လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ပုံရိပ်

"သန့်စင်တဲ့ရေခဲမီးတောက်အဆောင်က ဘာလဲ၊ အဲဒါ ဘာလဲ။"

ကျိုးဝမ် သည် ဆေးစွဲနေသည့်အတိုင်း သူ့ပခုံးပေါ် ခုန်တက်နေသော ရှောင်ဟေး ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် သံသယ အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

"အခုရှင်းပြဖို့ မခက်ဘူးလား? ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဧကရာဇ်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတောင်မှ ဒီလိုရတနာမျိုးကို လျစ်လျူမရှုနိုင်ပါဘူး။ ဒီ အဆင့်၄အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ် ပညာရှင်၂ယောက်က သူတို့ရဲ့ အသက်ကို လမ်းကြောင်းပေါ် တွန်းလှန်နေတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သန့်စင်တဲ့ ရေခဲမီးလျှံအဆောင်ကြောင့် ဖြစ်တာပဲ။ မင်းက ဒီအရာကို ရရမှာပေါ့၊ သန့်စင်တဲ့အဆောင် မင်းရော ငါ့အတွက်ပါ ဖော်ပြလို့မရတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေရှိတယ်။"

ကျိုးဝမ် သည် သူ့နားရွက်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး စကားမပြောဘဲ မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်သည်။ ရှောင်ဟေး က သူ့ပခုံးပေါ်မှာ ရပ်လိုက်ပြီး နားထဲမှာ ဟိန်းဟောက်နေခဲ့သည်။ သူ့နားတွေ တုန်နေတာတောင် ခံစားရသည်။ အတော်လေး နးစူးရှသည်။

"ငါပြောမယ်၊ မင်း နောက်နေတာပဲထြစ်ရမယ်။ အဲဒီလူနှစ်ယောက်က အဆင့်လေး အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတွေပဲ။ ငါ မပြောနဲ့၊ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့သခင်ကူယွဲထျန်းတောင်မှ သူအဲဒီကိုသွားရင် အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားလိမ့်မယ်။ မင်းသေချင်ရင် ငါ့ကို ခေါ်မသွားနဲ့။"

ကျိုးဝမ် သည် သူ့ပခုံးပေါ်တွင် အော်ငေါက်နေသော ရှောင်ဟေး ကို မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက် ဆွဲချလိုက်သည်။သို့သော်လည်း အဝေးက ကောင်းကင်ယံ၌ တိုးမြင့်လာသော ဖိအားများနှင့် စွမ်းအင်များကို ကြည့်နေချိန်တွင် သူ၏ အကြည့်သည် ပြင်းထန်နေသည်။သွေးနီရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ကျွမ်းကျင်သူရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိတဲ့ အဆောင်ဟာ ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်တယ် ဆိုတာ သူ ခံစား လိုက်ရသည်။

သန့်စင်တဲ့အဆောင် အကြောင်းကို သူဘာမှ မသိပေမယ့် အခုပြသနေတဲ့ စွမ်းအားက သူ့ကို ကြောက်ဖို့ လုံလောက်သည်။

"ကလေး! မင်းမှာ နည်းလမ်းမရှိတာနဲ့ပဲ ဒီနဂါးသခင်မှာလည်း နည်းလမ်းမရှိဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။သန့်စင်တဲ့အဆောင် ၏ အရှိန်အဝါက စိတ်ဝိညာဉ်ကိုယ်ခန္ဓာအတွက် မထင်မှတ်လောက်အောင် အထောက်အကူဖြစ်စေတယ်။ဒီနဂါးသခင်က ဒီတခေါက် အကုန်သုံးဖို့ အချိန်တန်ပြီ။

ဘယ်နည်းကိုသုံးသုံး သန့်စင်တဲ့အဆောင် ကို ရရမယ်။ “

ရှောင်ဟေး သည် ကျိုးဝမ် ၏လက်မှ ရုတ်တရက် လွတ်ထွက်သွားပြီး သူ့ပုခုံးပေါ်သို့ ခုန်တက်လာပြန်သည်။သူမ၏ နောက်ခြေထောက်များပေါ်တွင် မတ်တပ်ထရပ်ကာ ခြေသည်းများကို နောက်သို့ ချထားလိုက်သည်။ သူမသည် အထီးကျန်ဆန်သော ပညာရှင်တစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ကို ဖန်တီးချင်ခဲ့သည်။

