အစစ်အမှန်ယန်နယ်ပယ် ကိုယ်ခံပညာရှင်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်း

"ကျိုးဝမ်! မင်းသတိထားရမယ်။ လျှိူကျိဝမ် က ပထမအဆင့် ခန္ဓာငါးပါးအဆင့် ကိုယ်ခံပညာရှင်ပဲ!" ခန်းမထဲမှာ ဟန်ရွှယ် ရဲ့ လှပတဲ့မျက်နှာက စိုးရိမ်စိတ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျိုးဝမ် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြီး ဟန်ရွှယ် ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ "ငါသိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဒီကောင်က ငါ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ဘူး၊ ငါ သူ့ကို ဂရုစိုက်ပြီးရင် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ခြေချင်းတွေကို လွှတ်ပေးမယ်။"

“ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ကြီးကျယ်မှုကို မသိတဲ့ ကောင်ကလေးတစ်‌ယောက်ပဲ။ လွန်ခဲ့သောနှစ်လက ကောင်းကင် နတ်ဆိုးအမှောင်မျက်လုံးထဲသို့ ဘယ်သူက ခုန်ချခိုင်းခဲ့သည်ကို ငါမသိဘူး။ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအမှောင်မျက်လုံးကနေ မင်းဘယ်လို လွတ်မြောက်ခဲ့လဲ ငါမသိပေမယ့် မင်းက ငါတို့ လျှိူ မျိုးနွယ်စုဆီလာပြီး ဒုက္ခပေးရဲတုန်းပဲ။ မင်းက လူမိုက်လို့ ငါပြောရမယ်။ "လျှိူကျိဝမ် ဒေါသအရမ်းထွက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

“အဲဒီတုန်းက မင်းတို့သုံးယောက်က ဝိုင်းပြီးတိုက်လို့ ငါ မင်းတို့နဲ့မယှက်နိုင်ခဲ့ဘူး။ အခု မင်းတစ်ယောက်ထဲ ရှိတယ်။ ငါ့ကို ဒီမှာထားဖို့ မင်းမှာ ယုံကြည်မှုရှိတယ်လို့ မင်းထင်လား။ ဒါ့အပြင် ငါက ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအမှောင်မျက်လုံးကနေ အကျိုးကျေးဇူးများစွာကို ရရှိခဲ့တယ်။ အခု မင်းတို့သုံးယောက် ထပ်ပေါင်းရင်တောင် မင်းတို့ ငါနဲ့မယှဉ်နိုင်မှာကို ငါကြောက်တယ်။ " ကျိုးဝမ် က သူ့ဓားကို သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို တင်လိုက်ပြီး ဘာမှမထူးခြားဘဲ ပြောလိုက်သည်။

" လျှာထက်လိုက်တဲ့ ကောင် ။ မင်း ကြီးကျယ်ကျယ် ပြောတတ်တာပဲ ။အခု မင်းပြောတဲ့အတိုင်း အများကြီးတိုးတက်နေလားဆိုတာ ငါကြည့်ချင်တယ်။ "

လျှိူကျိဝမ် က ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။သူ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းက မြေပြင်ပေါ် ရုတ်တရက် နင်းလိုက်ပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးက လေးကို ထွက်သွားတဲ့ မြှားတစ်စင်းလို ကျိုးဝမ် ဆီကို ပစ်ဝင်လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ယွမ်စွမ်းအင်သည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော သမုဒ္ဒရာတစ်ခုလိုဖြစ်ပြီး ကျိုးကျနေသော ဆည်တစ်ခုကဲ့သို့ သွန်ပစ်လိုက်သည်။ဤအတက်အကျကြောင့် ခန်းမတစ်ခုလုံးရှိ လေထုသည် တင်းမာလာပုံရသည်။

"ကမ္ဘာမြေကွဲခြင်းတံဆိပ်!"

