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပဲ့တင်ထပ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျိုးဝမ်သည် နဂါး​စကေးပေါ်တွင် စကားလုံးများကို လှမ်းကြည့်သောအခါ ကျိုးဝမ်သည် နဂါးအမြီးတွင် အလွန်ထင်ရှားသော စကေးတစ်ခုပေါ်တွင် နာမည်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ စကေးပေါ်ရှိ နာမည်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့တစ်ကိုယ်လုံး အေးခဲသွားသည်။

"ရုကာ မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသော လုံရှောင်းထျန်း၊ အဆင့် ၇ နဂါးချပ်ဝတ်ဝိညာဥ်၊ ခေါင်းနှစ်လုံး နေသာ နဂါးကို နိုးထလာခဲ့တယ်။ သူ၏ လက်ရှိ တည်နေရာကို မသိရသေးဘူး။"

ကျိုးဝမ် က နဂါးစကေးကို မှင်တက်စွာ စိုက်ကြည့်သောအခါ ကျိုးရှန်းတင်း က ကျိုးဝမ်၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ပြီး "လုံရှောင်းထျန်း က မင်းအဖေ ကျိုးရှောင်းထျန်းပဲ။ နဂါးစကေးပေါ်က စကားလုံးတွေကို ဖတ်ပြီးရင် မင်းရဲ့နှလုံးသားမှာ ခန့်မှန်းချက်တချို့ ရှိသင့်တယ်။"

"တကယ်တော့ ငါတို့ရဲ့ ကျိုး မိသားစုရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်က ကျိုး မဟုတ်ဘဲ လုံပဲ။ ငါတို့က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းလောက်က အရှေ့တိုက်ကြီးကို စိုးမိုးခဲ့တဲ့ ရုကာ မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်တွေပဲ၊ ဒါက ငါတို့ ရုကာ မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘွားတွေရဲ့ ဘိုးဘွားပိုင်ဗိမာန်ပဲ။ အဲဒါက အဖြစ်အပျက်တွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက ရုကာ မိသားစုသည် ကုသိုလ်ကောင်းမှုအရှိဆုံးဖြစ်တယ်။"

ကျိုးရှန်းတင်း၏ရှင်းပြချက်ကိုကြားတော့ ကျိုးဝမ် ၏မျက်လုံးများက နားလည်သောအကြည့်ဖြင့် ပေါ်လာသည်။ ကျိုး မိသားစု သည် ဤမျှ ဘုန်းကြီးမည်ဟုလည်း သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ တကယ်တော့ သူတို့က အရှေ့တိုက်ကြီးရဲ့ အုပ်စိုးရှင်တွေပဲ။

ကျိုးမိသားစု၏ ထန့်ကျား မြို့သည် ချင်းရွှမ်း အင်ပါယာ၏ မူချင် ကောင်တီရှိ အရေးမပါသောမြို့ငယ်လေးတစ်ခုမျှသာဖြစ်သည်ကို သိထားရမည်ဖြစ်သည်။ ကျယ်ပြန့်သော အရှေ့ဘက်တိုက်တွင်၊ ချင်းရွှမ်း အင်ပါယာ၏ အဆင့်အတန်းသည် ချင်းရွှမ်း အင်ပါယာရှိ ထန့်ကျား မြို့၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ညီမျှသည်။ ဤမှနေ၍ အရှေ့တိုက်ကြီးသည် မည်မျှကျယ်ဝန်းသည်ကို မြင်နိုင်သည်။

ကျယ်ပြန့်သော နယ်မြေကို မိသားစုတစ်စုက အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်ထားသည်။ ရုကာ မိသားစုသည် ယခင်က မည်မျှ တန်ခိုးကြီးသည်ကို မြင်နိုင်သည်။

"ဒါဆို သူတို့နာမည်ကို အခုဘာလို့ပြောင်းလိုက်တာလဲ" ကျိုးဝမ်က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်တစ်ထောင်က နဂါးပျံကလန် ရဲ့ ခေါင်းဆောင် သေဆုံးပြီးနောက် ရုကာ မိသားစုက ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ပြိုလဲသွားတာလဲ သိလား။ တစ်ယောက်ယောက်က ရုကာ မိသားစုကို သုတ်သင်ချင်တာကြောင့်ပဲ။ သူတို့ဟာ ရုကာ မိသားစု၏ အရှေ့ပိုင်းတိုက်ကြီးကို အုပ်စိုးသူအသစ်အဖြစ် အစားထိုးလိုတာပဲ။ !” ကျိုးရှန်းတင်း ၏ မျက်လုံးများသည် ဤအချိန်တွင် အမုန်းတရားများ ပေါ်လွင်လာသည်။

