လွှတ်မြောက်ခြင်း ၊နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက်

လူလတ်ပိုင်း၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရတ် မှေးသွားသည်။ သူ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာတဲ့ အစိမ်းရောင် နက်မှောင်တဲ့ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ချပ်ဝတ်ကို ကြည့်ရင်း သူ့အကြည့်တွေက တုန်လှုပ်သွားသည်။ ခုခံခြင်းချပ်ဝတ် သည် လူကဲ့သို့ အရပ်ရှည်သည်။ ၎င်း၏မျက်နှာပြင်ကို မျဉ်းကြောင်းများကဲ့သို့ အက်ကွဲမှုများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ၎င်း၏ အပြင်ဘက် အသွင်အပြင်သည် လိပ်ခွံနှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် ဤထူးဆန်းသော ဝှက်ထားသော ချပ်ဝတ်ကို ထိလိုက်သောအခါ ဖျက်ဆီး၍မရသော ကျောက်တုံးကို ထိမိသလို ခံစားရသည်။ တုံ့ပြန်မှု လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် အားကောင်းသောပြန်တွန်းအားတစ်ခုသည် ဝှက်ထားတဲ့ချပ်ဝတ် မှ သူ၏လက်များဆီသို့ တဖြည်းဖြည်းပျံ့နှံ့သွားသည်။

တိုးတိုးတိတ်တိတ် ညည်းတွားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် ရုတ်တရက် ခြေလှမ်း ဆယ်လှမ်းကျော် ဆုတ်သွားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မရပ်ခင် သူ့ခြေချောင်းတွေက မြေပြင်ပေါ် ညင်သာစွာ ဖိထားလိုက်သည်။ သူသည် သူ့ရှေ့မှ လူငယ်ကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး "အဆင့် ၂ ယွမ်သလင်းကျောက်လား။"

လူလတ်ပိုင်း၏အသံသည် ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိသော်လည်း ရင်ပြင်ရှိလူများက အားမနည်းကြပေ။ လူလတ်ပိုင်းလူကြီး၏ စကားများကို သူတို့အားလုံး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရသည်။

'အဆင့် ၂ ယွမ်သလင်းကျောက်' ဟူသော စကားကိုကြားသောအခါ လူအများအပြားသည် အေးစက်သောလေကို ရှုရှိုက်လိုက်ကြသည်။ လူအတော်များများက ယွမ်သလင်းကျောက်များ နဲ့ သိပ်မရင်းနှီးကြပါဘူး။ သူတို့ အတွင်းမှာ မယုံနိုင်စရာ ခွန်အားတွေ ပါ၀င်သည်။

ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ တွင် ယွမ်သလင်းကျောက်များ အများအပြား ပျံ့နှံ့နေသော်လည်း မျိုးနွယ်စုကြီး သုံးခုတွင် ယွမ်သလင်းကျောက် အချို့ရှိသော်လည်း ယင်းတို့သည် ယွမ်သလင်းကျောက် အဆင့်တစ်ဆင့်သာ ဖြစ်သည်။ အဆင့်တစ် သလင်းကျောက် ကို အလွန်အသုံးများသော ယွမ်သလင်းကျောက် ဟုခေါ်သည်။

မဟာဆရာသခင်စန်းမူ ၏ အဆင့်သုံး လျှို့ဝှက်ဆန်ူကြယ်သခင် စွမ်းအားဖြင့် ယွမ်သလင်းကျောက် အများအပြားကို ကျပန်းဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယွမ်ကျောက်သလင်း၏ အဆင့်နှစ်ဆင့်သည် ကွဲပြားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယွမ်ကျောက်ဆောင်၏ အဆင့်နှစ်ဆင့်၏ ခွန်အားသည် အထည်ဒြပ်ယန်နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူနှင့် ယှဉ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော ယွမ်သလင်းဆကျာက်ကို ဖန်တီးရန် မလွယ်ကူပါ။

အဘိုးကြီး စ၃်းမူ ပင်လျှင် ယွမ်သလင်းကျောက်ကို အဆင့်နှစ်ဆင့် ဖန်တီးရာတွင် ရှုံးနိမ့်မှုနှုန်း မြင့်မားသည်။ ဤအလွန်မြင့်မားသော ကျရှုံးမှုနှုန်းကြောင့် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ရှိ ယွမ်သလင်းကျောက် ၏ အဆင့်နှစ်ဆင့်၏ အရိပ်ကို မြင်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။ တစ်ခုရှိလျှင် ၎င်းသည် အဘိုးကြီး စန်းမူ တွင်သာ ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

