ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားခြင်း

ကလန်

နှစ်ဖက်စလုံးရှိ သတ္တုတံခါးများ ရုတ်တရက် ပွင့်သွားသည်။ မြေပြင်ပေါ်သို့ လေးလံသော သတ္တုသံများကလည်း ခန်းမထဲတွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

အနက်ရောင်ချပ်ဝတ်ဆင်တူဝတ်ဆင်ထားသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားနှစ်ဦးစီသည် အနက်ရောင်သံချပ်ကာတပ်သားတစ်စုကို ဦးဆောင်ကာ ဝင်သွားကြသည်။ သူတို့၏မျက်လုံးများသည် ခန်းမအတွင်းရှိ ကျန်လူသုံးဦးကို အာရုံစိုက်နေကြသည်။

ဆံပင်ဖြူနဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်က ရန် အမည်မျိုးရိုးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ရန် ကျယ် နင်ဘာလုပ်နေတာလဲ၊ မင်းဘာလို့ ဒီလောက်ထိ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေတာလဲ၊ ဒီလူနှစ်ယောက်က ဘယ်သူတွေလဲ၊ သူတို့နှစ်ယောက်က ဘာလို့ ဥပဒေခန်းမထဲကိုဝင်လာတာလဲ။ "

သံချပ်ကာအနက်ရောင် စစ်သားအုပ်စုနှစ်စု ရောက်ရှိလာသည်ကို ရန်ဟု အမည်မျိုးရိုးပေးထားသည့် အမျိုးသားက မြင်သောအခါတွင် သူ၏ တင်းမာသော မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် ရွှင်လန်းမှု ပေါ်လာသည်။ သူက သူ့ညာလက်ကို မြှောက်ပြီး ကျိုးဝမ် ကို ညွှန်ပြပြီး "လင်းယောင်၊ မင်း အချိန်မှန်ရောက်လာတာပဲ။ ဒီကောင်လေးကို အမြန်ဖမ်းလိုက်ပါ။ ငါ့အမိန့်အောက်မှာ သံချပ်ကာနက် ဆယ်ယောက်ကို ဒီကောင်လေးက သတ်ပစ်လိုက်ပြီ။ ဒီလို ယုတ်မာတဲ့ လုပ်ရပ်မျိုးက သူ့ကို အပိုင်းပိုင်းခွဲဖို့ လုံလောက်နေပြီ!"

လင်းယောင် ဟုခေါ်သော ဆံပင်ဖြူလူက ကျိုးဝမ်ကို အံ့သြသည့်အမူအရာဖြင့် ကြည့်သည်။ သူက အံ့သြတကြီးနဲ့ပြောတယ်။"နို့နံ့မွှေးနေတဲ့ ဒီကောင်လေးက အနက်ရောင် သံချပ်ကာတပ်သားတွေကို သတ်နိုင်တယ်။ရန်ကျယ် မင်း ခေါင်းတွေ ဗြောင်းဆန်သွားပြီလား။အနက်ရောင် သံချပ်ကာတပ်သားများ အားလုံးက အဆင့်မြင့်ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် စစ်သည်တော်တွေပဲ။ဒီကောင်လေးရဲ့ အရှိန်ဝါက ကနဦး ပုံရိပ်ယောင်ယင် အဆင့်မှာပဲ ရှိပါသေးတယ်။ အနက်ရောင် သံချပ်ကာတပ်သား ဆယ်ယောက်ကို သူ ဘယ်လိုသတ်နိုင်မှာလဲ"

"မင်းယုံသင့်တယ်။ဒီကောင်လေးက အရမ်းထူးဆန်းတယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုး မီးတောက်ရှိနေတယ်။မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပြာတွေက ငါ့လက်အောက်ငယ်သားတွေရဲ အလောင်းတွေပဲ။ ဒီကောင်လေးကို ဖမ်းဖို့ ငါတို့ လက်တွဲရမယ်။"ရန် လို့မျိုးရိုးမည်ရှိတဲ့ အမျိုးသားက ထောင့်စွန်းက ပြာတွေကို ညွှန်ပြပြီး အရေးတကြီး စကားစမြည်ပြောခဲ့သည်။

