ထိတ်လန့်ခြင်း

သူ့နောက်ကွယ်မှ အရိပ်အယောင်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ကျိုးဝမ်၏နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသများ တိုးလာသည်။ အေးစက်သော နှာခေါင်းရှုံ့သံနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော ယွမ် စွမ်းအားသည် သူ့လက်သီးထဲသို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ပေါက်သွားသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ကူရှန့်၏ လက်ဖဝါးကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သော လက်သီးတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘန်းးး

မိုးရေတွေ ဖောင်းကားလာတာနဲ့အမျှ ကျိုးဝမ် ရဲ့ ပခုံးတွေ တဆတ်ဆတ်တုန်ပြီး အင်အားတွေ ဖြန့်ကျက်ပြီး လူငယ်က နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်သွားတဲ့ ကူရှန့် က သူ့ရှေ့က လူငယ်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ကြီးမားသော လှိုင်းတံပိုးများက သူ့နှလုံးသားအတွင်း တိုးဝင်လာသည်။ မြို့တော်ဝန်စံအိမ်ရှိ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များကြားတွင် သူ၏အင်အားသည် အထွတ်အထိပ်ဟု မယူဆသော်လည်း ၎င်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်သည်ဟု ယူဆဆဲဖြစ်သည်။သို့သော် သူ၏ယခုတိုက်ခိုက်မှုသည် ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ် လူငယ်တစ်ဦးကို အမှန်တကယ် အပြီးမသတ်နိုင်ခဲ့ကြောင်း သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"ဒီလူငယ်က မရိုးရှင်းဘူး။ ကူရှန့်က ​​သူ့လက်ထဲမှာ တကယ်ရှုံးခဲ့ရတာပါ။" တစ်ဖက်မှာရပ်လိုက်ရင်း ကျောက်တုံးလို မတ်တပ်ရပ်နေတဲ့ပုံရိပ်ကို သူမ စိုက်ကြည့်ရင်း ကူယွဲ့ ရဲ့ လှပတဲ့မျက်လုံးတွေက အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးကြား အပြန်အလှန် ဖလှယ်မှုသည် ခန်းမအတွင်းရှိ အခြားလူများ၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်တွင် လူအများအပြား ဝိုင်းအုံလာကာ စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ကူရှန့် သည် သူ့အား စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်နေသော အကြည့်များစွာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ထက်ငယ်တဲ့လူငယ်တစ်ယောက်ရဲ့လက်ထဲမှာ တကယ်ရှုံးခဲ့ရတာကို ပြန်သတိရတဲ့အခါ မာနကြီးပြီးရင် မာနကြီးတဲ့ ကူရှန့် က သည်းမခံနိုင်လောက်အောင်ကို ဖြစ်သွားသည်။

"ကောင်လေး၊ မင်းမှာ အရည်အချင်းရှိတာပဲ။ ဒါပေမယ့် အဲဒါက ငါ့ရဲ့ ခွန်အားပြည့်လို့ မင်းထင်ရင် မင်း အကြီးအကျယ် မှားသွားပြီ။ နောက်တော့ မင်းရဲ့ဒေါသကို ငါနောင်တရအောင် လုပ်ပြမယ်။"

ကျိုးဝမ် ကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် ကူရှန့် ၏ အကြည့်သည် အနည်းငယ် ဒေါသဖြစ်နေသည်။ ခပ်နိမ့်နိမ့်ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ယွမ်စွမ်းအင်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာတော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့အ​လွှာပါးလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"နိဗ္ဗာနအဆင့်လား? ဒီကလေးက အသက်နှစ်ဆယ်မှာ နိဗ္ဗာန်အဆင့်ရောက်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူး။ သူက ဘယ်မိသားစုရဲ့ တပည့်လဲလို့ သိချင်မိတယ်။"

