အသူရာသွေးနတ်ဘုရားမရဲ့  အနမ်း

အာရန်သည် စာအုပ်စင်ဘေးသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး အလွတ် ဒိုင်ယာရီတစ်အုပ်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

သူသည် ဤဇာတ်လမ်းအကြောင်း သူမှတ်မိသမျှ အရာအားလုံးကို ဒိုင်ယာရီထဲတွင် ချရေးလိုက်သည်။ အရေးကြီးသောအရာများကို မမေ့နိုင်စေရန်ဖြစ်သည်။

သူသည်ထိုစာစဉ်ကို ညတွင်းချင်းဆက်တိုက် ဖတ်ရှုခဲ့သောကြောင့် အများစုကို မှတ်မိနေသေးသည်။ သို့သော် နောက်တစ်ရက်ထပ်အိပ်ပျော်သွားပါက မည်မျှ မှတ်မိနိုင်မည်ကို မသေချာနေပါ။

သူ့အသက်သည် ကြိုးတန်းပေါ်တွင်လျှောက်နေရသကဲ့သို့ ရှိနေသောကြောင့် အသေးအဖွဲကိစ္စလေးများမှအစ ဂရုစိုက်ရန်လိုအပ်လေသည်။

"တကယ်လို့ ငါသာ အဲဒီ ဝက်ဘ်ဆိုဒ်ကို ထပ်တွေ့နိုင်ခဲ့ရင် ကျန်အခန်းတွေကို ဆက်ဖတ်နိုင်မှာပဲ အဲ့ဒါဆို ငါဘယ်လို အရှုပ်အထွေးထဲ ကြားညပ်ခံရလဲဆိုတာသိခွင့်ရမှာ"

အဓိက ဇာတ်ကောင်နှင့် သက်ဆိုင်သော

အပိုင်းများအပါအဝင် သူဖတ်ထားခဲ့သလောက် စာစဉ်ရဲ့ ပထမ အပိုင်း (၂၀၀) အတွင်းမှ သက်ဆိုင်သော အဓိက အချက်များကို ဒိုင်ယာရီထဲတွင်မှတ်မိသလောက်ထည့်ရေး

ပြီးလျှင် စနစ်သိုလှောင်ခန်းအတွင်းသို့ ထည့်၍ သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။

မည်သူမဆို ၎င်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါက နောက်ဆုံးတွင် ဤသည်မှာ အပြစ်ပေးခံရနိုင်သည့် သက်သေအထောက်အထား ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ခဏတာမျှ သူသည် ဒုတိယ အကွက် အတွင် သိမ်းဆည်းထားသော လက်စွပ်ကိုလည်း ငေးကြည့်လိုက်သည်။

လက်စွပ်ကို အသုံးပြု၍ သူ့ကို ဤနေရာသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သော သူရဲကောင်းအကယ်ဒမီ နှင့် ဆက်သွယ်နိုင်သည်။ သို့သော်

ထိုအရာကိုနောက်ဆုံးအခြေအနေမှသာ ပြုလုပ်ဖြစ်မည်ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲရန်သည် ၀တ္ထုတွင်းမှ သာမန်ဗီလိန်အသေးစားလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း အချို့အချက်များကြောင့် သူသည် အာရုံစိုက်ချင်စရာကောင်းသောဇတ်ကောင်တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာလည်း အာရန်သည် ထိုဇာတ်ကောင်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုတော့ထိုအတွက် ဝမ်းသာနေမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုဇာတ်ကောင်အကြောင်း သူပိုမိုသိလေ ဤဇာတ်လမ်းတွင် အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး ပိုမိုများလေဖြစ်သည်။

သူသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး အိပ်ရာသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ သူ့တွင် ယခု အခန်းထဲမှပင် ထွက်ခွာရန် သတ္တိမရှိပေ။  အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအခန်းသည် ချောက်ကမ်းပါးထိပ်တွင် ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူသာ ထပ်မံ ပြုတ်ကျသွားပါက ဖီးနစ်ငှက်သည် သူ့ကို ရုတ်တရက်ပြုတ်ကျခြင်းမှ အမြန်ကယ်တင်ရန် အချိန်မီ ရောက်လာမည်ဟုပင် မသေချာပါ။

"ဘယ်လို အရူးကများ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ လာ အိမ်ဆောက်ထားတာလဲ တကယ့်ချီးပဲ"

သူက ထိုဇာတ်ကောင်အကြောင်း အနဲငယ်လေးမျှသာသိရှိ

ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်းသဘောပေါက်လိုက်သည်။

အကြီးအကဲရန်ကို  အားကောင်းသော ဇာတ်ကောင်တစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု သူအမြဲတမ်း ထင်နေခဲ့သည်။ သို့သော်ဆန့်ကျင်ဘက်ပင် အမြင့်မှ အနည်းငယ်ပြုတ်ကျရုံမျှဖြင့် သူ့ခြေထောက်များ ကျိုးသွားရသည်။ ၎င်းက သူ့ကို မည်မျှအားနည်းကြောင်းသိရှိရန် လုံလောက်လေသည်။