ယခု ကျိုးဝမ် သည် အဆင့်နှစ် ယွမ်သလင်းကျောက်ကို ရုတ်တရက် ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် လူအတော်များများ မသေချာမရေရာသော ခံစားချက်ကို သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ကျိုးဝမ် သည် သခင်ကြီး စန်းမူ ၏ တပည့်ဖြစ်ကြောင်း သတိရသောအခါတွင် လူအများအပြားသည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် သက်သာရာရသွားကြသည်။

"သခင်ကြီးက အရမ်းရက်ရောတဲ့အတွက် မမျှော်လင့်ထားပါဘူး။ သူက အဆင့် ၂ ယွမ်သလင်းကျောက်ကိုတောင် ပေးထားတယ်။"

ပလက်ဖောင်းပေါ်ရှိ ကူလေ့ ၏အမူအရာမှာ အနည်းငယ်တင်းမာနေသည်။ အဆင့် ၂ယွမ်သလင်းကျောက်ကိုတောင် ထုတ်ပေးလိုက်တဲ့အတွက် စန်းမူရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ကျိုးဝမ်ရဲ့ အနေအထားက နိမ့်ကျနေတာတော့ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူသိလိုက်သည်။

ထို့အပြင် ဤအဆင့် 2 မူလသလင်းကျောက်ကို လက်ထဲတွင်ကိုင်ထားခြင်းဖြင့် ကျိုးဝမ် ကိုသတ်ရန် အလွန်ခက်ခဲပေမည်။ ဒီတခေါက် ကျိုးဝမ် မသေရင် သူ နဲ့ သူ့သားကို မုန်းသွားမှာ သေချာသည်။ ဒါကိုတွေးပြီး ကူလေ့ က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူ့ရင်ထဲမှာ နောင်တရသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

တကယ်တော့ ကျိုးဝမ် နဲ့ ကူရှန့် တို့ရဲ့ ပဋိပက္ခဟာ သေးငယ်တဲ့ ပဋိပက္ခတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ယခုတော့ ထိုကဲ့သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်း လိုက်သဖြင့် ပဋိပက္ခများ ချက်ချင်း ပြင်းထန်လာသည်။

ဆရာသခင်ကူရာကီ သည် ကူလေ့ ကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ အဲဒီအစား သူက ကွင်းကို လေးနက်တဲ့အမူအရာနဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။ အဆင့် ၃ လိပ်နက်ဒိုင်းအဆီအနှစ်သလင်းကျောက် သည် အထည်ဒြပ်ယန်နယ်ပယိကျင့်ကြံသူထံမှ တိုက်ခိုက်မှုသုံးကြိမ်သာ တားဆီးနိုင်ကြောင်း သူသိသည်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေ ဆုံးရှုံးသွားမယ်။ ထိုအချိန်တွင် ကျိုးဝမ် သည် အခြေအနေဆိုးတွင် ရှိနေသေးသည်။

