ရန်သူကို ဖျက်ဆီးဖို့ ဓားသုံးချောင်း

လုရွှမ် ကောင်းကင်တွင် ဆိုင်းငံ့လျက်ရှိရာမှ ဆင်းသက်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ဝိုက်ရှိ စွမ်းအင်ပင်လယ်ပြင်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာပြီး နေရာအသီးသီးမှ သူ့ခွန်အားများ သိသိသာသာ တိုးလာခဲ့သည်။

အာရုံခြောက်ပါးကို ကြည်လင်စေသည်။ မျက်လုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်ခြင်းဖြင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးတစ်တုံး၏ အစွန်းများနှင့် ထောင့်များကိုပါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။ သူ့နားရွက် လှုပ်လိုက်တဲ့အခါ ကျောက်တုံးတွေကို တိုက်တဲ့ လေနဲ့ သေးငယ်တဲ့ တုန်ခါမှုတွေကို ကြားရသည်။

သူ့နှာခေါင်း အနည်းငယ် လှုပ်လိုက်တာနဲ့ ရနံ့များကို အာရုံခံနိုင်သည်။ သူ့ဝတ်ရုံလက်တွေက လေထဲမှာ တဖျပ်ဖျပ် ခတ်နေသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ဘာစွမ်းအားကိုမှ အသုံးမပြုဘဲ လေနှင့်အတူ ရွေ့လျားကာ တည်ငြိမ်စွာ လွင့်မျောလျက်ရှိသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်သည် ယခုအချိန်တွင် လုံးဝတိတ်ဆိတ်သွားပါပြီ။ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်ပြင်ပေါ်ရှိ တိမ်ဖြူများသည် ဒါဇင်များစွာသော ရောင်စုံတိမ်တိုက်များ အဖြစ် လွင့်မျောနေသဖြင့် အလွန်လှပသည်။

ပင်လယ်ရေက ပြာပြီး ကြည်လင်နေပေမယ့် အောက်ခြေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင် အနက်ကို မမြင်ရချေ။ ဂုဏ်သိက္ခာရှိပြီး နက်ရှိုင်းတဲ့ ကမ်းစပ်မှာ ရွှေချိုတစ်ချောင်းက ထိန်ထိန်လင်းနေပေမယ့် ဘယ်သူမှ ဖုံးကွယ်လို့မရပါဘူး။

ကျင့်ကြံခြင်းအမြုတေထဲတွင် ကောင်းကင်နဂါးပုတီးစေ့က များစွာ သေးငယ်​နေသော်လည်း လေစီးဆင်းမှုက ကျင့်ကြံခြင်းအမြုတေ ကိုယ်တိုင်ရဲ့ စွမ်းအင်နှင့် ပိုမိုဆက်သွယ်ကာ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ တိုက်ခတ်နေသည်။

ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်က အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ တိုးမြှင့်ထားပြီ။ အတွေးတစ်ခုဖြင့် ကောင်းကင်မီးက တောက်လောင်နိုင်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ၎င်းကိုလည်း ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ မြှင့်တင်လိုက်လေ​ပြီ။ ထို့နောက် အမျိုးမျိုးသော မီးတောက်များ တောက်လောင်လာပြီး သူတို့၏ စွမ်းအားများကလည်း အလွန်တိုးလာသည်။

လက်ထဲမှာ နေဖြိုခွင်းနတ်လေးကို ကိုင်ကာ ခပ်ဝေးဝေးသို့ မြှားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ တောင်တန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားကာ တောင်တန်းကြီးက ကျောက်စရစ်ခဲလေးတွေလို ပျက်စီးသွားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားက သန့်ရှင်းအေးချမ်းပြီး အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ မြောင်းမြောင်ကလည်း မျက်ရည်များဝဲကာ သူ့အား စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ချီးကျူးဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။ သူ့ကို အရမ်း စိတ်ပူနေမှန်း သိသဖြင့် ရင်ခွင်ထဲ ခဏ ဖက်ထားပေးလိုက်သည်။

"သေအောင် ခြောက်လန့်နေတာပဲ..."

ကြောက်ရွံ့မှုကို မထိန်းနိုင်တော့တာကြောင့်

"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါအဆင်ပြေပါတယ်... အဲဒါက အသေးအမွှား ပြဿနာတစ်ခုပဲ ငါ့ကို ခက်ခဲအောင် လုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူး... မင်း ခဏ ဘေးဖယ်နေဦး..."

"တစ်ယောက်ယောက် လာနေတာလား? ညီမ အရင် ရှင်းထားလိုက်မယ်..."

