တစ်ချက်ထိုး စွမ်းအား

"ဟမ့်၊ မင်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပိုတွက်လွန်းတယ်။"

ဝမ်ကျန့်က အေးစက်စွာ အော်လိုက်သည်။ သူ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်နှင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အလွန်စူးရှသော ရောင်ဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူ၏ လက်ငါးချောင်းကို လက်သီးဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ ရှေ့သို့ ထိုးလိုက်သည်။ ကြီးမားသော လက်သီးချက်သည် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများနှင့်အတူ ကျိုးဝမ်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာသည်။

လူအုပ်ကို ထိတ်လန့်စေသည့်အရာမှာ ဝမ်ကျန့်၏ သာမန်လက်သီးချက်သည် ဆူညံသံကို ဖျတ်ခနဲကြားလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ယွမ်စွမ်းအင်သည် လေထဲတွင်ပင် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

ဝမ်ကျန့်ရဲ့ ထိုးချက်က အရမ်းကြောက်စရာကောင်းမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။ ကြည့်ရှုသူများပင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ကျိုးဝမ်၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားသည်။ သူ ရပ်တန့်သွားမည့် အရိပ်အယောင်မျှ မပြသော်လည်း သူ၏ လျှို့ဝှက်နည်းပညာဖြစ်သည့် ကြမ်းတမ်းသောသွေးသားရဲခန္ဓာကိုယ် ကို တိတ်တဆိတ် အသက်သွင်းခဲ့သည်။ သူ့လက်မောင်းမှာ သွေးနီရဲရဲလေး ပေါ်လာသည်။

ဘန်းးး

လက်သီးနှစ်ဖက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မိသွားသောအခါတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မုန်တိုင်းကြီးသည် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ဟာရီကိန်းတစ်ခု ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဒီဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းကြောင့် အနီးနားပတ်ဝန်းကျင်က မသန်မာသောလူတချို့ဟာ နောက်သို့ လွှင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

နှစ်ယောက်သား တိုက်မိသွားသောအခါ ဝမ်ကျန့်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများသည် ရုတ်တရက် အေးခဲသွားသည်။ နောက်တော့ သူ့မျက်နှာက စိမ်းပြီး ဖြူလာပြီး နောက်ဆုံးတော့ သူ့မျက်နှာက နီရဲသွားသည်။

တိုးတိုးတိတ်တိတ် ညည်းတွားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်း၏ ထိတ်လန့်သော အကြည့်များအောက်တွင် ဝမ်ကျန့် သည် အမှန်တကယ်ပင် ခြေလှမ်းတစ်ဒါဇင်ကျော် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ချိုင့်ခွက်ကို ဆွဲချပြီးမှသာ ရပ်တန့်သွားသည်။ အဝေးက တောင်ကြီးတစ်ခုလို တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေတဲ့ ကျိုးဝမ် ကို ကြည့်ရင်း သူ့အကြည့်တွေက အလွန်အုံ့မှိုင်းသွားသည် ။

ကျိုးဝမ် ဟာ တရားထိုင်နေတဲ့ ဘုန်းကြီးတစ်ပါးလို တူညီတဲ့ နေရာမှာ ရပ်နေတာကို လူအုပ်က မြင်လိုက်တဲ့အခါ ဝမ်ကျန့် ကို ဆယ်လှမ်းကျော် နောက်ပြန်ဆုတ်နေစဥ်တွင် ဒီလဲလှယ်မှုမှာ ကျိုးဝမ် ဟာ အကြွင်းမဲ့ အသာစီးရနေတာကို ဘယ်သူကမှ မမြင်ဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုအချိန်တွင် ကွင်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဒါပေမယ့် ဒီတိတ်ဆိတ်မှုဟာ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်မှာတော့ လူအုပ်ကြီးက ရုတ်တရတ် လက်ခုပ်သြဘာပေးခဲ့ကြသည်။

"ကျိုးဝမ်! ဒီနေ့ မင်းကို သတ်မယ်။"