"သူ့နာမည်က ကူရှန့် ဖြစ်ပြီး သူက မြို့တော်သခင်စံအိမ် ရဲ့ တပည့်ပါ။ သူ့ရဲ့ ခွန်အားက မြို့တော်ဝန်စံအိမ် ရဲ့ အထက်ပိုင်းတွေမှာ ရှိတယ်လို့ ယူဆလို့ရတယ်။ မြို့တော်သခင်စံအိမ် မှာရှိတဲ့ ထိပ်တန်း လူတစ်ချို့ကလွဲရင် ကူရှန့် က အပြင်းထန်ဆုံးပဲ။ "

"ဒါဆို သူက မြို့တော်သခင်စံအိမ် ကပါ။ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ နိဗ္ဗာနအဆင့်ကို ရောက်နိုင်တာ အံ့သြစရာတော့ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူငယ်က ဒုက္ခရောက်တော့မယ်။ အဲဒီလူငယ်က အသက်ဆယ့်ငါးနှစ်ဝန်းကျင်ပဲ ရှိသေးတယ်။ သူ့ရဲ့ ခွန်အားက သေချာပေါက် ကူရှန့်ကို ယှဥ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"…"

ကူယွဲ့ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤမျှသေးငယ်သောကိစ္စကြောင့် ကူရှန့် သည် နိဗ္ဗာနအဆင့်၏ အစွမ်းသတ္တိဖြင့် အမှန်တကယ်ပေါက်ဖွားလာမည်ဟု သူမမျှော်လင့်ထားပေ။ ကူရှန့် ရပ်တန့်ဖို့ ရှေ့ကို ခြေလှမ်းစတော့မဲ့အချိန်မှာပဲ ကူရှန့် ထက် မနည်းတဲ့ အလင်းရောင်ဟာ ခန်းမထဲမှာ ပေါက်လာခဲ့သည်။

ကူယွဲ့ ၏ လှပသော မျက်လုံးများ လှည့်သွားသည်။ ရောင်ဝါ၏ရင်းမြစ်ကို သူမမြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည့်အမူအရာသည် သူမ၏လှပသောမျက်နှာပေါ်တွင် ချက်ချင်းပေါ်လာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုပုံသဏ္ဍာန်သည် အခြားသူမဟုတ်၊ အတန်ငယ်ခေါင်းမာသော လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ကျိုးဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထူထပ်သော ရွှေရောင် ပါးလွှာသော အလွှာပါးလေးကို တစ်စုံတစ်ယောက်မှ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ နိဗ္ဗနနတ်ဆိုးမီးတောက် ကြောင့်ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း ကျိုးဝမ် ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အလွှာပါးသည် ယင်းမှထွက်လာသော အနက်ရောင် ချီ၏​အရိပ်ယောင်များဖြစ်သည်။ အနည်းငယ်ထူးဆန်းပုံပေါ်သည်။

"နိဗ္ဗာနရွှေရောင် ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်သလဲ၊ ဒီချာတိတ်လေးဟာ အသက်ဆယ့်ငါးနှစ်ဝန်းကျင်သာရှိသေးပြီး နိဗ္ဗာနအဆင့်ကို တကယ်ရောက်နေပြီလား။"

"ဒီကလေးက ဘယ်သူလဲ၊ ငယ်ရွယ်တဲ့ နိဗ္ဗာနအဆင့်က ပညာရှင်ပဲ။ မျိုးနွယ်စုကြီး သုံးခုမှာ နံပါတ်တစ်ဖြစ်တဲ့ ဝမ်မုန့် က သူ့ထက် နိမ့်သွားမှာကို ကြောက်တယ်။"

"ယွဲ့အာ ယွဲ့အာ"

ကျိုးဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အ​လွှာပါးကို လှမ်းကြည့်ရင်း အနီးနားရှိ လူအုပ်ကြီးသည် ချက်ချင်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြသည်။ ကျိုးဝမ် မှာ စုရုံးပြီး သူတို့ရဲ့ အကြည့်တွေက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည် ။

“တကယ်တော့ သူက နိဗ္ဗာနအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ၊ ဒါပေမယ့် သူက နိဗ္ဗာနအဆင့်ရဲ့ ကနဦးအဆင့်မှာပဲ ရှိပါသေးတယ်။ နိဗ္ဗာန်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ သူနဲ့ငါကြားက ကွာဟချက်က မနည်းပါဘူး။ ငါတို့နှစ်​​ယောက်​ကြားကကွာဟချက်​ကို ခဏနေ ပြောပြမယ်​။"

