လျှိူယွမ် သေဆုံးခြင်း

တောထူထပ်သော ကျယ်ဝန်းသော နေရာတစ်ခုရှိ အလယ်ဗဟိုတွင် မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကို ဝိုင်းရံနေသော ယောက်ျားလေးတစ်စု။ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်စလုံးက ချောမောလှပပြီး အထူးသဖြင့် အသက်ကြီးတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးပဲ။ သူမ၏ပုံသဏ္ဍာန်သည် အလွန်လှပနေသဖြင့် လူများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။

အဆိုပါ အမျိုးသမီး နှစ်ဦးမှာ လှိုဏ်ဂူမှ လွတ်မြောက် လာခဲ့သည့် ညီအစ်မ ဟန်ရွှယ်နှင့် ဟန်ယွီတို့ ဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီး နှစ်ယောက် တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ပြေးခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရိုးပျော့မှုန့်၏ အာနိသင်များ လျော့ပါးသွားခြင်းမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏ မြန်နှုန်းမှာ စံမမီဘဲ လျှိူယွမ် နှင့် အခြားသူများ၏ ဖမ်းမိခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

"ဟန်ရွှယ်၊ မင်းဘယ်ကို ပြေးနိုင်မလဲ ကြည့်ရအောင်။ မင်းခန္ဓာကိုယ်မှာရှိတဲ့ အရိုးပျော့ဆေးမှုန့်ရဲ့ အာနိသင်က လျော့မသွားဘူး။ မင်း ငါတို့နဲ့ မယှဉ်ဘူး။ မင်း ဘာလို့ လျှိူ မိသားစုဆီ မလိုက်တာလဲ။"

တော်တော်ဆိုးတဲ့အမူအရာနဲ့ လူအုပ်ထဲကနေ ထွက်လာသည်။ အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်ကို အရွယ်အစားကြီးအောင် ထိန်းထားပေးသည့် အကြည့်များသည် တပ်မက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် လူအများကို အလွန်စက်ဆုပ်သွားစေသည်။ ဤလူသည် သဘာဝအတိုင်း ကျိုးဝမ် ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော လျှိူယွမ် ဖြစ်သည်။

"ကျိုးဝမ် ဘယ်မှာလဲ၊ မင်း သူ့ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ" ဟန်ရွှယ် က သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူအုပ်စုကို အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်ပြီးတော့ လျှိူယွမ် ကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်း သေမင်းတံခါးနားရောက်နေပြီ၊ မင်းဒီကောင့်ကို တွေးနေတုန်းပဲလား။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ဒီကောင်သေသွားပြီ။ လျှိူ မိသားစုကို စော်ကားတဲ့သူတွေဟာ ကောင်းတဲ့အဆုံးသတ်တော့ မဟုတ်ဘူး။ ဦးလေးချန်သည် ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် ၏ပထမအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့် ထိုကောင်လေးကို မကြာမီဖမ်းဆီးနိုင်သင့်တယ်။နောက်မှ သူ့ကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်တွေ့နိုင်တယ်။ ဟား “

လျှိူယွမ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့အသံမှာ အေးစက်စက်နှင့် သတ်ပစ်ချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ့ကို အနိုင်ယူခဲ့တဲ့ ကောင်လေးကို သူ အမြဲတမ်း ဒေါသ ထွက်နေခဲ့သည်။ ဒီတစ်ခါမှာတော့ အဲဒီကောင်လေးကို အန်ကယ်ချန်က ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဖမ်းမိပြီးရင် အဲဒီကောင်လေးကို သေတာထက် ပိုဆိုးတဲ့ ကံကြမ္မာကို မြည်းစမ်းခွင့်ပေးလိုက်မယ်။

ဒါကိုကြားတော့ ဟန်ရွှယ် နဲ့ ဟန်ယွီ ရဲ့ မျက်နှာတွေ ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။ ဦးလေးချန်သည် လျှော်တေအဝတ်ဝတ်အဘိုးကြီးဖြစ်ပြီး လျှိူယွမ်နောက်သို့ လိုက်လာသည်ကို သူတို့သိသည်။ လျှော်တေအဝတ်ဝတ်ထားတဲ့ အဖိုးအိုဟာ ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ်ရဲ့ ပထမအဆင့်ကို ရောက်ရှိနေဖို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။

