အခန်း (၄၄၃)

လူသားအပိုင်းအစများက ကျောက်စိမ်းမျက်လုံး ၊ အပြာရောင်မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့် ကျိုးဟန်ဖုန်းအဖြစ် ပြန်လည် စုစည်းလာနေသည့်အချိန်တွင် အေးစက်မှုများလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့လာသည်။

သူ၏အငွေ့အသက်များက မူလအခြေအနေနှင့် ယှဉ်လိုက်မည်ဆိုလျှင် အတော်လေး လျော့ကျသွားသော်လည်း လက်ရှိအချိန်တွင် လူတိုင်းက တိုက်ပွဲပမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ဒဏ်ရာရနေသော တူဟိုင်ရှန့်ဖြစ်၏။ သူက အတော်လေး ကြိုးစားပြီးမှသာ နောက်တစ်ကြိမ် မတ်တပ်ပြန်ရပ်နိုင်ခဲ့သည်။

မုန့်ချီက သူ့ကို လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းထဲ၌ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် အချိန်တုန်းကကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ မုန့်ချီက ပြန်လှည့်ကြည့်စရာမလိုဘဲ သူ့အဖော်များ၏ အခြေအနေကို အလိုလို သိနေခဲ့၏။

"ကျန်းကျိဝေရဲ့ ညာဘက်လက်က ပျက်စီးနေပြီ။ သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ဒဏ်ရာရနေတယ်။ သူ့ရဲ့လက်ထဲမှာတော့ သတ်ဖြတ်ရေး သိုင်းကွက်တစ်ခုပဲ ကျန်နေနိုင်တယ်။ ရွမ်ယုရှုက လန်းဟွမ်ကောင်းကင်တေးသွား (၁၂)သွယ်နဲ့ ကွမ်ဟန်းကျိန်စာကို (၂) ကြိမ် သုံးပြီးသွားပြီ။ သူက ကန့်သတ်ချက်ကို ရောက်ခါနီးနေပြီ…”

“ကျိုးဟမ်က သူ့ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုမှာ အရာအားလုံးကို ပေါင်းထည့်ထားတယ်။ ပြီးတော့ သူနဲ့ချီကျန်းရန်တို့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်တဲ့ အချိန်မှာလည်း သတ်ဖြတ်ရေးသိုင်းကွက်တွေကို ဆက်တိုက်သုံးခဲ့ရတယ်။ သူက ဒဏ်ရာမရပေမယ့် စွမ်းအားအလွန်အကျွံ သုံးပြီးသွားပြီ။ လက်ရှိအချိန်မှာတော့ ကျန်းကျိဝေဆီမှာပဲ တိုက်ခိုက်စွမ်းရည် ကျန်နေတော့မယ်…"

သူကိုယ်တိုင်ကတော့ စွန့်လွှတ်ခြင်းကျင့်စဉ်ကိုသုံးပြီး ကောင်းကင်မိုးကြိုး (၅) သွယ်ကို သုံးထားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူက တံခါး (၉) ပေါက်ပွင့်နေလျှင်ပင် နောက်ထပ် ဝေ့ကျင်းအဆင့် သတ်ဖြတ်ရေးသိုင်းကွက် တစ်ကွက်သာ သုံးနိုင်တော့မည် ဖြစ်၏။ ထိုသို့ဆိုလျှင် တိုက်ပွဲကို ဆက်လက် ခံနိုင်ရည်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ နတ်ဘုရား၊ မကောင်းဆိုးဝါးများ၏ မျိုးဆက်များကသာ သာမန် ဝေ့ကျင်းတစ်ဝက်အဆင့် ပညာရှင်များဆိုလျှင် သူတို့၏ လူသားနှင့် ကောင်းကင်တစ်သားတည်းအဆင့်က ပို၍သာလွန်နိုင်ပြီး ထိုအရာက အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။

သို့သော် သူတို့ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ ကျောက်စိမ်းမျက်လုံးနဂါးပျံ ကျိုးဟန်ဖုန်းဖြစ်ပြီး ဝေ့ကျင်းအဆင့် ရှိနေသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သို့သော် မုန့်ချီကတော့ အနည်းငယ်လေးပင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေခြင်း မရှိပေ။ သူက ကျိုးဟမ်ကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။

သံသရာမြေကွက်လပ်ထဲတွင် ကျိုးဟမ်က အစစ်အမှန်ကမ္ဘာကြီးထဲရှိ ပစ္စည်းများကို အများဆုံး အသုံးပြုခဲ့သော လူတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေသည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် သူက အစစ်အမှန်အင်ပါယာတံဆိပ်ကိုဝယ်ရန် ကံကြမ္မာအမှတ် အလုံအလောက် မရှိခဲ့ပေ။ သူက တာဝန်ပြီးဆုံးအောင် စောင့်ပြီးမှသာ ဝယ်ရန် တောင်းဆိုထားခဲ့၏။