"ထွက်​လာတော့ မင်းတို့ဒီကို​ ရောက်​​နေပြီ ဆိုကတည်းက ပုန်းနေစရာ​တောင်​ မလို​တော့ဘူး"

လူရှစ်ယောက် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်လာကြသည်။ သူတို့ပေါ်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် လုရွှမ်နဲ့ ​မြောင်းမြောင်ကို ချက်ချင်း ဝိုင်းရံခဲ့ကြသည်။

"ဟုတ်​ပါတယ်​... လူတစ်​​ယောက်​နဲ့ လျှပ်​စီး​ကောင်​တစ်​​ယောက်​.... ဟမ့် ငါမမှားဘူးဆိုရင်​ မင်းတို့နှစ်​​ယောက်​က ဟဲသောက်ပန်းယင့်သုံ့အသီးကို ခိုးတဲ့ သူခိုး​တွေပဲ..."

ချိုနှစ်ချောင်းပါသော အမျိုးသားတစ်ဦးက ဆိုသည်။ ဦးချိုများက နဂါးချိုများကဲ့သို့ အလွန်လေးလံသော်လည်း အနည်းငယ် ဟန်ဆောင်ထားပုံပေါက်သည့် သမင်ချိုများ ဖြစ်​လေသည်။

လုရွှမ် လူရှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်တော့ အားလုံးက အရမ်းသန်မာ၏။ အဆိုးဆုံးကတော့ အဖြူရောင်ဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးပါပဲ။ အဖြူရောင် အဝတ်အစားတွေက ဘယ်သူ့ကိုမဆို ဖြူစင်တယ်လို့ ထင်ရပေမယ့် ဒီအမျိုးသမီး ဝတ်လိုက်တဲ့အခါ ထူးထူးခြားခြား ချစ်စရာကောင်းတယ်လို့ ခံစားရစေသည်။

အထူးသဖြင့် လျှပ်စစ်အလင်းရောင်လို မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် အလင်းရောင်နဲ့ စွဲမက်ဖွယ်မျက်လုံးတစ်စုံ ရှိသည်။

သခင်ချိုလူက အမြင့်ဆုံးအဆင့် နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသည်။

"အိုး... ဟဲသောက်ပန်းယင့်သုံ့အသီးလား.... ဟားဟား မင်းတို့ အနီးကပ် လိုက်လာနေမှတော့ ငါငြင်းရင်တောင် မင်း ငါတို့ကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးမလား"

ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ရယ်မောသံက အမျိုးသမီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မောင်လေး... မင်း ကောင်းကောင်း သိထားတာပဲ... ဟုတ်တယ် မင်းကိုတစ်ယောက်ထဲ လွှတ်ထားတာထက် လူတစ်ထောင်ကို သတ်လိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်လေ...”

လွန်စွာ ဆိုးရွားလှသော စကားလုံးများက ချစ်စရာကောင်းသော အမျိုးသမီး၏ ပါးစပ်ထဲမှ ထွက်လာ၏။

"သြော် ဒီလိုဆိုရင် မင်းတို့အမြင်မှာ ငါတို့ကို ဖမ်းဖို့ လွယ်မယ်ပေါ့.... ဟားဟား နည်းနည်းတော့ လွဲနေတယ်"

သမင်ချိုသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဟစ်အော်လာသည်။

"မာနကြီးနေတဲ့ကောင်!"

အသံသည် မိုးခြိမ်းသံကြီးလို လေထုထဲက အသံလှိုင်းများကို စွမ်းအားအပြည့်ဖြင့် တုန်ခါသွားစေလေသည်။

မြောင်းမြောင်မှာ စိတ်ထဲ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူမခွန်အားက ဒီလူနဲ့ လုံးဝ မကိုက်ညီကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။ အတိအကျ ပြောရလျှင် သူမသည် ရောက်လာသူများရဲ့ ခွန်အားတွေနဲ့ မကိုက်ညီချေ။

လုရွှမ်ဆီကလည်း လေချွန်သံလေးတစ်ချက် ပြေးထွက်သွားသည်။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အသံက ပျော့ပျောင်းပေမယ့် သမင်ချိုရဲ့ အသံလှိုင်းတွေကို အလွယ်တကူ ကွဲထွက်သွားစေ၏။ လှုပ်ရှားမှုများက ပေါ့ပါးကာ သူတို့နှစ်ဦးကြားက အဆင့်ကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။

သမင်ချိုရဲ့ အကြည့်များက သတိမထားမိဘဲ ပြင်းထန်လာ​တော့သည်။

တခြားခုနစ်ယောက်တွင် အချို့က လက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ လုရွှမ်ရဲ့ ခွန်အားက သူတို့အား ထိတ်လန့်စေသည်ဟု ထင်မြင်လာကာ ရုတ်တရက် လုရွှမ် တိုက်ခိုက်လာပါက ၎င်းတို့ကို ခြိမ်းခြောက်ရန် ခွန်အားရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"အဲဒီကောင်မလေးကို အရင်ဖမ်း!"

ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ပါးပြင်တွေနဲ့ မိန်းကလေးက ရုတ်တရက် အော်လိုက်ပေမယ့် သူမဟာ ယောက်ျားလေးလား မိန်းကလေးလားဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိနိုင်ချေ။

"မင်းက သေမင်းကို ရှာနေတာပဲ!"

