ဒေါသထွက်ခြင်း

ကျိုးဝမ် သည် ကောင်တာထောင့်ရှိ မျက်လုံးစိမ်းမြွေတံတွေး ကို စိုက်ကြည့်နေစဉ်တွင် အစိမ်းရောင်ဝတ် အစေခံတစ်ဦးသည် ကျိုးဝမ် ၏ အနားသို့ အပြုံးဖြင့် ရောက်ရှိလာပြီး "ဒီညီလေးအတွက် လိုအပ်တာ ရှိသေးလား။"

သူ့ရှေ့တွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်ထားသော ကျွအစေခံကိုကြည့်ရင်း ဤလူသည် ဝမ်ပေါင်စံအိမ် ၏ ဝန်ထမ်းဖြစ်သင့်ပြီး ဝမ်ပေါင်စံအိမ် ရှိ ပစ္စည်းများနှင့် အလွန်ရင်းနှီးနေသင့်သည်ဟု ကျိုးဝမ် မှန်းဆနိုင်သည်။မျက်လုံးသိမါးမြွေတံတွေး ကို သူရှာတွေ့ထားပြီးဖြစ်သော်လည်း အခြားဖြည့်စွက်ပါဝင်ပစ္စည်းများကိုမူ မသိရသေးပေ။ သူ့ရှေ့က ဒီလူဟာ ဒီပစ္စည်းတွေကို ရှာဖွေဖို့ အသင့်တော်ဆုံးလူဆိုတာ သူသိသည်။

"ဒီ မျက်လုံးစိမ်းမြွေ တံတွေးက ဘယ်လောက်နဲ့ရောင်းလဲ" ကျိုးဝမ် သည် ကောင်တာပေါ်ရှိ တံတွေးငါးရောင်ကို ညွှန်ပြပြီး မေးလိုက်သည်။

အစိမ်းရောင်ဝတ် ဝတ်သူကြီးက ကျိုးဝမ် ကို ထူးထူးခြားခြား ကြည့်လိုက်ပြီး "ညီလေးက ဒီ မျက်လုံးစိမ်းမြွေတံတွေး ကို တကယ်ဝယ်ချင်နေတာလား။ ဒီပစ္စည်းက ဈေးမနည်းဘူးဆိုတာ မင်းသိရမယ်။"

"ဘယ်လောက်လဲ?" အစေခံ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာအား ကြည့်လိုက်ရာ ကျိုးဝမ် သည် ဤ မျက်လုံးစိမ်းမြွေတံတွေး ၏စျေးနှုန်းမှာ မနည်းလှကြောင်း ဖျတ်လတ်စွာ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

"မျက်လုံးစိမ်းမြွေတံတွေးက အဆင့် ၃ ဝိညာဥ်ဆေး ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ရှားပါးမှုကြောင့် ၎င်း၏စျေးနှုန်းက ပျမ်းမျှ အဆင့် ၃ဝိညာဥ် ဆေးထက် များစွာမြင့်မားတယ်။ အနည်းဆုံး ယွမ်ငါးသောင်းခန့် ကုန်ကျပါမည်။"

အစိမ်းရောင်ဝတ် အစေခံသည် ငယ်ရွယ်သောကျိုးဝမ် သည် မျက်လုံးစိမ်းမြွေတံတွေး ကို ဝယ်လိုကြောင်း ထူးဆန်းစွာ တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ကျိုးဝမ် ကဲ့သို့သော အသက်ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ် လူငယ်လေးသည် ယွမ်ငွေ များများစားစား မရနိုင်ဟု သူယုံကြည်ခဲ့သည်။သို့သော်လည်း သူသည် မျက်လုံးစိမ်းမြွေတံတွေး ကို ကျိုးဝမ် အား စိတ်ရှည်စွာ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သေးသည်။

"ယွမ်ငါးသောင်းလား။"

ဒါကိုကြားတော့ ကျိုးဝမ် မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။ သူသည် လျှိူယွမ် နှင့် ဝမ်မုန့်တို့ရဲ့ချမ့်ခွင်းအိတ် တို့ကို လုယက်ခဲ့ပြီး ယွမ်ငွေအမြောက်အမြားရရှိခဲ့သော်လည်း ယွမ်သုံးသောင်းသာရှိသေးသည်။ ယွမ်ငါးသောင်းအထိ အကွာအဝေး အနည်းငယ်ရှိသေးသည်။