ကျိုးဝမ် သည် သူ့ပခုံးပေါ်ရှိ ဟန်ဆောင်နေသော ရှောင်ဟေး ကို ထူးဆန်းစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။အထူးသဖြင့် ရှောင်ဟေး ၏ အထီးကျန်ဆန်သော ဟန်ပန်နှင့် ၎င်း၏မျက်နှာပေါ်တွင် အထီးကျန်ဆန်ပြီး လွမ်းဆွေးသောအမူအရာကို မြင်သောအခါ သူ့နှလုံးသားထဲတွင် သမာဓိဟုခေါ်သော အရာတစ်ခုသည် ဤအခိုက်အတန့် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူခံစားလိုက်ရသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ သူသည် အတော်လေး လျှို့ဝှက်ထားသော အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။ မဟုတ်ရင် သူများတွေမြင်ရင် မျက်နှာပျက်သွားလိမ့်မယ်။

"ကောင်လေး။ မင်းမျက်လုံးထဲမှာ ဒီအကြည့်က ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက အဲဒီ သန့်စင်တဲ့အဆောင်ကို ယူရမှာ။ ကောင်လေး မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငှားလိုက်ပါ။ မဆန့်ကျင်နဲ့!"

ရှောင်ဟေး ၏ မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လာသည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏ခြေသည်းနှစ်ချောင်းကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနက်ရောင် မြူခိုးများက ချက်ချင်းပင် လူနှင့် ခွေးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

"အာဏာရှင်သွေး။ သန့်စင်တဲ့အဆောင် ကို မသုံးတာ ပိုကောင်းမယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းလည်း အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

တောင်ကုန်းပေါ်ရှိ လေထဲတွင် အာအိာကီ ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုက ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။ နဂါးပြာခန်းမ ၏ ဌာနခွဲခန်းမတစ်ခု၏ ခန်းမဆောင်မှူးအနေဖြင့် သူတော်စင်ကျောက်စာရဲ့ ထုတ်လုပ်နိုင်သည့် စွမ်းအားကို ကောင်းစွာသိရှိခဲ့သည်။ ထိုသို့သော စွမ်းအားသည် သူပင် သည်းမခံနိုင်သော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဖူးးး

စစ်အာဏာရှင်သွေး၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ ပါးစပ်က ထွက်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စိမ့်ဝင်နေသော သွေးနီရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် ကွဲအက်သံနှင့်အတူ ကွဲအက်သွားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးများ ဖြန်းကနဲ ထွက်လာသော်လည်း အာဏာရှင် သွေး၏ ပါးစပ်ထောင့်များက အပြုံးတစ်ခုလို တိုးဝင်လာသည်။

"ဒါကြောင့် ငါသေရင် ၊ ငါမသေခင် နဂါးပြာခန်းမ ထဲက အမှိုက်တစ်စကို ငါနဲ့အတူ ဆွဲချရတာ မကောင်းတဲ့အရာတော့ မဟုတ်ဘူး!"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်တွင် အာဏာရှင်သွေးသည် ရုတ်တရက် သူ့လက်များကို ဖြတ်ကာ လက်ဖဝါးများကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ သူ့ရှေ့တွင် လွင့်မျောနေသော အဆောင်သည် တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းရောင်၏ တွန်းအားအောက်တွင် လွင့်ပျံနေသော ဘောလုံးသည် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလုနီးပါးရှိသော မီးဖီးနစ်ဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားသည်။

ဘုန်းးး

ပြိုးပြိုးပြက်ပြက်တောက်ပနေသော ဘောလုံးသည် လက်ဖဝါးအရွယ်မျှသာရှိသည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းနေသော မီးဖီးနစ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်းသည် အရေးမပါသလောက်ပင်။ သို့သော် ဤမျှလောက်ကြီးမားသော မီးဖီးနစ်ဘောလုံးနှင့် ထိတွေ့မိသောအခါ အဆုံးကို မမြင်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်တစ်ခုဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ရောင်စုံအလင်းတန်းများ ကောင်းကင်၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ဤမီးများသည် အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲနေသော မီးလုံးများနှင့်တူသည်။ တခဏချင်းမှာ သူတို့ဟာ အကြိမ်ပေါင်း ထောင်နဲ့ချီ ဖောင်းကားလာကြသည်။ ပြိုးပြိုးပြက်ပြက်တောက်ပနေသော ရောင်စုံစွမ်းအင်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုများနှင့် အသံများသည် ကောင်းကင်တွင် ဆူညံသံများ ပေါင်းစပ်သွားသည်။

ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ရှိ ကျင့်ကြံသူများဖြစ်စေ သာမန်လူများဖြစ်စေ လူတိုင်းသည် ယခုအချိန်တွင် ပါးစပ် နှာခေါင်းကို ဖုံးထားကြသည်။ သို့သော် ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကို အုပ်ထားရုံဖြင့် အသုံးမဝင်ပေ။ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်အတက်အကျများကြောင့် အားနည်းသော ကျင့်ကြံသူများသည် ၎င်းတို့၏ ထွက်ပေါက် ခုနစ်ပေါက်မှ သွေးထွက်စေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အတက်အကျကို သည်းမခံနိုင်ဘဲ ပေါက်ကွဲပြီး သေတဲ့အထိ တချို့တောင် ရှိခဲ့ကြသည်။

အတားအဆီး၏ အကာအကွယ်မပါဘဲ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ရှိ လူတိုင်းသည် စာရွက်တစ်ရွက်ကဲ့သို့ ပျက်စီးသွားကြသည်။ ၎င်းသည် နောက်ဆက်တွဲ အရိပ်အယောင်မျှသာ ဖြစ်သော်ငြား အားနည်းသော ကျင့်ကြံသူအချို့သည် ယင်းကို လုံးဝ သည်းမခံနိုင်ပေ။

ကူယွဲထျန်း သည် သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဆုံးရှုံးသွားပုံရသည်။ မြို့ရိုးပေါ်လဲကျနေသော ကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်လိုက်ရင် သူ့စိတ်က ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားသည်။ အဝေးက ဖြတ်သွားမယ့် ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအင်ကို ကြည့်လိုက်တော့ သူ့မြို့ကြီး ပျက်စီးတော့မယ်ဆိုတာ သူသိလိုက်သည်။ အဆင့်လေးသခင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုဟာ သူတို့ ခံနိုင်ရည်ရှိမယ့် အရာတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။

ဆရာကြီး ကူရာကီ သည် ယခုအချိန်တွင် အသက်တော်တော်ကြီးနေပုံရသည်။ အပြာရောင်အလင်းတန်းကန့်လန့်ကာနှင့် မြို့အကာအကွယ်မူလအခင်းအကျင်း တို့ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းကြောင့် သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားအများစုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ဒီအချိန်မှာ မတ်တပ်ရပ်ဖို့တောင် ခွန်အားမရှိတော့ပေ။

ကောင်းကင်ယံ၌ အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လှိုင်းလုံးများကိုလည်း သူမြင်သည်။ အားကောင်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းသည် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ သို့ ရောက်ရှိတော့မည်။ ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းအင်များ၏ သက်ရောက်မှုအောက်တွင် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ သည် အပျက်အစီးများသာ ကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မည်ကို သူသိသည်။

"ဘယ်လို ဟာသလဲ။ ငါက အရည်အချင်းရှိတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်နဲ့ ခေါ်ထားတာ။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်အစည်းအရုံး ထဲက လူအိုကြီးတွေရှေ့မှာ ငါမပြခင် သေတော့မယ်။ ကျိုးဝမ် ရဲ့ အရည်အချင်းက ငါ့ထက် အများကြီး သာလွန်နေမယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေက နိမ့်ကျမှာ မဟုတ်ပါဘူး။သနားစရာပဲ! “

ဆရာကြီး ကူရာကီ ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးသွားကာ သက်ပြင်းအနည်းငယ်ဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အဖေ"

လှပသောရုပ်သဏ္ဍာန်သည် မြို့ရိုးပေါ်တွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ချက်တစ်ချက်တွင် သူမသည် ထောင့်စွန်းတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ဆုံးရှုံးသွားပုံရသော ကူယွဲထျန်း အနားသို့ ရောက်လာသည်။

"ယွဲ့အာ! မင်းဘာလို့ဒီကိုရောက်နေတာလဲ။ ငါမင်းနဲ့ ကူရှင်း ကို ကြိုပြီးမလွှတ်ထားဘူးလား။ မင်းဘာလို့ပြန်လာတာလဲ? ပြီးတော့ ကူရှင်းရော ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်က ငါတို့ ကူမျိုးနွယ်စုရဲ့သွေးသားတွေပဲ။ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ကိုယ့်ကိုကိုယ် စတေးခွင့် မပေးဘူး။"

ဤလှပသောရုပ်ပုံမှာ ကူယွဲ့ ဖြစ်သည်။ ကူယွဲထျန်း ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ သူ့ရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့ ကူယွဲ့ ကိုကြည့်လိုက်ရင်း သူ့အမူအရာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြင်းထန်စွာ အော်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ အဖေကို ချန်ထားပြီး တစ်ယောက်တည်း မသွားနိုင်ဘူး။ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစ်ကိုကြီး က ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ကို ကြိုပြီး ထားသွားပြီ။ သူတစ်ယောက်တည်းက ကျွန်မတို့ ကူ မျိုးနွယ်စုရဲ့ သွေးသားရင်းမြစ်ကို ဆက်သွားဖို့ လုံလောက်တယ်။ နောက်ဆုံးအချိန်တွေမှာ အဖေနဲ့ အတူရှိချင်တယ်။ “