ကျိုးဝမ် သည်လျှိူယွမ် ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကို အံ့အားသင့်စေသော်လည်း ကောက်ရိုးဝတ်ထားသော အဖိုးအို၏ ခွန်အားသည် လျှိူယွမ် ထက်သာလွန်သည်။ ကျိုးဝမ် သည် မည်မျှ ပုံမှန်မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ သူသည် ဝိညာဥ်အသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသာဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက ကွာဟမှုက တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုလို ကျယ်သည်။

"လျှိူယွမ်၊ မင်းက စက်ဆုပ်ရွံရှာလွန်းတယ်။ မင်း ကျိုးဝမ် ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှုံးခဲ့ပြီး ငါတို့ကို လွှတ်ပေးသင့်တယ်။ အခု မင်း သဘောတူညီချက်ကို လူသိရှင်ကြား ချိုးဖောက်နေတာ မင်းအရှက်မရှိဘူးလား။"

ထိုအချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်နေသော ဟန်ယွီသည် လျှိူယွမ်ကို ရုတ်တရက် လက်ညိုးထိုးပြီးပြောလိုက်သည်။ ချစ်စဖွယ်အသံဖြင့် အော်ဟစ်ရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများ နီရဲနေသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာသည် ထင်ရှားသော ရွံရှာဖွယ်များဖြင့် ပြည့်နေသည်။

ဟန်ယွီ၏ မညှာတာသောစကားများကို သူကြားလိုက်သောအခါ လျှိူယွမ်၏ အမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း မှုန်မှိုင်းလာသည်။ သူမသည် နက်မှောင်အေးစက်သောလေသံဖြင့် “မင်းတို့နှစ်ယောက်က လက်ဖက်ရည်သောက်ဖို့ အတင်းငြင်းဆန်နေပုံရတယ်။ဒီလိုဆိုမှတော့ နှစ်ယောက်စလုံးကို ကြင်နာနေဖို့ မလိုဘူး။ လျှိူဖုန်း မင်းသွားပြီး ဟန်ယွီကို ဖမ်းလိုက်။ ဟန်ရွှယ် ကို ငါ့ဆီ ထားခဲ့။ ဒီမိန်းမနှစ်ယောက်ကို ငါခံစားပြီးရင် မင်းအရင်ဆုံးမြည်းစမ်းဖူးလိမ့်မယ်။ “

လျှိူယွမ် အနားရှိ လျှိူဖုန်း က ဒါကိုကြားတဲ့အခါ တပ်မက်သော အရိပ်အယောင်က သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ဖြတ်သွားသည်။ မက်မောမှု အရိပ်အယောင်သည် သူ့မျက်လုံးများ၏ နက်နဲသော နေရာတွင် လွင့်မျောနေသည်။ "နားလည်ပါပြီ" ဟု ကမန်းကတန်း ပြန်ဖြေသည်။

"တိုက်စမ်း။"

လျှိူယွမ်၏ အမိန့်ပေးမှုကြောင့် ဦးဆောင်သူသည် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးဆီသို့ ပြေးသွားကာ လျှိူဖုန်းက နောက်သို့ အနီးကပ်လိုက်လာသည်။

ဟန်ရွှယ် သည် လူနှစ်ယောက် သူမဆီသို့ ပြေးလာသည်ကို သူမမြင်လိုက်သောအခါ နှုတ်ခမ်းနီရဲရဲလေး ကိုက်လိုက်သည်။ သူမက ဟန်ယွီကိုကြည့်ဖို့ ခေါင်းလှည့်ပြီး "ယွီ၊ ငါ သူတို့နှစ်ယောက်ကို တားလိုက်မယ်။ မင်းမြန်မြန်ပြေး!"