သက်ပြင်းနည်းနည်းချရင်း ကျိုးဝမ် က သူ့ ချမ့်ခွင်း အိတ်ထဲက မီးနီရောင်ဆေးလုံးတစ်ထုပ်ကို ထုတ်ပြီး အစိမ်းရောင်ဝတ် အစေခံကို ပေးကာ

"ငါ့မှာ ယွမ်အများကြီးမပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် လဲလှယ်လို့ရတယ်။ဒီဆေး၏အာနိသင်က အဆင့် ၃ ဝိညာဉ်ဆေးပင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လို့ရနိုင်တယ်။သူ့ရဲ့တန်ဖိုးကို ခန့်မှန်းဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာနိုင်တယ်။"

အစိမ်းရောင်ဝတ် ဝတ်အစေခံက ကျိုးဝမ် လက်ထဲက ဆေးလုံးကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေသည်။ ဤမျှထူးခြားသော ဆေးလုံး၏ အာနိသင်သည် အဆင့် ၃ ဝိညာဉ်ဆေးပင်နှင့် ယှဉ်နိုင်သည်ဟု ကြားသောအခါတွင် တုန်လှုပ်မှုနှင့် လေးနက်မှု အရိပ်အယောင်များ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

"ညီလေး ဒီမှာ ခဏစောင့်ပါ။ ငါကြည့်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက် ရှာလိုက်မယ်။"

အစိမ်းရောင်ဝတ် အစေခံသည် ညင်သာစွာ ညွှန်ကြားပြီး ခန်းမထောင့်ရှိ တံခါးငယ်တစ်ခုသို့ ကမန်းကတန်း ဝင်လိုက်သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာဘဲ အစိမ်းရောင်ဝတ် အစေခံက တံခါးအပြင်ကို ပြန်ထွက်လာသည်။ သူ့နောက်မှာ မန်နေဂျာတစ်ယောက်လို ထင်ရတဲ့ လူလတ်ပိုင်းတစ်ယောက် ကါလာသည်။

"ပစ္စည်းရောင်းချင်တဲ့သူက ဒီညီလေးပဲ။"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ်က ပြုံးပြီး ကျိုးဝမ် ရှေ့ကို ရောက်လာသည်။ သူသည် သူ့ရှေ့တွင် အရွယ်မရောက်သေးသော လူငယ်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေသည်။ အတွင်းခန်းထဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အဆင့် ၃ ဝိညာဥ်ဆေးပင် နှင့် ယှဉ်နိုင်သော အာနိသင်ရှိသော အနက်ရောင်ဆေးလုံးကို အမှန်တကယ် ရောင်းချလိုကြောင်း သူကြားလိုက်ရသည်။ဤအရာက လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားကို အနည်းငယ် သံသယဝင်စေပြီး စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်စေသည်။

ကျိုးဝမ် က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူ့လက်ထဲက ဆေးလုံးကို လူလတ်ပိုင်းအရွယ်ကို ပေးလိုက်သည်။ ဤဆေးသည် သဘာဝအားဖြင့် အဆင့် ၃ ဝိညာဉ်ဆေးပင်ကို ကျိုးဝမ်က ပေါင်းစည်းထားသော အဆင့် ၃ ဆေးလုံးဖြစ်သည်။ ယင်းကို ပြောရလျှင် ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အဆင့် ၃ ဝိညာဉ်ဆေးပင်ထက်ပင် ပိုမိုကောင်းမွန်သည်။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ်က ပြုံးပြီး ဆေးလုံးကို ယူလိုက်သည်။ သူ့နှာခေါင်းအောက်မှာ ထားလိုက်ပြီး ရှူလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ မူလဂရုမစိုက်သောအမူအရာသည် ရုတ်တရက် ပို၍တင်းကျပ်လာပြီး လေးနက်မှုအရိပ်အယောင်ဖြင့် အစားထိုးလာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဤသာမန်ဆေးလုံး၏ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ဆေးဖက်ဝင်နိုင်စွမ်းကို ခံစားနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ အတွေ့အကြုံအရ ဤဆေးလုံး၏ ဆေးစွမ်းသည် သာမန်အဆင့် ၃ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များထက်ပင် ပိုသန့်ရှင်းသည်။

