အခန်း (၅၉၀)

အဖြူရောင်တိမ်တိုက်များက အပြာရောင်ကောင်းကင်ကြီးကို ဖြတ်သန်းပြီး တည်ငြိမ်စွာ လွင့်မျောလာခဲ့သည်။ ကမ္ဘာမြေကြီးထဲတွင် ရှိနေသော ချီစွမ်းအင်ပင်လယ်ကြီးက မုန့်ချီနှင့် တခြားသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့်အချိန်တွင် အနည်းငယ် အားပျော့သွားခဲ့သည်။

ထိုအရာက သူတို့ကို သဘာဝတရားများနှင့် ဆက်သွယ်ရန် ကူညီပေးခဲ့ပြီး အလွန်လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းနေသည့်အချိန်တွင် သူတို့၏ချီစွမ်းအင်များကို ပြန်ဖြည့်ပေးနိုင်သည်။ သူတို့က ချီကျန်းရန်နှင့် ရွမ်ယုရှုတို့ကို သယ်ဆောင်လာရသော်လည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခြင်းကို ခံစားနေရခြင်း မရှိချေ။ ထိုအရာက အလွန်ချစ်စရာကောင်းသော အခိုက်အတန့်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ခေါင်းပေါ်တွင် တောက်ပသော နေလုံးကြီး၊ အပြာရောင် ကောင်းကင်ပြင်ကြီးနှင့် အေးမြသော လေပြည်လေညှင်းများ။ ထိုနေရာမျိုးတွင် မည်သူကမျှ အ‌ဝေးကို မသွားချင်ကြပေ။ သူတို့ကတော့ အလွန်လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသလို ခံစားမှုများကို ကြုံတွေ့နေရသည်။

မုန့်ချီကတော့ ထူးဆန်းစွာပင် မျက်နှာပျက်နေခဲ့၏။ သူက အရှေ့မြောက်ဘက်သို့ လှည့်လာသည့် အချိန်ကစပြီး လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသလို ခံစားနေရခြင်း မရှိချေ။

“ငါတို့က အခုချိန်အထိ အန္တရာယ်ထဲကနေ မလွတ်သေးဘူးလား။ ငါတို့ကို အလစ်ချောင်း တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု စောင့်နေတာလား…”

သူကတော့ အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်သိရှိနိုင်သော အသွင်ပြောင်း(၇၂)မျိုးကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ထားခဲ့သည်။ သူက အလွန်သတိထားနေသည့်အတွက် သူ၏ပတ်ပတ်လည်ကို သေချာအာရုံခံ စစ်ဆေးကြည့်ပြီး ကျောက်စိမ်းပုံရိပ်ယောင် တွက်ချက်ခြင်း အစွမ်းကိုပင် တိတ်တဆိတ် သုံးထားသေး၏။ သူတို့၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ရှိနေသော အရာအားလုံးက သာမန်သာ ဖြစ်နေသည်။

“ဓာတ်ကြီး(၅)ပါးနှင့် ကြယ်တာရာ(၄)သွယ်၊ နေ၊ လနှင့် ကြယ်များ၊ မတူညီသော အနှစ်သာရမျိုးစုံ..”

မည်သည့်အရာမျှ လွဲမှားနေခြင်း မရှိချေ။ ထိုအရာများထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်တစ်ခုမျှ မရှိခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် မုန့်ချီက သူ့ကိုယ်သူပင် သံသယဝင်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ကျောက်စိမ်း ပုံရိပ်ယောင်တွက်ချက်မှု၏ ရလဒ်အရ အခြေအနေက ဖရိုဖရဲဖြစ်နေကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။ ထိုအရာကတော့ ကောင်းကင်ကြီး၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ဖြတ်တောက်ထားသလို အချက်ပြမှုမျိုး ဖြစ်သည်။

“ဒါက တော်တော်ဆိုးသွားပြီ။ ရှေ့မှာ အန္တရာယ်ရှိတယ်…”

မုန့်ချီက ထိုအချက်အလက်ကို သူ့မိတ်ဆွေများဆီသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ကျန်းကျိဝေ၏ နေဖောက်သက်တန့်ဓားဆီမှ နဂါးဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

“အန္တရာယ်ရှိတယ်…”

ကျန်းကျိဝေကတော့ ထိုအရာကို နားလည်ရန် မုန့်ချီထက် ပို၍ နှေးကွေးသွားသည်။ သို့သော် သူမက အရင်ဆုံး ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

သူတို့ကသာ တည်ငြိမ်သော နှလုံးသားဖြင့် ဓားကို ကိုင်ဆောင်လိုက်မည်ဆိုလျှင် လေလှိုင်းလေးများ တိုက်ခတ်ခြင်း၊ ပုစဉ်းတောင်ခံခတ်ခြင်းများကိုပင် သိရှိနိုင်သည်။ သူတို့က မျက်လုံးချင်းဆုံသွားပြီး ရှေ့တွင် အန္တရာယ် စောင့်ကြိုနေကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။

