လိပ်နက်ချပ်ဝတ်

"ကူလေ့ လွန်မလာနဲ့!" ကူလေ့ ကို အေးတိအေးစက် စိုက်ကြည့်ရင်း ဆရာသခင် ကူရာကီ ရဲ့ အမူအရာက ပိုဆိုးလာပြီး အရုပ်ဆိုးသွားသည်။

လွန်လွန်ကဲကဲ မဖြစ်လိုဘဲ ဆရာသခင်ကူရာကီ ကို ပြန်စိုက်ကြည့်ရင်း ကူလေ့ ၏ ပါးစပ်ထောင့်သည် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူက " ဆရာသခင် က သူ့သဘောအတိုင်း လုပ်ရင် ငါ မတ်တပ်ရပ်ပြီး စောင့်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး ။"

တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ကူယွဲ့ သည် နောက်ဆုံးတွင် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ ကူလေ့က ကျိုး မျိုးနွယ်စုကို ဆန့်ကျင်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေက တကယ်ကို လွန်လွန်းသည်။ ထို့အပြင် လူငယ်လေး၏ သနားစရာကောင်းသောရုပ်အသွင်ကို သူမမြင်သောအခါ ဘာကြောင့်မှန်းမသိသော်လည်း သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

"ဦးလေး ကူလေ့၊ မင်းက ကျိုးဝမ် ရဲ့ အလားအလာကို မြင်ပြီးပြီ။ သူဆက်ပြီး ဖွံ့ဖြိုးနေသရွေ့တော့ သူက အနာဂတ်မှာ အချည်းနှီးသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်။ ငါတို့ရဲ့ မြို့တော်သခင်က သူ့လို အနာဂတ်ပညာရှင်တွေကို ကြိုးချည်ဖို့ အမြဲကြိုးစားနေတယ်။"

"ဒါ့အပြင် စျေးကွက်တိုက်ပွဲသက်သက်အတွက် ဒီလိုလူငယ်ပညာရှင်ကို စော်ကားဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး။ ဒီ့ထက်မက ဒီလူငယ်ပညာရှင်ဟာ အရည်အချင်းရှိတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သခင်လည်း ဖြစ်တယ်။ ဒီလိုအရည်အချင်းမျိုးဟာ ကျွန်မတို့ရဲ့ မြို့တော်သခင်စံအိမ် ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံထိုက်တယ်။"

ကူလေ့ က သူ့ဘေးနားက ကူယွဲ ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူက မှုန်ကုပ်ကုပ်နဲ့ ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည် "ဒါပေမယ့် ဒီကလေးက ရက်စက်ပြီး သနားညှာတာတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ မြို့တော်သခင်စံအိမ် က ဒီကလေးကို ရည်ရွယ်ချက်ကောင်းတွေနဲ့ ဆက်ဆံတယ်ဆိုရင်တောင် အနာဂတ်မှာ သစ္စာဖောက်တဲ့ အတွေးတွေကို ဖျောက်ပစ်နိုင်ရင် ပိုကောင်းတယ်။ဒီလောက် မတည်မငြိမ်ဖြစ်ရသည့် အကြောင်းအရင်းက နောင်မှာ ငါတို့၏ မြို့တော်သခင်၏ စံအိမ်တော်ကို မထိခိုက်စေရန် တားမြစ်ထားတာပဲ။"

ကူယွဲ့ သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ဒေါသသည် ချက်ချင်းပင် သူမမျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ ကူလေ့ ၏ စကားများသည် အလွန်ထင်ရှားသည်။ သူသည် ကျိုးဝမ် ကို တိုက်ရိုက် ဖယ်ရှားရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ ကူလေ့ သည် ထိုနေ့တွင် ကူရှန့် ကို သင်ခန်းစာတစ်ခုသာ သင်ပေးခဲ့ရပြီး သူ၏ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ရန်အတွက် ကူလေ့ သည် ကျိုးဝမ် ကို ဖယ်ရှားချင်မည်ဟု သူမမျှော်လင့်ထားပေ။

