ယွမ်ချီမျှော်စင်

ကလန်

မြေပြင်ကို ထိမှန်သော သတ္တုသံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကူရှန့် ၏ လက်များနှင့် ခြေများကို လေးလံသော ခြေချင်းချိတ်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ သူ့အဝတ်အစားတွေက စုတ်ပြဲနေပြီး ဆံပင်တွေ ပွနေနဲ့ သူ့မျက်နှာက ဖြူဖျော့ပြီး အစွမ်းမဲ့နေသည်။

ကူရှန့် ကို ဖမ်းဆီးထားသူများမှာ လင်းယောင် နှင့် လင်းခယ့် တို့ဖြစ်သည်။ ကျိုးဝမ် သည် သူတို့နှစ်ဦး၏နောက်ကွယ်တွင် ထူးဆန်းသောအမူအရာပြနေသော ရန်ကျယ် ကိုပင်မြင်နိုင်သည်။

"မင်းရဲ့သတ္တိတွေ ပိုကြီးလာပြီ။ မင်းငါ့ကို ဘယ်လို ဆက်ဆံတာလဲ။ ငါ ကူရှန့် က ကူလေ့ ရဲ့သားပဲ။ ငါ့အဖေက ဒါကိုမြင်ရင် ဥပဒေခန်းမတောင်မှ မင်းကို အပြစ်ပေးရင် ဘယ်သူမှ မင်းကို ကာကွယ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ကူရှန့်ရဲ့ပုံရိပ်သည် သနားစရာကောင်းပြီး သူ့ရဲ့အမူရာသည် စိတ်ဓာတ်ကျနေသော်လည်း သူ့ရဲ့စိတိသဘောထားမှာ အရင်ကထက် ရိုင်းစိုင်းနေပြီး မောက်မာနေဆဲပင်။

လင်းယောင်နဲ့ ကျန်လူများက ဆူညံနေသော ကူရှန့်ကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။ ယင်းအစား သူတို့သည် ကူရှန့် ကို တိတ်တဆိတ် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကူယွဲထျန်း ရှေ့သို့ရောက်သောအခါ ကူယွဲထျန်း နှင့် အပြာရောင်ဝတ် လူကြီးကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ပြီး "မြို့သခင်၊ ခန်းမသခင်၊ ကူရှန့် ကို ဒီကို ခေါ်လာပါပြီ" ဟု ဆိုကြသည်။

ကူယွဲထျန်း အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ခဲ့ပေမယ့် သူ ဘာမှမပြောနိူင်ခင်တွင် ကူရှန့်က နှောင့်ယှက်ကာ " အကြီးဆုံး ဦးလေး ဥပဒေနဲ့အပြစ်ဒဏ်ခန်းမမှဒီလူတွေက ပိုပိုပြီး ရိုင်းစိုင်းလာပြီ။သူတို့က ကျွန်တော့်ကို ဖမ်းဖို့ တကယ် သတ္တိရှိကြတယ်။မြန်မြန်လာပြီး အချုပ်အနှောင်ကနေ လွတ်ပေးပါ။ သူတို့က ငါ့တစ်ကိုယ်လုံးကို အဆင်မပြေဖြစ်စေတယ်။ “

ကူယွဲထျန်း က ကူရှန့် ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။လူတိုင်း၏အကြည့်အောက်တွင် သူ ကူရှန့် ကို အပြင်းအထန် ပါးရိုက်လိုက်ပြီး ဘာမှမထူးခြားဘဲ ပြောခဲ့သည်၊"ပြော၊ မင်းက ငါ့အမိန့်ကို အတုလုပ်ပြီး ညီလေး ကျိုးဝမ် ကို တရားဥပဒေနဲ့ ပြစ်ဒဏ်ခန်းမဆီ ဘာလို့ လျှို့ဝှက်ပြီးခေါ်လာတာလဲ။သူက ငါဖိတ်ကြားထားတဲ့ ဧည့်သည်ဖြစ်တာကို မင်းမသိတာလား။ “

ကူရှန့် ၏ ညာဘက်ပါးပြင်သည် ချက်ချင်း ရောင်ရမ်းလာပြီး ချယ်ရီနီရောင် သွေးများ သူ့ပါးစပ်ထောင့်မှ စီးကျလာသည်။ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ လုံးဝအံ့အားသင့်သွားသည်။ဤမျှ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော သူ့ဦးလေးသည် သူ့ကို ပါးရိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။ထို့အပြင် သူသည် လုံးဝသက်ညှာခြင်းမရှိပေ။ညာဖက်ပါးပြင်မှ စူးစူးရှရှ နာကျင်ကိုက်ခဲမှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားရနိုင်သည်။

