ပါးနှစ်ချက်ရိုက်ခြင်း

"ကျိုးဝမ်"

ကျိုးမိန်ရွယ် နှင့် ကျိုးရှန်းအာ တို့သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လှမ်းနေသော အရပ်ရှည်ရှည်ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း အံ့သြစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ကျိုးဝမ်လား။ မင်းက မကြာသေးမီက ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့တော် မှာ ဟိုးလေးတကျော်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကျိုးဝမ်လား။"ချန်ထင် ၏ အကြည့်သည် ကျိုးဝမ် ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးဝမ် ၏ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကိုမြင်ပြီးနောက် အနီးအနားတွင်ရပ်နေသော ဝမ် မိသားစုတပ်များသည် ရုတ်တရက်စိတ်မငြိမ်မသက်ဖြစ်လာသည်။သူတို့၏ခေါင်းဆောင် ဝမ်ကျန့် သည် သူ့ပါးစပ်ထောင့်မှ ဆိုးသွမ်းသော အပြုံး၏ အရိပ်အယောင်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ အားလုံး အဆင်ပြေရဲ့လား။"

ကျိုးဝမ် သည် မာနကြီးသော ချန်ထင် ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ယင်းအစား သူ့အကြည့်က ကျိုးရှန်းအာ ၏ညာဘက်ပါးပြင်တွင် ထင်ရှားသောအနီရောင်အမှတ်အသားကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။သူ့အကြည့်တွေကလည်း မှုန်ကုပ်ကုပ်ဖြစ်လာသည်။

"ငါ အဆင်ပြေတယ်၊ ဒဏ်ရာက သေးသေးလေးပါပဲ"ကျိုးရှန်းအာ သည် အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးသောအကြည့်ဖြင့်ပြောကာ သူမ၏ညာဘက်ပါးကိုဖုံးလိုက်သည်။

"ကျိုးရုန် မင်း မင်းမိသားစုကို အကူညီတောင်းဖို့ ဘာလို့ မပြန်ဘဲ ကျိုးဝမ်ကို ဘာလို့ခေါ်လာတာလဲ။"ကျိုးမိန်ရွယ် က သူမခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး ကျိုးရုန် ကို အတန်ငယ် ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချပြောဆိုလိုက်သည်။

ကျိုးဝမ် ၏အသွင်အပြင်သည် ကျိုးမိန်ရွယ် အတွက် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော်လည်း သူမသည် ကျိုးဝမ် ၏ခွန်အားကို အလွန်သဘောကျသော်လည်း ချနါ မိသားစုသည် အရေတွက်များဖြင့် အားသာချက်ရှိသည်။ထို့အပြင် တစ်ဖက်တွင် စေတနာဆိုးဖြင့် ဝမ်မိသားစုတပ်များလည်း ရှိနေသည်။ကျိုးဝမ် သည် ဤမျှလောက် လူများစွာကို သူ့ဘာသာသူ ဆန့်ကျင်နိုင်မည်ဟု သူမ မယုံခဲ့ပေ။

ကျိုးရုန် က ခါးသီးတဲ့ အပြုံးနဲ့ပြောသည်။ "ကျိုးဝမ် က သူတစ်ယောက်တည်း လုံလောက်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။အဲဒီတုန်းက ငါလည်း စိတ်တွေပူနေတော့ သိပ်ပြီးမစဉ်းစားဘဲ ကျိုးဝမ် ဒီကို ခေါ်လာခဲ့တာ။"

"ဘာလို့ ဦးနှောက်ကို မသုံးတာလဲ။ကျိုးဝမ် ၏ ခွန်အားက အလွန်အားကောင်းနေသော်လည်း လက်သီးနှစ်ခုကို တိုက်ရန် ခက်ခဲနေသေးတယ်။

ကျိုးဝမ်က ဒီလောက်များလူတွေနှင့် ဘယ်လိုဆက်ဆံနိုင်မှာလဲ။ထို့အပြင် ချန် မိသားစုတွင် ဝိညာဥ်ရှာဖွေခြင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူ လေးဦးလည်း ရှိသေးတယ်။ “

