စျေးကွက်တိုက်ပွဲ၏အကြိုအောင်မြင်မှုတစ်ခု

မျှော်စင်အပြင်ဘက်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါတွင် အရပ်မြင့်မြင့်နှင့် ဖြောင့်စင်းသော အသွင်သည် လူတိုင်းရှေ့တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်လာသည်။

ကျိုးရှန်းတင်း နှင့် အခြားသူများ မှန်းဆထားပြီးဖြစ်သော်လည်း ပုံရိပ်၏မျက်နှာကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ကျိုးဝမ်၊ အလုပ်လုပ်တာကောင်းတယ်၊ ရှောင်ထျန်း ရဲ့သားမျှော်လင့်ထားသလိုပဲ၊ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က တစ်နှစ်ခွဲအတွင်းမှာပဲ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ခဲ့တယ်။ ဒါက အဘိုးရဲ့ မျှော်မှန်းချက်ထက် အများကြီး ကျော်လွန်သွားပြီ။ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းက မင်းအဖေထက်တောင် ပိုထူးချွန်နေပုံရတယ်။"

ကျိုးရှန်းတင်း ၏ မျက်နှာသည် ရွှင်လန်းမှု အပြည့်ရှိသည်။ သူသည် ကျိုးဝမ် ၏ပခုံးကို သူ၏လက်ကြီးများဖြင့် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ကာ သူ့မျက်လုံးများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နေသည်။

ကျိုးဝမ် သည် အဖိုးအို၏လက်များမှ တုန်ရီမှုကို ခံစားနိုင်သည်။ ကျိုး မိသားစုကို တိတ်တဆိတ်ကာကွယ်ပေးသော အဘိုးသည် ထိုအချိန်က သူ့အဖေအပေါ် မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို ထားခဲ့သည့်အတိုင်း မိသားစု၏ မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို သူ့အပေါ်ထားခဲ့ကြောင်း သူသိသည်။

"အဘိုး! ဒီတစ်ကြိမ် ကျွန်တော် မိသားစုကို ချန်ပီယံဆုပြန်ရဖို့ ကျွန်တော်ကူညီပေးမယ်။ ဝမ်မိသားစု က ကျွန်တော်တို့ ကျိုး မိသားစုဆီက ယူလာတဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေအားလုံးကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြန်ယူမယ်။" ကျိုးဝမ် က နှိမ့်ချပြီး လေးနက်တဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

သူ့ရှေ့က လေးနက်တဲ့ လူငယ်လေးကို ကြည့်လိုက်ရင်း ကျိုးရှန်းတင်း က ကျေနပ်တဲ့ အပြုံးကို ထုတ်ဖော်ပြီး "အဖိုးက မင်းမှာ ဒီလို နှလုံးသားမျိုး ရှိလို့ အရမ်း ကျေနပ်နေပြီ၊ ဒါပေမယ့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အတင်းအကြပ် မလုပ်ပါနဲ့။ မင်းဟာ မျိုးနွယ်စုရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ပဲလေ။ မင်းကို အဆုံးရှုံးမှုမခံနိုင်ဘူး။"

သူပြောပြီးသည်နှင့် မျှော်စင်အပြင်ဘက်တွင် နောက်ထပ် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ အုံ့မှိုင်းနေသော ကျိုးထျန်း သည် လက်ထဲတွင် ဘရိုကိတ်သေတ္တာတစ်ခု ကိုင်ဆောင်ထားပြီး လူတိုင်းရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

ကျိုးထျန်း က ကျိုးဝမ် ကို မော့ကြည့်ပြီး စကားမပြောဘဲ ကျိုးတင်းထျန်းရဲ့ နံဘေးကို လျှောက်သွားသည်။ အားလုံးက ကျိုးထျန်း ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်နေကြသည်။

တူညီသောလူကို ထပ်ခါထပ်ခါ ရှုံးရခြင်းသည် ကောင်းသောခံစားချက်မဟုတ်ကြောင်း မည်သူမဆို နားလည်နိုင်သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် မျှော်စင်အပြင်ဘက်တွင် နောက်ထပ် အလင်းတန်းများစွာ ပေါ်လာသည်။ ကျန်ရှိသော ဘရိုကိတ်သေတ္တာသုံးလုံး၏ပိုင်ရှင်များသည် ကျိုးရှန်းအာ၊ ကျိုးမိန်ရွယ် နှင့် ကျိုးရုန် တို့လက်ထဲသို့ သဘာဝအတိုင်း ကျရောက်သွားသည်။ ယခုအချိန်တွင် လူငါးဦးကို တရားဝင်ရွေးချယ်လိုက်ပြီဟု ယူဆနိုင်သည်။

