ကတိဖျတ်ခြင်းနှင့် အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေ

"ရှုံးသွားတာလား၊ သခင်လေးလျှိူယွမ် က တကယ်ရှုံးမယ်လို့ မထင်ခဲ့မိဘူး။" လျှိူဖုန်း က မြေပြင်ပေါ်ထိုင်ပြီး ကြောင်တက်တက်နဲ့ သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

လျှိူဖုန်း အနားမှာရပ်နေတဲ့ လျှော်တေဝတ်လူကြီးက သူ့မျက်နှာကို တုန်လှုပ်သွားသည်။ မကြာသေးမီကပင် လျှိူယွမ် နိုင်မည်ဟု စိတ်ချယုံကြည်စွာ ခန့်မှန်းခဲ့သော်လည်း ကျိုဝမ် ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော စွမ်းဆောင်မှုက သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ပုတ်ခတ်စေခဲ့သည်။

သူ့မျက်လုံးများသည် အန္တရာယ်ရှိသော အဝိုင်းထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ကျဉ်းမြောင်းလာသည်။ လျှော်တေဝတ် လူကြီး၏ မျက်လုံးများအနက်မှ အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဟန်ရွှယ် နှင့် ဟန်ယွီ သည် အလွန်မသန်မာသော်လည်း စစ်မြေပြင်တွင် အလွန်မြင့်မားသောရုပ်သွင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ မိန်းကလေးနှစ်ယောက် မျက်လုံးကို ပွတ်သပ်ကြည့်ရင်း လျှိူယွမ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် အသွင်အပြင်ကို တွေ့လိုက်ရမှ မိန်းကလေးနှစ်ယောက် ဝမ်းသာမျက်ရည်ကျသွားသည်။ ကျိုးဝမ် က တကယ်ပဲ အနိုင်ရခဲ့တာကို သူတို့သိသည်။

"သူဟာ မဖြစ်နိုင်တာကို ဖြစ်နိုင်ချေအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်တဲ့ အံ့သြစရာကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ။ သူစိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့အခြေအနေမျိုးရောက်တိုင်း ဒီကောင်လေးက တခြားသူတွေကို အမြဲအံ့သြသွားစေနိုင်တယ်။"

ဟန်ရွှယ် ပုံရိပ်ကိုကြည့်ရင်း သူမ ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ သူမ နှုတ်မှ ထိုစကားများကို နှုတ်မှ မပြောဘဲ မနေနိုင်ပေ။

စစ်မြေပြင်မှာ သူ့လည်ပင်းတွေ တစ်ဆို့နေတာကြောင့် လျှိူယွမ် ရဲ့ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲနေခဲ့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် လျှိူယွမ်၏ မျက်လုံးများသည် ကျိုးဝမ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း နီရဲနေသည်။ သူက ရုန်းကန်ပြီး ထအော်ကာ"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ မင်းလို ဝိညာဥ်အသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် စစ်သည်တော်က ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ်အနိုင်ယူနိုင်မှာလဲ၊ ဒါကို ငါလက်မခံနိုင်ဘူး။"

ကျိုးဝမ် သည် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လျှိူယွမ် ကို ဂရုမစိုက်နိုင်ပေ။ လျှိူယွမ် ကို ကြိမ်ဖန်များစွာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပါးရိုက်ပြီးနောက် သူက "စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် တကယ့်လက်တွေ့မှာ မင်း ငါ့ကိုရှုံးသွားပြီ။ အခု မင်းရဲ့ကတိကို ဖြည့်ဆည်းပြီး ငါတို့ကို ထွက်သွားခွင့်ပေး။ မင်းဆက်ပြီး နှောင့်ယှက်နေမယ်ဆိုရင် ငါ့လက်ကို သွေးစွန်းဖို့ စိတ်မရှိဘူး။"

