လျှိူယုဖန်

ညသည် တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာပြီး ကောင်းကင်သည် တောက်ပနေပြီဖြစ်သည်။ ကျိုးဝမ် သည် တဲထဲမှထွက်လာပြီး ဖန်ယု နှင့် အခြားသူများ ထုပ်ပိုးနေပြီကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက မပြုံးနိုင်ဘဲ ကူညီဖို့ ရှေ့ကို ဆက်သွားချင်သည်။

"မင်းက တကယ်ကို သခင်လေးပဲ။ မင်း မိုးလင်းတဲ့အထိ အိပ်တယ်၊ ငါတို့ မင်းကို စောင့်ကြည့်နေရတုန်းပဲ၊ ဒါပေမယ့် မနေ့ညက ဝိညာဥ်သားရဲတွေ မတွေ့ရတာ ထူးဆန်းလိုက်တာ။ သနားစရာပဲ" သူ လမ်းမလျှောက်ခင် အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေး၏ အေးစက်သော ရယ်မောသံများက နံနက်ကောင်းကင်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အနီရောင်ဝတ်စုံမိန်းကလေးကို လျစ်လျူရှုရင်း ကျိုးဝမ် သည် ဖန်ယု ၏အနားသို့ တည့်တည့်သွားကာ သူကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ အနီရောင်ဝတ်စုံ ကောင်မလေးက ပြဿနာရှာနေတာကိုလည်း သူသိသည်။ သူက သူတို့ကို ဆွဲချမယ့် သာမာန် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲလို့ မြင်တော့ သူက သူ့ကို လှောင်ပြောင်ဖို့ ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို ကြိုးစားခဲ့သည်။

ခွန်အားပြိုင်ဆိုင်မှုသာဖြစ်လျှင် ကျိုးဝမ် ၏ခွန်အားသည် ဖန်ယု အပါအဝင် ၎င်းတို့ သုံးဦးလုံးကို ချက်ချင်းသတ်ပစ်ရန် လုံလောက်သည်။ အကယ်၍ သူ့တွင် ခေါင်းဆောင် ဟန်ရွှယ် နှင့် ဖန်ယု ၏ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ရိုးသားသော သဘောထားကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ကျိုးဝမ် ၏ စိတ်နေစိတ်ထားသည် ၎င်းတို့ကို ရက်စက်စွာ သတ်မိသွားပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် မနေ့ညက သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ နဂါးရောင်အရိပ်အယောင်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ထုတ်မပြဘဲ ဝိညာဥ်သားရဲ အများအပြားကို ကြောက်လန့်နေပါက သူမသည် ထိုညကို အေးအေးချမ်းချမ်း ဖြတ်သန်းနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ကျိုးဝမ် ၏ လျစ်လျူရှုသော သဘောထားကို ကြည့်ပြီး အနီရောင်ဝတ်ထားသော မိန်းကလေးသည် ဒေါသအလွန်ထွက်ကာ ခြေထောက်ကို နင်းမိသွားသည်။ သူမတက်သွားပြီး ဒီမာနကြီးတဲ့ကောင်လေးကို သင်ခန်းစာတစ်ခုသင်ပေးမိတော့မယ်၊ ဖန်ယု ရဲ့ တင်းမာတဲ့မျက်လုံးတွေက သူမကို ရုတ်တရက် စိုက်ကြည့နေသည်။

သူမ အော်ဟစ်ပြီး အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်လေးဆီ ပြေးသွားသည် ။ အဖြူရောင်ဝတ်လူငယ်က ဘာပြောလဲမသိပေမယ့် ခဏကြာတော့ မိန်းကလေးက ခေါင်းလောင်းနဲ့တူတဲ့ ရယ်မောသံကို ထွက်လာသည်။

"ညီလေး ရှောင်စဲ၊ ရှောင်ချမ့် ရဲ့ စရိုက်က ဒီလိုပါပဲ၊ သူမကို အလွန်အကျွံ နှောင့်ယှက်တာ က ကျွန်တော့်ရဲ့ အမှားပါဘဲ၊ သူမကို ဒီလို ရိုင်းစိုင်းတဲ့ ဇာတ်ရုပ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာအောင် လုပ်တဲ့ အတွက် စိတ်မ၀င်စားပါနဲ့" ကျိုးဝမ် က အကူအညီပေးဖို့ ရောက်လာတာကို မြင်လိုက်ရတော့ ဖန်ယု က ကြမ်းတမ်းသည်။ မျက်နှာက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနဲ့ ရိုးသားတဲ့ အပြုံးကို ပြနေသည်။

ကျိုးဝမ် က သူစိတ်မ၀င်စားကြောင်း ညွှန်ပြရင်း ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်းရဲ့ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကို ဖန်ယု ၊ ငါတို့ဒီမှာ ခွဲထွက်ရမှာကို ငါကြောက်တယ်!"

