မကောင်းမှုဧရာမနတ်ဆိုးပုတီးစေ့

မှောင်မိုက်သော စင်္ကြံသည် စိုစွတ်ပြီး မှိုတက်နေသော အနံ့အသက်များနှင့် ပြည့်နေသည်။ ထူထပ်ပြီး အေးစက်သော ရောင်ဝါသည် စင်္ကြံတစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"ရှောင်ဟေး! ငါ့အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲက နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက်ရဲ့ အတက်အကျကို ငါခံစားနိုင်တယ်။ ဒီကောင်က ဆာလောင်နေပုံရတယ်။ မင်းပြောနေတဲ့ နတ်ဆိုးက ဘယ်မှာလဲ။"

ကျိုးဝမ် သည် အမှောင်နှင့် အေးသော စင်္ကြံတစ်လျှောက် တိတ်တဆိတ် ပြေးသွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ရှောင်ဟေး နှင့် သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။

"ငါတို့ရောက်လုနီးနေပြီ! ရှေ့ မီတာတစ်ရာလောက်မှာ ရှိရမယ်။" ရှောင်ဟေး ရဲ့အသံက ကျိုးဝမ် နားထဲကို အချိန်မီရောက်လာသည်။

အတည်ပြုချက်ရရှိပြီးနောက် ကျိုးဝမ် သည် အခြားဘာမျှ မပြောခဲ့ပေ။ သူသည် စင်္ကြံကိုဖြတ်ပြေးရန်သာ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထားပြီး စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဤပြစ်ဒဏ်ခန်းမတွင် အထည်ဒြပ်ယန်နယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူ အများအပြားရှိပုံရသည်ကို သူသိသည်။

လောလောဆယ်တွင် အထည်ဒြပ်ယန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးက တပ်ဖွဲ့ဝင်များ ပါဝင်လာပါကပင် ၎င်းတို့အား ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ နောက်ထပ်နည်းနည်းရောက်လာရင် သူသေမှာသေချာသည်။လောလောဆယ်တွင် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးမှာ နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးလျှံ၏ အစွမ်းသတ္တိကို တိုးမြင့်ရန်ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့်သာ သူသည် ပြစ်ဒဏ်ခန်းမထဲမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

တက် တက် တက်

နောက်လှည့်ပြီးနောက် ကျိုးဝမ် သည် သူ့ရှေ့တွင် သတ္တုတံခါးတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို လျင်မြန်စွာ တွေ့လိုက်ရသည်။ သံချပ်ကာ အနက်ရောင် စစ်သား နှစ်ယောက် သတ္တုတံခါးကို စောင့်ကြပ်နေသည် ။

"ဘယ်သူလဲ။ကြမ်းတမ်းတဲ့ ရာဇ၀တ်ကောင်တွေရဲ့ နယ်မြေထဲကို မင်း ဘယ်လိုတောင် ကျူးကျော်ဝံ့လဲ။ မင်း သေမင်းကို ရှာနေတာလား။ “

အနက်ရောင် သံချပ်ကာတပ်သား နှစ်ယောက်သည်လည်း ကျိုးဝမ်၏ ရုတ်တရက် အသွင်အပြင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူတို့ ဘာမှ မပြောဘဲ သူတို့ရဲ့ အနက်ရောင် လှံတွေကို ကိုင်ပြီး ကျိုးဝမ် ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အချက်တွေကို ဓားနဲ့ ထိုးသည်။ သူတို့သည် ကျိုးဝမ် ကို အခင်းဖြစ်နေရာတွင် သတ်ချင်နေခဲ့သည်မှာ ရှင်းသည်။