"မင်းတကယ်ပဲ စတုတ္ထအဆင့်

ဝိညာဥ်ဆေးပင်ကို ရထားတယ်။ မုန်းစရာကောင်းတဲ့ ကျိုးထျန်း က မင်းလက်ထဲမှာ တော်တော်နာသွားပုံရတယ်။" ကျိုးရှန်းအာ သည် ကျိုးဝမ် အနားတွင် မသိလိုက်ဘဲ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ လှပသောမျက်လုံးများသည် ကျိုးဝမ် ၏လက်ရှိ ဘရိုကိတ်သေတ္တာကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြုံးလျက်ပြောသည် ။

ကျိုးဝမ် က သူ့လက်တွေကို ဖြန့်ပြီး "အဲဒါက ပမွှားလေးပဲ!"

"ကိုယ်စားလှယ်လောင်းငါးယောက်ကို ရွေးပြီးသွားပြီ။ သူတို့ကတော့ ကျိုးဝမ်၊ ကျိုးထျန်း၊ ကျိုးရှန်းအာ၊ ကျိုးမိန်ရွယ် နဲ့ ကျိုးရုန်တို့ပဲ။ စျေးကွက်တိုက်ပွဲစဖို့ တစ်လပဲကျန်တော့တယ်။ မင်းတို့ငါးယောက်ကို တစ်လအတွင်း ကောင်းကောင်းပြင်ဆင်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ရဲ့ ကျိုးကလန် က နောက်တစ်ခါ ထပ်ရှုံးလို့မရဘူး။"

ကျိုးရှန်းတင်း ၏အကြည့်များသည် ကျိုးဝမ် နှင့် အခြားလေးယောက်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ညွှန်ကြားချက်အချို့ပေးပြီးနောက် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ပြင်ဆင်ရန် ပြန်သွားခွင့်ပြုသည်။

သို့သော်လည်း လူစုခွဲရန်အချိန်တန်သောအခါ ကျိုးရှန်းအာ က ကျိုးဝမ် ၏နောက်သို့ လိုက်ကာ ဖုံလျှို့ဝှက်နဂါးအိမ်တော် လိုက်ကာ သူနှင့် မှတ်စုများကို နှိုင်းယှဉ်လိုသည်ဟု ဆိုလေသည်။ သို့သော် ကျိုးဝမ် သည် ဤကလေးမလေး၏ မျက်လုံးများတွင် ပရိယာယ်ကို မြင်နိုင်သောကြောင့် ဖြောင့်မတ်စွာ ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

ကျိုးဝမ် ၏ငြင်းဆိုမှုအောက်တွင် ကျိုးရှန်းအာ သည် သူမ၏ခြေထောက်ကိုစောင့်နင်းပြီး အလိုအလျောက်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

အချိန်တွေ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးလာပြီး ဈေးတိုက်ပွဲ နေ့ရက်တွေ နီးကပ်လာသည် ။ ဤပွဲကြီး၏ နီးကပ်မှုကြောင့် ထန်ဂျာ မြို့သည် ပို၍ သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ မြို့၏ အသက်ဝင်မှုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ မိုင်တစ်ရာပတ်လည်အတွင်း အစုအဖွဲ့အမြောက်အမြား စုပြုံရောက်ရှိလာပြီး ထန်ဂျာ မြို့ရှိ လူသွားလာမှုမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ဈေးတိုက်ပွဲကို နတ်ဘုရားကျောက်စာပလာဇာမှာ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ အလယ်မှာ ကျင်းပဖို့ စီစဉ်ထားသည်။ ၎င်းသည် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ရှိ အခမ်းနားဆုံး အဆောက်အဦးဖြစ်ပြီး အလွန်ကြီးမားသော ဧရိယာကို သိမ်းပိုက်ထားသည်။ ဤပလာဇာသည် အနိုင်အရှုံး ပြိုင်ပွဲများကို မကြာခဏကျင်းပလေ့ရှိသောကြောင့် ဈေးကွက်တိုက်ပွဲ ကျင်းပရန် အသင့်တော်ဆုံးနေရာဖြစ်သည်။

အနက်ရောင် ကုလားကာသည် တဖြည်းဖြည်း ပြိုကျလာသည်။ မူလက ဆူညံနေသော ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ သည် အလွန်တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ဤတိတ်ဆိတ်သောညတွင် ကျိုး မိသားစုအတွင်းရှိလေထုသည် မနက်ဖြန်တွင် စျေးကွက်တိုက်ပွဲ၏တရားဝင်စတင်ချိန်ဖြစ်သောကြောင့် အလွန်လေးလံနေသည်။

