မကြုံစဖူး တိုက်ပွဲ

ဝမ် မိသားစုအတွင်း နက်ရှိုင်းသော ဇိမ်ခံအထပ်မြင့်တစ်ခု၏ ခန်းမထဲတွင် လာဗင်ဒါ ၀တ်စုံဝတ်ထားသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သူ့ရှေ့ရှိ လက်ဖက်ရည် စားပွဲကို အပိုင်းပိုင်းခွဲပစ်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့ မင်း ကျိုးဝမ် နဲ့ တိုက်တုန်းက မင်း အသာစီးမရခဲ့ဘဲ မင်းရဲ့ ချမ့်ခွင်း အိတ် က သူ့လက်ထဲကို ရောက်သွားတယ်။ လူတိုင်းရှေ့မှာ မင်း သူ့ကိုတောင် တောင်းပန်ခဲ့ရသေးတယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကြောင့် ငါတို့ ဝမ် မိသားစုရဲ့ နာမည်ပျက်သွားပြီ။"

လာဗင်ဒါ ၀တ်စုံကို ၀တ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် ချွန်ထက်သော အစွန်းများနှင့် ပုံမှန် အသွင်အပြင်များ ရှိသည်။ ငယ်စဉ်ကပင် ချောမောသောလူဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ဤဒေါသကြီးသော သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် လက်ရှိ ဝမ်မိသားစု ၏ အကြီးအကဲ ဝမ်ယွမ်ရှင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ယွမ်ရှင်း ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ညီအကိုနှစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ဝမ်မုန့် နှင့် ဝမ်ကျန့် တို့သည် ကုန်စည်ပြပွဲမှ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး စကားမပြောရဲဘဲ ခေါင်းငုံ့ထားရင်း မျက်နှာမှာ ရှက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေသည်။

"အဖေ၊ မူလအစီအစဥ်က ကောင်းတယ်။ ကျိုးဝမ် ပေါ်လာပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ သူ့ကို သင်ခန်းစာတစ်ခုပေးဖို့ အရိပ်ထဲကနေ ထွက်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ က လမ်းတစ်ဝက်မှာ ဝင်စွက်ဖက်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။"

ဝမ်မုန့် သည် ဝမ်ယွမ်ရှင်း ကို ခါးခါးသီးသီး စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့အဖေက ဒေါသဖြစ်မယ့် အရိပ်အယောင်တွေ မပြတာကို သူမြင်တော့ သက်ပြင်းချပြီး “ကျိုးဝမ်က တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူးဆိုတာကို ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ က မြင်လိုက်တဲ့အတွက် သူ့ဝိညာဥ်စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ခဲ့တယ်။ရလဒ်ကတော့ လူယုတ်မာရဲ့ ဝိညာဥ်စွမ်အားက တကယ်ကို အဆင့်မြင့်တဲ့အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားတာကြောင့် ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ က သူ့ကို သူ့တပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့တာပါ…”

"အမှန်ပဲ! အဲဒီလူယုတ်မာ ကျိုးဝမ် ကို ကျောထောက်နောက်ခံပြုတဲ့ မဟာဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် အစ်ကိုကြီး က သူ့ကို တုန်လှုပ်သွားစေလိမ့်မယ်။" ဝမ်ကျန့် ကလည်း ခေါင်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ ညိတ်ပြပြီး နောက်ကနေ ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကလေးရဲ့ ဝိညာဥ်စွမ်းအားက တကယ်ကို မထင်မှတ်ထားတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ ဒီကလေးရဲ့ အရည်အချင်းက မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးမုန့်အာ ထက်တောင် မြင့်မားတယ်။ ယခု သူ့တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သခင် ဖြစ်လာရန် အလားအလာရှိသဖြင့် သူဆက်လက်တိုးတက်နေပါက ကျိုး မိသားစု၏ ကြီးထွားလာမှုက မရပ်တန့်နိုင်တော့မည်ကို ငါကြောက်မိတယ်။ “

ဝမ်ယွမ်ရှင်း သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ကျိုးဝမ် သည် မဟာဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ ၏ မျက်လုံးကို ဖမ်းမိရန် သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ဒါက ဝမ်ယွမ်ရှင်းကို အံ့သြစေခဲ့သည်။

"အဖေ၊ ဒီကလေးက ငါတို့ ဝမ်ကလန် အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုပဲ။ ငါတို့ဘာလို့ လျှို့ဝှက်မလုပ်ကြံတာလဲ..."