ကျိုးဝမ် ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သောနိဗ္ဗနအဆင့် ခွန်အားသည် ကူရှန့် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း သူ့မျက်လုံးများက စူးရှသည်။ ကျိုးဝမ် သည် နိဗ္ဗာနအဆင့်၏ ကနဦးအဆင့်တွင်သာရှိကြောင်း သူပြောနိုင်ခဲ့သည်။

"ဘယ်လို စကားများလိုက်တဲ့ကောင်လဲ!"

ကျိုးဝမ် ၏မျက်နှာမှာ ယားယံမှုအချို့ရှိနေသည်။ ကူရှန့် ၏ သာလွန်သော ခံစားချက်သည် ကျိုးဝမ် အား လှောင်ပြောင်စေခဲ့သည်။ တစ်ခါတရံတွင် အပေါ်ယံရှိ လူတစ်ဦး၏ ခွန်အားကို တိုင်းတာ၍မရပါ။

ကျိုးဝမ် ၏ ယွမ်စွမ်းအား သည် သူ့လက်သီးကို ရုတ်တရက် စုစည်းမိသွားသည်။ ထို့နောက် ချက်ခြင်းပင် ရှေ့သို့ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်လိုက်သည်။ သူ့လက်​​မောင်း​ပေါ်က ​သွေး​တွေ တိတ်​ဆိတ်​စွာ ကွဲထွက်​သွားသည်​။ ဤလက်ချက်တွင် ဖရိုဖရဲနဂါးဟိန်းသံလက်သီးမှ နဂါးရှစ်ကောင်၏ ခွန်အားပါရှိသည်။

"ကောင်လေး၊ မင်းမှာ သတ္တိရှိတယ်။ သင်ခန်းစာကောင်းကောင်း သင်ပေးပါရစေ။" ကူရှန့် ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် မှုန်ကုပ်သွားသည် ။ ယွမ်စွမ်းအားသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအားများ ရုတ်ချည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ကာချာ

ကြည်လင်သော ကာချာအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ လေပြင်းတိုက်ခတ်လာသည်။ မူလက မောက်မာမှုအပြည့်ရှိသော ကူရှန့် ၏မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ်ဖျော့သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ထို့နောက် ကူရှန့် ၏ ပါးစပ်မှ ညည်းတွားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကူရှန့် သည် သူ့ညာဖက်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေလေသည်။ သူ့ပုံပန်းသဏ္ဍာန်သည် အလွန်သနားစရာကောင်းသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလဲနေသော ကူရှန့် ကို ကြည့်လိုက်ရာ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်မှု အရိပ်အယောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့ရှေ့မှာ အန္တရာယ်ကင်းပုံရတဲ့ ဒီလူငယ်လေးဟာ ကူရှန့် ရဲ့လက်ကို တစ်ချက်လှုပ်ရုံနဲ့ အကြီးကျယ်ပျက်ဆီးစေ့လိမ့်မယ်လို့လည်း သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါဘူး။

လူငယ်၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လူတိုင်း၏အကြည့်များက စုစည်းလာသောအခါ လူငယ်၏မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်မှုအပြည့်ရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ သဲလွန်စ လုံးဝမရှိပါဘူး။ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများသည် ပို၍ပင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာသည်။

ထိုလူငယ်သည် နိဗ္ဗာနအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသည့် ကူရှန့် ၏လက်ကို ချုပ်တည်းရန် တစ်ခုတည်းသော လှုပ်ရှားမှုကို အမှန်တကယ် အသုံးပြုခဲ့သည်။

"ဒီလူငယ်က ဘယ်ကလာတာလဲ။ ကူရှန့် ဟာ ​​မြို့တော်သခင်စံအိမ် မှာ ထိပ်တန်းတပည့်တစ်ယောက်လို့ မသတ်မှတ်ထားပေမယ့် သူ့ရဲ့ ခွန်အားက မဆိုးပါဘူး။ မမျှော်လင့်ဘဲ ဒီလူဆီကနေ တစ်ချက်လောက် တွန်းလှန်လို့မရခဲ့ဘူး။"

