ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်းတိုက်ပွဲ
Vol. 7 Ch. 83
“လူကြီးတွေက စျေးကွက်တိုက်ပွဲမှာ ဝင်မစွက်ဖက်နိုင်လို့ မျိုးဆက်တူတစ်ယောက်ယောက်က ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ ပြဿနာမဖြစ်သင့်ဘူးမဟုတ်လား”
လွတ်နေသော ပလာဇာတွင် ငြိမ်သက်ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ပလာဇာတစ်ခုလုံးသည် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုလို လှိုင်းလုံးကြီးဖြင့် တုန်ခါသွားလေသည်။
ရှဲ
အသံထွက်လာသည်နှင့် လူတိုင်း၏အာရုံသည် ပလာဇာရှိ ကျောက်စင်ပေါ်၌ တစ်ဖန် အာရုံစိုက်လာပြန်သည်။ ယခုတော့ ကျောက်စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ပေရာပေါင်းများစွာမြင့်သော ရေနဂါးကြီး လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ့နေရာတွင် ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နှင့် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ မတ်တပ်ရပ်နေသော လူငယ်တစ်ဦးရှိသည်။
ထိုလူငယ်၏ရုပ်သွင်သည် ယခုအချိန်တွင် အေးခဲသွားပုံရသည်။
တာဝန်ခံအဘိုးကြီးသည် သတိပြန်လည်လာကာ "အမှန်ပဲ။" လို့ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းက ရှုံးနိမ့်ခြင်းကို ဝန်ခံပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဝမ်မျိုးနွယ်စု ရဲ့ ဝမ်မုန့် က ဒီအချီမှာ အနိုင်ရသွားပါပြီ။"
ထင်းရှူးပင်တစ်ပင်လို သူ့ရှေ့တွင်ရပ်နေသောရုပ်အသွင်ကိုကြည့်ရင်း ကျိုးထျန်း ၏အမူအရာမှာ အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းများ အကြိမ်အနည်းငယ် လှုပ်သွားသော်လည်း အဆုံးတွင် သူ သက်ပြင်းသာချကာ တိတ်ဆိတ်နေနိုင်ခဲ့သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျိုး မျိုးနွယ်စု လုံးလုံး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြောင်း သူသိသည်။ ဤရှုံးနိမ့်မှု၏စျေးနှုန်းမှာ ကျိုးမျိုးနွယ်စု ၏လက်ကျန်အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကြောင့် ကျိုး မျိုးနွယ်စုသည်လည်း ငွေကြေးအကြပ်အတည်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။
ကျိုးဝမ် ၏ အလွယ်တကူ ကြေမွသွားသော ရေနဂါးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဝမ်မုန့် ၏ တပည့်များသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ ကြောက်ရွံ့သွားကြသည်။ ထို့နောက် ပြုံးပြီး အေးစက်သောအသံ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"မင်းကို ငါ လျှော့တွက်ခဲ့ပုံရတယ်။ လှိုင်းကိုးထပ်လက်ဖဝါးရဲ့ ကိုးခုမြောက်လှိုင်းကို လွယ်လွယ်နဲ့ တားဆီးနိုင်ဖို့ မင်းရဲ့ခွန်အားက ငါ့ထက်သာလွန်နေပြီ။ ဒါပေမယ့် ဒါပဲဖြစ်ဖြစ် ကျိုး မျိုးနွယ်စုဟာ နောက်ဆုံးမှာ ကျရှုံးနေပြီပဲ..."
