ကောင်းကင်‌ပေါ်က နဂါးဆယ်ကောင်

ညသည် ကြီးမားသော ဖျက်ဆီးခြင်း သစ်တောကြီးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ချမ်းအေးသော လရောင်သည် တောအုပ်ကြီးပေါ်တွင် ဖုံးအုပ်ထားသော ပါးလွှာသော ဖုံးလွှမ်းထားသဖြင့် ထူးထူးခြားခြား ငြိမ်သက်နေပုံရသည်။

အရင်တုန်းကတော့ ဖျက်ဆီးခြင်းတောအုပ်ဟာ ဝိညာဉ်သားရဲ တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး ဘယ်သူကမှ ဒီမှာနေဖို့ ဆန္ဒမရှိသလောက်ပါပဲ။ သို့သော် ယနေ့သည် ခြွင်းချက်ဖြစ်သည်။

ဝှီးးး ဝှီးးး

တိတ်ဆိတ်နေသော ကောင်းကင်တွင် လေပြင်းတိုက်သံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။၎င်းသည် တောနက်ကြီးထဲတွင် ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။တောနက်ကြီးထဲတွင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ အော်သံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ မှောင်မိုက်သော ဤညတွင် ထူးထူးခြားခြား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ကျိုးဝမ် သည် တောထဲရှိ ဝိညာဉ်သားရဲ များ၏ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်မှုကို သိပ်ဂရုမစိုက်‌ပေ။ဒီအချိန်မှာ ဒုက္ခရောက်တဲ့သူတွေဟာ လျှိူကျိထျန်း နဲ့ သူ့နောက်ကို မဆုတ်မနစ်လိုက်ဖမ်းနေတဲ့ တခြားနှစ်ယောက်ဖြစ်သင့်တယ်ဆိုတာ သူနားလည်သည်။ရှောင်ဟေး ၏စီရင်ချက်အရ လျှိကျိထျန်း နှင့် ချမ်ရှန့် တို့သည် ခန္ဓာငါးပါးယန်နယပယ် ၏တတိယအဆင့်သို့ရောက်ရှိခဲ့ပြီး လျှိူကျိဝမ် သည် ခန္ဓာငါးပါးယန်နယ်ပယ် သို့သာဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျိုးဝမ် သည် အနှစ်တစ်ထောင် လေးနက်သော ရေခဲချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် နဂါးသွေးဓားတို့ကိုသာ အားကိုးနိုင်ခဲ့သည်။သူ၏ ခွန်အားသည် လျှိူကျိဝမ် နှင့် တန်းတူဖြစ်သည်။ လျှိူကျိထျန်း နှင့် ချမ်ရှန့် တို့နဲ့ တွေ့ကြုံရသည်မှာ ကျောက်တုံးပေါ်မှ ကြက်ဥတစ်လုံး ပစ်ပေါက်သလိုပင်။တကယ်လို့သာ လျှိူကျိထျန်း နဲ့ အခြားနှစ်ယောက်ကို ဟန့်တားဖို့ တောထဲက ပေါ်လာမယ့် ဝိညာဉ်သားရဲ နဲ့ ရံဖန်ရံခါ ဝိညာဉ်သားရဲ ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ကျိုးဝမ် ကို ဖမ်းမိခဲ့တာ ကြာပါပြီ။

“ငါတို့နောက်က အပေါင်းအဖော်သုံးယောက်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် လိုက်ရှာနေတုန်းပဲ၊ သူတို့ရဲ့ အရှိန်က ပိုမြန်လာတယ်။ဒီနှုန်းနဲ့ဆို သူတို့ ငါတို့ကို မကြာခင် ဖမ်းမိလိမ့်မယ်!" ရှောင်ဟေး က ကျိုးဝမ် ရဲ့ ပခုံးပေါ်မှာ ရပ်လိုက်ပြီး အနောက်ကနေ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာတဲ့ ပုံရိပ်တော်သုံးခုကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ကျိုးဝမ် က နှုတ်ခမ်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ လက်ရှိအခြေအနေသည် အလွန်စိုးရိမ်ရကြောင်းလည်း သူသိသော်လည်း လွတ်မြောက်ရန်မှတပါး အခြားနည်းလမ်းမရှိပေ။ ခက်ခက်ခဲခဲနဲ့ ရလာတဲ့ ချမ့်ခွင်း အိတ်ကို မစွန့်လွှတ်နိုင်‌ပေ။ သို့သော် အိတ်ထဲတွင် သူလိုအပ်သော ရေခဲမီးတောက်သန့်စင်တဲ့အဆောင် ပါရှိသည်။ သူ့အတွက် ငါပေးဖို့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။

