မြင့်မားသောစိတ်စွမ်းအင်

သခင်ကြီး ကူရာကီ ၏ စကားများသည် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ မဟာသခင်ကြီး ကူရာကီ ၏မျက်နှာတွင် လေးနက်သောအမူအရာကိုလူတိုင်းမြင်သောအခါတွင် မဟာသခင်ကြီး ကူရာကီ သည်နောက်ပြောင်ခြင်းမဟုတ်ကြောင်းသိလိုက်ကြသည်။

သခင်ကြီး ကူရာကီ ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်ကို ကြည့်ရင်း ကျိုးဝမ် သည် အဖိုးအို၏ မျက်လုံးနက်နက်များတွင် ရိုးသားမှုကို ခံစားနိုင်သည်။ မဟာသခင်ကြီး ကူရာကီ က သူစမ်းသပ်မှု မအောင်မြင်ရင်တောင် ကျိုးဝမ် ကို အဆင့် ၂ ယွမ်သလင်းကျောက် ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဒါက အသာစီးရတဲ့ အခြေအနေမို့ ကျိုးဝမ် က ဝမ်းသာအားရ သဘောတူလိုက်သည်။

ထို့အပြင် သူ့ပတ်ဝန်းကျင် ဆွေးနွေးမှုများမှ ထူးဆန်းသော စိတ်ထားရှိသည့် မဟာသခင်ကြီး ကူရာကီ သည် အများအားဖြင့် စျေးဆိုင်၏အသေးအဖွဲကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သို့သော် ယနေ့တွင် သူ မမျှော်လင့်ဘဲ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့သည်။ကျိုးဝမ် သည် ဝမ်မုန့် ၏တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရန် ဤအဘိုးအိုအား မည်သို့ကူညီပေးခဲ့ကြောင်း တွေးတောသောအခါတွင် ဤအဘိုးအို၏ပုံစံမှာ ကျိုးဝမ် ကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

"ဒီဂျူနီယာက ဆန္ဒရှိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် စီနီယာက ကျွန်တော့်ရဲ့စိတ်စွမ်းအင်ကို ဘယ်လိုစမ်းသပ်ချင်လဲဆိုတာ ကျွန်တော်သိလို့ရမလား"

ဤလေးစားအပ်သော မဟာသခင်ကြီး ကူရာကီ ၏ ရှေ့တွင် ကျိုးဝမ် သည် အနည်းငယ် မောက်မာမှု မရှိခဲ့ပေ။ အဲဒီအစား သူက လေးလေးစားစား ပြန်ဖြေခဲ့သည်။

ကျိုးဝမ် ၏ ရိုသေလေးစားသော သဘောထားသည် သူ့အပေါ် မဟာသခင်ကြီး ကူရာကီ ၏ အထင်ကြီးမှုကို အလွန်တိုးတက်စေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်ဖြူများကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ချမ့်ခွင်း အိတ်ထဲမှ လက်ဖဝါးအရွယ် သလင်းကျောက်ကို ရုတ်တရက် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ကြည်လင်သောသလင်းကျောက်လုံးဘောလုံးသည် ကြည်လင်နေရင်း ကြည်လင်နေသည်။ ပိုအံ့သြစရာကောင်းတာက သလင်းကျောက်ဘောလုံး အတွင်းမှာ လျှပ်စီးကြောင်းပါးလွှာတဲ့ လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု ရှိနေတာပဲဖြစ်သည်။ သေသေချာချာ မကြည့်ဘူးဆိုရင် ဒီလျှပ်စီးကြောင်းကို အလွယ်တကူ မြင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