"ညီလေးပြောသလိုပါပဲ၊ ဒီဆေးလုံးရဲ့ ဆေးအစွမ်းက အဆင့် ၃ဝိညာဥ်ဆေးပင် ထက်တော့ မပျော့ပါဘူး။ အဆင့် ၃ ဝိညာဥ်ဆေးပင်ထက်မနည်းတဲ့ ဆေးစွမ်းထက်မြက်တဲ့ အနက်ရောင်ဆေးလုံးလေးကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ခဲ့ရတာပါ။ အဆင့် ၃ဝိညာဥ်ဆေးပင် ထက်တောင် ပိုသန့်စင်တယ်။” သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ မျက်နှာသည် သူပြောသည့်အတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။

လူလတ်ပိုင်း ၏ စကားကြောင့် အစိမ်းရောင် ဝတ်ထားသော အစေခံ သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့် သွားစေသည်။ အနက်ရောင်ဆေးလုံးငယ်သည် အဆင့် ၃ ဝိညာဥ်ဆေးပင် နှင့် ယှဉ်နိုင်သော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အစွမ်းရှိမည်ဟုလည်း သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"ညီလေး၊ ငါတို့ မင်းကို ဆုံးရှုံးနစ်နာအောင် ခွင့်မပြုဘူး။ ယွမ်ငွေ ငါးသောင်းက ဘယ်လိုလဲ။" လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် သူ့လက်ထဲတွင် ဆေးလုံးကို အတန်ငယ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူပြောသည့်အတိုင်း သွားများကို အံ့ကြိတ်လိုက်သည်။

ကျိုးဝမ် သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လူလတ်ပိုင်း၏ စျေးနှုန်းသည် မျှတသည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။ သူက ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။ "ဒီဈေးက တကယ့်ကို မျှတပါတယ်။ ပိုက်ဆံပေးဖို့ အလျင်လိုနေစရာ မလိုဘူး။ ဒီဆေးရောင်းရတဲ့ အကြောင်းရင်းက မျက်လုံးစိမ်းမြွေတံတွေးကို ဝယ်ဖို့"

လူလတ်ပိုင်းလူကြီးသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါတွင် သူ၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် နားလည်မှုရှိသောအကြည့်ဖြင့် ပေါ်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် အဝေးကောင်တာမှ သစ်ကိုင်းခြောက်တစ်ခုတွင် ကပ်နေသော ရောင်စုံမြွေတံတွေးကို ထုတ်ယူကာ ပြုံးပြုံးဖြင့် ကျိုးဝမ် အား လွှဲပေးလိုက်သည်။

“ဒါကြောင့် ညီလေးက မျက်လုံးမြွေတံတွေး ကို လိုအပ်တယ်။ ဒါပေမယ့် မျက်လုံးစိမ်းမြွေတံတွေး ကို အေးတဲ့ နေရာမှာ သိမ်းတာက အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ဒီလိုနည်းနဲ့ မျက်လုံးစိမ်းမြွေတံတွေး ရဲ့ ဆေးဖက်ဝင် စွမ်းအားကို ဆုံးရှုံးသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ညီလေး မင်းလက်ထဲမှာ ဒီဆေးလုံးတွေရှိသေးရင် ငါ့ကို ရှာလို့ရတယ်။ အချိန်တန်ရင် စျေးနှုန်းက သဘာဝအတိုင်း ကျေနပ်မှာပါ ညီလေး။ “

သက်လတ်ပိုင်းလူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးကိုကြည့်ရင်း ကျိုးဝမါ သည် သူဘာတွေတွေးနေမှန်း မသိနိုင်တော့ပေ။ သူက တမင်တကာ လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒီဆေးကို ငါ မတော်တဆ ကောက်မိသွားတယ်။ နောက်တစ်ခါ တွေ့ရင် မင်းကို သေချာရှာမယ်"

"… …"

လူလတ်ပိုင်း၏ မျက်နှာသည် တုန်လှုပ်သွားသည်။ အဆုံးတွင် သူက ခြောက်သွေ့သော ရယ်မောကာ ခေါင်းညိတ်သည်။

သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားနှင့် ဤဆက်ဆံရေးကိုလုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ကျိုးဝမ် သည် ဝိညာဥ်စုစည်းခြင်းဆေးလုံး အတွက် အခြားသော ဖြည့်စွက်ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေရန် ပိုမိုလွယ်ကူခဲ့သည်။ လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် ကျိုးဝမ် အတွက် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေရာတွင် အလွန်စိတ်အားထက်သန်ခဲ့သည်။ခဏအကြာတွင် ဝိညာဥ်စုစည်းခြင်းဆေးလုံး အတွက် လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများအားလုံးကို အမှန်တကယ် စုဆောင်းမိသွားခဲ့သည်။ ဤအရာက ကျိုးဝမ် ၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို ကောင်းမွန်စေသည်။