လျှိူကျိဝမ် ၏လည်ချောင်းမှ နက်ရှိုင်းသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ မကြာမီတွင် လျှိူကျိဝမ် ၏လက်များသည် ပြင်းထန်သော ယွမ်စွမ်းအား တံဆိပ်တစ်ခုအဖြစ် သူ့လက်ဖဝါးပေါ်တွင် တောက်ပသောတံဆိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ့လက်ထဲတွင် အလင်းတံဆိပ်ကို ကိုင်ထားရင်း လျှိူကျိဝမ် က ယုတ်မာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။သူက ကျိုးဝမ် ကို အေးစက်စွာကြည့်ကာ သူ့လက်ဖဝါးကို ဖိလိုက်သည်။ မြေကြီးတုန်ခါမှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ခန်းမတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

မကြာခင်မှာပဲ ပင့်ကူလို အက်ကွဲကြောင်းတွေက မြေပြင်ပေါ်မှာ ပေါ်လာသည်။ အက်ကွဲကြောင်းများ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အက်ကြောင်းများမှ မရေမတွက်နိုင်သော ချွန်ထက်သော ဆူးချွန်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျိုးဝမ် ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သောအခါ မြေကြီးသည် ကြီးမားသော သားရဲ၏ အစွယ်နှင့်တူသည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်သိပ်သည်းလွန်းသဖြင့် ကျိုးဝမ် ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးအုပ်လုနီးပါးဖြစ်နေသည်။

"အစ်မ ကျိုးဝမ်က လျှိူကျိဝမ်နဲ့ ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား။"

မိုးစက်များကဲ့သို့ ထူထပ်စွာ ပြည့်နေသော မြေကြီးဆူးချွန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဟန်ယွီ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။သူမသည် ထို မြေကြီးဆူးချွန်တွင်ရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားကို ခံစားနိုင်သည်။ အဆုံးမရှိဟုထင်ရသော မြေကြီးဆူးချွန်ကိုမဆိုထားနှင့် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုကိုပင် သူမတားနိုင်တော့ပေ။

ဟန်ယွီ ၏မေးခွန်းကိုကြားသောအခါ ဟန်ရွှယ်၏မျက်နှာပေါ်တွင် ခါးသီးသောအပြုံးတစ်ခုပေါ်လာသည် ။ မြေကြီး၏ အစွမ်းထက်သောဆူးချွန်ကို သူမ ဘယ်လိုမှ အာရုံမခံစားနိုင်တော့‌ပေ။သူမသည် ကျိုးဝမ် ကို ဘယ်တုန်းကမှ လျှော့မတွက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း သူသည် ခန္ဓာငါးပါးယန်နယ်ပယ် စစ်သည်တော်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော ပညာရှင်သည် လျှိူချွမ်မြို့၏ အသန်မာဆုံးဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျိုးဝမ် ၏ အရှိန်အဝါသည် ပုံရိပ်ယောင်ယင်နယ်ပယ် ၏ အဆင့်ရှစ်တွင်သာ ရှိသေးသည်။ သူတို့၏ ခွန်အားများကြားတွင် ကြီးမားသော ကွာဟချက်ရှိခဲ့သည်။

"ဒီကောင်က သိပ်ဉာဏ်ကောင်းပုံမရဘူး။သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အခြားသူများထက် နိမ့်ကျနေပေမယ့် သူက သူရဲကောင်းတစ်ဦးလို သရုပ်ဆောင်ဖို့ အခိုင်အမာဆိုနေတယ်။နောက်ပိုင်းမှာ အရိုက်ခံရတဲ့အခါ အရင်ကလို မာနကြီးနိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်လိုက်ရအောင်။ "

ခန်းမနောက်ဘက်တွင် ရပ်နေသော အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်လေးသည် သူ့ကိုယ်သူ စူးစူးရဲရဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ယခုတော့ ကျိုးဝမ် ကို အလွန်ဒေါသေထွက်နေမိသည်။