"ဒါပေမယ့် လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် မင်းက အဲဒီအရာကို အရင်ဆုံးဖြေရှင်းဖို့လိုမယ်။ အခု မင်းသား (၅) ရဲ့ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို ပြသဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ…”

မုန့်ချီက ကျိုးဟမ်ကို အချက်ပြရန် မလိုအပ်ပေ။ သူတို့၏ဘေးကင်းလုံခြုံမှုနှင့် တာဝန်ပြီးဆုံးမှုအတွက် သူက ထိန်ချန်ထား၍မရကြောင်း သိနေ၏။

ကျိုးဟန်ဖုန်း၏ အသွေးအသားများ စတင်ပေါင်းစပ်လာသည့်အချိန်တွင် သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် ရွှေရောင်တံဆိပ်လေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအရာကတော့ အစစ်အမှန် အင်ပါယာတံဆိပ်အတု ဖြစ်၏။

ထိုအရာက ပို၍ကြီးကျယ်ခမ်းနားပုံရပြီး လူသားတစ်ယောက်၏ အငွေ့အသက်ထက် နဂါးတစ်ကောင်ကြီး၏ အငွေ့အသက်နှင့် တူညီနေသည်။ ထိုတံဆိပ်ပေါ်တွင် နဂါး(၉)ကောင် ပုံသဏ္ဍာန် ရှိနေပြီး နဂါးတစ်ကောင်ချင်းဆီက အသက်ရှိနေသလို ထင်ရသည်။ သူတို့က အချင်းချင်းရောယှက်နေပြီး အဆင့်အတန်းမြင့်မားသည့် ပုံသဏ္ဍာန်များ ရှိနေသည်။ သူတို့၏ပါးစပ်ထဲတွင် ရွှေတုံးလေးတစ်ခုချင်းဆီ ကိုက်ထားကြ၏။

"နဂါး (၉) ကောင် တံဆိပ်အတုလား။ လော့ရန်မှာရှိတဲ့ ကျိုးမိသားစုက နတ်ဘုရား လက်နက်ပုံတူကိုတောင် လက်ဆင့်ကမ်းလာတာလား…"

မုန့်ချီက ထိုတံဆိပ်လေးကိုကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ပင်မကမ္ဘာကြီးထဲတွင် နတ်ဘုရားလက်နက်များ ၊ အဖိုးတန်လက်နက်များ၏ အငွေ့အသက်ကို ပျောက်ကွယ်သွားစေနိုင်သော လျှို့ဝှက်အနှစ်သာရများ ရှိနေသည်။ သို့သော် ယင်ယန် ကြေးမုံ ၊ နတ်ဘုရားချုပ်နှောင်ခြင်းကြိုးတို့နှင့် မတူဘဲ အများစုက တိုက်ခိုက်ရန် အသုံးပြုနိုင်ခြင်း မရှိချေ။ သူတို့က ဝေ့ကျင်းအဆင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်စွမ်းသာ ရှိသည်။

ဝေ့ကျင်းအဆင့်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်မည်ဆိုလျှင် သူတို့က ထိုတိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို တားဆီးရန် လွယ်ကူနိုင်သည်။ ထိုသို့ဆိုရာတွင် မျက်လုံးမှိတ်ထားသော ဂိုဏ်းချုပ်ကျိုးယုံက နတ်ဘုရားချုပ်နှောင်ခြင်းကြိုးနှင့် ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရသည့်အချိန်တွင် သူ၏တိုက်ခိုက်စွမ်းရည်များအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရ၏။

မြို့တော်မှ ကျိုးကလန်ကတော့ မင်းသားတစ်ယောက်ဆီတွင် ထိုကဲ့သို့ နတ်ဘုရားလက်နက်မျိုး ပေးထားသည်မှာ ယုံကြည်နိုင်ဖွယ်ရာ မရှိချေ။ အထူးသဖြင့် အဆင့်နိမ့်သော မင်းသားတစ်ယောက်ဆီတွင် ဖြစ်၏။

နတ်ဘုရားလက်နက်များ ၊ အဖိုးတန်လက်နက်များက သူတို့၏အငွေ့အသက်များ ပျောက်ဆုံးသွားလျှင် သေချာပေါက် ထိခိုက်သွားနိုင်သည်။ ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် အချိန်တော်တော်ကြာ ပေးရ၏။ ထိုအရာက သံသရာကမ္ဘာကြီးထဲမှ လဲလှယ်ထားသော လျှို့ဝှက်ရတနာတစ်ခုပေလော။