သူပြောပြီးတဲ့အခါ ဝမ်မုန့် က တာဝန်ခံအဘိုးကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "သခင်ကြီး၊ ဒီဈေးတိုက်ပွဲရဲ့ နောက်ဆုံးရလဒ်ကို ကြေငြာပေးနိုင်မလား"
ဤအခိုက်တွင် ကျိုးမျိုးနွယ်စု ပလက်ဖောင်းသည် သေလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ လူတိုင်း၏မျက်နှာများသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် မကျေမနပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ဤစျေးကွက်တိုက်ပွဲအတွက် ဤမျှလောက်ကြိုးစားအားထုတ်ပြီးနောက် ကျိုး မျိုးနွယ်စုသည် ဆုံးရှုံးရဦးမည်ကို သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။ ထို့အပြင် ကျိုး မျိုနွယ်စု၏ နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးများမှာလည်း ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ဤသည်မှာ ကျိုး မျိုးနွယ်စုတွင် မည်သူမျှ လက်မခံနိုင်သည့်အချက်ဖြစ်သည်။
အဘိုးအိုက ဝမ်မုန့် ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ငုံ့ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "ဈေးတိုက်ပွဲ ပြီးသွားပါပြီ။ အားလုံးက ရလဒ်ကို ကောင်းကောင်းသိကြမှာ သေချာပါတယ်။ ဒါကြောင့် နောက်ဆုံး အနိုင်ရသူကတော့..."
"ခဏ" အဘိုးအိုက အောင်စာရင်းကြေညာခါနီးမှာ ငြိမ်သက်နေတဲ့ အသံက ဖြည်းညှင်းစွာထွက်ပေါ်လာသည်။
အဘိုးအိုက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အနှောက်အယှက်ဖြစ်ရတဲ့ ခံစားချက်က သူ့ကို အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်စေသည်။ မလှမ်းမကမ်းက လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး “မင်းမှာ ကန့်ကွက်စရာရှိလား” လို့ မေးလိုက်သည်။
"ငါတို့ ကျိုး မျိုးနွယ်စု မရှုံးသေးပါဘူး။" ကျိုးဝမ် သည် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော ရောင်ဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ကျိုးဝမ်၊ မင်းက မျက်စိကန်းတာလား ဒါမှမဟုတ် နားမကြားတာလား။ ရလဒ်က အရမ်းရှင်းနေပြီ။ မင်း ယုတ္တိမတန်ဘူးလို့ မပြောနဲ့။" ဝမ်မုန့် က လေးနက်စွာပြောသည်။
ဝမ်မုန့် ၏မျက်နှာပေါ်က မကျေမနပ်ဖြစ်နေခြင်းကို လျစ်လျူရှုပြီး ကျိုးဝမ် က သူ့ခေါင်းကို အနည်းငယ်မော့လိုက်သည်။ ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ပလက်ဖောင်းကို မျက်နှာမူကာ သူ၏ လျစ်လျူရှုသော အသံသည် ပလာဇာတစ်ခုလုံး အနှံ့ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ကျန်လေးယောက်ကို ဆင်းလာဖို့ပြောတယ်"
ထိုစကားများပြောပြီးသည်နှင့် မူလက ဆူညံနေသော ရင်ပြင်သည် ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ရင်ပြင်ပေါ်ရှိ အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ပိန်လှီသောအသွင်ကို လူတိုင်း၏ အကြည့်များသည် တစ်ပုံစံတည်း ရပ်တန့်သွားသည်။
ဝမ်မုန့် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးသည် တဖြည်းဖြည်း အေးခဲသွားသည်။ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ “မင်းဘာကိုဆိုလိုချင်တာလဲ”
"မင်းရဲ့ ဝမ်မျိုးနွယ် ရဲ့ နောက်ထပ် မျိုးဆက်သစ် လေးယောက်ကို ငါ ဆင်းလာဖို့ပြောတာ။" ကျိုးဝမ် ၏ အကြည့်များသည် ယခင်အတိုင်းပင် ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ဤငြိမ်သက်မှုအတွင်း၌ အေးစက်မှုအရိပ်အမြွက် ပေါ်လာသည်။
ဟွာ
