← Chapters

ကျွမ်းကျင်သူရောက်ရှိလာခြင်း

Vol. 8 Ch. 104

ကျွမ်းကျင်သူရောက်ရှိလာခြင်း

Vol. 8 Ch. 104

မြို့သခင်စံအိမ် မှ ထွက်လာပြီးနောက် ကျိုးဝမ် သည် ကျိုး မျိုးနွယ်စုထံသို့ ပြန်လာရန် အလျင်စလို မဖြစ်ခဲ့ပေ။ အဲဒီအစား လမ်းတွေပေါ်မှာ အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်နေခဲ့သည်။

လမ်းပေါ်ရှိ ဆူညံနေသော လူအုပ်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း ကျိုးဝမ် သည် သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ ခံစားချက် အရိပ်အယောင်ကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် မတတ်နိုင်ပေ။ သူကူးပြောင်းလာပြီးကတည်းက ကျိုးဝမ် သည် အပြင်းအထန် ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး အားကောင်းလာခဲ့သည်။ အစပိုင်းမှာတော့ သူ့ရဲ့ပန်းတိုင်က အရမ်းရိုးရှင်းသည်။ သူသည် အဖိနှိပ်မခံချင်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် မျိုးနွယ်စုတွင် အမြင့်ဆုံးရာထူးကို ရရှိသောအခါ သူ၏အဆင့်အတန်းသည် ဘိုးဘေးများနှင့် ယှဉ်နိုင်သည့်အထိ မျိုးနွယ်စုငယ်အပေါ်တွင် သူ့အကြည့်ကို မထားတော့ပေ။ အမြဲတစေ ပိုမိုအားကောင်းလာရန် သူ၏ပန်းတိုင်သည် ယခင်ကကဲ့သို့ မသန့်ရှင်းတော့ပေ။ အဲဒီအစား အတင်းအကြပ် အတင်းအကြပ် လုပ်လေ့ရှိသည်။

သို့သော် ဤကုန်းမြေတိုက်ကြီးသည် အလွန်ကြီးမားသည်ကို သူသိသည်။ သူသည် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး၏ ဘုန်းအသရေကို အမှန်တကယ်ခံစားလိုပါက တောင်ထိပ်သို့တက်ခြင်းဖြင့် ပို၍မြင်နိုင်သည်။

"ငါ စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ရဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ်ကို လျှောက်လှမ်းနေပြီဆိုကတည်းက နောက်ဆုတ်ဖို့ အလားအလာ မရှိတော့ဘူး။ ရှေ့ကို အဆက်မပြတ် လျှောက်လှမ်းနေမှပဲ အချိန်တန်ရင် မြုပ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကမ္ဘာကြီးက အရမ်းကြီး ကြီးပေမယ့် ကြိုးစားလို့ရပါသေးတယ်။ “

လူငယ်သည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ကာ ကောင်းကင်၌ တောက်ပနေသော နေကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူရဲကောင်းပီသသော ခံစားချက်သည် သူ့နှလုံးသားအောက်ခြေမှ တဖြည်းဖြည်း တိုးလာသည်။ ကောင်းကင်ဘုံက သူ့ကို ပြန်လည်မွေးဖွားဖို့ အခွင့်အရေးပေးတဲ့အတွက် ဒီအခွင့်အရေးကို သေချာဆုပ်ကိုင်ပြီး သူ့ဘဝကို အရောင်အသွေး ကြွယ်ဝအောင် လုပ်ပေးမယ်ဆိုတာ သူသိသည်။

"ကောင်လေး မင်းနောက်ဆုတ်ချင်ရင်တောင် ဒီနဂါးသခင်က ဆန္ဒမရှိဘူး။ ကောင်လေး ဒီနဂါးသခင်က သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြန်ကောင်းလာဖို့ ဝိညာဉ်ဆေးရှာဖို့ ကူညီဖို့ လိုအပ်သေးတယ်မဟုတ်လား။အနာဂတ်မှာ မင်း အပြင်ထွက်တဲ့အခါ မင်းကိုယ်မင်း ညှဉ်းဆဲဖို့ လုံလောက်ပါလိမ့်မယ်။ဒါပေမယ့် မူလချီမျှော်စင်ကလည်း အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ။ အဲဒီထဲမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ရတနာတွေရှိတယ်။ ဒီနဂါးသခင် လိုအပ်သောအရာကို မင်းရှာတွေ့နိုင်မလားမသိနိုင်ဘူး။ “