ကူယွဲ့ ၏ ချစ်စရာကောင်းသော မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်စရာ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ကျိုးဝမ် ၏ ခွန်အားကြောင့် သူမ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားခဲ့ရသော်လည်း ကျိုးဝမ် သည် ငယ်ရွယ်စဉ်တွင် ထိုကဲ့သို့ ခွန်အားရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤအရည်အချင်းမျိုးသည် မြို့တော်သခင်စံအိမ် ရှိ ထိုပုံမှန်မဟုတ်သောလူနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

ကျိုးဝမ် ၏ အမူအရာသည် အလွန်တည်ငြိမ်နေ၏။ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်တွင်ရှိနေစဉ် ပုံရိပ်ယောင်ယင်အဆင့် တွင်ရှိသော လျှိူယွမ် ကိုအနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ ယခု သူသည် နိဗ္ဗာနအဆင့်သို့ရောက်နေပြီ၊ နိဗ္ဗာနအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ကူရှန့် ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် သူ့အတွက် စိန်ခေါ်မှုမဟုတ်ပေ။

"ဂုဏ်ယူစရာပဲ၊ ဒီကောင်လေးက ဘယ်ကလာတာလဲ။ မင်းတကယ်ပဲ သခင်လေးကူရှန့် ကို ထိဖို့ သတ္တိရှိတယ်။ မင်း ကိုယ့်ကိုကိုယ်သတ်သေချင်ပြီထင်တယ်။"

ကူရှန့် နောက်ကလိုက်နေတဲ့ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ကူရှန့် ရဲ့ဒဏ်ရာတွေကို စစ်ဆေးဖို့ ထိုင်ချလိုက်သည်။ ကူရှန့် ၏ညာဘက်လက်ရှိ အရိုးများ လုံးဝကွဲအက်သွားသောကြောင့် သူ့မျက်နှာသည် ရုတ်ချည်း မှုန်မှိုင်းလာသည်။ အခုတော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရောင်ဝါတွေ ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"ငါ ဒီနေ့ မင်းကို သင်ခန်းစာမပေးရင် မြို့တော်သခင်စံအိမ် က အနိုင်ကျင့်ဖို့ လွယ်တယ်လို့ မင်းထင်လိမ့်မယ်။"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ်က အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ မထင်မှတ်ပဲ သူ ရှေ့ကို ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းပြီး အားကောင်းတဲ့ မူလစွမ်းအင်တစ်ခုဟာ ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းလို သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်ကို လှိမ့်လှည့်နေတယ်။ ထို့နောက် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် သန်မာသောကျားသစ်ကဲ့သို့ ကျိုးဝမ် ဆီသို့ ရုတ်တရက် ပြေးသွားလေသည်။

ခြိမ်းးး

သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် အမှန်တကယ် လှုပ်လှုပ်ရှားရှားလုပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ကျိုးဝမ် ၏နှလုံးမှာ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ဟန့်တားရန် ကြိုးပမ်းမှုတွင် သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ မူလစွမ်းအင်အားလုံးကို လျင်မြန်စွာ စုဆောင်းခဲ့သည်။

ဘန်းးး

ကျိုးဝမ် သည် သူ့အသက်အန္တရာယ်ကို စွန့်ခါနီးတွင် ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာတစ်ခုကဲ့သို့ စိတ်စွမ်းအင်များ တဟုန်ထိုး ခုန်ထွက်ကာ ခန်းမထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားဆီသို့ ပြေးလာသည်။ ဒီစိတ်စွမ်းအင်ရဲ့ သက်ရောက်မှုအောက်မှာ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ရုတ်တရတ် ညည်းတွားပြီး နောက်ပြန် ​ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

"ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ ရတနာတစ်သောင်းသံအမ်မှာ မင်းကို ဘယ်သူက တိုက်ခိုက်ခွင့်ပေးတာလဲ။ စည်းမျဉ်းတွေကို မင်းမသိဘူးလား။"

