လူကိုမြင်ဖို့အသက်ရှင်မယ်၊ သေမှပဲ အလောင်းကိုကြည့်မယ်

“ဘယ်လိုလူမှာ ဒီလိုမျိုးသရဲမရဲစီးတဲ့ ခွန်အားရှိနေတာလဲ” အကြီးအကဲ သည် တဆတ်ဆတ်တုန်သည့်ခံစားချက်ဝင်လာသည်။ သူသည် အဆင့် ၁ အထွတ်အထိပ်ရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ကြီးမားသောတောင်ကို ကျိုးပဲ့ အောင်လုပ်နိုင်စွမ်းမရှိသည်ကို ယုံကြည်သည်။

“အကြီးအကဲ ဒီနေရာက... ချော်ရည်တွေနဲ့ပြည့်နေတာ၊ အဲဒီမီးတောက် သားရဲက ရူးများသွားသလား” တပ်သားတစ်ယောက်သည် တုန်ယင်သောအသံ ဖြင့် ပြောလေသည်။ ချော်ရည်အောက်တွင် မြုပ်သွားသည်ဟု တွေးမရလောက် အောင်ပင်။

“တူးလိုက် တူးလိုက်” အကြီးအကဲသည် မျက်လုံးများမှိတ်ထားသည် “ငါ အသက်ရှင်ရင်တော့ လူတွေကိုမြင်ချင်တယ်၊ သေတဲ့အခါမှ အလောင်းတွေကို တွေ့ချင်တာ”

ပြောပြီးနောက်တွင် သူသည် လူတစ်စုကို ပတ်ဝန်းကျင်အား စစ်ဆေးရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည် “အသက်ရှင်နေတဲ့လူတော့ရှိမှာပဲ၊ ဒီမှာဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲ ဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်”

ပေထင်းဟွမ်နှင့်တခြားသူများသည် အဝေးသို့ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် ဂူတစ်ဂူတွေ့လေသည်။ ဂူထဲမှသားရဲများကို နှင်ထုတ် ပြီးနောက် ပေထင်းဟွမ်သည် ဂူထဲမှကျောက်တုံးတစ်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်လိုက် သည်။ ကစားပွဲတစ်ပွဲပြီးသည်နှင့် အမြဲတမ်းအနားယူလေ့ရှိသည်။

ပေထင်းဟွမ်သည် ရှို့ဟွမ်အား စတင်သန့်စင်သည်။ သူမသည် သူမ နောက် အရင်လိုက်လာသော ရှို့ဟွမ်အား အရင်ပိတ်ထားပြီး သူမ၏ဝိညာဉ် စွမ်းအားဖြင့် ဆက်သွယ်ရန်ကြိုးစားလေသည်။ သူမ၏မူလအတွေးမှာ ၎င်းသည် ကျောက်စိမ်းပုံစံထင်ရသော်လည်း ကျောက်စိမ်းမဟုတ်သည့်၊ ကျောက်တုံးဆိုသော်လည်း ကျောက်တုံးမဟုတ်သည့် ဒြပ်စင်မဟုတ်သော ပစ္စည်းဟုတ်ထင်ခဲ့သည်။ ၎င်းနှင့်ဆက်သွယ်ပြီးနောက် ၎င်းတွင် စကြာဝဋာများ စွာပါဝင်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူထင်ထားမည်နည်း။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဂူထဲ၌ လှုပ်ရှားမှုများဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ပေထင်းဟွမ်သည် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းရှီသည် ကျန်းရှန့်အား ဂူထဲတွင်နေရန်ပြောပြီး လူများကိုဦးဆောင်ကာ ထွက်လာခဲ့သည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ”

ပေထင်းဟွမ်၏အသံကိုကြားပြီးနောက် အားလုံးသည် စိတ်အေးသွား သည့်အလားပင်။ ကျန်းရှီလည်း ပေထင်းဟွမ် နိုးလာသည်ကိုမြင်ရသည်မှာ ပျော်မိသည် “ထျဲဖုန်းရှန့်ကလူတွေက ရောက်နေပြီ၊ ဖုန်းရှီကိုဖမ်းပြီး ငါတို့ကို ထွက်လာဖို့ပြောနေတာ”