မုန့်ချီ၏မသိစိတ် သို့မဟုတ် ကျန်းကျိဝေ၏ နဂါးဟိန်းသံတို့က မည်သို့ဖြစ်စေကာမူ ထိုအရာက ပြင်းထန်သော အချက်ပြမှုတစ်ခုဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ထိုအရာက မထင်မှတ်ထားသော အန္တရာယ်တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ သူတို့အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော အလစ်ချောင်း တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။ သူတို့က စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေရန် မလိုအပ်ပေ။

အချင်းချင်း ကြည့်နေကြသော မုန့်ချီ၏ မိတ်ဆွေများကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ ကျန်းကျိဝေ၏ အသံမဲ့ သတင်းစကားကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ပိုင်စုန့်နှင့် ဝမ်ချီတို့က မယုံကြည်နိုင်သလို ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့ကတော့ မိုင်(၃၀) အတွင်းစောင့်နေသော အန္တရာယ်တစ်ခုကိုမျှ သတိမထားမိခဲ့ပေ။

“ငါတို့ ဦးတည်ချက် ပြောင်းကြစို့…”

မုန့်ချီက တည့်တည့်ပြောလိုက်သည်။ သူက ထိုလူများကို ရှင်းပြရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏ပတ်ဝန်းကျင်က ရုတ်တရက် မှေးမှိန်သွားခဲ့၏။ အပြာရောင်ကောင်းကင်ကြီးက လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားပြီး စက္ကန့်ပိုင်းလေးအတွင်း ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး အမှောင်ကျသွားခဲ့သည်။ အလွန်လျင်မြန်လွန်းလှသည့်အတွက် တစ်ယောက်မျှ လှုပ်ရှားရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

“ယင်ယန်ခွဲခွာခြင်း‌ လေဟာနယ်လား။ ဒါမှမဟုတ် အလားတူ ရတနာတစ်ခုလား…”

မုန့်ချီ၏ ရင်ထဲတွင် အံ့သြသွားခဲ့မိသည်။

………….

ခေါင်းကြီးကြီးနှင့် ဆရာတူညီလေးက လေဟာနယ်ထဲမှ ထွက်လာသည့်အချိန်တွင် ပန်းချီကား၏အစွန်းနှစ်ဖက်ကို ကိုင်ထားသည်။ သူက အဝေးတွင် ပုန်းနေသော ဆရာတူ အစ်ကိုကြီးကို ပြုံးပြလိုက်၏။

“ဆရာတူအစ်ကိုကြီးက အရမ်းစိုးရိမ်နေတာပဲ။ သူတို့အားလုံးက ဒီလိုကမ္ဘာကြီးကို လုံးဝမမြင်ဖူးတဲ့လူတွေပဲလေ။ သူတို့က တောင်တန်းမြစ်မြေပုံအတုကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခံစားမိကြမှာလဲ။ ဆရာတူအစ်ကိုက စိတ်ဝိညာဉ်သိမ်းသွင်းရေးနာရီတို့ကို သုံးဖို့ မလိုပါဘူး…”

အညိုဝတ် ဆရာတူအစ်ကိုကြီး၏ အစီအစဉ်က အလွန်အတွေ့အကြုံရှိသော ပညာရှင်တစ်ယောက်၏ ပုံစံမျိုး ဖြစ်သည်။ သူက ဆရာတူညီလေး၏ တောင်တန်းမြစ်မြေပုံကို အသုံးပြုပြီး မုန့်ချီတို့အဖွဲ့က တစ်စုံတစ်ခု လွဲမှားနေသည်ကို သတိထားမိခြင်း မရှိစေရန် ကြိုတင်ကာကွယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူတို့က ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး မရှိ‌တော့ပေ။

အဆုံးတွင်တော့ သူက စိတ်ဝိညာဉ်သိမ်းသွင်းရေး နာရီကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ ထိုနာရီနှင့် တိုက်ခိုက်လိုက်မည်ဆိုလျှင် သူတို့က ရှုပ်ထွေးသွားသော အခြေအနေကို ကျရောက်နိုင်ပြီး လက်ရှိဖြစ်နေသော အခြေအနေကို သိသွားပါလိမ့်မည်။

ယခုတော့ အကြောင်းအရာများက ထိုမျှချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူ၏အစီအစဉ်များက အပေါ်ယံကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ဆရာတူညီလေးကပင် သူ့ကို ရယ်နေခဲ့သည်။