"ဖျက်ဆီးခြင်းတောအုပ် ရဲ့ အတွင်းပိုင်းထဲကို အရင်ထွက်ပြေးကြစို့။ တောနက်ကြီးထဲမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ တွေ အများကြီးရှိတယ်။ အခြေအနေတွေကို နှောင့်ယှက်မှသာလျှင် ငါတို့ ရှင်သန်ဖို့ အခွင့်အလမ်းရှိမှာ။ ရှောင်ဟေး ယခု ငါတို့မှာ ရေခဲမီးတောက်သန့်စင်တဲ့အဆောင် ရှိတာကြောင့် မင်းရဲ့ မူလစွမ်းအင်ကို ပြန်လည်ရယူဖို့ သန့်စင်တဲ့အဆောင်ရဲ့ စွမ်းအားကို မင်းအသုံးပြုနိုင်လား။ မင်းပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရင် ဒီအကျပ်အတည်းကို ငါတို့ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မယ်။ “

သူ့ပခုံးပေါ်ရှိ ရှောင်ဟေး ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းကို စောင်းငဲ့ကြည့်ရင်း ကျိုးဝမ် ၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက် အလင်းရောင် ပေါ်လာသည်။ အကယ်၍ ရှောင်ဟေး ၏ မူလစွမ်းအင်၊ ရှောင်ဟေး ၏ မူလစွမ်းအင်သည် ၎င်းတို့နောက်ကွယ်မှ လူသုံးဦးကို သေချာပေါက် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူအလွန်ရှင်းလင်းခဲ့သည်။

"ကလေး! သန့်စင်တဲ့အဆောင်ကို မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပေါင်းစပ်ထားရမယ်။ အဲဒါမှ မင်းကို ကြားခံအဖြစ်နဲ့ ငါ့ရဲ့ မူလစွမ်းအင်ကို ပြန်လည်ရယူဖို့ သန့်စင်တဲ့အဆောင် ကို သုံးနိုင်မယ်။"ရှောင်ဟေးက ပြောလိုက်သည်။

ဝှီးးး

အနောက်မှ အသံဗလံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိုးဝမ် ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ လျှိူကျိထျန်း နဲ့ တခြားနှစ်ယောက်က သူ့ကို ဖြုတ်ပစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာကို သူသိသည်။

"ကလေး! မင်းငါ့ဆီကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်လား။"

နက်မှောင်အေးစက်တဲ့အသံက အနောက်ကနေ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ မကြာခင်မှာပဲ ကျိုးဝမ် ဟာ အလွန်အစွမ်းထက်တဲ့ ယွမ်စွမ်းအား လှိုင်းတံပိုးက အနောက်ကနေ ရုတ်တရက် စောင်းလိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖော်မပြနိုင်သော အန္တရာယ်အာရုံတစ်ခု သူ့နှလုံးသားထဲတွင် တိုးဝင်လာသည်။ ကျိုးဝမ် သည် သူ့သွားများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အံကြိတ်ကာ သစ်ပင်၏ပင်စည်ပေါ်တွင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် နင်းမိလိုက်သည်။ အားပြင်းသောအင်အားတစ်ခုက သစ်ပင်၏ပင်စည်ကို ဖြိုခွဲလိုက်ရာ ကျိုးဝမ် ၏အရှိန်အဟုန်ကို မြင့်တင်ပေးခဲ့သည်။

ဘုန်းးး

ကျိုးဝမ် ပျောက်ကွယ်သွားသည့်နေရာ၌ ယွမ်စွမ်းအားလက်ဖဝါးကြီးသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး သစ်ပင်၏ပင်စည်ပေါ်သို့ ရက်စက်စွာ ရိုက်ခတ်သွားသည်။ အင်အားကြီးမားသော ယွမ်စွမ်းအား သည် သစ်ပင်တစ်ပင်လုံးကိုပင် ဖြိုခွဲပစ်လိုက်သည်။

"ဒီကောင်က တော်တော်ဖမ်းရခက်တာပဲ!"