ရင်ပြင်၌ တိတ်ဆိတ်မှုသည် ခဏမျှသာ ကြာမြင့်သည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ပေါက်ကွဲနေတဲ့ မီးတောင်တစ်ခုလို ကျယ်လောင်တဲ့ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒီအချိန်မှာ မရေတွက်နိုင်အောင် တီးတိုးသံတွေလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်းတိုက်ပွဲ။ သူက ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်းတိုက်ပွဲကို စိန်ခေါ်ချင်နေတယ်။"
တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက်တွင် ပလာဇာ၌ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ကျယ်လောင်လာသည်။ ပလာဇာ အပြင်ဘက်တွင် ထိုင်နေသော လူထောင်ပေါင်းများစွာ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ထရပ်ကာ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် အရူးအမူး အသွင်အပြင် ပေါ်လာသည်။
"ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်းတိုက်ပွဲပဲ။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် အမှန်တကယ် ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်းတိုက်ပွဲကို ထပ်မံစိန်ခေါ်လိုသူ တစ်ယောက်ရှိနေပြီ"
"ဒီကောင်လေးက သတ္တိရှိတယ်။ သူ့မှာ ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်းတိုက်ပွဲကို စိန်ခေါ်နိုင်တဲ့ သတ္တိရှိတယ်။"
"ဒီတစ်ခါ ဒီကောင်လေးရှုံးရင်တောင် သူ့နာမည်က ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ တစ်ခုလုံးမှာ ပျံ့နှံ့သွားလိမ့်မယ်။"
ဝမ်မုန့် သည် နေရာတစ်ခုလုံး ပြည့်သွားသည့် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ အသံကို ကြားလိုက်သောအခါတွင် သူ့မျက်လုံးများ တဖြည်းဖြည်း မှိန်သွားသည်။ သူက အနီးအနားမှာ ရပ်နေတဲ့ ဝမ်ယွမ်ရှင်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဝမ်ယွမ်ရှင်း က အသိအမှတ်ပြုကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်ကို မြင်သောအခါ ပြင်းထန်သော အစက်အပြောက်တစ်ခု သူ့ပါးစပ်ထောင့်တွင် ပေါ်လာသည်။
"မင်း သေမင်းကို လိုက်ရှာဖို့ တွန်းအားပေးနေမှတော့ ငါ ဝမ်မုန့် မင်းရဲ့ ဆန္ဒကို သဘာဝအတိုင်း ဖြည့်ဆည်းပေးမယ်။ ဝမ်ဟွေ့၊ ဝမ်ပေါ်၊ ဝမ်ကျန့်၊ ဝမ်ရီ မင်းတို့လေးယောက် ဆင်းလာခဲ့။" ဝမ်မုန့် က ဝမ် မျိုးနွယ်စုပလက်ဖောင်းဆီသို့ အော်ဟစ်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။
ထို့နောက်တွင် အရိပ်များကဲ့သို့ ဝမ်မုန့် ၏နောက်တွင် ပုံရိပ်လေးခုပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် ဈေးကွက် တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲနေသော ဝမ်မျိုးနွယ်စု ၏ အခြားမျိုးဆက်သစ် လေးယောက်ဖြစ်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးမျိုးနွယ်စု ပလက်ဖောင်းပေါ်ရှိ မူလကတိတ်ဆိတ်သောလေထုသည် ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ပလာဇာရှိ ပိန်လှီသောရုပ်သွင်ကို ကြည့်နေစဉ် လူတိုင်း၏မျက်လုံးများသည် မယုံနိုင်စရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
"အဖေ ကျိုးဝမ်က မဆင်မခြင်လုပ်လွန်းတယ်။ သူက ကျွန်တော်တိုနဲ့မတိုင်ပင်ဘဲ ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်းတိုက်ပွဲကို တကယ်ကြီး စိန်ခေါ်လိုက်တယ်။ ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်းတိုက်ပွဲကို တခါစိန်ခေါ်လိုက်သည်နှင့် ဘဝနဲ့အသက်ကို ကံကြမ္မာက ဆုံးဖြတ်ပေးလိမ့်မယ်ဆိုတာ မင်းသိသင့်တယ်။ဂရုမစိုက်ဘဲနေရင် အသက် ဆုံးရှုံးရလွယ်တယ်။ ကျိုးဝမ်က အခု ကျွန်ျတာ်တို့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ပဲ။ဒါကြောင့် သေသွားရင်....."