မုန့်ချီက စဉ်းစားနေသည့်အချိန်တွင် ကျိုးဟမ်က သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင်လည်း ချီစွမ်းအင်များက လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ သူက နေလုံးကြီး ၊ လမင်းကြီးနှင့် ကြယ်များကို အာရုံခံနိုင်သလို ကမ္ဘာမြေကြီး၏ အနှစ်သာရများကိုလည်း စစ်ဆေးနိုင်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ရှိနေသော အသွေးအသားများက ပင်မချီစွမ်းအင်များကို လောဘတကြီး စုပ်ယူနေပြီး သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်က ကုန်းမြေကြီးအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့၏။ လူသားနှင့် ကောင်းကင်တစ်သားတည်းအဆင့်ကို ရောက်နေသော ကျိုးဟမ်၏ ပင်မဝိညာဉ်ကလည်း စတင်တိုးတက်လာပြီး သူ့လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော တံဆိပ်လေးကလည်း တဖြည်းဖြည်း ပို၍အစွမ်းထက်လာခဲ့သည်။

ထိုတံဆိပ်လေး လက်ထဲမှ ထွက်သွားသည့်အချိန်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ချွေးများ စီးကျနေပြီး သူ၏မျက်နှာကလည်း ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားခဲ့၏။ ထိုအချိန်တွင် နဂါး (၉)ကောင်တံဆိပ်ဆီမှ နဂါးဟိန်းသံများကို ကြားလိုက်ရပြီး သူတို့က ကျိုးဟန်ဖုန်းကို ဝိုင်းပတ်လိုက်ကြသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အပြာရောင်အလွှာများ လွှမ်းခြုံနေသည်ကိုပင် ထိုအရာကို တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိချေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်ထုကြီးကလည်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ကျိုးဟန်ဖုန်းက သူ့ဆီကို ရောက်လာသော ရွှေရောင်နဂါး (၉)ကောင်၏ ခြေရင်းတွင် ဝတ်ဆင်းနေရသည်။ တံဆိပ်လေးက သူ၏နဖူးပေါ်တွင် ကပ်သွားခဲ့၏။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းများနှင့် ရေခဲအလင်းတန်းများ အရည်ပျော်ကျသွားသည့်အချိန်တွင် ကျိုးဟန်ဖုန်းက နာနာကျင်ကျင် အော်ဟစ်လိုက်ရ၏။

အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အချိန်တွင် ကျိုးဟန်ဖုန်းက ပြန်ပေါ်လာပြီး သူ၏ဆံပင်များ ပျောက်ကွယ်၍ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ပုံစံကွက်များကလည်း ပျက်စီးသွားပြီး နဖူးပေါ်တွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုနေရာမှ သွေးများ စီးကျနေခဲ့၏။

သူ၏ပင်မဝိညာဉ်က ဆိုးဆိုးဝါးဝါးဒဏ်ရာရသွားပြီး မူလအခြေအနေကို ပြန်မရောက်နိုင်တော့ပေ။ ကျန်းကျိဝေနှင့် မုန့်ချီတို့က သူ့ကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် စဉ်းစားနေပြီး ကြောက်စရာကောင်းသော ရန်သူတစ်ယောက်ကို လုံးဝအမြစ်ပြတ် ရှင်းပစ်ချင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏ရှေ့၌ အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။ ထိုအရာကတော့ နေလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လက် (၂) ဖက်က ကျိုးဟန်ဖုန်းကို အပူလှိုင်းများနှင့် လွှမ်းခြုံပစ်လိုက်သည်။

ကျိုးဟန်ဖုန်း၏ အသွေးအသားများက နောက်တစ်ကြိမ် ပေါင်းစည်းလာသည်ကို တူဟိုင်ရှန့်ကလည်း မြင်နေရ၏။ သူက စွန့်စားရဲခြင်း မရှိသော်လည်း ဒဏ်ရာများကို ဘေးဖယ်ထားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် နေမင်းကြီး၏စွမ်းအားများကို ဆင့်ခေါ်၍ သူ၏ရန်သူကို ရှင်းပစ်လိုက်သည်။

ယခု သူတို့၏အစွမ်းက တူညီနေပြီး ကျိုးဟန်ဖုန်းကို ရွှေရောင်တံဆိပ်လေးက လွှမ်းခြုံထားနေသည့်အတွက် သူ၏ဒဏ်ရာများကို ကုသနိုင်ခြင်း မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် တူဟိုင်ရှန့်က အသာစီးရနေ၏။ တခဏအတွင်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က အရည်ပျော်ကျသွားပြီး မျက်လုံးများက ဝိညာဉ်ကင်းမဲ့သွားခဲ့လေသည်။