"မင်းရဲ့ ရတနာတစ်သောင်းစံအိမ် က ဝိညာဥ်သားရဲရဲ့သွေးအနှစ် ကို ရောင်းလားလို့ သိချင်မိတယ်။ အနည်းငယ်ဖောင်းကားနေသော ချမ့်ခွင်း အိတ်ကို ကစားရင်း ကျိုးဝမ် က ယောင်မလည်နှင့် မေးလိုက်သည်။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ်က ဒါကိုကြားတဲ့အခါ သူက ချက်ချင်းပြုံးပြီး "ကျွန်တော်တို့မှာ သဘာဝအားဖြင့် ဝိညာဥ်သားရဲရဲ့သွေးအဆီအနှစ် ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒါက အခြေခံအားဖြင့် အဆင့် ၁ ဝိညာဥ်သားရဲရဲ့သွေးအဆီအနှစ် ပါ။ ညီလေးက ဝိညာဥ်သားရဲရဲ့သွေးအဆီအနှစ် ကို ဘာလိုချင်တာလဲလို့ သိလို့ရမလား။"

ကျိုးဝမ် က ဒါကိုကြားတော့ သူနည်းနည်းအံ့သြသွားပြီး "ပျော်စရာလို့ထင်တာပဲ၊ မင်းရဲ့ ရတနာတစ်သောင်းစံအိမ် မှာ အဆင့် ၁ ဝိညာဥ်သားရဲရဲ့သွေးအဆီအနှစ် ပဲရှိတယ်လို့ မပြောနဲ့။"

"အဲဒါတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟာဆရာသခင်စန်းမူ က အဆင့် ၁ဝိညာဥ်သားရဲရဲ့ သွေးအဆီအနှစ်ကိုပဲ ပြင်ပလူတွေကို ရောင်းခွင့်ပေးလိုက်တာပဲ၊ ပိုအဆင့်မြင့်တဲ့ ဝိညာဥ်သားရဲရဲ့သွေးအဆီအနှစ် ကို မဟာဆရာသခင်စန်းမူ က စုဆောင်းပြီး အပြင်လူတွေကို မရောင်းပါဘူး။"

ကျိုးဝမ် သည် ထိုစကားကိုကြားလိုက်သောအခါတွင် သူ့မျက်လုံးများတွင် စိတ်ဝင်စားမှုအချို့ရှိနေသည်။ ဒီအဘိုးကြီး စန်းမူ ကို ဒီတခေါက် လာရှာတာ မှန်တယ်လို့ ထင်ရသည်။ အခု ကျိုးဝမ်၏ ကြမ်းတမ်းသော သွေးသားရဲကောင်သည် ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ဝိညာဥ်သားရဲရဲ့သွေးအဆီအနှစ် လိုအပ်နေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် အဘိုးကြီး စန်းမူ ကိုသာ တောင်းဆိုနိုင်ခဲ့သည်။

ကျိုးဝမ် သည် အဖိုးအို စန်းမူ ပေးထားသည့် ခါးတိုကင်ကို ထုတ်ယူပြီး လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကို တွေ့ရန် ခေါ်ဆောင်လာရန် တောင်းဆိုနေစဉ် အေးစက်စက် အသံသည် သူ့နောက်တွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းက အစွမ်းထက်တဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ဆေးလုံး ကို အခုပဲ ရောင်းခဲ့တာလား။"

ကျိုးဝမ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အနီရောင်ဖျော့ဖျော့ ၀တ်စုံဝတ်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကျိုးဝမ်ကို အေးစက်စွာ ငုံ့ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအမျိုးသမီး၏အသွင်အပြင်မှာ အလွန်လှပသည်။သူမမျက်နှာက မက်မွန်ပွင့်လို၊ အသားအရေက ခရင်မ်နဲ့တူပြီး အရပ်ရှည်သည်။အထူးသဖြင့် သူမ၏ ကျော့ရှင်းသွယ်လျသော ခြေထောက်များသည် အထူးဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။ ကျိုးဝမ် သည် ဤအမျိုးသမီးကို ပထမဆုံးအကြိမ်တွေ့ဖူးသော်လည်း ရှည်လျားသောခြေတံရှည်များကို ကြည့်ရုံဖြင့် မထိန်းနိုင်ပေ။

