ပြီးပြည့်စုံသည့်အစွန်းဆုံးသောတတ်မြောက်မှု
Vol. 4 Ch. 40
"ရွမ်း.."
ပါးလွာသော ဓားစွမ်းအင်အတွင်းအားလှိုင်းတစ်ခုမြူခိုးထဲမှထွက်လာပြီးမြူခိုးနက်များအား အလယ်တည့်တည့်မှ ပိုင်းဖြတ်သွားခဲ့သည်။ ထူထဲနေသောမြူခိုးနက်သည် အလယ်တည့်တည့်တွင် ဒေါင်လိုက်နှစ်ခြမ်းပိုင်းဖြတ်ခံထားရသည်မှာ မယုံကြည်နိုင်စရာပင်။
ပါးလွာသောဓားစွမ်းအင် ထန်ရှောင်း၏အတွင်းအားလှိုင်းကိုလျင်မြန်စွာဖြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုမျှတင်မရပ်တန့်သေးချေ ထိုပါးလွာသောဓားစွမ်းအင်သည် ထန်ရှောင်ဆီသို့ဆက်လက်တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ထန်ရှောင်း မျက်နှာအမူအရာပြောင်းသွားပြီး ပါးလွာသောဓားစွမ်းအင်လေးအား ဘေးတိုက်စောင်းကာ ရှောင်ရှားလိုက်သည်။ ထန်ရှောင်းကပ်သီးလေးလွတ်သွား၏။ ပါးလွာသောဓားစွမ်းအင်မှာ ထန်ရှောင်းအနောက်မှ သစ်ပင်တစ်ပင်အား ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။
"ဝုန်း..ဘုန်း"
ထိုသစ်ပင်ကြီးမှာ ဒေါင်လိုက်နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီးမြေပေါ်သို့ကျသွားခဲ့သည်။ထန်ရှောင်းကြက်သီးထသွား၏ ထိုဓားစွမ်းအင်လှိုင်းလေးသာ သူ့အားထိသွားခဲ့လျှင်..... ထန်ရှောင်ခေါင်းခါရမ်းပြီးလက်ရှိအခြေအနေအားပြန်ပြီးအာရုံစိုက်လိုက်သည်။
ခုနက ထန်ရှောင်းပစ်လွတ်လိုက်သော အတွင်အားလှိုင်းသည် နှစ်ခြမ်းဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီး ထိုအတွင်းအားလှိုင်းမှာ အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်သို့ဖြာထွက်သွားပြီးသစ်ပင်အကိုင်းအခတ်များကိုပင် ယိမ်းထိုးလူးလွင့်သွားစေခဲ့သည်။
ချိုးဝူယဲ့ ကိုယ်ဖော့သိုင်းဖြင့်မြူခိုးနက်ထဲမှခုန်ထွက်လာပြီး လေပေါ်တွင် ပျံဝှဲလိုက်သည်။ထို့နောက်ချိုးဝူယဲ့လေပေါ်တွင်နောက်ကျွမ်းတစ်ချက်ထိုးလိုက်ပြီး အနောက်တွင်ရှိသော သစ်ပင်တစ်ပင်၏ ထိပ်ရှိသစ်ရွက်လေးတစ်ရွက်ပေါ်တွင် ရပ်လိုက်၏။
ထန်ရှောင်စိတ်ထဲတွင်တုန်လှုပ်သွား၏ ထိုသို့သော ကိုယ်ဖော့ပညာနှင့်သစ်ရွက်ပေါ်၌ရပ်တည်ရန် သူလိုပြိုင်စံရှားတစ်ယောက်ပင်မစွမ်းသာချေ။ပွဲကြည့်နေသောသူအားလုံးမှာ မျက်လုံးပြူးသွားကြသည်။
.................