ကျိုးဝမ် စိတ်ထဲမှာ မထင်မှတ်ထားတဲ့ အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျိုးဝမ် က မျက်လုံးပြူးပြီး "မူလစွမ်းအင်မျှော်စင်က အခွင့်ကောင်းတစ်ခုဖြစ်ပေမယ့် အန္တရာယ်လည်း မနည်းလှဘူး။ မင်းကို သဘာဝအတိုင်း အစွမ်းကုန်ကူညီပေးပါ့မယ်"

"ဟီးဟီး! အဲဒါ ကောင်းတယ်၊ ဒီနဂါးသခင်က မင်းကို အလကား မပေးဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက်က မကောင်းမှုဧရာမနတ်ဆိုးပုတီးစေ့ထဲက နာကြည်းမှုကို စုပ်ယူပြီးကတည်းက မကောင်းမှုဧရာမနတ်ဆိုးပုတီးစေ့ မှာ ပုန်းနေပြီး အိပ်နေပုံရတယ်။ "

ကျိုးဝမ် လန့်သွားသည်။ သူသည် ချောင်ပိတ်ထောင့်သို့ လှည့်ကာ သူ၏ ချမ့်ခွင်း အိတ်ထဲမှ အနက်ရောင် ပုတီးစေ့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ပြစ်ဒဏ်ခန်းမရှိ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနဲ့လူထံမှ သူရရှိသော ဝိညာဉ်ဆိုးပုတီးစေ့ဖြစ်သည်။

မကောင်းမှုဧရာမနတ်ဆိုးပုတီးစေ့ ၏မျက်နှာပြင်သည် ဆိုးရွားသော နာကြည်းမှုရောင်ဝါကို မထုတ်လွှတ်တော့ပေ။ ယင်းအစား ၎င်းသည် ပို၍တိတ်ဆိတ်လာပြီး သာမန်ဖြစ်ဟန်ရှိသည်။ သို့သော် ဂရုတစိုက်ကြည့်လျှင် ပုလဲအတွင်း၌ နက်ရှိုင်းစွာ စီးဆင်းနေသော မီးတောက်အရိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို မြင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။မီးတောက်သည် လက်မအရွယ်သာရှိသေးသည်။ ဤမီးလျှံသည် နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက်၏ ခန္ဓာအစစ်ဖြစ်သည်။

"နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက်က ဧရာမနတ်ဆိုးပုတီးစေ့ အတွင်းရှိ နာကြည်းမှုအားလုံးကို စုပ်ယူနိုင်ဖွယ်ရှိတယ်။ ၎င်းက အိပ်ရန်စီစဉ်ပြီး ၎င်းကို ကောင်းစွာချေဖျက်ရန် စီစဉ်သင့်တယ်!" ရှောင်ဟေး ၏ အသံသည် တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးလျှံက ဘယ်အချိန်မှာ နိုးထလာမှာလဲ။ တကယ်တော့ ငါ့ခွန်အားက ခန္ဓာငါးပါးယန်နယ်ပယ် စစ်သည်တော်နဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ အကြောင်းရင်းက အဓိကအားဖြင့် နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးလျှံကြောင့်ပဲ။ နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးလျှံမရှိရင် ငါ့ရဲ့ခွန်အားက ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ်ရဲ့ပထမအဆင့်နဲ့ ညီမျှတယ်။ "

ကျိုးဝမ် က သူ့လက်ထဲက အနက်ရောင် ပုတီးစေ့ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ကြည့်လိုက်ရင်း သူ့မျက်နှာမှာ စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

"ဟီးဟီး၊ နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက်ရဲ့ အိပ်ချိန်က မသတ်မှတ်ထားဘူး။ ဒါပေမယ့် နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက်ကို လုံးလုံးလျားလျား အားကိုးမနေသင့်ဘူး။ မင်းရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုက နည်းနည်းတော့ အားနည်းတယ်။မင်းက ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် ရဲ့ ပထမအဆင့်နဲ့ မဝေးတော့ဘူးလို့ ငါမြင်တယ်။ ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် ၏ပထမအဆင့်သို့မင်းတက်သောအခါ ပုံရိပ်ယောင်ချပ်ဝတ် ကိုကျုံ့ဖို့ ရေခဲနတ်ဆိုးအေးခဲပုလဲကို သုံးနိုင်သည်။ အဲအချိန်ကျရင် မင်း၏ခွန်အားရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် တစ်ခုလုံးတွင် အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်။ “

