ဖြေရှင်းခြင်း

လင်းယောင် နှင့် လင်းခယ့် တို့သည် ကျိုးဝမ် ကို ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေကြသည်။ တစ်ခုခု ပြောချင်သော်လည်း စကားလုံးများ လွဲမှားနေကြသည် ။

"ကျိုးဝမ် မင်းဒီလို ခွန်အားတွေကို ဖုံးကွယ်ထားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ ငါတို့ရဲ့ ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်မှုက မင်းအတွက် ဘာမှ မလုပ်ပေးနိုင်သေးဘူး။ ငါတို့ ရှုံးနိမ့်သွားတယ်ဆိုတာ ဝန်ခံတယ်။" လင်းယောင် ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးကောက်ကာ ခိုကိုးရာမဲ့နေသော လူငယ်ကို ကြည့်ရင်း လမ်းလျှောက်ခဲ့သည်။

"ဒါဆို မင်းငါ့ကို တားချင်သေးလား။ ကူရှန့် နဲ့ နည်းနည်း ပဋိပက္ခဖြစ်နေပြီလို့ ရိုးရိုးသားသားပြောနိုင်ပေမယ့် ကူရှန့် က ငါ့ကို အမြဲတမ်း အငြိုးထားပြီးတော့ သူက ငါ့ကို ဖယ်ရှားဖို့ ရာဇသတ်ကြီးဥပဒေခန်းမကို သုံးချင်ခဲ့တာ။ ရန်ကျယ် ဟာ ကူရှန့် ရဲ့ အကျိုးခံစားခွင့်တွေကြောင့် သွေးဆောင်ခံခဲ့ရပြီး ငါ့ကို ဆက်ဆံဖို့ တွန်းအားပေးခဲ့တယ်။အဲဒါကြောင့် အနက်ရောင် သံချပ်ကာတပ်သားတွေကို မတော်တဆ သတ်လိုက်တာ။"ကျိုးဝမ် က ပခုံးတွန့်ကာ အနည်းငယ် ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းငါ့ကိုယုံသည်ဖြစ်စေ မယုံကြည်သည်ဖြစ်စေ ငါ့ကိစ္စမဟုတ်ဘူး!"

တကယ်တော့ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် မလုပ်ချင်ဘူး။ နောက်ဆုံးတွင် ဤသည်မှာ မြို့သခင်စံအိမ် ၏နယ်မြေဖြစ်သည်။ သူသည် အနက်ရောင် သံချပ်ကာတပ်သား ဆယ်ယောက်ကို မတော်တဆ သတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ မြို့တော်သခင် ကူယွဲထျန်း ၏သဘောထားပေါ် မူတည်၍ ဤကိစ္စသည် ကြီးသည်ဖြစ်စေ သေးသည်ဖြစ်စေ ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် ကျိုးဝမ် သည် သူ့အတွက် ဘာကကောင်းမှန်း မသိဘဲ ခန္ဓာငါးပါး ယန်အဆင့် အမည်းရောင် သံချပ်ကာတပ်မှူးကို သတ်ခဲ့ပါက ကူယွဲထျန်း ၏ ဒေါသသည် မည်မျှပင် ကောင်းမွန်နေပါစေ လွယ်လွယ်ကူကူ ခွင့်လွှတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။နောက်ဆုံးတော့ ကျိုးဝမ် ဟာ ခန္ဓာငါးပါး ယန်အဆင့် တိုက်ခိုက်မှုထက်ကောင်းသော အရေးပါမှုကို တခြားသူတွေထက် ပိုသိသည်။ ဒါလည်း ရန်ကျယ် ဒဏ်ရာရပြီးနောက် သူနောက်မလိုက်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။

လင်းယောင် နှင့် လင်းခယ့် သည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ကာ ရှိုက်ကြီးတငင် ပြုံးပြသည်။ ကျိုးဝမ် က သူတို့ကို မရှင်းပြရင်တောင် သူတို့ထက် အများကြီးငယ်တဲ့ ဒီလူငယ်ကို မတားနိုင်ဘူးဆိုတာ သူတို့သိသည်။

"ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး ရှုံးပြီးကတည်းက ငါတို့က မင်းကို တားနိုင်စွမ်းမရှိတာ သဘာဝကျပါတယ်။"

လင်းယောင် နှင့် လင်းခယ့် သည် ရှိုက်ကြီးတငင် ပြုံးကာ ဘေးသို့ ပထမဆုံး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးက ဦးဆောင်နေသဖြင့် ၎င်းတို့နောက်မှ သံချပ်ကာတပ်သား အနက်ရောင်အုပ်စုနှစ်စုသည် လမ်းလျှောက်ရန် လမ်းဘေးသို့ လျှောက်သွားကြသည်။

ကျိုးဝမ် သည် သူတို့နှစ်ယောက်ကို လေးလေးနက်နက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ရုပ်အသွင်သည် တောက်ပလာပြီး သူ့ရှေ့ရှိ သတ္တုတံခါးကို ချက်ချင်း ဖြတ်ပြေးသွားကာ လူတိုင်း၏မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သတ္တုတံခါးကနေ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ ရုပ်အသွင်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း လင်းယောင် က သူ့နဖူးကို ပုတ်ပြီး "ငါတို့ အသက်ကြီးနေပြီ မဟုတ်လား။ ဒီလို ဂျူနီယာက ငါတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ။ ဒါပေမယ့် ကျိုးဝမ်ဆိုတဲ့ အမည်ကို ရင်းနှီးတယ်။လင်းခယ့် ဒီနာမည်ကို အရင်က ကြားဖူးလား။ “

လင်းခယ့်သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းကာ သူလည်း သေချာမသိကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ မျက်နှာကို တည့်မတ်စွာ ကြည့်နေလေသည်။

"လင်ယောင်၊ မင်း ဒီကောင်လေးကို ခွင့်မပြုဘဲ လွှတ်လိုက်တယ်။ ခန်းမသခင်သာ ဒီအကြောင်းကို သိသွားရင် မင်း သူ့ဒေါသကို ခံရလိမ့်မယ်!" ဤနေရာ၌ စူးစူးရှရှ အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ့ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ လင်းယောင် က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ပံ့ပိုးမှုကို ခံနေရတဲ့ ဖျော့တော့နေသောရန်ကျယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ရန်ကျယ်၊ ငါတို့ မင်းကို မမေးဖူးပေမယ့် မင်း ငါတို့ကို အရင်မေးနေတယ်။"

"ဒီလူငယ်လေးက ဥပဒေခန်းမ နဲ့ ရန်ငြိုးမရှိတာ ထင်ရှားပါတယ်။ ပြီးတော့ သူက ငါတို့အပေါ် မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ မရှိဘူး။ ဒါဆို မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ဘာလို့သတ်ပစ်ရတာလဲ။ အဲဒီညီလေးကို တိတ်တိတ်လေးသတ်ဖို့ မင်းရဲ့အာဏာကို အလွဲသုံးစားလုပ်နေတာ ဖြစ်နိုင်လား။ဒီကိစ္စက အဲဒီ ဆန်ကုန်မြေလေး ကူရှန့် နဲ့ သက်ဆိုင်ပုံရတယ်။ မင်းအရင်တုန်းက ကူရှန့် နဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိတယ်ဆိုတာ ငါကြားတယ်…"

ဒီအကြောင်းကိုပြောရင်း လင်းယောင် ရဲ့မျက်နှာက အဓိပ္ပါယ်ရှိတဲ့ အပြုံးအရိပ်အယောင်ကို ပေါ်လွင်နေပေမယ့် သူဘာမှ မပြောခဲ့ပါဘူး။

"မင်း… လင်းယောင်၊ ငါတို့ကို မစွပ်စွဲနဲ့။ ကျိုးဝမ် က ကျည်ကာနက်တပ်သား ဆယ်ယောက်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သတ်ပစ်လိုက်တယ်။ ဥပဒေခန်းမထဲက လူတွေက ဘာမှအတွက် မသေသင့်ဘူးမဟုတ်လား" ရန်ကျယ် က တုံ့ဆိုင်းစွာ ပြောလိုက်သည် ။