"အယ်? ညီလေးရှောင်စဲ မင်းသွားမယ့်နေရာက ငါတို့နဲ့မတူဘူးလား။ လျှိူချွမ် မြို့ကို မင်းဘာလို့ဒီလောက်အလျင်အမြန်ထွက်သွားရတာလဲ၊ ဖျက်ဆီးခြင်းသစ်တောက အန္တရာယ်တွေနဲ့ပြည့်နေတယ်၊ မင်းတစ်ယောက်တည်းသွားရတာ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။" ဖန်ယု က တအံ့တသြနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"သွားရအောင်၊ ဦးလေး ဖန်ယု၊ ငါတို့မှာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေ ယူလာစရာ မလိုဘူး။ ဒီကောင်က သာမန်လူပဲ၊ သူက ငါတို့ကို ဆွဲချလိမ့်မယ်။"

မနီးမဝေးတွင် အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော ကောင်မလေးသည် နှစ်ယောက်ကြား စကားပြောသံကို ကြားနေရသည်။ သူမ၏လှပသောမျက်နှာသည် ပျော်ရွှင်နေပြီး ဖန်ယု သည် သူတို့နဲ့နေရန် တိုက်တွန်းဖို့ သူမ၏ပါးစပ်ကိုဖွင့်တော့မည်ကို သူမမြင်လိုက်သောအခါတွင် သူမသည် လျင်မြန်စွာ အနှောင့်အယှက်ပေးခဲ့သည်။

ကူကယ်ရာမဲ့ ခေါင်းယမ်းလိုက်ရင်း ဖန်ယု သည် ကျိုးဝမ် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူက တောင်းပန်ပြီး ပြုံးပြကာ သူ့ကို မတားခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း သူ လှည့်ကြည့်ခါနီးတွင် သူ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ဘာလို့ ဒီလို စိတ်အနှောက်အယှက် ဖြစ်နေကြတာလဲ?"

မူလက ထွက်ခွာတော့မည့် ကျိုးဝမ် သည် ဖန်ယု ၏စကားကြားသောအခါတွင် သူ့ရှေ့က လမ်းမကြီးဆီသို့ ငေးကြည့်ရင်း မနေနိုင်တော့ပေ။ မုန်တိုင်းကဲ့သို့ မြင့်မားသော သွေးနီရောင်မြင်းများစီးလျက် ခုနစ်ကောင် ရှစ်ကောင်ခန့်ကို သူမြင်လိုက်ရသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြွေကျနေတဲ့ သစ်ရွက်ခြောက်တွေ မြေပြင်ပေါ် ချက်ချင်း ပြုတ်ကျသွားသည်။

ပုံရိပ်ခုနစ်ခု သို့မဟုတ် ရှစ်ခုတို့တွင် အမာရွတ်များ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာနှင့် ညာဘက်မျက်လုံးကို မျက်ကွယ်ပြုထားသည့် လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦးသည် အထင်ရှားဆုံးဖြစ်သည်။ ဒါ့အပြင် ဒီလူရဲ့အရှိန်ဝါက သူ့နောက်က ပုံရိပ်တွေထက် အများကြီး ပိုပြင်းထန်သည်။ ရှင်းပါတယ်၊ သူက ဒီအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပဲ။

"သူက ဘယ်သူလဲ?" အမာရွတ်ရှိတဲ့လူကို ကြည့်လိုက်ရင်း ကျိုးဝမ် က မသိချင်ယောင်ဆောင်ကာ မေးလိုက်သည် ။

