မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့၏အခက်အခဲ

"ဒီဖိအားကဘာလဲ။ ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ်အဆင့် ခုနစ်မှာရှိနေတဲ့ လျှိူယုဖန် ကို အေးခဲသွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ အချိန်က ရပ်သွားသလိုပဲ။" ကျိုးဝမ် က သူ့ရှေ့က နဂါးသွေးဓားရှည် ကို တအံ့တသြ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"အဲဒါက နဂါးအရှိန်အဝါ၊ မြင့်မြတ်တဲ့နဂါးကလန် မှာသာ ရှိတဲ့ အရှိန်အဝါတစ်မျိုးပဲ။ အရမ်းသိမ်မွေ့ပေမယ့် ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် မှာရှိတဲ့ စစ်သည်တော်တွေကို နှောင့်နှေးစေနိုင်တယ်။ ဒီ နဂါးသွေးဓားရှည် ကို လျှော့တွက်ထားပုံရတယ်။ ဒီ နဂါးသွေးဓားရှည် ပြည့်စုံသွားရင် အဲဒါက အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အလားအလာရှိတယ်။"

ရှောင်ဟေး ၏အသံသည် ကျိုးဝမ် ၏စိတ်ထဲတွင် ဖြည်းညှင်းစွာထွက်ပေါ်လာသော်လည်း သူမ၏အသံတွင် ရှုပ်ထွေးသောအရိပ်အမြွက်တစ်ခုရှိသည်။

"နဂါးအရှိန်အဝါလား။ အဆင့်မြင့်စိတ်ဝိညာဥ်ရတနာလား?" ကျိုးဝမ် သည် နဂါးသွေးဓားရှည် ကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ မကူညီနိုင်ဘဲ အံ့ဩသွားသည်။

"နဂါးသွေးဓားရှည် တွင်ပါရှိတဲ့ နဂါးအရှိန်အဝါ ကို နဂါးချီ ဖြင့်သာ အသက်သွင်းနိုင်တာကြောင့် ဒီလက်နက်ကို မင်းလက်ထဲမှာပဲ အပြည့်အ၀အသုံးပြုနိုင်တယ်။တိုက်ဆိုင်စွာပင် မင်းခန္ဓာကိုယ်မှာ နဂါးချီ ရှိတယ်။ မင်းအရမ်းကံကောင်းတယ်လို့ပြောရမယ်။ နဂါးဖိအား ဖြင့် နဂါးသွေးဓားရှည် ၏ စွမ်းအားက အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဥ်ရတနာနှင့် နီးပါးတူညီတယ်။ " ရှောင်ဟေး က မနာလိုစိတ်နဲ့ ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးဝမ် ရယ်ပြီး နဂါးသွေးဓားရှည် ကို ဆွဲထုတ်ပြီး သူ့ရဲ့ ချမ့်ခွင်း အိတ်ထဲကို ထည့်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ၎င်း၏စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရန် နဂါးသွေးဓားရှည် ကို ထုတ်ယူခဲ့သည်။ ရလဒ်က မထင်မှတ်ဘဲ ကောင်းသည်။ နဂါးသွေးဓားရှည် ဖြင့် ကျိုးဝမ် သည် အနှစ်တစ်သောင်း အမှောင်ချထားသော ရေခဲချပ်ဝတ်တန်ဆာကို မရှုံ့ချသော်လည်း ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် ၏ အထွတ်အထိပ်ကိုးအဆင့်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူကို တိုက်ခိုက်နိုင်သေးသည်။

အနှစ်တစ်ထောင် နက်နဲသောရေခဲချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် နဂါးသွေးဓားရှည်ကို အသုံးပြုပြီးသည်နှင့် သူ၏ ခွန်အားသည် ခန္ဓာငါးပါးနယ်ပယ် သို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည့် စစ်သည်တော်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကျိုးဝမ် သည် ခန္ဓာငါးပါးယန်နယ်ပယ် သို့ဝင်ရောက်လာခဲ့သော စစ်သည်တစ်ဦးကိုကြောက်ရွံ့ရန် နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက်ကို အားကိုးရန်မလိုအပ်တော့ပေ။ထို့အပြင် ကျိုးဝမ်ရဲ့အကြီးမားဆုံး ဝှက်ဖဲသည် နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက်ဖြစ်သည်။ နိဗ္ဗာနနတ်ဆိုးမီးတောက်ငြိမ်နေသေးတာကြောင့်မဟုတ်ရင် ကျိုးဝမ်ရဲ့ တိုက်ပွဲခွန်အားသည် အမြင့်မားဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်။