"ဟီးဟီး မင်းသေချင်ရင် ဒီညီငယ်ထွက်သွားတုန်းက မင်းဘာလို့မတားခဲ့တာလဲ။ အခုသူသွားပြီ၊ မင်းငါ့ကိုမေးခွန်းထုတ်နေတာပဲ၊ ငါပြောပါရစေ၊ ဒီညီလေးက ငါ့နဲ့ လင်းခယ့် ရဲ့ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်မှုကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့တယ်။ တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဆိုတော့ သူက ငါတို့ သုံးယောက်လုံးကို သတ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိနေပြီလေ။"

လင်းယောင်က သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို လက်ပိုက်လိုက်သည်။ ရန်ကျယ် ၏မေးခွန်းအတွက် အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ခံစားရသောကြောင့် အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

"သခင်! ဒီ ကျိုးဝမ်က မကြာသေးခင်က ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ မှာ လှုပ်လှုပ်ရွရွဖြစ်စေခဲ့တဲ့ ကျိုးမျိုးနွယ်စု ထဲက ကျိုးဝမ် ဖြစ်ဖို့များပါတယ်။ ဒီကောင်လေးက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က စျေးကွက်တိုက်ပွဲမှာ သူ့ကိုယ်သူ နာမည်ပေးတယ်လို့ ကြားတယ်။ပြန်လည်ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်းတိုက်ပွဲကို စိန်ခေါ်ရာမှာ အောင်မြင်ရုံသာမက ခန္ဓာငါးပါးယန်အဆင့် ထဲကို ဝင်ရောက်လာတဲ့ ဝမ်မျိုးနွယ်စု ရဲ့ စစ်သည်တော်တစ်ဦးကိုလည်း တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်ခဲ့ပါတယ်။ “

ထိုအချိန်တွင် လင်းယောင် ၏ နောက်ကွယ်မှ သံချပ်ကာအနက်ရောင် စစ်သားတစ်ဦးသည် သူ့အနားသို့ တလေးတစား ရောက်ရှိလာပြီး လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆို အဲဒီကောင်လေးပဲ၊ ငါလည်း သူ့အကြောင်း နည်းနည်းတော့ ကြားဖူးတယ်။ အဲဒီညီလေးဟာ တကယ်ကို ကောလဟာလထဲက ကျိုးဝမ် ဆိုရင် မြို့တော်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရဲ့ ဖိတ်ကြားချက်အရ မြို့တော်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရဲ့ စံအိမ်ကို ရောက်လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။တကယ်တော့ ဒီ ကျိုးဝမ်က ရှားပါးတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် မှာ ရှိနေစဉ်မှာ ခန္ဓာငါးပါးယန်နယ်ပယ် ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကို သတ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့အချက်က မြို့အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတောင် လျစ်လျူမရှုနိုင်ပါဘူး။ “

"ကံကောင်းထောက်မစွာ သူနဲ့မတွဲမိအောင် ငါပညာရှိခဲ့တယ်။ မဟုတ်ရင် နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးတွေက တွေးတောင်မတွေးနိုင်တော့ဘူး။ သူ ရုတ်တရက် ဥပဒေခန်းမထဲကို သူဘာလို့ ချက်ခြင်း ပျက်စီးလိုက်တာလဲ မသိဘူး။"

သူ့စကားက အကျယ်ကြီးမဟုတ်ပေမယ့် သူပြောတာကို လာသူတိုင်း ကြားနိုင်သည်။ တအံ့တသြနဲ့ ပဟေဠိဖြစ်ရုံကလွဲလို့ ဘာမှ မခံစားရဘူး။ ရန်ကျယ် ၏အမူအရာသည် အလွန်ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤ ကျိုးဝမ် တွင် ဤမျှအားကောင်းသော နောက်ခံရှိရန် သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။ မြို့တော်ဝန်က ကိုယ်တိုင် ဖိတ်ကြားထားတဲ့ ဧည့်သည်လည်း မသိဘူး။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ကူရှန့် ကို နှလုံးသားထဲတွင် ကျိန်ဆဲနေပြီဖြစ်သည်။ ကူရှန့် က ကျိုးဝမ် အကြောင်း ဘာမှ မပြောဘဲ ထားဖို့ သူ မမျှော်လင့်ထားပါဘူး။

"ပြီးသွားပြီ!" သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးပြောရင်း ရန်ကျယ် ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။ ကူယွဲထျန်း မှ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ ဖိတ်ခေါ်ခံရနိုင်တဲ့ လူတစ်ယောက်က ကူယွဲထျန်း ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ဒီလူရဲ့ အနေအထားက မနိမ့်ကျနေဘူးဆိုတာ သေချာသည်...