"လျှိူယုဖန်၊ လျှိူမျိုးနွယ်စု ၏ ကိုယ်ရံတော်မှူး လျှိူယုဖန်!" ဖန်ယု က ရှိုက်ကြီးတငင် ပြုံးလိုက်ပြီး "လျှိူချွမ်မြို့ ရဲ့ လျှိူ မိသားစုဟာ မဟာမိတ်ကြေးစားအဖွဲ့ နဲ့ အဆင်မပြေဘူးဆိုတာ မင်းလည်းသိသင့်တယ်။ ဒီအချိန် ထွက်လာတဲ့ ဒီကောင်က ကောင်းတဲ့ကိစ္စမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်။ ဒါ့အပြင် လျှိူယုဖန် ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ်၏ အဆင့်ခုနစ်တွင်ရောက်နေပြီး သူက လျှိူချွမ် မြို့တစ်ခုလုံးတွင် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပဲ။"

မလှမ်းမကမ်းတွင် အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော ကောင်မလေးနှင့် အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်လေး လျှိူယုဖန် နှင့် အခြားသူများ ပြေးလွှားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့၏မျက်နှာများသည် ချက်ချင်းပင် ရုပ်ဆိုးသွားကာ ဖန်ယု ထံသို့ လျောက်လှမ်းကာ သူတို့အတွက် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။

မြင်းဟီသံ

သူတို့စကားပြောနေစဉ်တွင် လျှိူယုဖန် နှင့် အခြားသူများ ပြေးသွားကြသည်။ သူသည် ရုတ်တရက် ဇက်ကြိုးကိုဆွဲကာ လူလေးယောက်ရှေ့မှာ ရပ်လိုက်သည်။ သူ့အကြည့်က လူလေးယောက်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ပြုံးပြီး "ဒီ ဖန်ယု က မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့ မဟုတ်လား။ အခု မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့ က ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေပြီ၊ ဖျက်ဆီးခြင်းသစ်တောတဝိုက်မှာ လှည့်လည်ဖို့ အားလပ်နေတုန်းပဲလား။"

ဒါကိုကြားတော့ ဖန်ယု ရဲ့အမူအရာပြောင်းသွားပြီး သူက "လျှိူယုဖန်၊ ငါတို့ရဲ့ မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

"ဟီးဟီး။ မင်းလို အမှိုက်တစ်စကို ငါဖြေဖို့ မလိုဘူး။" လျှိူယုဖန် က ဖန်ယု ကို မထီမဲ့မြင် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့အကြည့်က အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် မိန်းကလေးကို ချက်ချင်းရပ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်ခြောက်လှန့်နေပုံရသည်။ သူက ဆက်ပြောတယ် "ချမ့်လေး၊ မင်းက ပိုပိုပြီး လှပလာတယ်။ မင်းမှာ ရုပ်ရည်ရှိတယ်။ မင်းဘယ်လိုခံစားရမလဲ ငါသိချင်တယ်။"

လျှိူယုဖန် ၏အကြည့်သည် အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် ရုပ်ပုံလွှာကို ရံဖန်ရံခါ စိုက်ကြည့်ရင်း မကောင်းမှုအရိပ်အမြွက်ပြနေသည်။ ရွံရှာဖွယ် ရယ်မောသံသည် သူ့ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့နောက်မှ လက်အောက်ငယ်သားများလည်း ရယ်မောကြသည်။ သူတို့၏ မောက်မာမှုသည် သာမန်မဟုတ်ပေ။

လျှိူယုဖန် ၏ ရယ်သံကိုကြားတော့ အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော ကောင်မလေး တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမသည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံဖြင့် လူငယ်၏နောက်တွင် သေးငယ်လှသော ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ လျှော့ချလိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောနိုင်ပေ။ သူ့ရှေ့က ယောက်ျားက ဘယ်လောက် သန်မာတယ်ဆိုတာ သူမသိသည်။ သူတို့ သုံးယောက် ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် လျှိူယုဖန် နဲ့ မယှဉ်ဘူး။ နှစ်ဘက်ကြားက ကွာဟချက်က အရမ်းကြီးမားသည်။

"လျှိူယုဖန်၊ အရမ်းကြီးလွန်မလာနဲ့။ ငါတို့ရဲ့ မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့ မှာ မဟာမိတ်ကြေးစားအဖွဲ့ ရဲ့ ပံ့ပိုးကူညီမှု ရှိကြောင်း မင်းသိထားသင့်တယ်။ မဟာမိတ်ကြေးစားအဖွဲ့ တစ်ခုလုံးက ဆန့်ကျင်ချင်တာလား။"