ဒါကိုကြားတော့ လျှိူယွမ်ရဲ့နှလုံးသားက ချက်ချင်း အေးစက်သွားသည်။အထူးသဖြင့် သူ့ရှေ့က အန္တရာယ်ရှိပုံမရတဲ့ လူငယ်လေး၏မျက်လုံးထဲတွင် လူသတ်လိုသောစိတ်ကို မြင်လိုက်တဲ့အခါတွင် ဖြစ်သည်။ သူကတိမတည်ရင် သူ့ရှေ့က ထိုလူငယ်လေးသည် ကြင်နာတရားကင်းမဲ့စွာဖြင့် သူကို သတ်ကောင်း သတ်ပစ်နိုင်သည်။

"ဟမ့်! ဒီသခင်လေးရဲ့ စကားတွေက ကြီးမားလွန်းတယ်။ ထုံးစံအတိုင်း ငါကတိကို ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်။ အန်ကယ် ချောင်း၊ ညီအစ်မတွေကို တားစရာ မလိုဘူး။ သူတို့ဘာသာ သူတို့ ထွက်သွားပါစေ။"

လျှိူယွမ်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ချက်ချင်း သူသည် ကျိုးဝမ်၏နောက်က လျှော်တေဝတ် အကြီးအကဲကို ​ကြည့်ပြီးနောက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လျှိူယွမ်ရဲဘအကြည့်နောက်လိုက်ကာ ကျိုးဝမ်သည်လည်း အနောက်ကို စောင်းကြည့်လိုက်သည်။ဤနေရာတွင် ရှိသော အသန်မာဆုံးလူသည် လျှိူယွမ် ဦးဆောင်သော လျှော်တေဝတ် အဘိုးကြီးမှန်း သိနေခဲ့သည်။ လူအိုကြီး၏ ခွန်အားသည် ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည့် လျူယွမ်ထက် ပိုမိုအားကောင်းသည့် ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်​ပယ်၏ ပထမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

လီနင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော လူအိုကြီးသည် လျှိူယွမ်အား လေးစားစွာ ခေါင်းမညိတ်မီ ကျိုးဝမ် ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဟန်ရွှယ် နှင့် ဟန်ယွီ ကို အေးအေးဆေးဆေးကြည့်ကာ "ဒါက သခင်လေူရဲ့ အမိန့်ကြောင့် မင်းထွက်သွားလို့ရပြီ" လို့ပြောလိုက်သည်။

ဟန်ရွှယ် သည် သူမ၏ အနီရောင် နှုတ်ခမ်းများကို ကိုက်လိုက်ပြီး ကျိုးဝမ် ကို မဝံ့မရဲ ကြည့်နေလေသည်။ "ကျိုးဝမ်၊ ငါတို့ထွက်သွားရင် မင်း ဘာဖြစ်သွားမလဲ။ မင်းကို တိုက်ခိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

ကျိုးဝမ် က ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်းတို့တွေ အရင်သွားနှင့်! ငါ့မှာ လွတ်မြောက်ဖို့ နည်းလမ်းရှိတယ်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရရင် မင်းနေနေရင်တောင် မင်းဘာမှ အထောက်အကူမဖြစ်ဘူး။"

ကျိုးဝမ် ၏စကားကိုကြားတော့ ဟန်ရွှယ် သည် သူမနှင့် ဟန်ယွီ သာ ဆက်နေမည်ဆိုပါက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်မည်ကို နားလည်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရိုးပျော့မှုန့်၏ အာနိသင်သည် အနည်းငယ် မှိန်ဖျော့သွားသော်လည်း သူမ၏ ခွန်အားသည် အထွတ်အထိပ်နှင့် ဝေးကွာနေသေးသည်။ အများစုမှာ သူမသည် နိဗ္ဗာနဘုံ၏ သူရဲကောင်းနှင့် ညီမျှသည်။ ထိုကဲ့သို့ ခွန်အားဖြင့် သူမသည် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဟန်ရွှယ် သည် သူမရှေ့တွင် ကြည်လင်ပြတ်သားသော အပြုံးဖြင့် လူငယ်ကို တုံ့ဆိုင်းစွာ ကြည့်နေသည်။ သူမ သွားတွေ အံကြိတ်ကာ နောက်ဆုံးတော့ ဟန်ယွီနဲ့ ထွက်သွားသည် ။