လင်းယောင် မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ ထောင့်မှာလည်း ပြာတွေကို မြင်လိုက်သည်။ သူ၏ စူးစမ်းနိုင်စွမ်းဖြင့် ဤပြာများသည် သံချပ်ကာတပ်သားများ၏ ထူးခြားသော ရောင်ဝါရှိနေကြောင်း သဘာဝအတိုင်း ခံစားနိုင်သည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် ရန်ကျယ် ပြောသည့်စကားသည် အလွန်မှန်သည်။

“ ဒီကောင်လေးရဲ့ နောက်ခံက ဘာလဲ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုး မီးတောက် ရှိတယ်။ ဒါ့ထက် နည်းနည်းလေးမှ မထိခိုက်ဘူး။ဒါပေမယ့် ငါတို့၏ တရားဥပဒေနှင့် ပြစ်ဒဏ်က ဂုဏ်သိက္ခာကို ချိုးဖောက်လို့ မရဘူး။ သူ လူတွေကို သတ်ပြီးကတည်းက ဒီကောင်က အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာတာကို မေ့ထားလိုက်တော့။ လင်းခယ့်၊ အတူတူတိုက်ခိုက်ပြီး ဒီကောင်ကို အရင်ဖမ်းကြရအောင်။ “

လင်းယောင်၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။ သူ့မှာ ဒေါသကြီးနေတာ ထင်ရှားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဒြပ်စင်စွမ်းအင်တွေ ရုတ်တရက် ခုန်တက်လာပြီး အားကောင်းတဲ့ ကြယ်လေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ပတ်နေသည်။ သူ့ခြေထောက်တွေရဲ့ရုန်းကန်အားဖြင့် ဦးဆောင်ပြီး ကျိုးဝမ် ဆီကို ပြေးဝင်သွားသည်။

လင်းယောင်၏နောက်တွင်၊ ဤအတောအတွင်း တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော လင်းခယ့် ဟုခေါ်သော အမျိုးသားသည် သူ၏ဒြပ်စွမ်းအင်များကို လျှို့ဝှက်စွာ ဖြန့်ကျက်ပေးသည်။ ကျိုးဝမ် ကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြံရွယ်ပြီး လင်းယောင်နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။

တိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက် မြင်လိုက်ရတော့ ရန်ကျယ်၏ မျက်လုံးများသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာဖြင့် တောက်ပလာသည်။ သူက ကျိုးဝမ် ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ အင်အားကြီးမားသော အထည်ဒြပ်ယန် ပညာရှင်သုံးဦးသည် ခန်းမကို နေကဲ့သို့ တောက်ပစေခဲ့သည်။

ကျိုးဝမ် ကျိုးဝမ် ကျိုးဝမ်

"ကောင်လေး! ဒီကောင်သုံးယောက်နဲ့ အတင်းအကြပ် မတွေ့ဆုံနဲ့။ အခု မင်းလက်ထဲမှာ နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုး မီးတောက်တွေ ရှိနေတယ်ဆိုရင်တောင် ဒီကောင်သုံးယောက်နဲ့ ယှဥ်နိုင်ဖို့က မင်းအတွက် အရမ်းခက်နေသေးတယ်။မင်းနောက်ကွယ်က တံခါးအတွင်း နက်မှောင်ပြီး အေးစက်နေတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး ရောင်ဝါကို ငါ ခံစားရတယ်။ ဤဆိုးညစ်တဲ့ ရောင်ဝါက နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးလျှံအတွက် ကြီးစွာသော ဖြည့်စွက်ချက်တစ်ခုပဲ။ “

"ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို တောင့်ခံပြီး မင်းရဲ့နောက်ကွယ်က သတ္တုတံခါးထဲကို တိုက်ရိုက်ဝင်လိုက်ပါ။ နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက်ကို ပြန်လည်ရရှိစေမယ့် အခွင့်အရေးကို ရှာပါ။နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက် ပြန်လည်ထူထောင်ပြီးသည်နှင့် အထည်ဒြပ်ယန် စစ်သည်တော် သုံးဦး၏ ပေါင်းစပ်အင်အားကို မရှုံးနိုင်ဘူး။ဒါပေမယ့် မင်း ဒီနေရာကို လွယ်လွယ်နဲ့ ထွက်သွားဖို့ မဖြစ်နိုင်သေးဘူး"

ရှောင်ဟေး ၏ လေးနက်သော အသံသည်လည်း ကျိုးဝမ် ၏ စိတ်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျိုးဝမ် ၏ လက်ရှိအခြေအနေသည် အလွန်ဆိုးရွားနေကြောင်းကိုလည်း သိရှိခဲ့သည်။

လင်းယောင် နောက်ကို သူ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သေချာတာကတော့ သတ္တုတံခါးက ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ထားတာကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။ ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်ရခြင်း၏ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက်ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည့် ရောင်ဝါကို ရှာဖွေရန်ဖြစ်သည်။ သူတွေ့ပြီးတာနဲ့ သူ့ရည်ရွယ်ချက်က သဘာဝအတိုင်း ပြီးသွားလိမ့်မယ်။

ခြိမ်းးး

လေတိုက်သံ သုံးခု ဖြတ်သွားသည် ။ ၎င်းတို့သည် ကျိုးဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်ရှိ လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ရုတ်တရက် ပစ်ခတ်လိုက်သော အလင်းတန်းသုံးဖြာနှင့်တူသည်။

ကျိုးဝမ် သည် လေကို ပြင်းပြင်းရှုရှိုက်လိုက်သည်။ သူ့နောက်က သတ္တုတံခါးကို ဝင်ချင်ရင် ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ရမယ်ဆိုတာ သူသိသည်။

ကျိုးဝမ် ၏ မျက်လုံးများ တင်းမာသွားသည်။ အကြောက်အလန့်မရှိဘဲ ရှေ့သို့ လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော နဂါးဟိန်းဟောက်သံများက သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ လေချွန်သံများကဲ့သို့ ထွက်ကျလာသည်။ သူ၏ အစွမ်းထက်သော ရောင်ဝါသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ရှိ ကြွက်သားများကို ကွဲအက်နေသော အသံကို ထုတ်လွှတ်စေသည်။

"ဖရိုဖရဲနဂါးဟိန်းသံလက်သီး ၊နဂါးကိုးကောင်ဟိန်းသံ"

စူးရှတောက်ပနေသော ရွှေနဂါးကြီး ကိုးကောင်သည် ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာသည်။ သူတို့၏ကြီးမားလှသော နဂါးလက်သည်းများသည် ရန်ကျယ်၏အဖွဲ့ကို မသိမသာ ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။

"သူကိုယ်သူ အထင်ကြီးလွန်းတဲ့ကောင်လေးပဲ"

လင်းယောင်က ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ သူ၏လက်သီးသည် ကြွယ်ဝသော ယွမ်စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်သွားပြီး ရွှေနဂါးကိုးကောင်ကို ရိုက်ချိုးလိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော ခွန်အားတစ်ခုလည်း ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ရွှေနဂါးကိုးကောင်သည် လင်းယောင်၏ ဤထိုးချက်အောက်တွင် တစ်ကြိမ်လျှင် တစ်လက်မ ခွဲထွက်သွားသည်။ရန်ကျယ် နှင့် လင်းခယ့် တို့က ဦးဆောင်ကာ ရှေ့သို့ ခုန်တက်သွားကြသည်။ သူတို့၏ ပြင်းထန်သော လက်သီးအစွမ်းသည် ကျိုးဝမ် ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ရုတ်တရက် ထိုးကျသွားသည်။

ကျိုးဝမ် က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။ သူ့ခြေချောင်းတွေက ရုတ်တရက် မြေပြင်ပေါ် ခုန်တက်သွားတယ်။ သူရုတ်တရက် ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး လွင့်မျောနေပုံရသည်။ သူတို့သုံးယောက်၏ လက်သီးများက သူ့နောက်သို့ အနီးကပ်လိုက်လာသည်။ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် ကျိုးဝမ်ဝမ်၏ ရင်ဘတ်ကို အနည်းငယ် ကျဉ်းကျပ်သွားစေသည်။