"ညီလေးရှောင်စဲ ဒီနေ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မင်းကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ငါတို့သုံးယောက်လုံးကို လျှိူမျိုးနွယ်စုက သတ်ပစ်ပြီးပြီ။ "ဒီအချိန်မှာ ဖန်ယုသည် အနီရောင်ဂါဝန်နဲ့မိန်းခလေးရဲ့အကူညီနဲ့ ကျိုးဝမ်ဆီသို့ လာခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့မျက်နှာမှာ ကျေးဇူးတင်မှုနဲ့ ပြည့်နေသည်။

အနီရောင်ဂါဝန်နဲ့မိန်းခလေးသည် ဖန်ယုရဲ့ဘေးမှာ တိတ်တစ်ဆိတ် ရပ်နေခဲ့သည်။ တခါတလေ သူမဟာ ကျိုးဝမ်ကို ခိုးကြည့်နေပေမယ့် စကားတခွန်းမှ လုံးဝ မပြောဘူး။ ၀တ်စုံဖြူဝတ် လူငယ်လေးအတွက် သူ့ကို တိုက်ရိုက် လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။

"မင်း ကြိုဆိုပါတယ်! မင်းရဲ့ ကြေးစားအဖွဲ့ကအခြေအနေ မကောင်းဘူးလို့ လျှိူယုဖန်ပြောတာ ငါကြားလိုက်တယ်။ မင်း ပုန်းဖို့ နေရာကို ဘာလို့ အရင်ရှာနေတာလဲ" ကျိုးဝမ် က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး အပြုံးမပျက် ပြောသည်။

"ငါ ဖန်ယုက သေခြင်းကိုကြောက်တက်တဲ့လူမဟုတ်ဘူး။ငါတို့၏ မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့ ဒုက္ခရောက်နေတာကြောင့် ကြေးစားအဖွဲ့ ၏အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်တာကြောင့် ငါ့အနေနဲ့ ရပ်ကြည့်မနေနိုင်ဘူး။" ဖန်ယု က ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးပြီး အခိုင်အမာကြေငြာခဲ့သည်။

ကျိုးဝမ်က ဖန်ယုကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ခေါင်းယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။"မင်း အားနည်းလွန်းတယ်။ မင်းလျှိူချွမ်မြို့ကို သွားခဲ့ရင်တောင် မင်းသေခြင်းတရားကို ဖိတ်ခေါ်ရလိမ့်မယ်။ငါက မင်းရဲ့ခေါင်းဆောင်ဟန်ရွှယ်ရဲ့ အသိမိတ်တွေဟောင်းပဲ။ဒီတစ်ခါ ငါ မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့ ကိုကူညီဖို့ မိုးမခမြို့ ကို သွားနေတယ်။ “

"ညီလေး၊ မင်းက ငါတို့ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အသိမိတ်ဆွေဟောင်းလား။ဒါတောင် လွှတ်မပေးနိုင်ဘူး။ညီလေး ငါတို့ကို မင်းနဲ့အတူ မိုးမခမြို့ ကို ခေါ်သွားနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။" စိတ်လှုပ်ရှားမှု ထုတ်ဖော်မပြမီ ဖန်ယု ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်စရာ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။သူ့ရှေ့က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လူငယ်လေးဟာ သူတို့ခေါင်းဆောင်ရဲ့ အသိအကျွမ်းဟောင်းတစ်ယောက်လို့ မမျှော်လင့်ထားပါဘူး။

သူ့ရှေ့က လူငယ်လေးဟာ သူတို့ရဲ့ မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့ ကို ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်က ဒီအချိန်မှာ တကယ်ပဲ လွတ်မြောက်နိုင်မယ်ဆိုတာ သူသိသည်။

ဖန်ယု ၏ မျက်လုံးများတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း ကျိုးဝမ် က ကူကယ်ရာမဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဒါဆို အတူတူ သွားကြရအောင်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့တွေ သတိထားရမယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျိုးဝမ် သည် အခြားဘာမျှ မပြောတော့ပေ။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်မှ ခုန်တက်ပြီး မိုးမခမြို့ဆီသို့ ရုတ်တရက် ပြေးသွားသည်။