ရှေးဟောင်းအခန်းတစ်ခုတွင် အရပ်မြင့်မြင့်နှင့် ဖြောင့်စင်းသောရုပ်အသွင်နှစ်ကောင်သည် အလယ်ဗဟိုတွင် ငြိမ်သက်စွာရပ်နေ၏။ ရုပ်အသွင်နှစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ပြတ်သားသော ပံြရိပ်တစ်ခု ပေါ်နေသဖြင့် ပုံရိပ်သည် ရာဇသတ်ကြီး ဥပဒေခန်းမ၏ ထောင့်တိုင်း၌ မြင်ကွင်းကို ပြသထားသည်။

"သခင် ကူ၊ မင်းမျက်လုံးတွေက အရင်ထက်တောင် ထက်မြက်နေပုံရတယ်! ကျိုးဝမ်၊ ဒီကလေးက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရည်အချင်းရှိတယ်။ သူက ယန်နယ်ပယ် ရဲ့ စစ်သည်တော်သုံးယောက်ကို ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် ကို ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ စရိုက်က အထူးသဖြင့် သူက ကျောက်ကဲ့သို့ ကြီးပွားနေသမျှ ကာလပတ်လုံး သူ၏ အနာဂတ်သည် အကန့်အသတ်မရှိဘူး။"

ဆံပင်ဖြူ နက်ပြာရောင် ၀တ်စုံနှင့် အဘိုးအိုသည် ခရမ်းရောင် ၀တ်စုံဝတ်ထားသည့် လူလတ်ပိုင်း ချောမောသော လူလတ်ပိုင်းကို ကြည့်ရင်း ရှုံ့တွနေသော မျက်နှာဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။

ခရမ်းရောင်ဝတ်ထားသော အမျိုးသားမှာ ဥပဒေခန်းမမှ လာသူ ကူယွဲထျန်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးကာ “ဒီကလေး ဥပဒေခန်းမထဲကို ဝင်ပြီးနောက် အခြေအနေဆိုးလာမှာကို မူလက ကျွန်တော် စိုးရိမ်ခဲ့တယ်။ခုတော့ အရမ်းစိုးရိမ်နေမိပုံရတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီကလေးက စဥ်းစားဉာဏ်ရှိတယ်။ ကျည်ကာ အနက်ရောင် စစ်သား ဆယ်ယောက်ကို သတ်ပြီးနောက် အခြားမည်သူ့ကိုမျှ မသတ်ခဲ့ဘူး။ “

"အနက်ရောင် သံချပ်ကာတပ်မှူးအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်ကို သတ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် မင်း ငါနဲ့ အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်နေမှာမဟုတ်မှာကို ငါကြောက်တယ်" ကူယွဲထျန်း ၏ သံလိုက်အသံသည် လှောင်ပြောင်မှု အရိပ်အယောင်ကို သယ်ဆောင်လာသည်။

ကူယွဲထျန်း အနားမှာ ရပ်နေတဲ့ အပြာရောင် ၀တ်စုံ အဘိုးကြီး ကတော့ ဥပဒေခန်းမ ရဲ့ ခန်းမသခင် ရှင်းယွိစမ့် ဖြစ်သည်။ သူက ကြင်နာပုံရပေမယ့် သူ့ဒေါသက တခြားသူတွေထက် ပိုပေါက်ကွဲတက်သည်။ သူသည် သဘောထားကွဲလွဲမှုအနည်းငယ်ဖြင့် ရန်ပွဲစတင်မည့်သူမျိုးဖြစ်သည်။