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်မုန့် ၏လက်သည် ကျိုးဝမ် ၏လည်ပင်းကို ညင်သာစွာ လျှောကျသွားသည်။ သူ့မျက်လုံးများတွင် အေးချမ်းစွာ သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသော အရိပ်အယောင် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။ ကျိုးဝမ် ၏ ထပ်ခါတလဲလဲ ရန်စပြီးနောက် ဝမ်မုန့် သည် ကျိုးဝမ် ကို မုန်းတီးခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

“လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုက အန္တရာယ်တွေရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့က အဲဒီအဆင့်ကို လျှောက်ဖို့ မလိုသေးပါဘူး၊ ဒီကလေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က တိမ်ကောနေသေးတယ်လို့ မင်းပြောမလို့လား၊၊ ဒါအပြင် နောက်နှစ်ဝက်အတွင်း ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့တော်မှာ ငါးနှစ်တကြိမ် ဈေးကွက်တိုက်ပွဲဖြစ်လိမ့်မယ်။ အဲဒီချိန်မှာ မင်းရဲ့ ခွန်အားနဲ့ မင်း သူ့ကို ကွင်းထဲမှာ လုံးဝ ဒုက္ခပေးနိုင်တယ်။" ဝမ်ယွမ်ရှင်း ခဏစဉ်းစားပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဒါကိုကြားတော့ ဝမ်မုန့် ရဲ့မျက်နှာက နားလည်မှုရှိတဲ့အကြည့် ချက်ချင်းပေါ်လာသည်။ သူက လက်သီးဆုပ်ပြီး ဂုဏ်ယူစွာပြောသည် "အဖေ၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ အခုမှ နှစ်ဝက်အတွင်း စျေးကွက်တိုက်ပွဲမှာ ငါတို့ ဝမ်မိသားစု က ကျိုးမိသားစု ရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ စျေးကွက်ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို အောင်နိုင်သာမက ကျိုးမိသားစု ရဲ့ ပါရမီရှင်လည်း သွေးနဲ့ ပေးဆပ်စေရမယ်။"

"မုန့်အာ ၊ မင်းရဲ့လက်ရှိအင်အားက ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့တော် မှာရှိတဲ့ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တွေရဲ့ ထိပ်မှာရှိနေပေမယ့် အဲ့ မင်းရဲ့လေ့ကျင့်မှုကို အားမလျှော့နဲ့။ မင်းက မျိုးနွယ်စုကြီးသုံးခုမှာ အင်အားအကောင်းဆုံးဖြစ်နိုင်ပေမယ့် မင်းရဲ့အသက်အရွယ်နဲ့ ရွယ်တူတဲ့ မြို့တော်ဝန်စံအိမ်က ဂျူနီယာအနည်းငယ်ရဲ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က မင်းထက် အားမနည်းဘူး။"

ဝမ်မုန့် ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားသော အမူအရာကို ကြည့်ပြီး ဝမ်ယွမ်ရှင်း က သူ့ကို အချိန်မီ သတိပေးလိုက်သည်။

"မြို့တော်သခင်စံအိမ်လား။"

ဒါကိုကြားတော့ ဝမ်မုန့် ရဲ့ တပည့်တွေက ချက်ချင်း လန့်သွားသည်။ ဝမ်မုန့် သည် သူ့အဖေထံမှ အဓိက မျိုးနွယ်စုသုံးခုထက် သာလွန်သော ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့တော် တွင် နံပါတ်တစ် တပ်ဖွဲ့အကြောင်း မကြာခဏ ကြားနေရသည်။ထို့အပြင် မြိုတော်ဝန်၏နေအိမ်ကို ပြောသည့်အခါတိုင်း သူ့ဖခင်၏ လေသံမှာ ကြောက်ရွံ့မှုအပြည့်ရှိသည်။ မြို့တော်သခင်၏နေထိုင်ရာသည် အလွန်နိမ့်ကျသော်လည်း နိမ့်ချလေလေ၊ ခန့်မှန်းရခက်လေလေဖြစ်သည်။