တခဏအတွင်း သူက ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေသော အမူအရာနှင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက သတင်းကောင်းပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို မတော်တဆ အခြေအနေမျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အချိန်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်သိမ်းသွင်‌းရေး နာရီကလည်း ပိုပြီးတော့ အကျိုးရှိတယ်…”

ခေါင်းကြီးကြီးနှင့် ဆရာတူညီလေးကတော့ သူ့ကိုယ်သူ အလွန်သဘောကျနေပုံရသည်။

“ဒါဆိုလည်း သတ်ဖြတ်ရေးဝင်္ကပါကို မြန်မြန် စီစဉ်လိုက်ကြမယ်…”

ထိုတောင်တန်းမြစ်မြေပုံအတုက ပိတ်လှောင်ထားနိုင်သော စွမ်းရည်သာ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သတ်ဖြတ်၍ မရနိုင်ပေ။ သို့သော် သူတို့က လူသတ်ရန်အတွက် ဖန်တီးနိုင်သည်။

အမှောင်ထုကြီးထဲ၌ ကျရောက်သွားသည့်အချိန်တွင် ကျိုးပိုင်၊ ပိုင်စုန့်နှင့် ဝမ်ချီတို့ကတော့ အလွန်အံ့သြနေကြသည်။ မည်သို့ဖြစ်စေကာမူ သူတို့ကတော့ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်မှ တက်လှမ်းလာသော ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည့်အတွက် သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေက အလွန်တည်ငြိမ်ပြီး သိပ်မကြာခင် ငြိမ်သက် သွားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် မုန့်ချီနှင့် သူ့အဖော်များ၏ မျက်နှာအမူအရာများကလည်း ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိကြောင်း သူတို့က သတိထားမိခဲ့၏။ အမှန်အတိုင်း ‌ပြောရလျှင် သူတို့က တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အစီအစဉ် ချမှတ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒီလိုအခြေအနေမျိုးနဲ့ ကြုံရတဲ့ အချိန်မှာတောင် မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲသွားတာမျိုး မရှိဘူး။ ဆရာလေးစုနဲ့ သူ့ရဲ့အဖော်တွေက အသက်ငယ်ငယ်လေးနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မြင့်တာပဲ…”

ပိုင်စုန့်တို့က တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးလိုက်မိသည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သံသရာတာဝန်များစွာ အောင်မြင်ခဲ့ဖူးသော မုန့်ချီတို့အဖွဲ့က သူတို့(၃)ယောက်ထက်ပို၍ သေရေးရှင်ရေး အတွေ့အကြုံများ ရှိနေခဲ့သည်။ သူတို့ တည်ငြိမ်သွားသည့်အချိန်တွင် သူတို့ (၄)ယောက်၏ ဆွေးနွေးမှုကလည်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ပိုင်စုန့်က မေးလိုက်၏။

“ဆရာလေးစု…

ဆရာလေးစုမှာ တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခုခု ရှိလား…”

ရှေးဟောင်းဦးထုပ်တစ်လုံး ဆောင်းထားပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသော မုန့်ချီက ပြုံးလိုက်သည်။

“ဘာမှမစိုးရိမ်ပါနဲ့။ အချိန်ကျလာရင် ကျွန်တော်တို့ ရင်ဆိုင်လိုက်ပါ့မယ်…”

“အချိန်ကျလာရင် ရင်ဆိုင်မှာလား…”

ကျိုးပိုင်က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်မိသည်။ ရန်သူက သူတို့ကို ပိတ်ထားသည့် အချိန်တွင် သူတို့က မည်သို့ ရင်ဆိုင်နိုင်ကြမည်နည်း။

ပိုင်စုန့်ကဲ့သို့ ကျိုးပိုင်ကလည်း ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် မုန့်ချီတို့အဖွဲ့က မသိနားမလည်သော အရူးများမဟုတ်ကြောင်း ယုံကြည်နေခဲ့၏။

“ရောက်လာတဲ့လူတွေက ငါတို့ရဲ့အဖွဲ့သားတွေ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်လို့ ပိုလီအရှင်သခင်က သူ့ရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် သူ့လူတွေကို မလွှတ်ဘူးဆိုရင်တောင် သူ့ကို လျှို့ဝှက်ထောက်ပံ့ပေးနေတဲ့ လျှို့ဝှက်ဂိုဏ်းက လူတွေကိုတော့ စေလွှတ်နိုင်တယ်။ တကယ်လို့ ငါတို့ကသာ အဖမ်းခံလိုက်ရမယ်ဆိုရင် ထွက်ပြေးဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ။ ငါတို့ကို တောင်တန်းတံခါးဆီ ပြန်ခေါ်သွားလောက်တယ်…”