ဖန်ယု ၏ မျက်နှာသည် နီရဲလာပြီး ပြာသွားသည်။ လျှိူယုဖန် ၏စကားများသည် အံသြစရာမရှိပေ။ သူတောင် မကူညီနိုင်ဘဲ ရှက်ရွံ့နေသလို ခံစားရသည်။

"ဟီးဟီး။ မင်းရဲ့ မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့ ကို ငါတို့ လျှိူ မိသားစုက လိုချင်တာ။ အခု မဟာမိတ်ကြေးစားအဖွဲ့ က မင်းရဲ့ မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့ကိုတောင် မကာကွယ်နိုင်ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးက လျှို့ဝှက်ရတနာရဲ့ တည်နေရာကို သိတာ မင်းသိထားသင့်တယ်။လျှို့ဝှက်ဘဏ္ဍာ၏တည်နေရာနှင့်ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်ကိုရယူဖို့အတွက် မဟာမိတ်ကြေးစားအဖွဲ့က မင်း၏ မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့ ကို ငါတို့ လျှိူ မိသားစုထံ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ပြီးပြီ။ "လျှိူယုဖန် က ဖန်ယု ကြည့်ရတာ လူသေကို ကြည့်နေသလိုပဲ။

"ဘာလဲ? မဟာမိတ်ကြေးစားအဖွဲ့ က ဒါကို လုပ်ခွင့်ပြုလို့လား" ဖန်ယု ၏ မျက်နှာသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။

"ဟီးဟီး အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရှေ့မှာ စွန့်လွှတ်လို့မရတဲ့ အရာတစ်ခုမှ မရှိပါဘူး။ ငါတို့ရဲ့ သခင်လေး လျှိူယွမ်က မင်းရဲ့ခေါင်းဆောင်ကြောင့် ဆုံးပါးသွားခဲ့တယ်။ မင်းတို့ သခင်လေးကို သတ်လိုက်ကတည်းက မင်းရဲ့ မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့က သဘာဝအတိုင်း အသိဥာဏ်ရှိသင့်တယ်။ မဟာမိတ်ကြေးစားအဖွဲ့ ရဲ့ အကာအကွယ်တွေ ပါနေတော့ ငါတို့ မင်းကို မထိနိုင်ဘူး၊ဒါပေမယ့် အခုက မတူတော့ဘူး။ “

လျှိူယုဖန် သည် ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပုတ်လိုက်ပြီး မြင်းပေါ်မှ အသာအယာ ဆင်းလိုက်သည်။ သူက ပြုံးပြီးပြောတယ် "ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ ကြေးစားအဖွဲ့ရဲ့ အဓိကအဖွဲ့ဝင်တွေကို ငါတို့ လျှိူ မိသားစုက ဝိုင်းထားပြီးသား။ မင်းသုံးယောက်က ဇာတ်ကောင်လေးတွေပဲကွ။ မင်းငါ့ရဲ့ အသေးအမွှားအခြေအနေတစ်ခုကို သဘောတူနိုင်ရင် မင်းကို ငါသွားခွင့်ပြုပေးမယ်။ "

ဖန်ယု သည် လျှိူယုဖန် ကို စူးစိုက်စိုက်စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ အရိပ်အယောင်ကို ဖျတ်ခနဲ ခံစားလိုက်ရသည်။ “ဘယ်လိုအခြေအနေလဲ” ဟု အေးစက်စွာပြောသည်။

"ဒါက အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်။ မစ္စရှောင်ချမ့် ကို ရက်အနည်းငယ်လောက် ကစားခွင့်ပေးပါ၊ ပြီးရင် မင်းကို လွှတ်လိုက်မယ်!" လျှိူယုဖန် ၏ အကြည့်သည် အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်၏နောက်တွင် အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော မိန်းကလေးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ကို အချိန်အကြာကြီး မဖျောက်ဖျက်နိုင်ပေ။

