ခွဲထွက်ခြင်း

သူမသည် သမင်ချိုကို မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လုရွှမ်ကို ကြည့်ကာ မျက်စောင်းထိုးနေလေသည်။

"​မောင်လေး... မင်းကို ရုပ်ရည်နဲ့ အကဲဖြတ်လို့ မရဘူးပဲ.... ကြံ့ခိုင်တဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားမရှိပေမယ့် အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်.... သူများက သန်မာတဲ့ ယောက်ျားတွေကို အရမ်း ကြိုက်ကြတယ်... ဒါပေမယ့် မင်းနဲ့ ပတ်သက်လာရင်တော့ မမ ခြွင်းချက်လေး ပေးရမလား"

လုရွှမ် နေဖြိုခွင်းနတ်လေးအား ဆွဲထုတ်ကာ မြှားပေါင်းများစွာကို အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ ချစ်စရာကောင်းသော အမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အပေါက်များပေါက်ကာ၊ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ ငြိမ်သက်စွာ အနားယူရန် ငြင်းဆန်​နေခဲ့သည်။

သမင်ချိုကတော့ လုရွှမ် သူ့ကို မြှားသုံးချောင်းနဲ့ ပစ်သတ်လိုက်တာကြောင့် ချက်ချင်း အဆုံးသတ်ကာ မီးလုံးကြောင့် ပြာဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"တကယ်ကို အံသြစရာပဲ... မင်းကို ငါ အခွင့်အရေးပေးထားတာတောင် ထွက်မသွားဘူး..."

ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မိန်းမက သူ့ကို ပရောပရည်ပြုတဲ့ ပုံစံမျိုး ပေးခဲ့ပေမယ့် သူ့​ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်က သူမကို သတိထားမိခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ သေချင်​​နေတယ်ဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ။

မြောင်းမြောင် ရွှင်မြူးသော အကြည့်များဖြင့် ပျံသန်းလာခဲ့၏။ သူမ ထိုအမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ တံတွေးတစ်ချက် ထွေးထုတ်လိုက်သေးသည်။ အစ်ကိုလုရွှမ် ထိုစုန်းမရဲ့ အကြံအစည်ထဲ ကျရောက်သွားမှာကို တကယ် ကြောက်သွားခဲ့တာပင်။

"သွားရအောင်.... ဒီမှာ ဘာမှလုပ်စရာ မရှိ​တော့ဘူး"

မြောင်းမြောင်က အထပ်ထပ်အခါခါ ခေါင်းညိတ်​ပြသည်။

ဒီကျောက်တုံးသစ်တောသည် ချန်ပေါင်ရှန်းရဲ့ မြေပုံထဲတွင် အန္တရာယ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းနောက်တွင် စာလုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး ရှေ့မျက်နှာစာက ကြီးမားသော အန္တရာယ်ကြီး ရှိလိမ့်မည်ဟု တွေးနိုင်သည်။

လုရွှမ်ဟာ ကျားတောင်များပေါ်တွင် ကျားရှိမှန်းသိသဖြင့် အကျိုးအမြတ်မရှိလျှင် မစမ်းကြည့်ချင်ချေ။ သူနဲ့ မြောင်းမြောင်တို့ဟာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လာကြပြီး ကျောက်တုံးသစ်တောကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သည်။ တလမ်းလုံးမှာ သဘာဝ ရတနာတွေ မရှိတဲ့အတွက် မရပ်တန့်ခဲ့ကြချေ။

တစ်လကြာပြီးနောက် နှစ်ယောက်သား ရေတံခွန်ရှေ့တွင် အနားယူခဲ့ကြသည်။

"အစ်ကိုလုရွှမ်... ညီမ ထပ်မသွားချင်ဘူး"

"ငါမြင်တယ်... မင်းငါ့ကိုအားကိုးမယ့်အစား အခုမင်းရဲ့ခွန်အားကို တကယ် တိုးတက်အောင်လုပ်ဖို့ လိုနေပြီ"

ဤလတွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် အန္တရာယ်များစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ပြဿနာကို ဖြေရှင်းသူက လုရွှမ်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ မြောင်းမြောင် ဝင်လှုပ်ရှားချင်သော်လည်း သူမသည် လုရွှမ်ရဲ့ လုပ်ရပ်ကိုသာ ကြည့်နေခဲ့၏။ သူမ လုရွှမ်အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်နေမှာ စိုးရိမ်လာသည်။

လုရွှမ်လည်း မြောင်းမြောင်က ထိုစကားပြောရန် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့တာတွေကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးပြီ။ သူမ နှလုံးသားထဲတွင် ကြိုးထုံးများရှိပြီး ခွဲခွာရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဟုလည်း သူသိသည်။

နောက်ဆုံးတော့ ရှေ့ဆက်ရမယ့်လမ်းက ပိုပိုပြီး အန္တရာယ်များလာလိမ့်မယ်။ မြောင်းမြောင်ကို အဲဒီလမ်းပေါ် ခေါ်သွားပြီး မစောင့်ရှောက်နိုင်ရင် တာဝန်မဲ့သွားလိမ့်မည်။

"ငါနားလည်ပါတယ်... မြောင်းမြောင် ကောင်းကောင်းလေ့ကျင့်ပါ... တစ်နေ့တော့ ငါတို့ပြန်ဆုံမှာပါ... ဒါတွေက မင်းအတွက် ငါပြင်ဆင်ထားတဲ့ လက်နက်... ကောင်းကင်လက်နက် မဟုတ်ပေမယ့် ထိပ်တန်းနတ်လက်နက်တစ်ခုပဲ... မင်းမရှိရင် နောင်အနာဂတ်မှာ ကောင်းကင်လက်နက်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

မြောင်းမြောင်လည်း လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူမရဲ့ ဒီအစ်ကို လုရွှမ်ရဲ့ပုံစံကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။ အဂ္ဂိရတ်ဆေးနဲ့ လက်နက် သန့်စင်တာတွေ ကျွမ်းကျင်တဲ့အပြင် ပြီးခဲ့သောလက သူမအတွက် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

လုရွှမ်: "ဘာမှ ပြောစရာ မလိုပါဘူး... ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့်ပြီး ကြိုးစားထား...တစ်နေ့ကျရင် အစ်ကို မင်းကို လာရှာမယ်...ပြီးတော့ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့လည်း အစ်ကို ပြောခဲ့ပြီးပြီနော်... မင်းရဲ့ ခွန်အားကို မြှင့်တင်စေချင်တာက အစ်ကိုရဲ့ နောက်ဆုံး စကားပဲ"

"ဟုတ်!"

မြောင်းမြောင် အော်လိုက်သည်။

နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လုရွှမ် မြောင်းမြောင်ကို ထားခဲ့ကာ တောင်ပိုင်းနယ်မြေဆီသို့ ဆက်လက်ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ လုရွှမ် နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်လာတိုင်း မြောင်းမြောင်က ထပ်ခါထပ်ခါ လက်ဝှေ့ယမ်း​ပြသည်။

တောင်ပိုင်းနယ်မြေသည် ကြီးမားသည်။ အလယ်ပိုင်းနယ်မြေထက် ကျယ်ဝန်းတာကြောင့် လုရွှမ်ရဲ့ ခရီးအတွက် အချိန်များစွာ ပေးရ၏။ သူ့အနားမှာ မြောင်းမြောင် မရှိတော့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာတော်တော်များများကို နက်နက်နဲနဲ ဝင်ရဲပြီး အလွန်အကျိုးရှိတဲ့ ရလဒ်တွေကို ရလာခဲ့သည်။

ပြီး​တော့ သူရဲ့စွမ်းရည်​ကလည်း အခုအ​ခြေအ​နေမှာ လုံးဝ တည်​ငြိမ်​သွားပြီ။ အရင်​က လူရှစ်​​ယောက်​ ပေါ်လာပါက မြှားတစ်​ခုတည်းနဲ့ ရင်​ဆိုင်​နိုင်​လောက်ပြီပဲ ဖြစ်သည်။