ထိုအမျိုးသမီး၏ပုံပန်းသဏ္ဍာန်သည် ဟန်ရွှယ် လောက်မဟော့သော်လည်း သူမ၏ ဆက်ဆီကျပြီး ရှည်လျားတဲ့ခြေထောက်များသည် ဟန်ရွှယ် ထက်သေချာပေါက်ပိုလှပသည်။

အမျိုးသမီးက စကားပြောပြီးတာနဲ့ ခန်းမထဲက လူတိုင်းရဲ့ အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားလိုက်သည်။ လူများစွာသည် တောက်လောင်သောအကြည့်များဖြင့် သွယ်လျပြီး ပြေပြစ်သောရုပ်သွင်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

သို့သော် တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာသည် အေးစက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် စည်းစိမ်ဥစ္စာများ ရှိနေသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ သူမသည် ချမ်းသာသည်ဖြစ်စေ မြင့်မြတ်သည်ဖြစ်စေ။

ထိုအမျိုးသမီး၏နောက်တွင် အေးစက်သော မျက်နှာထားနှင့် လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦးရှိသည်။ ထိုလူက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောသော်လည်း ကျိုးဝမ် သည် သူ့ထံမှ လျှို့ဝှက် အားကောင်းသည့် အပြောင်းအလဲကို ခံစားနိုင်သည်။ဤစွမ်းအင်အတက်အကျသည် ထိုနေ့တွင် ဖျက်ဆီးရေးသစ်တောအပြင်ဘက်ရှိ လျှော်ပင်ဝတ်အဘိုးကြီးထက် ပို၍ပင် အားကောင်းခဲ့သည်။ ရှင်းပါတယ်၊ ဒီလူရဲ့ ခွန်အားဟာ ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ်ရဲ့ ထိပ်မှာ ရှိသင့်သည်။

"ဘာမှားလို့လဲ။" သူ့မျက်ခုံးကို အနည်းငယ်ပင့်ကာ ကျိုးဝမ် သည် ထိုအမျိုးသမီး၏ အလှကြောင့် အံ့သြသွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် စိတ်တည်ငြိမ်မှု မပျက်ဘဲ ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးဝမ် နှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတို့သည် ဆေးပင် လဲလှယ်နေစဉ်တွင် ထိုအမျိုးသမီးကို မြင်ဖူးကြပေမည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဆေးပင် အကြောင်းကိုမေးမြန်းရန်လာခဲ့သည်။

"မင်းရဲ့ ဆေးလုံး က အရမ်းသန့်စင်တယ်။ သူ့ရဲ့ အာနိသင်က ဝိညာဉ်ဆေးပင်ထက်တောင် ပိုကောင်းတယ်။ မင်းမှာ ဒီထက်ပိုများရင် မင်းငါ့ကို အစုလိုက်ရောင်းလို့ရတယ်။ ကျေနပ်တဲ့ဈေးနဲ့ ငါပေးမယ်။"

သူ့ရှေ့က ဘာမှမထူးခြားတဲ့ လူငယ်လေးကို ကြည့်လိုက်တော့ အမျိုးသမီးက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူမသည် သူမ၏ ကျက်သရေကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ အသက် ၁၅ နှစ်သာရှိသေးတဲ့ ဒီလူငယ်လေးဟာ သူမကို နည်းနည်းလေးမှ စိတ်ဝင်စားမှုမပြဘဲ နေလိမ့်မယ်လို့ သူမ မမျှော်လင့်ထားပါဘူး။

"ယွဲ့အာ! မင်းဝိညာဉ်ဆေးပင်လိုချင်ရင် ငါ့ကိုပြောလို့ရတယ်။"

ထိုအမျိုးသမီးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျိုးဝမ် သည် ဘရိုကိတ်အင်္ကျီဝတ်ထားသည့် ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦး သူတို့ဆီသို့ အမြန်လျှောက်လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လူငယ်သည် ထိုအမျိုးသမီးကိုမြင်ပြီးနောက်တွင် သူ၏ချောမောသောမျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ့နောက်မှာတော့ သက်တော်စောင့်တစ်ယောက်လို ယောက်ျားတစ်ယောက်လည်း ရှိသေးသည်။