တူဟိုင်ရှန့်၏ သွေးမျိုးဆက်များကလည်း ပြန်လည်စုစည်းလာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က တောင့်တင်းလာသည်။ ဆံပင်များကလည်း အပြာရင့်ရောင် ပြောင်းလဲလာ၏။

ကျန်းရှန်းဟုန်က သူ့နေရာမှနေ၍ အန္တရာယ်အငွေ့အသက်များကို ခံစားမိနေသည်။ သူက အရာအားလုံးကို သတိထားနေသော်လည်း အလွန်သစ္စာရှိ၏။ ထို့ကြောင့် သူက စိုးရိမ်နေခြင်းမရှိဘဲ ကျိုးဟန်ဖုန်းကို အကူအညီပေးရန် ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

မုန့်ချီကတော့ ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထလာခဲ့၏။ အကယ်၍ တူညီသော စွမ်းရည်ရှိနေသည့် ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်သာဆိုလျှင် သူ့အတွက် အဆင်ပြေနိုင်သေးသည်။

သို့သော် လေထဲတွင် ပျံသန်းနိုင်သော ကျန်းရှန်းဟုန်က မိုးကြိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ ကျိုးဟမ်က သူ့ဆီတွင် ကျန်နေသည့် အကာအကွယ်ရတနာတံဆိပ်လေးကို အသုံးပြုလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထပ်ရှိနေသေးလျှင်ပင် ကျန်းရှန်းဟုန်ကို အနိုင်ရရန်တော့ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

အကယ်၍ သူတို့က သူ့ကို အနိုင်ရမည်ဆိုလျှင်တော့ အခြေအနေတစ်ခုလုံးက ပြောင်းလဲသွားနိုင်၏။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏နားထဲ၌ သံစဉ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရန်သူ၏ စိတ်ထဲသို့ လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ရွမ်ယုရှုက မျက်လုံးတစ်ဖက်မှိတ်ထားပြီး သူမက စောင်းနှလုံးသားကျင့်စဉ်ကို ကောင်းကောင်းအသုံးချလိုက်၏။

စိတ်ထဲတွင် နှောင့်ယှက်ခံလိုက်ရသည့်အတွက် ကျန်းရှန်းဟုန်၏ ပင်မဝိညာဉ်က ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ပြီး သူ၏တိုက်ခိုက်မှုကလည်း အသံကြောင့် နှေးကွေးသွားသည်။ ထိုအခွင့်အရေးကို အရယူပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော ချီကျန်းရန်က ရွှေနဂါးဓားနှင့် တိုက်ခိုက်လိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် ရေခဲလှိုင်းတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး လေထဲတွင် နှင်းပွင့်လေးများက မိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သလင်းကျောက်အလင်းတန်းတစ်ခုကလည်း ကျန်းရှန်းဟုန်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်၏။ ထိုအရာက အေးခဲနေသော ဦးချိုမဲ့မိုးကြိုးနဂါး၏ ပုံသဏ္ဍာန်မဟုတ်ဘဲ ရေခဲနှင်း ချီစွမ်းအင်များကို အသက်သွင်း၍ မိုင်တစ်ထောင်အေးခဲခြင်းအစွမ်းကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချီကျန်းရန်ဆီတွင် အဖိုးတန်လက်နက်ကို အသက်သွင်းရန် စွမ်းအားမကျန်တော့ပေ။ ကျန်းရှန်းဟုန်က ရေခဲနှင့် အလင်းတန်းများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဗလုံးဗထွေး အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး အကာအကွယ် ချီစွမ်းအင်များက ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ သူက တစ်ကိုယ်လုံးအေးစိမ့်သွားပြီး မြေပေါ်သို့ပြုတ်ကျလာခဲ့၏။

ထိုအချိန်တွင် လေလှိုင်းများက ရပ်တန့်သွားပြီး ကျန်းရှန်းဟုန်ကတော့ ပင်လယ်ထဲသို့ ကျသွားသော ကျောက်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာခဲ့၏။

ကျန်းကျိဝေ၏ ဘယ်လက်ထဲတွင် ဓားက ရောက်လာပြီး အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက လမင်းကြီးကို ဖောက်ထွက်လာသလို ပေါ်လာခဲ့၏။ လေထဲတွင်လည်း ဓားချီစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်လာပြီး အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများက ကောင်းကင်ကြီးကို ဖျက်ဆီးနေသော အင်မော်တယ်တစ်ပါးကဲ့သို့ ကျဆင်းလာခဲ့၏။