"ကျိုးဝမ်! ညီအစ်မတွေကို ထွက်သွားခွင့်ပေးလိုက်ပြီ။ အခု သခင်လေးကို လွှတ်ပေးသင့်တယ်။"

လျှော်တေဝတ် အဘိုးအိုက ပြုံးပြသည်။ သူ့မျက်လုံးများသည် အေးစက်စက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အလွန်အစွမ်းထက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော ရောင်ဝါကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ကျိုးဝမ်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဒါပေမယ့် သူက သူ့လက်ထဲက မိုးမခဥယျာဉ်ကို လှုပ်ယမ်းပြီး "ဒါပေါ့၊ ငါလွှတ်ပေးမယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီနေရာကနေ အရင်ထွက်သွားတဲ့အထိ စောင့်ရဦးမယ်။"

"သစ္စာမရှိတဲ့အကောင်၊ သခင်လေးကို အခုလွှတ်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။ မဟုတ်ရင် မင်း နောင်တရလိမ့်မယ်" လျှော်တေဝတ် အဖိုးအို၏မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းပင် အေးစက်စွာပြောသည့်အတိုင်း ထူထဲသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကျိုးဝမ် ပြုံးပြီး သူ့လက်ထဲက လျှိူယွမ် ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူစကားပြောခါနီးတွင် လျှိူယွမ်၏မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသောအပြုံးတစ်ခုကို ရုတ်တရက်တွေ့လိုက်ရသည်။ နိမိတ်မကောင်းသော နိမိတ်ဖတ်ချက်တစ်ခုသည် သူ့နှလုံးသားအောက်ခြေမှ ချက်ချင်းပျံ့နှံ့သွားသည်။

"ကျိုးဝမ် သတိထား၊ လျှော်တေဝတ် အဘိုးအိုက လှုပ်ရှားနေပြီ၊ အခု မင်းနောက်မှာ ရောက်နေပြီ၊ မြန်မြန်ရှောင်လိုက်။"

ရှောင်ဟေး ၏ စိုးရိမ်သောက အသံသည် ကျိုးဝမ် ၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျိုးဝမ် ၏ မျက်လုံးများက အာရုံစူးစိုက်ပြီး ခေါင်းကို ချက်ချင်းလှည့်လိုက်သည်။ လျှော်တေဝတ် အဘိုးအိုသည် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သောအပြုံးဖြင့် တစ်နေရာတည်းတွင် ရပ်နေသေးသည်ကို တွေ့ရတော့ သူအံ့အားသင့်သွားသည်။

သို့သော် ရှောင်ဟေး ကို ယုံကြည်သောကြောင့် ကျိုးဝမ် သည် သူ့ခါးကို လိမ်လိုက်ပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် ကျိုးဝမ် သည် သူမူလရပ်နေသည့်နေရာ၌ ရှုံ့တွနေသောလက်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အတန်ငယ်နွမ်းလျနေသော ဤလက်မှ တုနှိုင်းမရတဲ့ အင်အားကြီးမားသော ယွမ်စွမ်းအင် ထွက်လာသည်။ ကျိုးဝမ် က ညည်းတွားပြီး အလိုအလျောက် နောက်ဆုတ်သွားသည်။

ကျိုးဝမ် ၏ နောက်ကွယ်မှ အံ့အားသင့်သံ တိုးတိုးလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ညှိုးနွမ်းနေသောလက်သည် ခြေသည်းတစ်ချောင်းဖြစ်သွားကာ လျှိူယွမ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ကျိုးဝမ် ၏ညာလက်ကို ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ကျိုးဝမ် သည် ဤလက်မှလာမယ့်အင်အားကြီးသောအင်အားကိုခံစားရနိုင်သည်။ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ၏ညာဘက်လက်ကို လွှတ်လိုက်သည်။