သူ ဒီအကြံပြုချက်ကို ပြောလိုက်တာနဲ့ သူ့နောက်က လက်အောက်ငယ်သား ခုနစ်ယောက်၊ တချို့က သက်သက်မဲ့ ဝီစီတွေတောင် မှုတ်ကြသည်။

နီရဲသောမိန်းကလေးသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သူမ၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများတွင် မြူမှုန်များ ပေါ်လာသည်။ သူမသည် လျှိူယုဖန် နှင့် အခြားသူများလက်ထဲသို့ ကျသွားခဲ့ပါက သူမသည် အကြာကြီးအသက်မရှင်နိုင်တော့ကြောင်း သူမကောင်းကောင်းသိသည်။ လျှိူယုဖန် သည် လျှိူချွမ် မြို့၌ နာမည်ဆိုးဖြင့်ကျော်ကြားသော ကြောက်စရာကောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူမကြားသိခဲ့ရသည်။

"လျှယုဖန် ၊ မင်းသားရဲကောင်။ အဲဒါကို မစဉ်းစားနဲ့။"

ဖန်ယု ၏မျက်နှာသည် ဒေါသကြောင့် ချက်ချင်းနီရဲသွားသည်။ အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော ကောင်မလေးသည် သူ့တူမဖြစ်သည်။ လျှိူယုဖန် နှင့် အခြားသူများ သူမကို ညစ်ညူးအောင် မည်သို့ပြုလုပ်နိုင်မည်နည်း။

သူစကားပြောနေစဉ်တွင် ဖန်ယု သည် လေးလံသောဓားကိုရုတ်တရက်ဆွဲထုတ်ပြီး လျှိူယုဖန် ရှေ့သို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ ယွမ်ချီ သည် လျှိူယုဖန် ၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ အပြင်းအထန် ရိုက်ခွဲလိုက်သဖြင့် သူ့လက်မှ ပေါက်ထွက်လာသည်။

"ဟီးဟီး၊ မင်းက မုန့်တစ်ထုပ်ကို အရှုံးခံပြီး သောက်ခိုင်းတာကို ငြင်းနေပုံပဲ၊ ဒါဆို မင်းကို ငါအရင်ဆုံး မသန်မစွမ်းဖြစ်အောင်လုပ်ပေးမယ်။"

လျှိူယုဖန် က ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ညာလက်ကို မြွေကဲ့သို့ ညင်သာစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် လေးလံသောဓားကို လက်ဗလာဖြင့် အလွယ်တကူ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ့ဘယ်ဘက်လက်သည် လက်ဖဝါးကိုဖွဲ့စည်းကာ ဖန်ယု ၏ရင်ဘတ်ထဲသို့ ညင်သာစွာ ဖိသွင်းလိုက်သည်။

ဘုန်းးး

ဖန်ယု ၏ ကြောက်ရွံ့သွားသည်။ ထို့နောက် သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တောင်ကြီးတစ်ခု ဖိကပ်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ လေးလံနေသည်။

ဖူး

ဖန်ယု သည် သွေးတစ်လုတ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပျံသန်းသွားလိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် အကြိမ်တစ်ဒါဇင်ကျော် လူးလဲပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သစ်ပင်၏ပင်စည်ထဲသို့ ဝင်တိုက်ကာ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူသည် ကြိမ်ဖန်များစွာ ချောင်းဆိုးရင်း သွေးများ ထွက်လာပြီး သူ၏ ရောင်ဝါ အားနည်းသွားသည်။

"ဦးလေးဖန်" အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်နောက်ကွယ်မှာ အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေးက နှိုးဆော်သံနဲ့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမတစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီလာသည်။ ယခုအခါ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးသည် အဖြူရောင် ၀တ်ဆင်ထားသော လူငယ်များ၏ နောက်တွင် ကျုံ့သွားသည် ။

"ကလေး။ မင်းက သူရဲကောင်းဖြစ်ချင်တယ်လို့ မပြောနဲ့ ။အလှကို ကယ်တင်ချင်တာလား။ မင်းလို နိဗ္ဗာနနယ်ပယ် သက်သက်နဲ့လား။"

ဖန်ယု နဲ့ ဆက်ဆံပြီးနောက် လျှိူယုဖန် က သူ့မျက်နှာကို လှည့်ပြီး အဝေးက အဖြူရောင်ဝတ်လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ပြုံးပြီး အေးစက်နေတဲ့ သွားတစ်တန်းကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