သူ့အမြင်အရတော့ ကျိုးဝမ် ရဲ့ အသွင်အပြင်ကြောင့် မဟုတ်ရင် အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ ကောင်မလေးရှေ့မှာ သူ့ကိုယ်သူ အရူးလုပ်မိမှာ မဟုတ်သလို သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက အရမ်းဆိုးရွားသွားလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ယခုအချိန်တွင် လျှိူကျိဝမ် ၏လက်၌ ကျိုးဝမ် သေဆုံးရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

ဘုန်းးး

မိုးရေစက်များကဲ့သို့ ထူထပ်စွာ ထုပ်ပိုးထားသော မြေဆူးချွန် များသည် ပုံသဏ္ဍာန်ကို ပြင်းထန်စွာ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။နောက်ဆုံးတွင် မရေမတွက်နိုင်သော မြေဆူးချွန်များသည် ကျိုးဝမ် မတ်တပ်ရပ်နေသည့်နေရာ၌ တောင်ကုန်းငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ယုံကြည်မှုလွန်ကဲတဲ့ ခွေးကောင်လေး။ မင်းရဲ့ ခွန်အားက အရမ်းအားနည်းနေသေးတယ်။ ဒီလို အင်အားနည်းနည်းနဲ့ မင်း ငါတို့ လျှိူ မျိုးနွယ်စုကို ဖျက်စီးချင်နေတာလား။ ရယ်စရာပဲ!"

လျှိူကျိဝမ် က သူ့ရှေ့က တောင်ကုန်းလေးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဘာမှမထူးခြားဘူးလို့ ပြောလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက အေးစက်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေသည်။

သို့သော် သူပြောပြီးသည်နှင့် သူ့နောက်မှ လေတိုက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ပေါ့ပါးသောအသံသည် သူ့နားထဲသို့ ရုတ်ချည်းဝင်ရောက်လာသည်။

"ငါ ဒီလိုပြောသင့်တာ။ မင်းရဲ့ အခုမြေကြီးကွဲခြင်းတံဆိပ် က သိပ်မကောင်းသေးဘူး။ငါ့အဝတ်ထောင့်ကိုတောင် မထိဘူး။ အခု ငါ၏ကျေးဇူးကိုပြန်ရရန်အချိန်ရောက်ပြီ။ “

လျှိူကျိဝမ်ရဲ့မျက်လုံးအိမ်များ ကျုံ့သွားသည်။ မကြာခင်မှာပဲ သူ့နောက်က လေတွေ လျင်မြန်စွာ လေတိုးနေတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။သူ ရုတ်တရက် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကျိုးဝမ် ရဲ့ ရက်စက်တဲ့ အပြုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူ့ရှေ့တွင် အဆက်မပြတ်ကြီးလာသော ဓားရှည်ကြီးကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။

ဘန်းးး

နဂါးသွေးဓား သည် ကြမ်းတမ်းသောတံခါးပျဉ်နှင့်တူသည်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်ဖြင့် လျှိူကျိဝမ် ၏ မျက်နှာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုတ်ချလိုက်သည် ။စူးစူးဝါးဝါး အသံနှင့်အတူ လျှိူကျိဝမ် သည် အလွန်ရှက်စရာကောင်းသည့် အနေအထားဖြင့် လွှင့်ထွက်သွားသည်။

လေထုထဲ၌ သွားများစွာနှင့် သွေးများ ရောနှော လွင့်ထွက်နေသည်။ လေထဲတွင် ပါရာဘိုလာဆွဲပြီးနောက် လျှိူကျိဝမ် သည် ခန်းမအတွင်းရှိ တိုင်တစ်လုံးနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်မိသွားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ကျောက်တုံးပြာ နဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ တိုင်ထဲမှာ မြှုပ်ထားသည်။

တခဏအတွင်း ခန်းမကြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဟန်ရွှယ် သည် သူမ၏မျက်လုံးများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ တိုင်တွင်မြှုပ်ထားသောပုံရိပ်သည် အမှန်တကယ်ပင် လျှိူကျိဝမ် ဖြစ်သည်ကို သူမတွေ့လိုက်ရသောအခါ သူမ၏လှပသောမျက်လုံးများတွင် အံ့ဩခြင်းအရိပ်အယောင်များ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။