“မင်း … အန်ကယ် ကူလေ့၊ ငါ ဒီနေ့ ကိစ္စ ဖေဖေကို အမှန်အတိုင်း တင်ပြမယ်။ ဒီလို အရည်အချင်းမျိုးက နောက်ဆုံး ငါတို့ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ မှာ ပေါ်လာပေမယ့် မင်း သူ့ကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ဖို့ ကြံစည်နေတယ်” ကူလေ့ကို ဒေါသအရမ်းထွက်ပြီး သူမရဲ့တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါလာသည်။

"ယွဲ့အာ မင်းပြောနေတာတွေက မှားနေတယ်။ ဖေဖေက ကျိုး မျိုးနွယ်စုကို လုံးဝမနှောင့်ယှက်ဘူး။ လုပ်တဲ့သူက ကျိုးမျိုးနွယ် ရဲ့ရန်သူ ဝမ်မျိုးနွယ်စု ပဲ။ ငါတို့ရဲ့ မြို့တော်သခင် စံအိမ်က ဘာမှလုပ်မပေးဘူး။ ဝမ်မျိုးနွယ်စုလက်ထဲမှာ သေသွားရင် ငါတို့ရဲ့မြို့တော်သခင်စံအိမ်ကြီးကို အပြစ်မတင်နိုင်ဘူး" ကူလေ့ ရဲ့နောက်ကွယ်မှာရှိနေတဲ့ ကူရှန့် က ထူးဆန်းတဲ့လေသံနဲ့ သူ့မျက်နှာမှာ မာနအပြည့်နဲ့ ပြောလိုက်သည်။

ကူလေ့ က မူလက တစ်ခုခုပြောချင်ပေမယ့် ပိန်ပိန်ပါးပါး လက်တစ်စုံက သူမပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ အဘိုးကြီး ကူရာကီ ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သူမရှေ့တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ငုံ့လိုက်သည်။

"ကူစံအိမ်ရဲ့ကူလေ့ ၊ မင်းက စေတနာမရှိလို့ မတရားတဲ့ အတွက် ငါ့ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ ဒီတခေါက် ကျိုးဝမ် တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် စန်းမူ ဆီက ရံပုံငွေရဖို့တောင် မစဉ်းစားနဲ့။ ငါ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ မှ ထွက်ခွာပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ဂိုဏ်း သို့ တိုက်ရိုက်ပြန်မယ်။"

ဆရာသခင် ၏စကားကိုကြားသောအခါ ကူလေ့ ၏အမူအရာပြောင်းလဲသွားသည်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သခင်သည် မြို့တစ်မြို့အတွက် အလွန်အသုံးဝင်သည်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သခင်တစ်ဦးရှိနေခြင်းကြောင့် အခြားမြို့များက ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ကို မနှိုးဆော်ဝံ့ကြပေ။ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ တွင် ဆရာသခင်ကူရာကီ ၏ရောက်ရှိနေခြင်းကြောင့် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ကဲ့သို့မြို့ငယ်လေးသည် အလွန်ချမ်းသာလာနိုင်သည်။

ကူယွဲ့ ၏ လှပသော မျက်နှာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ရှိ ခံစစ်ပုံစံ အများအပြားကို ဆရာသခင်ကူရာကီ မှ ဖန်တီးခဲ့သည်။ ဒီလို ခံစစ်ပုံစံတွေကြောင့် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ဟာ မယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဆရာသခင်ကူရာကီ အမှန်တကယ် ထွက်သွားပါက ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ၏ ခံစစ်များသည် အဆင့်တစ်ခုသို့ ကျိန်းသေပေါက် ကျလာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ကို မျက်စိကျနေသော အခြားမြို့များသည် လောဘကြီးစွာဖြင့် ကျူးကျော်ရန် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကြလိမ့်မည် ။

"အန်ကယ် ကူလေ့ နင်နားမလည်သေးဘူးလား။ ကျိုးဝမ် ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားစွမ်းရည်က အရမ်းကို အစွမ်းထက်တယ်။ ဆရာသခင်ကူရာကီ က သူ့အတွက် အရမ်းစဉ်းစားတယ်။ ငါတို့ရဲ့ မြို့တော်သခင်စံအိမ် က ဒီလိုအရည်အချင်းမျိုးရှိတဲ့သူကို ချည်နှောင်ထားရင် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ မှာ နောက်ထပ် စွမ်းအားတစ်ခုရှိလိမ့်မယ်။ နောင်အခါတွင် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့က အလယ်အလတ်တန်းစားမြို့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မယ်။"