ကျယ်လောင်သော ပါးရိုက်သံသည် ဧရိယာတစ်ခုလုံး ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။တခြားသူတွေရဲ့ မျက်နှာမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာတွေ မရှိပါဘူး။အနက်ရောင် သံချပ်ကာတပ်သားများနောက်တွင် ရပ်နေသော ရန်ကျယ် တစ်ဦးတည်းသာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသည်။ကူယွဲထျန်း က ကူရှန့် ကို သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ ပါးရိုက်လိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မထင်ခဲ့မိဘူး။

ကူယွဲထျန်း အနားမှာ ရပ်နေတဲ့ အေးဆေးတည်ငြိမ်တဲ့ လူငယ်လေး ကို နောက်တခါ လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း ရန်ကျယ် ရဲ့ ပါးစပ်တွေ တွန့်သွားသည်။သူ့မျက်နှာတွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ဒီတစ်ခါ မယုံနိုင်လောက်စရာ လူတစ်ယောက်ကို သူတကယ် စော်ကားခဲ့တယ်ဆိုတာ သူသိလိုက်သည်။မြို့တော်သခင် ကူယွဲထျန်း သည် ဤလူအတွက် သူ့တူကို ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။ကျိုးဝမ် သည် ကူယွဲထျန်း အတွက် မည်မျှအရေးကြီးသည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန် လွယ်ကူသည်။

"အန်ကယ်..ဘာလို့ရိုက်တာလဲ။ငါက မင်းရဲ့တူပါ။ “ကူရှန့် က မယုံကြည်နိုင်သေးဘူး။ညာဖက်ပါးကို အုပ်ပြီး ဒေါသူပုန်ထအော်လိုက်သည်။

"မင်းငါ့ကို မင်းဦးလေးအဖြစ် မှတ်မိသေးတယ်လား။မင်းက ငါ့အမိန့်ကို အတုအယောင်လုပ်ပြီး ငါဖိတ်ခေါ်ထားတဲ့ ဧည့်သည်တွေကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားတယ်။မင်းငါ့ကို မင်းဦးလေးအဖြစ် လေးစားသေးလို့လား။မင်းက မြို့သခင်လား ဒါမှမဟုတ် ငါက မြို့သခင်လား။ “

ကူယွဲထျန်း ၏ အကြည့်များက ပိုအေးလာပြီး သူ့လက်ကို တစ်ဖန် လှုပ်ကာ ကူရှန့် ၏ မျက်နှာဘယ်ဘက်ခြမ်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်လိုက်သည် ။ကြီးမားသောအင်အားအောက်တွင် ကူရှန့် သည် မရပ်တန့်မီ ဆယ်ကြိမ်ထက်မနည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် လွှင့်ပစ်ထားသော အမှိုက်ပုံးတစ်ခုကဲ့သို့ တစ်ဖက်သို့ ပစ်ချခံခဲ့ရသည်။

ကျိုးသွားသော သွားများနှင့် ရောနှောနေသော လတ်ဆက်သောသွေးများ သူ့ပါးစပ်မှ ထွက်လာသည်။မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားစဉ် သူ၏ အငွေ့အသက် တစ်ခုလုံး လွန်ကဲစွာ ညှိုးနွမ်းသွားသည်။ကူရှန့် သည် သိပ်မဝေးသောနေရာတွင် ရပ်နေသော ကူယွဲထျန်း ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ချက်ချင်းပင် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အကြောက်တရား ပေါ်လာသည်။သူ့ရဲ့အကြီးဆုံးဦးလေးဖြစ်သူက တကယ်ဒေါသထွက်နေမှန်း သူသိလိုက်သည်။