ရုတ်​တရက်​အ​ခြေအ​နေက လူတိုင်းကို ထိတ်​လန့်​သွားစေခဲ့သည်​။ ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဆံပင်ဖြူနှင့် ငယ်ရွယ်နုပျိုသော မျက်နှာနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦး မကျေမနပ်မျက်နှာဖြင့် လျှောက်လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

" မဟာဆရာသခင် စန်းမူ "

သက်ကြီးရွယ်အို လျှောက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရိုသေမှု ပေါ်လာသည်။ အေးတိအေးစက်နှင့် ဝေးကွာနေသော ကူယွဲ့ သည်ပင် ခေါင်းငုံ့ကာ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရိုသေသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

"ဆရာသခင် စန်းမူ၊ ငါတို့ ရိုင်းစိုင်းမိခဲ့ပါတယ်။ ခွင့်လွှတ်ပါ။"

အဘိုးကြီး စန်းမူ သည် သူ့လက်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဝှေ့ယမ်းကာ လေးစားထိုက်သော ကူယွဲ့ ကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ အဲဒီအစား ငြိမ်သက်နေတဲ့ ကျိုးဝမ် ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့အကြည့်တွေက အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသည်။

"က​လေး၊ ဘာလို့ ဒီကို​ရောက်​​နေတာလဲ။ နှစ်​ဝက်​​လောက်​​မှ လာရှာ​တော့မယ်​လို့ ​ပြောမလို့လား။"

ဆရာသခင်စန်းမူ ၏စကားများက ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကာ ပုံရိပ်ပေါ်တွင် လူတိုင်း၏အကြည့်ကို ချက်ခြင်းရောက်သွားစေသည်။ မဟာဆရာသခင်စန်းမူ ၏ လေသံကို သုံးသပ်ကြည့်လျှင် သူသည် ဤလူငယ်နှင့် သိနေပုံရသည်။

ကူယွဲ့ ၏ လှပသော မျက်လုံးများသည်လည်း လှုပ်ရှားသွားကာ သူမ၏ ချစ်စရာကောင်းသော မျက်လုံးတစ်စုံသည် ပုံပေါ်တွင် တစ်ဖန်ပြန်လည်ဆုံစည်းသွားသည်။ ဆရာသခင်စန်းမူ သည် သူမအား လျစ်လျူရှုပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူငယ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက်သွားခဲ့ရာမှ ထိုလူငယ်၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ဆရာသခင်စန်းမူ နှင့် မဆိုးကြောင်း ထင်ရှားသည်။

သို့သော် လူငယ်၏နောက်ထပ်စကားများသည် လူတိုင်း၏မေးရိုးကို အံသြသွားစေသည်။ "အဘိုးကြီး စန်းမူ၊ မင်းနောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာဖို့ ဆန္ဒရှိပြီပဲ။ မင်းနောက်ကွယ်မှာ ပုန်းနေပြီး ဒါကို တစ်လျှောက်လုံး စောင့်ကြည့်နေတယ်ဆိုတာ ငါမသိဘူးမထင်နဲ့။"

'အဘိုးကြီးစန်းမူလား'

လူငယ်ကိုကြည့်ရင်း လူတိုင်း အံ့ဩသွားကြသည်။ တစ်ချို့က နည်းနည်း မူးတာတောင် ခံစားရသည်။ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့တော် တွင် ဆရာသခင်စန်းမူ ၏ရာထူးသည် မြို့တော်သခင် ကူယွဲ့ထျန်း ထက်မနိမ့်ပါ။ အများအားဖြင့်တော့ လူတွေက သူ့ကိုမြင်ရင် ချော့မော့ပြီး သူ့ကို ဆရာသခင်စန်းမူ လို့ ခေါ်ကြပေမယ့် ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့လူငယ်က သူ့ကို အဘိုးကြီးစန်းမူ လို့ခေါ်လိုက်သည်။