ကွင်းထဲတွင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ထုံကျင်နေသော လက်ကောက်ဝတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ "မင်းမှာ ဒုတိယအဆင့် ယွမ်သလင်းကျောက် လိုမျိုး တကယ်ရှိမယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ မင်းအစကတည်းက အေးအေးဆေးဆေး ဖြစ်နေတာ အံ့သြစရာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ် ဒီဒုတိယအဆင့် ယွမ်သလင်းကျောက် မှာလည်း ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုကို ချိုးဖျက်လိုက်တာနဲ့ ယွမ်သလင်းကျောက် က မင်းကို သဘာဝအတိုင်း ကာကွယ်နိုင်တောြမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ကျိုးဝမ် က ပြန်မဖြေပါဘူး။ သူ့မျက်နှာသည် ရေကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသည်။ ညာလက်က သူ့မျက်ခုံးကြားကို ထိလိုက်သည်။ ချက်ခြင်းပင် ဓားရိပ်ကိုးခု ပြေးထွက်လာပြီး လူလတ်ပိုင်းလူရွယ်ဆီသို့ ပြေးသွားသည် ။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် ပါးစပ်ထောင့်များကို ကွေးကောက်ကာ ဓားကိုးချောင်းကို ချက်ခြင်း ပြုတ်ကျအောင်ပြုလုပ်လိုက်သည်။ "ကောင်လေး၊ မင်းရဲ့တိုက်ခိုက်မှုက အားနည်းလွန်းတယ်။ ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် နဲ့ အထည်ဒြပ်ယန်နယ်ပယ် ကြားမှာ ကွာဟချက်က မင်းစိတ်ကူးကြည့်လို့ မရတဲ့အရာပဲ။ မင်းအတွက် ဘာကောင်းလဲ မင်းသိရင် အဆင့် ၂ ယွမ်သလင်းကျောက် ကို လွှဲလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ မင်းအတွက် ကောင်းသောအရာကို မင်းသိရင် အဆင့် ၂ ယွမ်သလင်းကျောက် ကို သင့်လက်ထဲသို့ လွှဲပေးပြီး အရှုံးပေးတာ အကောင်းဆုံးပဲ။မင်းကို အလောင်းကို နဂိုအတိုင်း ထားခဲ့လို့ ရပါတယ်။ ဒါ့အပြင်…"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ်က စကားမဆုံးခင်မှာ လူငယ်ကို သူနဲ့ မနီးမဝေးမှာ ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရသည်။ လူငယ်၏ ညာလက်သည် သူ့မျက်ခုံးကြားကို ထိမိပြန်သည်။ ထို့နောက် ခြေသုံးချောင်းကျိုးနေသော မီးဖိုကြီး၏ အရိပ်သည် ရုတ်တရက် ထွက်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အာကာသတစ်ခုလုံးတွင် ထူးဆန်းသော ပူလောင်သော ခံစားမှုတစ်ခု ရုတ်ချည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

လေထဲတွင် ရုတ်တရတ် ပူလောင်သော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသော သက်လတ်ပိုင်း၏ တပည့်များသည် ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခုရှိသော လူငယ်လေးထံမှ ထူးဆန်းသော ပူလောင်သော ခံစားချက်ကို ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပို၍တိကျသည်မှာ ၎င်းသည် လူငယ်၏လက်ရှိ ကွဲနေသောအိုးထဲမှ ထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒီလို ပူလောင်မှုမျိုးလား?" လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် ရုတ်တရက် ပါးစပ်နှင့် လျှာတွင် အနည်းငယ် ခြောက်သွားသလို ခံစားရသည်။ ထို့အပြင် စိတ်မရှည်သောခံစားချက်တစ်ခုက သူ့နှလုံးသားထဲတွင် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ တိုးဝင်လာကာ သူ့ကို ထုတ်ပစ်ချင်လာသည်။

ဘုန်းးး

အိုး၏အောက်ခြေတွင် လေဝင်ပေါက်သုံးပေါက်ရှိသည်။ လူငယ်၏ ညာလက်သည် မီးဖိုကြီးအောက်ခြေကို ထိမိသွားသည်။ ရုတ်တရက် အနက်ရောင် မီးတောက်တစ်ခုသည် ချောင်းသုံးပေါက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ နောက်ဆုံးတော့ အိုးထိပ်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ စုမိသွားတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က သတိထားလိုက်မိရင် အိုးထိပ်မှာ စုဝေးနေတဲ့ အနက်ရောင်မီးတောက်ဟာ ဦးခေါင်းခွံပုံသဏ္ဍာန်ရှိနေတာကို သတိပြုမိပါလိမ့်မယ်။

ဝှီးးး

မီးဖိုကြီးအပြင်ဘက်တွင် အနက်ရောင်မီးတောက် ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် လေကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်ပုံရသည်။ တစ္ဆေတွေရဲ့ ငိုကြွေးသံနဲ့ ဝံပုလွေတွေရဲ့ အူသံလို စူးရှတဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်လာသည်။ လူတွေကို ဆံပင်မွေးထောင်စေတဲ့ ခံစားချက်ကို ပေးသည်။

