လျှိူယုဖန်

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မာနကြီးပြီး မောက်မာနေဆဲဖြစ်သော လျှိူယုဖန် သည် သွေးများထွက်သည်အထိ ကန်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်။ ဤ ၁၈၀ ဒီဂရီ ပြောင်းလဲမှုမျိုးသည် ဖန်ယု နှင့် အခြားသူများကို အံ့အားသင့်စေရုံသာမက လျှိူယုဖန်က သူနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်လာသော လက်အောက်ငယ်သားများကိုပါ အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

လျှိူယုဖန် သည် အနီရောင် ၀တ်စုံဖြင့် ကောင်မလေးကို ဖမ်းပြီး သွေးထွက်သည်အထိ ကန်ကျောက်လိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ မျက်လုံးတစ်မှိတ်အတွင်း အရာအားလုံး ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်။ စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာနီရဲနေသည့် မိန်းကလေးပင်လျှင် လျှိူယုဖန် သည် သွေးအန်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့ဩခြင်းအရိပ်အယောင်ကို ထုတ်ဖော်မပြဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ သူမ သတိတွေပြန်ဝင်လာပြီး သူ့ရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့ ပိန်ပိန်ပါးပါးပုံစံကို ကြည့်လိုက်ရင်း သူမရဲ့ အံ့သြမှုက မှင်တက်သွားသည်။

သူမရှေ့မှပုံရိပ်က ထပ်ခါထပ်ခါ လှောင်ပြောင်ခဲ့တဲ့ ဆေးကုသရေးဆရာလေး မဟုတ်လား။

သူ့ရှေ့မှာ ငြိမ်ငြိမ်လေးရပ်နေတဲ့ လူငယ်လေးဟာ ပိန်ပိန်ပါးပါးနဲ့ အားနည်းနေသေးပေမယ့် သူ့ရဲ့ ပိန်ပိန်ပါးပါး ခန္ဓာကိုယ်က စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး ကြီးစိုးနေတဲ့ အသွင်ကို ဖျတ်ခနဲ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ယခင်က လူငယ်ကို မည်သို့လှောင်ပြောင်ခဲ့သည်ကို တွေးတောရင်း နောက်ဆုံးတွင် အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော မိန်းကလေးသည် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချသောအပြုံးကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။

သူဘယ်လောက်ပဲလှောင်ပြောင်နေပါစေ လူငယ်က သူ့ကိုလျစ်လျူရှုခဲ့တာ အံ့သြစရာမရှိပါဘူး။ သူ့စိတ်ထဲတွင် ထိုအချိန်က သူ၏ဖျော်ဖြေမှုသည် လူရွှင်တော်တစ်ယောက်၏ ဖျော်ဖြေမှုကဲ့သို့ ရယ်စရာကောင်းနေပေလိမ့်မည်။

စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချရင်း ကောင်မလေးက သူ့ရှေ့က လူငယ်ကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်နေသည်။ နံနက်ခင်းအလင်းရောင်အောက်တွင် လူငယ်လေး၏သွယ်လျသောခန္ဓာကိုယ်သည် ဖုံးကွယ်ရခက်သော ကျက်သရေအရိပ်အယောင်ကို ပေါ်လွင်စေသည်။

ထိုလူငယ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မိန်းကလေးသည် ဖြူဖျော့ဖျော့မျက်နှာရှိပြီး ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေသော ဖြူဖြူဖျော့ဖျော့မျက်နှာထားဖြင့် ဘေးမှ ပုန်းရှောင်နေသော ဖန်ကုန်း ကို ကြည့်ရန် ရုတ်တရက် ခေါင်းစောင်းလိုက်သည်။ သူ့အတွက် အတိတ်က လေးစားမှု အရိပ်အယောင်က ဒီအချိန်မှာ ရယ်စရာကောင်းတယ်လို့ သူမ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

သစ်ပင်တစ်ပင်ကို မှီ၍ ရင်ဘတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် ဖန်ယု သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး သွေးချောင်းစီးနေသော လျှိူယုဖန် ကို ငေးကြောင်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် အဝေးမှ ရပ်နေသော လူငယ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