တိုက်ပွဲဝိညာဥ်စံအိမ် ၏အပေါ်ဆုံးထပ်တွင် ကျိုးရှန်းတင်း ၏အကြည့်များသည် ကျိုး မိသားစုနှင့်မဝေးသောပလာဇာတစ်ခုအား စိုက်ကြည့်နေစဉ်တွင် အတော်ပင်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ထိုပလာဇာသည် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ၏ဗဟိုရှိ နတ်ဘုရားကျောက်စာပလာဇာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မနက်ဖြန်တွင် ဈေးကွက်တိုက်ပွဲ ကျင်းပမည့်နေရာလည်းဖြစ်သည်။

"အဲဒီတုန်းက ရှောင်ထျန်း၊ ဒီကလေးက ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ မှာရှိတဲ့ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်အားလုံးကို သူ့ဘာသာသူ အနိုင်ယူခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ဈေးကွက်တိုက်ပွဲ မှာ ရဲရင့်စွာနဲ့ ပထမနေရာကို ရယူခဲ့တယ်။ မနက်ဖြန်မှာ သူ့အဖေရဲ့ ဒဏ္ဍာရီကို ဆက်သွားနိုင်ပါ့မလားလို့ သိချင်မိတယ်။ “

လျှို့ဝှက်နဂါးအိမ်တော် တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော လူငယ်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးပွင့်လာသည်။ ရှည်လျားသော နဂါးအမြီးပါသော ရှောင်ဟေး ခွေးသည် ၎င်း၏ခြေသည်းလေးတွေဖြင့် ပျင်းရိစွာ ဆော့ကစားနေတာကို သူမြင်လိုက်ရသည်။ "ကလေး၊ တစ်လကျော်လောက် စုဆောင်းပြီးရင် နောက်ဆုံးတော့ ချိုးဖြတ်ဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ" လို့ ပျင်းရိစွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးဝမ် က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "ငါ နောက်ကျနေပြီ။ ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် ကိုဖြတ်ဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ"

သူစကားပြောနေစဉ် ကျိုးဝမ် သည် သူ၏ ချမ့်ခွင်း အိတ်ထဲမှ အပြာနုရောင် ဆေးလုံး ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဆေးလုံး ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရေခဲအပိုင်းအစများ သဲလွန်စများ ရှိနေသဖြင့် အလွန်ထူးဆန်းနေပုံရသည်။

"ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုနေ့တွင် ဟန်ရွှယ် အတွက် ပုံရိပ်ယောင်နီးနီးဆေးလုံး ကို သန့်စင်တဲ့အခါက သိုလှောင်ဖို့အတွက် အပိုအနည်းငယ်ကို သန့်စင်ထားတာ။ အခု နောက်ဆုံးတွင် အဆင်ပြေလာတယ်။" သူ့လက်ထဲက ဆေးလုံး ကို ကြည့်လိုက်ရင်း ကျိုးဝမ် ရဲ့ မျက်လုံးတွေမှာ မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေသည်။

" ပုံရိပ်ယောင်နီးနီးဆေးလုံးလား။ပုံရိပ်ယောင်ယင် နယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားတဲ့အခါ ဒီအရာက မင်းအတွက် တကယ်ကို အထောက်အကူဖြစ်လိမ့်မယ်။" ရှောင်ဟေး က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ပြီး ပြုံးပြလိုက်သည်။

အနည်းငယ်ပြုံးကာ ကျိုးဝမ် သည် ဆေးလုံးကို မဆိုင်းမတွ မျိုချလိုက်သည်။ ဆေးလုံး သည် သူ့ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ပြင်းထန်သော အေးစက်သော လေသည် ဆေးလုံး မှ ထွက်လာသည်။ အတန်ငယ်အေးစက်နေသော ဤလေအေးကို ကျိုးဝမ် က သူ၏ ဒန်တျန် ထဲသို့ လမ်းညွှန်ခဲ့ပြီး သူ၏ ဒန်တျန် ၏အကျိုးသက်ရောက်မှုအောက်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြော များဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဤအေးစက်သောလေ၏တိုက်စားမှုအောက်တွင် ကြည်လင်ပြတ်သားသောရေခဲအပိုင်းအစများသည် ကျိုးဝမ် ၏တစ်ကိုယ်လုံးရှိဆံပင်များပေါ်တွင်ပေါ်လာသည်...