သူတို့ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်လာနေသော လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာမှာ စိတ်မရှည်သည့် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူမသည် အေးစက်စွာပြောခဲ့သည်- "ဆေးလုံး က ဝိညာဉ်ဆေးပင်ထက်တောင် ပိုသန့်ရှင်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံဖူးတာပဲ။ ဝိညာဥ် ဆေးပင်ကတော့ ငါမချို့တဲ့ဘူး။"

“အိုး.. ဝိညာဉ်ဆေးပင်ထက် ပိုသန့်စင်တယ်လား” လူငယ်က အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထို့နောက် လျစ်လျူရှုထားသည့် သူ့ရှေ့မှ လူငယ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ဆေးပင်သည် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အသင့်တော်ဆုံးဆေးပင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရသည်။ ဝိညာဥ်ဆေးပင်ထက်ပင် သန့်စင်သော အခြား ဆေးလုံး ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် လူငယ်သည် မျက်လုံးများကို ကျဥ်းမြောင်းကာ ကျိုးဝမ် ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က မြို့တော်ဝန်စံအိမ် က ကူရှန့် ပါ။ အဲဒီအမျိုးသမီးက မြို့တော်သခင်စံအိမ်ရဲ့သမီး ကူယွဲ့ပါ။ ယွဲ့အာ က မင်းလက်ထဲမှာ ဆေးလုံး လိုချင်နေတာကြောင့် ညီလေး၊ မင်းသူ့ကိုပေးလို့ရတယ်။ သူငယ်ချင်း များများ ရှိဖို့က ပိုကောင်းတာပေါ့၊ ဒါ့ပြင် မြို့တော်ဝန်စံအိမ် ကို စော်ကားတာက ဆုံးရှုံးမှုနဲ့ မထိုက်တန်ပါဘူး။"

လူငယ်က ပြုံးပြီး ကျိုးဝမ် ကို ရိုင်းစိုင်းတဲ့ပုံစံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူ့လေသံထဲတွင် မေးခွန်းထုတ်စရာမရှိသော အမိန့်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုစကားများကိုကြားတော့ ကျိုးဝမ် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ ဒီလူနှစ်ယောက် ဒီလောက်မောက်မာနေတာ အံ့သြစရာမရှိပါဘူး။ သူတို့သည် မြို့တော်ဝန်စံအိမ် မှဖြစ်သည်။ မြို့တော်သခင်စံအိမ်သည် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့တော် တွင် ကြီးမားသောတည်ရှိမှုဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်ဖြစ်သည်။

လူငယ်သည် သူ့အသံကို ဖုံးကွယ်မထားပေ။ ခန်းမထဲက လူတိုင်းက သူ့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရသည်။ 'မြို့တော်ဝန်စံအိမ်' ဟူသော စကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြသည်။ မြို့တော်သခင်စံအိမ် သည် အလွန်ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ထိုစကားများကိုကြားတော့ ကျိုးဝမ် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ ဒီလူနှစ်ယောက် ဒီလောက်မောက်မာနေတာ အံ့သြစရာမရှိပါဘူး။ သူတို့သည် မြို့တော်ဝန်စံအိမ် မှဖြစ်သည်။ မြို့တော်ဝန် သည် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့တော် တွင် ကြီးမားသောတည်ရှိမှုဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်ဖြစ်သည်။

လူငယ်သည် အာရုံစူးစိုက်မှု၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်ခြင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားခဲ့ရသည်။ သူက ခေါင်းကို မြှောက်လိုက်ပြီး ရင်ဘတ်ကိုကော့လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မောက်မာမှုက ပိုပြင်းထန်လာသည်။ သူ့အမြင်အရ မြို့တော်သခင်စံအိမ်' ဟူသော စကားလုံးကို ဖော်ပြပြီးနောက် သူ့ရှေ့မှ လူငယ်သည် ဆေးလုံး ကို နာခံစွာ လွှဲအပ်သည်မှာ သေချာသည်။

"ဆောရီး၊ ငါ ဒီ ဆေးလုံးတွေ ကို မတော်တဆ ကောက်ရသွားလို့ တောင်းရင်တောင် မပေးနိုင်ဘူး။"

ကျိုးဝမ် သည် ထိုလူ၏ခြိမ်းခြောက်စကားများကို စိတ်မဝင်စားပေ။ ခေါင်းယမ်းကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။

"ရပ်စမ်း။"