ကူယွဲ့ သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အနည်းငယ်စိုးရိမ်နေသည်။ သူမသည် ကူလေ့ ကို ဆွဲဆောင်ရန် အလျင်အမြန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကူလေ့ ၏မျက်နှာသည် အလွန်အမင်း မည်းမှောင်နေသည်။ မူလက ကျိုးဝမ် သည် ဆရာသခင် ကူရာကီ ရှောင်တခင်ခေါ်ဆောင်ခဲ့သော တပည့်တစ်ဦးသာဖြစ်သည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။ သူသည် တန်ဖိုးလုံးဝမရှိသောကြောင့် ကျိုးဝမ် ကို ဂရုမစိုက်ပေ။

သို့သော် ဆရာသခင်ကူရာကီ ၏ ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုကို သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ အတွက် ဆရာသခင်ကူရာကီ သည်မည်မျှအရေးကြီးသည်ကိုမည်သူမဆိုထက်ပိုသိသည်။ ထို့ကြောင့်သူသည် ယခုအချိန်တွင် အနည်းငယ်ချီတုံချတုံဖြစ်ခဲ့သည်။

ကူလေ့ က တုံ့ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ ကူရှန့် ၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ်စိုးရိမ်နေသည်။ သူက ဒီနေ့ ကျိုးဝမ် ကိုသတ်ပစ်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတာမို့ ကူလေ့ ရဲ့နောက်ကွယ်မှ သူတို့နှစ်ဦးသာကြားနိုင်တဲ့ အသံကိုအသုံးပြုပြီး "အဖေ ကျိုးဝမ် ကို ဖယ်ရှားပစ်ရမှာပဲ။ ခုနက မင်းလုပ်ခဲ့တာတွေကို သူမြင်နေပြီ။ သူ့ရဲ့ ယုတ်မာတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ လွယ်လွယ် ခွင့်မလွှတ်မှာကို ငါကြောက်တယ်။"

ကူလေ့ အံ့သြသွားသည်။ ထို့နောက် သူ့မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်မှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။ သူက ဆရာသခင်ကူရာကီ ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး "ဆရာသခင်ကူရာကီ၊ ဒါက ကျိုး နဲ့ ဝမ် မျိုးနွယ်စုကြားက ကိစ္စပဲလေ။ ငါတို့လို အပြင်လူတွေ မပါဝင်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ မင်းပါဝင်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားရင် ငါ မင်းကို စော်ကားရုံပဲ ရှိနိုင်တယ်။"

ကူယွဲ့ အံ့သြသွားသည်။ ထို့နောက် သူမက ဒေါသတကြီးပြောကာ "အန်ကယ်ကူလေ့ နင် နောင်တရလိမ့်မယ်"

"ကူလေ့ မင်းက ဒီလောက်မျက်စိမှုန်လိမ့်မယ်လို့ ငါတကယ်မထင်ထားဘူး။ မင်းရဲ့သားအတွက် ဒေါသပြေဖို့ ကျိုးဝမ် ကိုသတ်ပစ်ချင်နေတယ်။ မင်းလမ်းမှားရောက်နေပြီဆိုတော့ ငါဘယ်လိုမှလုပ်လို့မရဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းနောင်တရလိမ့်မယ်ထင်တယ်"

ကူလေ့ ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အဘိုးကြီး ကူရာကီ ၏ မျက်နှာသည် အလွန်အေးစက်နေ၏။ ထို့နောက် အေးစက်စက်နှင့် ပြည့်နေသော သူ့မျက်လုံးများက ကူရှန့် ကို သူ့နောက်ဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရောက်ရှိလာသည်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အပြုံးတစ်ခု သူ့ပါးစပ်ထောင့်တွင် ပေါ်လာသည်။