ကျိုးဝမ် သည် သူ၏ ညာလက်ကို လွှတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ညှိုးနွမ်းနေသော လက်သည် နောက်တဖန် တိုက်ခိုက်ပြီး မလိုက်သွားပေ။ ယင်းအစား သူ၏ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသော လျှိူယွမ် ကို ညင်သာစွာ ကောက်ယူခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခုက လေထဲတွင် ဖြည်းညှင်းစွာပေါ်လာသည်။

လျှော်တေအဝတ်အစားဝတ်ထားသော အဘိုးအို၏ ရုတ်တရက်အသွင်အပြင်ကိုကြည့်ရင်း ကျိုးဝမ် ၏မျက်ခုံးများတွန့်သွားသည်။ သူ့အကြည့်က တခြားဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် လျှော်တေအဝတ်ဖြင့် အဘိုးအိုတစ်ဦး၏ ရုပ်သွင်လည်း ရှိနေသည်။ သို့သော် အဘိုးအို၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာမှာ အလွန်မာကျောနေလေသည်။ ထို့နောက် ကျိုးဝမ် ၏ မှုန်ဝါးသော အကြည့်အောက်တွင် အဘိုးအိုသည် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားသည်။

"ဒါက ..."

ကျိုးဝမ် ၏ ခေါင်းထဲတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ ရှောင်ဟေး ၏ အသံသည် ကျိုးဝမ် ၏ စိတ်ထဲသို့ ချက်ခြင်း ဝင်လာသည်။

"ကောင်လေး၊ မင်းမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ အခုနက မြင်လိုက်ရတဲ့ အဘိုးကြီးဟာ ကိုယ်ပွားတစ်ခုပဲ ဖြစ်သင့်တယ်။ အဘိုးအိုအစစ်အမှန်က မင်းကိုလေထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားပြီး မင်းကို ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်။ ဒီနဂါးမင်းကို မင်းသတိမပေးဘူးဆိုရင် မင်းက အခု အလောင်းဖြစ်နေလောက်ပြီ”

“ဒါက ဘယ်လိုစွမ်းရည်မျိုးလဲ။လူအစစ်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း တကယ့်လူနှင့် အတိအကျတူညီသည့် လှည့်စားမှုကို ဖန်တီးနိုင်တယ်။ဒီလိုစွမ်းရည်မျိုးက တော်တော်ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ “

ကျိုးဝမ်ရဲ့အကြည့်ဟာ ရုတ်တရက် လေးနက်သွားသည်။ မလှမ်းမကမ်းက လျှော်တေဝတ်အဘိုးကြီးကို ကြည့်ရင်း သူလည်းပဲ ကြောက်ရွံ့မှုနဲ့ ပြည့်နေခဲ့သည်။

"ဒါက ဟိုလူကြီးရဲ့ ချပ်ဝတ်ဝိညာဉ်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ဒါပေမယ့် ဒီလို ပြင်းထန်တဲ့ ဝိညာဉ်ကျွမ်းကျင်မှုက ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုတော့ ရှိသင့်တယ်။ငါ့ရဲ့နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံအရ ဒီလူအိုကြီးက ဒီဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို ထပ်မံအသုံးမပြုမီ အချိန်ကာလတစ်ခု လိုအပ်နိုင်တယ်။ဒါကြောင့် ဒီလူအိုကြီးက ဒီဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို နောက်ပိုင်းတွင် ထပ်မံအသုံးပြုမည်ကို မင်းကြောက်ရွံ့နေဖို့ မလိုအပ်ဘူး။ “