ကျိုးပေ့ထျန်းဘေးတွင်ရပ်နေသော ကျိုးရှန်းတင်းသည် ပထမဆုံးစကားပြောလိုက်သည်။ သူ့ရဲ့အမူရာသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့စကားမဆုံးခင် ကျိုးရှန်းတင်း၏အိုမင်းရင်ရော်သောအသံသည် အနှောက်ယှက်ပေးလိုက်သည်။
"အကြီးဆုံးသား ကျိုးဝမ်ရဲ့နောက်ကျောက လွန်ခဲ့တဲ့၁၅နှစ်က တတိယသားနဲ့တူတယ်လို့ မင်းမထင်ဘူးလား။ တတိယသား ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်းတိုက်ပွဲကို အဆိုပြုသောအခါ မင်း အလားတူပြောခဲ့တယ်။ဒါပေမယ့် အဆုံးမှာ ဘာရလဒ်ဖြစ်သွားလဲ။"
ထိုအချိန်တွင် အဖိုးအို၏ အသံသည် အနည်းငယ် ဆူညံပြီး နူးညံ့လာသည်။သို့သော် ဂရုတစိုက် နားထောင်ပါက အဘိုးအို၏ အသံတွင် တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်ကို ကြားနိုင်သေးသည်။ ကျိုးဝမ် သည် ကျိုး မျိုးနွယ်စုအတွက် မည်မျှအရေးကြီးသည်ကို အခြားသူများထက် ပိုသိသည်။
သို့သော် ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်းတိုက်ပွဲကို အဆိုပြုသည့်အခိုက် အဘိုးအို၏ မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် မှုန်ဝါးလာသည်။ ဤအချိန်တွင် ပလာဇာရှိ အရပ်ရှည်သော ရုပ်သွင်သည် လွန်ခဲ့သော 15 နှစ်က ပုံနှင့် ထပ်နေသကဲ့သို့ပင်။ မြင်ကွင်းသည် ယခုဖြစ်ပျက်နေသည့် မြင်ကွင်းနှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။
"အကြီးဆုံးသား သူက တတိယသားရဲ့သားပဲ။" ကျိုးရှန်းတင်း က ရှုပ်ထွေးလွန်းတဲ့ ဒီစာကြောင်းကို နောက်ဆုံးမှာ ပြောပြီးနောက် သူ စကားမပြောတော့ပါဘူး။ သူ မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ပလာဇာကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
ကျိုးပေ့ထျန်း သည် လုံးဝတိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူ့နောက်တွင်ရှိသော ကျိုးတင်းထျန်း သည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော ကျိုးထျန်း ကို ကိုင်ထားသည်။ ရှုပ်ထွေးသောအကြည့်များဖြင့် ပလာဇာရှိ အရပ်ရှည်သောရုပ်သွင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
မြို့တော်သခင်စံအိမ် ၏ပလပ်ဖောင်းပေါ်တွင် ကူယွဲ့ သည် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသောအမူအရာဖြင့် ပလာဇာကိုကြည့်ကာ "ဒီလူက ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်းတိုက်ပွဲကို တကယ်စိန်ခေါ်ရဲတယ်။ သူက စိတ်မြန်လွန်းတယ်။"
လူတိုင်း၏မျက်လုံးများသည် ကျောက်စင်မြင့်ပေါ်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သောအခါ ပလာဇာနှင့်အလှမ်းဝေးသော ခမ်းနားထည်ဝါသော အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ထိပ်တွင် လူနှစ်ဦး ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေကြသည်။ သူတို့၏မျက်လုံးများသည် နတ်ဘုရားကျောက်တုံးပလာဇာ ကိုလည်း စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။
၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦးနှင့် အသက် ၂၀ ခန့် လူငယ်တစ်ဦးတို့ ဖြစ်သည်။ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် ခရမ်းရောင် ၀တ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ့မှာ မျက်ခုံးထူထူနဲ့ မျက်လုံးကြီးတွေ ရှိသည်။ သူသည် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အသွင်အပြင်နှင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပျော့ပျောင်းသော ဘုန်းအာနုဘော် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် မြင့်မားသော အနေအထားတွင် အကြာကြီး ရှိနေခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
လူငယ်သည် ရုပ်ရည်ချောမောပြီး စိတ်ထားကောင်းသည်။ သို့သော် သူ့မျက်ခုံးမွှေးများကြားတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုနှင့် မောက်မာမှု အရိပ်အယောင်များ အမြဲရှိနေသည်။ အေးစက်သော ရောင်ဝါ၏ ခြေရာများသည် သူ့မျက်လုံးများမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဤလူသည် အသေးအဖွဲမဟုတ်ကြောင်း လူတို့အား အသိပေးလိုက်သည်။
"ကူရှင်း၊ ကျိုးမျိုးနွယ်စု ကကောင်လေးကို မင်းဘယ်လိုထင်လဲ။ ဈေးကွက် တိုက်ပွဲစပြီးကတည်းက ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်းတိုက်ပွဲကို တစ်ယောက်ယောက်က ဒုတိယအကြိမ် စိန်ခေါ်ရဲခဲ့တာပဲ။" ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားတဲ့လူရဲ့အသံက ကျယ်လောင်ပြီး သံလိုက်ဓာတ်အရိပ်ယောင်များဖြင့် ရှင်းလင်းပြီး လူများကို စိတ်အေးလက်အေး ပျော်ရွှင်စေသည်။
"ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်းတိုက်ပွဲလား။ ဝမ်မုန့် ကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ ဝမ် မျိုးနွယ်စုက အမှိုက်တွေပါ။ ဝမ်မုန့် ဆိုရင်တောင် သူ့ကို သုံးကြိမ်လောက် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားပြီး သူ့ကိုတောင် သတ်သွားနိုင်ပါတယ်။ ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်းတိုက်ပွဲသည် ဟာသတစ်ခုပဲ။"
" ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ရဲ့ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တွေက အရမ်းအားနည်းလွန်းတယ်။ သူတို့က ကျွန်တော့်အတွက် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုတော့ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်မျက်လုံးတွေက ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ကို မဟုတ်ဘဲ မူချင်း နိုင်ငံ နဲ့ ချင်ရွှမ်း အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကိုပဲ အာရုံစိုက်ထားတယ်။"
ကူရှင်း လို့ အမည်ပေးထားတဲ့ လူငယ်လေးဟာ သူ့လက်တွေကို ကျောနောက်မှာ ထားခဲ့သည်။ သူ့လေသံက မာနအပြည့်နဲ့ပင်။
"ဒီကောင်လေးတွေရဲ့ ခွန်အားက မင်းမျက်လုံးထဲမှာ ဘာမှမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ကျိုးဝမ် လို့ခေါ်တဲ့ ဒီကလေးက သိပ်တော့မရိုးရှင်းပါဘူး။ ဒီကလေးက ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်းတိုက်ပွဲကို စိန်ခေါ်နိုင်တဲ့အတွက် သူ့မှာ ဝှက်ဖဲတွေ ရှိသင့်တယ်။ အရေးကြီးဆုံးကတော့ ဒီကလေး ကျိုးရှောင်ထျန်း ရဲ့သားပဲ။" ခရမ်းရောင်ဝတ်ထားသော လူ၏အသံသည် ရှေးခေတ်ရေတွင်းတစ်ခုလို ငြိမ်သက်နေသည်။
