တုံ့ပြန် ကယ်ဆယ်ရေး

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ယွမ်စွမ်းအင် စားသုံးမှုကလည်း များလွန်းလှသည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် လုရွှမ်သည် လက်ရှိအခြေအနေတွင် ကြာ​​ကြာမနေနိုင်ပေ။ ဒါပေမဲ့ ခဏလောက် ထိန်းထားနိုင်ရင် နောက်ကွယ်က လူတွေကို စွန့်ပစ်ဖို့ လုံလောက်ပါ​ပြီ။

"ငါ့ကိုကူညီပါ"

လုရွှမ် အဝေးကို ထွက်ပြေးသွားတယ် ဆိုရင်ပဲ ရုတ်တရက် ကောင်မလေးရဲ့အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ အဲဒါက ပူးလေးရဲ့ အသံလိုလိုပါပဲ။

လုရွှမ် နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ လူလေးယောက်က အရှိန်အဟုန်နဲ့ ပျံသန်းနေသေးတာကို တွေ့လိုက်ရပြီး ဒီအရှိန်က သူ့ကို အမီလိုက်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ သူ့ထက်တောင် အနည်းငယ် ပိုမြန်လာသည်။

နည်းနည်းလေးပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူ့နောက်ကို လိုက်ဖို့နဲ့ သူ့အင်အားနည်းလာတဲ့အခါ အမီလိုက်ဖို့ လုံလောက်သွားလောက်ပြီ။

ပူးလေးက ဤအခိုက်အတန့်တွင် အမှန်ပင် ဖမ်းမိခဲ့ပြီး လူလေးဦး လှည့်ပတ်နေသော အဝိုင်းထဲတွင် ပိတ်မိနေ၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားသည် လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားကာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးများစွန်းထင်းနေခဲ့သည်။

သို့သော် လုရွှမ်အား သူမမျက်လုံးများက စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမပါးစပ်က အသံမထွက်သော်လည်း အစောက မိန်းကလေး အသံဟာ ထိုပူးလေးဆီက ထွက်လာတာကတော့ အမှန်ပါပဲ။ ပူးလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်း ပုံပျက်လာပြီး မိန်းကလေးတစ်ယောက်လို ဖြစ်လာကာ ရှန်းရှန်းနှင့်ပင် ခပ်ဆင်ဆင်။

တောက်ပသော မျက်လုံးကြီး တစ်စုံသည် အသနားခံခြင်း အပြည့်ဖြင့် လူများကို ကြည့်နေခဲ့ကာ သည်းမခံနိုင်အောင် ဝမ်းနည်းလာစေသည်။ သူတို့လေးယောက်သည် ပူးလေးရဲ့ အခြေအနေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လျင်မြန်စွာ လှည့်ပတ်ကာ လုရွှမ်ဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။

လုရွှမ် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး နောက်ပြန်လှည့်ကာ သည်းမခံနိုင်သေး။ သူတို့လေးယောက်က ပူး​လေးအပေါ်ကို အရှိန်နည်းနည်း နှေးသွားတာ သိသာပေမယ့် သူတို့ကြားက အကွာအဝေးကတော့ နီးကပ်နေပြီ။

၎င်းသည် အဖွဲ့ နှစ်ဖက်စလုံး၏ ပေါင်းစပ်မှော်စွမ်းအား ဖြစ်နိုင်သည်။ အလယ်ရှိ ပူးလေးသည် နောက်ထပ် လှည့်ကွက် အနည်းငယ်ပြီးရင်တော့ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

ယခု လွတ်မြောက်ရန် အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ပူးလေးက အကြာကြီး ထိန်းထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ပူးလေး သေဆုံးပြီးနောက် ဒီလူလေးယောက်ရဲ့ အရှိန်က သိသိသာသာ တိုးလာဦးမလား ဘယ်သူကသိမလဲ။

ထိုအချိန်တွင် သူက ကံဆိုးသူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

သို့သော် ပူးလေးရဲ့ တောင်းပန်သံကြောင့် လုရွှမ်ဟာ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ရှန်းရှန်းကို မြင်နေရသလို ခံစားလာရ၏။ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု အပြည့်ဖြင့် သူမပါးပြင်ပေါ်သို့ မျက်ရည်များ စီးကျလာကာ ဝမ်းနည်းခြင်း အပြည့်ဖြင့် သူ့ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