ကျိုးမိန်ရွယ် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်သွားပြီး ကျိုးရုန် က သူ့မျက်နှာကို ချက်ချင်း ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။သို့သော် ကျိုးရုန် က ကျေကျေနပ်နပ်ကြီး တုံ့ပြန်ဝံ့ခြင်းမရှိပေ။

ကျိုးဝမ် ၏ တမင် လျစ်လျူရှုခြင်းသည်လည်း မောက်မာသော ချန်ထင် ကို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ဒါဟာ သူမကို လေလို ဆက်ဆံသလိုမျိုး ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားခဲ့ရတာပါ။တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမအနားရှိလူများက သူမနားထဲသို့ တစ်စုံတစ်ခုကို တိုးတိုးလေးပြောကြသည်။

"ဖူး၊ တကယ် မာနကြီးတဲ့သူက ဘယ်သူလဲလို့ တွေးနေမိတယ်။ဒါက ကျိုး မိသားစုမှ လူယုတ်မာဖြစ်နေတယ်။မင်းလို လူယုတ်မာတစ်ယောက် ဒီအမျိုးသမီးရှေ့မှာ မာနကြီးဖို့ မျက်နှာရှိသေးတာလား။"

ချန်ထင် ၏ စကားသံကြားပြီးနောက် ကျိုးဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ရပ်တန့်သွားသည်။ထို့နောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ချန်ထင် ၏ မျက်နှာကို ပထမဆုံးအကြိမ် စိုက်ကြည့်မိသည်။ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ ချန်ထင် ဆီသို့ ပြေးသွားစဉ် သူ့မျက်လုံးထောင့်များသည် အန္တရာယ်ရှိသော အကွေ့အကောက်များအဖြစ်သို့ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ကျိုးရှန်းအာ နှင့် ကျိုးမိန်ရွယ် တို့သည် ကျိုးဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော မကောင်းသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားနိုင်သည်။သူတို့သည် တညီတညွတ်တည်း ကပျာကယာပြောကြသည်၊ "ကျိုးဝမ်၊ စိတ်လိုက်မာန်ပါမလုက်နဲ့။ပြိုင်ဘက်မှာ ဝိညာဥ်ရှာဖွေခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ လေးဦးရှိတယ်။တစ်ယောက်တည်းတက်ရင် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။"

ကျိုးဝမ် သည် အမှန်တကယ် ပြေးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသော အခါ ချန်ထင် ၏ လှပသော မျက်လုံးများတွင် အေးစက်တဲ့ အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။"ချန်ဟွေ့၊ ချန်ရှန်း၊ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ကြီးမားမှုကို မသိတဲ့ ဒီကောင်လေးကို ဖယ်ရှားလိုက်။ခဏနေရင် ဒီအမျိုးသမီးက သူ့ကို မြေကြီးပေါ်မှာ ဒူးထောက်ပြီး ငါ့ဖိနပ်ကို လျှာနဲ့ ယပ်ခိုင်းရမယ်။"

"မကြာခင်က ကြိမ်ခိပ်ဝတ်မြို့တော်မှာ ကျော်ကြားလာခဲ့တဲ့ ကျိုးမိသားစု ၏ ပါရမီရှင်များက သူ့နာမည်နှင့် လိုက်လျောညီထွေ ရှိမရှိကိုလည်း ကြည့်လိုတယ်။"

ချန်ဟွေ့ နှင့် ချန်ရှန်း တို့သည် ပါးစပ်ထောင့်များ တွန့်သွားကြသည်။သူတို့၏ခြေရာများသည် ဖြတ်ကျော်သွားကာ တိကျပြတ်သားသောနားလည်မှုဖြင့် ကျိုးဝမ် ကို နှစ်ဖက်စလုံးမှ ချက်ချင်းဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မူလစွမ်းအင်သည် လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။