မနေ့က သူ့ကိုယ်သူ သာမာန်ဆေးဆရာအဖြစ် မိတ်ဆက်လိုက်သော လူငယ်လေး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ လေးနက်သော အကြည့်ကို ရုတ်တရက် သတိရမိသည်။ သူ့ပါးစပ်ထောင့်များ တွန့်သွားသည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် "ဟင့်အင်း၊ ရိုးရိုးဆေးဆရာက ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ်ရဲ့ သတ္တမအဆင့်မှာရှိတဲ့ လျှိူယုဖန် ကို ဘယ်လိုကန်နိုင်မှာလဲ"

“အဟွတ် အဟွတ်…” လျှိူယုဖန် ပါးစပ်မှ သွေးများ ထွက်ကျလာသဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ့စိတ်အတန်ငယ် ရှုပ်ထွေးလာကာ နောက်ဆုံးတွင် ရှင်းလင်းလာသည်။ သူ့ရှေ့က လူငယ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဒေါသကြီးတဲ့ အမူအရာနဲ့ "လူယုတ်မာ၊ မင်းငါ့ကို ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်ရဲတာလား၊ ငါဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းသိလား"

" လျှိူ မိသားစုရဲ့ ခွေးတစ်ကောင်ပဲ မဟုတ်လား ၊ မရိုက်ခင် ခွေးနာမည် သိဖို့ လိုလို့လား " ကျိုးဝမ် က သူ့မျက်နှာမှာ အေးစက်စက် အပြုံးလေးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

လျှိူယုဖန် ၏ စကားစမြည်ပြောဆိုရာမှ ယခုပဲ ယန်ခိုင် သည် လျှိူယွမ် ကို နောက်ဆုံးအကြိမ်က သတ်လိုက်သောကြောင့် လျှိူ မိသားစုသည် မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့ ထံ အပြစ်ပုံချလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

လျှိူ မိသားစုသည် မဟာမိတ်ကြေးစားအဖွဲ့ ၏ ပံ့ပိုးကူညီမှုကြောင့် လုပ်ဆောင်ဝံ့ခြင်းမရှိသော်လည်း မဟာမိတ်ကြေးစားအဖွဲ့ သည် မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့ အား အကျိုးအမြတ်အတွက် လျှိူ မိသားစုထံ သစ္စာဖောက်ဆဲဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ လျှိူယွမ် ကိုသတ်တဲ့သူက သူကိုယ်တိုင်ပဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျိုးဝမ် က ဒီကိစ္စကို လျစ်လျူရှုဖို့ အကြောင်းပြချက်မရှိပါဘူး။

လျှိူယုဖန် သည် သူ့ရှေ့မှ လူငယ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ဒေါသအရမ်းထွက်ကာ ရယ်မောရင်း "ဘယ်လောက်တောင် မာနကြီးလိုက်တဲ့အကောင်လဲ၊ မင်းရဲ့ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်တိုက်ခိုက်မှုအောင်မြင်လို့ မင်းတကယ်ကြီးတော်တယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။ ဒီနေ့ မင်းကိုဒီမှာမသတ်ရင် ငါ့မျိုးရိုးက လျှိူ မဟုတ်တော့ဘူး"

"သူ့ကိုသတ်!" လူတိုင်းရှေ့မှာ အရှက်ခွဲခံရတော့ လျှိူယုဖန် ရဲ့မျက်နှာက ပိုလို့တောင် ရက်စက်လာခဲ့သည်။ဟိန်းဟောက်သံနဲ့အတူ သူ့နောက်က လက်အောက်ငယ်သားတွေက သူတို့ရဲ့လက်နက်တွေကို ခါးကနေဆွဲထုတ်ပြီး ကျိုးဝမ် ကို ခုတ်ချလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျှိူယုဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စိမ်းလန်းသော ယွမ်စွမ်းအားများ ထွက်လာသည်။ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း သံလက်သီးတစ်စုံက အစိမ်းရောင်ဖျော့ဖျော့ တောက်ပစွာ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ဒေါသတကြီးဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ သူသည် ကျိုးဝမ် ၏ရင်ဘတ်ဆီသို့ သူ၏လက်သီးများကို ဒေါသတကြီး ထိုူချလိုက်သည်။