သူ့ဘေးနားက ရွှင်မြူးနေတာကိုကြားတော့ ဝမ်ကျန့် ရဲ့မျက်နှာက ပူလောင်သွားသည်။ ကျယ်လောင်စွာအော်ပြီး ညာလက်ဖြင့် နဖူးကို ညွှန်ပြသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ သူ့ရဲ့ ချပ်ဝတ်ဝိညာဥ်ကို ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

ဝမ်ကျန့်၏ချပ်ဝတ်ဝိညာဥ်သည် ကျားပုံစံဖြစ်သည်။ ၎င်း၏တစ်ကိုယ်လုံးကို မှင်အနက်ရောင်အမွေးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ကျားနက်ကြီး ပေါ်လာသည်နှင့် ကောင်းကင်ဆီသို့ ဟိန်းလိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ ရက်စက်တဲ့ ကျားမျက်လုံးတွေက ကျိုးဝမ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"တောထဲမှ ကျားဟိန်းသံ"

ဝမ်ကျန့်က ကျိုးဝမ် ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိုက်ကြည့်လိကြၽသည်။ သူ၏ ညာလက်ကို လှိုင်းလုံးဖြင့် ထုလိုက်ရာ ကျားနက်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် နှစ်မီတာခန့်အထိ ကျယ်ပြန့်လာသည်။ အနက်ရောင်စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးများသည် ကျားနက်၏ကိုယ်ထည်မျက်နှာပြင်မှ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ကျားမျက်လုံးတစ်စုံက ကျိုးဝမ် ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် ကျိုးဝမ် ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည် ။

"ဒါကိုအဆုံးသတ်ဖို့အချိန်တန်ပြီ!"

ကျိုးဝမ် ၏ အမူအရာသည် အလွန်တည်ငြိမ်နေပြီး သူ့ဘက်သို့ ပြေးလာသော ကျားနက်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တက်ရောက်လာသူအားလုံး၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် ကျိုးဝမ် သည် ရိုးရှင်းသော လက်သီးတစ်ချက်မျှသာ ပစ်လွှတ်လိုက်သေးသည်။ ထို့အပြင် သူ၏လက်သီးအတွင်းတွင် မူလစွမ်းအင်၏ အနည်းငယ်အတက်အကျမရှိခဲ့ပါ။

ကျိုးဝမ် ၏ လက်သီးတွင် ဒြပ်စင်စွမ်းအင် အနည်းငယ်မျှ ပြောင်းလဲမှု မရှိသည်ကို လူတိုင်း သဘာဝအတိုင်း ခံစားနိုင်သည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ဝမ်ကျန့် က သူ့ရဲ့ ဝိညာဥ်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုပြီးချိန်မှာ ဒီလူငယ်က ဘာကြောင့် ဒီလောက်မောက်မာနေသေးလဲဆိုတာ သူတို့ နားမလည်ခဲ့ကြပါဘူး။

"ဒီကောင်က ဘာလို့ ဒီလောက် မာနကြီးရတာလဲ၊ သူက ဝမ်ကျန့် ရဲ့ ဝိညာဥ်စကေးကို တွန်းလှန်ဖို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တကယ်သုံးချင်နေတာလား။"

နှင်းဆီနက်သည် ကျိုးဝမ် ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ခံစားရသည်။ သူမ မကူညီနိုင်ဘဲ နှိုးဆော်သံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများသည် သူ့ရှေ့မှ လူငယ်၏ နောက်ကျောကို လှမ်းကြည့်ရင်း စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပါ၀င်နေသည်။

ဝမ်ကျန့်၏ ရက်စက်သော မျက်လုံးများက ဝမ်းသာမှု အရိပ်အယောင်ကို ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။"မာနကြီးလိုက်တဲ့အကောင်။ သူက ငါ့ရဲ့ ဝိညာဥ်စကေး ကို တွန်းလှန်ဖို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တကယ်အသုံးချချင်နေတာပဲ။ နောက်တော့ သူဘယ်လိုသေသွားမှန်းတောင် မသိမှာမဟုတ်ဘူး!"