သူက အသံတိုးတိုးနှင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းကျိဝေက သူမ၏အဖြူရောင်ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ သူမက ပတ်ပတ်လည်ကို ချိန်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့က သူတို့ရဲ့ထောင်ချောက်ထဲကို ရောက်နေတာ နည်းနည်းလေးတော့ ကြာသွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ သတ်ဖြတ်ရေးဝင်္ကပါ အသက်ဝင်လာတဲ့ လက္ခဏာမျိုး မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီဝင်္ကပါက ထောင်‌ချောက်ဆင်ရုံပဲဆိုတာ သိသာတယ်။ ငါတို့မှာ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိနေသေးတယ်…”

အကယ်၍ ထိုလျှို့ဝှက်ရတနာက လူသတ်ရန် ဝင်္ကပါကို အသက်သွင်းနိုင်မည်ဆိုလျှင်ပင် သူတို့အတွက် သေခြင်းအဆုံးသတ် မဟုတ်သေးပေ။ သူတို့၏ သဘာဝကျောင်းဆောင်နှင့် ယုရှုတရုတ်ဇီးသီးအလံတို့က အလှဆင်ပစ္စည်းသက်သက် မဟုတ်ချေ။ ရန်သူက သူတို့၏ လျှို့ဝှက်ရတနာကို မဖွင့်မချင်း သူတို့သာ ခံနိုင်ရည်ရှိနေမည်ဆိုလျှင် သူတို့ကို အလစ်ချောင်းတိုက်ခိုက်၍ ရနေသေးသည်။

ပိုင်စုန့်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ ထို့ကြောင့်လည်း အချိန်ကျလာလျှင် ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဟု သူမပြောသည့်စကားက မှန်ကန်နေခြင်းပေလော။ သူတို့၏ ရန်သူများက သူတို့ကို တောင်တန်းတံခါးဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားနေခြင်းပေလော။

ပိုင်စုန့်က သဲလွန်စ မရသေးသည့်အချိန်တွင် သူ၏ဓားပေါ်သို့ လက်တင်ထားသော မုန့်ချီကတော့ အလွန်တည်ငြိမ်သော ပညာရှင်တစ်ယောက်ပုံစံ အပြုံးနှင့် ပြောလိုက်သည်။

“တကယ်လို့ သူတို့ကသာ ငါတို့ကို တောင်တန်းတံခါးဆီ ခေါ်သွားဖို့ ပြဿနာ များတယ်ဆိုတာ တွေးထားရင် ငါတို့ကို ချုပ်နှောင်ရမယ့်အစား ဝင်္ကပါကိုသုံးပြီး သတ်ပစ်လိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ ငါတို့ကို အသုံးချချင်နေသေးတယ်လို့ ဆိုလိုနေသေးတာပဲ။ ငါတို့သာ အသုံးဝင်နေသေးသရွေ့ ညှိနှိုင်းလို့ ရနိုင်သေးတယ်။ တကယ်လို့ သူတို့က ငါတို့ကို တောင်တန်းတံခါးဆီ ခေါ်သွားဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူးဆိုရင်တော့ ဝင်္ကပါတစ်ခု ချလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ငါတို့ရဲ့အစွမ်းကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် အခက်အခဲတစ်ခု ရှိနိုင်တယ်။ ငါတို့က အဲဒါကိုလည်း ကောင်းကောင်းကြီး ရင်ဆိုင်နိုင်ဦးမှာပဲ။ အပြင်ဘက်မှာ သိုင်းသခင်တစ်ယောက်မှ မရှိနိုင်ဘူး…”

အကယ်၍ အပြင်ဘက်တွင် သိုင်းသခင်များ မရှိလျှင်ပင် သူတို့ကတော့ စိတ်ဝိညာဉ်လှုပ်ရှားခြင်း ခေါင်းလောင်းကို အသုံးပြုပြီး ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည်။

မုန့်ချီ၏ ယုံကြည်ချက်နှင့် တည်ငြိမ်မှုက မည်သည့်နေရာမျှ ရောက်လာကြောင်း ပိုင်စုန့်တို့ (၃)ယောက်ကတော့ နားမလည်နိုင်ကြပေ။ သို့သော် သူတို့၏ ယုံကြည်ချက်က အကြွင်းမဲ့ အချည်းနှီး မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူတို့က အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြနေကြောင်း နားထောင်နေပြီး သူတို့၏ အခြေအနေက အဆုံးသတ်သွားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာကြသည်။ အရာအားလုံးကို ဖြေရှင်းနိုင်ခြင်း ရှိမရှိကတော့ သူတို့အပေါ်၌သာ မူတည်နေမည်ဖြစ်၏။ သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းနေသော စိုးရိမ်မှုများကလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