ပို၍ပင် ပူလောင်သော ခံစားချက်သည် လေထုတစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားသည်။ မူလက အေးမြလန်းဆန်းသော ပလာဇာသည် ရုတ်တရက် အလူးအလဲ ပူလာသည်။ ထို့အပြင် ဤကဲ့သို့ ပူပြင်းသော အပူချိန်သည် ဆက်လက် မြင့်တက်ခဲ့သည်။ မြေပြင်သည်ပင် ခြောက်သွေ့အက်ကွဲလာသည်။ ပွင့်လင်းမြင်သာသော အပူလှိုင်းများသည် ဆက်လက်ပြန့်နှံ့သွားပြီး အမြင်အာရုံကို အနည်းငယ် မှုန်ဝါးသွားစေသည်။

ကျိုးဝမ် ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ရင်ပြင်ရှိ လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။ တယောက်ပြီး တယောက် ကျိုးဝမ်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကျိုးရှန်းတင်း ၊ ဝမ်ယွမ်ရှင်း နှင့် မူလက အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြသော အခြားငါးယောက်သည်လည်း ရင်ပြင်ရှိ ရုတ်တရက် အပူရှိန်ကြောင့် ကျိုးဝမ် ဘက်သို့ မျက်လုံးလှည့်ကာ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ကျိုးဝမ် ရှေ့မှာ ထူးဆန်းတဲ့ အနက်ရောင် မီးတောက်တစ်ခု လွင့်နေတာကို လူတိုင်းတွေ့လိုက်တဲ့အခါ ရင်ပြင်ဟာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် ကျိုးဝမ် မှ ထုတ်လွှတ်သော အနက်ရောင်မီးလျှံကို လူများစွာ မသိနိုင်သလိုပင်။

"ဒါ...မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒီလူယုတ်မာ ကျိုးဝမ် က ဘယ်လိုမျိုးဖြစ်နိုင်မှာလဲ ။ ဝမ်ရှော မြန်မြန်ထွက်သွားလိုက်။ ကျိုးဝမ် က အန္တရာယ်ရှိနေပြီ" ဝမ်ယွမ်ရှင်စ ရဲ့ တပည့်တွေက မီးတောက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ထို့နောက် တစ်ခုခုကို တွေးလိုက်မိသည့်အတိုင်း ကျိုးဝမ်ရှေ့တွင် ရပ်နေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားကို အလျင်အမြန် အော်လိုက်သည်။

ထိုစကားကိုပြောပြီးနောက် ဝမ်ယွမ်ရှင်း သည် ပျံတက်သွားချင်သည်။ ဒါပေမယ့် ကျိုးရှန်းတင်း က သူ့ကို ဘယ်လို လွယ်လွယ်နဲ့ ထွက်သွားနိုင်မလဲ။ သူက ဝမ်ယွမ်ရှင်း ရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ပြီး "ဝမ်ယွမ်ရှင်း မင်းရဲ့ပြိုင်ဘက်က ငါပဲ။ ထွက်သွားဖို့တောင် မစဉ်းစားနဲ့။ "

မူလက ကျိုးရှန်းတင်း သည် ကျိုးဝမ် ၏လုံခြုံရေးအတွက် အလွန်စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ဝမ်ယွမ်ရှင်း နှင့်တိုက်ခိုက်သောအခါ သူသည် ရင်ပြင်ရှိ ကျိုးဝမ် ကို ရံဖန်ရံခါ အာရုံစိုက်လေ့ရှိသည်။ ကျိုးဝမ် မှာ ဒုတိယအဆင့် သလင်စကျောက်တစ်ခုရှိနေတာကို သူသိလိုက်မှပဲ သူ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချမိသည် ။

ယခုမူ ကျိုးဝမ် သည် ထူးဆန်းသော အနက်ရောင်မီးတောက်တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ ကျိုးရှန်းတင်း သည် အနက်ရောင်မီးလျှံ၏ မူလဇစ်မြစ်ကို မသိသော်လည်း ဝမ်ယွမ်ရှင်း ၏ ရုပ်ဆိုးသောအမူအရာနှင့် မီးမည်းတွင်ပါရှိသော ထူးဆန်းသောစွမ်းအားကြောင့် ဤအရာသည် အလွန်ထူးခြားပါသည်။ ယခု ကျိုးဝမ် သည် ၎င်းကိုအသုံးပြုရန်လုပ်ဆောင်နေသောကြောင့် ဝမ်ယွမ်ရှင်း ကို မည်သို့ဖျက်ဆီးခွင့်ပြုနိုင်မည်နည်း။