"မင်းရဲ့လက်ဖဝါးကို ဒီသလင်းကျောက်ဘောလုံးပေါ်မှာတင်ပြီး မင်းရဲ့အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲမှာ စိတ်စွမ်းအင်ကို နိုးကြားနေသမျှ ဒီလူကြီးက မင်းရဲ့စိတ်စွမ်းအင်လိုအပ်ချက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီမှုရှိမရှိကို ဆုံးဖြတ်လိမ့်မယ်။" အဘိုးကြီး ကူရာကီ က သူ့မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ထားပြီး အပြုံးမပျက် ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးဝမ် သည် မဟာသခင်ကြီး ကူရာကီ ၏လက်ထဲတွင်ရှိသော သလင်းကျောက်ဘောလုံးကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီသလင်းကျောက်ဘောလုံးလေးဟာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်ကို စမ်းသပ်နိုင်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါဘူး။သူအနည်းငယ်သံသယရှိသော်လည်း ကျိုးဝမ် သည် မဟာသခင်ကြီး ကူရာကီ ပြောသည့်အတိုင်းလုပ်ဆောင်ဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏လက်ကို သလင်းကျောက်ဘောလုံးပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် စိတ်စွမ်းအင်ကို တိတ်တဆိတ် အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ကျိုးဝမ် ၏စမ်းသပ်မှုဖြစ်စဉ်တွင် လူတိုင်း၏မျက်လုံးများသည် ကျိုးဝမ် ကို အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည်။ လူများစွာသည် ၎င်းတို့၏အသက်ရှုခြင်းကိုပင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သလင်းကျောက်ဘောလုံး ၏ပြောင်းလဲမှုများကို မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဤစမ်းသပ်မှုသည် ၎င်းတို့၏ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့တော် မှ အခြားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ ကို မွေးထုတ်ပေးနိုင် မပေးနိုင် ဆိုသည်ကို ဆုံးဖြတ်မည်ဖြစ်သည်။

အာကန်းနစ် များ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုနှင့် ရှားပါးမှုကို ကောင်းစွာသိရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ သေးငယ်သော ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့တော် သည် မဟာသခင်ကြီး ကူရာကီ ကဲ့သို့သော ကြေးစားသမားတစ်ဦးရှိသည့်အတွက် ကံကောင်းသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။ ချင်ရွှမ်း အင်ပါယာတွင် အာကန်းနစ် တစ်ခုတည်းမရှိသော ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့တော် ကဲ့သို့သော မြို့ငယ်များစွာရှိသည်ကို သိရှိခဲ့ရသည်။

အကယ်၍ အခြား အာကန်းနစ် များ ယခု ပေါ်လာပါက ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့တော် အတွက် ဂုဏ်ယူစရာ တစ်ခုခု ဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။

ကျိုးရှန်းအာ၊ ကျိုးမိန်ရွယ် နှင့် ကျိုးဝမ် ၏နောက်တွင် ရပ်နေသော အခြား ကျိုးမိသားစု အဖွဲ့ဝင်များ အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှား ရွှင်လန်းနေကြသည်။ အကယ်၍ ကျိုးဝမ် သည် ကြေးစားသမားတစ်ယောက်ဖြစ်လာရန် အလားအလာ အမှန်တကယ်ရှိခဲ့ပါက ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့တော် ရှိ ၎င်းတို့၏ ကျိုး မိသားစု၏ အဆင့်အတန်းသည် အခြားအဆင့်သို့ တိုးလာမည်မှာ သေချာသည်။

ကျိုး မိသားစု၏ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များ၏ စိတ်လှုပ်ရှားပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ချန် နှင့် ဝမ် မိသားစုများသည် အနည်းငယ် မှုန်ကုပ်သွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဤမိသားစုနှစ်စုသည် ကျိုးဝမ် နှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ အကယ်၍ ကျိုးဝမ် သည် မှော်ဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်လာပါက ၎င်းတို့မိသားစုအတွက် အဆင်ပြေမည်မဟုတ်ပေ။

"ဟမ့် အာကန်းနစ် တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ အခြေအနေတွေက အရမ်းခက်ခဲတယ်။ ဒီကလေးက အာကန်းနစ် ဖြစ်လာဖို့ အလားအလာရှိတယ်လို့ မဟာသခင်ကြီး ကူရာကီ ကပြောခဲ့ပေမယ့် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုသာရှိပါသေးတယ်။ သူ့ဝိညာဉ်စွမ်းအား စမ်းသပ်မှု မအောင်မြင်ရင် ဒီကလေးက ရှက်သွားမှာကို စိုးရိမ်ရတယ်။ "

ဝမ်မုန့် သည် မကျေမနပ်မျက်နှာဖြင့် ကျိုးဝမ် ၏ကျောကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ အဲဒီတုန်းက သူ့အဖေရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအောက်မှာ မဟာသခင်ကြီး ကူရာကီ ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား စမ်းသပ်မှုကိုလည်း ခံခဲ့ရတယ်။ သို့သော် နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ ကရုဏာမရှိသော ကျရှုံးမှုဖြစ်သည်။ စမ်းသပ်မှုကို ကိုယ်တိုင်တွေ့ကြုံခံစားဖူးသော ဝမ်မုန့် သည် ဝိညာဥ်စွမ်းအား ဖြင့် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ရန် မည်မျှခက်ခဲသည်ကို သိသည်။