မုန့်ချီကတော့ သူတို့၏အမူအရာ ပြောင်းလဲမှုများကို ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုး ကြုံရသည်မှာ ထိုက်တန်၏။ သူ၏ အတွေးအခေါ်များ စတင်သိမ်းသွင်းခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံနှင့် ယှဉ်လိုက်မည်ဆိုလျှင် တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာပါလိမ့်မည်။ သူက သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို လျစ်လျူရှုပြီး လူရယ်ခံရမည့်အဖြစ်မျိုး မည်သို့ လုပ်ရမည်နည်း။

သူက သူ့ကိုယ်သူ ကောင်းမွန်နေသည်ဟု ခံစားနေသည့် အချိန်တွင်ပင် ပတ်ပတ်လည်ကို သတိထား၍ စစ်ဆေးနေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အမြင့်ဆုံး ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။ သူက အချိန်မရွေး တုံ့ပြန်နိုင်ရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့၏။

တောင်တန်းမြစ်မြေပုံအတုကို သယ်ဆောင်ထားသော ခေါင်းကြီးကြီးနှင့် ဆရာတူညီလေးက တစ်ယောက်တည်း အလုပ်များနေသော ဆရာတူအစ်ကိုကြီးကို ရံဖန်ရံခါ ခိုးကြည့်နေခဲ့သည်။ မကြာခဏဆိုသလို ဆရာတူအစ်ကိုကြီးက ရောက်လာပြီး သူ့ကို ကူညီပေးရ၏။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူတို့၏ သတ်ဖြတ်ရေးဝင်္ကပါက ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူတို့၏ အဆင့်၊ အစွမ်းနှင့် လျှို့ဝှက်ရတနာများအရ သတ်ဖြတ်ရေးဝင်္ကပါက အတွင်းထဲတွင် ပိတ်မိနေသော လူ(၈)ယောက်ကို သုတ်သင်ရန် လုံလောက်ကြောင်း ဆရာတူညီလေးက ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

“ဆရာတူအစ်ကိုကြီး… အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား…”

ခေါင်းကြီးကြီးနှင့် ဆရာတူညီလေးက မေးလိုက်သည်။

အညိုဝတ် ဆရာတူအစ်ကိုကြီးက စိတ်ဝိညာဉ် သိမ်းသွင်းရေးနာရီကို ကိုင်ထားရင်း အလွန်တည်ငြိမ်သော အမူအရာနှင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

“ငါ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ…”

ခေါင်းကြီးကြီးနှင့် ဆရာတူညီလေးက လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော သူ၏မျက်နှာအမူအရာကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ သူက ဘယ်ဘက်လက်ကို သုံးလိုက်ပြီး အနီရောင်တံဆိပ်တစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်၏။ သူ၏ညာဖက်လက်ကတော့ တောင်တန်းမြစ် မြေပုံအတုကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ဝင်္ကပါ၏ဗဟိုဆီသို့ သိမ်းလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို မုန့်ချီတို့အဖွဲ့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ ထိုအချိန်တွင် သတ်ဖြတ်ရေး ဝင်္ကပါက ပြည့်ပြည့်ဝဝ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လေထဲတွင် အလွန်သိပ်သည်းသော နတ်ဆိုးရနံ့များ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များက အလွန် သိသာထင်ရှား၏။

အညိုဝတ် ဆရာတူ အစ်ကိုကြီးကတော့ စိတ်ဝိညာဉ်သိမ်းသွင်းရေးနာရီကို‌ ခေါက်နေခဲ့သည်။

“ချွမ်..”

အသံက အလွန်ညင်သာလွန်းလှပြီး ကြားရသူ၏ ပင်မစိတ်ဝိညာဉ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသွားနိုင်သည်။ ကျိုးပိုင်၊ ဝမ်ချီနှင့် ပိုင်စုန့်တို့က စတင်လှုပ်ရှားလာကြ၏။ ထိုအချိန်တွင် အပြာရောင်အလင်းတန်းထဲမှနေ၍ (၁၃)လွှာ ရှိနေသော ရွှေရောင်ကျောင်းဆောင်ကြီးတစ်ခုက ရွမ်ယုရှု၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုကျောင်းဆောင်ဆီမှ အဝါရင့်ရောင် စွမ်းအင်များလည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်းကို ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုစွမ်းအင်များက မီးတောက်၊ ရေနှင့် လေလှိုင်းများ ဝင်ရောက်လာခြင်းကို တားဆီးပေးနိုင်၏။ ထိုအရာက စိတ်ဝိညာဉ်သိမ်းသွင်းရေး နာရီဆီမှ ထိခိုက်မှုကိုလည်း တားဆီးပေးနိုင်သေးသည်။ သဘာဝကျောင်းဆောင်က တိုက်ခိုက်မှု (၁)သောင်းခန့်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