လျှိူကျိထျန်း ၏ လက်ဖဝါးသည် လေထဲသို့ ထိမှန်ပြီးနောက် အလင်းတစ်ခုတွင် ပေါ်လာသည်။ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးလာနေသော သူ့ရှေ့က ပုံရိပ်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာမှာ ပြာယာခတ်သွားသည်။ သူ့ရှေ့က လူငယ်လေးဟာ ဆက်ဆံရခက်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့မိဘူး။ ခြောက်နာရီနီးပါးကြာအောင် လိုက်ဖမ်းခဲ့သော်လည်း ဖမ်းမမိသေးပေ။

လျှိူကျိထျန်း သည် သူ၏တိုက်ခိုက်မှုကို မေ့ပျောက်ပြီးနောက် စွန့်လွှတ်ရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ လိုက်ဖမ်းရာတွင် ဇွဲရှိရှိဖြင့် သူ့ပုံစံသည် တစ်ဖန် ကျယ်ပြန့်လာသည်။ တုနှိုင်းမရနိုင်သော အင်အားကြီးမားသော ယွမ်စွမ်းအင်သည် လေထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး အချို့သော အရာများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"ဟင့်အင်း၊ ငါ့ကိုလိုက်နေတာကြာပြီ၊ ဒါတောင် အရှုံးမပေးသေးဘူး!" အခုနက လက်ဖဝါးကို ရှောင်ပြီးနောက် ကျိုးဝမ် ၏ မျက်နှာသည် ဖျောတော့တော့ဖြစ်သွားသည်။သူ့အသားအရေ အနည်းငယ် တိုးတက်မလာမီ စွမ်းအင်စုဆောင်းဆေး အနည်းငယ်ကို အမြန်မျိုချလိုက်သည်။ သို့သော် သူ့နောက်မှ လေကို နောက်တစ်ကြိမ် ခံစားလိုက်သောအခါ ကျိုးဝမ် က ကျိန်ဆဲရုံမှတစ်ပါး မကူညီနိုင်ပေ။

"ဒါဆို မင်းလက်ထဲမှာ အရှင်လေးပါးနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ချမ့်ခွင်း အိတ်ကို ကိုင်ထားတယ်။ အတွင်းထဲမှာတော့ မထင်မှတ်ထားတဲ့ ရတနာတွေ ရှိတယ်။ ထုံးစံအတိုင်း သူတို့ လွယ်လွယ်နဲ့ အရှုံးမပေးဘူး။" ရှောင်ဟေး ရယ်မောလိုက်သည်။

ကျိုးဝမ် ရှိုက်ကြီးတငင် ပြုံးပြီး ပြန်မဖြေ‌ပေ။ အဲဒီအစား သူ့ရှေ့ကနေ ထွက်ပြေးဖို့ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ ရံဖန်ရံခါတွင် ဝိညာဉ်သားရဲ များ၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခြင်းကိုပင် အာရုံစိုက်နေရသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် လျှိူကျိထျန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ သို့သော်ရှောင်ဟေး ၏ ပြတ်သားသော စီရင်ချက်နှင့် သတိပေးချက်များကြောင့် ကျိုးဝမ် သည် လျှိူကျိထျန်း ၏တိုက်ခိုက်မှုများကို အမြဲရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း လျှိူကျိထျန်း သည် ဒေါသတကြီး လွင့်ပျံသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤပြေးလမ်းသည် ကြာရှည်မခံပါ။ အလွန်လျင်မြန်စွာ သူတို့သည် ဖျက်ဆီးခြင်း သစ်တော၏ နက်နဲရာသို့ ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ချက်ချင်းပင် ကြီးမားပြီး အကန့်အသတ်မရှိသော ကျုံးကြီးတစ်ခု ကျိုးဝမ်ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