ယွမ် စွမ်းအားက သူ့ခြေဖျားကနေ ပျံ့နှံ့လာတာကြောင့် ကျိုးဝမ် ရဲ့ ခြေဖျားက ရုတ်တရက် မြေပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျသွားသည်။ မကြာခင်မှာပဲ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးက ငှက်တစ်ကောင်လို လျှိူယုဖန် ဆီကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ညာခြေထောက်သည် ရုတ်တရက် အထက်သို့ ကန်တက်လာပြီး လျှိူယုဖန် ၏ လည်ပင်းဆီသို့ လှည့်စားသော ထောင့်မှ ကန်လိုက်လေသည်။

ဝင်လာသောကန်ချက်ဆီသို့ သံလက်သီးနှစ်ခုဖြင့်ထိုးလိုက်ကာ လျှိူယုဖန် က အေးစက်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော ယွမ်စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ လျှိူယုဖန် သည် သူ၏လက်သီးများကို ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး ကျိုးဝမ် ၏ နောက်ကျောကို ဥက္ကာခဲကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်စဉ်တွင် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေရဲ့ အကာအကွယ်တွေကို ချက်ခြင်း ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။ ကျိုးဝမ် ရဲ့ ညာလက်က သူ့ ချမ့်ခွင်း အိတ်ကို ရုတ်တရက် ပုတ်လိုက်ပြီး လူတစ်ယောက်လောက် ရှည်လျားတဲ့ နဂါးသွေးဓားရှည် ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဓားသွားသံနှင့် ရောစပ်နေသော နဂါးဟိန်းဟောက်သံက တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားသွားကို ဇောက်ထိုးကိုင်ထားရင်း လျှိူယုဖန်ကို ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ နဂါးသွေးဓားရှည် သည် တံခါးကို အလျားလိုက် ရိုက်ချိုးလိုက်သလိုပါပဲ။ အင်အားကြီးမားသော အင်အားသည် လျှိူယုဖန်ထံသို့ ချဉ်းကပ်ခါနီး လက်အောက်ငယ်သားများကို ချက်ချင်းပင် သွေးများ တံတွေးနှင့် အနောက်သို့ လွှတ်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ လျှိူယုဖန် ခေါ်လာတဲ့ လက်အောက်ငယ်သား အနည်းငယ်ကို ကျိုးဝမ် က အလွယ်တကူ ဆက်ဆံခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျိုးဝမ် သည် ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကြည့်ကာ စိမ်းဖျော့ဖျော့သော ယွမ်စွမ်းအား ရှိသော လျှိူယုဖန် ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့လက်ထဲတွင် ကြီးမားသော နဂါးသွေးဓားရှည်ကို ကိုင်ထားရင်း ကျိုးဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဇောက်ထိုးဖြစ်သွားသည်။ ဓားရှည်ကြီးကို ကိုင်ထားရင်း လေးမှ လွှတ်လိုက်သော မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ လျှိူယုဖန် ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ဓားရှည်ကြီးသည် မညီမညာသော မြေပြင်ကို ဖြတ်ကျော်လာစဉ် မရေမတွက်နိုင်သော မီးပွားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ကျိုးဝမ် ရဲ့ပုံရိပ်က လျှိူယုဖန် ရဲ့အထက်မှာ ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်။ သူ့လက်ထဲက နဂါးသွေးဓားရှည် ကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ဓားသွားသည် လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ လျှိူယုဖန် ဆီသို့ အပြင်းအထန် ခုတ်ချလိုက်သဖြင့် ပြင်းထန်သော ယွမ်စွမ်းအား နှင့် ရောနှောသွားသည်။