နံနက်စောစော နေရောင်ခြည်သည် သစ်ရွက်ကြားမှ ဖြတ်၍ ပြတင်းပေါက်သို့ စိမ့်ဝင်သွားသောအခါ တရားထိုင်နေစဉ် ဘုန်းကြီးတစ်ပါးကဲ့သို့ ပြိုးပြိုးပြက်ပြက်ဖြစ်နေသော နေရောင်အောက်တွင် ပိန်လှီနေသည့် ရုပ်ပုံကားချပ်ကို မြင်ရသည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ ဤပုံရိပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ရေခဲသလင်းခဲများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အေးခဲနေသော လေထုသည် ဤရေခဲပုံဆောင်ခဲများမှ တဖြည်းဖြည်း ထွက်လာသည်။

ခရက်

စူးရှသော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပုံရိပ်၏ခေါင်းမှ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ဤအက်ကွဲမှုသည် ပုံသဏ္ဍာန်၏ရင်ဘတ်သို့ ရောက်သည်အထိ အကိုင်းအခက်များကဲ့သို့ ချဲ့ထွင်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုနှင့်အတူ ၎င်းသည် ရုတ်တရက် ပင့်ကူမျှင်ကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ထို့နောက် ရေခဲအပိုင်းအစများသည် မိုးသီးကျောက်များကဲ့သို့ ကျဆင်းလာကာ အတော်ချောမောသော မျက်နှာကို ပေါ်လွင်စေသည်။ အဲဒါက ကျိုးဝမ်ပါ။

ကျိုးဝမ် သည် သူ့မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများမှ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ ညာလက်ကို ဆန့်တန်းပြီး လေကို အနည်းငယ် ညှစ်လိုက်သည်။ အေးစက်တဲ့လေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ချက်ချင်း ထွက်လာပြီး သူထိုင်နေတဲ့ ကုတင်ဟာ ချက်ချင်းပဲ ချောမွေ့တောက်ပတဲ့ ကုတင်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်​နပယ်ကို ငါ ရောက်နေပြီ။ ပုံရိပ်ယောင် ချပ်ဝတ် အဆင့်ကို မရောက်သေးပေမယ့် အရင်ကထက်စာရင် ငါ့ရဲ့ ခွန်အားတွေ အများကြီး တိုးတက်လာတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ အခု ကောက်ရိုးဝတ် အဘိုးကြီးနဲ့ တွေ့ရင်တောင် ရှောင်ဟေး ရဲ့ ခွန်အားကို အားမကိုးဘဲ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ပါသေးတယ်။"

သူ့လက်ကိုဆွဲရင်း ကျိုးဝမ် သည် အဖိုးအိုကိုကြည့်ကာ ရယ်မောရင်းပြောသည်။

"မင်း ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ်ကို ရောက်နေပြီဆိုပေမယ့် မင်းရဲ့စစ်မှန်တဲ့ တိုက်ပွဲအင်အားက ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ်ရဲ့ ပထမအဆင့် စစ်သသည်တော်ထက် မနည်းပါဘူး။ ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်​ပယ်ရဲ့ ဒုတိယအဆင့်က စစ်သည်တော်တောင်မှ မင်းကို အနိုင်ယူနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ကောင်လေး မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်​ပယ်ရဲ့ ပထမအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီး မင်းဟာ ပုံရိပ်ယောင် ချပ်ဝတ်ကို ရေခဲနတ်ဆိုးပုလဲနဲ့ ပေါင်းစည်းလိုက်မယ်ဆိုရင် မင်း ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ်မှာ မင်းလောက် ဘယ်သူမှ မစွမ်းနိုင်လောက်ပါဘူး။"

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ဟေး သည် ကျိုးဝမ် ၏ မျက်ခုံးများကြားမှ တောက်ပလာသည်။ ကျိုးဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စိမ့်ထွက်လာသော အေးစက်သော လေထုကို ကြည့်ရင်း သူ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

"မင်းက ငါ ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယိ ရဲ့ ပထမအဆင့်ကို ရောက်ပြီး ပုံရိပ်ယောင်ချပ်ဝတ်ကို ရေခဲနတ်ဆိုးပုလဲ နဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင် ပုံရိိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် မှာ ငါထက် ဘယ်သူမှ မစွမ်းဆောင်နိုင်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား။ အဲဒါဟာ ချဲ့ကားလွန်းနေသလားလို့။" ကျိုးဝမ် သည် ရှောင်ဟေး ကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်လေး၊ ငါ့ကို သံသယမဖြစ်ပါနဲ့၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ရေခဲကန်က ဘယ်လောက်တောင် ရှားပါးလဲဆိုတာ မင်းမသိဘူးနော်။ ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် မှာရှိတဲ့ စစ်သည်တော်တွေတောင် ဒီရေခဲကန်ရဲ့ အေးစက်တဲ့လေကို မထိဝံ့ကြဘူး။ အအေးဓာတ်က ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်လဲဆိုတာ မင်းသိနိုင်ပါတယ်။ လေက မင်းရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ချပ်ဝတ် ထဲကို အေးစက်တဲ့လေကို ပေါင်းထည့်လိုက်တာနဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် က စစ်သည်တွေမပြောနဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ယန်နယ်ပယ် က စစ်သည်တော်တွေတောင် ခေါင်းကိုက်လိမ့်မယ်။"