ကျုံးသည် မျက်စိမြင်နိုင်သလောက် ဆန့်ထွက်ကာ မည်းမှောင်နေ၏။ ကျုံးအောက်ခြေတွင် မည်မျှနက်သည်မသိ‌ ပေ။ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သလောက် လွန်စွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ယင်ချီနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤ ယင်ချီ များသည် ကျုံးမှ ကောင်းကင်သို့ ပစ်လွှတ်သော စမ်းရေကဲ့သို့ပင်။အချင်းချင်း တိုက်မိသောအခါတွင် လေပွေနှင့်တူသော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တုန်လှုပ်မှုသည် ကျိုးဝမ် ၏လမ်းကိုပိတ်ဆို့ထားသော ထူထဲသောတံတိုင်းနှင့်တူသည်။ ကျုံးအထက်က လှိုင်းထန်တာကို အဝေးကကြည့်ရင် လှိုင်းထတဲ့ပုံသဏ္ဍာန်ဟာ လူနဲ့ ဆင်တူတယ်လို့ ခံစားမိလိမ့်မယ်။

"ကောင်းကင်နတ်ဆိုး‌မျက်လုံးနက်!"

သူ့ရှေ့က ပေါ်လာတဲ့ ကျုံးကို ကြည့်လိုက်တော့ Zhuowen ရဲ့ အမူအရာက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားတယ်။ သူ့ရှေ့ရှိ ကျုံးကြီးသည် ဖျက်ဆီးခြင်း သစ်တော၏ ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးနေရာဖြစ်သည်။ ခန္ဓာငါးပါးယန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် ဒီနေရာကို ဝင်ဝံ့မှာမဟုတ်ဘူး။ အတွင်းပိုင်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ယင်ချီ လှိုင်းထန်မှုသည် ခန္ဓာငါးပါးယန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို အလွယ်တကူ ဖြိုခွဲနိုင်သည်။

ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ရင်း ကျိုးဝမ် ၏ အမူအရာသည် ပို၍ ရုပ်ဆိုးလာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျှိူကျိထျန်း နှင့် အခြားနှစ်ယောက်သည် သူ့နောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရတော့ သည်းမခံနိုင်ဘဲ ရယ်လိုက်မိသည်။

"မင်းက ကျိုးဝမ် ဟုတ်တယ်မလား၊ ကောင်းကင်ကတောင် မင်းကို မကူညီဘူးထင်တာပဲ။ မင်းဘယ်မှာပုန်းနေမယ်ဆိုတာ ငါကြည့်ချင်တယ်"

ယင်ချီ နှင့် တဟုန်ထိုး တိုးနေသော ကျုံးကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် ကျိုးဝမ် ၏ အမူအရာမှာ မှုန်ကုပ်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးများက စူးစူးရဲရဲ တောက်နေသည်။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရမယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူး။

"ကျိုးဝမ်! မင်းမှာသွားစရာနေရာမရှိတော့ဘူး။ မင်းရဲ့ ချမ့်ခွင်း အိတ်ကို လွှဲပေးရင် မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးမယ်!" လျှိူကျိထျန်း ရဲ့နောက်ကွယ်မှာ တခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့တဲ့ ချမ်ရှန့် က ရုတ်တရက် အသံထွက်လာသည်။

"အစ်ကို ချမ်ရှန့်၊ မင်းမှားတယ်။ ဒီလူယုတ်မာက ငါတို့ကို အချိန်အတော်ကြာအောင် လိုက်ဖမ်းစေခဲ့တာ။ သူ့ကို ဘယ်လို လွယ်လွယ်နဲ့ လွှတ်ထားနိုင်မလဲ။ဒီကောင်က သူ့ ချမ့်ခွင်း အိတ်ကို နာခံမှုရှိရှိ လွှဲပေးလိုက်ရင် သူ့အလောင်းကို နဂိုအတိုင်း ထားသွားနိုင်တယ်။ မဟုတ်ရင် အလောင်းတောင် မကျန်တော့ဘူး။ "လျှိူကျိဝမ် ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။