"ဦးလေး ငါ မှားသွားပါတယ်။ထပ်မလုပ်ရဲတော့ဘူး။ “ကူရှန့် က သူ့ကိုယ်သူ တွန်းလှန်ဖို့ ရုန်းကန်ရင်း အသံတိုးတိုးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းအမှားကို မင်းတကယ်သိတာလား။ဟမ့် ဒါပေမယ့် အဆင်ပြေပါတယ်။အဓိကမြို့ကြီးမှာ နေစရာ မလိုတော့ဘူး။အရှေ့တောင်ဘက်မှာရှိတဲ့ လောယွင်မြို့မှာ ရာထူးတစ်ခုတက်ဖို့ မင်းကို ငါစီစဉ်မယ်။အဓိကမြို့ကို ပြန်လာဖို့ မလိုတော့ဘူး။ “ကူယွဲထျန်း က ကူရှန့် ကိုကြည့်ရင်း ဘာမှမထူးခြားဘူးလို့ ပြောလိုက်သည်။

ဒါကိုကြားတာနဲ့ ကူရှန့် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။သူသည် ကူယွဲထျန်း ကို တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လောယွင် မြို့သည် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ နှင့် အလွန်ဝေးသည်။ထို့အပြင် ၎င်းသည် ဝေးလံခေါင်သီပြီး မြုံခြင်းကြောင့် ကျော်ကြားသည်။မြို့သခင်ရဲ့မြင့်မြတ်တဲ့တူတော် ကူရှန့်သည် အဲဒီမှာ ရာထူးတစ်ခုတိုးဖို့ ဆန္ဒမရှိခဲ့ဘူး။ကူယွဲထျန်း က ကူရှန့် ကို အဓိကမြို့ကြီးမှာ မနေစေချင်ဘဲ လောယွင် မြို့ကို တမင်တကာ ရာထူးချခဲ့တာ ထင်ရှားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှလူများက အံ့အားသင့်နေသော ကူရှန့် ကိုကြည့်ကာ သနားသောစိတ်ဖြင့် ကြည့်ကြသည်။ကူရှန့် ရဲ့ အနာဂတ် ပြီးဆုံးသွားပြီဆိုတာ သူတို့သိသည်။

ကူယွဲထျန်း စကားပြီးသောအခါတွင် အပြာရောင်ဝတ် လူကြီးက ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။မျက်ခုံးမွှေးများကြားမှ အရေးအကြောင်းများ စုစည်းနေ၏။

"ရန်ကျယ် ထွက်လာခဲ့" အပြာရောင်ဝတ် လူကြီး၏ အသံသည် ကျယ်လောင် ကြည်လင်ပြီး စွမ်းအင် အပြည့်ရှိသည်။

သံချပ်ကာနက်တပ်သားများနောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော ရန်ကျယ် သည် ချက်ချင်းပင် အရောင်ဖျော့သွားသည်။သူ့အလှည့်ရောက်နေပြီဆိုတာ သူသိသည်။

အနက်ရောင် သံချပ်ကာတပ်သားများ၏ အကြည့်အောက်တွင် ရန်ကျယ် သည် သူ့ကိုယ်သူ ချုပ်နှောင်ကာ အပြာရောင်ဝတ် လူကြီး၏ ရှေ့သို့ လှမ်းလာခဲ့သည်။သူက အတင်းပြုံးပြပြီး "ခန်းမသခင် ရှင်း၊ မင်းငါ့ကို ဘာလို့ခေါ်တာလဲ။"

"ဘာကိစ္စမှမဟုတ်ဘူး။ ဒီလူကြီးရှေ့မှာ ပဟေဠိတွေနဲ့ ပြောနေတုန်းပဲ။မင်းက သေချင်နေတာလား။ “

အပြာရောင်ဝတ် လူကြီးသည် ဒေါသကြီးနေမှန်း သိသာထင်ရှားသည်။သူ့ညာလက်က ခြေသည်းတစ်ချောင်းဖြစ်သွားပြီး ရန်ကျယ် ၏ပခုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။သူ့ခြေထောက်များ တုန်ခါသွားကာ ပြင်းထန်သော ရောင်ဝါတစ်ခုက ရန်ကျယ် ကို ချက်ချင်း ဖိချလိုက်ပြီး သူ့ကို ဒူးထောက်ခိုင်းလိုက်သည်။

"မင်းနဲ့ ကူရှနိ့ ကြားက ကိစ္စကို ငါမသိဘူးလို့ မထင်နဲ့။မင်းကိုပြောပါရစေ၊ မြို့တော်သခင်နဲ့ ရာဇသတ်ကြီးဥပဒေခန်းမမှာ လုပ်ရပ်တိုင်းကို ငါတွေ့ဖူးတယ်။”

