မင်္ဂလာပွဲကြီးကို နောက်သုံးလမှာလုပ်မယ်

ယန်ယဲ့သည် ယန်းမိုထျန်းမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပင်မ မြို့ဆီသို့ လျှောက်သွားကြသည့်လူများရှိသော်လည်း လူဦးရေထူထပ်လေလေ ထိုအချိန်က ယန်းမိုထျန်းမျိုးနွယ်နှင့် တူလေဖြစ်သည်။ သို့သော် ယန်ယဲ့သည် ပယ်ချလိုက်သည် “ငါ့မျက်လုံးထဲမှာ ယန်းမိုထျန်းမျိုးနွယ်က ဝိညာဉ်တွေက သူမထက်မလျော့ဘူး၊ ငါက ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ကို အနိုင်ယူဖို့ မင်းရဲ့ခွန်အားကိုသုံးချင်လို့ ပြန်လာတယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား၊ ကောင်လေး မင်ရှို့နဲ့ မင်ဟုန်းကို ငါ့ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားနဲ့ ရှင်းထုတ်မယ်ဆိုရင်တောင် အိတ်နဲ့ မုန့်ကောက်သလိုပဲ၊ နတ်မိစ္ဆာဝိညာဉ်ထိပ်ဆုံးအဆင့်ရှိတဲ့လူတောင်မှ ငါ့အတွက် အလွယ်လေး၊ မင်းကိုဘာလို့လိုဦးမှာလဲ”

နဂါးနက်သည် ကြောက်လန့်နေပြီဖြစ်သည်။ ယန်ယဲ့သည် သူတို့အား မသုံးရုံအပြင် သူတို့သည် ယန်ယဲ့အမိန့်ပေးသည်ကပင် ဂုဏ်သရေနှင့်ပြည့်စုံ သွားမည်။

“အရှင် ငါ့အမှားငါသိပါတယ်”

ယန်ယဲ့သည် ဟေးလုံအား အေးစက်စွာကြည့်လေသည် “မင်းက သစ္စာရှိ သေးတယ်လို့မထင်ရင် နတ်မိစ္ဆာဧကရီက သူမအတွက်နဲ့ မင်းကို ငါ အပြစ်ပေး မှာကိုမလိုလားဘူး၊ အဲနေ့က မင်းတို့လူအများကြီးနဲ့ အသက်ရှင်လျက်ပြန်လာ နိုင်မယ်လို့ထင်လား”

နဂါးနက်သည် သူ့အနောက်တွင် လူအများလိုက်နေသဖြင့် သူတို့၏ အသက်များဆုံးရှုံးမည်ကို ကြောက်နေပြီဖြစ်သည်။

နဂါးနက်သည် ချွေးအေးများပြန်လာသည်။ ထို့နောက် လူသားအဖြစ် ပြန်အသွင်ပြောင်းကာ ယန်ယဲ့နောက်လိုက်လာသည် “လက်အောက်ငယ်သား က မှတ်ချက်ပေးခွင့်မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ လပြည့်တဲ့ ညတိုင်း ဒီလက်အောက်ငယ်သားက အရှင့်ရဲ့ နာကျင်မှုကိုခံစားရပါတယ်...”

နဂါးနက်သည်လည်း ယန်ယဲ့၏သားရဲဖြစ်သည်။ ယန်ယဲ့၏ခံစားချက် သည် သန်မာလွန်းကာ အကာအကွယ်မရှိသဖြင့် သူ ခံစားနိုင်သည်။

“ငါ မပျော်ဘူးဆိုတာ မင်း ဘယ်လိုသိလဲ၊ သူမရဲ့ဝိညာဉ်သာ အရိပ်အမြွက် မရှိ ပျောက်ကွယ်သွားမယ်ဆိုရင် ငါ နာကျင်မှုကို ဘယ်လိုသည်းခံနိုင်မှာလဲ” ယန်ယဲ့၏အသံနေအသံထားသည် အနည်းငယ် အသက်ဝင်နေကာ ယန်းမိုထျန်းမျိုးနွယ်၏ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ အသုံးပြုရန် တွေဝေ ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ပေထင်းဟွမ်အကြောင်း မေ့လျော့သွားရန် မလိုလားခဲ့ ခြင်းကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