မဟာသခင်ကြီး ကူရာကီ ရဲ့ လက်ထဲက ကြည်လင်တဲ့ သလင်းကျောက်ဘောလုံးကို လူတိုင်းရဲ့ အကြည့်တွေ ဆုံသွားသလိုပဲ၊ ကြည်လင်တဲ့ သလင်းကျောက်ဘောလုံးဟာ ပြောင်းလဲသွားတော့တယ်။ သလင်းကျောက်အတွင်းမှ ချည်မျှင်ကဲ့သို့ လျှပ်စီးကြောင်းသည် ရုန်းကန်နေသော ရေမြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လှည့်ပတ်လာသည်။

ဤမိုးကြိုးသည် လူတိုင်း၏မျက်စိရှေ့တွင် လျင်မြန်စွာ ထူထပ်လာသည်။ ရေမြွေတစ်ကောင်ဟာ ထူထဲပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ စပါးအုံးမြွေတစ်ကောင် ဖြစ်လာသလိုပါပဲ။

သလင်းကျောက်ထဲက ပိုထူတဲ့ လျှပ်စီးကြောင်းကို လှမ်းကြည့်ရင်း အဘိုးကြီး ကူရာကီ ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ရုတ်တရက် လင်းခနဲ လင်းခနဲ ထွက်လာသည်။ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်ရင် သူ့မျက်လုံးရဲ့ နက်နဲတဲ့ နေရာမှာ ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်ကို မြင်နိုင်မှာပါ။

ခြိမ်းးး

ရုတ်​တရက်​​ အလင်း​ရောင်​ ဖန်​​ကျောက်​အတွင်းမှ လင်းလက်​သွားသည်​။ ထို့နောက်တွင် ကျယ်လောင်သော မိုးခြိမ်းသံသည် ကြည်လင်သော သလင်းကျောက်ဘောလုံးအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မိုးခြိမ်းသံ တဟုန်ထိုး မြည်လာသည်နှင့်အမျှ သလင်းဘောလုံးအတွင်းမှ လျှပ်စီးကြောင်းသည် ချက်ချင်းပင် ဖန်သားလုံးတစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားသော မရေမတွက်နိုင်သော မိုးကြိုးများအဖြစ်သို့ ကွဲထွက်သွားသည်။

"ဝိညာဥ်စွမ်းအား- အဆင့်မြင့်တယ်။ ဒီအဘိုးကြီးပြောတာ မှန်တယ်။ မင်းမှာ ကြေးစားသမားတစ်ယောက်ဖြစ်လာဖို့ အရည်အချင်းရှိတယ်။ နောက်ပြီး မင်းရဲ့ကနဦး ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အဆင့်မြင့်တယ်။ ဒါက မင်းမှာ အရည်အချင်းကောင်းရှိကြောင်း ပြသတာပဲ။"

အဘိုးကြီး ကူရာကီ သည် သလင်းကျောက်ထဲတွင် ထူထပ်စွာ ဖြန့်ကျက်နေသော မရေမတွက်နိုင်သော မိုးကြိုးများကို ကြည့်ရင်း ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"အို ဘုရားသခင်၊ အဲဒါက တကယ်ကို အဆင့်မြင့်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားပါပဲ။ ဒီ ကျိုးဝမ် ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်။ သူက မှော်ဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ သံသယဖြစ်စရာ မရှိပါဘူး။"

"မဟာသခင်ကြီး ကူရာကီ က ဒီကလေးကို သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ခွင့်ပေးလိုက်တာ အံ့သြစရာမရှိပါဘူး။ ဒီကလေးဟာ ဒီနယ်ပယ်မှာ အရည်အချင်းရှိတယ်ဆိုတာ အံ့ဩစရာမရှိပါဘူး။ ဒီကလေးဟာ ကြေးစားသမားတစ်ယောက်ဖြစ်လာတာနဲ့ ကျိုး မိသားစုရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုဟာ အဆင့်အသစ်တစ်ခုကို ရောက်မှာ သေချာတယ်။"