“ဘယ်လိုဟာမျိုးတွေလဲ။ ငါတို့က ကျောင်းဆောင်ကို အရင်ဆုံး မတိုက်ခိုက်နိုင်တာ အရမ်းဆိုးတယ်…”

ခေါင်းကြီးကြီးနှင့် ဆရာတူညီလေးက တစ်ယောက်တည်း တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ထိုစိတ်ဝိညာဉ်သိမ်းသွင်းရေးနာရီက သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိသည်မှာ ကျေးဇူးတင်လိုက်ရ၏။ မဟုတ်လျှင် သူတို့၏ အဓိကပစ်မှတ်ဖြစ်သော သခင်လေးစုက ထိုကျောင်းဆောင်၏ အကာအကွယ်ထဲတွင်သာ ရှိ‌နေပါလိမ့်မည်။

“တံဆိပ်ကိုကြည့်လိုက်…”

သူက အော်ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏လက်ဖဝါးထဲတွင် ရှိနေသော တံဆိပ်ထဲမှနေ၍ မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ သူက မုန့်ချီကို တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဖျောက်..”

မုန့်ချီက မီးခိုးငွေ့များကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

“သက်ရှိဖန်တီးခြင်းအစွမ်း...”

ထိုအရာက သူ့ဆံပင်မှ ဖန်တီးထားခဲ့သော ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

“မလုပ်နဲ့...”

ဆရာတူညီလေး၏ မျက်လုံးထဲတွင် အကြောက်တရားများ ပြည့်နှက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ရှိနေသော အညိုဝတ် ဆရာတူအစ်ကိုကြီးက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော ဆရာတူညီလေး၏ နောက်ဘက်တွင် ခေါင်း(၂)လုံး လက်(၄)ဖက် ရှိနေသော ဧရာမလူသန်ကြီးတစ်ယောက် ပေါ်လာခြင်းကြောင်း ဖြစ်သည်။ ထိုလူသန်ကြီးက သူတို့၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ရှိနေသော အနှစ်သာရများနှင့် ရောယှက်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အငွေ့အသက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

လူသန်ကြီး၏ လက်တစ်ဖက်တွင် ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးဓားကို ကိုင်ထားပြီး အနီရောင် ကျောက်စိမ်းဓားရှည်တစ်လက်၊ အလွန်ကြီးမားသော ဓားမောက်တစ်လက်နှင့် အဖြူရောင် ကြာပန်းတစ်ပွင့်ကိုလည်း ကိုင်ထားသည်။ သူက ခေါင်းကြီးကြီးနှင့် ဆရာတူညီလေးကို ကြောက်စရာမျက်လုံးများနှင့် အပေါ်မှ စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

သူက သတိပေးခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးဓားဖြင့် ဆရာတူညီလေး ဖြစ်သူကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ထိုအရာက အနက်ရောင်တိမ်တိုက်များကို အမိန့်ပေးနိုင်ပြီး လျှပ်စီးကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သဘာဝ အငွေ့အသက်များပင် သူ့အမိန့်ကို နာခံနေရ၏။

“ဂျိမ်းးး.....”

ကြီးမားလွန်းလှသော အစိမ်းရောင်လျှပ်စီးကြောင်းများက ဓားမောက်များကဲ့သို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

လူသန်ကြီး၏တခြားလက်ထဲတွင် ကောင်းကင်ပြစ်ဒဏ်ဓားနှင့် ရေလှိုင်းမီးတောက်ဓားတို့ကို ကိုင်ထားသည်။ ဓားမောက်က လေဟာနယ်ပင် ကွေးညွတ်သွားစေနိုင်သော အလေးချိန်တစ်ခု သယ်ဆောင်ထား၏။ ဓားရှည်ဆီမှ အရာအားလုံးကို လင်းထိန်သွားစေနိုင်သော အလင်းတန်းများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အပူလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာနေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်မိုးကြိုး ကျဆင်းလာသည့်အချိန်တွင် ဓားဆန္ဒများက ချက်ချင်းဆိုသလို ပျက်စီးသွားစေခဲ့၏။

“ဘုန်း.....”

တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အလွန်ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ အညိုဝတ် ဆရာတူအစ်ကိုကြီးက လှုပ်ရှားရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။ သူ့မျက်လုံးတစ်ခုလုံး ဖြူဖွေးသွားခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲအရှိန်ကြောင့် သူလည်း နောက်ကို လွင့်သွားခဲ့သည်။

နိယာမဖြစ်စဉ်မှ ပြောင်းလဲထားသော ခေါင်း(၂)လုံး လက်(၄)ဖက် လူသန်ကြီး၊ အနီရောင်နေလုံးကြီးနှင့် မိုးခြိမ်းသံ(၅)ခုက တပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဖြူရောင်မြင်ကွင်းထဲတွင် အစိမ်းရောင်မိုးကြိုးကြီးသဖွယ် နတ်ဘုရားအပြစ်ပေးမှု ကျဆင်းလာသည့်အချိန်တွင်တော့ သူက ပြဿနာများပြီဖြစ်ကြောင်း အညိုဝတ် ဆရာတူအစ်ကိုကြီးက သိသွားခဲ့သည်။