ကူလေ့ ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ကျောက် ဘုရင်နယ်မြေထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်လျှင် အချိန်တိုတိုအတွင်း အောင်နိုင်သူကို အဆုံးအဖြတ်ပေးရန် အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ကျိုးဝမ် တွင် ဝှက်ဖဲအချို့ရှိနေကြောင်း ဆရာသခင်ကူရာကီ ကသိသည်။ ဥပမာအားဖြင့် သူနောက်ဆုံးအကြိမ် ကျိုးဝမ် ကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောလိပ်ခွံ၊ အဆင့် ၂မူလသလင်းကျောက်၊ ထို့ကြောင့် ကျိုးဝမ် သည် ဤမျှ လွယ်ကူစွာ သေဆုံးလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူ့စိတ်ထဲတွင် ဒေါသကြောင့် ဆရာသခင် ကူရာကီ သည် အလွန်စိတ်ပျက်သွားသည်။ အမှန်တော့ တပည့် အရိုက်ခံရတာကို မြင်ရင် ဘယ်သူမှ စိတ်ချမ်းသာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် မြို့သခင် ကူယွဲထျန်း ရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်နေသည်။ ဒီတခေါက် စျေးကွက်တိုက်ပွဲမှာ ဒီလိုကြီးကြီးမားမား ဖြစ်ခဲ့တာ။ ကူယွဲထျန်း က ဒါကို သေချာပေါက် သိသည်။ အချိန်တန်သောအခါ ကူလေ့ ပင်လျှင် ဘာမှ လုပ်နိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

ကွင်းထဲတွင် ကျိုးဝမ် သည် အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်ကာ မြေပြင်မှ တွားသွားခဲ့သည်။ ဒီအချိန်မှာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ့ဒဏ်ရာများမှ သွေးစက်များ အဆက်မပြတ် စီးကျလာသည်။ ဒါဟာ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခုပါပဲ။

တစ်ဖက်တွင် ကျိုးရှန်းတင်း နှင့် အခြားသူများသည် ကျိုးဝမ် အတွက် အလွန်စိုးရိမ်နေကြသော်လည်း ၎င်းတို့ သုံးဦးသည် ဝမ်မျိုးနွယ် မှလူများနှင့် လုံးထွေးနေပြီဖြစ်သည်။ ကျိုးဝမ် ကို ကူညီဖို့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ မလွတ်မြောက်နိုင်ကြပါဘူး။ လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသား၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခံရသောကျိုးဝမ်ကိုသာ ကြည့်ရှုနိုင်ခဲ့သည်။

ပေါ့ပါးသောအသက်ရှူထုတ်ပြီးနောက် ကျိုးဝမ် သည် သူ၏ ချမ့်ခွင်းအိတ် မှ မူလရင်းမြစ်စုဆောင်းဆေးပြားကို သွက်သွက်လက်လက်ပြန်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ သူ့မူလစွမ်းအား ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ကောင်းလာတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရတော့ သူ့နှလုံးသားက တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့ရှေ့နှင့် မဝေးသော လူလတ်ပိုင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့မျက်လုံးများက ထူးထူးခြားခြား နိုးကြားနေခဲ့သည်။

၎င်းသည် လူလတ်ပိုင်းအဘိုးအိုထံ ပျံသန်းစေလွှတ်ခြင်းမှာ ပဉ္စမအကြိမ်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကြမ်းတမ်းသောသွေးသားရဲခန္ဓာကိုယ်နှင့် မူလစုဆောင်းဆေးပြား၏ ဖြည့်တင်းမှုအပြင် ဝိညာဉ်ကျွမ်းကျင်မှု၏ ထာဝရအဆီအနှစ်ဝိညာဥ်စကေးရဲ့သိမ့်မွှေးသောအကျိုးသက်ရောက်မှုများကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက သူ ထိန်းထားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် ကျိုးဝမ် ကိုသတ်ရန် အလျင်လိုပုံမပေါ်ပေ။ သူ ကျိုးဝမ် ကို တိုက်ခိုက်တိုင်း သူသည် ပေါ့ပေါ့တန်တန် လက်သီးတစ်ချက်ကိုသာ အသုံးပြုပြီး ကျိုးဝမ် ၏ ပြင်ဆင်ထားသော လှုပ်ရှားမှုများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ချိုးဖျက်ခဲ့သည်။ တစ်ချိန်လုံး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ရယ်မောဖွယ် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