စူးရှသော လေတိုက်သံကြောင့် လျှိူယုဖန် ၏ မျက်နှာသည် အလွန်ရုပ်ဆိုးသွားခဲ့သည်။ သူ့နောက်ကျောပေါ်ရှိ ဓားရှည်ကြီးကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဝင်လာသော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ဓားရှည်ကြီးကို အထက်သို့ မြှောက်လိုက်သောအခါတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ယွမ်စွမ်းအားသည် ပြင်းထန်စွာ ခုန်တက်သွားသည်။

"ဘန်းးး!" ကြွပ်ဆတ်ဆတ်အသံများ လမ်းမပေါ်တွင် ပဲ့တင်ထပ်ကာ လူတိုင်း၏အာရုံကို စွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။

လေးလံသောဓားနှင့် နဂါးသွေးဓားတို့ ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့်အမျှ လေးလံသော အင်အားကြောင့် လျှိူယုဖန် အနည်းငယ်နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ခြေဖဝါးများသည် မြေကြီးထဲသို့ပင် နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

လျှိူယုဖန် ၏ မျက်နှာသည် ယခုအချိန်တွင်ပင် ဖြူဖျော့လာခဲ့သည်။ သူ့အပေါ်က ပြုံးနေတဲ့ လူငယ်လေးကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့ရင်ထဲမှာ အေးခဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုလူငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဤမျှ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားရှိမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

"မင်း...တကယ် တားလိုက်တာလား?"

ရုတ်တရက် တိုးတိုးတိတ်တိတ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ များမကြာမီတွင် လျိူယုဖန် သည် လူငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော သွေးပြန်ကြောများဖြင့် ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့ အံ့သြသွားခဲ့သည်။ သူ့လက်ထဲက ဓားရှည်ကြီးအပေါ် ဖိအားက ရုတ်တရက် တိုးလာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က နစ်မြုပ်သွားပြန်တယ်။ သူ့ခြေသလုံး တစ်ခုလုံး မြေကြီးထဲမှာ နစ်မြုပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

ခရက်

နဂါးသွေးဓားရှည် ၏ စွမ်းအားသည် ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ လျှိူယုဖန် ၏လက်ရှိ ဓားကြီးသည် အက်ကွဲလာသည်။ ခဏအကြာတွင် အက်ကွဲသည် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာသည်။ နောက်ဆုံး အသံတိုးတိုးလေး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ရုတ်တရတ် ရပ်သွားကာ ကွဲအက်သွားသည်။

သူ့လက်ထဲက ဓားရှည်ကြီးက တစ်လက်မနဲ့ တစ်လက်မခွဲ ကွဲအက်သွားတာကို မြင်လိုက်ရတော့ လျှိူယုဖန်ဟာ ရုတ်တရက် ကြောက်ရွံ့သွားသည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်စရာအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ့ခါးကို ထူးထူးခြားခြား ကွေးထားလိုက်ပြီး အမြန်ပြန်ဆုတ်လိုက်သည်နှင့် သူ့ခြေထောက်များ ကွေးသွားသည်။

ဘန်းးး

ဓားသည် ဒေါသတကြီး ခုတ်ချလိုက်သည်။ အင်အားကြီးမားသော စွမ်းအားသည် မြေပြင်၌ နက်နဲသော အပေါက်တစ်ခုကိုပင် ဖြိုခွဲပစ်လိုက်သည်။

လျှိူယုဖန် ၏ပုံစံသည် လျင်မြန်စွာ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျိုးဝမ် သည် မျက်နှာအမူအရာဖြင့် မျက်လုံးများကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ့ခြေဖဝါးလေးတောင်ထွက်လာပြန်သည်။ ပေါက်ကွဲသံကဲ့သို့ပင်၊ သူ၏ရုပ်သည် လျှိူယုဖန်၏နောက်တွင် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုလို တောက်ပလာသည်။ သူ အနည်းငယ် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ညာဖက်ခြေထောက်သည် စက်ဝိုင်းတစ်ဝက်ခန့် လှည့်သွားကာ လျှိူယုဖန် ၏နောက်ကျောကို ပြင်းထန်စွာ ယွမ်စွမ်းအား ဖြင့် ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။