"မြို့တော်ဝန်စံအိမ်က အရမ်းတန်ခိုးကြီးတဲ့အတွက် ဘာကြောင့် ဒီလောက်နိမ့်ကျနေရတာလဲ၊ မြို့တော်ဝန်စံအိမ်ရဲ့ ဂျူနီယာတွေတောင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ မပြဖူးဘူး။" ဝမ်မူန့် ၏ နှလုံးသားသည် မြို့တော်ဝန်စံအိမ်နှင့် ပတ်သက်၍ စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"မြို့တော်ဝန်စံအိမ်မှာ ငါတို့ဝမ်မိသားစုထက် ပိုနက်နဲတဲ့ အုတ်မြစ်ရှိတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဂျူနီယာတွေ အားလုံးက အလွန် မာနကြီးနေကြတယ်။ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့တော် မှာရှိတဲ့ တခြားဂျူနီယာတွေကို ဘာလို့ အထင်ကြီးနေကြမှာလဲ၊၊ မြို့တော်ဝန်စံအိမ်ရဲ့ ဂျူနီယာတွေရဲ့ ပန်းတိုင်ကို ငါကြားလိုက်ရတယ်။ ပြီးတော့ မြိူ့တော်ဝန်စံအိမ်ရဲ့ဂျူနီယာတွေရဲ့ ပန်းတိုက်က ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့တော် ၏အပြင်ဘက်က ကျယ်သောကမ္ဘာကြီးလို့ ကြားတယ်။"

"သုံးနှစ်အတွင်းမှာ ချင်ရွှမ်း အင်ပါယာရဲ့ တော်ဝင်မိသားစုဟာ အနှစ်တစ်ရာတိုင်းမှာ တစ်ကြိမ်ဖြစ်ပေါ်တဲ့ ရှင်သန်ခြင်းမျှော်စင်အတွက် ပြိုင်ပွဲမှုတစ်ခု ကျင်းပမယ်လို့ ပြောထားတယ်။

ဒီပြိုင်ပွဲက ချင်ရွှမ်း အင်ပါယာရှိ မရေမတွက်နိုင်သော မြို့ကြီးများနှင့် မြို့ငယ်များ၏ ပါရမီရှင်များကို စုစည်းထားတယ်။ပြိုင်ပွဲတွင် ထူးချွန်ပါက ၎င်းတို့က မှုးမတ်အဆင့် ဘွဲ့ကို တိုက်ရိုက် အပ်နှင်းနိုင်ပြီး ဒေသတစ်ခု၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ဆိုထားတယ်။မြို့တော်ဝန်စံအိမ်ရဲ့ ဂျူနီယာတွေက သုံးနှစ်အတွင်း ပြိုင်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေကြတယ်လို့ ငါထင်တယ်။”

ဝမ်ယွမ်ရှင်း ၏ အသံသည် ဤအချိန်တွင် တုန်လှုပ်ရုံမှတစ်ပါး မကူညီနိုင်ပေ။သေချာသည်မှာ သူပြောခဲ့သော ရှင်သန်ခြင်းမျှော်စင်သည် ထူးထူးဆန်းဆန်းနှင့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပွဲတစ်ပွဲဖြစ်သည်။

"ရှင်သန်ခြင်းမျှော်စင်လား? အောင်နိုင်သူက မှုးမတ်အဆင့် ဘွဲ့ကို တိုက်ရိုက်အပ်နှင်းနိုင်တယ်။ဒီအရာက အမှန်တကယ်ပဲ ... "

ဝမ်မုန့် သည် သူ့လက်သီးများကို ဆုပ်ထားပြီး သူ့စိတ်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်မရနိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ပြသသည်။ချင်ရွှမ်း အင်ပါယာရှိ မှုးမတ်အဆင့် ၏ရာထူးသည် အလွန်မြင့်မားပြီး သူ၏စွမ်းအားမှာလည်း အလွန်ကြီးမားသည်။လက်ရှိတွင် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့တော် တည်ရှိရာ မူချင်း ကောင်တီသည် မှုးမတ်အဆင့် မူချင်း ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိသည်ဟုဆိုသည်။ခရိုင်အတွင်းရှိ မြို့အုပ်များသည် မှုးမတ်အဆင့် မူချင်း ကို လေးစားကြသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ခရိုင်ကြီးကို အုပ်စိုးနိုင်စေရန် မှုးမတ်အဆင့် ၏ စွမ်းအားသည် မည်မျှကြီးမားသည်ကို မြင်နိုင်သည်။ ဤသည်မှာ ဉာဏ်ကြီးရှင်များစွာသည် ပိုးဖလံမီးလျှံကဲ့သို့ ရှင်သန်ခြင်းမျှော်စင်တွင် ပါဝင်လိုသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းလည်းဖြစ်သည်။