အမှန်တကယ်တွင် အကြီးအကဲ ရန်သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ အလွန် အားနည်းလွန်းလှသည်။ အခြားသူများမရိပ်မိသည့်အတွက်သာဖြေသာနေခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ကျင့်ကြံသူမဟုတ်သော သာမန်လူသားများထက်ပင် ပိုမိုအားနည်းနေသည်။ ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့သည်မှာ အံ့ဖွယ်ရာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဇာတ်လမ်းတွင် အကြီးအကဲရန်သည် အဓိက ဇာတ်ကောင်ကို ပရိယာယ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းကိုသာ ဖတ်ရှုခဲ့ရပြီး လူကိုယ်တိုင်အင်အားသုံးပြီးတိုက်ခိုက်သည့်အခန်းများကို မဖတ်ရှုခဲ့ရပါ။

သူထင်ခဲ့သည်မှာ  အကြီးအကဲရန်သည် ဉာဏ်များသောဇတ်ကောင်ဖြစ်၍ သတိထားနေထိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်မည် ဟုသာထင်ခဲ့သော်လည်း အမှန်မှာ ထိုသို့ဟုတ်ဟန်မရပါ။

"ဒီလိုလူမျိုးကို မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲအဖြစ် ဘယ်လိုများ ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲ"

"ငါ မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်အပေါ်ကို မေးခွန်းဘောက်ချာ သုံးကြည့်သင့်လား"

သူက စဉ်းစားလိုက်သော်လည်း ထိုအကြံကို အမြန် ပင်ပယ်ချလိုက်သည်။

သူသိထားသည်မှာ မေးခွန်းဘောက်ချာသည် မည်သူ့ကိုမဆို မေးသမျှ ဖြေဆိုခိုင်းနိုင်သည့်အစွမ်းရှိသည်။ သို့သော် အဖြေရပြီးနောက် ဘာဆက်ဖြစ်နိုင်မလဲ။ သူတို့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေအဖျက်ခံရမှာလား။

အကယ်၍ ထိုသို့ မဟုတ်ပါက သေခြင်းတရားကို ဖိတ်ခေါ်ခြင်းနှင့် မည်သို့ခြားနားဦးမည်နည်း။

"ဟူး  မနက်ဖြန်က ကြီးကျယ်တဲ့နေ့တစ်နေ့ပဲ အရာအားလုံး စတင်မယ့်နေ့လဲဖြစ်တယ် ဒါပေမယ့် အခု ငါက ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ထားတာဆိုတော့ ငါ အသက်ရှင်နိုင်ဖို့ သေချာအောင် လုပ်ရလိမ့်မယ်။"

"ငါ့ကို ဒီကံကြမ္မာကနေ လွတ်မြောက်အောင် ဘာမဆို လုပ်ရမယ်  ဒီဇာတ်လမ်းအကြောင်းကြိုသိထားတဲ့သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ အများကြီး လုပ်နိုင်သင့်တယ်။"

အာရန်သည် ရွေးချယ်မှု အခမ်းအနားအကြောင်းကို တွေးတောရင်း သူ့ဘာသာသူ ဆက်ပြောနေသည်။

တစ်နေကုန် သူ့စိတ်သည် ဖိစီးမှုများဖြင့် ခံစားနေရသည်။ သူ ဘယ်အချိန် အိပ်ပျော်သွားသည်ကိုပင် သတိမထားမိလိုက်ပါ။သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း အတော်ပင် မောပန်းနေလေသည်။

အိပ်ပျော်နေစဉ် သူသည် အိပ်မက်တစ်ခု မက်ခဲ့သည်။ သူသည် ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည့် အိပ်မက်ဖြစ်သည်။

သူသည် တက္ကသိုလ်သို့ ပြန်ရောက်သွားပြီး ကျောင်းသားများက သူ့ကို ကြိုဆိုနေကြသည်။ သူသည် သူတို့အား သိပ္ပံဆိုင်ရာ သီအိုရီအမျိုးမျိုးကို သင်ကြားပေးနေပြီး သူတို့၏ မေးခွန်းများကို ဖြေကြားပေးနေသည်။

သင်ကြားနေစဉ် အာရန်သည် သူသည် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ မဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးဟုပင် ထင်လိုက်မိသည်။ သူသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူယခင်က မြင်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးသည် အိပ်မက်တစ်ခုထက် မပိုပါ။