လုရွှမ်လည်း အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့ဓားကို နောက်ပြန်ဆွဲကာ ဓားစွမ်းအင်ကို ဝေ့ယမ်းပစ်လိုက်သည်။

တိုးညှင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ လုရွှမ်၏ ဓားစွမ်းအင်သည် မျှော်စင် နယ်ပယ်ထဲသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အလွန်အစွမ်းထက်လာသည်။

ထိုလူက ဒေါသအပြည့် မျက်နှာဖြင့် လှောင်ပြောင်ကာ ဓားစွမ်းအင်ဖြင့် ရှေ့သို့ ခုတ်လိုက်သည်။ နှစ်ဖက်စလုံးမှ ဓားစွမ်းအင်များသည် အချင်းချင်း တိုက်မိသွားကာ လှောင်ပြောင်သံများ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ လုရွှမ်ရဲ့ ဓားစွမ်းအင်သည် လုံးဝ မပျောက်ကွယ်သွားဘဲ ထိုလူဆီသို့ ပစ်ခတ်သွားလေသည်။

ထိုလူလည်း ဓားစွမ်းအင်ကို ရှောင်ရန် လျင်မြန်စွာ ရှောင်ထွက်သွားရပြီး ရလဒ်အနေနဲ့ လုရွှမ်ကိုသာ မုန်းတီးစွာ စိုက်ကြည့်နေ​တော့​သည်။

လုရွှမ်: "ဒါက မင်းရဲ့ အရည်အချင်းလား?"

လုရွှမ်ကတော့ ဒီဓားစွမ်းအင်ကို အလွန်ကျေနပ်နေသေးသည်။

ထိုလူသည် ယခင်က နတ်မီးနယ်ပယ် အဆင့် ၁၃မှာ ရှိနေစဥ်က လုရွှမ်ကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သော်လည်း ယခုတော့ သတ်ပစ်ဖို့ အနည်းငယ် ခက်ခဲလာသည်။

ဒါပေမယ့် အခုချိန်မှာတော့ လုရွှမ်က သူ့အစွမ်းရှိသမျှနဲ့ တိုက်ခိုက်ရမယ် ဆိုရင် အများဆုံး သုံးကြိမ်လောက် လှုပ်ရှားရင်ကို အဲဒီလူက ကျိန်းသေသေလိမ့်မယ်လို့ ယူဆရလေသည်။

"မင်းက ငါ့အတွက် ပြိုင်ဘက်တောင် မဟုတ်ဘူး... တတ်နိုင်သမျှ ​ဝေးဝေးကို ထွက်သွားလိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်... မဟုတ်ရင် ငါ မင်းကို အခုပဲ သေလမ်းပေါ် လိုက်ပို့ပေးမယ်"

တစ်ဖက်လူရဲ့ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီ။ သူ့နှလုံးသားတွေ တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်လာတာကြောင့် နောက်ထပ်ဓားစွမ်းအင်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် သူ့ဓားစွမ်းအင်ကို အလျင်အမြန် ဝှေ့ယမ်းကာ ရှောင်ရန် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘေးသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ဒေါသသံဖြင့် ထိုလူရဲ့ လက်မောင်းသည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားကာ သွေးတွေကလည်း နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲသွားသည်။

"ဟုတ်ပြီး ဓားတစ်ချောင်း ထပ်ပေးပါရစေ!"

လုရွှမ်ဆီက ဓားစွမ်းအင် တစ်စင်း ပြေးလာသည်။ ထိုလူ ရှောင်နေချိန်မှာပဲ ဦးခေါင်းက ပျံထွက်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်တို့က ချက်ချင်း ငြိမ်းသွားလေသည်။

"တကယ်တော့ ငါ သူ့ကို မသတ်ချင်ခဲ့ပါဘူး... သူ့ပုံစံက ယောက်ျားမဟုတ် မိန်းမမဟုတ်ဆိုတော့ တကယ် ရွံရှာစရာကောင်းနေလို့..."

လုရွှမ်က ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ ပြောနေသည်။

“ဘယ်သူရှိသေးလဲ.... ငါက ဒီအတိဒုက္ခကို အစောကမှ ပြီးသွားတာဆိုတော့ ငါ့ရဲ့အစွမ်းအစကို ကောင်းကောင်း နားမလည်သေးဘူး... ငါ့ကို လေ့ကျင့်ကူမလား...”

"အားလုံး အတူတူ တက်ကြ!"

သမင်ချိုက အော်ဟစ်လိုက်ပေမယ့် ကျန်တဲ့လူတွေရဲ့ မျက်နှာပေါ်တွင်တော့ လုရွှမ်ရဲ့ ဓားသွားအပေါ် ထိတ်လန့်သွားတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပြသနေ၏။