“နောက်တစ်ခါဆိုရင်တော့ မင်းကို မသက်ညှာတော့ဘူး” ယန်ယဲ့သည် အေးစက်စွာပြောလေသည်။

ဟေးလုံသည် ဒူးထောက်ပြီး သစ္စာဆိုလေသည် “ဒီလက်အောက်ငယ်သားက အမှားကိုသိပါပြီ၊ ဒီလက်အောက်ငယ်သားက ထပ်ပြီးအပြစ်ကျူးလွန်ရင် အရှင့်ရှေ့မှာ ကိုယ့်သာပဲစီရင်ပါ့မယ်”

“မင်းရဲ့အမှားကိုပြင်ဖို့ ငါ အခွင့်အရေးတစ်ခါပေးပြီးပြီ၊ မင်း အခုလုပ်နေ တာတွေအကုန်လုံးကို ချထားခဲ့ပြီးတော့ ငါနဲ့ဧကရီတို့ရဲ့ မင်္ဂလာပွဲကို သုံးလအတွင်းပြင်ဆင်ပါ” ယန်ယဲ့ပြောပြီးချိန်တွင် ယန်းမိုထျန်းမျိုးနွယ်ဆီသို့ အရင်ပြန်သွားလေသည်။

ဤနေရာသည် ယန်းမိုထျန်းမျိုးနွယ်၏ အင်ပါယာမြို့တော်ဖြစ်သည်။ မြို့ တံခါးပေါက်တွင်ရပ်ပြီး မြို့ထဲမှလူများကိုကြည့်နေမိသည်။ အားလုံးသည် မြို့ထဲမှထွက်လာပြီး သူ့အား စောင့်ဆိုင်းနေသဖြင့် ယန်ယဲ့သည် အနည်းငယ် မနှစ်မြို့ပေ။

သူသည် ထိုလူများကို ကြည့်ပြီး ထိုလူများသည် သူ၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများ လိုခံစားရလေသည်။ သို့သော် သူငယ်စဉ်က သူသည် အနောက်တောရိုင်း၏ မင်းသမီးဟွမ်ကျို့ကို လက်ထပ်ချင်ခဲ့သည်။ လွှမ်းမိုးခြင်း၊ ရာထူးနှင့် မှီခိုစရာမရှိ ဘဲနှင့် လက်ထပ်ထိမ်းမြားရန်တောင်းဆိုရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူသည် သူမအား အထွတ်အထိပ်အဆင့်အတန်းနှင့် ဂိုဏ်ကိုပေးချင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က ယန်းမိုထျန်းမျိုးနွယ်၏အကြီးအကဲများသည် ဧကရာဇ် အသစ်ကိုရွေးချယ်ကာ သူသည် ထိုလူများ၏မျက်လုံးထဲတွင် ကျရှုံးခဲ့သည်။

သူ၏မင်းသမီးလေးအတွက် သူသည် ယန်းမိုထျန်းမျိုးနွယ်၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လက်ခံရမည်ဖြစ်ကာ အမှောင်နတ်မိစ္ဆာဘုံမှလူများအားလုံးကို ခေါ်ယူပြီး ကမ္ဘာတစ်ခုဖန်တီးပါ့မည်ဟုလည်း ကတိပေးခဲ့သည်။

“ယန်ယဲ့ မမေ့ပါနဲ့ မင်း နတ်မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို ကတိပေးခဲ့တယ်” ယန်ယဲ့ ၏ရင်ထဲမှ တွန့်ဆုတ်မှုကိုခံစားရသဖြင့် ချင်းညောင်သည် အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲ မှပြောလေသည်။

ယန်ယဲ့သည် အနည်းငယ်ဒေါသထွက်သွားသည်။ ဤအရာသည် ဝမ်းတွင်းပါသားရဲများနှင့် စာချုပ်တည်ထောင်ခြင်း၏ ဆိုးကျိုးပင်ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူသည် သူ၏စိတ်ကို အချိန်တိုင်းသိနေသည်။ စီဖုန်းနတ်ဘုရား အကျဉ်းထောင်တွင်ရှိစဉ်က ငှက်ပြာ၏စွမ်းအားကိုငှားချင်၍သာ သူ ကတိပေးခဲ့ ခြင်းဖြစ်သည်။ ကံကောင်းစွာပင် ထိုလူသည် အမြင်ရှိသည်။ စာချုပ်တည်ထောင်ပြီးနောက် သူ့ရှေ့တွင် နတ်မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို မခေါ်ခဲ့ပေ။

“ငါ့နေရာနဲ့ ငါ့ကတိကိုလုံးဝမချိုးဖောက်ဘူး” ယန်ယဲ့သည် ဒေါသဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။