"ကျိုးမိသားစု နဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခု တည်ဆောက်ရတော့မယ် ထင်ပါရဲ့။ ကြေးစားသမားတစ်ယောက်ရှိတဲ့ မိသားစုဟာ တောက်ပတဲ့အနာဂတ်ရှိတယ်။"

သခင်ကြီး ကူရာကီ ၏ အသံသည် ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိသော်လည်း ကြည့်ရှူသူအားလုံး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနေရသည်။ ကျိုးဝမ် ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် စံနှုန်းသို့ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်ကို သူတို့သိသည်။ ထို့အပြင် မဟာသခင် ကူရာကီ ၏ ပျော်ရွှင်သော အမူအရာကြောင့် ကျိုးဝမ် ၏ အရည်အချင်းသည် အလွန်ထူးချွန်သည်ဟု ထင်ရသည်။ ဒီသတင်းကြားတော့ လူတိုင်းက အော်လိုက်ကြသည်။

"ကျိုးဝမ်က တကယ်တော့ ကြေးစားသမားတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်းရှိတယ်။ ဒါက ငါတို့ရဲ့ ကျိုး မိသားစုအတွက် ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုပါပဲ။"

ကျိုးရှန်းအာ နှင့် ကျိုးမိန်ရွယ် တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မျက်လုံးထဲတွင် အံ့သြခြင်းအရိပ်အယောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျိုးဝမ် ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား စံနှုန်းသို့ ရောက်ရန် သူတို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဒုန်းး

ဝမ်ကျန့် သည် လျှပ်စီးများဖြင့် ပြည့်လျှံနေသော မဟာသခင် ကူရာကီ ၏လက်ရှိ သလင်းကျောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် အလွန်ဖြူဖျော့လာသည်။ ကျိုးဝမ် သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ရန်ပင် မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"အစ်ကိုကြီး၊ ငါတို့အခုဘာလုပ်ကြမလဲ" ဝမ်ကျန့် သည် သူ့ဘေးနားရှိ ဝမ်မုန့် ကို မကြည့်ဘဲ တုန်လှုပ်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဝမ်မုန့် ရဲ့အမူအရာက ပိုကောင်းမလာဘူး။ သူက နှုတ်ခမ်းကို ကောက်ကွေးလိုက်ပြီး "ဟမ့်၊ ဒီကောင်က တကယ်ကံကောင်းတာပဲ၊ ဒါပေမယ့် ဒီကလေးက သူဌေးမဖြစ်သေးဘူး။ ငါတို့ ဝမ်မိသားစု ရဲ့ စွမ်းအားကြောင့် ဒီကလေးက ငါတို့ကို မထိရဲပါဘူး။"

ဝမ်မုန့် ၏ စကားကိုကြားတော့ ဝမ်ကျန့် ၏ ထိတ်လန့်နေသော နှလုံးသားသည် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုဖြင့် ကျိုးဝမ် ၏ကျောကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟားဟား! ကလေး၊ ဒီလူအိုကြီးကို မင်းရဲ့ဆရာအဖြစ် ခံယူဖို့ ဆန္ဒရှိလား? ဒီအဘိုးကြီးဟာ အဆင့်သုံးဆင့်သာရှိတဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပေမယ့် တံခါးကိုဖြတ်ဖို့ မင်းကိုလမ်းပြဖို့ လုံလောက်ပြီ" လို့ အဘိုးကြီး ကူရာကီ က ကျိုးဝမ် ကို ပြုံးပြပြီး ပြောလိုက်သည်။ .

ချက်ခြင်းပို၍ ချစ်ဖို့ကောင်းလာခဲ့သည့် မဟာသခင်ကြီး ကူရာကီ ၏မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ရာ ကျိုးဝမါ ၏မျက်နှာသည် တုန်လှုပ်ခြင်းအရိပ်အယောင်ကို ပေါ်လွင်စေသည်။ သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် မြင့်မားသောအဆင့်သို့ရောက်ရှိခဲ့သည်ဟူသောအချက်မှာလည်း သူ၏မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ ခဏလောက်တော့ ကျိုးဝမ်ကို အံ့သြသွားစေခဲ့သည်။