ထိုဓား၏ အစွမ်းကို ခံစားမိသည့်အချိန်တွင် ကျန်းရှန်းဟုန်၏ ခေါင်းထဲ၌ သတိပေးချက်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူက ဒဏ်ရာရခြင်း မရှိသေးသော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ရေခဲများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိချေ။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က လေထဲတွင်သာ ရှိနေသေးပြီး ပြောင်းလဲ၍လည်း မရချေ။

သူက အံကြိတ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အလေးတုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ပြောင်းလဲ၍ အောက်သို့ ချက်ချင်းကျစေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ထိုအခွင့်အရေးကို အရယူပြီး အန္တရာယ်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်၏။ ဓားချီစွမ်းအင်များက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ပြီး အရိုးထဲတွင် အေးခဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းရှန်းဟုန်က လက် (၂) ဖက်ကို လျင်မြန်စွာ စုစည်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ရှင်းလင်းရေးသိုင်းကွက်၏ အရှိန်အဝါကိုသုံး၍ တားဆီးလိုက်သည်။

"ရွှပ်…"

ကျန်းရှန်းဟုန်၏ အရှိန်အဝါများ ကျဆင်းသွားသည့်အချိန်တွင် သူ့ဆီမှ သွေးများ စီးကျလာခဲ့၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဓားဒဏ်ရာများ ပြည့်နှက်လာပြီး အရုပ်တစ်ရုပ်ကို ဖျက်ဆီးထားသော ကလေးတစ်ယောက်၏လက်ချက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော ကောင်းကင်ကြီးကလည်း မည်းမှောင်သွားပြီး ပျံသန်းရန် စောင့်နေသော လေလှိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏အပေါ်ဘက်တွင်တော့ လူသားပုံသဏ္ဍာန် အရိပ်တစ်ခု ရှိနေပြီး ကောင်းကင်ကြီးကို တားဆီးထားသည်။

သူက အလွန်ချောမောခန့်ညားပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းတန်းများ တဖျပ်ဖျပ် တောက်နေသည်။ သူ၏လက်ထဲတွင် ဓားမောက်တစ်ချောင်း ရှိနေပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသော လျှပ်စီးကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာနေ၏။

ကျန်းရှန်းဟုန်၏နားထဲတွင် ကျယ်လောင်သောအသံတစ်ခု ဝင်လာခဲ့သည်။

"သေလိုက်စမ်း... "

ဓားမောက်က (၈) ကြိမ်တိတိ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတစ်ချက်က အလိုလို ကျလာခဲ့သည်။ ဓားထဲမှနေ၍ ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးနဂါးများ ထွက်လာပြီး နဂါးခေါင်းတစ်ခုချင်းဆီက နောက်ဆုံးနဂါး၏ အမြီးနှင့် ဆက်သွယ်သွားသည်။ သူတို့၏ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုက ကြမ်းတမ်းခက်ထန်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်၏။

ကျန်းကျိဝေ၏ဓားချက်ကို ယခုမှရင်ဆိုင်လိုက်ရသော ကျန်းရှန်းဟုန်က ထိုအရာကို ရင်ဆိုင်ရန် အချိန်မမီခဲ့ပေ။ သူလုပ်နိုင်သည်မှာ လက်ဝါး (၂) ဖက်ထဲတွင် စွမ်းအားများ ပို့ဆောင်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန်သာ ရှိ၏။ သူက အသက်ဆုံးရှုံးရမည့်အစား ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ဒဏ်ရာရခြင်းကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ့ပြိုင်ဘက်က လေထဲတွင် ထူးဆန်းစွာ နေရာပြောင်းသွားခဲ့၏။ သူက အတောင်ပံများ ဖြန့်ထားသော သိန်းငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူက လေထဲတွင် ဘေးဘက်သို့ ခုန်သွားခဲ့သည့်အတွက် သူ၏လက်ဝါးချက်များက ဓားရှည်ကို တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

သူက သဘာဝတရားကြီး၏အစွမ်းကို ငှားသုံးနိုင်ပြီး လူသားနှင့်ကောင်းကင် တစ်သားတည်းအဆင့်ကို ရောက်နေသည်။ သူ့ပြိုင်ဘက်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကိုလည်း စစ်ဆေးနိုင်၏။ သို့သော် အလွန်အံ့သြစရာကောင်းသော ပြောင်းလဲမှုကို မြင်လိုက်ရသည့် အချိန်တွင် သူ၏ခန့်မှန်းချက်များအားလုံး လုံးဝလွဲချော်သွားခဲ့ရသည်။

သူက လက်ဝါး (၂) ဖက်နှင့် ဓားရှည် (၂) ချောင်းကို တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိတော့သည်မှာ မည်သည့်အရာကို ဆိုလိုနေကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိနေ၏။ ထိုအစား သူက အံကြိတ်ပြီး လက်ဝါး (၂) ဖက်ကို တွန်းပို့၍ ရန်သူ နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်ဆောင်ကြည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူက သေရမည်ဆိုလျှင် ရန်သူကို သူနှင့်အတူ ခေါ်သွားချင်ခဲ့၏။