ကျိုးဝမ် သည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ မကူညီနိုင်ဘဲ ထိတ်လန့်သွားသည်။ နဂါးပျံကလန် သည် ရုကာ ၏ခြေရာတစ်ခုမျှသာဖြစ်သော်လည်း လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းက လျင်မြန်စွာကျဆင်းခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာမရှိပါ။ ဒီနောက်ကွယ်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ရှိနေတယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။

"အဲဒါဘယ်သူလဲ?" ကျိုးဝမ် က လေးနက်သောအမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အပြာရောင်နဂါးခန်းမ အရှေ့တိုက်ကို လက်ရှိအုပ်စိုးသူပဲ။ လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းခန့်က နဂါးပျံကလန် ၏ခေါင်းဆောင်သည် ဘေးဥပဒ်ကို အောင်မြင်စွာတွန်းလှန်ရန် လက်ရွေးစင်သိုင်းပညာရှင်တစ်စုကို ဦးဆောင်ခဲ့တယ်။ သို့သော် စျေးနှုန်းမှာ နဂါးပျံ၏အသက်တာဖြစ်တယ်။ရုကာ မိသားစုရဲ့ ကလန် ရဲ့ခေါင်းဆောင်နဲ့ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင်က အဲဒီအချိန်တုန်းက အားနည်းနေတယ်။"

"အဲဒီတုန်းက ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့ နဂါးပြာခန်းမက ရုကာ မိသားစုကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အရှေ့ပိုင်းတိုက်မှာရှိတဲ့ တခြားစွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းခဲ့တယ်။ နဂါးပျံကလန် ရဲ့ခေါင်းဆောင်က သူနဲ့အတူ လက်ရွေးစင်သိုင်းပညာရှင်အားလုံးကို ခေါ်ဆောင်လာတဲ့အတွက် ကြံ့ခိုင်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင် မရှိခဲ့ပါဘူး။ ရလဒ်အနေနဲ့ ရုကာ မိသားစုဟာ ကြေကွဲဖွယ်ရာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး မိသားစုရဲ့ အဓိက တပည့်တွေအားလုံး သေဆုံးခဲ့ရပါတယ်။"

"နောက်ဆုံးတော့ အပြင်ဂိုဏ်းတပည့် တစ်ဒါဇင်လောက်သာ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ဒီပြင်ပဂိုဏ်းက တပည့်တွေဟာ အထီးကျန်စွာ နေထိုင်လာကြတယ်။ ငါတို့ရဲ့ ကျိုးမိသားစုဟာ ဆိတ်ကွယ်ရာကနေ ခွဲခွာသွားခဲ့တဲ့ ပြင်ပဂိုဏ်းသား ဒါဇင်နဲ့ချီတဲ့ တပည့်တွေရဲ့ မျိုးဆက်တွေပဲ။ ဒါပေမယ့် နဂါးပြာခန်းမက ရုကာ မိသားစုကို သုတ်သင်ဖို့ သူတို့ရဲ့ ပန်းတိုင်ကို လက်မလျော့ခဲ့ဘူး။သူတို့က ရုကာ မိသားစု၏ အကြွင်းအကျန်များကို အမြဲရှာဖွေနေတယ်။”

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးရှန်းတင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော မျက်နှာသည် ဝမ်းနည်းသည့်အမူအရာ ပေါ်လွင်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့မျက်လုံးများတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကျွန်တော့်အဖေ ပျောက်ဆုံးမှုက နဂါးပြာခန်းမနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာလား" ကျိုးဝမ်၏အမူအရာသည် မဲမှောင်နေပြီး အသံနက်ကြီးနဲ့ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ မင်းအဖေက နဂါးချပ်ဝတ်ဝိညာဉ်ကို နိုးထစေခဲ့တဲ့ ကျိုးမိသားစု ရဲ့ ပထမဆုံးအဖွဲ့ဝင်ပဲ။ ဒါ့အပြင် သူက အလွန်ထက်မြက်တယ်။ချင်းရွှမ်းအင်ပါယာတစ်ခုလုံးမှာတောင် ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်ခံရနိုင်တယ်။ မင်းအဖေအပေါ်ထားတဲ့ သူ့ရဲ့မျှော်လင့်ချက်က မင်းအဖေရဲ့ နဂါးချပ်ဝတ်ဝိညာဥ်အတွက် မင်းအဖေကို ဖမ်းပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းချင်နေတာ။"