ဖန်ယု နှင့် အနီရောင်ဝတ်စုံ ကောင်မလေးသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးဝမ် နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။တစ်ချိန်လုံး တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ဝတ်ရုံဖြူရောင် လူငယ်လေးသည် သူ့မျက်နှာတွင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှု အရိပ်အယောင်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။အဆုံးတွင် သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းကာ သူတို့ သုံးယောက်နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။ကျိုးဝမ် နှင့် အခြားသူများနောက်သို့ လိုက်ရုံမှလွဲ၍ အခြားသွားစရာနေရာမရှိသည်ကို သူသိသည်။

နှစ်နာရီခန့်အကြာတွင် သူတို့လေးဦးသည် တောစပ်သို့ အလျင်အမြန်ရောက်ရှိလာကြသည်။ ခဏကြာတော့ သူတို့လေးယောက်ရှေ့မှာ အတော်လေးမြင့်တဲ့ ကျောက်ပြားတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ “မိုးမခမြို့” ဟူသော စကားလုံးကို ကျောက်စာတန်းပေါ်တွင် ရေးထိုးထားသည်။(မိုးမခမြို့က လျှိူချွမ်မြို့ကို ပြောတာထင်တယ်။ meလည်း မသိဘူး။ သူ့ထဲကအတိုင်း ပြန်လိုက်တာပါ)

ကျောက်ပြားပေါ်က စကားလုံးတွေကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူတို့ လိုရာခရီးကို ရောက်နေပြီဆိုတာ ကျိုးဝမ် သိလိုက်သည်။ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေလည်း တိုးလာသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် ၎င်းတို့သည် အခြေခံအားဖြင့် လက်နက်မျိုးစုံဖြင့် ကြေးစားများဖြစ်သည်။

ကျိုးဝမ် ၏ လေးယောက်အုပ်စုတွင် အားလုံးက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ရုပ်ဖျက်ထားသောကြောင့် မိုးမခမြို့ ရှိ ကြေးစားများသည် ဖန်ယု နှင့် အခြား နှစ်ယောက်ကို မသိကြပေ။ သူတို့လေးယောက်ဟာ အန္တရာယ်မရှိဘဲ မိုးမခမြို့ ထဲကို ၀င်သွားကြသည်။

မိုးမခမြို့ ကိုရောက်သောအခါ ကျိုးဝမ် ၏မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းတောက်ပလာခဲ့သည်။ သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်မှာ အလွန်စည်ကားသော လမ်းကျယ်ကြီးဖြစ်သည်။ လမ်းဘေးမှာ လူပင်လယ်နဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး လမ်းဘေးနှစ်ဖက်မှာ ဈေးရောင်းဈေးသည်တွေ အများကြီးရှိသည်။

အနီးကပ်လေ့လာကြည့်မည်ဆိုလျှင် ထိုဆိုင်ပိုင်ရှင်များ အားလုံးသည် အရည်အချင်းရှိသော အလုပ်သမားများဖြစ်ကြသည် ။ စျေးဆိုင်များသည် အခြေခံအားဖြင့် မူလသားရဲရဲ့ မူလအူတိုင်၊ သားရဲသားရေများ၊ သားရဲလက်သည်းများနှင့် လက်နက်နှင့် ကိရိယာမျိုးစုံတို့ကို ရောင်းချသည်။ ဤလမ်း၏ပုံစံသည် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ရှိ ဈေးနှင့် အတော်လေးဆင်တူသည်။

သို့သော်လည်း မိုးမခမြို့ ရှိ ဤလမ်းသည် လူအရေအတွက်ဖြစ်စေ၊ ကုန်ပစ္စည်းအမျိုးအစားဖြစ်စေ မခွဲခြားဘဲ သာမန်ဈေးထက် ပိုမိုစည်ကားသည်။ ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့သည် မိုးမခမြို့ ရှိ ဤကြီးမားသောလမ်းကြီး၏ သာယာဝပြောမှုကို မြို့လယ်ရှိ ကုန်စည်ပြပွဲမှသာလျှင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