လုရွှမ် ရုတ်​တရက်​ ရပ်​လိုက်​ပြီး ချင်ထျန်းဓားကို ဆွဲထုတ်​ကာ ပြန်​တိုက်​မိသည်​။ ပူးလေးကို မထိခိုက်စေဘဲ ဓားစွမ်းအင်ပေါင်းများစွာကို အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲထွက်ကာ လူလေးယောက်၏ လည်ပတ်နေသော စက်ဝိုင်းကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားစွမ်းအင်က လူလေးဦးရဲ့ စက်ဝိုင်းကို ဗုံးကြဲကာ ခုန်ထွက်သွားသည်။ သူတို့လေးယောက်အပေါ် ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်ထားတဲ့ အလွှာတစ်ခုရှိနေသလိုပါပဲ။

သို့​ပေမယ့် ဓားစွမ်းအင်က သူတို့ကို ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ပြီး သူတို့လေးယောက်ရဲ့ အရှိန်ကို နှေးကွေးသွားစေ၏။

လုရွှမ်: "ငါ့ဓားတစ်ချက်ကို လက်ခံလိုက်!"

ဓားကို လက်နှစ်ဘက်ဖြင့် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားရင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဓားစွမ်းအင်များ စုစည်းလာကာ ကျယ်လောင်တဲ့ အသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်း! ငါ့ဓားကို လက်ခံ!"

လုရွှမ် အသံကျယ်ကြီးနဲအတူ ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်ပြီး လူလေးယောက်ရဲ့ လည်ပတ်နေတဲ့ စက်ဝိုင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုတ်ပစ်လိုက်သည်။

အရင်ကတော့ လုရွှမ်ဟာ စွမ်းအား မလုံလောက်ရင်တောင် သူ့ရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး မှော်စွမ်းအားကို သုံးကာ ထိုလူတွေကို တားဖို့ စဥ်းစားထားခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ စွမ်းအားက အရမ်းပြင်းထန်တော့ ဒီလူလေးယောက်က ချက်ချင်းဆိုသလို လူစုခွဲလိုက်တာနဲ့ ကံဆိုးသူက ပူးလေးပဲ ဖြစ်သွားပါလိမ့်မည်။

အခုဆို ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်းက အလွန်အစွမ်းထက်လာပြီ။ နှလုံးသားမှ တစ်ဆင့် အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်။ တခြား ဘာကိုမှ ထည့်မပြောရင်တောင် လူများကို ကြောက်ရွံ့သွား​စေရန် လုံးဝ လုံလောက်ပါသည်။

လူလေးယောက် စုဝေးနေသည့် အလင်းဝင်ပေါက်၏ အမြန်နှုန်းသည် သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်သည့်အထိ ရုတ်တရက် တိုးလာသည်။

"ဒါက ဘယ်လိုဓားသိုင်းမျိုးလဲ.. ငါတို့မတားနိုင်​လောက်ဘူး... အစွမ်းထက်တယ်"

"ငါတို့ ပူးပေါင်းနေသရွေ့ ဓားသိုင်းက အစွမ်းထက်ရင်တောင် ဒါက အရှိန်ပဲလို့ ဘယ်သူပြောနိုင်လဲ... နတ်မီးနယ်ပယ် လူသားတစ်ယောက်က ဘယ်လောက်တောင် တန်ခိုးကြီးနိုင်မှာမလို့လဲ"

"အရူး... သတိမပေါ့စမ်းနဲ့ အဲဒီဓားရဲ့ စွမ်းအားက ကောင်းကင်လက်နက်ထဲကနေ ထွက်လာမှာ.... ငါတို့ ဘယ်တော့မှ တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဟမ့် မင်းတို့ ရွှမ်ယွိဂိုဏ်း... ဒီလို လူယုတ်မာတွေလား"

"ဟမ့်... ငါတို့က သူရဲဘောမကြောင်ဘူး... ငါတို့က လက်တွေ့ကို အခြေခံပြီး လျစ်လျူရှုထားမှာ မဟုတ်ဘူး... မင်းတို့ရဲ့ ဝူရှားဂိုဏ်းနဲ့မတူဘူး အမြဲတမ်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်တယ်လို့ ထင်ပြီး ဒုက္ခရောက်ပြီ ဆိုရင်တော့ အိပ်မက်တွေကိုပဲ မက်မက်မောမော ကြိုက်တတ်တဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ဝူရှားဂိုဏ်းနဲ့ မတူဘူး!"