"အစ်မ!" ဟန်ယွီ သည် ဟန်ရွှယ်၏ နောက်ကျောကို ဝမ်းနည်းစွာ ကြည့်နေသည်။ သူမ နှုတ်ခမ်းနီကို ကိုက်လိုက်ပြီး လှည့်ကာ ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

ဟန်ရွှယ် သည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ယွမ်စွမ်းအား ကို လှည့်ပတ်ရန် အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့သည်။ သူမ၏လှပသောရုပ်သွင်သည် တောက်ပလာပြီး ရှေ့တွင်ရှိသော လျှိူဖုန်း နှင့်လျှိူယွမ် ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ၊ မင်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပိုတွက်နေတာလား။"

လျှိူယွမ် သည် ဟန်ရွှယ်က သူနှင့် လျှိူဖုန်း တို့ကို သူမကိုယ်တိုင် တားဆီးလိုကြောင်း မြင်သောအခါတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသော အပြုံးအရိပ်အယောင်တစ်ခု သူ့နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူက မညှာမတာ လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။ ယွမ်စွမ်းအား ရုတ်​တရက်​ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဟန်ရွှယ် ဆီသို့ အားပြင်း​သော လှုပ်​ခတ်​သွားသည်​။

ဟန်ရွှယ်သည် လျှိူယွမ်၏ လက်သီးမှ အားပြင်းသော လှိုင်းလုံးများကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများပေါ်တွင် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူမသည် ကျောက်စိမ်းလက်ကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျန်နေသော ယွမ်စွမ်းအားသည် ချက်ချင်းပင် သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလက်ထဲတွင် စုစည်းမိသွားသည်။ မကြာခင်မှာပဲ ယွမ်စွမ်းအား နံရံဟာ အမြင့် ဆယ်ပေကျော်ရှိတဲ့ တံတိုင်းကြီးတစ်ခု သူ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဘန်းးး

လက်သီးသည် ဒြပ်စင်စွမ်းအင်၏နံရံနှင့် တိုက်မိသောအခါ လက်သီးနှင့် ဒြပ်စင်စွမ်းအင်နံရံကြား ထိတွေ့မှုမှ တောက်ပသော ရောင်ခြည်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ထို့နောက် ကွဲအက်နေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟန်ရွှယ် ဝီရိယစိုက်ထုတ်ထားသော ဒြပ်စွမ်းအင်များ၏ နံရံသည် စာရွက်တစ်ရွက်ကဲ့သို့ တစ်လက်မချင်း ပြိုကျလာသည်။

ဟန်ရွှယ် သည် ပါးစပ်မှ သွေးများ ထွက်လာပြီး နောက်သို့ အဆက်မပြတ် ​ဆုတ်သွားသည် ။ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဟန်ရွှယ်၊ မင်းဘယ်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မလဲ ကြည့်ရအောင်။ မင်းကို ဖမ်းပြီးတာနဲ့ ငါ မင်းကို သေတဲ့အထိ ကစားမယ်"

လျှိူယွမ် သည် သူမနှင့် နီးကပ်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ဟန်ရွှယ် သည် သူမ၏ခါးမှ ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းကို တိတ်တဆိတ် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

သူမသည် ယခု လျှိူယွမ် နှင့် မယှဉ်နိုင်တော့ကြောင်း သူမသိသည်။ ထို့အပြင် သူမသည် လျှိူယွမ်၏လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပါက သူမသည် သေခြင်းထက် ပိုနာကျင်နေမည်မှာ သေချာသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ နှလုံးသားသည် သေချင်စိတ်နှင့် ပြည့်နေ၏။

"ကျိုးဝမ်၊ မင်းကိုဒီအရှုပ်အထွေးထဲ ဆွဲသွင်းမိလို့ စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ နောက်ဘဝကျရင် မင်းအကြွေးတွေအကုန်ပြန်ဆပ်နိုင်မယ်လို့ ငါမျှော်လင့်တယ်။"

ဟန်ရွှယ် သည် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခါနီးတွင် အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခုသည် ချွန်ထက်သော မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ လျှိူယွမ် ဆီသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ရုတ်တရက် ပစ်ခတ်ခဲ့သည်။ အားကြီးသော စွမ်းအားသည် လေထုကိုပင် ဆုတ်ဖြဲကာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသော အသံကို ဖန်တီးသည်။

မူလက ဟန်ရွှယ် ကို လေထဲတွင် ဖမ်းယူရန် ပြင်ဆင်နေသည့် လျှိူယွမ် သည် ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသော ကြိုတင်သတိပေးချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထို့နောက် မျက်လုံးထောင့်မှ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခုသည် လေထဲသို့ ဆုတ်သွားပုံရသည့် အရှိန်ဖြင့် သူ့ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာသည်ကို ချက်ချင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"ဘယ်လောက်မြန်တာလဲ!"