သူက နာရီကို နောက်တစ်ကြိမ် အသက်သွင်းတော့မည့် အချိန်၌ သူ့ဆီကို ဓားရှည်တစ်လက် ပျံသန်းလာခဲ့၏။ သူ၏ပတ်ပတ်လည်တွင် ရှိနေသော အချိန်ကပင် နှေးကွေးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သဘာဝကျောင်းဆောင်၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ရှိနေသော ကျန်းကျိဝေက ဝင်္ကပါထဲမှ ထွက်လာခဲ့၏။ တတိယကောင်းကင် ဝေ့ကျင်းအဆင့်ကို ရောက်သည့် အချိန်ကတည်းကစပြီး အနှစ်သာရများနှင့် အနည်းငယ် ဆက်သွယ်နိုင်သည့်အတွက် ကျန်းကျိဝေက သူမ၏ ဓားနိယာမများကို အားကိုးပြီး (၂၃)ချက် ဓားသိုင်းကွက်ကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏အကျိုးသက်ရောက်မှုက အစွမ်းထက်ခြင်း မရှိသော်လည်း တန်ပြန်သက်ရောက်မှုက ကြောက်စရာ မကောင်းတော့‌ပေ။

အညိုဝတ် ဆရာတူ အစ်ကိုကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုများက အနည်းငယ် နှေးကွေးသွား၏။ သူက စိတ်ဝိညာဉ်သိမ်းသွင်းရေးနာရီကိုလည်း အသက်သွင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

ထိုအချိန်တွင် ရွှေရောင်ကြိုးတစ်ချောင်းက သူ့ဆီကို ပျံသန်းလာကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုကြိုးပေါ်တွင်လည်း အင်းကွက်များစွာ ရိုက်နှက်ထားပြီး သူတို့က ဆရာတူအစ်ကိုကြီးကို လျင်မြန်စွာ ချုပ်နှောင်လိုက်ကြသည်။

“ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး သူတို့ဆီမှာ လျှို့ဝှက်ရတနာတွေ အများကြီး ရှိနေတာလဲ…”

အညိုဝတ် ဆရာတူအစ်ကိုကြီးက ကျန်းကျိဝေကိုကြည့်ပြီး အံ့သြမှင်တက်နေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မိုင်(၂၀)အတွင်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သော အဖြူရောင်အလင်းတန်းများနှင့် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော လှုပ်ရှားမှုများက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မုန့်ချီက မူလအခြေအနေကို ပြန်ရောက်သွားခဲ့၏။ သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော သစ်မြစ်က လျင်မြန်စွာ ပြာဖြစ်သွားခဲ့ပြီး တောင်တန်းမြစ် ပန်းချီကား အဖြစ်သာ ကျန်နေခဲ့သည်။ မုန့်ချီက တတိယကောင်းကင် ဝေ့ကျင်းအဆင့်ကို ရောက်လာခဲ့သည့် အချိန်တည်းကစပြီး သူ၏နိယာမဖြစ်စဉ်က စတုတ္ထကောင်းကင် ဝေ့ကျင်းအဆင့် ပညာရှင်များကို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အစောပိုင်းတွင် ပေါ်လာခဲ့သော ခေါင်း(၂)လုံး လက်(၄)ဖက်နှင့် ပေါင်းလိုက်မည် ဆိုလျှင်တော့ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုအရ ခေါင်းကြီးကြီးနှင့် ဆရာတူညီလေးက ခုခံနိုင်စွမ်းပင် မရှိခဲ့ပေ။

အသွင်ပြောင်း(၇၂)မျိုး၏ နိယာမကျင့်စဉ်က ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းပညာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နိုင်သော လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ အတိတ်တွင် သန့်စင်မှော်အရှင်က ပြိုင်ဘက်ကင်းသိုင်းပညာရှင်အဆင့်သာ ရှိသေးသော်လည်း နိယာမ ဖြစ်စဉ်ကိုသုံး၍ ဓမ္မကာရ တစ်ဝက်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိခဲ့သည်။

“သစ်မြစ်နတ်ဆိုး... ဒါကရော တောင်တန်းမြစ် မြေပုံအတုလား…”

မုန့်ချီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

“တောင်တန်းမြစ်မြေပုံနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်။ ငါတို့က နတ်ဘုရားမ နွီဝါးရဲ့ ဒေါသတွေကို ရင်ဆိုင်ရတော့မှာလား…”