အကယ်၍ ပြိုင်ဘက်က သူ့အသက်ကို နှမြောလျှင် သူတို့ (၂)ယောက်လုံး လွတ်မြောက်နိုင်သည်။ သူက လက်ဝါးနှင့် တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ချလိုက်သည့်အချိန်တွင် သံတုံးကြီးတစ်လုံးကို တိုက်ခိုက်လိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူက အလွန်အံ့သြသွားခဲ့ချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးကြောင်းများ လွှမ်းခြုံသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ဓားကလည်း ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြီး ကျယ်လောင်သော အော်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုက ကျန်းရှန်းဟုန်၏ အကာအကွယ်ချီစွမ်းအင်များကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး သူ့လည်ပင်းကို ဖြတ်ပစ်လိုက်၏။ သူ့ခေါင်းက ပြတ်ထွက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အပိုင်းအစများစွာကလည်း လျှပ်စီးကြောင်းများကြောင့် မည်းတူးသွားပြီး မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့၏။

"ငါက ငါ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်မြင်နေရတာလား…."

ထိုအတွေးနှင့်အတူ ကျန်းရှန်းဟုန်၏ မြင်ကွင်းများက လုံးဝမည်းမှောင်သွားခဲ့၏။

မုန့်ချီ၏ ဘယ်ဘက်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိသေးပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့လက်က ဓားထက်ပို၍ တိုနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ ကျန်းရှန်းဟုန်၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်က သူ့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်မိသော်လည်း သူက ထိုစွမ်းအားများကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုက မုန့်ချီ၏အသွင်ပြောင်း (၇၂) မျိုးကျင့်စဉ်ကို ချိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။ မုန့်ချီက လက်ထဲတွင် ဓားမောက်ကို ကိုင်ထားရင်း ကျိုးဟန်ဖုန်းက လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကျန်နေခဲ့သည်မှာ အပြာရင့်ရောင်နဂါးလက်သည်း အဖိုးတန်လက်နက်သာ ဖြစ်၏။

တူဟိုင်ရှန့်ကလည်း မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့ပြီး သူ၏အငွေ့အသက်များက အားနည်းနေသည်။ သူက တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းပင် မရှိတော့ချေ။ ထိုအချိန်တွင် ရွမ်ယုရှု ၊ ကျန်းကျိဝေနှင့် ကျိုးဟမ်တို့က ဒဏ်ရာရပြီး အားနည်းနေကြ၏။ ချီကျန်းရန်ကတော့ အားတင်းပြီး လမ်းလျှောက်နိုင်သေးသော်လည်း ခရမ်းကြယ်မြစ် အကာအကွယ်စွမ်းအားများကတော့ မရှိတော့ပေ။

ဓားကိုင်ထားသော လက်ကလည်း တုန်ယင်နေခဲ့၏။ ထိုအရာက အမှန်တကယ်ကို ခါးသီးသော အနိုင်ရမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မုန့်ချီ၏ စွန့်လွတ်ခြင်းကျင့်စဉ်ကလည်း အချိန်ပြည့်ခါနီးပြီဖြစ်သည့်အတွက် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အားနည်းလာခဲ့၏။ မူလတုန်းကတော့ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိသေးသည့်အတွက် သူက ခဏစောင့်ပြီးမှသာ ပြန်ရန် စဉ်းစားထားသည်။

ခဏကြာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ သူတို့၏ အဓိကတာဝန်က တူဟိုင်ရှန့်ကို အန္တရာယ်တောထဲမှ ကယ်ထုတ်ရန်ဖြစ်သည်။ တန်းနင်တွင် ဆက်နေခြင်းက တာဝန်ပြီးဆုံးမည် မဟုတ်ချေ။ ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူတို့က မြို့ထဲမှ ထွက်ရဦးမည်ဖြစ်၏။

"ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ကျိုးဟန်ဖုန်းရဲ့ ရဲမက်တွေကလည်း ထွက်ပြေးတာကို တားဆီးဖို့အတွက် သေချာပေါက် ကြိုးစားကြမှာပဲ။ သူတို့ကို ဘယ်လိုချိုးဖောက်ပြီး ထွက်ရမှာလဲ….”