ဘန်းးး

တိုးတိုးတိတ်တိတ် ညည်းတွားသံနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ မူလက ရန်လိုသော ချန်ဟွေ့ နှင့် ချန်ရှန်း တို့သည် ခွေးသေများကဲ့သို့ နောက်ပြန် ပျံသန်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် သတိလစ်နေသော ချန်ဟွေ့ နှင့် ချန်ရှန်း ကို ကြည့်လိုက်ရာ အနီးနားရှိ လူအုပ်ကြီး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။မကြာသေးမီကမှ မြို့တော်မှာ​ပြောနေကြတဲ့ ကျိုးမိသားစု ၏ ပါရမီရှင် ကျိုးဝမ် သည် ငွေလှံမဟုတ်သော်လည်း ဖယောင်းတိုင်ခေါင်းဖြစ်နေပုံရသည်။သူတကယ် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

"မင်း ငါတို့ ချန် မိသားစုရဲ့ လူတွေကို ရိုက်ဝံ့တာ။ မင်း ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သေခြင်းတရားကို ဖိတ်ခေါ်နေတာပဲ။"

ဝိညာဥ်ရှာဖွေခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ အခြားသော ချန် မိသားစုမှ တပည့်က ချန်ဟွေ့ နှင့် ချန်ရှန်း နှစ်ဦးစလုံး ကျိုးဝမ် ရှုံးနိမ့်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါတွင် သူ့မျက်နှာသည် ဒေါသအမျက်ထွက်နေသည်။သူ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် သူ့တစ်ကိုယ်လုံးသည် ချက်ချင်းပင် မူလစွမ်းအင်များဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။

"ဟေး မင်းက သေခြင်းတရားကို ဖိတ်ခေါ်တဲ့အကောင်ပဲ။"

ကျိုးဝမ် ပြုံးလိုက်သည်။ ချက်ခြင်းပင် သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း ကြွယ်ဝသော မူလစွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။သူသည် ဤချန်မိသားစု၏ တပည့်ကို ပါးရိုက်ကာ ပျံသန်းကာ သတိမဲ့စွာ စေလွှတ်လိုက်သည်။ထုံးစံအတိုင်း ဤသနားစရာကောင်းသော ချန် မိသားစု၏ တပည့်၏ ကံကြမ္မာသည် ချန်ဟွေ့ နှင့် ချန်ရှန်း တို့နှင့် မကွာပေ။

"ဟစ်စ်..."

မညှာတာသော ကျိုးဝမ်ကို ကြည့်ရင်း လူများစွာသည် အေးစက်သောလေကို ရှုရှိုက်လိုက်ကြသည်။ကျိုးဝမ် ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နည်းလမ်းများသည် လူများစွာ၏ နှလုံးသားကို အေးခဲသွားစေခဲ့သည်။

"ဝိညာဥ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်လား။"

ကျိုးရှန်းအာ နှင့် ကျိုးမိန်ရွယ် နှစ်ယောက်စလုံး ကျိုးဝမ် ၏ နောက်ကျောကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်က ကျိုးဝမ် သည် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းအဆင့်၏အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိကြသည်။ယခုဆိုလျှင် သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်သို့ အမှန်တကယ်ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ကျိုးရှန်းအာ သည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က စိတ်ဝိညာဥ်အသွင်​ေုပာင်းခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း သူမ၏ တိုးတက်မှုသည် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သောကြောင့် သူမအတွက် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း တိုးတက်သည်မှာ ပုံမှန်ဖြစ်သည်။သို့သော်လည်း ကျိုးဝမ် သည် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း စိတ်ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ဒီလိုအရည်အချင်းမျိုးက ကြောက်စရာကောင်းလွန်းသည်။

"မင်း ငါ့ကို ထိရဲလား။မင်းငါ့ကိုထိရဲရင် ငါတို့ လိန်ကလန် က မင်းရဲ့အကျိုးဆက်တွေကို သေချာပေါက်ခံစားရလိမ့်မယ်။သေသေချာချာ စဉ်းစားတာ ပိုကောင်းတယ်။ “

လှုပ်ရှားမှုအနည်းငယ်ဖြင့် သတိလသ်သွားသော ချန်ဟွေ့ ၏သုံးယောက်အုပ်စုကိုကြည့်လိုက်ရာ ချန်တင် ၏မျက်နှာသည် ဖျော့တော့သွားသည်။