ခန်းမအတွင်းမှ အရပ်ရှည်သော အသွင်အပြင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများ လှည့်ပတ်သွားသည်။ သူသည် နဂါးသွေးဓား ကို ကိုင်ထားပြီး ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။ သူ့အမူအရာက တည်ငြိမ်ပြီး သိမ်ငယ်စိတ်လည်း မရှိပေ။ သူမ၏မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများက ချက်ချင်းပင် ပျော့ခွေသွားခဲ့သည်။

"ဒီကောင်က ဘယ်တုန်းက အရမ်းသန်မာလာတာလဲ။" ဟန်ရွှယ် က သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူမ အနည်းငယ် မူးဝေနေသေးသည်။

သူမ၏ အကြည့်များသည် လူငယ်၏ ပိန်ပိန်ပါးပါးပုံစံကို အချိန်အတော်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဟန်ရွှယ် သည် သူမရှေ့တွင် လူငယ်နှင့် ပထမဆုံးတွေ့သည့်အချိန်ကို မှတ်မိနေသေးသည်။ လူငယ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် သူ့ထက်နိမ့်ကျသည်။

သို့သော် လူငယ်လေးသည် သူမရှေ့တွင် တစ်ဖန်ပြန်ပေါ်လာသောအခါတွင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် သူမထက်သာလွန်သည်သာမက အဆင့်တစ်ခန္ဓာငါးပါးယန်စစ်သည်တော်တစ်ဦးကိုပင် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော ခွန်အား၊ ဤကဲ့သို့သော အရည်အချင်းမျိုးနှင့် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုးတက်မှုအရှိန်မျိုးသည် ဟန်ရွှယ် ပင်လျှင် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးချမ်းမှုကို မခံစားနိုင်ပေ။ သူ့ရှေ့က လူငယ်လေးသည် တော်တော်လေး မူမမှန်ပေ။

မူလက ကျိုးဝမ် အပေါ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော ၀တ်စုံဖြူလူငယ်က တိုင်ပေါ်တွင် သွေးချောင်းစီးနေသော လျှိူကျိဝမ် ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေလေသည်။သူက ခေါင်းငုံ့ပြီး ကျိုးဝမ်ကို တိုက်ရိုက်မကြည့်ဝံ့ပေ။ သူ့ရှေ့က လူငယ်လေးဟာ ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းလဲ ဆိုတာကိုလည်း သူ နောက်ဆုံး သိခဲ့သည်။

ဟန်ယွီ နှင့် ဦးလေး ဖန်ယု ၏ မျက်လုံးများသည် အံ့အားသင့်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထုံးစံအတိုင်း လျှိူကျိဝမ် ကိုအနိုင်ယူခြင်းသည် သူတို့မျှော်လင့်ထားသည့်ရလဒ်ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ အနီရောင်ဝတ်ထားသော မိန်းကလေး၏ လှပသော မျက်လုံးများသည် အစွန်းရောက်လေးစားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ကျိုးဝမ် ပေါ်လာပြီးကတည်းက သူမ၏အကြည့်များသည် ကျိုးဝမ် ၏ရုပ်သွင်မှ မခွာခဲ့ပေ။

ကလန် ကလန်

ကလန် ကလန် ကလန် ။ ဟန်ရွှယ် နဲ့ တခြားလူလေးယောက်ရဲ့ ခြေချင်းချိတ်တွေလည်း ကျိုးသွားသည်။

"ကျိုးဝမ် ဒီနေ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။ "ကျိုးဝမ် ရှေ့ရောက်လာပြီး ဟန်ရွှယ် ၏မျက်လုံးများသည် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း အပြုံးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးဝမ် သည် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး တိုင်ပေါ်ရှိ လျှိူကျိဝမ် ၏ ရှေ့သို့ ချက်ခြင်းရောက်လာသည်။ တိုင်ပေါ်ရှိ လျှိူကျိဝမ် ၏ လျစ်လျူရှုသော မျက်လုံးများက အေးစက်စွာ ကြည့်နေလေသည်။