သူက အခြေအနေကို စဉ်းစားကြည့်နေသည့်အချိန်တွင် ကျိုးဟမ်က တူဟိုင်ရှန့်၏ အနားသို့ ခက်ခက်ခဲခဲ လျှောက်သွားပြီး နဂါးလက်သည်း အဖိုးတန်လက်နက်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

"မင်းက တကယ် သင်ပေးဖို့ ထိုက်တန်တာပဲ။ မဆိုးပါဘူး... ။ မင်းတောင် အဲဒီလို အလုပ်မျိုးကို လုပ်နိုင်နေပြီ…."

မုန့်ချီက အစီအစဉ်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားသည်။ သူက ဓားကိုကိုင်ပြီး ကျန်းရှန်းဟုန်၏ခေါင်းကို ဘယ်လက်နှင့် ဖြတ်လိုက်၏။

"အစ်ကိုကျိုး …

အစ်ကိုကျိုးရဲ့ အဖိုးတန်လက်နက်ကို ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏငှားလို့ ရမလား။ အစ်ကိုတို့က အချင်းချင်းတွဲပြီး ကျွန်တော့်နောက်က လိုက်ခဲ့ကြပါ…"

မုန့်ချီက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ကျိုးဟမ်က သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို နားမလည်သော်လည်း မုန့်ချီကို ယုံကြည်နေသည့်အတွက် အဖိုးတန်လက်နက်ကို ပစ်ပေးလိုက်၏။ ချီကျန်းရန်က တူဟိုင်ရှန့်ကို မတ်တပ်ရပ်ရန် ကူညီပေးလိုက်ပြီး ကျန်းကျိဝေနှင့် ရွမ်ယုရှုတို့က အချင်းချင်း ကူညီပေးလိုက်ကြသည်။ ကျိုးဟမ်ကတော့ နောက်မှ ကာကွယ်နေခဲ့၏။

မုန့်ချီကတော့ ဘယ်လက်ထဲတွင် ခေါင်းပြတ်နှင့် ညာလက်ထဲတွင် အဖိုးတန်လက်နက်ကို ကိုင်ထားသည်။ သူက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အရှိန်အဝါကို နောက်တစ်ကြိမ် စုစည်းလိုက်၏။ သူ့ဆီတွင် စစ်သူကြီးတစ်ယောက်၏ အငွေ့အသက်မျိုး ပြည့်နှက်နေပြီး အားနည်းနေသည့် အမူအရာမျိုး မရှိချေ။

သူတို့က လမ်းကြားလေးထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်လာပြီး လမ်းမပေါ်သို့ လျှောက်လာကြ၏။ အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသော မြင်ကွင်းကတော့ အမှန်တကယ်ကို သုသာန်တစပြင်အလား တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ရဲမက်များကသာ အပြင်ဘက်ခြမ်းတွင် စောင့်ကြပ်နေခဲ့၏။

မုန့်ချီနှင့် တခြားလူများ ထွက်လာသည်ကို မြင်သည့်အခါ သူတို့က ဝိုင်းရံကြရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ မုန့်ချီက ခေါင်းပြတ်နှင့် အဖိုးတန်လက်နက်ကိုမြှောက်ပြီး အော်လိုက်၏။

"ကျိုးဟန်ဖုန်းနဲ့ ကျန်းရှန်းဟုန်တို့က သေသွားပြီ။ မင်းတို့တွေက အခုချိန်မှာ လက်လျှော့သင့်ပြီ။ မင်းတို့က ဘာကိုစောင့်နေတာလဲ။ ဝတ်ရုံနီတပ်ဖွဲ့က အမိန့်ပေးတဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေကိုပဲ အပြစ်ပေးတယ်။ နောက်လိုက်တွေကို အပြစ်မပေးဘူး။ မင်းတို့ရဲ့လက်နက်ကိုချပြီး ဒူးထောက်လိုက် ။ ပြီးတော့ လက် (၂) ဖက်ကို ခေါင်းပေါ်မှာ တင်ထားလိုက်။ မင်းတို့က ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ဘုရင်ကို ထပ်ပြီးတော့ ကူညီပေးဖို့ မစဉ်းစားနဲ့။ ဒါဆိုရင် အသက်ချမ်းသာရာရမယ်။ ငါက ကျန်တဲ့ကိစ္စကို ဆက်ပြီးတော့ အပြစ်မပေးဘူး…"

သူက ရဲမက်များကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျိုးဟန်ဖုန်းနှင့် ကျန်းရှန်းဟုန်တို့က သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်၏။ မည်သူကရော သူတို့အတွက် အသက်ကို စတေးလိုကြမည်နည်း။