ချမ့ရှန့် သည် လျှိူကျိဝမ် ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အပြုံးကို ကြည့်ပြီး ကျေနပ်စွာ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ သူစကားပြောခါနီးမှာ လျှိူကျိထျန်း က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး တားလိုက်သည်။ မကြာမီတွင် လျှိူကျိထျန်း သည် သူ့ရှေ့မှ လူငယ်များကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

"ကျိုးဝမ် မင်းက မင်းရဲ့ Qiankun အိတ်ကို မင်းလက်တစ်ဖက်နဲ့ လွှဲ‌ပေးပြီး လက်တစ်ဖက်ကို ချိုးနေသမျှ ငါတို့က မင်းရဲ့အသက်ကို လွှတ်ပေးမယ်၊ မင်းငါ့ရဲ့ ချမ့်ခွင်း အိတ်ကို လုယူတဲ့ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ လျှိူကျိထျန်း က မေ့ထားလိုက်မယ်။မင်းဘယ်လိုထင်လဲ" လျှိူကျိထျန်း က သူ့လက်တွေကို သူ့နောက်ကျောမှာချထားပြီး ကျိုးဝမ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း ကျိုးဝမ် ၏ မျက်လုံးများသည် တောက်ပစွာ လင်းလက်သွားသည်။ သူ့မျက်နှာမှာ ‌သ‌ရော်ပြုံးနဲ့ပြည့်နေသည် ။ အခု မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူးဆိုတာ သူသိပြီး လွှတ်လည်း လွှတ်ရနိုင်သည်။

"မင်းကဘယ်သူလို့ထင်လဲ၊ ငါ့ရဲ့ ချမ့်ခွင်း အိတ်ကိုလိုချင်ရင် မင်းမှာ အရည်အချင်းရှိရင် လာယူသွား!"

ကျိုးဝမ် ၏ လှောင်ပြောင်မှုသည် လျှိူကျိထျန်း နှင့် အခြားနှစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင်ပင် ကျိုးဝမ် သည် နောက်ပြန်ဆုတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် အနည်းငယ်မျှ မရှိခဲ့ပေ။ ဒါ့အပြင် သူ့စကားတွေလည်း မယဉ်ကျေးပေ ။

"အနည်းဆုံးတော့ မင်းမှာ ကျောရိုးရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ငါမင်းကို ဖမ်းပြီး မင်းခြေလက်တွေကို ချိုးလိုက်တဲ့အခါ မင်းမှာ တူညီတဲ့ကျောရိုးရှိနေမှာလား။" လျှိူကျိထျန်း သည် သူ့မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်သော အလင်းတန်းများ တောက်ပလာသဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

" ကျိဝမ် ၊ ချမ်ရှန့် ကျေးဇူးပြုပြီး အနောက်ကို စောင့်ရှောက်ပါ၊ ဒီလူယုတ်မာ လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေးကို မ‌ပေးလိုက်နဲ့ ၊ ချမ်ရှန့် ၊ မင်း စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ချမ့်ခွင်း အိတ်ကို က့တို့ရရှိပြီးရင် လျှိူ မျိုးနွယ်စုနှင့် မဟာမိတ်ကြေးစားအဖွဲ တို့က ၎င်းကို အညီအမျှ ခွဲထုတ်မယ်။ ဒီနေ့တော့ ဒီကောင်မလေးကို ကိုယ်တိုင်ဖြေရှင်းမယ်။ “

လျှိူကျိထျန်း ၏ ညွှန်ကြားချက်ကို ကြားသောအခါ လျှိူကျိဝမ် သည် မည်သည့် ကန့်ကွက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။ အခြားတစ်ဖက်တွင် ချမ်ရှန့် သည် သဘောတူလက်ခံခြင်းမပြုမီ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသဘောတူသည်ကိုမြင်လျှင် လျှိူကျိထျန်း ၏ပါးစပ်ထောင့်များသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကွေ့အကောက်များဖြစ်လာသည်။ မကြာခင်မှာပဲ သူသေနေတဲ့လူကို ကြည့်နေသလိုမျိုး ကျိုးဝမ် ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျိုးဝမ်၊ မင်းသေချင်နေပြီ၊ မင်းကို ငါကိုယ်တိုင်လိုက်ပို့ပေးမယ်။"

လျှိူကျိထျန်း သည် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းရင်း သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ယွမ်စွမ်းအားသည် ကောင်းကင်ယံ၌ ပေရာပေါင်းများစွာမြင့်သော တောင်ကြီးတစ်ခုသို့ တိုးဝင်လာသည်။မရေမတွက်နိုင်သော အဝါရောင်အလင်းတန်းများသည် တောင်ပေါ်မှ ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်သောကြောင့် တောင်တစ်ဝိုက်တွင် တဝဲလည်လည် ရှိနေသည်။

"အန္တိမဟန်ရှန် တံဆိပ်!"