"ကလေး၊ ဒီလူအိုကို မင်းရဲ့ဆရာအဖြစ်ယူတာ မှားတယ်လို့ခံစားရလား? မင်းဘာလို့ ချီတုံချတုံဖြစ်နေရတာလဲ၊ ​မဟာဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်ရခြင်းဟာ မြင့်မြတ်ခြင်းရဲ့သင်္ကေတတစ်ခုဆိုတာ မင်းသိထားသင့်တယ်။ မင်း အာကန်းနစ် တစ်ယောက်ဖြစ်လာတာနဲ့ မင်း ချင်ရွှမ်းအင်ပါယာ မှာ တူညီတဲ့အခွင့်အရေးတွေ ရလိမ့်မယ်။ ဒီလိုမျိုးဟာ သူများတွေ အိပ်မက်တောင် မမက်နိုင်တဲ့ အရာပါ။ “

ကျိုးဝမ် ၏ ချီတုံချတုံ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရတော့ ဆရာသခင် ကူရာကီ အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားသည်။ သူသည် ကျိုးဝမ် ရှေ့တွင် ကြေးစားသမားဖြစ်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးအမျိုးမျိုးကို အလျင်အမြန်ရှင်းပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးဝမ် သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားမြင့်မားသော စွမ်းအားနှင့် ပထမဆုံးတွေ့ဆုံခဲ့သော လူငယ်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကျိုးဝမ် ၏ အရည်အချင်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ ဒီလို တပည့်တစ်ယောက်ကို လက်မလွှတ်ချင်ဘူး။

မဟာဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ ၏ မပျော်မရွှင် မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျိုးဝမ် က ရှိုက်ကြီးတငင် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည် "တကယ်တော့ ဆရာသခင် ကူရာကီ မင်းက ငါ့ကို မင်းရဲ့ တပည့်အဖြစ် ခေါ်ဆောင်ဖို့ ဆန္ဒရှိလို့ ငါက သဘောကျပါတယ်။ဒါပေမယ့် တပည့်ဖြစ်ရန်ကိစ္စက အရေးကြီးဆုံးပဲ။ အကြီးအကဲတွေရဲ့ သဘောထားကို မေးဖို့ လိုပါသေးတယ်။ မင်းဘယ်လိုထင်ပါလဲ။"

ဒါကိုကြားတော့ မဟာဆရာသခင် ကူရာကီ ရဲ့ အမူအရာက ပျော့ပြောင်းသွားသည်။ မုတ်ဆိတ်ဖြူကို ပွတ်သပ်ရင်း "ကလေး၊ မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ မင်းရဲ့ လူကြီးတွေရဲ့ သဘောထားကို တောင်းချင်လို့ ဒီလူကြီးက မင်းနဲ့အတူ မင်းမိသားစုထဲ လိုက်ခဲ့မယ်။"

"ဒါပေမယ့် အရင်က တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ဒုက္ခပေးချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ အခု ကျွန်တော်က အကောင်းတိုင်း ရှိနေသေးတော့ အဲဒီလူက ဒီကိစ္စကို လွတ်ပေးပါ့မလားလို့ သိချင်မိတယ်။"

ကျိုးဝမ် ၏ပုံသဏ္ဍာန် ရပ်တန့်သွားသည်။ ကြည်လင်သောမျက်လုံးများသည် တစ်ဖက်သို့ ချက်ချင်းလှည့်လာပြီး ဝမ်ကလန် အဖွဲ့၏ထိပ်တွင် ရပ်နေသော ဝမ်မုန့် ကို လျစ်လျူရှုကာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"အိုး? တစ်ယောက်ယောက်က ဒီလိုပြောဖူးတာလား။ မင်းက တော်တော် ရဲရင့်တယ်။ ငါ့တပည့်ကို ဒုက္ခပေးချင်တယ်လို့တောင် သတ္တိရှိရှိ ပြောလိုက်တယ်။ မင်းငါ့ကို တမင်တကာ ရှုံ့ချနေပုံရတယ်။"

ကျိုးဝမ် ၏အကြည့်ကိုနောက်တွင် ကူရာကီ သည် အနီးနားတွင် အလွန်မှိုင်းညို့နေသော ဝမ်မုန့် ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ ပါးစပ်ထောင့်များက ကောက်ကွေးကာ လှောင်ပြောင်သော အပြုံးဖြင့် ပြောနေလေသည်။