သူ ရှိုက်ကြီးတငင် ပြုံးလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် နှင့် အထည်ဒြပ်ယန်နယ်ပယ် အကြား ကြီးမားသော ကွာဟချက်ကို နားလည်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူသည် သူ့ရှေ့ရှိ လူလတ်ပိုင်းအရွယ်က အထည်ဒြပ်ယန်နယ်ပယ် သို့သာ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြောင်း ရှောင်ဟေး ထံမှလည်း ကြားခဲ့ရသည်။

ဤအဆင့်တွင်ပင် ကျိုးဝမ် သည် သူ၏ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ပေ။ ဒီအချိန်မှာ သူ့အင်အားက အရမ်းအားနည်းနေတာကိုလည်း သူသဘောပေါက်သွားသည်။

"ရှောင်ဟေးဘအခု ငါတို့ဘာလုပ်သင့်လဲ။ မင်းငါ့ကို မင်းရဲ့နဂါးချီကို ထပ်မငှားချင်ဘူးလား။" ကျိုးဝမ် လည်း ဒီအချိန်မှာ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်သွားသည်။ ရှောင်ဟေး ၏ ထင်မြင်ချက်ကို အကြိမ်ကြိမ် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

"ကောင်လေး ဒီနဂါးသခင်ရဲ့ နဂါးချီက အရမ်းတန်ဖိုးကြီးတယ်။ အဲဒီအတိုင်း မင်းကို ငါ ဘယ်လို ပေးရမလဲ။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အရှင်နဂါးအိုးကြီးက နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုး မီးတောက်ကို သန့်စင်ပြီးသား မဟုတ်ဘူးလား။နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုး မီးတောက်ရဲ့ အစွမ်းက သိပ်ကို အထင်ကြီးစရာကောင်းတယ်။ နင်က နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုး မီးတောက်အားလုံးကို လွှတ်ပေးလိုက်။ အထည်ဒြပ်ယန်နယ်ပယ် က ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်တောင် ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန်ရလိမ့်မယ်" ရှောင်ဟေး ၏ ပျင်းရိသောအသံသည် တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဒါကိုကြားလိုက်တာနဲ့ ကျိုးဝမ် ရဲ့မျက်လုံးတွေက ချက်ချင်းတောက်ပလာခဲ့သည်။ သို့သော် သူက အမြန်ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ "နိဗ္ောနနတ်ဆိုးမီးတောက် ရဲ့ အစွမ်းက မဆိုးပေမယ့် နတ်ဆိုးတွေရဲ့ သဘောသဘာဝက အရမ်းပြင်းထန်တယ်။ အဲဒါကို သိပ်ကြာကြာ မထိရဲတော့ဘူး။ နောက်ပြီး ဆေးကို သန့်စင်တဲ့ အခါမှာ နတ်ဆိုးမီးတောက် ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်ကိုပဲ သုံးလေ့ရှိတယ်။ အားလုံးကို မလွှတ်ရဲဘူး။"

"အားလုံးကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် ထိန်းချုပ်ရခက်သွားမှာကို ငါကြောက်နေတယ်။ ဒါ့ပြင် နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုး မီးတောက်ကို လွှတ်ချဖို့ အချိန်တစ်ခုလိုတယ်။ ငါ့ရှေ့က ဒီလူက ငါ့ကို အချိန်ပေးမယ်လို့ ထင်လား။ နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုး မီးတောက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ လွှတ်ထုတ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ လို့ တွေးမိတဲ့အခါ သူက ငါ့ရဲ့ ခွန်အားအားလုံးကို တိုက်ရိုက် နှောက်ယှက်မှာ စိုးတယ်။"