အေးစက်သော နှာမှုတ်သံနှင့်အတူ ကျိုးဝမ် သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ နင်းလာခဲ့သည်။ အနက်ရောင် သံချပ်ကာတပ်သားနှစ်ယောက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းနေစဉ် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ပြောင်မြောက်သော ကျားသစ်တစ်ကောင်လို ဖြစ်နေသည်။ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ သူ့လက်နှစ်ဘက်စလုံးက စစ်သားနှစ်ယောက်ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည် ။ တောက်လောင်နေသော အနက်ရောင်မီးတောက်များသည် သူ့လက်ဖဝါးမှ သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ချက်ချင်းပျံ့နှံ့သွားသည်။အနက်ရောင် သံချပ်ကာတပ်သား နှစ်ယောက်က မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာ အနက်ရောင် မီးတောက်တွေကြောင့် ပြာဖြစ်သွားသည်။

အနက်ရောင် သံချပ်ကာတပ်သားနှစ်ယောက်ကို သတ်ပြီးနောက် ကျိုးဝမ် သည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကြီးလှမ်းကာ သတ္တုတံခါးဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အနက်ရောင်မီးတောက်များသည် သူ၏ညာဖက်လက်မှ ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာပြီး သတ္တုတံခါးဘေးရှိ သံကြိုးများကို ချက်ခြင်းအရည်ပျော်သွားသည်။

ကလောက်

တံခါးကို စူးစူးဝါးဝါးအော်သံနှင့်အတူ ပွင့်လာသည်။ သံတံခါးကိုဖွင့်ပြီးနောက် ကျိုးဝမ် သည် တံခါးအတွင်းမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သတ္တုတံခါးနောက်ကွယ်ရှိ အနံ့အသက်နှင့် အေးစက်သောအငွေ့အသက်တို့က ပိုထူလာခဲ့သည်။ ကျိုးဝမ် ပင် မကူညီနိုင်ဘဲ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကြမ်းဖျင်းကြည့်ကာ မျက်နှာကျက်ကို သော့ခတ်ထားသည်။

အခန်းသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး နံရံများအားလုံးကို အနက်ရောင်သံဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ တစ်ခန်းလုံး အုံ့မှိုင်းနေပုံရသည်။ အခန်း၏ မျက်နှာကျက်အထက် ဆယ်မီတာတွင် လူနှစ်ယောက် ပွေ့ဖက်ထားသကဲ့သို့ ထူထဲသော သံကြိုးကြီးတစ်ခု ရှိသည်။ သံကြိုး၏အောက်ခြေတွင် ၁၈၀ ဒီဂရီကွေးထားသော ချိတ်တစ်ခုရှိပြီး ချိတ်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသည့် သံလှောင်အိမ်ကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။

သံလှောင်အိမ်၏ အရွယ်အစားသည် ခန်းမကြီးတစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ အခန်းထဲမှာ ကြိုးဆွဲချနေတာ မြင်ရတာ တော်တော်ထူးဆန်းသည်။

ကျိုးဝမ် ပိုအံ့သြသွားတာက လှောင်အိမ်ထဲမှာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေတဲ့ ပုံရိပ်တွေ အများကြီးပဲ။ ကျင့်ကြံနေပုံရသည်။ လှောင်အိမ်များတွင် ထိုသို့သော ပုံရိပ်များ ဒါဇင်များစွာ ရှိခဲ့သည်။

လှောင်အိမ်ထဲက ဒီပုံရိပ်တွေဟာ ဒီမှာ သော့ခတ်ထားတဲ့ ရာဇ၀တ်ကောင်တွေ ဖြစ်သင့်တယ်ဆိုတာ ကျိုးဝမ် သိတယ်။ ဤရာဇ၀တ်ကောင်များသည် ၎င်းတို့ကို မဖမ်းမီက အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လူဆိုးများဟု ဆိုကြသည်။ လူတိုင်း လက်ထဲမှာ သွေးကြွေးတွေ ရှိသည်။

လှောင်အိမ်များကို အကြမ်းဖျင်းစကင်န်ဖတ်ပြီးနောက် ဤပုံရိပ်များကို ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် အခြေခံအားဖြင့် စိတ်ဝိညာဥ်အသွင်ပြောင်းခြင်းနယ်ပယ် ၏ အထွတ်အထိပ်တွင်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ အနည်းစုသာ နိဗ္ဗာနနယ်ပယ်အထက်တွင် ရှိသည်။ အနက်ရောင်အင်္ကျီဝတ်ထားသည့် လှောင်အိမ်များအလယ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော ပုံရိပ်၏ ရောင်ဝါသည် အခြားသူများထက် သာလွန်သည်။ သူသည် ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ်သို့ အမှန်တကယ်ရောက်ရှိခဲ့သည်။