လျှိူယွမ်၏ မျက်လုံးများသည် အလိုအလျောက် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် လေထဲ၌ ဦးတည်ချက်ပြောင်းသွားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ယွမ်စွမ်းအားက ပေါက်ကွဲထွက်ပြီး သူ့လက်ထဲမှာ စုစည်းမိသွားသည်။ ထို့နောက်တွင် သူသည် သူ့ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းနေသော အမည်းရောင်အရိပ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လက်သီးချက်ဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။

ဘန်းးး

အားပြင်းသော တိုက်မိသံသည် ဤနေရာ၌ အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေသော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခု၏ အသံနှင့်တူသည်။ ထို့နောက်တွင် လျှိူယွမ် သည် အနက်ရောင်အရိပ်၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ့လက်မောင်း အနည်းငယ် ထုံကျင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ သူသည် အနက်ရောင်အရိပ်ကို နောက်ထပ်လက်တစ်ချောင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးလိုက်သည်။ ချက်ခြင်းပဲ အသားချင်းတိုက်မိတဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လျှိူယွမ် သည် လက်ဆယ်ချောင်းထက်မနည်း ပြင်းထန်စွာ ထိုးပြီးနောက်တွင် အနက်ရောင် အရိပ်သည် တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွားသည်။ လျှိူယွမ် လည်း ခြေလှမ်း ဆယ်လှမ်းကျော် အဆက်မပြတ် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။သူ့ခြေဖဝါးရှေ့မှာ မြေပြင်မှာ အလွန်နက်နဲတဲ့ ချိာင့်ခွက်ကြီး နှစ်ခုရှိသည်။ အရိပ်မည်းကြီး ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ သိသာသည်။

အနက်ရောင် အရိပ်၏ ခန္ဓာကိုယ် ရပ်တန့်သွားသည်နှင့် အမျှ ရောက်ရှိလာသူ အားလုံး၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။ အနက်ရောင် အရိပ်၏ အသွင်အပြင်ကို လူတိုင်း မြင်လိုက်သောအခါတွင် ရင်တွင်းစကားသံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအနက်ရောင်အရိပ်သည် လျှိူယွမ် ၏အနားတွင် အမြဲရှိနေခဲ့သော လျှော်ပင်ဝတ်လူအိုကြီးမှလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် လျှော်ပင်အဝတ်ဝတ် အဘိုးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဆိုးရွားသော ဒဏ်ရာများကို တွေ့ပြီးနောက် လျှော်တေဝတ်ထားသော လူကြီးသည် သေဆုံးဖွယ်ရှိကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် လျှော်တေဝတ်လူကြီးသည် အလောင်းဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

"ဦးလေးချန်"

မျက်လုံးတွေ ပိတ်ထားသော သူ့ရှေ့က လျှော်ပင်ဝတ် အကြီးအကဲကို ကြည့်လိုက်ရင်း လျှိူယွမ် ရဲ့ မျက်လုံးတွေဟာ ဆေးထိုးအပ်အရွယ်အထိ ကျဉ်းသွားပြန်တယ်။ သူ့မျက်နှာမှာလည်း မယုံကြည်နိုင်လောက်သော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

လျှော်ပင်ဝတ် လူအိုကြီးက တကယ်သေသွားပြီလို့ လူတိုင်းက အတည်ပြုလိုက်တဲ့အခါ တနေရာလုံး ရုတ်တရက် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။ ထို့နောက် ပြင်းထန်သော ကြောက်ရွံ့မှု အရှိန်အဝါသည် ကွင်းထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ဤသာမန်ပုံစံ လျှော်ဖွပ်အဝတ်အစား အကြီးအကဲ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် ပထမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့အားလုံး သိကြသည်။ ထိုကဲ့သို့ ခွန်အားဖြင့် ဤနေရာရှိတဲ့ လူတိုင်းကို ချက်ချင်းသတ်ပစ်နိုင်သည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော စစ်သည်တော်သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အမှန်တကယ်ပင် အလောင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဤအရာက လူတိုင်း၏ကျောရိုးကို အေးချမ်းသွားစေသည် ။ ဒီလူအိုကြီးကို ဘယ်လိုမျိုးဖြစ်တည်မှုမျိုးက သတ်နိုင်တာလဲ။