"ကျိုးရှန်းတင်း မင်းလူယုတ်မာ၊ အဲဒါက ဘာလဲဆိုတာ မင်းသိလား။ အဲဒီအရာက မင်းကို ထိလိုက်တာနဲ့ မင်းသေတဲ့အထိ ရပ်သွားမှာမဟုတ်ဘူး။ ဝမ်ရှော တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် မင်းရဲ့ ကျိုး မျိုးနွယ်စုက ငါတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ လက်စားချေမှုကို ခံရလိမ့်မယ်။" ဝမ်ယွမ်ရှင်း သည် စိုးရိမ်နေသော်လည်း ကျိုးရှန်းတင်း ၏ အင်အားသည် သူ့နှင့် တန်းတူဖြစ်သောကြောင့် ခိုကိုးရာမဲ့ဖြစ်နေသည်။ သူဘာဖြစ်နေမှန်းမသိတဲ့ ဝမ်ရှော ကို မကူညီနိုင်ခဲ့ပါဘူး။

"ဝမ်ယွမ်ရှင်း၊ ငါတို့က မင်းရဲ့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုနဲ့ ရန်သူဖြစ်ခဲ့တာ ကြာပြီ။ ဒီလူကြီး မင်းရဲ့ ဝမ်မျိုးနွယ်စု ရဲ့ လက်စားချေတာကို ကြောက်လိမ့်မယ်ထင်လား။" ကျိုးရှန်းတင်း က ရယ်မောလိုက်ပြီး ဝမ်ယွမ်ရှင်း ကို သူ့လက်ဖဝါးနဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ဖို့ ယွမ်ချီ ကို ရုတ်တရက် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

ပလက်ဖောင်းပေါ်တွင် ဆရာသခင် ကူရာင်္ကီ သည် သူ့လက်ထဲက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ရုတ်တရက် ကြေမွသွားသည် ။ ကျိုးဝမ် ရှေ့မှာ အနက်ရောင် မီးတောက်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း သူ့မျက်လုံးတွေက အနည်းငယ် မှေးသွားသည် ။ သူ့ပါးစပ်ကို မသိစိတ်က ကျယ်ကျယ်ဖွင့်လိုက်သည်။

"ဒီကလေးက ဒီအရာကို ဘယ်ကရခဲ့တာလဲ။ အနက်ရောင်မီးလျှံက သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေပုံရတယ်။ ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်တာလဲ။ သူဘယ်လိုလုပ်တာလဲ။"

ရင်ပြင်တွင် ဝမ်ရှော ဟုခေါ်သော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် ဝမ်ယွမ်ရှင်း ၏ အာမေဋိတ်ကို သဘာဝအတိုင်း ကြားလိုက်ရသည်။ ဒါ့အပြင် သူ့ရှေ့က လူငယ်လေးရဲ့လက်ထဲက အနက်ရောင်မီးတောက်ဟာ ကြောက်စရာကောင်းတယ်လို့လည်း သူခံစားမိနိုင်သည်။

မော့ကြည့်လိုက်တော့ လူငယ်က သူ့လက်ထဲမှာ မီးဖိုကြီးအဝိုင်းကို ကိုင်ထားသေးတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အိုးဝိုင်း၏အောက်ခြေတွင် အနက်ရောင်မီးတောက်သည် အဆက်မပြတ် မြင့်တက်နေပြီး ထိပ်တွင် ပိုပို၍ စုပုံလာကာ စွမ်းအားမှာလည်း ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းလာသည်။

"ဒီကလေး ဘာလုပ်နေမှန်း မသိပေမယ့် သူ့ကို ဆက်သုံးခွင့်ပေးလို့မရဘူး။ ဒါပေမယ့် သူ့ကို ဆက်သုံးဖို့ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။ မဟုတ်ရင် တကယ်ဆိုးသွားမှာကို ကြောက်မိတယ်။"

ဝမ်ရှော ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူ၏ ခြေထောက်များသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ထိုးကျသွားပြီး အားပြင်းသော စွမ်းအားကြောင့် မြေပြင်ကို အက်ကွဲသွားစေခဲ့သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးက လေးကနေ လွှတ်လိုက်တဲ့ မြှားတစ်စင်းလို ကျိုးဝမ် ဆီကို ပြေးသွားသည်။