"မင်း အစားအသောက် လာမပို့ဘူးလား၊ မင်း ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေသေးတာလဲ"ကျိုးဝမ် ၏ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုကြောင့် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော ဤပုံရိပ်များ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ တချို့က ရံဖန်ရံခါ စောဒကတက်ကြသည်။

သို့သော် သွေးစွန်းသောအဝတ်အစားများဝတ်ထားသည့် ဆယ်ကျော်သက်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ထိုလူများက မြင်သောအခါတွင် အားလုံး အံ့ဩသွားကြသည်။

"ဒီကလေးက ဘယ်ကလာတာလဲ၊ သူတကယ် ရာဇ၀တ်နယ်မြေထဲကို ရောက်သွားတာလား"

"ဟီးဟီး။ သူက အသစ်စက်စက်လို့ထင်ရတာ။ ဒီကလေးရဲ့ ဖြူစင်ပြီး နုပျိုတဲ့ အသားအရေကို ကြည့်လိုက်ပါ။ တောက်တောက် သူက မိန်းမအဖြစ် သုံးလို့ရတယ်။"

"လူတိုင်းက မိန်းမတစ်ယောက်ကို မထိတာ နှစ်အတော်ကြာပြီ။ ဒီကလေးဝင်လာရင် လူတိုင်းက မျှဝေခံစားကြလိမ့်မယ်။"

လှောင်အိမ်ထဲမှ လူတိုင်းနီးပါးသည် ကျိုးဝမ် ကို စူးစိုက်စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ အဲဒီအထဲမှာ ငြီးငွေ့စရာ အရိပ်အယောင်တွေ ပါနေတဲ့ အကြည့်တချို့ ရှိသည်။ သူတို့သည် လှောင်အိမ်အပြင်ဘက်တွင် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်ကို လှောင်ပြောင် ငေးကြည့်နေကြသည်။

"မင်းက သေချင်နေတာပဲ"

လှောင်အိမ်များဆီသို့ အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း ကျိုးဝမ် သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အပြုံး၏ အရိပ်အယောင်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ့ပုံသဏ္ဍာန် တဖျပ်ဖျပ်တောက်ပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံး သာမန်မျက်စိဖြင့် ဖမ်းရခက်သည့် နောက်ဆက်တွဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

လှောင်အိမ်ထဲမှ လူတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ အမြင်အာရုံကို ဝေဝါးနေရုံမျှသာ ခံစားခဲ့ရသည်။ များမကြာမီတွင် မာနအကြီးဆုံး အမျိုးသားနှစ်ဦးကို လှောင်အိမ်အပြင်ဘက်မှ ဆယ်ကျော်သက်၏လက်က လည်ပင်းကို ဖမ်းဆွဲထားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"မင်းမိန်းမတွေနဲ့ မကစားတာကြာပြီ ဟုတ်လား။ဒါဆို မင်း ငရဲကို အတူတူသွားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ဆော့လို့ရတယ်။" လှောင်အိမ်ထဲတွင် ဘာမှမထူးခြားသော အသံတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လည်ပင်းကို ဖမ်းဆုပ်ထားသော လူနှစ်ယောက်သည် မျက်လုံးပြူးသွားကြသည်။ လှောင်အိမ်အပြင်ဘက်တွင် ဘာမှမထူးခြားသော ဆယ်ကျော်သက်ကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် သူတို့၏မျက်လုံးများသည် ထိတ်လန့်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လက်နှစ်ဘက်လုံးကို ညင်သာစွာ ညှစ်လိုက်ရာ လူနှစ်ယောက်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာပြီး လည်ပင်းများ ကျိုးသွားသည် ။ သူတို့သေသွားပြီ။