သို့သော် သူမသည် အလွန်မာနကြီးသည်။ သူမ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း သူမ ခေါင်းကို မော့ကာ ကျိုးဝမ် ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေသေးသည်။ကျိုးဝမ် က သူမကို ထိဝံ့မည်ဟု သူမ မယုံခဲ့ပေ။

"အစကတော့ မင်းလို အမှိုက်ကို ထိဖို့ ငါ အထင်အမြင်သေးပေမယ့် မင်းမိဘတွေအကြောင်း မပြောသင့်ဘူး။မင်းလုပ်ကတည်းက မင်းအရိုက်ခံရဖို့ အသင့်ပြင်ထားရမယ်။"

ကျိုးဝမ် ပြုံးလိုက်သည်။ ရင့်ကျက်သောမျက်နှာပေါ်ရှိ မာနကြီးသောအမူအရာကိုကြည့်ရင်း သူ့မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သောအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ရပ်လိုက်"

အေးစက်သောအသံတစ်ခု ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိုးဝမ် ၏လက်ကို ခေတ္တရပ်သွားစေသည်။ သို့သော်လည်း ခေတ္တသာ ဖြစ်သည်။

ဖက်

ကျိုးဝမ် ၏ မျက်လုံးများ ကျဥ်းမြောင်းသွားသည်။ သူ့လက်သည် တိုက်ရိုက်အောက်သို့ လှဲချလိုက်ပြီး လူတိုင်း၏အကြည့်များအောက်တွင် ချန်ထင် ၏ မျက်နှာကို ရက်စက်စွာ ရိုက်လိုက်လေသည်။ကျယ်လောင်သော ပါးရိုက်သံကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဤအနည်းအကျဉ်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက်တွင် ဒေါသူပုန်ထသော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းငါ့ကိုရိုက်ရဲတယ်၊ မင်းငါ့ကိုရိုက်ရဲတယ်"

ချန်ထင် ၏ ဖြူစင်သော မျက်နှာပေါ်တွင် ကြည်လင်သော လက်ဖဝါးပုံနှိပ်တစ်ခု ချက်ချင်းပေါ်လာသည်။ ဒီအချိန်မှာ သူမမျက်နှာမှာ ပူလောင်တဲ့ ဝေဒနာတစ်ခုပဲ ခံစားလိုက်ရသည်။ဒါဟာ လူတိုင်းရှေ့မှာ အရိုက်ခံရတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ပါပဲ။ထိုအချိန်တွင် ချန်ထင် ၏ အမူအရာသည် ချက်ချင်းပင် ဆိုးရွားသွားခဲ့သည်။ ကျိုးဝမ် ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့မျက်လုံးများသည် အမုန်းတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"မစဥ်းစားဘဲ ပြောတဲ့အတွက် အခကြေးငွေပေးရမယ်" ကျိုးဝမ် သည် ချန်ထင် ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမုန်းတရားများကို လျစ်လျူရှုကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကိုမင်း ဘယ်သူလို့ထင်နေတာလဲ၊ မင်းငါ့ကို သင်ခန်းစာတစ်ခုသင်ပေးရဲလား"

ချန်ထင် က စိတ်ရှုပ်ပြီး စိတ်တိုသွားသည်။ ယွမ်စွမ်းအားသည် သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလက်ထဲတွင် ချက်ချင်းဆိုသလို ခုန်တက်လာသည်။ တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာဖြင့် သူမသည် ကျိုးဝမ် ၏မျက်နှာကို ပါးရိုက်တော့သည်။ ဒီလူက တကယ်ကို မုန်းတီးဖို့ကောင်းလွန်းသည်။ သူမ သူ့ကို ပြန်လုပ်ရမယ်။

"မင်းကြည့်ရတာ သင်ခန်းစာ မရသေးတဲ့ပုံပဲ။"

ကျိုးဝမ် သည် သူ့လက်ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ပြီး ချန်ထင် ၏ ကျောက်စိမ်းနှင့်တူသော လက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့လက်ကို လှည့်ကာ ချန်ထင် ၏ ဘယ်ဘက်ပါးကို ရက်စက်စွာ ပါးရိုက်လိုက်သည်။