ရန်ကျယ် ၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။ခန်းမသခင်က ဒီလိုပြောတဲ့အတွက် ကူရှန့် နဲ့ သူ ပေါင်းမိတဲ့ကိစ္စက သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရဘူး။

"ခန်းမသခင်၊ မြို့တော်သခင်၊ ကူရှန့် က ကျွန်တော့်ကို ဒါတွေအားလုံး လုပ်ခိုင်းတာပါ။ငါနဲ့ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ကျွန်တော်လည်း ခေါင်းတွေဝေဝါးနေခဲ့ပါတယ်။သခင်လေး ကျိုးဝမ်က မြို့တော်သခင်မှ ဖိတ်ကြားထားသော လေးစားဖွယ်ဧည့်သည်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ကျွန်တော်မသိပါဘူး။ “

အပြာရောင်ဝတ် လူကြီးက ရန်န်ကျယ်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်ပြီး ကျိုးဝမ်ရှေ့သို့ လမ်းလျှောက်သွားလိုက်သည်။သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ ဆိုးညစ်သော အရိပ်အယောင်သည် ချက်ချင်းပင် ပြုံးသွားကာ "ညီငယ် ကျိုးဝမ်၊ ငါ ဒီလူကို မင်းနဲ့ ထားခဲ့လိုက်မယ်။မင်း သူ့ကို သတ်ချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ် အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ချင်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ် မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။"

ကျိုးဝမ် သည် တုန်လှုပ်နေသော ရန်ကျယ် ကို ဘေးမှ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။အပြာရောင်ဝတ် လူကြီးနဲ့ ကူယွဲထျန်း က သူ့ကို ရှင်းပြဖို့သာ လုပ်နေတာဆိုတာ သူသိသည်။

ပြုံးလျက် ကျိုးဝမ် သည် သူ၏ညာလက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ရန်ကျယ် ၏လည်ပင်းကို ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။သူ့လက်ဖဝါးမှ ထူးဆန်းသော အနက်ရောင် မီးတောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ရန်ကျယ် သည် သူ့ရှေ့မှ လူငယ်ကို ကြည့်ရင်း မယုံကြည်နိုင်စွာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူသည် ပြာဖြစ်သွားသည်။

သူ့လက်များကို လက်ခုပ်တီးရင်း ကျိုးဝမ် သည် သူ့မျက်နှာတွင် အစမှအဆုံး ငြိမ်သက်စွာ ပြုံးနေခဲ့သည်။သို့သော် ထိုအပြုံးသည် မြင်သူတိုင်း အေးခဲသွားစေသည့် အပြုံးမျိုးပင်။

"ဒါ ငါ့ပြစ်ဒဏ်ပဲ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘယ်လိုထင်လဲ"

လျစ်လျူရှုသောအသံသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံ့နှံ့သွားကာ လူတိုင်း၏မျက်နှာများကို မလိုလားအပ်ဘဲ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။အထူးသဖြင့် လင်းယောင်၊ ကူရှန့် နှင့် ကျန်သူများပင်။ဤသည်မှာ သူတို့ရှေ့တွင် လူငယ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးသလိုပင်။ဒီလူကို မဆိုင်းမတွသတ်ပစ်ဖို့ သူတို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။

အပြာရောင်ဝတ် လူကြီးကလည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ခဏကြာတော့ သူက ရယ်ပြီး "ညီလေး ကျိုးဝမ်၊ မင်းရဲ့နည်းလမ်းတွေက တကယ်ကို ပြတ်ပြတ်သားသားပဲ။ မဆိုးပါဘူး"

ကူယွဲထျန်း လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အမူအရာဖြင့် သူက "ကျိုးဝမ်၊ ဒါက မင်းကို ငါပေးချင်တဲ့ ရှင်းပြချက်ပဲ။ မင်းကျေနပ်ရဲ့လား"

"ငါအရမ်းကျေနပ်ပါတယ်။ မင်းရဲ့အကူအညီအတွက် မြို့သခင် ကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"ကျိုးဝမ် က လက်ခုပ်ပြီး လေးလေးစားစား ပြောလိုက်သည်။ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့တော် ၏ နံပါတ်တစ် ကျွမ်းကျင်သူကို အနည်းငယ်မျှ မလေးမစားမလုပ်ဝံ့ခဲ့ပေ။