ဘန်းးး

လက်နှစ်ဖက်စလုံးကိုပေါ့ပေါ့တန်တန်ချပစ်လိုက်ခြင်းဖြင့်သေလွန်သူနှစ် ဦး သည်မြေပေါ်တွင်အကြီးအကျယ်ကျဆင်းခဲ့သည်။

ဂလု

မြင်ကွင်းသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လှောင်အိမ်အတွင်းရှိ အခြားလူများက မကူညီနိုင်ဘဲ အကြိမ်အနည်းငယ် ကျိုက်ကျိုက်ကျိုက် ခုန်တက်ကြသည်။ ဒီနေရာလွတ်မှာ မျိုချသံက တော်တော်ကျယ်လောင်သွားသည်။

"ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် စစ်သည်တော်လား"

တစ်ယောက်ယောက်က အော်လိုက်သည်။ လှောင်အိမ်ထဲမှ အခြားလူများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်သံများ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံး တိတ်တဆိတ် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ပြန်ဆုတ်ကာ လှောင်အိမ်အပြင်ဘက်တွင် ဘာမှမထူးခြားသော ဆယ်ကျော်သက်ကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

စောစောက သတ်ခဲ့တဲ့ လူငယ် ကိုယ်ခံပညာရှင် နှစ်ဦး ဟာ နိဗ္ဗာနအဆင့် သိုင်းပညာရှင် အစစ်အမှန်တွေ ဖြစ်တယ်ဆိုတာ သိထားသင့်သည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် သိုင်းစွမ်းရည်ကို အားကိုးပြီး သံလှောင်အိမ်ထဲတွင် မာနထောင်လွှားနေလေ့ရှိကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် သံပြားကို ကန်ပြီး အသက်နှင့် ပေးဆပ်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။

လှောင်အိမ်အတွင်းရှိ အခြားလူများ၏ တုံ့ပြန်မှုကို လျစ်လျူရှုရင်း ကျိုးဝမ် ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများက လှောင်အိမ်အလယ်တွင် ထိုင်နေသော အနက်ရောင်ဝတ်ထားသော ပုံရိပ်ကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်နေသည်။

ယခုပင် ရှောင်ဟေး သည် ဤလူထံမှ အရှိန်ဝါ ထွက်လာသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိလိုက်ရသည်။ ကျိုးဝမ် သည် ဤလူ၏ အငွေ့အသက်သည် ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် အနီးတစ်ဝိုက်တွင်သာ ရှိနေသည်ကို ခံစားသိရှိနိုင်သော်လည်း ဤလူသည် မရိုးရှင်းကြောင်း သိသိသာသာ ခံစားနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ကျိုးဝမ် သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက်၏ အပြောင်းအလဲသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု သိရှိရလေသည်။ နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက်သည် အလိုချင်ဆုံးအရာမှာ အနက်ရောင်ဝတ်သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေကြောင်း သူသိသည်။

"ဒီပစ္စည်းကို လွှဲပေးမလား သေမလား။!"

ကျိုးဝမ် သည် လှောင်အိမ်များအလယ်ရှိ အနက်ရောင်ဝတ်လူကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ညာလက်ကို ဖြန့်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးဝမ် ၏မေးခွန်းသည် အနက်ရောင်ဝတ်လူကို စွဲဆောင်သွားပုံရသည်။ သူက ခေါင်းကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်သည်။ ရင်ခွင်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော သူ့မျက်နှာသည် စူးရှသော မီးစိမ်းနှစ်ရောင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ညာလက်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ညှိုးနွမ်းနေသော သစ်ကိုင်းနှင့်တူသော လက်မောင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ကျယ်လောင်သော အသံအိုသည် အာကာသတစ်ခုလုံးသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"မင်းပြောတာ ဒါကိုလား"

သူ့မျက်လုံးထောင့်ကနေ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တော့ ကျိုးဝမ် ဟာ အနက်ရောင်ဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသားရဲ့လက်ဖဝါးမှာ မှင်အနက်ရောင်ပုတီးစေ့တစ်ခုကို ချက်ခြင်းမြင်လိုက်ရသည်။