လုရွှမ် ဖြစ်နိုင်လျှင် ဤဓားစွမ်းအားကို မထုတ်လွှတ်ချင်ပေ။ ဓားက ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုက တခြားသတ္တဝါများကို ဆွဲဆောင်နိုင်မှာ သေချာသည်။

ဒါက ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုပဲ။

ဒုတိယအချက်မှာ လူလေးယောက်က ဓားကို ခုခံထားရင်တောင် ပူးလေးက သေချာပေါက် ဒဏ်ရာရသွားလိမ့်မည်။ အန္တရာယ်ထဲတွင် ပိတ်မိနေသော ပူး​လေးထံသို့ အန္တရာယ်အားလုံးကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်မှာ သေချာ၏။

သူ့ဓားကို ထိုးသတ်ခါနီးတွင် အလင်းဝင်ပေါက်က ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်သွားပြီး လူနှစ်ယောက် စက်ဝိုင်းမှ ပြေးထွက်သွားတာကြောင့် အလင်းဝင်ပေါက် ကွဲသွားသည်။

လုရွှမ်လည်း လက်ဖဝါးတစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ လက်တစ်ဆုပ်စာ ပူးလေးကို ဆွဲစုပ်ယူထားလိုက်သည်။ ပူးလေးက သတိလစ်သွားခဲ့​ပြီ။ သေးငယ်သော ပါးစပ်မှ သွေးများ စီးကျလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်က အလွန်အားနည်းနေ၏။ သွေးခုန်နှုန်းကလည်း နှေးနေတာကြောင့် ကြီးမားသော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံစားခဲ့ရတာ ထင်ရှားပါသည်။

အရင်က ဓားစွမ်းအင် ၄ ကြိမ်ဟာ ဒီအလင်းဝင်ပေါက် မှော်စွမ်းအားနဲ့ ပူးလေးဆီကို လွှဲပြောင်းပေးခဲ့တာ ဖြစ်ပေမည်။ သူ့ဓားစွမ်းအင်ကို ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူ ခံနိုင်ရည်ရှိနိုင်ပါ့မလဲ။ ဒီထက်ပိုပြီး ပြောရမယ်ဆိုရင် ပူးလေးရဲ့ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် ခံနိုင်ရည်မရှိတဲ့ကြားက ဓားစွမ်းအင်ကို လုံးလုံးလျားလျား ခုခံထားခဲ့တာ ဖြစ်မည်။

လုရွှမ် သူမကို နောက်သို့ ပစ်ချလိုက်တဲ့အခါ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ကျောက်စိမ်းခါးပတ် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ လုရွှမ် ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ လူလေးယောက်က သူ့ကို ဝိုင်းထားတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဟမ့် လူသားလေး... မင်းက စိတ်မနှံ့လို့လား ဒါမှမဟုတ် ပူးလေးကို မွေးလာတာလား ဒီပူးလေးက အရင်က လှည့်ကွက်တွေ ကစားနေတာ... အခု မင်း တကယ်ကြီး သားရဲတစ်ကောင်ကို ကူညီနေတာလား... ဟမ့် လူသားတစ်ယောက်က တခြားသတ္တဝါတွေနဲ့ မတူဘူးဆိုတာ ငါမြင်ရသားပဲ..."

ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က မျက်နှာရှည်ကြီးနဲ့ အော်လေသည်။ သူ့အသံက ဒေါသတွေပြည့်နေပြီး မျက်လုံးတွေ ညိုမှိုင်းလို့​နေ၏။ လုရွှမ်ကို ကြိမ်းမောင်းနေပေမယ့် သူ့မျက်လုံးတွေက တခြားလူနှစ်ယောက်ကို စိုက်ကြည့်နေသေးသည်။ ​​တစ်ခုခုဆိုလိုနေတာ သိသာထင်ရှားပြီး တခြားလူနှစ်ယောက်ကို သားရဲလို့ ကြိမ်းမောင်းနေတာ အသိသာကြီး။

တစ်ဖက်က ဘုန်းကြီး အမျိုးသမီးက "ပိုင်ရွှေကျူး....အခုမှ အပြစ်လာတင်မ​နေနဲ့... အစွမ်းအစရှိရင် အခုနက ဓားကို ဝင်တားလိုက်ပါလား... ကိုယ့်အဆင့်ကို မသိဘဲ ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ"

"ရှောင်းလင် ... ဘယ်သူ့ကို ကိုယ့်အဆင့်ကို မသိဘူးလို့ ပြောနေတာလဲ?" ပိုင်ရွှေကျူးက သူ့ဓားဖျားကို နေရာရွှေ့ပြီး အော်လိုက်သည်။

"ဘာမှ ဆူညံမနေနဲ့... တခြားသူတွေဆီက လှောင်ပြောင်ခံရမှာကို မကြောက်ဘူးလား..."

ရှောင်းလင်ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ တစ်ယောက်က ရှောင်းလင်ကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ထိုလူသည် ပိုင်ရွှေကျူးကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်ကာ မကျေနပ်မှုအပြည့်ဖြင့် ဟစ်အော်သော်လည်း စကားမပြောတော့ဘဲ လုရွှမ်ကိုသာ မကျေမနပ်ဖြင့် ဆက်ကြည့်နေလိုက်သည်။