ဝမ်ကျန့်သည် သူ၏ တောထဲမှကျားဟိန်းသံရဲ့စွမ်းအားကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ သိသည်။ ၎င်း၏စွမ်းအားသည် အလယ်လတ်အဆင့် ဝိညာဥ်အသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်ကို အနိုင်ယူရန် လုံလောက်သည်။ ဝမ်ကျန့်သည် ကျိုးဝမ် ၏လက်တွင် ရှုံးလိုက်ရသည့်အတွက် အနည်းငယ်တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း ကျိုးဝမ် သည် ဝိညာဥ်အသွင်ပြောင်ူခြင်းနယ်ပယ် ၏အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာရှိသေးသည်။ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုသည် ကျိုးဝမ် ကိုချက်ချင်းသတ်ပစ်ရန် လုံလောက်သည်ဟု သူယုံကြည်ခဲ့သည်။

ဝမ်ကျန့် သည် ကျိုးဝမ်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် အမှုန်အမွှားများအဖြစ်သို့ ခွဲထုတ်ခံရခြင်းအကြောင်းကို စိတ်ကူးယဉ်နေစဉ်တွင် မမေ့နိုင်သော မြင်ကွင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျိုးဝမ် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များသည် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးကောက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ့ခြေထောက်များ ခုန်ထွက်သွားပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံး အမြောက်ကျည်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော ကျားကြီးဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ကျိုးဝမ် သည် ကျားနက်နှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ဒြပ်စင်စွမ်းအင်ကို အသုံးမချဘဲ ကျားခေါင်းကြီးကို တိုက်ထုတ်ရန် စတင်လုပ်ဆောင်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားပေ။

ကျိုးဝမ် ပျံသန်းနေစဉ် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် မှင်တက်သွားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးဝမ် ၏ ဦးနှောက်သည် ရေများပြည့်လျှံနေလေသလားဟု လူတိုင်း၏ အတွေးများက ထင်နေကြသည်။ သူသည် ဝိညာဥ်စကေး ကိုခုခံရန် သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အချည်းနှီးကြိုးစားခဲ့ရုံသာမက ရှောင်မလွှဲဘဲ တိုက်ခိုက်ရန် အစပြုခဲ့သည်။ ဒီလို ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ အပြုအမူမျိုးက လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။

လူတိုင်းရဲ့ အံ့အားသင့်မှုတွေနဲ့ မတူဘဲ လေထဲမှာရှိတဲ့ ကျိုးဝမ် ဟာ အလွန်တည်ငြိမ်နေသည်။ သူတို့ မြင်လိုက်ရတာက ကျိုးဝမ် ရဲ့ ကြွက်သားတွေ ရုတ်တရက် တင်းမာလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျိုးဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးရောင်လိုင်းများ ပြန့်ကျဲလာသည်။ ကျိုးဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးနံ့များ ထွက်လာသည် ။

"ဒေါသပေါက်ကွဲခြင်း ၏ပထမဆုံးကောင်းကင်!"

ခပ်နိမ့်နိမ့်ဟောက်သံနှင့်အတူ ကျိုးဝမ် သည် ကျားကြီး၏ခေါင်းပေါ် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ သိပ်မထူတဲ့ သူ့လက်က ကျားခေါင်းပေါ်ကို ဖိထားသည်။ သူ့လက်ထဲက သွေးကြိုးက ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့လက်မောင်းကို ချက်ချင်း ပြည့်သွားသည်။

ဘန်းးး

ကျိုးဝမ် ထက် များစွာမြင့်သော ကျားကြီးသည် ကျိုးဝမ်၏ တွန်းအားပေးမှုကြောင့် ဒူးထောက်ကျသွားကာ ထို့နောက် ကျိုးဝမ် သည် ကျားခေါင်းကို လက်သီးချက်ဖြင့် အပြင်းအထန် ထိုးလိုက်သည်။ သူ့လက်မောင်းပေါ်ရှိ သွေးရောင်လိုင်းများ ပေါက်ကွဲသွားပြန်သည်။ ပြင်းထန်သော အင်အားသည် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ ချက်ချင်း ကျရောက်ပြီး ကြီးမားသော ကျားခေါင်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချိုးလိုက်သည် ။