မုန့်ချီတို့အဖွဲ့က အစောပိုင်းတွင် လျှို့ဝှက်ရတနာများကို ရက်ရက်ရောရော သုံးခဲ့ကြသည်မှာ ရန်သူ၏အစွမ်းကို မသိခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ အစတွင် သူတို့အားလုံးက အရာအားလုံးကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး ရန်သူကို ခုခံရန် လုံးဝ အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ပေ။

ဥပမာအနေနှင့် ပြောရလျှင် မုန့်ချီက သူ့စိတ်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သောအရာများကို တားဆီးရန် ပွင့်ဖတ်(၇)ခုရှိ ကြာပန်းပွင့်လေးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူက ဆံပင်မှ ဖန်တီးထားသော ကိုယ်ပွားတစ်ခုကိုပင် အသုံးပြုခဲ့ပြီး ရန်သူကို လှည့်စားရန် ပုန်းနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက မချွင်းမချန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့၏။

“ငါတို့က လျှို့ဝှက်ရတနာတွေကို မဖြုန်းမိခဲ့တာ တော်တော်ကြီးကို ကောင်းသွားတယ်။ ငါတို့က တစ်ခုခုကို ပြန်ရလိုက်ပြီ…”

မုန့်ချီက ချက်ချင်းပင် ထိုဦးတည်ချက်ရှိရာကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက အသုံးပြု၍ ရနေသေးသော တောင်တန်းမြစ်မြေပုံကို ချက်ချင်း သိမ်းလိုက်၏။

ကျန်းကျိဝေကလည်း အညိုဝတ်ဆရာတူအစ်ကိုကြီး၏ နာရီနှင့် လေဟာနယ်လက်စွပ်တို့ကို ယူဆောင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် မုန့်ချီက အနတ္တကျိန်စာဖျက် ဓားပညာကို အသုံးပြုလိုက်၏။ သူက နှလုံးသက်ရောက်ခြင်း ကျင့်စဉ်နှင့် လှုပ်ရှားခြင်းကောင်းကင် မြေပြင်ဖျက်ဆီး ကျင့်စဉ်တို့ကို ပူးပေါင်း၍ အညိုဝတ် ဆရာတူအစ်ကိုကြီးကို စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပုံရိပ်များက ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မုန့်ချီက အနည်းငယ် အံ့သြသွားခဲ့သည်။ သူက မှင်တက်သွားပုံ ရ၏။

“ယုရှုတောင်တန်းက ကောင်းကင်လိုဏ်ဂူလား။ သူတို့က မကောင်းဆိုးဝါး အင်ပါယာ နန်းတော်ကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ နတ်ဆိုးတွေလား။ ဒါကြောင့်လည်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေနဲ့ မီးတောက်ဇာမဏီသိုင်းကျမ်းက ပြိုင်ဘက်ကင်း သိုင်းကျမ်းတွေအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်တာပဲ။ ဒါဆိုရင် မကောင်းဆိုးဝါးအင်ပါယာကို နတ်ဘုရားမ နွီဝါးလို့ ပြောလို့ ရနိုင်တာလား။ မကောင်းဆိုးဝါး အင်ပါယာ နန်းတော်က တကယ်ရှိနေတယ်ဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်လိုက်မယ်ဆိုရင် ရှောင်လင်ကျောင်းတော်ရဲ့ တောင်အနောက်ဘက်မှာ ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေက အပိုပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးပဲ..”

မုန့်ချီကတော့ ဆရာတူအစ်ကိုဖြစ်သူ၏ စိတ်ကို စစ်ဆေးကြည့်နေရင်း ပို၍ပင် တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူက အလွန်ရင်းနှီးသော လူတစ်ယောက်ကို တွေ့သွားခဲ့၏။ ထိုအရာက ရင်းနှီးသော နတ်ဆိုးတစ်ယောက်ဟု ပြောရပေလိမ့်မည်။

ထိုအရာက ကောင်းကင်ပင်လယ် အရင်းအမြစ်မှ မြေခွေးမလေး ဖြစ်၏။ သူမက ရောင်စုံဆံပင်များ ရှိနေသော လူတစ်ယောက်နှင့်အတူ ကောင်းကင်လိုဏ်ဂူဆီသို့ လာရောက်လည်ပတ်နေကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်။သူတို့နှစ်ယောက်က မကောင်းဆိုးဝါး အင်ပါယာ နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။

သူတို့က နှစ်ပေါင်းများစွာ မသုံးဘဲ ကျန်နေခဲ့သော မကောင်းဆိုးဝါးအင်ပါယာ နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။ ထိုအရာက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များ ဝင်ရောက်ခြင်း မရှိစေရန် ကာကွယ်ထားသော နန်းတော် ဖြစ်သည်။

Translated by Hein Htet.