ကူရာကီ ၏ စကားကိုကြားတော့ ဝမ်မုန့် ၏ မျက်လုံးထောင့်များသည် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ကူရာကီ သည် သူ့တပည့်အတွက် သူ့ကိုပြန်ရန်ကြိုးစားနေမှန်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိသည်။ ဝမ်မုန့် ပင်လျှင် ထိုကဲ့သို့ မထင်မှတ်ထားသော အဖြစ်အပျက်ကို မမျှော်လင့်ထားပေ။

မူလက ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် ၏ ခွန်အားဖြင့် ကျိုးဝမ် သည် လူတိုင်းရှေ့တွင် လုံးဝ ဒုက္ခရောက်သွားနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း မဟာဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ သည် မည်သည့်နေရာကမှန်းမသိ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည် ။ သူ့ကို ပိုလို့တောင် ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်စေခဲ့တာကတော့ အဘိုးကြီး ကူရာကီ က ကျိုးဝမ် ကို သူ့တပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့တာပါပဲ။ ထို့ကြောင့် သူ၏အကြံအစည်များအားလုံး ပျက်ပြားသွားခဲ့သည်။

ကူရာကီ ၏ ပို၍အန္တရာယ်များသော အပြုံးကိုကြည့်ရင်း တစ်ခုခုလုပ်ရမည်ဟု ဝမ်မုန့် သိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့်

ဝမ်မုန့် သည် သူ့သွားများကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး ဝမ်ကျန့် ၏ ကော်လာကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျိုးဝမ် ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဝမ်ကျန့် ၏ မျက်နှာကို ပါးရိုက်လိုက်သည်။

"ကျိုးဝမ်၊ ငါ့ညီလေးကြောင့်ဖြစ်ရတဲ့ အမှားတွေအားလုံးကို မင်းဒီတစ်ခါတော့ ခွင့်လွှတ်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

စကားပြောနေစဉ်တွင် ဝမ်မုန့် က ဝမ်ကျန့် ကို ကျိုးဝမ် ဆီသို့ အတင်းဆွဲကာ ခေါင်းကို အနည်းငယ်ညိမ့်လိုက်သည်။ သူ့လေသံက အရမ်းရိုးသားနေသည်။

"ဝမ်ကျန့်ကို ငါ ပါးရိုက်ပြီးပြီ။ ဒီကောင်ကို ငါ ခွင့်လွှတ်ပြီးပြီ။ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ ပါးရိုက်မှုက အရမ်းနာကျင်သွားပြီ။ မင်းရဲ့ကျေးဇူးကို မဖော်ပြချင်ဘူးလား။ မင်းခါးပေါ်က ချမ့်ခွင်း အိတ်က တော်တော်ကောင်းတယ်။ ငါ့ကို လျော်ကြေးအဖြစ်ပေးလိုက်။"

ကျိုးဝမ် က ဝမ်မုန့် ခါးပေါ်ရှိ ချမ့်ခွင်း အိတ်ကို ကြည့်ရင်း မိုက်မဲစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဝမ်မုန့် ၏ အမူအရာ ပြောင်းသွားသည်။ သို့သော်လည်း ကူရာကီ ၏ အေးစက်သော အကြည့်အောက်တွင် ချမ့်ခွင်း အိတ်ကို ချွတ်ပြီး ကျိုးဝမ်ထံသို့ လွှဲပေးရုံမှတပါး ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ ထို့နောက် ဝမ်ကျန့် ကို ဆွဲထုတ်ကာ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားတော့မည်ဖြစ်သည်။

"ခဏစောင့်ပါဦး!" ကျိုးဝမ် ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"နောက်ထပ် ဘာလိုချင်သေးတာလဲ။" ဝမ်မုန့် သည် သူ့ဒေါသကို ထိန်းလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် မင်းညီလေးရဲ့ ချမ့်ခွင်းအိတ် ကိုလည်း မမေ့နဲ့နော်။ ကျိုးဝမ်၏ အမူအရာသည် လျစ်လျူရှုကာ ပြောနေသဖြင့် ပို၍ပင် ရယ်စရာဖြစ်လာသည်။

"ဟမ့်၊ ဒီမှာ မင်းယူသွား။"

ဝမ်မုန့် ရုတ်​တရက်​ ချမ့်ခွင်း အိတ်​ကို ဝမ်ကျန့် ၏ခါး​ပေါ်မှ ဆွဲထုတ်​ပြီး ကျိုးဝမ် ဆီသို့ ပစ်​ချလိုက်​သည်​။ ထို့နောက် နောက်ပြန်လှည့်မကြည့်ဘဲ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။