လျှိူကျိထျန်း ၏လက်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ တောင်တန်းကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ချက်ချင်းပင် ပေရာနှင့်ချီမြင့်သော တောင်ကြီးသည် မရေမတွက်နိုင်သော အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲသွားသည်။ကျောက်တုံးတစ်တုံးစီသည် လူနှစ်ယောက် အရွယ်အစားရှိသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ကျောက်တုံးများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီးသည်နှင့် ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်းပင် လေထဲသို့ ဆုတ်သွားကာ ကျည်ဆန်မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျိုးဝမ် ဆီသို့ အပြင်းအထန် ရိုက်ချိုးလိုက်ကြသည်။

"ကောင်လေး၊ ရှေးဟောင်းနဂါးဟိန်းသံလက်သီး ကိုသုံးပါ။ မင်းကို နဂါးဆာ်ကောင်ဟိန်းဟောက်သံ အဆင့်ထိ ဖြတ်ကျော်နိုင်အောင် ငါကူညီပေးမယ်။ ရှေးဟောင်းနဂါးဟိန်းသံလက်သီး က နဂါးဆယ်ကောင်ဟိန်းသံ အဆင့်ကို ရောက်တာနဲ့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတစ်ခု ရသွားလိမ့်မယ်။ အချိန်က အခုအချိန်မှာ အနှစ်သာရဖြစ်သောကြောင့် မင်းက နဂါးဟိန်းဟောက်သံ၏ အနှစ်သာရကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး နားလည်သဘောပေါက်အောင်လုပ်ပါ ။ “

အနက်ရောင်ခွေးကလေးသည် ကောင်းကင်ယံရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ကျောက်ဆောင်များအတွင်း ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ကောင်းစွာ ခံစားသိရှိခဲ့သည်။ အဲဒါကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ စိတ်မရှည်နိုင်တော့ဘူး။ ၎င်းသည် နဂါးဆယ်ကောင်ဟိန်း‌ဟောက်သံ၏လျှို့ဝှက်ချက်များကို ကျိုးဝမ်ထံသို့ တိုက်ရိုက်ပေးပို့ခဲ့ပြီး ယခုအချိန်တွင် ကျိုးဝမ် သည် အောင်မြင်မှုတစ်ခုပြုလုပ်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်‌နေသည်။

သူ့စိတ်ထဲမှာ နားမလည်နိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ပေါ်လာတာကို ခံစားလိုက်ရတော့ ကျိုးဝမ် ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ဉာဏ်အလင်းကို ပေါ်လွင်စေသည်။ ခေါင်းကို အနည်းငယ်မော့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အပိုင်းအစများကို မကြောက်မရွံ့ ကြည့်မိသည်။

ကျိုးဝမ် သည် သူ့လက်များကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးကို အနည်းငယ်ဖွင့်လိုက်သည်။ မကြာခင်မှာပဲ သူရုတ်တရက် ဆုတ်ခွာသွားပြီး သူ့ရင်ဘတ်ရှေ့မှာ ထူးဆန်းတဲ့ အမှတ်အသားတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအမှတ်အသားများကို သေသေချာချာကြည့်လျှင် အမှန်မှာ နဂါးရုပ်ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ကျိုးဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြိုးပြိုးပြက်ပြက်ဖြစ်နေသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျိုးဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မကြုံစဖူး အစွမ်းထက်သော ရောင်ဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

နဂိုက ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော လျှိူကျိထျန်း သည် ကျိုးဝမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ရောင်ဝါကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့အမူအရာ ရုတ်တရက်ပြောင်းသွားသည်။