စစ်ထူယန်သည် အလူးအလဲတိုက်ခိုက်နေရပြီး ထိပ်တန်းသိုင်းသမားများဖြစ်သောရန်သူခြောက်ယောက်၏တိုက်ခိုက်မှုများကိုခုခံနေရသည်။ သူ၏အတွင်းအားမှာတစ်ဝက်ပင်မကျန်ရှိသည့်အတွက် ထိပ်တန်းသိုင်းသမား ခြောက်ယောက်အားယှဉ်တိုက်ရန်ခတ်ခဲလှ၏။
သို့သော်ထိုစဉ် စစ်ထူယန်အလွန်ထက်ရှလှသောဓားစွမ်းအင်တစ်ခုအားခံစားမိလိုက်၏။စစ်ထူယန် ချိုးဝူယဲ့တို့တိုက်ခိုက်နေသော နေရာသို့ခေါင်းတစ်ချက်လှည့်ကြည့်မိလိုက်သည်။ထက်ရှလှသော ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုသည် ထန်ရှောင်း၏ အတွင်းအားလှိုင်းကိုနှစ်ခြမ်းဖြတ်တောက်၍ သစ်ပင်ကြီးအားနှစ်ခြမ်းခွဲသွားသည်ကိုမြင်လိုက်ရ၏။ ထိုပါးလွာသောဓားစွမ်းအင်လှိုင်းသည်ထူးခြားလှသည်။
စစ်ထူယန် တိုက်ခိုက်မှုများအားခုခံနေရင်း တစ်ခုခုအားနည်းလည်သွားသလိုခံစားလိုက်ရ၏။ ထို့နောက်သူမျက်စိမိတ်လိုက်သည်။ သူတိုက်ခိုက်ခဲ့သော သူ၏ဓားသိုင်းပညာများအားလုံးကိုပြန်လည်သုံးသပ်မိလိုက်သည်။ အင်အားကြီးသည် ပြင်းထန်သည် လျင်မြန်သည် တုံ့ပြန်မှုအားကောင်းသည် သို့သော် တစ်ခုကျန်ခဲ့လေသည်။ ထိုအရာကား ချွန်ထက်မှု ထက်ရှမှုပင်။ ထက်ရှမှုမရှိသောကြောင့် သူ၏ဓားသိုင်းပညာမှာ ရန်သူအား အပြီးတိုင် အနိုင်မယူနိုင်ပဲ ပြင်းထန်သောဒဏ်ရာကိုသာပေးစွမ်းလေသည်။
ထက်ရှမှု ပြင်းထန်မှု လျင်မြန်မှု အင်အားကြီးမှု တုံ့ပြန်မှု။ထိုလေးချက်အား စစ်ထူယန်နားလည်သွားချိန်မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်၏။ သူ၏ရှေ့မှအရာများသည်ပြောင်းလဲသွား၏ သူ၏ရှေ့မှ ထိပ်တန်းသိုင်းသမားများ၏ ဓားကွက်နှင့် သိုင်းကွက်များမှာ ဟာကွက်များရှိနေခဲ့သည်။
စစ်ထူယန် အတွင်းအားကိုအသုံးပြု၍ သူ့အားဝိုင်းထားသော ထိပ်တန်းသိုင်းသမား ခြောက်ယောက်လုံးကိုတွန်းထုပ်လိုက်သည်။
ထို့နောက်စစ်ထူယန်သူ၏ဓားအားပတ်ပတ်လည်ဝေ့ရမ်းလိုက်ပြီး ဓားအိမ်ထဲသို့ပြန်ထည့်လိုက်သည်။ဤလုပ်ဆောင်မှုအားလုံးမှာ တစ်စက္ကန့်လောက်သာကြာပါသည်။ထို့နောက်သူငြိမ်ငြိမ်လေးရပ်ကာမျက်လုံးပိတ်လိုက်၏။သူ၏ပါးစပ်မှတီးတိုးပြောလိုက်သည်။
"ငြိမ်တက်စွာကြွေလွင့်"
ထိပ်တန်းသိုင်းသမားခြောက်ယောက်လုံး အနောက်သို့ ခုန်ပျံကာဆုတ်လိုက်သည် သူတို့အားလုံးမြေပေါ်သို့ဖြည်းညင်းစွာပြန်လည်ဆင်းသတ်လိုက်ပြီးစစ်ထူယန်အားဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော် သူတို့ဘာမှပင်လုပ်ချိန်မရလိုက်ပေသူတို့၏ရင်ဘတ် အချို့ထိပ်တန်းသိုင်းသမားများဆိုလျှင်လည်ပင်း သူတို့အားလုံး၏ လည်ပင်များရင်ပတ်များ လည်ပင်းအောက် စသည့်နေရာများတွင် သေးငယ်သောဓားရှရာလေးတစ်ခုထွက်ပေါ်လာ၏။ ထို့နောက် ထိုဓားရှရာလေးမှသွေးများစွာစီးကျလာခဲ့သည်။ ထိုသည်မှာ ရွက်ကြွေဓားသိုင်း၏ ပြီးပြည့်စုံသည့်အစွန်းဆုံးသောတတ်မြောက်မှုပင်ဖြစ်လေသည်။ထိပ်တန်းသိုင်းသမားများအားလုံးမျက်လုံးပြူးကျယ်သွားပြီး စစ်ထူယန်အားလက်ညိုးထိုးကာ...
"ခင်ဗျား....ခင်ဗျား....."