"ဒါပေမယ့် မင်းအဖေရဲ့ ခွန်အားက မပျော့ညံ့ဘူး။ နဂါးပြာခန်းမရဲ့ ဝန်းရံမှုကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တယ်။ ကျိုးမိသားစုကို ဘေးဒုက္ခမဖြစ်စေဖို့အတွက် မင်းအဖေက နာမည်ပြောင်းရုံတင်မကဘဲ ပြန်မလာခဲ့ဘူး။ တစ်ချိန်က မင်းအဖေက အခုဘယ်မှာနေမှန်း ငါတို့မသိနိုင်ပေမယ့် အဘိုးက မင်းအဖေမသေသေးဘူးဆိုတာ သေချာတယ်။"

"တကယ်က နဂါးပြခန်းမပဲ!" ကျိုးဝမ် က အေးစက်စွာ အော်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အမုန်းအရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ကျိုးရှန်းတင်းသည် ကျိုးဝမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ကလေး! မင်းရဲ့ကိုယ်ပေါ်က ရှေးဟောင်းဖရိုဖရဲနဂါးဟိန်းသံလက်သီး ကို ရှောင်းထျန်း က မင်းကို ပေးခဲ့တာဖြစ်မယ်!"

ကျိုးဝမ် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်သည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် နဂါးပုံ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးဖြင့် ဖန်တီးထားသော သူ့အဖေ၏အရိပ်ကို သတိရရုံမျှဖြင့် မနေနိုင်တော့ပေ။ သူ့အဖေက မပြောနိုင်တဲ့ ဂိုဏ်းက နဂါးပြာခန်းမဆိုတာကို သူသိလိုက်သည်။

အရှေ့တိုက်ကြီးကို ကြီးစိုးသော ဤအကျယ်အဝန်းသည် ကျိုး မိသားစုအတွက် ဝေးလွန်းလှသည်။ အကယ်၍ နဂါးပြာခန်းမက ကျိုး မိသားစုသည် ရုကာ ၏သွေးအကြွင်းအကျန်ဖြစ်သည်ကို တွေ့ရှိပါက ကျိုး မိသားစုသည် မျိုးသုဉ်းရန် လက်လွတ်ခံမည်မဟုတ်ပေ။

"ရှောင်းထျန်း က ဒီ ချတ်ဝတ်ဝိညာဥ်ကို မင်းအတွက် ပေးချင်တာဆိုတော့ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်မှာရှိတဲ့ ရုကာ ရဲ့သွေးလိုင်းက မပျော့ညံ့ဘူးဆိုတာကို သူယုံကြည်လိုဖြစ်ရမယ်။ ရှေးဟောင်းဖရိုဖရဲနဂါးဟိန်းသံလက်သီးရဲ့ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်ဖို့အတွက် မင်းသိထားသင့်တယ်၊ ရုကာ ရဲ့ သွေးရင်းသားလေးတွေက သူတို့ရဲ့ တစ်သက်တာမှာ သူတို့ရဲ့ နဂါးချပ်ဝတ်ဝိညာဥ်ကို နိုးထဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ ရှိတယ်၊ စမ်းကြည့်ဖို့ ဆန္ဒရှိလား။"

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးရှန်းတင်း ၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် လေးနက်လာသည်။ သို့သော် သူ့မျက်လုံးများက မျှော်လင့်ခြင်းအရိပ်အယောင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ရဲ့ နဂါးဝိညာဥ် ကို တကယ် နိုးထနိုင်ပြီလား?"

ကျိုးဝမ်၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် မသေချာပေ။ နဂါးများသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ဝိညာဉ်ရေးသတ္တဝါများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အရာခပ်သိမ်းကို အုပ်စိုးသော မြင့်မြတ်သော သတ္တဝါများဖြစ်သည်။ နဂါးချပ်ဝတ်ဝိညာဥ်၏စွမ်းရည်သည် ချပ်ဝတ်ဝိညာဥ်အားလုံးတွင်အကောင်းဆုံးတစ်ခုဖြစ်သည်။