"မုန့်အာ၊ မင်း အရမ်းကြီး မနာလိုနေစရာ မလိုဘူး။ မင်းကောင်းကောင်း ကျင့်ကြံနေသရွေ့ မင်းအဖေက မင်းအတွက် နေရာတစ်ခုပေးဖို့ မြို့တော်ဝန်ကို တောင်းနိုင်တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ မင်းလည်း ရှင်သန်ခြင်းမျှော်စင်မှာ ပါဝင်နိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် အခုအချိန်မှာတော့ ငါတို့ရဲ့ ပထမဆုံးတာဝန်က ကျိုး မိသားစုကို ဆွဲချဖို့ပါပဲ။

ဝမ်ယွမ်ရှင်း သည် ဝမ်မုန့် ၏ ပခုံးကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပုတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အင်း အဖေ၊ ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်။ တစ်နှစ်ခွဲလောက်ကြာရင် စျေးကွက်တိုက်ပွဲမှာ ဒီကောင်လေး ကျိုးဝမ် ကို ကျွန်တော် သေချာပေါက် ဒုက္ခပေးမှာပါ။"

ကျိုး မိသားစု၏ ထပ်ခိုးတစ်ခုတွင် ကျိုးရှန်းတင်း သည် တရားထိုင်ရင်း တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။ ရုတ်​တရက်​ တံခါး​ခေါက်​သံ အနည်းငယ်​ ရုတ်​တရက်​ ထွက်ပေါ်လာသည်​။

အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကျိုးရှန်းတင်း က မကျေနပ်မနပ်ဖြင့် "ဝင်လာပါ!"

"သခင်ကြီး တစ်ခုခုဖြစ်သွားပြီ!" မီးခိုးရောင်အဝတ်အစားဝတ်ပြီး အစေခံတစ်ဦးသည် ထပ်ခိုးထဲသို့ ဝင်သွားစဉ် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဖြေးဖြေး ပြောပါ။ ဘာဖြစ်တာလဲ။"

"သခင်လေးကျိုးဝမ် ပြန်ရောက်လာပြီ။" မီးခိုးရောင်အဝတ်အစားဝတ် အဘိုးအိုက ဆိုင်းငံ့တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ကောင်လေး ကျိုးဝမ် က ဘာလို့ပြန်လာပြီး ငါ့ကို သတင်းပေးတာလဲ"

ကျိုးရှန်းတင်း သည် အစေခံအိုကြီးအား တင်းမာသောအမူအရာဖြင့် ကြည့်သည်။ အစေခံအိုကြီးက သူ့တံတွေးကို မျိုချရုံမှ မတတ်နိုင်ပေ။

"မဟုတ်ဘူး၊ သခင်လေးကျိုးဝမ်က တစ်စုံတစ်ယောက် ခေါ်လာခဲ့တယ်၊ အဲဒီလူက တကယ်တော့ စျေးကွက်စင်တာရဲ့ ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ ပါ။"

"တစ်ယောက်ယောက်ကို ခေါ်လာရုံပဲမဟုတ်လား ၊ ကျိုးဝမ် က သူနဲ့အတူ ခေါ်လာပေးတဲ့သူက ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ လို့ပြောတာလား။ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့တော် မှာရှိတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သခင် ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီလား။"

မူလက ကျိုးရှန်းတင်း က ဂရုမစိုက်ပေမယ့် ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ ဆိုတဲ့ စကားကိုကြားလိုက်တော့ သူ့မျက်လုံးတွေက ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်လာပြီး သူ့ရှေ့က အစေခံအိုကြီးကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

"တကယ်ပါ ဆရာသခင် ကူရာကီပါ။"