ကျိုးဝမ် ၏ ညာဖက်ခြေထောက်ကို နောက်ပြန်တွန်းလိုက်သည်နှင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းရပ်တန့်သွားသည်။ သူ့လက်နှစ်ဖက်လုံးကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ သူ့လက်သီးပေါ်က အနက်ရောင် မီးတောက်က ချက်ချင်း ထွက်လာသည်။ တခဏချင်းမှာပဲ ကျိုးဝမ် ရဲ့ လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို အနက်ရောင်မီးလျှံနဲ့ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

ဘန်းးး

အနက်ရောင်မီးလျှံသည် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုသုံးခုနှင့် ရုတ်တရက် တိုက်မိသွားသည်။ ချက်ချင်းပင် ခန်းမကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြန်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ကျောက်တုံးအပိုင်းအစများသည် ခန်းမကြီး၏ထိပ်မှ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ယခုအချိန်တွင် ခန်းမကြီးသည် ပြိုကျလုနီးပါးဖြစ်နေသည်။

ဖူးးး

ကျိုးဝမ် က ပါးစပ်ထဲက သွေးတွေ ထွက်လာသည်။ ရှုပ်ပွနေသော ညည်းသံနှင့်အတူ ကျိုးဝမ် သည် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး နံရံကို ထိသည်အထိ အဆက်မပြတ် ဆုတ်သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျိုးဝမ် လည်း အတော်လေး အခက်တွေ့လာသည်။ သူ့လက်စွပ်နှစ်ဘက်စလုံးသည် ပြင်းထန်သောအင်အားအောက်တွင် ကွဲကြေသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ကျိုးဝမ် ၏ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူတို့ သုံးယောက်၏ ဝန်းရံခြင်းသည် ချက်ချင်း ပြိုကျသွားသည်။ ရန်ကျယ် နဲ့ တခြားနှစ်ယောက်က သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် ထောက်လိုက်ပြီး ကြီးမားတဲ့ ကွက်လပ်တစ်ခုကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဒဏ်ရာတွေကို အပြင်းအထန် ခံနိုင်ရည်ရှိချိန်မှာ ကျိုးဝမ် ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ တောက်ပတဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။ ခြေဖျားဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် နင်းမိလေ၏။ ကွက်လပ်ပေါ်လာသည်နှင့် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး သွက်လက်သော ငှက်တစ်ကောင်လို ပျံထွက်သွားသည်။ မီးတောက်အနည်းငယ်ဖြင့် သူနှင့် အနီးဆုံး သံတံခါးကို ဝင်လာခဲ့သည်။

မြင်ကွင်းသည် ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ဆုတ်ခွာသွားသော ရန်ကျယ် နှင့် အခြားနှစ်ဦး၊ သူတို့ခေါ်ဆောင်လာသော သံချပ်ကာအနက်ရောင်စစ်သားများ သို့မဟုတ် ထောင့်တွင်ထိုင်နေသော ကူရှန့် သည် ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားကြသည်။

အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် သို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည့် လူငယ်တစ်ယောက်သည် အထည်ဒြပ်ယန်နယ်ပယ် မှ စစ်သည်တော် သုံးဦး၏ ဝန်းရံမှုကို အမှန်တကယ် ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာသောကြောင့် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်းအမေ! ဒီလူငယ်က ဘယ်ငရဲကလဲ၊ သူက ဘယ်လိုမှ ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်မလာတာလဲ၊၊ ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်ဖူးတဲ့ မြို့အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရဲ့သား ကူရှင်း တောင် ငါတို့သုံးယောက်ရဲ့ဝန်းရံမှုအောက်မှာ သူ ဖြတ်ကျော်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ "လင်းယောင် သည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုမှ ပထမဆုံး ပြန်လည်သက်သာလာခဲ့ပြီး ဒေါသတကြီးပြောခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင် လင်းခယ့် နှင့် ရန်ကျယ် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ရန်ကျယ် ကတော့ သူတို့အားလုံးထဲမှာ အအံ့သြဆုံးပါပဲ။ ပျောက်ကွယ်သွားသော ရုပ်အသွင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ကူရှန့် ကို ကူညီပြီး ကျိုးဝမ်ကိုဖြေရှင်းပေးခြင်းသည် သူ့ဘဝတွင် သူလုပ်ဖူးသမျှ အမိုက်မဲဆုံးအရာဖြစ်သည်ကို သူ ဖျတ်ခနဲ ခံစားလိုက်ရသည်။