"ကျိုးရှောင်ထျန်းလား။ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ရဲ့ မျိုးဆက်သစ် နံပါတ်တစ် အစစ်အမှန်ပါရမီရှင်က ချင်ရွှမ်းအင်ပါယာ ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်လောက်က မူးမတ်ရာထူး ကို ရအောင် ဖန်တီးခဲ့သူလား။"
ထိုလူငယ်၏ မောက်မာမှုသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ့လေသံက အနည်းငယ်တုန်လှုပ်သွားသည်။
"အမှန်ပဲ။ကျိုးရှောင်ထျန်းက ငါမြင်ဖူးသမျှတွင် အထူးချွန်ဆုံး ကျင့်ကြံသူလို့ ယူဆနိုင်တယ်။ သူ၏ အရည်အချင်းက ချင်းရွမ်း အင်ပါယာ၏ ကြီးမြတ်သော မျိုးနွယ်စုငါးစု၏ တပည့်များထက် မနိမ့်ကျဘူး။ ကံမကောင်းစွာပဲ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်လောက်က သူ မူးမတ်ရာထူး ကိုလက်ခံတုန်းက သူပျောက်သွားပြီဆိုတဲ့ သတင်းတွေ ပျံ့နှံ့သွားတယ်။ ဒါကလည်း ရုတ်တရက် ဖြစ်သွားတာ။ “
"ရုတ်တရက် ဖြစ်သွားတာ။ ကျိုး မျိုးနွယ်စုတောင်မှ ကျိုးရှောင်ထျန်းက မူးမတ်ရာထူး နဲ့ နယ်ခြားအုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖြစ်လာတာ မသိခဲ့ဘူးလေ။ အင်ပါယာမြို့တော် မှာ အဆက်အစပ်တွေမရှိရင် ကျိုးရှောင်ထျန်း မူးမတ်ရာထူးရလာမယ်ဆိုတာ ငါသိမှာမဟုတ်ဘူး။အဲဒီတုန်းက တကယ်ကို တုန်လှုပ်သွားတယ်။စိတ်မကောင်းစွာပဲ… "ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံနဲ့ လူတစ်ယောက် သူ့မျက်နှာမှာ နောင်တရစရာ အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေသည်။
"ကျိုးမျိုးနွယ်စု က ကျိုးရှောင်ထျန်း ကို မူးမတ် ဖြစ်အောင် လုပ်ထားမှန်း မသိခဲ့ဘူး။ ဒါဆို အဖေက ကျိုးမျိုးနွယ်စုက သူတို့ကို ဘာလို့ မပြောပြတာလဲ။" လို့ လူငယ်က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။
"ကျိုးမျိုးနွယ်စုက အားနည်းလွန်းတယ်။ သူတို့ကို ဒီသတင်း ပြောပြတာ မကောင်းဘူး။ ဒါ့ပြင် ကျိုးရှောင်ထျန်းက မူးမတ်ရာထူးကို နာမည်အတုသုံးထားတယ်။ နာမည်အတုကို သုံးတဲ့အတွက် လူစားထိုးသလို ဖြစ်နေတယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။ကျိုးရှောင်ထျန်း ကိုယ်တိုင်က မိသားစုကို မပြောချင်တာကြောင့် ဘာလို့ မလိုအပ်တဲ့အရာကို လုပ်ရမှာလဲ။ ကောင်းပြီ၊ အတိတ်အကြောင်း မပြောရအောင်။ ဒီကောင်လေး ကျိုးဝမ် ဘယ်လိုစွမ်းဆောင်နိုင်လဲ ကြည့်ရအောင်။ “
ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူသည် စကားပြီးသောအခါတွင် အခြားဘာမျှ မပြောတော့ပေ။ အဲဒီအစား သူက သူ့လက်ကို ကျောနောက်မှာထားပြီး အဝေးက နတ်ဘုရားကျောက်တုံးပလာဇာ ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
လူငယ်သည် ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသားကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့စိတ်ထဲမှာ သံသယတွေရှိပေမယ့် မေးဖို့မလွယ်ဘူး။ ယင်းအစား သူသည် နတ်ဘုရားကျောက်တုံးပလာဇာ ရှိ အရပ်ရှည်သော အသွင်အပြင်ကို အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။