ရှောင်ဟေး ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ သူမသည် ကျိုးဝမ် ၏ နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက် အပေါ် မှီခိုအားထားမှုကို သိပ်မကျေနပ်ပုံရသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါသိပါတယ်။ ဒါက ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ်ရဲ့ ပထမအဆင့်ကို မရောက်မချင်း ငါစောင့်ရလိမ့်မယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ငါက ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ်ကို ရောက်တာမကြာသေးဘူး။ငါနှင့် ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ်၏ပထမအဆင့်ကြားတွင် အနည်းငယ်အကွာအဝေးရှိသေးတယ်။ ဒါ့အပြင် ငါက နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက် ကို ဝှက်ဖဲအဖြစ်ပဲ အသုံးပြုသင့်တယ်။ “

ကျိုးဝမ် က သူ့ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါ့အပြင် အခုနက ဘုရင်ခံစံအိမ်ထဲမှာတာန်းက ကျိုးနေတဲ့ဓားရှည်ကို ဘာလို့ရွေးခိုင်းတာလဲ။ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် ဓားသွားရဲ့ အငွေ့အသက်က တခြားဝိညာဉ်ရတနာနှစ်ပါးထက် အားနည်းနေတယ်!"ကျိုးဝမ် က တစ်ခုခုကို တွေးနေပုံရပြီး ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ဓားသွားပေါ်က နဂါးရဲ့ အရှိန်အဝါကိုလည်း မင်း ခံစားရတယ်။ အဲဒါက ထူးခြားတဲ့ ဇာစ်မြစ် ရှိရမယ်။ဒါ့အပြင် မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နဂါးချီ လည်း ရှိနေတယ်။၎င်းက ဓားကို အပြည့်အ၀ ဖြည့်တင်းပေးသည်ဟု ဆိုနိုင်တယ်။၎င်း၏စွမ်းအားက သာမန်အဆင့်နိမ့်စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာထက် ပိုမိုအားကောင်းသင့်တယ်။ဒါ့အပြင် နဂါးကျောက်စာဓားရှည် ၏ ထူးခြားမှုကို ခံစားနိုင်တယ်။အနာဂတ်မှာ မင်းမှာ မငြင်းနိုင်သော အကျိုးကျေးဇူးများ ဆောင်ကြဉ်းလာလိမ့်မယ်။ “

ဒါကိုကြားတော့ ကျိုးဝမ် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ ဓားသွားကို ယူလိုက်သည်နှင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပွက်ပွက်ဆူနေသော နဂါးချီ ကို ခံစားနိုင်သည်။ ရှောင်ဟေး ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ သူ့လက်ထဲတွင် ဓားသွားသည် မတူညီသော စွမ်းအားကို အသုံးချနိုင်သည် ။

ဘုန်းးး

ပေပေါင်း များစွာမြင့်သော ကျောက်တုံးကြီးသည် ကောင်းကင်မှ ရုတ်တရက် ပြုတ်ကျပြီး လေနှင့် ပွတ်တိုက်မှုကြောင့် မီးပွားများ ကြိုကြားကြိုကြား ထွက်ပေါ်လာသည်။ လမ်းအလယ်သို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိပြီး မမြင်နိုင်သော လှိုင်းလုံးများ လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ကျောက်တုံးကြီး ပြုတ်ကျတဲ့အခိုက်မှာ လမ်းပေါ်မှာ လူစုလူဝေးနဲ့ မူလက ကြိတ်ထားတဲ့ အသားတွေ ဖြစ်သွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော နီရဲတောက်ပသော သွေးများသည် ကျောက်တုန်းပြာ မြေပြင်ကို စွန်းထင်းစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် တစ္ဆေဝံပုလွေများ၏ ညည်းတွားမြည်တမ်းသံများကဲ့သို့ မရေမတွက်နိုင်သော အော်သံများ ရုတ်တရက် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

တခဏအတွင်းမှာပင် မူလငြိမ်းချမ်းသောလမ်းသည် Asura ငရဲသို့ပြောင်းသွားသည်။ သွေးနှင့်အော်သံ ရောထွေးနေသည်။ ကောင်းကင်တွင် တဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော မီးတောက်များသည် အထူးသဖြင့် ပျံ့နှံ့နေသော အနက်ရောင်မီးခိုးများကြားတွင် စူးရှတောက်ပနေ၏။