အနက်ရောင်ပုတီးစေ့သည် သူ့မြင်ကွင်းတွင် ပေါ်လာသည်နှင့် ကျိုးဝမ် ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက်သည် ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သွားခဲ့သည်။ နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက်သည် ဤအနက်ရောင်ပုတီးစေ့လိုအပ်ကြောင်း သူသိသည်။ နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးလျှံ၏ ဆူပူအုံကြွမှုကို အတင်းအကျပ် နှိမ်နှင်းရင်း ကျိုးဝမ် က "ဒါပေါ့၊ ငါ့ကို ပေးပါ" ဟု အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောသည်။

"ငါမှန်မှန်ကန်ကန် မှန်းဆကြည့်ရင် မင်းက ရာဇ၀တ်ကောင်ကြီးတွေရဲ့ နယ်မြေထဲကို မင်းကိုယ်တိုင် ဝင်လာခဲ့တာ။ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် မှ စစ်သည်တော်ဖြစ်တဲ့မင်းက ဒီနေရာကို ဘယ်လို ဖောက်ဝင်လာမှန်း ငါ မသိပေမယ့် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မရှင်းလင်းနိုင်တဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ရောင်ဝါကို ငါ ခံစားရတယ်။မင်း ဖောက်ထွက်ဖို့ ဒီရောင်ဝါကို မှီခိုနေရမယ်။"

အနက်ရောင်ဝတ်လူက စကားပြောပြီးတာနဲ့ သံလှောင်အိမ်ထဲက တခြားလူတွေက ကျိုးဝမ် ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ ရာဇသတ်ကြီးဥပဒေခန်းမထဲမှာ ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် စစ်သည်တော်၁၀ ယောက်ရှိတယ်ဆိုတာ သူတို့သိသည်။၎င်းတို့အနက် ရာဇသတ်ကြီးဥပဒေခန်းမ၏အထွတ်အထိပ်မှာ အထည်ဒြပ်ယန်နယ်ပယ်ဖြစ်သည်။ ရာဇသတ်ကြီး ဥပဒေခန်းမတစ်ခုလုံးမှာ မထိုးဖောက်နိုင်သောနေရာဖြစ်တယ်လို့ ဆိုနိုင်သည်။ ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် စစ်သည်တော်သည် အမှန်တကယ်ပင် ဝင်ထွက်သွားလာနိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သံလှောင်အိမ်ရှိ အခြားလူများသည် ကြောက်ရွံ့နေမည့်အစား ကျိုးဝမ် ကို ရိုသေစွာကြည့်ကြသည်။ သူတို့ရှေ့မှာ အသက်ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ် လူငယ်တစ်ယောက်က ရာဇသတ်ကြီးဥပဒေခန်းမထဲကို တစ်ယောက်တည်း ဝင်စီးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူတို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ကြီးလေးသော ရာဇ၀တ်ကောင်များ၏ နေရာကိုပင် တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့သည်။

"တကယ်တော့ မင်းကို ပေးလိုက်ဖို့က မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်း လှောင်အိမ်အရင်ဖွင့်ပြီး ငါ့ကို လွှတ်ပေးရမယ်။ ပြီးရင် ဒီနတ်ဆိုးပုတီးစေ့ကို မင်းကို ငါပေးမယ်။" အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူက ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး အနက်ရောင်ပုတီးစေ့ကို လက်စွပ်ထဲထည့်လိုက်သည်။ အစိမ်းရောင်မျက်လုံးတစ်စုံသည် ကျိုးဝမ် ကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်နေသည်။

"လှောင်အိမ် ဘယ်လိုဖွင့်ရမှန်းကို မသိတာ အမှန်ပဲ။တကယ်တော့..."

အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူက သူ့စကားမဆုံးခင်မှာ သူ့ရှေ့မှာ ရုတ်တရက်ပေါ်လာတဲ့ လူငယ်ကို ရုတ်တရက် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ အလွန်အံ့အားသင့်သွားကာ ကျန်စကားများကို မဆက်နိုင်တော့ပေ။

ရှေ့ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်လိုက်ပြီး သံလှောင်အိမ်ထဲက လူတစ်ယောက်ရဲ့ အမြင့်လောက်ရှိတဲ့ အပေါက်ကြီးတစ်ပေါက်ကို ချက်ခြင်း သတိထားမိလိုက်သည်။ အနက်ရောင်ဝတ်ထားသော အမျိုးသား၏ နောက်ကျောတွင် အေးစက်သော ချွေးသီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

သံလှောင်အိမ်ပြုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် ပစ္စည်းသည် သာမန်သံမဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ဥက္ကာခဲတစ်ခုမှ ထုတ်ယူပြီး အကြိမ်ထောင်ပေါင်းများစွာ အတုလုပ်ထားသော ဥက္ကာခဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သံဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ မာကျောမှုမှာ အလွန်မြင့်မားသောကြောင့် ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် ၏ အထွတ်အထိပ်မှ စစ်သည်တော်တစ်ဦးပင် ၎င်းကို မချိုးဖျက်နိုင်ပေ။ သို့သော် သူ့ရှေ့မှ လူငယ်သည် သံလှောင်အိမ်အား ချက်ခြင်း ကျိုးသွားခဲ့သည်။ ဤအရာက အနက်ရောင်ဝတ်လူကို သူ့နှလုံးသားထဲတွင် အေးခဲသွားစေခဲ့သည်။

သံလှောင်အိမ်သည် ထူးထူးခြားခြား ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော်လည်း ကျိုးဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက် ကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော မီးတောက်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ဥက္ကာခဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် သံ လို့ ခေါ်တဲ့သံတောင် နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုး မီးတောက်ကနေတောင် မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။

မူလက အနက်ရောင်ဝတ်လူက သူ့ကိုလွှတ်ပေးဖို့ ကျိုးဝမ် ရဲ့လက်ကို ငှားချင်ခဲ့သည်။ အဲဒီတုန်းက သူ့ရှေ့က လူငယ်ကို သတ်ပစ်ချင်ခဲ့သည်။ သူ့ရှေ့က လူငယ်များသည် ကြီးလေးသော ရာဇ၀တ်ကောင်များ၏ နေရာကို ရောက်သွားနိုင်သည်ကို သူ အံ့အားသင့်မိသော်လည်း သူ့ရှေ့က လူငယ်သည် ငယ်လွန်းပြီး သူ၏ ခွန်အားမှာ သေချာပေါက် မမြင့်မားဟု သူထင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူနှင့် အလွယ်တကူ ဆက်ဆံနိုင်သည်ဟု သူခံစားမိခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် တစ်ခါတလေမှာ လက်တွေ့က ရက်စက်သည်...

အနက်ရောင်ဝတ်လူက သံလှောင်အိမ်ထဲက အပေါက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့လည်ချောင်းက အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားသွားသည်။ သံလှောင်အိမ်သည် သူပင်မဖွင့်နိုင်သော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် လူငယ်သည် အမှန်တကယ် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဖွင့်သွားခဲ့သည်။ ရှင်းပြချက်တစ်ခုသာရှိခဲ့သည်။ လူငယ်၏ ခွန်အားသည် သူ့ထက် ခိုင်မာသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ထားသော အမျိုးသား၏ လည်ချောင်းသည် တစ်ဖန်လှုပ်ခါသွားပြန်သည်။ သူ့နှလုံးသားက တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုအပြည့်နဲ့ပင်။

"သံလှောင်အိမ်ဖွင့်ပြီးပြီ။ အနက်ရောင်ပုတီးစေ့ ပေးပါ" ကျိုးဝမ် ၏အမူအရာသည် အစမှအဆုံးတိုင်အောင် ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။ လက်ကိုဖြန့်ကာ အနက်ရောင်ဝတ်ထားသော အမျိုးသားကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