ရှောင်ဟေး သည် သူမ၏ ခြေသည်းလေးတွေကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကျိုးဝမ် ကို အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။

ဒါကိုကြားတော့ ကျိုးဝမ် ရဲ့မျက်နှာဟာ ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး "ရေခဲနတ်ဆိုးပုလဲကို ရဖို့ဆိုတာ ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ရတယ်။ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် ရဲ့ ပထမအဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါ ငါက ပုံရိပ်ယောင်ချပ်ဝတ် ကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ဆိုရင် ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ်၏ နဝမအဆင့်ရှိ စစ်သည်​ေတော်များကိုပင် မကြောက်စရာမလိုတော့ဘူး။"

"ဟီးဟီး! ကောင်လေး၊ မင်းပျော်ဖို့စောလွန်းသေးတယ်၊ ရေခဲနတ်ဆိုးပုလဲ ရဲ့ အေးစက်တဲ့လေထုက စိမ့်ဝင်သွားတဲ့ ပံရိပ်ယောင်ချပ်ဝတ်က အရမ်းအစွမ်းထက်ပေမယ့် အန္တရာယ်က မနည်းပါဘူး။ ကောင်းကောင်းမထိန်းရင် မင်းတောင် မင်းရဲ့အသက်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရနိုင်တယ်” ရှောင်ဟေးက လှောင်ပြောင်ပြောဆိုသည်။

ထိုစကားများကိုကြားတော့ ကျိုးဝမ် ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ ပျော်ရွှင်မှုတို့သည် ကျဆင်းနေသော ဒီရေကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူက ပခုံးတွန့်ပြပြီး ရှောင်ဟေး ကိုကြည့်ရင်း "မင်းပြောတဲ့အတိုင်းဆိုရင် ဒီအန္တရာယ်ကို လျှော့ချဖို့ နည်းလမ်းရှိသင့်တယ် မဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ် ငါ့မှာ နည်းလမ်းရှိတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဆေးပင်တချို့နဲ့ ပေါင်းစပ်ဖို့ လိုတယ်။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် ရဲ့ ပထမအဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါ မင်းကို ငါသင်ပေးမယ်။ အခု မင်း ဈေးကွက် တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်။"

ရှောင်ဟေး ပြောပြီးတာနဲ့ လူတစ်ယောက်က ကျိုးဝမ် တံခါးကို လာခေါက်သည်။ ထို့နောက် လျှိူထောင် ၏ ရိုသေသောအသံသည် ဖြည်းညှင်းစွာထွက်ပေါ်လာသည်။

"သခင်လေး၊ ဈေးကွက် တိုက်ပွဲ ဒီနေ့ ပါ။ သခင်ကြီးက မင်းကို အဲဒီမှာ စုစေချင်တယ်။"

"ငါသိတယ်။ မင်းအခုထွက်သွားလို့ရပြီ!"

လျှိူထောင် ကို လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျိုးဝမ် သည် ပြတင်းပေါက်မှ နတ်ဘုရားကျောက်စာနေရာလွတ် ၏ ဦးတည်ရာကို ကြည့်ပြီး " ဈေးကွက် တိုက်ပွဲလား။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဝမ် မိသားစုရဲ့ မယုံကြည်နိုင်လောက်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီ အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မယ် " လို့ ပြောလိုက်သည်။

ဝမ် မိသားစု၏ ခန်းမဆောင်တစ်ခုတွင် လူငယ်လေးတစ်ယောက် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်လိုက်သည်။ နတ်ဘုရားကျောက်စာရင်ပြင်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်စဉ် သူ့မျက်လုံးများသည် အေးစက်စက်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ "နောက်ဆုံးတော့ စတော့မယ်။ ကျိုးဝမ် ၊ ဒီတစ်ခါ မင်းကို ဘယ်သူက ပံ့ပိုးပေးမလဲဆိုတာ ငါကြည့်ချင်တယ်"