သူ့ဘေးမှာရှိတဲ့ ဖန်ယုက ကျိုးဝမ်ရဲ့ အံ့အားသင့်မှု မြင်သကဲ့သို့ "ညီလေး ရှောင်စဲ၊ ဒီလမ်းကို ဆန်းကြယ်ပစ္စည်းလမ်းမ လို့ ခေါ်တယ်။ ဒါက မိုးမခမြို့ တစ်ခုလုံးရဲ့ ကုန်သွယ်မှုဗဟိုချက်ပဲ။ နေ့စဉ်ကုန်သွယ်ဝေစုက အလွန်ကြောက်စရာကောင်းပြီး ဒီလမ်းနောက်ကွယ်တွင် လျှိူ မျိုးနွယ်စုနှင့် မဟာမိတ်ကြေးစားအဖွဲ့ ရှိတယ်။"

အနည်းငယ်ညိတ်ပြရင်း ကျိုးဝမ် က ခေါင်းကိုလှည့်ပြီး "မင်းရဲ့ မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့ ရဲ့ စခန်းက ဘယ်မှာလဲ" လို့ ဖန်ယု ကို မေးလိုက်သည်။

"ဒါဟာ ဆန်းကြယ်ပစ္စည်းလမ်းမရဲ့ မြောက်ဘက်နဲ့ မဝေးပါဘူး။ ခေါင်းဆောင်နဲ့ တခြားသူတွေ ဘယ်လိုနေလဲ မသိဘူး။" ဖန်ယု သည် ဦးတည်ရာကို ညွှန်ပြရင်း သူ့ရဲ့အသံဟာ စိုးရိမ်မှုအပြည့်နှင့်ပင်။

ကျိုးဝမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ခြေထောက်ကို မြှောက်ခါနီးတွင် စစ်သည်တော်အချို့၏ ပြောဆိုသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

"မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့ ကို လျှိူ မျိုးနွယ်စုက ဝိုင်းရံထားသည်ဟု ကြားသိရတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ် ခေါင်းဆောင်က လျှိူ မျိုးနွယ်စု၏ တတိယခေါင်းဆောင်ဖြစ်ကာ ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ်ရဲ့ အဆင့်၉ ခွန်အားရောက်ရှိသွားပုံရတယ်။ မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့က တကယ်ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်!"

"ဘာလဲ၊ လျှိူမျိုးနွယ်စုရဲ့ တတိယခေါင်းဆောင် လျှိူကျိဝူကလည်း လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု လုပ်ထားသလိုပဲ၊ လျှိူ မျိုးနွယ်စုက ဒီတစ်ကြိမ် မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့ ကို ဖျက်ဆီးဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပုံရတယ်။"

"ဟူးးး! သနားစရာပဲ။ မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် နှင်းဆီနက် ဟန်ရွှယ် က ငါတို့ မဟာမိတ်ကြေးစားအဖွဲ့ ရဲ့ ပန်းတစ်ပွင့်ပဲ။ သူမ မကြာခင် ဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားဘူး။"

“ဒါက မကူညီနိုင်တဲ့အရာပဲ။တကယ်တော့ လျှိူ မျိုးနွယ်စုရဲ့သား လျှိူယွမ် သေဆုံးမှုက မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့ နဲ့ သက်ဆိုင်နေတယ်။လျှိူမျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင် လျှိူကျိထျန်း ၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်ကြောင့် သူက မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့ ကို လွှတ်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။"

"…"

ထိုစစ်သည်တော်များ၏ ပြောဆိုမှုကိုကြားတော့ ကျိုးဝမ် က မျက်မှောင်မကြုတ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဟန်ရွှယ် နှင့် အခြားသူများမှာ အလွန်ဆိုးရွားသော အခြေအနေတွင် ရှိနေပုံရသည်။

"တကယ်ပဲ လျှိူ မိသားစုရဲ့ တတိယခေါင်းဆောင် လျှိူကျိဝူလား။ ညီလေးရှောင်စဲ၊ လျှိူကျိဝူ ရဲ့ ကျင့်ကြံမှက ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် ရဲ့ နဝမအဆင့် အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပါပြီ။ ငါတို့ရဲ့ မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့က ဒီအချိန်မှာ တကယ်ပဲ ဆုံးခန်းတိုင်သွားမှာကို ငါကြောက်တယ်။ “

ဖန်ယု နှင့် အခြားနှစ်ယောက်သည် ယခုပင် ကြေးစားစစ်သားများကြား စကားစမြည်ကို ကြားလိုက်ရပြီး သူတို့၏မျက်နှာသည် အလွန်ရုပ်ဆိုးသွားခဲ့သည်။

"အရင်သွားကြည့်ရအောင်!" ကျိုးဝမ် သည် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းမရှိပေ။ သူဘာတွေတွေးနေလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မပြောနိုင်ဘူး...