ဒုန်းးး ဒုန်းးး ဒုန်းးး

မလှမ်းမကမ်းမှ ပေါ့ပါးသော ခြေသံများ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုခြေသံများကြားပြီးနောက် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် တောနက်ကြီး၏ နက်နဲရာဆီသို့ ရောက်သွားကြသည်။ တောအုပ်နက်ကြီးထဲက ခပ်မှိန်မှိန်လေး ခပ်မှိန်မှိန်လေး ထွက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ။ဦးလေးချန်ကို မင်း သတ်လိုက်တာလား။"

လျှိူယွမ် သည် ကောက်ရိုးအဝတ်ဝတ် လူကြီးကို အမှတ်တမဲ့ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ တောအုပ်နက်နက်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်ထွက်လာသော ပုံရိပါကို ကြည့်ရင်း သူ့မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ကြောက်လန့်သွားသည်။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဤပုံသဏ္ဍာန်သည် သူ့အတွက် အလွန်ရင်းနှီးသည်ဟု သူခံစားမိလိုက်သည်။

ဤပုံသဏ္ဍာန်သည် နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်းရှေ့တွင် ပေါ်လာသောအခါတွင် ၎င်းတို့သည် ထပ်၍မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မောဟိုက်လာသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် မယုံနိုင်စရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

စိတ်ပျက်နေသော လျှိူယွမ် ၏ မျက်လုံးများက တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်သွားသလိုမျိုး အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ သူ့ပါးစပ်ထောင့်က အနည်းငယ် လှုပ်သွားသော်လည်း စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ထိတ်လန့်သွားသည်။

"သခင်လေးလျှိူယွမ်၊ ငါတို့က အချိန်လဏလေးပဲ လမ်းခွဲခဲ့ကြတာပါ။ မင်းငါ့ကို မမှတ်မိတော့ဘူးလား"

ဤပုံရိပ်မှ စူးစူးရှရှ အသံတစ်ခုထွက်လာသည်။ ထို့နောက် လူတိုင်းရှေ့တွင် ချောမောပြီး ဖြူစင်သော မျက်နှာလေး ပေါ်လာသည်။ အဲဒါက အခုမှ ရောက်ရှိလာတဲ့ ကျိုးဝမ်ပါပဲ။

ကျိုးဝမ် ၏ အသွင်အပြင်သည် လူတိုင်းရှေ့တွင် ပေါ်လာသောအခါ အားလုံး၏ မျက်လုံးများ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ မူလက မိမိကိုယ်မိမိသတ်သေချင်ခဲ့သော ဟန်ရွှယ် သည် သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အဝေးက ခပ်ပိန်ပိန်ပုံစံကို သူမကြည့်လိုက်တော့ ထူးဆန်းတဲ့အလင်းတန်းတစ်ခု သူ့မျက်လုံးထဲမှာ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။

"မင်း မင်း မင်း.... မဖြစ်နိုင်ဘူး။မင်း ဦးလေးချန်ကို မသတ်နိုင်ဘူး။ အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါ မယုံကြည်ဘူး။ဒီနေ့ ငါ မင်းကို သေချာပေါက် သတ်မယ်။မင်းကို သတ်မယ်။"

လျှိူယွမ်၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းပင် နီရဲလာသည်။ သားရဲနှင့်တူသောဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု သူ့လည်ချောင်းမှထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူရုတ်တရက် ကျိုးဝမ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့ပါးစပ်က တစ်စုံတစ်ခုကို အဆက်မပြတ်ပြောနေ၏။