ဖက်

ကျယ်လောင်သောအသံသည် မြင်ကွင်းကို တစ်ဖန်တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ အားလုံးက ချန်ထင် ကို နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် ပါးရိုက်ခဲ့သော ကျိုးဝမ် ကို မယုံကြည်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ထို့နောက် လူအများ၏မျက်လုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသောအမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ချန်ထင် သည် စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်စေသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူမကို နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အလှတရားဟု သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ ယောက်ျားဖြစ်သရွေ့တော့ ဒီလို အလှလေးကို ရိုက်ဖို့ နှလုံးသား မရှိသင့်ဘူး။ဒါပေမယ့် ကျိုးဝမ် က သူမကို ရိုက်ရုံတင်မကဘဲ သူက နှစ်ကြိမ်တောင် ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူသည် အနည်းငယ်မျှ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ လုပ်ခဲ့သည်။ ဒါက လူတော်တော်များများက ကျိုးဝမ် ကို အကြိမ်အနည်းငယ် အလိုအလျောက် ထပ်ကြည့်စေခဲ့သည်။

"ရက်စက်တယ်၊ ပြတ်သားတယ်!" ကျိုးမိသားစု ၏ ထွန်းကားလာသော ပါရမီရှင်အသစ်ကို လျှို့ဝှက်အကဲဖြတ်သူအချို့ပင် ရှိသေးသည်။

နှစ်ကြိမ် ပါးရိုက်ခံရတဲ့ ချန်ထင် လည်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူမ ဘာပြောရမှန်းမသိတော့ဘဲ ကျိုးဝမ် ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် မြူခိုးများ အဆက်မပြတ် ရွေ့လျားနေသည်။ ထို့နောက် လူအုပ်ကြီး၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် သူမသည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်နေတော့သည်။

တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသော ချန်ထင်ကို ကြည့်ပြီး ကျိုးမိန်ရွယ် နှင့် ကျိုးရှန်းအာ တို့သည် သူမတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်ကို မခံစားနိုင်ပေ။ဒီမိန်းကလေးက အမြဲတမ်း မောက်မာတဲ့ အသွင်အပြင်ရှိသည်။ ထို့အပြင် သူမသည် ကျိုး မိသားစုကို အမြဲတမ်း ပစ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ ကျိုးဝမ် ၏ ပါးရိုက်ချက်နှစ်ချက်သည် အလွန်ကျေနပ်စရာကောင်းသည်။

ဝှီးးး

ဤအခိုက်တွင် စူးရှသော လေတိုက်သံသည် ကျိုးဝမ်၏နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျိုးဝမ် ၏အကြည့်ကို အာရုံစူးစိုက်ပြီး သူ့ညာဖက်လက်ဖဝါးက ရုတ်တရက် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

ဘန်းးး

ဟာရီကိန်းကဲ့သို့ ဒြပ်စင်စွမ်းအင်၏ ပြင်းထန်သော အတက်အကျ လွင့်ထွက်သွားသည်။ ထို့နောက်တွင် ကျိုးဝမ် သည် သူ့နောက်မှ အင်အားအနည်းငယ်မျှသာ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည် ။ ဤအင်အားအောက်တွင် ကျိုးဝမ် ပင် မကူညီနိုင်ဘဲ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

သူ့ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဇိမ်ခံအဝတ်အစားတွေ ၀တ်ထားတဲ့ မိန်းမပျိုလေးဟာ အံ့သြတကြီး အကြည့်နဲ့ ကြည့်နေသည်။ထို့အပြင် ဤအမျိုးသမီး၏အသွင်အပြင်သည် ချန်ထင် နှင့် အနည်းငယ်ဆင်တူသည်။ ဤမိန်းမပျိုသည် ချန် မိသားစု၏ အတောက်ပဆုံးသော ပါရမီရှင်ဖြစ်သင့်သည်ဟု ယူဆရသည်။

"အစ်မ"

မူလက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်နေသော ချန်ထင် သည် ထိုအမျိုးသမီး၏ အသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါတွင် သူမ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် ရွှင်လန်းသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ကျိုဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း ရှောင်လိုက်ပြီး ချန်ထုံအာ ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