ထို့အပြင် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များသည် ဆရာသခင်စန်းမူ ၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှ မဖော်ပြသောကြောင့် လူတိုင်းကို ပို၍ပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ အဲဒီအစား သူက ခပ်ပြုံးပြုံးနဲ့ “ဒီအဘိုးကြီးကို မျက်နှာပေးလို့မရဘူးလား။ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ အလင်းဝင်ပေါက် ကို အောင်မြင်စွာ နိုးထနိုင်လို့ ဒီတခေါက် မင်းငါ့ကို လာရှာခဲ့တာလို့ မပြောနဲ့။ ဒါပေမယ့် နိုးထခြင်းသည် ပထမခြေလှမ်းသာဖြစ်သေးတယ်။"

ဆရာသခင်စန်းမူ ၏ ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုသည် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ အခုအချိန်မှာ ဘေးနားက လူတွေက မျက်ကန်းဖြစ်နေရင်တောင် သူတို့ရှေ့က ဒီလူငယ်ဟာ မဟာသခင်စန်းမူ နဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိတယ်ဆိုတာ သူတို့သိကြမှာပါ။

မဟာဆရာသခင်စန်းမူ ၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ကူယွဲ့ ၏ လှပသော မျက်လုံးတစ်စုံသည် လူငယ်များကို တစ်ဖန် အာရုံစိုက်လာခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မောက်မာမှု တိတ်တဆိတ် မှိန်ဖျော့သွားသည်။ မဟာဆရာသခင်စန်းမူ က သူ့ကို ဒီလောက်လေးလေးနက်နက်ဆက်ဆံနိုင်သူဟာ ရိုးရှင်းမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူမသိသည်။

ကျိုးဝမ် သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းကာ ဖြည်းညှင်းစွာပြောသည် "မနေ့ညက ကျွန်တော် ဝိညာဉ်အာရုံနယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီ၊ ဒါကြောင့် နောက်ထပ် ကျင့်ကြံနည်းစနစ်အတွက် မင်းကို ကျွန်တော်လာမေးတာ။"

အဘိုးကြီး စန်းမူ က ကျိုးဝမ် ရဲ့ ပခုံးကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်ပြီး "ကျိုးဝမ်၊ စိတ်ဝိညာဥ် စွမ်းအားအဆင့်က နည်းနည်းတော့ ခက်နေပြီလေ။ ဒီလူက ဝိညာဉ်အခြေအနေထဲကို ရောက်ဖို့ နှစ်ဝက်လောက် အချိန်ယူခဲ့တာ မင်းသိထားသင့်တယ်။ နှေးနေသမျှ မင်းဘာပြောလိုက်တာ... "

အဘိုးကြီး စန်းမူ က ကျိုးဝမ် က သူ့ကို စိတ်ဝိညာဥ် ခွန်အားတွေ ကျင့်ကြံဖို့ ခက်ခဲလွန်းတာကြောင့် သူ့ကို ရှာတာထင်ပြီး အကြံဉာဏ်ပေးချင်ခဲ့တာပါ။ သို့သော်လည်း ကျိုးဝမ် ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျိုးဝမ် ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ လက်သည် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားသည်။

ကျိုးဝမ် သည် အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့နေခဲ့သည်။ သူက လက်ကိုဖြန့်ပြီး "မနေ့ညက ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြတ်ကျော်သွားတာ ကံကောင်းတယ်လို့ ငါပြောခဲ့တယ်"

သူပြောသည့်အတိုင်း ကျိုးဝမ် စိတ်ပြောင်းသွားသည်။ ရုတ်​တရက်​ပင်​ သူ၏ နီဝမ်​နန်း​တော်​မှ ပြင်းထန်​သည့်​ စိတ်​ဝိညာဥ်စွမ်းအာင်တစ်​ခု တိုးလာသည်​။ ထို့နောက် ဤစိတ်စွမ်းအားသည် ကျိုးဝမ် ၏စိတ်ကူးအတိုင်း အပ်တစ်ချောင်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသည်။ ထို့နောက် ကျယ်လောင်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်နဲသော အပေါက်ငယ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“စိတ်၏ စွမ်းအားက အပ်တစ်ချောင်းအဖြစ် ပေါင်းထည့်လိုက်ပါက ထိုသူသည် နာမ်အာရုံနယ်ပယ်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိသွား၏။"