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပစ္စည်းလမ်း ၏ မြောက်ဘက်နှင့် မဝေးသော ချိုင့်ငယ်တစ်ခုတွင် ကြီးမားသော စခန်းချထားသည်။ တဲများ ပြိုကျခဲ့ပြီး တဲအများအပြား ပြိုကျခဲ့သည်။ ထင်ရှားသည်မှာ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

စခန်းပတ်လည်တွင် အရပ်မြင့်မြင့် သွေးနီမြင်းများစီးကာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသော ရုပ်အသွင်များ စခန်းပတ်လည်တွင် ရှိနေသည်။ ဤရုပ်အသွင်များစွာ၏ ထိပ်တွင် ရက်စက်တင်းမာသောမျက်နှာနှင့် အပြာဝတ်လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ရှိသည်။ စခန်းရှိ ဒါဇင်နှင့်ချီသော လူများကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

အပြာရောင်ဝတ်လူသည် လျှိူ မျိုးနွယ်စု၏ တတိယခေါင်းဆောင် လျှိူကျိဝူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခွန်အားသည် ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ်၏ နဝမအဆင့်တွင် အထွတ်အထိပ်၌ ရှိနေပြီး၊ သူသည် လျှိူ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးတွင် သြဇာကြီးသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

"ဟန်ရွှယ် ဒီအချိန်မှာ မင်းက ခုခံချင်သေးလား? ငါ့ရဲ့ စိတ်ရှည်သည်းခံမှုမှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိတယ်ဆိုတာ မင်းသိထားသင့်တယ်! ငါ မင်းကို နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးတစ်ခုပေးမယ်။ လျှိူယွမ် ကိုသတ်တဲ့လူရဲ့ နာမည်ကို ချက်ချင်းပြောပြပြီး ငါ့မယားငယ် ဖြစ်လာစမ်း။ ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ မီးတောက်ပန်းကြေးစားအဖွဲ့ ကို ငါသွားခွင့်ပြုမယ်။ “

လျှိူကျိဝူ သည် ဟန်ရွှယ် ၏ ပူလောင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ သူ့မျက်လုံးများ၏ နက်နဲသော နေရာတွင် ပြင်းပြသော ဆန္ဒတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဟန်ရွှယ် သည် သူ့ကိုယ်သူပင် မထိန်းနိုင်ဘဲ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

လျှိူကျိဝူ ၏ရှေ့မလှမ်းမကမ်းတွင် သူနှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်သောရုပ်သွင်များစွာရှိပြီး ဦးဆောင်သူမှာ ချစ်စရာကောင်းပြီး ပြီးပြည့်စုံသော ဟန်ရွှယ် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟန်ရွှယ် သည် ချွေးသီးများထွက်နေပြီး သူမသည် ပို၍ပင် လှပနေသည်။ လျှိူ မျိုးနွယ်စုမှ လူအများအပြားသည် မီးတောက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ဟန်ရွှယ် ၏ နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ဟန်ရွှယ် ၏နောက်တွင် ဒေါသထွက်နေသော ဟန်ယွီတစ်ယောက်ရှိသည်။ အမျိုးသမီး နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ရင်း တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချတဲ့ အရိပ်အယောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဟန်ရွှယ် သည် သူ့မျက်လုံးများတွင် တပ်မက်သောအကြည့်ဖြင့် လျှိူကျိဝူ နှင့် သူ့နောက်တွင် လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမသည် အရပ်မြင့်မြင့် ဖြောင့်စင်းသောရုပ်သွင်ကို ရုတ်တရက် တွေးလိုက်မိသည်။ အံ့ဖွယ်အမှုများကို ဆက်လုပ်နေသော လူငယ်သည် ၎င်းတို့၏ လက်ရှိအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့နောက် သူမကိုယ်တိုင် ရယ်မောလိုက်သည်။ ထိုရုပ်ပေါ်လာလျှင်ပင် ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ်၏ ကိုးဆင့်မြောက်အဆင့်တွင် ရှိနေပြီဖြစ်သော လျှိူကျိဝူနှင့် ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူမသိသည်။ နောက်ဆုံးတွင်ဟ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဟာ ကွာဟချက်မှာ ကြီးမားသည်။