ရှောင်ဟေး၏အသံသည် ကျိုးဝမ်၏စိတ်ထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်လာပြန်သည်။ သို့သော်လည်း သူမ၏ အသံတွင် အရိပ်အမြွက် အရိပ်အမြွက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် လျှော်တေအဝတ်အစားဝတ်ထားသော အဘိုးအို၏အကူအညီဖြင့် လျှိူယွမ် သည် သူ၏ဒဏ်ရာအချို့မှ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။အဲဒီနောက်မှာတော့ သူက ကျိုးဝမ် ကို ဆိုးသွမ်းတဲ့အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး "အန်ကယ်ချန်၊ ဒီကောင်လေးကို ဖမ်းထားရမယ်။မင်း သူ့ကိုသတ်စရာ မလိုဘူး။ရေခဲနတ်ဆိုးအေစခဲပုတီးစေ့ ကို သူ့ဆီက ယူလိုက်ရုံပါပဲ။အဲဒီနောက်မှာတော့ နာကျင်မှုတချို့ကို သူ့ဆီ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ပေးပါ့မယ်။"

သူပြောပြီးသည်နှင့် လျှိူယွမ် ၏မျက်လုံးများသည် ကျိုးဝမ် ကိုကြည့်ရင်း သတ်ပစ်ချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ကျိုးဝမ်၊ မင်းကို သေခြင်းထက် ပိုဆိုးတဲ့ဘဝနဲ့ ခံစားခွင့်ပေးမယ်လို့ ငါပြောခဲ့တယ်။ချောမောလှပသော ညီအစ်မ နှစ်ယောက်ကိုလည်း ဖမ်းလိုက်ဦးမယ်။ အချိန်တန်ရင် မင်းရှေ့မှာ ဒီခွေးမနှစ်ကောင်ကို ငါသတ်ပစ်မယ်"

"အန်ကယ်ချန်၊ ဒီကောင်ကို မင်းနဲ့ထားခဲ့မယ်။လျှိူဖုန်း မင်း အမှိုက်တစ်စပဲ။ မင်းရဲ့လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ခေါ်သွားပြီး အဲဒီ ချောမောလှပတဲ့ ညီအစ်မနှစ်ယောက်နောက်ကို လိုက်။ “

လျှိူယွမ် သည် ကျိုးဝမ် ကို ဆိုးရွားသော အကြည့်ဖြင့် တစ်ဖန် ကြည့်လိုက်သည်။ထို့နောက် လျှိူယွမ်အား ဟန်ရွှယ် နှင့် ဟန်ယွီ ထွက်ခွာသွားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လူတစ်စုကို ဦးဆောင်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

ကျိုးဝမ် က သူ့မျက်နှာကို အထင်အမြင်သေးပုံပေါ်တဲ့ လျှော်တေအဝတ်အစားဝတ်ထားတဲ့ အဘိုးအိုကိုကြည့်ပြီး အေးစက်စွာပြောတယ် "မင်းရဲ့ လျှိူကလန် က ကတိမတည်တဲ့ လူယုတ်မာတွေဖြစ်ဖို့ ငါမမျှော်လင့်ထားဘူး။ ဘယ်လောက်တောင် ရွံစရာကောင်းလိုက်လဲ"

"ဟဲဟဲ! ကောင်လေး၊ ငါ မင်းကို သတ်နေသရွေ့ ဒီမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေ ပေါက်ကြားမှာ မဟုတ်ဘူး။ဒါ့ပြင် ငယ်ရွယ်စဉ်မှာ မင်းအများကြီး အောင်မြင်ခဲ့တယ်။ဒါက ငါ့ကို အကျပ်အတည်းလို့ ခံစားလာရတယ်။မင်းရဲ့အရည်အချင်းက ငါ့ဘဝမှာ ပထမဆုံးမြင်ဖူးတာပဲ။ငါ မင်းကို ဒီအတိုင်းလွှတ်လိုက်ရင် ငါတို့ လျှိူကလန် တစ်ခုလုံး ငြိမ်းချမ်းစွာ စားသောက်နိုင်မှာ မဟုတ်သလို မအိပ်နိုင်မှာကိုလည်း ငါကြောက်တယ်။ ထို့ကြောင့် မင်းသေတာက ပိုကောင်းပါတယ်။ “