"သွားရအောင်! ဒီတစ်ခါ ငါမင်းကို ဘာလို့ ဖိတ်တာလဲဆိုတာ မင်းလည်း သိပါတယ်။ယွမ်စွမ်းအင်မျှော်စင် ၏ ကိစ္စမှာ များစွာပါဝင်တယ်။ငါလေ့လာပြီး ယွမ်စွမ်းအင်မျှော်စင် အကြောင်း အသေးစိတ်ပြောပြမယ်။ “

ကူယွဲထျန်း က သူ့အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ကျိုးဝမ် ၏ အဖြေကို မစောင့်ဘဲ ယွမ်စွမ်းအား ၏ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျိုးဝမ် နှင့် အပြာရောင်ဝတ် လူကြီးကို သယ်ဆောင်သွားပြီး ဝိညာဉ်မဲ့ ကူရှန့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သန်မာတဲ့ပုံစံက ကူရှန့် ရှေ့ကို ရောက်လာသည်။ ပုံရိပ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ငုတ်တုတ်ထိုင်ကာ သူ့ကို ကူညီပေးသည်။

"အဖေ၊ မင်း ငါ့အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချရမယ်။လောယွင် မြို့ကို မသွားချင်ဘူး။ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ မှာနေချင်တယ် "ကူရှန့် က သူ့ရှေ့က သန်မာတဲ့ လူလတ်ပိုင်းအရွယ်ကို ကြည့်ပြီး မျက်ရည်တွေ ဝဲလာသည်။

ဤပုံရိပ်သည် ကူလေ့ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာဖြင့် ကူရှန့် ကို ကြည့်နေသည်။သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး “ဒီတစ်ခါတော့ အဖေ မင်းအတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်မချနိုင်ဘူး။အကိုကြီးက တကယ် ဒေါသထွက်နေတယ်။သူ မင်းကို မသတ်တာက မင်းက သူ့ရဲ့တူ ဖြစ်နေလို့။ ဟူးး အဲဒီတုန်းက ကျိုးဝမ် ကို ပြန်တိုက်မိသွားတာက တကယ်ကို မှားတာပဲ။ “

ရှေးဟောင်းလေ့လာမှုတွင် ကူယွဲထျန်း သည် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် စားပွဲ၌ထိုင်နေသည်။အပြာရောင်ဝတ်လူကြီးနှင့် ကျိုးဝမ်တို့သည် ဘေးနားတွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။သူတို့ သုံးယောက်အပြင် ကူယွဲထျန်း အနားမှာ လှပတဲ့ အသွင်အပြင်တစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။ လှပသော ကူယွဲ့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဘေးထိုင်ခုံရှိ လူငယ်လေးအား ကူယွဲ့သည် စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လှပသောမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။သူ့ရှေ့က လူငယ်က ရာဇသတ်ကြီး ဥပဒေ ခန်းမကို ရှုပ်ပွသွားအောင်လုပ်ခဲ့တယ်လို့ ကြားသည်။ခန္ဓာငါးပါး ယန်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်တောင် သူ့ကို ဘာမှ လုပ်မပေးနိုင်ပေ။

ကျိုးဝမ် သည် ကူွဲ့ ၏ ပူလောင်သောအကြည့်ကို သဘာဝအတိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။လှပသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးအား ကြည့်ရှုခြင်းကို ပျော်ရွှင်ဖွယ်အရာဟု ယူဆနိုင်သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ကျိုးဝမ် ၏အရေပြားသည် မည်မျှထူနေစေကာမူ မခံနိုင်တော့ပေ။ထို့ကြောင့် ကူယွဲ့ ၏အကြည့်ကို ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

"ညီလေး ကျိုးဝမ် မူလ ချီမျှော်စင်ရဲ့ အကြောင်းကို နည်းနည်းနားလည်သင့်တယ်!" ကူယွဲထျန်း က စားပွဲကို အသာအယာပုတ်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