မုန့်ချီ၏ စွန့်လွှတ်ခြင်းကျင့်စဉ်က ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည့်အတွက် သူက အတော်လေးကို ပင်ပန်းပြီး အိပ်ချင်နေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့ကိုယ်သူ အားတင်းပြီး ချီစွမ်းအင်များကို လှုံ့ဆော်၍ ဆက်လက်လျှောက်နေခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ကြည့်လိုက်လျှင် သူ့ပုံစံက ပင်ပန်းသည့်ပုံစံမျိုး မရှိချေ။ အနည်းဆုံးတော့ ကျန်းရှန်းဟုန်၏ရဲမက်များက မည်သည့်အရာကိုမျှ သတိမထားမိပေ။

"အဲဒါက တပ်မှူးကျန်းရဲ့ခေါင်းပဲ…”

“အဲဒါက မြို့စားရဲ့ အဖိုးတန်လက်နက်ပဲ…"

အမြင်စူးရှသော ရဲမက်များက မုန့်ချီ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေသော အရာများကို မှတ်မိသွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံသွားကြသည်။

မုန့်ချီက နောက်တစ်ကြိမ် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"မင်းတို့ရဲ့လက်နက်တွေကို ချက်ချင်းချလိုက်စမ်း…."

ကျယ်လောင်သော အသံများစွာ ထွက်လာပြီး ရဲမက်များ၏ လက်နက်များက မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့၏။ မြို့စားကို သတ်နိုင်သော အစွမ်းရှိသူတိုင်းက အရေအတွက် မည်မျှရှိစေကာမူ သူတို့ကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေလော။

မုန့်ချီက သွေးတစ်စက်မျှ ထွက်စရာမလိုဘဲ သူတစ်ယောက်တည်းနှင့် ရဲမက်ရာပေါင်းများစွာကို သတ်ပစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ရှေ့ကို မည်သူမှ မလာရဲကြပေ။

ရဲမက်များကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖြတ်သွားနေရင်း မုန့်ချီက သူတို့ကို တိတ်တဆိတ် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။ သူ့ရင်ထဲတွင်တော့ အတော်လေးကို ကျေနပ်သွားမိသည်။ အကယ်၍ ကျိုးယုံ၏ လျှို့ဝှက်လက်နက်သာ မရှိလျှင် သူတို့က ကျိုးဟန်ဖုန်းကို အနိုင်ရရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိဘဲ မြို့ထဲမှ ထွက်သွားနိုင်မည်လည်း မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် မြို့တံခါးနှင့် နီးသောနေရာတွင် တိုက်ပွဲနယ်မြေတစ်ခုကို ရွေးချယ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုနေရာက မြို့စားရဲတိုက်နှင့် အတော်လေးကို အလှမ်းဝေးသည်။ သိပ်မကြာခင် သူတို့က ပွင့်နေသောမြို့တံခါးကြီးကို မြင်လာရ၏။

မုန့်ချီက ပင့်သက်ရှိုက်လိုက်ပြီး မြို့တံခါးနားသို့ ကပ်သွား၏။

"အစ်ကိုချီ …

ကျေးဇူးပြုပြီး ကောင်းကင်ဘုရင်တူကို မြို့ထဲက ထွက်သွားနိုင်အောင် ကူညီပေးလိုက်ပါ…"

ရဲမက်များက သူတို့၏ အခြေအနေကို ပြန်လည်စဉ်းစားပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားမှာကို ကြောက်နေခဲ့သည်။ ချီကျန်းရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တူဟိုင်ရှန့်ကို မြို့ထဲမှ ထွက်သွားနိုင်ရန် ကူညီပေးလိုက်၏။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်သွားပြီးနောက် သူတို့ဆီတွင် စွမ်းအားအနည်းငယ် ပြန်ရလာခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို လမ်းထဲမှနေ၍ မိန်းမပျိုတစ်ယောက် ထွက်လာပြီး သူမ၏မျက်လုံးထဲတွင် အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်လာသည်။ ထိုအရာကတော့ ကျိုးယိချမ်း၏အမေ ဖြစ်၏။ သူမ၏အမုန်းတရားများကြောင့် သူမက ရှေ့တွင် အမိန့်ပေးနေသူကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။

သို့သော် မုန့်ချီက ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ဓားမောက်ကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်၏။

"ဝတ်ရုံနီတပ်ဖွဲ့မှာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အကူအညီပေးမှုရှိတယ်။ မင်းတို့တွေက အညံ့ခံသင့်ပြီ…"

သူပြောနေသည့်အချိန်တွင် ကောင်းကင်ပေါ်မှ မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ထိုအချိန်တွင် ချီကျန်းရန်နှင့် တူဟိုင်ရှန့်တို့က မြို့ထဲမှထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးအလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အချိန်တွင် မုန့်ချီတို့က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ရဲမက်များက အချင်းချင်း အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေမိခဲ့ကြ၏။

Translated by Hein Htet.