ကျောက်တုံးကြီးဖြင့် ဖန်တီးထားသော မီးတောင်ဝကြီးနှင့် မနီးမဝေးတွင် ဆိတ်ငြိမ်သောလမ်းကြားတွင် ကျိုးဝမ် သည် Asura ငရဲသို့ ပြောင်းလဲသွားသည့် လမ်းကို ကွက်ခနဲ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အံ့ဩခြင်းအရိပ်အယောင်များ သူ့မျက်လုံးအောက်ခြေမှ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။"

ဟစ်

ကျိုးဝမ် ပြောပြီးသည်နှင့် ပြင်းထန်သောဖိအားတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာသည်။ ဖိအားက လူတိုင်းအပေါ် သက်ရောက်နေတဲ့ လေးလံတဲ့ တောင်ကြီးတစ်ခုလိုပါပဲ။ ကျိုးဝမ် သည် ဤဖိအားအောက်တွင် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ရုံရလွဲ၍ မကူညီနိုင်ပေ။

ဘန်းးး

သူ့ဒူးအောက်ရှိ အပြာရောင်မြေကွက်သည် ရုတ်တရက် ကွဲအက်သွားပြီး ချယ်ရီရောင်သွေးများ သူ့ခြေဖဝါးအောက်မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်လာသည်။

ဤဖိအားများ ကျဆင်းလာသည်နှင့် တပြိုင်နက် လမ်းပေါ်ရှိ အော်သံများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ့ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ ကျိုးဝမ် သည် ချက်ချင်းပင် လေကို ရှူရှိုက်လိုက်သည်။ မူလသက်ရှိထင်ရှားရှိခဲ့သော သာမန်လူများသည် ဤဖိအားအောက်တွင် အမှန်တကယ် ပေါက်ကွဲခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သွေးများနှင့် ခြေလက်ကျိုးများ မြေပြင်အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော လူသားဗုံးများကဲ့သို့ပင်။

ကျင့်ကြံမှုအချို့ရှိသည့် စစ်သည်တော်အနည်းငယ်မျှသာ ထိန်းထားနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် အက်ကွဲနေသေးပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်၍ မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။

"ဒေါသပေါက်ကွဲခြင်းရဲ့ဒုတိယကောင်းကင်"

သူ့လည်ချောင်းမှ ဟောက်သံတစ်ခုထွက်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ မရေတွက်နိုင်သော သွေးကြောများ ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်သွားသည်။ ချက်ခြင်းပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တုနှိုင်းမရတဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ခွန်အားတွေနဲ့ ပြည့်နေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ဖိအားတွေကိုလည်း ဒီအချိန်မှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုကြောင့် နှိမ်နှင်းလိုက်သည်။

ခုန်ပြီး ကျိုးဝမ် သည် သူနှင့်အနီးဆုံး အထပ်မြင့်အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ထိပ်ပေါ်သို့ ချက်ချင်းတက်သွားသည်။ အဆောက်အဦးရဲ့ထိပ်မှာ ရပ်ပြီး အဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ အလွန်ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခု သူ့ရှေ့မှာ ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်။

အကွာအဝေးတွင် အနက်ရောင်အစက်နှစ်စက်သည် ရုတ်တရက် အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ဆီသို့ ရုတ်တရက် ပစ်ခတ်လိုက်သည် ။ ထို့အပြင် အနက်ရောင် အစက်နှစ်စက် ဖြတ်သွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် အရာအားလုံးသည် ပျက်ဆီးသွားသည်။ တောတောင်တွေပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူတို့အားလုံးဟာ မြုံတဲ့ မြေရိုင်းတွေအဖြစ် ရောက်သွားကြသည်။

အနက်ရောင်အစက်နှစ်စက် ဆက်လက်နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ရှိ ဖိအားများသည် ပို၍ကြောက်စရာကောင်းလာသည်။ သာမန်အိမ်အချို့ပင် ပြိုကျလာပြီး အချို့မှာ ကျောက်စရစ်များ လွင့်ကျလာသည်။ ပြင်းထန်သောဖိအားလှိုင်းသည် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ တစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ မှ သန်မာသောလူများအားလုံး မြင့်မားသောနေရာသို့ တက်သွားကြသည်။ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလာသော အမဲရောင်အစက်နှစ်စက်ကို သူတို့မျက်လုံးများက စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ဤ အမဲရောင် အစက်နှစ်စက်တွင်ပါရှိသော ပါဝါသည် ၎င်းတို့ ခံနိုင်ရည်ရှိသောအရာမဟုတ်ကြောင်း သူတို့ခံစားနိုင်သည်။

"ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအားလဲ၊ အဲဒီ စစ်သည်တော် နှစ်ယောက်လည်း ပါတာလား။ သူတို့ ဒီလောက် ကြီးကျယ်တဲ့ စွမ်းအားတွေ ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ခဲ့မိဘူး။ သူတို့ ဝေးကွာနေပေမယ့် သူတို့ ဖန်တီးထားတဲ့ ဖိအားက ဒီလောက် ကြီးကျယ်တဲ့ ပျက်စီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေတုန်းပဲ!"