ကူယွဲ့၏လှပသောမျက်လုံးများတွင် ခေါင်းမာမှုများနှင့်လပြည့်နှက်နေသည်။ သူမသည် ကူယွဲထျန်းဘေးကို လျှောက်သွားပြီး သူမရဲ့အသံဟာ ပြတ်သားမှုနဲ့ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"မင်း. . . ဟူးးး။မင်းကို မြို့ကနေ အခုထွက်သွားခိုင်းဖို့ နောက်ကျသွားပြီ။ ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ယောက်ကြားက တိုက်ပွဲက အထွတ်ထိပ်ကို ရောက်နေပြီး တိုက်ပွဲရဲ့နောက်ဆက်တွဲက ငါတို့ရဲ့ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့အပေါ် သက်ရောက်လိမ့်မယ်။ ဒီမြို့ကို ဆက်ထိန်းမထားနိုင်တော့ဘူး။"

ကူယွဲထျန်းက ကူယွဲ့ရဲ့ဆံပင်ကို ညင်သာစွာပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ရှားရှားပါးပါး ကြင်နာမှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

ခရက်

ထူးဆန်းပြီး စူးရှသောအသံကို အဝေးမှ ကြားလိုက်သည်။ ကူယွဲထျန်းနဲ့သူ့ရဲ့သမီးဟာ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ရောင်စုံစွမ်းအင်ပေါက်ကွဲမှုသည် ၎င်းတို့နှင့် ဆယ်မိုင်ထက်မနည်းသာ ဝေးကွာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားရသည်။သူတို့သည် စွမ်းအင်မှ မကူးစက်နိုင်သော ပူအအေးမဟုတ်သည့် ထူးဆန်းသော ခံစားမှုမျိုးကိုပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားရသည်။ပူလည်းမပူ အေးလည်းမအေးသကဲ့သို့ တစ်ချိန်တည်းမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားမှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ အပြင်းအထန်ရုန်းကန်ရမှာပဲ!"

ကူယွဲထျန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရုန်းကန်မှု အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ခဏအကြာတွင် ခြေထောက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် နင်းလိုက်သည်။မီးလျှံထဲသို့ ပိုးဖလံတစ်ကောင် ပျံတက်သွားသကဲ့သို့ သူ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ရုပ်သွင်သည် ဝင်လာသော စွမ်းအင်အစုအဝေးဆီသို့ ပစ်ဝင်လိုက်လေသည်။သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ယွမ်စွမ်းအားအားလုံးကို လုံးလုံးလျားလျား ဆွဲထုတ်လိုက်တာကြောင့် သူ့လက်နှစ်ဖက်က အပေါ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

"ကမ္ဘာမြေကြီးကို ဖြိုခွင်းခြင်း လက်ဖဝါး"

ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို သူ့လည်ချောင်းမှ ဖိနှိပ်ထားသည်။ ချက်ချင်းပင် သူ့လက်ဖဝါးထဲတွင် အဝါရောင် စွမ်းအင်များ စုစည်းလာသည်။

ထို့နောက် ရုတ်တရက် သူ့လက်ဖဝါးများကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ချက်ချင်းပင် မြေပြင်သည် တုန်ခါလာသည်။ထို့နောက်တွင် ပေပေါင်းထောင်ချီမြင့်သော တောင်ကြီးသည် အကန့်အသတ်မဲ့မြေပြင်မှ ရုတ်တရက်ထလာသည်။မြေပြင်ကနေ ဆွဲထုတ်လိုက်သလိုပါပဲ။

ခြိမ်းးး

ရောင်စုံစွမ်းအင်အစုအဝေးသည် မဆိုင်းမတွပင် တောင်နှင့် တိုက်မိသွားသည်။စွမ်းအင်အစုအဝေးသည် တစ်ဖန် အရောင်အသွေး ဆူပူအုံကြွမှုအဖြစ်သို့ ပေါက်ကြားလာပြီး စွမ်းအင်အစုအဝေးတစ်ခုလုံး ကြီးထွားလာပြန်သည်။တခဏချင်းမှာပဲ တောင်တစ်ခုလုံးကို မျိုချလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျောက်စရစ်နဲ့ အမှုန့်တစ်ပုံလောက်သာ နေရာမှာပဲ ကျန်ခဲ့သည်။

ပွက်

ကူယွဲထျန်စ က ညည်းတွားပြီး သူ့ရင်ဘတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည်။အဆုံးတွင် မြို့ရိုးတွင် မြုပ်ဝင်သွားခဲ့ပြီး ချယ်ရီနီရောင်သွေးများက သူ့ပါးစပ်ထောင့်မှ တဖြည်းဖြည်း စီးကျလာသည်။

"ကြည့်ရတာ မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ဘူး!"