“အရင်က အဖိုးပြောဖူးတာ ကြားဖူးပေမယ့် အသေးစိတ်တော့ မရှိဘူး။မူလချီမျှော်စင်အတွင်းရှိ မူလချီက ပြင်ပကမ္ဘာထက် အဆထောင်ပေါင်းများစွာ ပိုထူသည်ဟု ဆိုကြတယ်။ကျင့်ကြံသူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် အခြေခံအားဖြင့် အားထုတ်မှုထက်ဝက်ဖြင့် နှစ်ဆပိုမြန်တယ်။ကျင့်ကြံသူရဲ့ သုခဘုံလို့ ပြောလို့ရပါတယ်။” ကျိုးဝမ် က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းအဘိုးပြောသလိုပဲ မူလချီမျှော်စင် ထဲက မူလချီ က ပြင်ပကမ္ဘာထက် အဆပေါင်း ထောင်နဲ့ချီပြီး ပိုသိပ်သည်းတယ်။ဒါ့အပြင် အတွင်း၌ အပျက်အစီးများစွာလည်း ရှိတယ်။ထိုအပျက်အစီးများတွင် အဖိုးတန်သော ကျင့်စဥ်များ၊ စိတ်ဝိညာဉ်ရေးရတနာများ၊ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ စသည်တို့ပါရှိတယ်။ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက အတွင်း၌ ရတနာများရရှိရန် လုံလောက်သောကံကောင်းပါက သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ခုန်ပျံကျော်လွှားပြီး ကျိန်းသေပေါက် တိုးတက်လာလိမ့်မယ်။"

“တစ်ချိန်က ပညာရှင်တစ်ယောက်က မူလ ချီ မျှော်စင်ကနေ ထွက်လာပြီး အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ် ရတနာတစ်ခုကို ရရှိခဲ့တာကို တွေ့ဖူးတယ်။အဲဒီဝိညာဥ်ရတနာဖြင့် သူက ကျောက်ဘုရင်နယ်ပယ် ၏အထွတ်အထိပ်၌သာရှိစဉ်တွင် ကြီးမြတ်တဲ့ဧကရာဇ်နယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူအား တိုက်ခိုက်ဝံ့ခဲ့တယ်။အဲတုန်းက တော်တော်လေး လှုပ်လှုပ်ရွရွဖြစ်ခဲ့တယ်။ဒါ့အပြင် မူလချီမျှော်စင် သို့ဝင်သွားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတိုင်း အသက်ရှင်နေသရွေ့ အားအနည်းဆုံးကကျောက်ဘုရင်နယ်ပယ်ပဲ ။ တစ်ချို့က ကြီးမြတ်တဲ့ဧကရာဇ်နယ်ပယ်ကိုတောင် ရောက်နေကြပြီ။”

“ဒါ့အပြင် မူလချီမျှော်စင် ထဲကို ဝင်ရမယ့် အခြေအနေကတော့ ကျောက်ဘုရင်နယ်ပယ်နဲ့ အသက် ၃၀ နှစ်အောက် ဖြစ်ရမယ်။ကျင့်ကြံသူများက မူလချီမျှော်စင်မှာ ငါးနှစ်သာနေထိုင်နိုင်တယ်။ငါးနှစ်ကြာရင် သူတို့ အလိုအလျောက် ထွက်လာလိမ့်မယ်။”

ကူယွဲထျန်း သည် ဤနေရာအထိ စကားပြောနေစဉ်တွင် ကျိုးဝမ် ဆီသို့ လှမ်းကြည့်ရင်း အချိန်ခဏလောက် ရပ်သွားသည်။

ကျိုးဝမ်လည်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ ကူယွဲထျန်း ၏ ပြောကြားချက်အရ လူတစ်ဦးသည် မူလချီမျှော်စင်တွင် ငါးနှစ်သာ နေနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ထို့နောက် ကျောက်ဘုရင်နယ်ပယ် အောက်တွင် ကျင့်ကြံသူများသည် အခြေခံအားဖြင့် ကျောက်ဘုရင်နယ်ပယ် သို့ ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်သည်။ဤအချက်တစ်ခုတည်းက မူလချီမျှော်စင် ၏အကျိုးကျေးဇူးများကိုပြသရန်လုံလောက်သည်။

ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ရှိ အဓိက မိသားစုသုံးစု၏ အကြီးအကဲများသည် အသက်ခြောက်ဆယ်ကျော်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ကျောက်ဘုရင်နယ်ပယ် ထဲသို့ ခြေတစ်လှမ်းတစ်ဝက်သာသာ ရှိသေးသည်။ဤအချက်ကိုကြည့်၍ ကျောက်ဘုရင်နယ်ပယ် ကိုဖြတ်ကျော်ရန် မည်မျှခက်ခဲသည်ကို မြင်နိုင်သည်။