"ဟီးဟီး မင်းသူ့ကိုတားထားနိုင်သရွေ့ မင်းရဲ့ ချမ့်ခွင်း အိတ်ထဲမှာ ပစ္စည်းတစ်ခု ရှိနေတယ်မဟုတ်ဘူးလား။အဲဒီပစ္စည်းက အထည်ဒြပ်ယန်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးဖို့လုံလောက်တယ်။" ရှောင်ဟေးက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောလိပ်ခွံဒိုင်းလား။" ကျိုးဝမ် ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပလာသည်။ သူသည် သူ၏ ချမ့်ခွင်း အိတ်ထဲမှ စိမ်းပြာနက်ရောင် သလင်းကျောက်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"အမှန်ပဲကောင်လေး။မင်းနဲ့ ကစားရတာ ပင်ပန်းနေပြီ၊ အခု မင်းကို အပြီးသတ်ဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ" ကျိုးဝမ် နဲ့ မလှမ်းမကမ်းမှာ ရပ်နေတဲ့ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကမှိန်းစက်စက်နဲ့အထင်မြင်သေးကာ မှင်တက်ဟန်တူသော သူ့ရှေ့က လူငယ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း အရိုက်ခံရတာကို မိုက်တယ်ထင်နေပုံရတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါကလည်း ကောင်းတယ်။ ငါ့အတွက် ငါ့လက်ထဲမှာ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် သေသွားတာကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်နိုင်တာက အရမ်းကောင်းတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်။"

သူစကားပြောနေစဉ် လူလတ်ပိုင်း၏ ခြေထောက်များ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာသည်။ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုက မြေပြင်ကို ချက်ချင်း ဖြိုချလိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော လေတိုက်သံသည် ဖားဖိုကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

လူလတ်ပိုင်း ၏ လက် များ ကို ရောယှက် ထား သည် ။ အင်အားကြီးမားသော ယွမ်စွမ်းအားသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် လှိုင်းလေထန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ 'ဝူးဝူး' အသံနှင့်အတူ ထိုလူသည် ကျိုးဝမ်ရှေ့သို့ ချက်ချင်းရောက်လာသည်။ သူ၏ ညာဘက်လက်သီးသည် ပေါက်ကွဲထွက်အားကောင်းသော ယွမ်စွမ်းအားဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသည်။ ရုတ်တရက် သူသည် ကျိုးဝမ် ၏ မျက်ခုံးကြားရှိ နေရာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးသတ်လိုက်သည်။

"ငရဲကို သွားလိုက်တော့ ကောင်လေး။ လေပြည် လက်ဖဝါး"

ကျိုးဝမ် နှင့် သက်လတ်ပိုင်းလူတို့ကြား တိုက်ပွဲသည် လူအများ၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် ၎င်း၏ ခွန်အားကို အကုန်အစင် အသုံးပြုခဲ့ကြောင်း လူတိုင်း သိမြင်ပြီးနောက်တွင် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။ တဖြေးဖြေးထလာတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် သူတို့ရှေ့မှာ သေတော့မယ်ဆိုတာ သူတို့သိလိုက်သည်။

"တကယ်ကို သနားစရာကောင်းတာပဲ။ ကျိုးဝမ် က ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်းတိုက်ပွဲ ကို အောင်အောင်မြင်မြင် စိန်ခေါ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါက ဒီကောင်လေးရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားက အရမ်းကောင်းတယ်ဆိုတာ ပြသပြီးသားပါ။ သူ ဒီမှာပဲ သေရတော့မှာက သနားစရာပဲ။"

"မှန်တယ်၊ သူကတော့ အထည်ဒြပ်ယန်နယ်ပယိ ကျွမ်းကျင်သူနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတယ်။ ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် ထဲကို အခုလေးတင်ဝင်ရောက်လာတဲ့ သူ့ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ သူ့အတွက် လုံးဝကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူး!"

လူတိုင်း တိတ်တဆိတ် နောင်တရနေသကဲ့သို့ လူလတ်ပိုင်း၏ လက်ဖဝါးသည် သူ့ရှေ့မှ လူငယ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိမှန်နေပြီဖြစ်သည်။ သွေးဆာနေသော ရူးသွပ်မှု အရိပ်အယောင်သည် ထိုလူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်ပင် ပေါ်လာသည်။

ဘုန်းးး