“အဲဒီလူငယ်ကို ကျနော်တို့ ဝင်ဖမ်းရမှာပဲ။ နောက်ပြီး သူဝင်သွားတဲ့ သံတံခါးက ဥပဒေခန်းမရဲ့ ကြီးလေးတဲ့ ပြစ်ဒဏ် ဧရိယာ ခန်းမကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ စစ်သည်တော်တွေကို နှစ်ပေါင်းများစွာ အကျဉ်းချထားတယ်။ဒီလူငယ်က နည်းနည်းလေး နှောက်ယှက်ပြီး ဒီရာဇ၀တ်သားတွေကို လွှတ်ပေးရင် ရာဇသတ်ကြီးဥပဒေခန်းမက သေချာပေါက် ပရမ်းပတာဖြစ်လိမ့်မယ်” ဟု ရန်ကျယ်က ညှိုးငယ်သောအမူအရာဖြင့် ပြောသည်။

အရာတွေ ပိုပိုပြီး ပြင်းထန်လာနေပြီဆိုတာ သူခံစားမိနေပြီ။ အကယ်၍များ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာပါက ကူရှန့် ၏ တောင်းဆိုချက်ကို သူသဘောတူမည်မဟုတ်ပေ။

"ဟင့်အင်း! ဒီလူငယ်ကို ဘယ်ငရဲက လူခေါ်လာတာလဲ။ဒီအချိန်မှာ ရာဇသတ်ကြီး ဥပဒေခန်းမက တကယ် ကမောက်ကမ ဖြစ်နေရင် အဲဒီလူငယ်က အပြစ်ကို ခံရလိမ့်မယ်။"ထောင့်စွန်းတွင် တုန်လှုပ်နေသော ကူရှန့်ကို အလျင်အမြန် စိုက်ကြည့်ရင်း လင်းယောင် ၏ မျက်လုံးများ နီရဲသွားသည်။

"မင်းပဲ ဟုတ်တယ်မလား။ မင်း ငါတို့ကို ရှင်းပြရင် ပိုကောင်းမယ်။ မဟုတ်ရင် ခန်းမသခင်ကို ချက်ချင်းတွေ့ဖို့ ခေါ်သွားမယ်။ “

လင်းယောင် သည် ကူရှန့် ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် လှမ်းလာပြီး သူ့ကော်လာကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ စကားပြောနေရင်း သူ့မျက်လုံးတွေက အေးစက်သွားသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊မဟုတ်ဘူး။ ငါက ကူလေ့ ရဲ့သားပဲ။ မင်းငါ့ကို အပြစ်ပေးလို့မရဘူး။ ငါ့အဖေက မြို့တော်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရဲ့ အိမ်ကြီးမှာ တန်ခိုးအကြီးဆုံးပဲ။"

ကူရှနိါ လည်း ဒီကိစ္စက လက်ထဲက လွတ်သွားတယ်လို့ ခံစားရသည်။ ဒီအချိန်မှာ သူ့စိတ်က ငါးပိပုံးလို ဖြစ်နေပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ဘူး။ ဒါပေမယ့် သူ့အဖေက ကူလေ့ ဆိုတာကို မှတ်မိနေသေးသည်။မြို့တော်ဝန်ရဲ့ စံအိမ်မှာ သူ့အဖေ ဘယ်လောက် တန်ခိုးကြီးတယ်ဆိုတာ သူသိသည်။ သူ့အဖေနာမည်ကို ပြောနေသမျှ ဒီလူတွေက သူ့ကို မထိဝံ့ဘူးလို့ သူယုံကြည်သည်။