အေးစက်သောလေ၏ခြေရာများသည် လျှိူယုဖန်၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ ရေခဲပြာရောင်ချပ်ဝတ်တစ်ခုသို့ ချက်ခြင်းပေါင်းစပ်သွားကာ ဓားသွား၏သက်ရောက်မှုကို တိုက်ရိုက်ဟန့်တားသည်။

ဖူးးးး

လျှိူယုဖန် သည် ရုတ်တရက် ပါးစပ်ထဲ သွေးများ ထွက်လာသည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး တစ်ဒါဇင်ကျော်လောက် ရှေ့ကို လှိမ့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် သစ်ပင်၏ပင်စည်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

တစ်လှမ်းပြီးတစ်လှမ်း လျှောက်လာနေသော ငြိမ်သက်နေသော လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း လျှိူယုဖန် ၏ မျက်နှာသည် ယခင်ကကဲ့သို့ မာနကြီးတော့မည်မဟုတ်ပေ။ အဲဒီအစား ထိတ်လန့်စရာတွေနဲ့ ပြည့်နေသည်။

"မင်းရဲ့ ဒီဓားသွားက ဘယ်လိုလက်နက်မျိုးလဲ၊ ငါ့ရဲ့ ပုံရိပ်ယောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာတောင်မှ အဲဒါကို လုံးဝ မတားဆီးနိုင်ဘူးလား။ ဒါက စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာပဲလား။" လျှိူယုဖန် ၏ အသံသည် ရုတ်တရက် စူးရှလာပြီး သူ့လေသံမှာ မယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိသည်။

လျှိူယုဖန် စကားကိုကြားတော့ ရောက်ရှိလာသူအားလုံးက ကျိုးဝမ် ရဲ့လက်ထဲက နဂါးသွေးဓားရှည် ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ အခုနက သူတို့က သာမန်လက်နက်တစ်ခုလို့ ထင်နေကြသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် သန့်စင်ထားသော သံဖြင့်ပြုလုပ်ထားသည့် လေးလံသောဓားနှင့် ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ်၏ အဆင့်ခုနစ်ရှိ စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ယောင် ချပ်ဝတ်ကို အလွယ်တကူ ချိုးဖျက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် သာမန်လက်နက်မဟုတ်ပေ။ လျှိူယုဖန် ပြောခဲ့သည့် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာဖြစ်ဖို့ အလွန်ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ကွင်းပြင်တွင် ဖန်ယု နှင့် အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော ကောင်မလေးတို့သည် ကောင်းမွန်ပြီး သူတို့၏အမူအရာများသည် အလွန်သဘာဝကျသည်။ သို့သော်လည်း အဖြူရောင် ၀တ်စုံနှင့် လူငယ်လေး ဖန်ကုန်း၏ အသက်ရှုသံများ ရုတ်တရက် မြန်လာပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် လောဘနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာ။ အဆင့်နိမ့်သော စိတ်ဝိညာဉ် ရတနာဖြစ်ခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းသည် အလွန်ရှားပါးသည်။ လျှိူချွမ်မြို့တစ်ခုလုံးတွင် လျူမိသားစုသာ ရှိနိုင်သည် ။ မိသားစုဘဏ္ဍာအဖြစ် မှတ်ယူခံရသည့်အရာတစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ရတနာသည် ယခုအခါ ပိန်ပြီး အားနည်းသော လူငယ်တစ်ယောက်၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။ ဒါက လူတိုင်းကို မတုန်လှုပ်ဘဲ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မလဲ။

"မင်းလက်ထဲမှာ အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခုရှိတယ်။ ငါ လျှိူယုဖန် က ဒီနေ့အကြွေးတွေကို သတိရနေလိမ့်မယ်။ နောက်တော့ မင်းကို လျှိူ မိသားစုက အဆုံးမဲ့လိုက်ရှာလိမ့်မယ်!" လျှိူယုဖန် ၏ မျက်လုံးများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး အနက်ရောင်လျှပ်စီးကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တော၏အဆုံးဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