အေးစက်သော ချွေးခြေရာများသည် အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်၏ နဖူးမှ တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာသည်။ သူသည် အဝေးမှ အရှိန်အဝါအလွန်အားနည်းသောဖန်ယုကို ကြည့်လိုက်သည်။ အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်လေး၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားသည် ။

ဒူးထောက်သံ

လူအုပ်ကြီး၏ စူးစူးဝါးဝါး အကြည့်အောက်တွင် ဝတ်ဖြူဖြူထွေးက ရုတ်တရက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။ သူက လျှိူယုဖန် ကို ဦးညွှတ်ပြီး တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ "သခင် လျှိူ၊ ငါ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ၊ ဒီလူနှစ်ယောက်နဲ့ ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး!"

အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော မိန်းကလေးသည် မယုံကြည်နိုင်စွာ ဒူးထောက်ကာ ကရုဏာတရားကို တောင်းရမ်းနေသော အဖြူရောင်ဝတ်လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဒါက သူမအမြဲလေးစားခဲ့ရတဲ့ ဖန်ကုန်း ဖြစ်နေတုန်းပဲလား။ သူမ တိတ်တဆိတ် သဘောကျခဲ့သော ကြေးစားအဖွဲ့၏ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်လား။

"အိုး.. မင်း သူတို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးလား။ အဲတာဆို မင်းက ဘာလို့ လမ်းက မထွက်သေးတာလဲ။ ငါ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ချင်တာလား။"

လျှိူယုဖန် သည် အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်အား ရုတ်တရက် ပါးရိုက်လိုက်သည်။ အဖြူရောင်ဝတ်လူငယ်က ဒေါသမထွက်ပေ။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ဖြူစင်သော အပြုံးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသပြီး သူ့လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားသည့် အနီရောင်မိန်းကလေးကို ရက်စက်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဘေးသို့ရွှေ့ပြီး ဦးညွှတ်သည်။

အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော ကောင်မလေးသည် သူ့ရှေ့က လွတ်နေသောနေရာကို ကွက်ခနဲကြည့်နေသည်။ ဖန်ကုန်း ဟာ သူ့မျက်နှာကို မြန်မြန်ပြောင်းဖို့ သူမမျှော်လင့်ထားပါဘူး။ အသက်နှင့်သေခြင်း၏ အရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် သူမကို သစ္စာဖောက်ရန် အမှန်တကယ် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

လျှိူယုဖန် နီးကပ်လာသည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော မိန်းကလေးသည် ရုတ်တရက် အလွန်အထီးကျန်ပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမအယုံကြည်ရဆုံး နောက်ကျောကိုတောင် ဒီအချိန်မှာ သစ္စာဖောက်ခဲ့တယ်။ ယခု သူမသည် အခြားမည်သူ့ကို အားကိုးနိုင်မည်နည်း။

"ဘယ်လိုဒုက္ခလဲ!"

လျှိုယုဖန် သည် အနီရောင်လက်ကောက်ဝတ်တွင် ကောင်မလေးကို ဖမ်းခါနီးတွင် စိတ်မရှည်သောအသံတစ်ခု ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘန်းးး

ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသံက ဘယ်က ထွက်ပေါ်လာမှန်းမသိပေ။ ချက်ခြင်းပင် အနက်ရောင်လျှပ်စီးကြောင်းကဲ့သို့ လျှိူယုဖန် ဆီသို့ အနက်ရောင်အသွင်ဆောင်လာသည်။ ထိုရုပ်သည် လျှိူယုဖန် ရှေ့သို့ ချက်ချင်းရောက်လာပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဇောက်ထိုးရပ်လိုက်သည်။ လျှိူယုဖန်က မတုံ့ပြန်ခင်မှာ ပုံရဲ့ညာခြေက သူ့မေးစေ့ကို ကန်လိုက်သည်။ ချက်ခြင်းပင် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထဲတွင် ပါရာဘိုလာတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ဖူးး

လျှိူဖန်ယု ၏ပါးစပ်မှ သွေးတစ်လုတ်ထွက်သည်။ သွားများနှင့် သွေးများ မြေပြင်ပေါ် ဖိတ်ကျလာသည်။