ထောင်ပေါင်းများစွာသော အတွေးများက သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသော်လည်း ဝမ်ရှော ၏ လှုပ်ရှားမှုများက မနှေးကွေးပေ။ ဝမ်ရှော ၏လက်များသည် သူ့ရင်ဘတ်ရှေ့ရှိ တံဆိပ်အနည်းငယ်ကို ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားကာ အစွမ်းထက်သော ယွမ်ချီ သည် ချက်ချင်းပင် သူ့လက်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ခဏကြာတော့ သူ့လက်ဖဝါးအလယ်မှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"မြေကြီးအလယ်လတ်အဆင့်ချပ်ဝတ်စကေး ၊ ရွှေကျောက်တုံးစည်းတံဆိပ်"

သူ့လည်ချောင်းမှ တိုးညှင်းသောဟိန်စဟောက်သံတစ်ခုထွက်လာသည်။ ဝမ်ရှော ၏ ညာလက်သည် ရုတ်တရက် တံဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင်အလင်းတံ ဆိပ်သည် ရုတ်တရက် လေထဲတွင် ကြီးမားသော ရွှေရောင်ကျောက်တုံးကြီး ဖြစ်သွားသည်။ ရွှေရောင်ကျောက်တုံးကြီးသည် တောင်ကြီးတစ်ခုလိုဖြစ်ပြီး တစ်နေရာတည်းတွင် မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသောရုပ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိနှိပ်ထားသည်။

ဘုန်းးး

တောင်ပြိုကျသလိုမျိုး ပြင်းထန်တဲ့ အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤအခိုက်အတန့်လေးမှာ ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး ကြီးမားလှသော ရွှေကျောက်တုံးကြီးသည် ကျိုးဝမ် ၏ သေးငယ်ပြီး ပိန်လှီသောရုပ်သွင်ကို ဖုံးအုပ်ထားသောကြောင့် လူအများက ကွက်တိကွက်တိ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

လူအုပ်ကြီး၏ အာရုံများ ပြန်လည်မခံစားရမီတွင် ကြီးမားသော ရွှေကျောက်စင်္ကြာကြီးအောက်မှ တည်ငြိမ်အေးဆေးသော အသံတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းကို ဝမ်ရှော လို့ ခေါ်တယ် ဟုတ်လား။ ဝှက်ဖဲကို သုံးဖို့ အတင်းအကြပ်လုပ်ရတာ မင်းရဲ့ ကံဆိုးခြင်းလား ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာလား ငါတကယ်မသိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းကံကောင်းသည်ဖြစ်စေ မဖြစ်စေ ဒီနေ့သေတော့မယ်။"

နောက်ဆုံး 'သေ' ဆိုတဲ့ စကားလုံးက သူ့ပါးစပ်က ထွက်သွားတဲ့အခါ ထူးဆန်းတဲ့ အနက်ရောင် မီးတောက်တစ်ခုက ရွှေရောင်ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ချက်ချင်းပင် လူတိုင်း၏ မှုန်ဝါးဝါး အကြည့်များအောက်တွင် ပေရာနှင့်ချီမြင့်သော ရွှေရောင်ကျောက်စင်ကြီးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အနက်ရောင်မီးလျှံများ လုံးလုံးလျားလျား လွှမ်းသွားသည်။ နောက်ဆုံးတော့ ဘာမှမဖြစ်တော့ဘူး။

ဖူးးး

ဝမ်ရှော ပါးစပ်မှ သွေးများ ပါးစပ်မှ ရုတ်တရက် ထွက်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ့မျက်နှာသည် အလွန်ဖြူဖျော့သွားလေသည်။ ချက်ခြင်း မျိုချခံလိုက်ရသည့် ရွှေရောင်ကျောက်စင်္ကြံကို ကြည့်လိုက်တော့ သူ့မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

ဒါဟာ သူ့ရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး လှုပ်ရှားမှုဖြစ်ပြီး ထူးဆန်းတဲ့ အနက်ရောင် မီးတောက်ကို လုံးဝ မလောင်ကျွမ်းခင်မှာ တစ်ဝကြီး ခံနိုင်ရည် ရှိခဲ့သည်။

ထန် ထန် ထန်