"အမှန်ပဲ။ဒီကလေးက တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတယ်။ဒါပေမယ့် ဒီကိစ္စက ကူရှန့် ကြောင့်ဖြစ်လာပုံရတယ်။သခင်ကူ ဘာလိုလုပ်မလဲမသိဘူး။နောက်ဆုံးတော့ ဒီကောင်လေးက မင်းရဲ့တူလေးပဲ။ "ရှင်းယွိစမ့် က ကြင်နာတဲ့ အပြုံးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"ဟမ့်။ကူရှန့် က ငါ့အမိန့်ကို အတုလုပ်ပြီး ကျိုးဝမ် ကို တိတ်တဆိတ် ဘောင်ခတ်ဝံ့မယ်လို့ ငါမထင်ထားဘူး။ငါ့တူက ငါ့ကို ပိုပိုပြီး နှိမ့်ချနေပုံပဲ။ဒီတခေါက် ကူလေ့ ထွက်လာရင်တောင် သူ့ကို မျက်နှာသာမပေးဘူး။ " ကူယွဲထျန်း က မည်းမှောင်နေတဲ့ မျက်နှာနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"ကူရှန့် က တကယ်ကို အမြော်မြင်မရှိဘူး။ဒါပေမယ့် မင်းတူလေးကို သတ်လိုက်တာက မင်းအတွက် မကောင်းဘူး။ကူရှန့် ကို ဝေးလံခေါင်သီတဲ့ အရပ်ကို လွှဲပေးပြီး အဲဒီမှာ ဘာလို့ ရာထူးကနေ မဖယ်လိုက်လဲ ။ဒီနည်းနဲ့ဆိုရင် မင်းမမြင်ရတဲ့ အရာကြောင့် မင်းစိတ်အနှောင်ယှက်ဖြစ်စရာမလိုတော့ဘူး။ "ရှင်းယွိစမ့် က ဘာသိဘာသာနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့မှာ အကြံအချို့ရှိတယ်။ကူရှန့်က သူ့အဖေ၏ နာမည်ကို အားကိုးပြီး မာနကြီးသူ ဖြစ်လာတာ။မြို့သခင်စံအိမ် ကို ဘယ်သူက တာဝန်ယူထားတယ်ဆိုတာ သူ့ကို အသိပေးဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ။

သူ့အကြောင်း မပြောရအောင်။ ငါတို့သွားပြီးတော့ ကျိုးဝမ်ကို ကြိုဆိုသင့်တယ်။သူ့ကို မူလချီမျှော်စင် မှာ နေရာပေးလိုက်တာက အလွန်ပညာရှိတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုလို့ ငါခံစားရတယ်။ “

ကူယွဲထျန်း သည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ အခန်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်၊ ငါတို့ရဲ့ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့တော် ရဲ့ အဓိကမြို့က အဆင့်ကောင်းကောင်းမရရှိခဲ့တာကြာပြီ။ ဒီကလေးက ငါတို့ရဲ့အဓိကမြို့ကို တကယ်ဂုဏ်ကျက်သရေဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်မယ်လို့ ငါမျှော်လင့်တယ်။"ရှင်းယွိစမ့် က ခေါင်းယမ်းကာ ရယ်သည်။ ရှေ့ကို ခြေတစ်လှမ်းတိုးပြီး အခန်းထဲက ပျောက်ကွယ်သွားသည်..။

စင်္ကြံတွင် သရဲတစ္ဆေကဲ့သို့ ထက်မြက်သောရုပ်အသွင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်း၏ အရှိန်သည် အလွန်မြန်သောကြောင့် သာမန်မျက်စိဖြင့် ဖမ်းရန် ခက်ခဲသည်။

"ရှောင်ဟေး! စင်္ကြံက ရုတ်တရက် ပိုတိတ်ဆိတ်သွားတယ်လို့ မထင်ဘူးလား။ယုတ္တိနည်းအရပြောရရင် ရာဇသတ်ကြီးဥပဒေခန်းမမှာ ဒီလိုမျိုး ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူတို့ လုံခြုံရေးကို တိုးမြှင့်ထားသင့်တယ်။ ဘာလို့အဲလောက်ဗလာဖြစ်နေတာလဲ။ “