လျှိူယွမ် ၏ လက်ရှိအသွင်အပြင်ကို ကြည့်လိုက်တော့ လျှိူယွမ် သည် ကောက်ရိုးဝတ်ထားသော လူကြီးသေဆုံးမှုကို လက်မခံနိုင်ဘဲ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုအချို့ ဆုံးရှုံးသွားသည်ကို လူတိုင်းသိကြသည်။

"အမှန်တရားက မင်းရှေ့မှာပဲ။ မင်း အငြင်းပွားနေမယ်ဆိုရင်တောင် အသုံးမဝင်ဘူး။ မင်း ငါ့ကို မယုံဘူးဆိုရင် မင်းကိုယ်တိုင် မေးလို့ရအောင် အဲဒီလူအိုကြီးဆီကို ပို့ပေးမယ်။"

ကျိုးဝမ်ရဲ့မျက်လုံးတွေဟာ မဲမှောင်သွားသည်။ လျှိူယွမ်က သူ့ကို သတ်ချင်နေသည်။ ဒီလိုဒုက္ခမျိုးတွင် ကျိုးဝမ် က သူ့ကို ဒီကမ္ဘာမှာ သေချာပေါက် နေခွင့်မပေးတော့ဘူး။ ဒီတစ်ခါတော့ သူ့ကို တစ်ခါတည်း ဖြုတ်ပစ်ဖို့ စိတ်ကူးထားသည်။

ဒါကိုတွေးရင်း ကျိုးဝမ်ရဲ့မျက်လုံးတွေက အေးစက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏ခြေထောက်များသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရုတ်တရက် နင်းမိသွားကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် အမြောက်ကျည်ကဲ့သို့ လျှိူယွမ် ဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရှေးဟောင်းနဂါးဟိန်းသံလက်သီးနှင့် ကြမ်းတမ်းသောသွေးသားရဲခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း လွန်ကဲစွာအသုံးပြုခဲ့သည်။နှစ်ယောက်လုံး၏ ခွန်အားများက လက်သီးနှစ်ဖက်ကို စုစည်းလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ကာ လျှိူယွမ်၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

လျှိူယွမ်သည် သွေးတစ်လုတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို မြေကြီးပေါ်သို့ ရိုက်ချကာ ကြီးမားသော မီးတောင်ပေါက်တစ်ခု ဖန်တီးခဲ့သည်။ အခိုးအငွေ့များနှင့် ဖုန်မှုန့်များသည် ချက်ချင်းပင် လေထဲသို့ ပြည့်သွားသည်။

မီးခိုးများနှင့် ဖုန်မှုန့်များ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ မီးတောင်ဝတွင် လျှိူယွမ်၏ သနားစရာကောင်းသော အသွင်အပြင်ကို လူတိုင်း မြင်လိုက်ရသည်။ ချက်ချင်းပင် အားလုံး၏ နှလုံးသားများ အေးခဲသွားသည်။ သူတို့ရှေ့မှာ ဒီလူငယ်လေး ဒေါသထွက်နေချိန်မှာ အရမ်းကြောက်ဖို့ကောင်းလိမ့်မယ်လို့ သူတို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။

မီးတောင်ဝထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ကျသွားရင်း ကျိုးဝမ် သည် လျှိူယွမ် ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေ၏။ ထိုအချိန်တွင် လျှိူယွမ် သည် မသေသေးပေ။ သို့သော် သူသည် သွေးများ အဆက်မပြတ် ချောင်းဆိုးနေသည့် အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး သေခြင်းမှ မဝေးတော့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

"လျှိူယွမ်၊ မင်း ငါတို့ကြားက သဘောတူညီချက်ကို ထိန်းထားရင် ဒါက ဖြစ်မလာဘူး။ဒါပေမယ့် မင်းက သဘောတူညီချက်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ဖောက်ဖျက်ဖို့ မင်းအနားက ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးရှိသည်ဟူသောအချက်ကို အမှီပြုခဲ့တယ်။ကိုယ့်အပေါ် ကျရောက်လာတဲ့ မကောင်းမှုတွေကို ခံနိုင်ရည်အခက်ဆုံးလို့ ခေါ်တယ်။ထို့ကြောင့် နောင်ဘဝမှာ မင်း ဉာဏ်ပိုရှိသင့်တယ်။"