တကယ်တော့ လျှိူ မျိုးနွယ်စုထဲကို သူဝင်လိုက်တဲ့အခါ လျှိူ မျိုးနွယ်စုမှာ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် နည်းနေမှန်း သိလိုက်ရသည်။ထို့အပြင် လျှိူ မျိုးနွယ်စု၏ခေါင်းဆောင်သည် လျှိူကျိဝမ် တစ်ယောက်တည်းဖြစ်ပုံရသည်။ အသန်မာဆုံးလူ လျှိူကျိထျန်း ကို ဘယ်မှာမှ မတွေ့ရတော့ပေ။

လျှိူ မျိုးနွယ်စု၏ ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်သည် ကျိုးဝမ် ကို ပို၍ပင် သံသယ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့ရင်ထဲတွင် နားမလည်နိုင်စွာ တားမြစ်ထားသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"လျှိူမျိုးနွယ်စုက လူတွေ ဘာလို့နည်းနေတာလဲ၊ မင်းရဲ့အစ်ကိုကြီး လျှိူကျိထျန်း ဘယ်မှာလဲ" ကျိုးဝမ် က လျှိူကျိဝမ် ကို စိုက်ကြည့်ပြီး မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး! ငါ့အစ်ကိုကြီးလား။ သူက ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ ကိုသွားနေပြီ။ မတော်တဆမှု မရှိရင် မင်းရဲ့ ကျိုး မျိုးနွယ်စုက ဒီနေ့ သုတ်သင်ခံရမှာ ဟားဟား။!" လျှိူကျိဝမ် က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ၊ ငါတို့ရဲ့ ကျိုး မျိုးနွယ်စုက ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ မှာရှိတဲ့ မိသားစုကြီးသုံးစုထဲက တစ်ခုပါ။ လျှိူ မျိုးနွယ်စုက ငါတို့ကို သုတ်သင်နိုင်မယ်လို့ မင်းထင်လား" ကျိုးဝမ် က လှောင်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး။ ငါတို့ လျှိူ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ခွန်အားက မင်းမြင်နေရသလို မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ လျှိူ မျိုူနွယ်စုမှာ ဘိုးဘေးတွေ ရှိနေသေးတယ် ဆိုတာ မင်းမသိနိုင်ဘူး။ င့တို့၏ဘိုးဘေးက လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ထောင်က ပုံသဏ္ဍာန်ပဲ။ သူ၏ ခွန်အားက ကျောက် ဘုရင်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိတော့မည်ဟု ဆိုရမယ်။ငါတို့ဘိုးဘေးနဲ့ ဝမ်မျိုးနွယ်စု ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကြောင့် မင်းရဲ့ ကျိုး မျိုးနွယ်စုက ဒါကို တကယ်ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလား။ “

လျှိူကျိဝမ် ၏ မျက်နှာသည် လှောင်ပြောင်သရော်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ့ပါးစပ်ထောင့်တွင် မောက်မာမှုအပြည့်ရှိသည်။

ကျိုးဝမ် သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သူ့မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် ရုပ်ဆိုးသွားခဲ့သည်။ လျှိူကျိဝမ် ပြောတာမှန်တယ်ဆိုရင် လျှိူ မျိုးနွယ်စုမှာလည်း ကျောက်ဘုရင်နယ်ပယ်ကို ခြေလှမ်းတစ်ဝက်လောက်ရောက်နေတဲ့ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ယောက်ရှိသည်။ မူလက ကျိုး မျိုးနွယ်စုထက် အားကောင်းခဲ့သော ဝမ် မျိုးနွယ်စုအပြင် လျှိူ မျိုးနွယ်စုသည် အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ်ရှိသည်။