စင်္ကြံရှိ တိတ်ဆိတ်သောလေထုကို သတိပြုမိရင်း ကျိုးဝမ် သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရှောင်ဟေး နှင့် စိတ်ထဲတွင် ပြောဆိုဆက်ဆံခဲ့သည်။

"ငါလည်း ထူးဆန်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ဒီ နဂါးသခင် ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအရ အနီးနားမှာ ဘယ်သူမှ ရှိပုံမပေါ်ဘူး။မေ့လိုက်ပါ၊ အများကြီးတွေးနေဖို့ မလိုပါဘူး။ငါတို့ထွက်ပြီးမှ စကားပြောရအောင်။ " ရှောင်ဟေး ရဲ့ အသံက သံသယ အရိပ်အယောင်နဲ့ ထွက်လာသည်။

ကျိုးဝမ် က ခေါင်းညိတ်ကာ တခြားဘာမှ မပြောဘဲ အလျင်အမြန် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ရာဇသတ်ကြီး ဥပဒေခန်းမထဲကို ဝင်ပေါက်က သူ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာသည်။

သူ့ခြေလှမ်းတွေ တစ်ဖန်ပြန်မြန်လာပြီးနောက် ပျော်ရွှင်မှု က ကျိုးဝမ် ရဲ့မျက်နှာမှာ ပေါ်လာသည်။ခဏကြာတော့ တံခါးအပြင်ဘက်မှာ သူပေါ်လာသည်။တောက်ပနေသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းများက သူ့အား အလိုအလျောက် မျက်လုံးမှိတ်သွားစေသည်။ အချိန်အတော်ကြာ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်ပြီးနောက် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်လိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ရာဇသတ်ကြီး ဥပဒေခန်းမဝင်ပေါက်က လွတ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဟိုအရင်က အစောင့်နှစ်ယောက်က ဘယ်မှာမှ မတွေ့ရဘူး။

သို့သော် သူ့ရှေ့မှ ပုံရိပ်နှစ်ပုံသည် သူ့အာရုံကို စွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။ ခရမ်းရောင်အဝတ်အစား ဝတ်ထားသော အမျိုးသားသည် ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လန့်သွားသည်။ထို့နောက် ခရမ်းရောင်ဝတ်ထားသော အမျိုးသားထံသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်လာပြီး လက်ခုပ်ကို ရိုသေစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ "ကျိုးဝမ် က မြို့တော်သခင်ကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်။ ရာဇသတ်ကြီး ဥပဒေခန်းမထဲကို ၀င်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး..."

"စိတ်မပူနဲ့။ငါ သိတယ်။ငါ့အနားမှာ အခုပဲ ရပ်ပါ။ ငါမင်းကိုနောက်မှရှင်းပြမယ်" ကူယွဲထျန်း က ကျိုးဝမ် ရဲ့ ပုခုံးကို ပုတ်ပြီး အပြုံးမပျက် ပြောသည်။

ကျိုးဝမ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ကူယွဲထျန်း ကို ထပ်မံ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ကူယွဲထျန်း သည် ရာဇသတ်ကြီးဥပဒေခန်းမ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သိရှိပြီးဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်ကို သူသိလိုက်သည်။ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် သူဒီလိုလုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။ သူက လက်ခုပ်တီးပြီး ကူယွဲထျန်း အနောက်မှာ ရပ်နေတဲ့ အပြာရောင် အဘိုးအိုကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကျိုးဝမ် သည် ဘေးနားတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။

ကူယွဲထျန်း ပဲဖြစ်ဖြစ် အပြာရောင်အဘိုးကြီးပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့ပေးလိုက်တဲ့ ဖိအားက ထိုက် တောင်တန်းကို နှိပ်လိုက်တာနဲ့တူတယ်လို့ သူ ခံစားရသည်။ သူ့အတွက် အသက်ရှုရခက်သည်။ ထိုသို့သော ဖိအားကို ခံနိုင်စေရန် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် သူ့ထက်သာလွန်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။