"ကူလေ့ ရဲ့သားလား။ မင်းလို လူယုတ်မာတစ်ယောက်က ကူလေ့ ရဲ့သားဖြစ်ဖို့ ငါမမျှော်လင့်ထားဘူး။ ဒါပေမယ့် သခင်ကူလေ့ကိုပြောရင် မင်းတာဝန်အားလုံးက လွတ်ကင်းနိုင်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား၊၊ပြောပြပါရစေ၊ ရာဇသတ်ကြီးခန်းမကို မြို့တော်ဝန်က သူ့ရဲ့ သွေး၊ ချွေးနဲ့ မျက်ရည်တွေနဲ့ တည်ဆောက်ခဲ့တာ။ သူ့အဖိုးတန်ဆုံးနေရာပဲ! “

"ဒီကိစ္စက မြို့တော်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်။ သခင်ကူလေ့တောင် မင်းအတွက် သည်းမခံနိုင်ဘူး။ဟမ့်၊ မင်းအဖေကို ဒုက္ခပေးရုံကလွဲလို့ မင်းလို အမှိုက်တစ်စက တခြားဘာလုပ်လို့ရသေးလဲ။အခုန ဒုက္ခပေးခဲ့တဲ့ ကောင်ကလေးတောင် မင်းထက် အဆပေါင်း တစ်သန်း သာလွန်တယ်။ ကိုယ့်လူတို့ သူ့ကို အရင်ချုပ်ထား။ ဆုံးဖြတ်ချက်မချမီ ခန်းမသခင် ရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်နေမယ်။ “

လင်းယောင် သည် ကူရှန့် ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပါ။ သူ့လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပွတ်သပ်ရင်း ကူရှန့် က သူ့နောက်က အနက်ရောင် သံချပ်ကာတပ်သားတွေဆီကို ပစ်ချလိုက်သည်။ အနက်ရောင် သံချပ်ကာတပ်သားများမှာလည်း အလွန်သွက်လက် သည်။ ကူရှန့် ကို ဖမ်းပြီး သော့ခတ်ရန် သံကြိုးများ အသုံးပြုခဲ့သည်။

"မင်းငါ့ကိုဒီလိုဆက်ဆံရဲလား။ ငါက ကူလေ့ ရဲ့သားပဲ။ ငါ့အဖေသိသွားရင် မင်းတို့အားလုံးသေလိမ့်မယ်!" ကြောက်လန့်နေသော်လည်း စိတ်ချယုံကြည်မှု အနည်းငယ်တော့ ရှိနေသေးသည်။

ဖက်

စူးရှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လင်းယောင်က ကူရှန့် ကို အပြင်းအထန် ပါးရိုက်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာပြောပြီး "မင်းနောက်တစ်ခါ ရိုင်းပြရင် ငါမင်းကို ချက်ချင်းသတ်ပစ်မယ်။ရာဇသတ်ကြီး ဥပဒေခန်းမက မြို့တော်ဝန်ရဲ့ စကားကို နားထောင်ရုံပဲလို့ ပြောပါရစေ။ သခင်ကူလေ့တောင်မှ ငါတို့ကို ဖမ်းပိုင်ခွင့် မရှိဘူး။အခြားစကားနဲ့ပြောရရင် မင်းကို ငါတို့သတ်ပစ်ရင်တောင် မြို့တော်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး အမိန့်မပေးသရွေ့ ကူလေ့ က ငါတို့ကို ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး။ “

သူ့မျက်နှာပေါ်မှ ပူလောင်သော ဝေဒနာက ကူရှန့် ကို ချက်ချင်း နိုးထလာစေသည်။ လင်းယောင်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အေးစက်သော သတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ဒီလူက သူပြောသည့်အတိုင်း သေချာပေါက် လုပ်မည်ကို သူသိသည်။ ချက်ချင်းပင် ခေါင်းငုံ့ကာ ဘာမှ မပြောဝံ့ပေ။