"ဟမ်! သခင် ကူယွဲထျန်း နဲ့ ဆရာကြီး ကူရာကီ က ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ မှာ ရှိနေတုန်းပဲ။ မင်းလုပ်ချင်တာကို လုပ်ခွင့်မပေးဘူး။" ကျိုးဝမ် က အေးစက်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"ဟာဟား။ ကျိုးဝမ်၊ မင်းရဲ့ စိတ်ကူးယဉ် အတွေးတွေကို ဆုပ်ကိုင်မထားပါနဲ့။ ကူယွဲထျန်း နဲ့ သခင်ကူရာကီ ကို ငါတို့ မစဉ်းစားတော့ဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား။ဒီနေ့ ကူယွဲထျန်စ နဲ့ ဆရာကြီး ကူရာကီ တို့က ပွဲတော်တစ်ခုမှာ ပါဝင်ဖို့ ခရိုင်မြို့ကို တိုက်ဆိုင်သွားတဲ့အတွက် ဒီပညာရှင်နှစ်ယောက်က မြို့ထဲမှာ မရှိပါဘူး။ ဒါ့ကြောင့် မင်းရဲ့ ကျိုး မျိုးနွယ်စုကို မည်သူမျှ ကူညီမှာမဟုတ်ဘူး။ "လျှိူကျိဝမ် က ရယ်မောလိုက်သည်။

ကျိုစဝမ် ၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားသည်။ ကူယွဲထျန်း နှင့် သခင်ကူရာကီ တို့သည် ကြိမ်ချပ်ဝတ်မြို့ တွင်မရှိခဲ့ပါက ကျိုး မျိုးနွယ်စုသည် အထီးကျန်ပြီး အကူအညီမဲ့ဖြစ်လိမ့်မည်။

ကျိုးဝမ် သည် အတွေးထဲတွင် ပျောက်ဆုံးနေသကဲ့သို့ လျှိူကျိဝမ် ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်လာသည်။ သူ၏ ညာလက်သည် ခြေသည်းတစ်ချောင်းအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဒြပ်စင်စွမ်းအင်များ ရုတ်တရက် ကြီးမားသော ခြေသည်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။သူသည် ၎င်းကို ကျိုးဝမ် ၏ ဦးခေါင်းထိပ်ဆီသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပွတ်ဆွဲလိုက်သည်။

"ကျိုးဝမ်! မင်းမိသားစုကို ဖျက်ဆီးရုံတင်မကဘဲ မင်းလည်း ဒီမှာပဲသေလိမ့်မယ်။ ငရဲကိုသွား!" လျှိူကျိဝမ် ၏မျက်လုံးများသည် ရူးသွပ်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဘုန်းးး

ဒြပ်စင်စွမ်းအင်ခြေသည်းသည် ကျိုးဝမ် ၏ဦးခေါင်းနှင့် တစ်လက်မခန့်အကွာတွင် ရှိနေသောအခါ ၎င်းသည် နောက်ထပ်မသွားနိုင်တော့ပေ။ ဒြပ်စင်စွမ်းအင်ခြေသည်းကို ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ အတားအဆီးအလွှာတစ်ခု ရှိနေသလိုပါပဲ။

လျှိူကျိဝမ် ၏မျက်လုံးထဲတွင် ရူးသွပ်သောအကြည့်သည် ရုတ်တရက် အေးခဲသွားသည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့ဩခြင်းအရိပ်အယောင်များ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။

"စိတ်စွမ်းအားလား? မင်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သခင် တစ်ယောက်လား။" လျှိူကျိဝမ် က ကျိုးဝမ် ရှေ့မှာ ထူးဆန်းတဲ့စွမ်းအင်ကို ခံစားလိုက်ရတဲ့အခါ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းမသေခင် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ပြောပြပါရစေ။ တကယ်တော့ အခု ငါ့ရဲ့ အသန်မာဆုံး အချက်က ငါ့ရဲ့ သိုင်းစွမ်းအား မဟုတ်ပေမယ့် ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားပဲ။"