"မင်း မဖြေချင်ဘူးဆိုတော့ ငါ မိုက်မဲတဲ့ စကား မပြောတော့ဘူး။ မင်းကို ဖမ်းပြီးရင် မင်း ငါ့မေးခွန်းကို ဖြေဖို့ နည်းလမ်းကို သဘာဝကျကျ ရှာတွေ့လိမ့်မယ်။"

လျှိူကျိဝူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ထို့နောက် သူသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ခုံးကိုင်းကာ ကျားသစ်ကဲ့သို့ ဟန်ရွှယ် အား ကုပ်ချလိုက်သည်။ ဟန်ရွှယ် အားယူနေစဉ် ကျယ်လောင်သော လေချွန်သံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။

ဟန်ရွှယ် ၏ အမူအရာ ပြောင်းသွားသည်။ ရုတ်တရက်၊ အပြာရောင် ချပ်ဝတ် သည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် စိမ့်ဝင်လာသည်။ သူမသည် ကျောက်စိမ်းနှင့်တူသော လက်ဖြင့် ညင်သာစွာ တွန်းထုတ်လိုက်ရာ မူလစွမ်းအား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှိူကျိဝူ ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပြင်းထန်စွာ ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။

“တကယ်ပဲ ဒါဟာ အနှစ်တစ်ထောင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရေခဲချီမှ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာပဲ။ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဒီလိုအဖိုးတန် ရေခဲချီ ကို ဘယ်လိုသုံးရမယ်ဆိုတာကို မင်းမသိဘူး။ဒါ့အပြင် မင်း၏ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် ပုံရိပ်ျယာင်ယင်နယ်ပယ် ၏ပထမအဆင့်မှာပဲ ရှိသေူတယ်။ ငါတို့ကြားက ကွာဟချက်က အရမ်းကြီးတယ်။ အနှစ်တစ်ထောင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောရေခဲချီ ၏အကူအညီနဲ့ဆိုရင်တောင် မင်းက ငါ့ကိုမယှဉ်နိုင်ဘူး။ “

ဟန်ရွှယ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရေခဲပြာရောင် ပုံရိပ်ယောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ကြည့်လိုက်ရာ လျှိူကီဝူ ၏ မျက်လုံးများတွင် လောဘကြီးသော အကြည့်များ တောက်ပလာသည်။ ရှက်ရွံ့သော အပြုံးဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အေးခဲနေသော ပုံရိပ်ယောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခု ဖောင်းပွလာပြီး ပို၍ပင် အားကောင်းသည့် စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်လာသည်။

ဘုန်းးး

လက်သီးနှင့် လက်ဖဝါးများ တိုက်မိသောအခါတွင် ကြီးမားသော ဆိုင်ကလုန်းမုန်တိုင်းကြီး ပေါက်ကွဲသွားသည်။ တဟုန်ထိုးမြည်သံနှင့်အတူ မြေပြင်တစ်ခုလုံး ပြိုလဲသွားသလိုပင်။

ဖူးးး

ဟန်ရွှယ် ၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့လာပြီး သွေးများ ပါးစပ်ထဲ ထွက်လာသည်။ ထို့နောက် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူမခန္ဓာကိုယ်ကို လေထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

"ဟန်ရွှယ်၊ မင်းမလွတ်နိုင်ဘူး၊ မင်းက ငါ့အပိုင်ပဲ။"

ကျည်းတန်သော အပြုံးဖြင့် လျှိူကျိဝူ ၏ ညာလက်သည် လက်သည်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဟန်ရွှယ် ကို ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ ကြောက်စရာကောင်းသော အကြည့်က ပိုပြင်းထန်လာသည်။

နီးကပ်လာနေသော လက်သည်းကို ကြည့်လိုက်ရင်း ဟန်ရွှယ် ၏ မျက်နှာသည် ပို၍ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားသည်။ လက်သည်းက သူမခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခါနီးမှာ ပိန်ပိန်ရှည်ရှည် အရပ်မြင့်မြင့်နဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခု သူမရှေ့မှာ ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်။

"ငါနဲ့ ထားခဲ့လိုက်ပါ!"

ရင်းနှီးသောအသံကိုကြားလိုက်ရသောအခါ ဟန်ရွှယ် ၏မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များစီးကျလာသည်။ သူမ ထိမိသွားသည်နှင့် ရှုပ်ထွေးသော စိတ်ခံစားမှုတစ်ခု သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် ပျံ့နှံ့လာသည်။