နံရံတွင် မြှပ်ဝင်နေစဉ် ကူယွဲထျန်း ၏ မျက်လုံးများတွင် နက်မှောင်ပြီး အုံ့မှိုင်းသောအရောင် ပေါ်လာသည်။သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပါးစပ်မှ သွေးအနည်းငယ်ကို ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ကူယွဲထျန်း သည် လုံးဝ စိတ်ပျက်အားငယ်နေချိန်တွင် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ပိန်ပိန်ရှည်ရှည် အရပ်မြင့်မြင့်နှင့် ကောင်းကင်တွင် တိတ်တဆိတ် လွင့်မျောကာ ဝင်လာသော ရောင်စုံစွမ်းအင်ဘောလုံးကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ရှိ လူတိုင်း၏ အကြည့်များသည် ဤပုံရိပ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ဒီပုံရိပ်လေးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေဟာ သံသယတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤပုံသဏ္ဍာန်သည် ထူးဆန်းသော မှင်နက်မြူများဖြင့် ဝန်းရံထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တော့ မြူခိုးတွေကြားထဲက ပုံရိပ်ကိုသာ ယောင်ဝါးဝါးမြင်လိုက်ရတယ်။ ဤပုံရိပ်၏ တစ်ခုတည်းသော ထူးခြားချက်မှာ စူးရှထက်မြက်သော ရွှေရောင်မျက်လုံးတစ်စုံဖြစ်သည်။ မှင်အနက်ရောင် မြူခိုးတွေတောင် မျက်လုံးရဲ့ နက်မှောင်တဲ့ ရွှေရောင်ကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ဒီလူက ဘယ်သူလဲ၊ ငါတို့ရဲ့ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ကူညီဖို့ ဒီကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအင်ဘောလုံးကို ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် ရည်ရွယ်ထားတာလား။"

"ဟူးး ငါတို့ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ရဲ့ ကံကြမ္မာက ပြီးသွားပြီ။ အဲဒီလူနှစ်ယောက်က အရှင်လေးပါးနယ်ပယ်ဆိုတာ မင်းသိထားသင့်တယ်။ဤပုဂ္ဂိုလ်၏ အရိပ်အာဝါသကို ကျွန်ုပ်တို့ မမြင်နိုင်သော်လည်း အရှင်လေးပါးနယ်ပယ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန်မှာ အတော်ခက်ခဲပေလိမ့်မယ်။ “

ဆွေးနွေးမှုများလည်း တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ မြို့၏အထက် ကောင်းကင်ယံ၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ပုံရိပ်နှင့် ပတ်သက်၍ သံသယအချို့ ရှိခဲ့သော်လည်း လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင် ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဤပုံသဏ္ဍာန်သည် ဖိနှိပ်မှုငါးရောင်လုံး စွမ်းအင်ဘောလုံးကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေမည့် လွန်ကဲသော စိတ်ကူးယဉ်မှုများ ရှိနေသည်။ မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်မျှသာ ဖြစ်သော်ငြားလည်း သူတို့သည် အရှုံးမပေးချင်ကြပေ။

အထက်ကောင်းကင်တွင် အနက်ရောင်ရုပ်သွင်က ထုတ်ဖော်မပြပေ။ သူ၏ နက်မှောင်သော ရွှေရောင်မျက်လုံးများသည် ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်တစ်ခုနှင့်အတူ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ထို့နောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် မှင်အနက်ရောင် မြူခိုးများ ရုတ်တရက် လိပ်တက်သွားသည်။ ပုံရိပ်သည် သူ၏ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အဆုံးမရှိသော မြူခိုးများ ရုတ်တရက် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်း၏အကြည့်အောက်တွင် ပေထောင်ချီရှည်လျားသော မှင်နက်ရောင်နဂါးကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

နဂါးကြီးသည် ဟိန်းဟောက်ပြီး ငါးရောင်စုံစွမ်းအင်ဘောလုံးဆီသို့ ရုတ်တရက် ပြေးသွားလေသည်။ ထို့နောက် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ၏အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ပြိုးပြိုးပြက်ပြက်တောက်ပနေသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးမဲ့ တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု ရှိလာသည်..။