"ဘုတ်...ဘုတ်"
လည်ပင်းတွင်စင်းကြောင်းလေးဖြင့်အဖြတ်ခံလိုက်ရသော ထိပ်တန်းသိုင်းသမားနှစ်ဦး လှဲကျသေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ကျန်သူများလည်း ဒဏ်ရာမှနာကျင်မှုဝေသနာကိုမခံစားရပဲ အိပ်ချင်လာသလိုလို မျက်လုံးလေးလာ၏။ လူဝကြီး ကျိုးကွီးမှာ အတွင်းအားထည့်ကာခြင်္သေ့ဟိန်းသံအား အသုံးပြုလိုက်၏။
"မျက်လုံးမမှိတ်စေနဲ့ ပြေးနိုင်သလောက်အခုပြေးကြတော့"
ထို့နောက်လးဝကြီးမှာကိုယ်ဖော့ပညာဖြင့်သူအရင်ခုန်ထွက်ကာ ထွက်ပြေးသွား၏။ နောက်များကျန်သည့်သူများကလည်းအံကြိတ်ကာ ကိုယ်ဖော့ပညာကိုယ်စီဖြင့်ထွက်ပြေးလိုက်ကြသည်။ စစ်ထူယန်မလိုက်တော့ချေ။ စစ်ထူယန်သက်ပျင်းချပြီး ချိုးဝူယဲ့ ရပ်နေသော အိမ်အဆောက်အဦး၏ အပေါ်သို့ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်၏။ထို့နောက်သူ၏အာရုံသည်ဝိုးတိုးဝါးတားဖြစ်ပြီး မြေပေါ်သို့လှဲကျမလိုဖြစ်သွား၏။
ရွက်ကြွေသင်တန်းကြောင်း၏ အဆင့်မြင့်သိုင်းဆရာများနှင့်တပည့်များမှာ မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့်ဆွံ့အစွာကြည့်နေတုန်းပင်။ ယခုမှအတွင်းအားချိန်ညိပြီးသော ကျုံးရီသာလျှင် အလျင်အမြန်ပြေးလာပြီး စစ်ထူယန်အားကူတွဲပေးလိုက်၏။ ထို့နောက် အတွင်းအားကုန်ခမ်ကာအားလျော့နေသော စစ်ထူယန်ကိုစိတ်မကောင်စွာကြည့်၍ပြောလိုက်သည်။
"တာဝန်ကျေပါတယ် ကျောင်းအုပ်တာဝန်ကျေပါတယ်ကျန်တာ ကျုပ်တာဝန်သာထား ကျောင်းအုပ်အေးအေးဆေးဆေးအနားယူပါ"
စစ်ထူယန်တစ်ချက်ပြုံးကာခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏အမြင်အာရုံများမဲမှောင်သွားတော့သည်။ ထိုစဉ်လူအုပ်ထဲမှမိန်းမကြီးတစ်ယောက်ပြေးဝင်လာခဲ့သည် ထိုမိန်းမကြီးမှာစစ်ထူယန်၏မိန်းမဖြစ်လေသည် ထို့နောက်သူမစစ်ထူယန်ကိုပွေ့ဖက်ထားလိုက်၏။ မျက်နှာတွင်လည်းမျက်ရည်များပိုးပိုးပေါက်ပေါက်ကျလာ၏။
သူမ၏ယောက်ျားဒုက္ခရောက်၍သေဆုံးရတော့မည်ဟု ထင်မိကာရှိသေးသည် ဆန်းကြယ်သော ဝတ်ရုံနက်ဖြသင့်လူရောက်လာပြီး သူမယေက်ျား၏ ဒုက္ခတစ်ခုဖြစ်သော ထန်ရှောင်းအားခွဲဝေယူသွား၏။
ထို့ကြောင့်မျာစွာသက်သာသွားသည်ဟုထင်ရသော်လည်းထိပ်တန်းသိုင်းသမားခြောက်ယောက်မှာ စစ်ထူယန်အားဝိုင်း၍တိုက်ခိုက်ကြသည်။ စစ်ထူယန်နောက်ဆုံး မခုခံနိုင်တော့ဟုယူဆရသောအချိန်တွင်စစ်ထူယန်မှာရုတ်တရက် သိုင်းကွက်ပြောင်းသွားပြီး အနိုင်အရှုံးကိုပြောင်းပြန်လှန်လိုက်လေသည်။ သူမယောက်ျားစစ်ထူယန်မှာမည်မျှပင်ထူးချွန်သည့်သူနည်း။
ထို့အပြင်စစ်ထူယန်မှာအဆင့်လွန်သိုင်းသမားတစ်ယောက်ဖြစ်လာသောကြောင့် ဤတာ့ယွမ်နိုင်ငံတော်ကြီးတွင်သူ၏မိသားစုမှာ ဂုဏ်ရှိစွာနေထိုင်နိုင်တော့ပေမည်။
............
ပြီး...