လျှော်တေအဝတ်ကိုဝတ်ထားတဲ့ အဖိုးအိုက သူ့ပါးစပ်ထောင့်က ကွေးသွားသည်။ ထို့နောက်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အလွန်အစွမ်းထက်သော ဩဘာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။အဲဒီနောက်မှာတော့ သူ့ခြေထောက်တွေ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်သွားပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးက အမြောက်ကျည်လို ကျိုးဝမ် ဆီကို တည့်တည့်ဝင်သွားသည်။

ကျိုးဝမ် က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူဘာပဲပြောပြော သူ့ကိုသတ်ဖို့ အဘိုးကြီးရဲ့စိတ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူသိသည်။ထို့ကြောင့် ကျိုးဝမ် သည် အချိန်မဖြုန်းဘဲ အဖိုးအို၏တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ချက်ချင်း ရှောင်တိမ်းခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် ကျိုးဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ မူလစွမ်းအင်များ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဒေါသပေါက်ကွဲခြင်း၏ပထမကောင်းကင် နှင့် ကြက်သွေးရောင်နဂါးလက်သီး ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ကျိုးဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးစီးကြောင်းများ ထွက်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏လက်သီးများသည် ရွှေရောင်နဂါးစွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒေါသပေါက်ကွဲခြင်း ၏ပထမကောင်းကင်!"

"ကြက်သွေးရောင်နဂါးလက်သီး- နဂါး၈ကောင်ဟိန်းသံ"

သွေးစီးကြောင်းများနှင့် နဂါးစွမ်းအင်များ ရောယှက်ကာ ကျိုးဝမ် ၏ လက်သီးများပေါ်တွင် ဆုံစည်းခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် ကျိုးဝမ် သည် တိုးလှသောဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အဖိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။

စူးရှသော သတ္တုတိုက်မိသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက်တွင် သူ၏လက်သီးသည် ဖျက်ဆီး၍မရသောသတ္တုကို ထိမိသွားပုံရကြောင်း ကျိုးဝမ် သဘောပေါက်လိုက်သည်။မော့ကြည့်လိုက်တော့ အဘိုးအိုရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ကြည်လင်ပြတ်သားတဲ့ ရေခဲချပ်ဝတ်တစ်ခုကို ဖန်တီးထားတာကို ကျိုးဝမ် က တွေ့ရှိခဲ့သည်။

"ဒါက ပုံရိပ်ယောင် ချပ်ဝတ်လား?"

ကျိုးဝမ် ၏ ပြင်းထန်သော ထိုးသတ်မှုအား ခံယူပြီးနောက် အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရေခဲချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် ကျိုးသွားသည့် အရိပ်အယောင်မျှ မပြဘဲ ကျိုးဝမ် ကို ပို၍ ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။တကယ်တော့ ကျိုးဝမ် ဟာ ရေခဲချပ်ဝတ်ရဲ့ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုတောင် မတွေ့ခဲ့ရပါဘူး။ ပုံရိပ်ယောင်ချပ်ဝတ် ၏ တောင့်တင်းမှုသည် ကျိုးဝမ် ၏မျှော်လင့်ချက်များကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ကျိုးဝမ်၊ မှိန်းမနေနဲ့။ အဲဒီအဘိုးကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက လာနေပြီ။ မင်းဘာလို့ မရှောင်တာလဲ"

အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိပုံရိပ်ယောင်ချပ်ဝတ်၏ မာကျောမှုကြောင့် ကျိုးဝမ် မှိန်းနေသကဲ့သို့ ရှောင်ဟေး ၏ စိုးရိမ်သောကအသံသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှောင်ဟေး သတိပေးပြီးနောက် ကျိုးဝမ်သည် အာရုံများ ပြန်လည်ရရှိလာသည်။ သို့သော်လည်း အဘိုးအို၏ ကြီးမားသော လက်သီးသည် သူ့ထံမှ လက်မနှင့် ကွာနေပြီဖြစ်သည်။

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကျိုဝမ် ၏မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်တကြား အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။အဲဒီနောက်မှာတော့ အဘိုးအိုရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရင်း သူ့ရဲ့ အသက်သွေးကြောတွေကို ကာကွယ်ဖို့ လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။