ကျိုးဝမ် သည် ကောင်းကင်တွင် အနက်ရောင် အစက်များကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ အနက်ရောင်အစက်များ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အနက်ရောင် အစက်နှစ်စက်၏ မျက်နှာအစစ်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။ တကယ်တော့ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ စစ်သည်တော်တွေပဲ။

"ကလေး! မင်းသတိထားရမယ်။ ဒီကောင်နှစ်ကောင်က ပရမတ္ထဧကရာဇ်နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်နေပြီ။သူတို့က အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်လေးပါး၏ ဒဏ္ဍာရီနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ။ ထိုကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သောလူထံမှ ရှောင်တခင်တိုက်ခိုက်ခြင်းက မင်းရဲ့ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ကို ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်။အဟမ်း၊ ဒီလို သန်မာတဲ့ လူတွေက မင်းတို့လို နေရာလေးတစ်ခုမှာ ဘာလို့ပေါ်လာရတာလဲ။ “

ရှောင်ဟေး ၏ အသံသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ့အသံတွင် ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ဒေါသထွက်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

"အချုပ်အခြာအာဏာ လေးပါး နယ်ပယ်" နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးဝမ် ၏မျက်နှာသည် အလွန်ထိတ်လန့်သွားသည့်အမူအရာကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

ပရမတ္ထဧကရာဇ်နယ်မြေသည် ကျောက်ဘုရင်နယ်ပယ် ၏အထက်တွင်ရှိပြီး ၎င်းအထက်မှာ အချုပ်အခြာအာဏာလေးပါး၏နယ်ပယ်ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ချင်ရွှမ်း အင်ပါယာတစ်ခုလုံးတွင် အချုပ်အခြာအာဏာလေးပါး၏ နယ်ပယ်မှ စစ်သည်တော်များ အလွန်ရှားပါးကြောင်းကို သိရှိထားရမည်ဖြစ်သည်။ချင်ဧကရာဇ်တောင်မှ ဒီလောက် သန်မာတဲ့လူကို မပြဝံ့ဘူး။ အချုပ်အခြာအာဏာလေးပါးနယ်ပယ်၏နောက်တွင် ဧကရာဇ်အာဏာနယ်ပယ်ဖြစ်သည်။အချုပ်အခြာအာဏာလေးပါးနယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသည်နှင့် တစ်ဦးသည် ချင်ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်နိုင်သည်။

ချင်ရွှမ်း အင်ပါယာတွင် ပရမတ္ထဧကရာဇ်နယ်ပယ်စစ်သည်တော် သည် မားကွစ် အဆင့်သို့ ရောက်နိုင်လျှင် အချုပ်အခြာအာဏာလေးပါး၏ စစ်သည်တော်တစ်ယောက်၏ အဆင့်အတန်းသည် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။သူတို့သည် စစ်သေနာပတိချုပ်ရာထူးသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။ စစ်သေနယပတိချုပ်ရာထူး ၏ အဆင့်အတန်းသည် ချင်ဧကရာဇ်၏ အောက်တွင်သာ ရှိသောကြောင့် အချုပ်အခြာအာဏာ လေးပါးနယ်ပယ်ရဲ့ စစ်သည်တော်၏ အဆင့်အတန်းသည် မည်မျှမြင့်မားကြောင်း သိသာထင်ရှားပါသည်။

ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ၏ မြင့်မားသော မြို့ရိုးအောက်ခြေတွင် မြို့သခင်စံအိမ် ၏ မရေမတွက်နိုင်သော သန်မာသော ကျင့်ကြံသူများသည် ထိပ်ဆုံးတွင် ရပ်နေကြသည်။ ကောင်းကင်ပေါ်က သန်မာတဲ့ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ကြောက်ရွံ့မှုတွေ စိုးရိမ်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ မြို့တော်သခင် ကူယွဲထျန်း သည် သူတို့ကြားတွင် ရပ်နေသည်။ ကူယွဲထျန်း ၏နောက်တွင် အပြာရောင်ဝတ်လုံအကြီးအကဲ ရှင်းယွိစမ့် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်မှာ သန်မာတဲ့ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်က သွေးနီရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ၀တ်ထားသည်။ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏မျက်နှာပြင်တွင် ဆိုးရွားသောအပေါက်များရှိသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏မျက်နှာပြင်သည် ထူးဆန်းသောသွေးနီရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ရံဖန်ရံခါ တောက်ပနေလိမ့်မည်။ ကြီးစိုးသော အရှိန်ဝါတစ်ခုသည် ဤသန်မာသော ကျင့်ကြံသူထံမှ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

အခြားသန်မာသော ကျင့်ကြံသူသည် အစိမ်းရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ အစိမ်းဖျော့ဖျော့အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ပြီးပြည့်စုံသောအကာအကွယ်အကာတစ်ခုကဲ့သို့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝန်းရံထားသည်။ သွေးနီရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသူထက် မပျော့ဘဲ ပြင်းထန်သော ကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်လာသည်။

"အနှိုင်းမဲ့ သန်မာတဲ့ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်က ဘာလို့ ငါတို့ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ကို လာရတာလဲ" ကူယွဲထျန်း သည် မလှမ်းမကမ်းတွင် စံတင်လောက်တဲ့အဆင့်ကိုရောက်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးမိပြီး သူ့မျက်နှာမှာ အေးစက်တဲ့ ချွေးတွေ ထွက်လာသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်၊ ဆရာကြီး စန်းမူ ကို မြန်မြန်ဖိတ်ပါ။ ခံစစ်ဖွဲ့စည်းဖို့ သူ့ကို ဖိတ်ရမှာ ကြောက်တယ်။ ဒီ စံတင်လောက်တဲ့ အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ယောက်က ငါတို့ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ အနီးမှာ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ချေများတယ်။စံတင်လောက်တဲ့ အဆင့် သံချပ်ကာ စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ ခွန်အားက ငါတို့၏ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်တယ်။ " ကူယွဲထျန်း က သူ့ဘေးနားက လက်အောက်ငယ်သားနှစ်ယောက်ကို ရင်တထိတ်ထိတ်နဲ့ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

လက်အောက်ငယ်သားနှစ်ယောက်ကလည်း အခြေအနေကို ဆိုးရွားတာကို သဘောပေါက်သည်။ သူတို့က တုံ့ပြန်ပြီး ဆရာကြီး စန်းမူ ကို ဖိတ်ခေါ်ဖို့ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ရှိ ကုန်သွယ်ရေးစင်တာကို ချက်ချင်း ပြေးသွားကြသည်။

"ငါတို့လုပ်နိုင်မယ်လို့မျှော်လင့်တယ်!" ကူယွဲထျန်း သည် မဝေးလှသော ပြိုင်ဘက်မရှိ သန်မာသော ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ စံတင်လောက်တဲ့ အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ ခွန်အားနှင့် ပတ်သက်၍ သူသည် အလွန်ရှင်းလင်းခဲ့သည်။ လက်ဝှေ့ယမ်းရန်သာ လိုအပ်ပြီး ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်သည်။

ကူယွဲထျန်း သည် ပူနွေးသော ဒယ်အိုးပေါ်က ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်လို ကြောက်ရွံ့နေသကဲ့သို့ ထွက်သွားသော လက်အောက်ငယ်သားနှစ်ယောက်သည် နောက်ဆုံးတွင် အမြန်ပြန်လာကြသည်။ ၎င်းတို့နောက်တွင် ဆရာကြီး စန်းမူ သည် ၀တ်ရုံရှည်ကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး နီမြန်းသောအသားအရေရှိသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဆရာကြီး စန်းမူ ၏အကြည့်သည် ပြင်းထန်ပြီး မဝေးလှသော ကောင်းကင်တွင် ငြိမ်သက်စွာ လွင့်မျောနေသော သန်မာသော ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သန်မာသော ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးသည် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ အနီးရှိ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုထက်တွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး အဝေးမှ မျက်နှာချင်းဆိုင်သွားကြသည်။

"ခံစစ်ဖွဲ့စည်းမှုကို ချက်ခြင်းအသက်သွင်းလိုက်ပါ။ ညီအစ်ကို ကူ မင်းဖွဲ့စည်းမှုကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် မြို့မှာရှိတဲ့ စစ်သည်တော်တွေအားလုံးကို စုထားရမယ်။"

All Chapters