အစေခံအိုကြီးက ကျိုးရှန်းတင်း ၏အကြည့်ကြောင့် အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေသဖြင့် အမြန်ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မြန်မြန် သူ့ဆီ ခေါ်သွားပါ။ ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ က ငါတို့ရဲ့ ကျိုး မိသားစုဆီ တကယ်ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ ဒီကောင်လေးကျိုးဝမ် က ပြဿနာဖြစ်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်လား။ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ က ဒီမှာ ရှင်းပြဖို့ တောင်းနေတာလား။ ကျစ် ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ ရဲ့ အဆင့်အတန်းက အရမ်းဂုဏ်ယူစရာကောင်းတယ်။ ကျိုးဝမ် က သူ့ကို တကယ်စိတ်မချမ်းသာအောင် လုပ်ရင် ငါတို့ရဲ့ ကျိုး မိသားစုက တကယ်ကို ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။ “

ထုံးစံအတိုင်း ကျိုးရှန်းတင်း သည် ကျော်ကြားသော ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ အကြောင်းကို ကြားဖူးသည်။ ထို့အပြင် ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးသည် အလွန်ထူးခြားဆန်းကြယ်ပြီး သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများသည် မှန်းဆ၍မရနိုင်ကြောင်း သူကြားသိခဲ့ရသည်။ ကျိုးဝမ် တကယ်ပဲ ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ ကို ဒေါသထွက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ကျိုး မိသားစု ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်။

"မြန်မြန်၊ ပေ့ထျန်း နဲ့ တခြားအကြီးကဲတွေပါ ခေါ်လိုက်ပါ။ မိသားစုခန်းမထဲမှာ စုထားဖို့ ပြောလိုက်ပါ။ ဒီကိစ္စက တကယ်ကို ကိုင်တွယ်ရခက်လိမ့်မယ်။"

ကျိုးရှန်းတင်း က သူ့နောက်က အစေခံအိုကြီးကို ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး မိသားစုခန်းမကို အမြန်ပြေးသွားလိုက်သည်။

မိသားစုခန်းမထဲမှာ ကျိုဝမ် နဲ့ ဆရာသခငိကြီး ကူရာကီ တို့ဟာ မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်ကြသည်။ နှစ်ယောက်စလုံး လက်ဖက်ရည်ကို တိတ်တဆိတ် သောက်နေကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီက ဦးစွာပြောလိုက်သည်။

"ကောင်လေး၊ မင်းရဲ့မိသားစုခေါင်းဆောင်က အရမ်းနှေးတယ်။ ဒီအဘိုးကြီးက ဒေါသကြီးတယ်။ မင်းဒီထက်ပိုကြာကြာစောင့်ခိုင်းရင် ငါ စားပွဲကို ရိုက်ချိုးသွားနိုင်တယ်။"

ကျိုးဝမ် က ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကြည့်ကာ "မင်း စားပွဲကို ရိုက်ချင်ရင် ရိုက်လိုက်ပါ။ အဆုံးမှာ မင်းပြန်ပေးသရွေ့တော့ အဆင်ပြေတယ်"

ဒါကို အဘိုးကြီး ကူရာကီကြားတော့ သူ့ဒေါသက ချက်ချင်းထွက်သွားသည်။ ပေါက်ကွဲသံနဲ့အတူ သူ့ဘေးက စားပွဲကို အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားသည်။ သူက "အရည်အချင်းရှိတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ဖို့က မလွယ်ပါဘူး။ သူ့စရိုက်က ဘာလို့ ငါ့အကြိုက်မဟုတ်ရတာလဲ။ ကျစ် ဒါက ကံကြမ္မာပဲ"

သက်ပြင်းချနေစဉ်တွင် ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အလွန်သွက်လက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ခန်းမအတွင်းရှိ စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များအားလုံး အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားခဲ့သည်။

ဤအခိုက်တွင် ကျိုးရှန်းတင်း သည်လည်း မိသားစုခန်းမသို့ အမြန်သွားခဲ့သည်။ ခန်းမထဲမှာ ရှုပ်ပွနေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ သူ့မျက်နှာက ရုတ်တရက် ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားသည်။

"ပြီးသွားပြီ!" ကျိုးရှန်းတင်း သည် သူ့ကိုယ်သူ တွေးတောရင်း နှလုံးခုန်လာသည်။

ကျိုဝမ် နဲ့ ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ တို့ဟာ အခုမှ ရောက်လာတဲ့ ကျိုးရှန်းတင်း ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ၏ မျက်နှာသည် ရွှင်လန်းမှုအရိပ်အမြွက်ကို ရုတ်တရက် ပေါ်လွင်လာသော်လည်း ခန်းမထဲတွင် ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် သူ့မျက်နှာအိုကြီးမှာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းမဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ကျိုးရှန်းတင်း ၏မျက်လုံးများတွင်၊ ဆရာသခင် ကူရာကီ ၏မျက်ရည်များသည် အလွန်အမင်းဒေါသထွက်ခြင်း၏ လက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူ၏ မူလ ရပ်တန့်နေသော နှလုံးသည် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားသည်။