" ဒီနေ့ မင်း ဖျက်ဆီးခြင်းသစ်တောထဲက ထွက်နိုင်မယ်မထင်ဘူး!" သူ့လက်ထဲက နဂါးသွေးဓားရှည် က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့ရဲ့ ညာလက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးသည် လေးမှထွက်သွားသော မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး လျှိုယုဖန် ပြေးနေသောပုံရိပ်ဆီသို့ ပြေးသွားလေသည်။

ကျိုးဝမ် ရဲ့လက်ထဲက ဓားကြီးဟာ ပုံသဏ္ဍာန်အနီးမှာ ဒေါသတကြီး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ သို့သော် ကျိုးဝမ် အံ့အားသင့်သွားကာ လျှိုယုဖန် သည် ရုတ်တရက် ဦးတည်ချက်ပြောင်းကာ အရှိန်ပိုမြန်လာသည်။ သူ၏ပစ်မှတ်မှာ အနီရောင်ဝတ်ထားသော မိန်းမပျိုလေးဖြစ်ပြီး ကြောင်တက်တက်ဖြင့် အနီးနားတွင် ရပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

"ရှောင်ချမ့် သတိထား။"ဖန်ယုက ရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်။ သူမကို ကယ်တင်ချင်ပေမယ့် ခွန်အားမရှိပေ။

သူ့ငိုသံကိုကြားပြီးမှသာ ရှောင်ချမ့် သည် အံ့အားသင့်နေသောကျိုးဝမ် ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အကြည့်သည် ဖြတ်ပြေးနေသော လျှိူယုဖန် ဆီသို့ ပြောင်သွားခဲ့သည်။ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် အရောင်ပျက်သွားသည်။ သို့သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်တောင့်တင်းနေသဖြင့် လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

လျှိူယုဖန် သည် သူမနှင့် အလွန်နီးကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှောင်ချမ့် သည် အလွန်ကြောက်လန့်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေပြီး နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်နေသည်။

သို့သော်လည်း လျှိူယုဖန် ၏ လက်ဖဝါးက ရှောင်ချမ့် ကို ဖမ်းကိုင်လိုက်စဉ်တွင် ဓားရှည်ကြီးနှင့် လူငယ်လေးသည် တစ္ဆေသရဲကဲ့သို့ ပေါ်လာသည်။

သူ့မျက်လုံးတွေကို စိုက်ကြည့်ရင်း ကျိုးဝမ် က "ဘယ်လို စက်ဆုပ်စရာကောင်းတဲ့ အကြံအစည်လဲ။ ကိုယ်ခံပညာရှင်ဖြစ်တဲ့ မင်းက အရှက်မရှိတဲ့သူပဲ" လို့ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် ကျိုးဝမ် သည် သူ့လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် လက်သည်းငါးခုရွှေနဂါးငါးကောင်၏ နဂါးချီ သည် ထွက်လာပြီး နဂါးသွေးဓားရှည် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ တခဏချင်းမှာပဲ နဂါးသွေးဓားရှည်ဟာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းနဲ့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ဓါးပေါ်မှာထွင်းထားတဲ့ ဧရာမနဂါးပုံစံက လင်းလက်သွားသည်။ အားကြီးသော နဂါးဟိန်းဟောက်သံသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အားကောင်းသော နဂါးကြီး၏ ဖိအားတစ်ခုသည် တောင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဖိစီးလာသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထုအလယ်တွင် အေးခဲသွားပြီး လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

"ဒီဖိအား. . . . ."

လျှိူယုဖန် က သူ့စကားမဆုံးခင်မှာ ဓားရှည်ကြီးဟာ စွမ်းအင်ပမာဏများစွာကို သယ်ဆောင်လာပြီး သူ့လည်ပင်းကို ချက်ခြင်းဖြတ်လိုက်သည်။ စူးစူးရှရှ အသံနှင့်အတူ ဦးခေါင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အကြိမ်အနည်းငယ် လိမ့်ကျကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ရှောင်ချမ့် ၏ခြေရင်း၌ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။