ချက်ချင်းပင် အခန်းအပြင်ဘက်သို့ ခြေသံများ ထွက်လာသည်။ ကျိုးဝမ် ၏အမူအရာ ချက်ချင်းပြောင်းသွားသည်။ ပြစ်ဒဏ်ခန်းမမှ ကယ်တင်ရန် ရောက်လာတော့မည်ကို သူသိသည်။

"ငါ့ကို မြန်မြန် လွှဲပေး၊ မဟုတ်ရင် သေမယ်။"

ကျိုးဝမ် သည် အနက်ရောင် ၀တ်စုံဖြင့်လူနဲ့ ဖြုန်းတီးရန် အချိန်မရှိပေ။ သူ့ညာလက်ကို လှန်လိုက်သည်နှင့် တောက်လောင်နေသော အနက်ရောင်မီးတောက်သည် ချက်ချင်းပင် သူ့လက်ကို လွှမ်းသွားသည်။ သူသည် အနက်ရောင်ဝတ်လူကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဘုရားရေ နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက်ပဲ။ သခင်၊ ငါ အခု လွှဲပေးမယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ပေါ့ပေါ့ဆဆ မလုပ်ပါနဲ့။ “

ကျိုးဝမ် ၏လက်ထဲတွင် အနက်ရောင်မီးတောက်ကို တွေ့လိုက်သောအခါ အနက်ရောင်ဝတ်လူ၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် အနက်ရောင်ပုတီးစေ့ကို အမြန်ထုတ်ယူပြီး ကျိုးဝမ်ထံ ပေးလိုက်သည်။

ကျိုးဝမ် သည် အနက်ရောင်ပုတီးစေ့ကိုရရှိပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက်ကို ချက်ချင်းခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့အမူအရာ ပြောင်းသွားသည်။ ကျိုးဝမ် သည် သူ၏ မျက်ခုံးကြားမှ ကျောက်စိမ်းဒယ်စောက်ချပ်ဝတ်ဝိညာဥ် ကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက် ၏ အမှန်တကယ် ခန္ဓာကိုယ်သည် ကျောက်စိမ်းအိုးအောက်ခြေမှ ပေါက်ထွက်ပြီး အနက်ရောင်ပုတီးစေ့ကို ချက်ချင်း ရစ်ပတ်ထားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းသည် သူ့အလိုလို ပျော်ရွှင်နေသကဲ့သို့ ရံဖန်ရံခါ ရွှင်မြူးဖွယ် အသံကို ထုတ်လွှတ်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်လူ၏ မျက်နှာသည် နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ဖြူဖျော့လာသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မူလဖန်တီးထားသည့် ဆန်းကြယ်လှသော ခံစားချက်သည် ချက်ချင်းပြိုကျသွားသည်။ မြေကြီးပေါ်ထိုင်ပြီး တုန်လှုပ်လျက် “သခင်၊ အခုထွက်သွားလို့ရမလား” ဟုမေးလေ၏။

"ထွက်သွား!"

"ကောင်းပြီ ငါ အခု ထွက်သွားမယ်!" အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသားသည် လေးလံသောဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ သက်သာရာရသွားသလိုမျိုး သံလှောင်အိမ်ထဲမှ အလျင်အမြန် လှိမ့်ကာ တွားသွားခဲ့သည်။ လှောင်အိမ်အတွင်းရှိ အခြားအကျဉ်းသားများကလည်း အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူ ပြေးသွားသောအခါ တယောက်ပြီး တယောက် လိုက်ပြေးကြသည်။

ဘန်းးး

အနက်ရောင်ဝတ်သူသည် သံတံခါးဆီသို့ ခက်ခက်ခဲခဲ ပြေးလာသောအခါတွင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ရှေ့မှ သံတံခါးကို ချက်ချင်း လွင့်ပျံသွားခဲ့သည်။ အနက်ရောင်ဝတ်လူသည် ကံမကောင်းစွာပဲ သံတံခါးကို ထိမှန်ခဲ့သည်။

"ကျိုးဝမ်၊ မင်း လွတ်မြောက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး!"