"ဆရာသခင် ကူရာကီ မင်းက သူ့ဆီ တကယ်လာလည်တဲ့အထိ ကျိုးဝမ် က ဘာတွေများ အခက်အခဲလုပ်ခဲ့လို့လဲ။ ဒီကလေးက အမှားအယွင်းတစ်ခုခု လုပ်ခဲ့ရင် ဆရာသခင် ကူရာကီ က သူ့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ မင်းလိုချင်တဲ့ လျော်ကြေးကို ငါတို့ ကျိုး မိသားစုက ကျေကျေနပ်နပ်ကြီး ဆောင်ရွက်ပေးမှာပါ။ မင်းက ကျိုဝမ် ကိုလွှတ်ထားသရွေ့ မင်းကျေနပ်အောင် ငါတို့ အကောင်းဆုံးလုပ်ပေးမှာပါ။"

ကျိုးရှန်းတင်း သည် ကျိုးဝမ် ကို ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် လက်ခုပ်တီးကာ ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ အား လေးလေးစားစား ပြောဆိုသည်။

ထိုစကားများ ထွက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ခန်းမကြီးသည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ နှင့် ကျိုဝမါ နှစ်ယောက်လုံး ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကျိုးရှန်းတင်း ကို ကြည့်ကြသည်။

သို့သော် ကျိုးဝမ် သည် အလွန်စမတ်ကျသည်။ ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ ၏ မွန်မြတ်သော လက္ခဏာနှင့် ခန်းမအတွင်းရှိ အရှုပ်အထွေးများကို တွေးတောမိသောအခါတွင် ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီ သည် ဤနေရာ၌ ရှင်းပြရန် တောင်းဆိုရန် ကျိုးရှန်းတင် လွဲမှားစွာ ထင်မြင်မိသည်မှာ ထင်ရှားပါသည်။

ကျိုးရှန်းတင်း ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ရိုးသားသော အမူအရာကို ကြည့်ပြီး ကျိုးဝမ် သည် ရင်ထဲထိပြီ မခံစားရဘဲဘမနေနိုင်ပေ။ သူ့ရှေ့က ဒီလူကြီးသည် သူ့ကို ဂရုစိုက်တာ သိသာသည်။

"အဘိုး မင်းထင်သလို မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်တော့ အဘိုးကြီး စန်းမူ က မင်းနဲ့ တပည့်တစ်ယောက် လက်ခံရေးကိစ္စ ဆွေးနွေးဖို့ ဒီကို ရောက်လာတာ။" ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေသော ကျိုးရှန်းတင်း ကိုကြည့်လိုက်ရင်း ကျိုဝမ် က ခေါင်းယမ်းပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"တပည့် လက်ခံဖို့လား။ ကျိုးဝမ် မင်းရဲ့အမှားတွေကို မင်းငြင်းလို့မရဘူး။ ဆရာသခင် ကူရာကီ က အဆင့်အတန်းမြင့်တဲ့လူတစ်သောင်းမှာ တစ်ယောက်ပဲရှိတယ်၊၊တပည့်တစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုလက်ခံနိုင်မလဲ။ " ကျိုးရှန်းတင်း က ခေါင်းခါပြီး မယုံကြည်နိုင်မှုအပြည့်နဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ကျိုးမိသားစု ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပဲ၊ ကျိုးဝမ် ပြောတာ အမှန်ပဲ။ တပည့်တစ်ယောက် လက်ခံဖို့ မင်းနဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ ဒီမှာ ရှိနေတာ။ ကျိုးဝမ် က အရည်အချင်း ရှိတယ်။ သူ့ကို မင်းရဲ့ ဆက်ခံသူ အဖြစ် လေ့ကျင့်ပေးချင်တယ်၊ မင်း ကန့်ကွက်စရာ မရှိဘူး။ ဟုတ်တယ်မလား” ဆရာသခင်ကြီး ကူရာကီက ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုက်သည်။

ဒုန်းးး