ဖုန်းရှီသည် ရေသယ်ရန်ထွက်သွားသည့် တပ်သားဖြစ်သည်။ သူ၏ခွန်အားသည်မဆိုးလှပေ။ သူသည် အရှင်အဆင့်သားရဲရထားသော်လည်း အလွယ်တကူအဖမ်းခံရသည်။ ပြဿနာတစ်ခုသာရှိနိုင်သည်။ သူ့ကိုဖမ်းသူမှာ ခွန်အားအလွန်ကြီးသူဖြစ်မည်။

ပေထင်းဟွမ်သည် ဘာမှမပြောဘဲ ကျောက်တုံးပေါ်မှထကာ သူမ လျှောက်လာသည်နှင့် အားလုံးသည် သူမအတွက်လမ်းဖယ်ပေးကြလေသည်။

နှစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ဝူလင်းဂိုဏ်းမှလူများသည် ပေထင်းဟွမ်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်ကို အမှန်အကန်လိုက်ကြသည်။ သခင်လေးဖြစ်သည့် ကျန်းရှီပင်လျှင် အနောက်တန်းရောက်နေပြီ။

ဤအရာသည် ခွန်အားဖြစ်သည်။

ဂူသည် တောင်၏တစ်ဝက်ခန့်ကျယ်သည်။ ပေထင်းဟွမ်ထွက်လာသည်။ မျက်နှာချင်းဆိုင်တောင်တွင် အသက် ၅၀ အရွယ်ခန့်ရှိသောအဘိုးကြီးသည် ကြက်ဖမ်းမည့် သိမ်းငှက်ကဲ့သို့ လူတစ်ယောက်ကို ဆွဲထားသည်။ ရုန်းကန်နေ သည့်လူကိုကြည့်ရသည်မှာ ဖုန်းရှီဖြစ်သည်။

ပေထင်းဟွမ် ချည်းကပ်လာသည်ကိုကြည့်ပြီး ဖုန်းရှီသည် ငြိမ်ကျသွား ကာ အော်လိုက်သည် “ဒုသခင်လေး ငါ့ကိုထားခဲ့လိုက်တော့”

ပေထင်းဟွမ်သည် ထိုလူအား လျစ်လျူရှုစွာဖြင့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ ၏ မျက်လုံးများသည် အဘိုးကြီးဆီသို့ရောက်သွားသည်။ အနောက်မှ ကျန်းရှီ၏ အသံထွက်လာသည် “ဒါက သံလေတောင်ရဲ့ သံအကြီးအကဲပဲ၊ နာမည်က သံလက်သီးတဲ့၊ သံလက်သီးက အရမ်းအားကောင်းတယ်၊ အဆင့် ၁ အထွတ်အထိပ်ပဲ”

အထွတ်အထိပ်၊ ဒုတိယစိတ်ဝိညာဉ်ကိုသန့်စင်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်တိုက်ခိုက်မှုသည် ဒုတိယစိတ်ဝိညာဉ်ကို သက်ရောက်မှုမရှိနိုင်ပေ။ ဒုတိယစိတ်ဝိညာဉ်သည် သာမန်တိုက်ခိုက်မှုကိုခံနိုင်ရည်ရှိသည်။ ၎င်းသည် အထွတ်အထိပ်ဘုံကျွမ်းကျင်သူ၏ ကြောက်စရာကောင်းသည့်အရာဖြစ်သည်။

ဒြပ်စင်များ၏စည်းမျဉ်းကိုနားလည်သည့် အထွတ်အထိပ်ကိုတွေ့လျှင် အထွတ်အထိပ်သည် ဒြပ်စင်စည်းမျဉ်းကိုသုံးကာ ပြိုင်ဘက်ကို ကမ္ဘာပေါ်မှ စွမ်းအား လှုံ့ဆော်ရန် အခက်အခဲဖြစ်အောင်လုပ်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် မတုန်မလှုပ်နှင့် ပြန်တိုက်ခိုက်ရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ဟားဟားဟား ဝူလင်းဂိုဏ်းက ဘယ်တုန်းက လက်ပြောင်းသွားတာလဲ၊ သခင်လေးကျန်းက ဘာလို့ ဒီကောင်လေးကိုအညံ့ခံနေတာလဲ” ကျန်းရှီသည် ပေထင်းဟွမ်၏အနောက်တွင်ရပ်ပြီး ပေထင်းဟွမ်အား သတင်းပြောပေးနေ သည်ကိုကြည့်ပြီး သံလက်သီးသည် မျက်နှာသာမပေးဘဲ ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလေသည်။