"မင်းကို ဘယ်သူရိုက်တာလဲ။" ချန်ထုံအာ သည် ချန်ထင် ၏ ပါးပြင်ပေါ်ရှိ အနီရောင် လက်ဖဝါး နှစ်ခုကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အကြည့်များက ဒေါသအရိပ်အယောင်ကို ပေါ်လွင်စေသည်။သူတို့ရဲ့ ချန် မိသားစုရဲ့ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းအရ သူတို့ရဲ့ ဦးခေါင်းထက်မှာ မြေကြီးကို ထိရဲတဲ့သူတစ်ယောက် ရှိလိမ့်မယ်လို့လည်း သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါဘူး။

"အစ်မ၊ မင်းငါ့အတွက် လက်စားချေရမယ်။ ငါ့ကိုရိုက်တာ ဒီလူပဲ၊ ဒီလူက မကြာသေးခင်က ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့တော် မှာ ဟိုးလေးတကျော်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကျိုးဝမ် ပဲ"

ချန်ထင် သည် သူမ၏ မျက်လုံးထောင့်မှ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ကျောက်စိမ်းနှင့်တူသော လက်သည် ကျိုးဝမ် ကို ရုတ်တရက် ညွှန်ပြပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများသည် ပို၍ပင် မုန်းတီးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒါဆို မင်းက ကျိုးဝမ်ပေါ့။ ဒါပေမယ့် ယောက်ျားတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းမိန်းမတစ်ယောက်ကို တကယ်ထိတာ မရှက်ဘူးလား! နောက်ပြီး မင်းမလုပ်သင့်တဲ့အရာက ထင်အာ ကို ထိရဲတယ်။ မင်းရဲ့ စိတ်မြန်တဲ့လုပ်ရပ်တွေကို တစ်ခါတရံ သိထားရမယ်။ မင်းမိသားစုအတွက် ကြီးစွာသော ဆုံးရှုံးမှုကို ဖြစ်စေတယ်။"

ကျိုးဝမ် ကို အေးစက်သောအကြည့်ဖြင့် ချန်ထုံအာ ၏ လှပသော မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

“တကယ်တော့ ငါမိန်းမကို မထိချင်ဘူး။ဒါပေမယ့် တချို့လူတွေက စက်ဆုပ်ရွံရှာလွန်းတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ခြွင်းချက်ထားဖို့ကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး။ဒါအပြင် ဒီစက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်လူက ငါတို့၏ ကျိုး မိသားစုကို ဦးစွာ အနိုင်ကျင့်ခဲ့တယ်။ ငါသူ့ကိုရိုက်တာဘာမှမမှားဘူးဟုတ်လား။ "ကျိုးဝမ် က ကြောက်ရွံ့မှုမရှိဘဲ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

ချန်မိသားစု၏ ဩဇာကြီးမားသော်လည်း သူတို့၏ ကျိုး မိသားစုသည် ချန် မိသားစုထက် အားနည်းသည်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် အစောပိုင်းက ထိုးနှက်ချက်များအရ ကျိုးဝမ် သည် ချန်ထုံအာ ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် နိဗ္ဗာနနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျိုးဝမ် သည် ချန်ထံညအာ ၏ခြိမ်းခြောက်မှုကို လုံးဝမကြောက်ခဲ့ပေ။

ကျိုးဝမ် ၏ စကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။ ကျိုးဝမ် သည် သနားခြင်းကင်းမဲ့သည်သာမက သူ့စကား​သည်လည်း ကရုဏာကင်းမဲ့သည်ဟု မည်သူမျှမထင်ခဲ့ပေ။

ချန်ထုံအာ သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သူမ၏အမူအရာသည် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။ မာနကြီးတဲ့လူငယ်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး သင်ခန်းစာ သင်ပေးတော့မည်အချိန်မှာ အနီးနားက ခပ်ကြမ်းကြမ်း အသံတစ်ခု ရုတ်တရက်ထွက်လာသည်။

"ဒီနေရာက ဒီလောက်အသက်ဝင်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မထင်ထားဘူး။ ဒီလိုအသက်ဝင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကို ကြုံခဲ့ရတာ တကယ်ကို ကံကောင်းတယ်။"