ညည်းတွားငိုကြွေးသံကို ကြားရုံမျှသာကြားရသည်။ ကျိုးဝမ် ၏ လက်သီးချက်ဖြင့် လူနှင့်တူတဲ့ ကြီးမားသော ကျားခေါင်းကြီးကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျားကြီးသည် လူတိုင်း၏မျက်စိရှေ့တွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ မှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကျိုးဝမ် ၏ လက်သီးချက်ဖြင့် ကွဲသွားသော ကျားကြီးကို ကြည့်လိုက်ရာ အားလုံး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကြသည်။

တစ်ချက်ပဲ။ လက်သီးတစ်ချက်ထိုးရုံဖြင့် ဝမ်ကျန့် ၏ ဝိညာဥ်စကေး၊ တောထဲမှ ကျားဟိန်းသံသည် အမှုန်အမွှားဖြစ်သွားသည်။ ထို့အပြင် ဤလက်သီးတွင် ဒြပ်စင်စွမ်းအင် အနည်းငယ်မျှ မပါဝင်ပါ။ ထို့အပြင် ကျိုးဝမ် သည် သူ၏ ချပ်ဝတ်ဝိညာဥ် ကိုပင် အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ ဒါဟာ ရိုးရှင်းတဲ့ ထိုးချက်တစ်ခုပါပဲ။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းရည် ပျက်ပြားသွားသဖြင့် ဝမ်ကျန့် သည် ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်မှ သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ မရပ်ခင် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ခြေလှမ်းတစ်ဒါဇင်လောက် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ကျိုးဝမ်ကိုကြည့်ရင်း သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် အမုန်းတရားများ ပေါ်လာပြီး "ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ? မင်းခန္ဓာကိုယ်က ဘယ်လောက်တောင် သန်မာနိုင်မှာလဲ၊ ငါမယုံဘူး!"

"မင်းမယုံနိုင်တဲ့အရာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ အခု ကျိုးမိသားစု ရဲ့ စျေးကွက်ထဲက ထွက်သွားလိုက်ပါ။ မဟုတ်ရင် မင်းဒီမှာ ထာဝရရှိနေဖို့ သေချာအောင် လုပ်ပေးမယ်။"

ကျိုးဝမ် ရှေ့တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပြင်းထန်တဲ့ ရောင်ဝါတွေနဲ့ ပြည့်နေပြီး သူ့မျက်လုံးထဲမှာ သတ်ပစ်လိုတဲ့ အရိပ်အမြွက်တွေ ရှိနေသည်။

ဝမ်ကျန့် သည် ကျိုးဝမ်၏ မျက်လုံးနက်နက်များတွင် နက်နဲသော သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမြင်လာခဲ့သည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး စိတ်အလိုအလျောက် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ကျိုးဝမ် ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း သူ့အကြည့်က အနည်းငယ် အဆိပ်ပြင်းသည်။ ရိုင်းစိုင်းသော စကားအချို့ကို ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် သူ့ခြေထောက်များကြားတွင် အမြီးကုပ်၍ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

"ကျိုးဝမ်! ဒါကို သတိရပါ၊ ငါ့အစ်ကိုကြီးက ဒီနေ့ ငါ့အတွက် လက်စားချေလိမ့်မယ်။ နောက်နှစ်ဝက်လောက်ကြာတော့ ငါတို့ ဝမ်မိသားစုက မင်းရဲ့ ကျိုးမိသားစုရဲ့ စျေးကွက်အားလုံးကို အနိုင်ယူလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် မင်းရဲ့ ကျိုးမိသားစု ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့တော်မှာ ဘယ်လိုရှင်သန်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်။ "

အမြီးကုပ်၍ပြေးသွားသော ဝမ်ကျန့် ၏ ကျောကို ကြည့်လိုက်ရင်း ကျိုးဝမ်၏ မျက်လုံးများသည် လူသတ်ချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ အခုပဲ သူ့အစွမ်းနဲ့သူ ဝမ်ကျန့်ကို သတ်နိုင်သည်။ သို့သော် သူသာ ထိုသို့လုပ်လိုက်လျှင် ဝမ်မိသားစု သည် ဟန်ဆောင်မှုအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ပြီး ကျိုး မိသားစုနှင့် စစ်ပွဲစဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။

ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့တော် မှာရှိတဲ့ မိသားစုကြီးသုံးစုထဲမှာ ဝမ်မိသားစုက အင်အားအကြီးဆုံးပါ။ ကျိုး မိသားစုသည် အညံ့ဆုံးဖြစ်သည်။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ကျိုး မိသားစုနဲ့ ဝမ်မိသားစု ဟာ အလွန်ဆိုးရွားတဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိခဲ့ပါတယ်။ အကယ်၍ မိသားစုနှစ်စု စစ်ပွဲတစ်ခု စတင်ခဲ့လျှင် ကျိုး မိသားစုသည် ဆိုးရွားစွာ ဒုက္ခရောက်မည်မှာ သေချာသည်။

ဝမ်ကျန်​ြ သည် သူ၏ခြေထောက်များကြားမှ အမြီးကိုကုပ်၍ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများက လက်ခုပ်တီးသံများ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း၏မျက်လုံးများသည် လေးစားမှုအရိပ်အယောင်ကို ဆောင်ထားရုံမှတစ်ပါး မကူညီနိုင်ပေ။ သန်မာသူတွေ ဘယ်သွားသွား လေးစားခံရသည်။ ကျိုးဝမ် ပြသခဲ့သော ခွန်အားသည် လူတိုင်း၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

မူလက ကျိုးဝမ်ကို စိတ်ပူခဲ့သော နှင်းဆီနက် သည် ယခုအခါ အလွန်ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာ ရှိသည်။ကျိုးဝမ် ၏ အင်အားသည် အမှန်တကယ်ပင် ဤမျှ အားကောင်းသည်ဟု သူမ မထင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် ဝိညာဥ်အသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် ၏ အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ထင်ရှားသော်လည်း ဝိညာဥ်အသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် ၏ အလယ်အလတ်အဆင့်တွင်ရှိသော ဝမ်ကျန့် ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများသည် ကျိုးဝမ် ကို ဂရုတစိုက် စိုက်ကြည့်လာသည်။ နှင်းဆီနက်သည် သူမရှေ့တွင်ရှိသော ကောင်လေးသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ပိုမိုသေချာလာခဲ့သည်။ ပြီးတော့ ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတွေက သူမကို မမြင်နိုင်လောက်အောင် ဆွဲဆောင်နေတာကြောင့် သူမဟာ ဒီလူငယ်လေးနဲ့ အမြဲနီးကပ်နေပြီး သူ့ရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးကို ဖော်ထုတ်ချင်နေခဲ့သည်။

"မစ္စနှင်းဆီနက်၊ ငါ့မျက်နှာမှာ ညစ်ပတ်နေလို့လား၊ ဘာလို့ ငါ့ကို စိုက်ကြည့်နေတာလဲ။"

"မင်းကောင်ဆိုးလေး မင်း ဝမ်ကျန့် ကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့ အရည်အချင်း တစ်ခုခု ရှိတယ်လို့ ယူဆလို့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့အစ်ကိုကြီး ဝမ်မုန့်ကို သတိထားရမယ်။ ဝမ့်မုန့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက နိဗ္ဗာနနယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီလို့ ငါကြားတယ်။ တွေ့ခဲ့ရင် သတိထားရမယ်!" နှင်းဆီနက်သည် ကျိုးဝမ်ကို တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ညင်သာသော လေသံဖြင့် ပြောသည်။

"နိဗ္ဗာနနယ်ပယ်? အင်း၊ ငါ သိပြီ။ အခု မင်းကို ပုံရိပ်ယောင်နီးနီးဆေးလုံးကို အရင်သန့်စင်ရအောင် ငါကူညီပေးမယ်။ မင်းလည်း နည်းနည်းတော့ စိတ်မရှည်ဘူးထင်တယ်" ကျိုးဝမ်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

နှင်းဆီနက် သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါတွင် သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများမှ အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူမသည် သူတို့၏ ရဲဘော်သုံးကျိပ်၏ ရထားလုံးဆီသို့ အမြန်ခေါ်သွားခဲ့သည်။

"ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ အကုန်လုံးက လှည်းထဲမှာ ရှိတယ်။ ရထားလုံးရဲ့ နေရာကလည်း အရမ်းကျယ်တယ်။ အေးအေးဆေးဆေး သန့်စင်လို့ရတယ်။ မင်းကို အပြင်မှာ ငါစောင့်နေမယ်။ မင်းကို ဘယ်သူမှ မနှောင့်ယှက်စေရဘူး။"

နှင်းဆီနက်သည် ရထားလုံး၏ ကန့်လန့်ကာကို အသာတကြည် ဆွဲတင်လိုက်သည်။ ကျိုးဝမ်သည် ရထားပေါ်ရှိ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ အားလုံးကို ချက်ချင်းတွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် ၎င်းတို့အားလုံးသည် ပုံရိပ်ယောင်နီးနီးဆေးလုံး ကို သန့်စင်ရန် လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များဖြစ်ကြောင်း သူတွေ့မြင်နိုင်သည် ။

"အင်း! မင်း ငါ့ကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မနှောင့်ယှက်စေနဲ့။ မဟုတ်ရင် အချိန်မတန်သေးရင် ငါ့ကြိုးစားမှုတွေအားလုံး အချည်းနှီးဖြစ်သွားနိုင်တယ်!"

ကျိူးဝမ်သည် သူ့မျက်နှာတွင် ရှားရှားပါးပါး လေးနက်သော အမူအရာ ရှိသည် ။ ထို့နောက် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ရထားလုံးပေါ်သို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

နှင်းဆီနက်သည် ကျိုးဝမ် ၏မျက်လုံးများတွင် လေးနက်မှုကိုလည်း ခံစားနိုင်သည်။ သူမက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ရထားလုံးပတ်ပတ်လည်ကို အာရုံစူးစိုက်စိုက်ထုတ်လိုက်သည်။ ပြဿနာအနည်းငယ်သာရှိလျှင် ရွှေ့ရန် တွန့်ဆုတ်နေမည်မဟုတ်ပေ။

ဤကဲ့သို့ပင် သူမသည် ရထားလုံးပေါ်တွင် နှစ်နာရီခန့် စောင့်ကြပ်နေချိန်တွင် နှင်းဆီနက်၏ အမူအရာမှာ တင်းမာနေလေသည်။ မူလက အလွန်တိတ်ဆိတ်နေသည့် ရထား၏ ကန့်လန့်ကာကို တစ်စုံတစ်ယောက်မှ ရုတ်တရက် ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျိုးဝမ် ၏ နူးညံ့ချောမောသော မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

"ပုံရိပ်ယောင်နီးနီးဆေးလုံးကို သန့်စင်ပြီးပြီလား?" နှင်းဆီနက်သည် ကျိုးဝမ် ရှေ့သို့ ကမန်းကတန်းရောက်လာပြီး ကြောက်ရွံ့သော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးဝမ် ၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော နှင်းဆီနက်ကို ကြည့်ရင်း ကျိုးဝမ် က အနည်းငယ် ပြုံးကာ ကြွေပုလင်းကို နှင်းဆီနက် ထံသို့ ပေးလိုက်သည်။ "ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ငါမင်းကိုစိတ်မပျက်စေခဲ့ပါဘူး၊ ဒီကြွေပုလင်းထဲမှာ ပုံရိပ်ယောင်နီးနီးဆေးလုံး စုစုပေါင်းသုံးလုံးရှိတယ်။ မင်းကိုအောင်မြင်စွာဖြတ်ကျော်နိုင်ဖို့ လုံလောက်သင့်တယ်!"

ကြွေပုလင်းကို လက်ခံရရှိပြီးနောက်တွင် နှင်းဆီနက် ၏ ချစ်စရာကောင်းသော မျက်နှာသည် ဝမ်းသာပီတိဖြစ်ဟန်ဖြင့် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ကျိုးဝမ် ကို သူမ ရင်ခွင်ထဲ ပွေ့ဖက်ပြီး "မောင်လေး ကျိုးဝမ်၊ ငါ တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါသာ ဒီအချိန်ကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ရင် မင်းကို ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်!"