သူသည် ဘေးကင်းနေသေးကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ရသောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"နောက်ထပ်ဘာ မေးစရာများ ရှိသေးလဲ" သူက သူ့ရဲ့ ပို့ချချက်ကို ပြီးဆုံးလုဆဲဆဲမှာ ကျောင်းသားတွေကို မေးလိုက်သည်။

ကျောင်းသားတစ်ယောက်က နောက်ဘက်မှ လက်ကို လှမ်မြှောက်ပြ လိုက်သည်။

"ပြောပါ" သူက မေးလိုက်သည်။

မိန်းကလေးတစ်ယောက် ထရပ်လိုက်ပြီး

"ရှင်က ၀တ္ထုရဲ့ အပိုင်း (၅၀) မှာ သေမယ်ဆိုတာ ဟုတ်လား" လို့ မေးလိုက်သည်။

ထိုမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ အာရန်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ့မျက်လုံးများသည် ဤထူးဆန်းသော မေးခွန်း၏ ပိုင်ရှင်ကို ရှာဖွေရန် စာသင်ခန်းကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုနေသည်။

သူသည် ထိုနောက်ဘက်ရှိ မိန်းကလေးကို အကြည့်ရောက်သွားသောအခါ လုံး၀အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူမသည် အသူရာသွေးနတ်ဘုရားမကျန်းဝေမှလွဲ၍ အခြားမည်သူဖြစ်ဦးမည်နည်း။

တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ သူမသည် ယခု ခေတ်မီသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ခေတ်မီသော အဝတ်အစားများနှင့် သူမသည် ပိုမိုလှပနေသည်ဟု မဆိုနိုင်လျှင်ပင် နဂိုအတိုင်းတော့တူညီစွာ လှပနေဆဲဖြစ်သည်။

"မင်း မင်း ဒီကို ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ"

အာရန်က အံ့အားတသင့် မေးလိုက်သည်။

"ရှင်က ကျွန်မတို့ကမ္ဘာမှာရှိနေနိုင်ရင် ကျွန်မကဘာလို့ ဒီမှာ မရှိနေနိုင်ရမှာလဲ"

မိန်းကလေး၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံသည် အာရန်၏ နားထဲသို့ ရောက်လာပြီး သူမသည် သူ့နောက်တွင် ပေါ်လာသည်။

သူမ၏ လက်များသည် သူ့ကို ရစ်ပတ်ထားပြီး သူတို့ကြားက အကွာအဝေး လျော့နည်းသွားသည်။ အာရန်သည် သူ့နောက်တွင် နူးညံ့သောအရာတစ်ခုကို ဖိကပ်နေသည်ကို ခံစားမိနေပြီ။

"မင်းက အစစ်အမှန် မဟုတ်ဘူး" အာရန်က သူ့အောက်ပိုင်းသို့တဖြည်းဖြည်းရောက်သွားသော မိန်းကလေး၏ လက်အစုံကို ခံစားမိရင်း အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

"ကျွန်မက ရှင်ကျွန်မကို ဘယ်လောက်အထိ အစစ်အမှန်ဖြစ်လဲဆိုတဲ့ ယုံကြည်မှုပေါ်မှာအခြေခံနေတယ်" မိန်းကလေးက အာရန်၏ မေးစေ့အောက်တွင် သူမ၏ လက်ကို တင်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ သူ့ကို လှည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက သူ့မျက်လုံးများကို နက်ရှိုင်းစွာ ကြည့်ရင်း ပြုံးပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရုတ်တရက်သတိမထားမိခင်မှာပင် ကျန်းဝေက သူမနှုတ်ခမ်းဖြင့်သူ့နှုတ်ခမ်းအပေါ်သို့ စုတ်ယူ နမ်းရှိုက်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်များဖြင့် သူ့မျက်နှာကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

အာရန်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ထူးဆန်းသော အိပ်မက်မှ လန့်နိုးသွားသည်။ သူ့နှလုံးသားသည် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ခုန်နေသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။

သူသည် သူ့နှုတ်ခမ်းကို ညင်သာစွာထိ ကြည့်ရင်း စောစောပိုင်းက ခံစားချက်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရ ခံစားကြည့်နေမိသည်။  အိပ်မက်၏ ကြွင်းကျန်သော ခံစားချက်များမှရုံးထွက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ''မဟုတ်ရင်ငါရူးသွားလိမ့်မယ်''

သူ့အိပ်မက်များသည် ယခုမှ ပို၍ပို၍ ထူးဆန်းလာသည်။

"ဟင် မနက်တောင် ရောက်နေပြီလား"

သူသည် ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ နေလုံးကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီကို သတိထားမိလိုက်သည်။ ယနေ့သည် တပြည့်ရွေးချယ်ပွဲစတင်မည့်နေ့ဖြစ်သည်။

#Catfoot